Fic Detective Conan : Little Princess and Silver bullet Knight (Subaru x Haibara)

ตอนที่ 15 : พยาบาล vs คนป่วย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 424
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    6 มิ.ย. 63

“ไปไหนกันมาเหรอ” ร่างสูงที่กำลังนอนซมเพราะพิษไข้เอ่ยถาม

“เอ่อ ไปซื้อของมานิดหน่อยน่ะ” ร่างบางตอบ

“งั้นเหรอ แล้วถุงข้างหลังนั่นอะไรน่ะ” เขาเอ่ยถามเมื่อเหลือบไปเห็นถุงกระดาษในมือเด็กสาวที่แอบเอาไว้ได้หลัง

“มะ..ไม่มีอะไร ฉันขอเข้าห้องน้ำก่อนนะ” เธอพูดจบจึงรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ ร่างสูงที่นอนอยู่บนเตียงได้แต่มองตามอย่างนึกสงสัย

“นี่เราคิดจะทำอะไรเนี่ย บ้ารึเปล่า ไม่ๆๆ ยังไงก็ไม่ใส่ชุดนี้แน่” ร่างบางบ่นพึมพำกับตัวเองเบาๆขณะที่หยิบชุดคอสเพลย์พยาบาลสาวสุดเซ็กซี่ที่เซระซื้อให้ขึ้นมาดู

...เวลาผ่านไปเกือบ10นาที...

“ไอจัง เป็นอะไรรึเปล่า เห็นเข้าไปห้องน้ำตั้งนานแล้วยังไม่ออกมาอีก” ร่างสูงรู้สึกเป็นห่วงเด็กสาวเลยมายืนเรียกเธออยู่หน้าห้องน้ำ

“ปละ...เปล่า ไม่มีอะไร” เธอตอบ

“ท้องเสียเหรอ” เขาถาม

“ไม่ใช่ย่ะ!!” ร่างบางเอ่ย

“ถ้าไม่มีอะไรก็ออกมาสิ ไม่งั้นฉันจะเข้าไปนะ” ร่างสูงบอก

“นี่ อย่านะ...จะออกไปเดี๋ยวนี้แหละ” เมื่อพูดจบเธอจึงรีบผลักประตูออกไปทำให้ร่างสูงที่ยืนอออยู่หน้าประตูถึงกับเสียหลักล้มลง และด้วยสัญชาตญาณเขาจึงคว้าแขนเด็กสาวไว้ ทำให้ตอนนี้เธอก็ได้ล้มลงไปนอนทับเขาอยู่อย่างจัง

“โอ้ยยเจ็บบบ ระวังหน่อย...สิ” เขาเอ่ยพลางลืมตาขึ้นมองเด็กสาวที่กำลังนอนทับร่างเขาอยู่อย่างช้าๆ เมื่อสายตาเริ่มชัดเจนขึ้นก็เผยให้เห็นร่างบางที่ขณะนี้กำลังส่วมใส่ชุดคอสเพลย์พยาบาลอยู่ จนเขารู้สึกแปลกใจแต่ทันใดนั้นสายตาซุกซนของชายหนุ่มก็เผลอก้มมองต่ำจนไปเห็นเข้ากับร่องอกขาวเนียนของร่างบางที่โผล่พ้นคอเสื้อออกมา

เมื่อไฮบาระเห็นสายตาไม่น่าไว้ใจของร่างสูงเบื้องล่างก็รีบใช้มือปิดร่องอกและเนินอกที่เอ่อล้นออกมาแล้วรีบยันตัวลุกขึ้นยืน

“มองอะไรยะ คนโรคจิต” ร่างบางเอ่ยพลางทำตาดุๆใส่

“ปละ...เปล่า แล้วทำไมถึงแต่งตัวแบบนี้ล่ะ คิดจะยั่วกันรึไง ฮึเด็กน้อย” ร่างสูงพูดพร้อมกับใช้มือข้างหนึ่งเกี่ยวเอวเด็กสาวให้เข้ามาชิดตัวเขามากยิ่งขึ้น

“ไม่ใช่นะ...ก็คุณเซระบอกว่าถ้าใส่ชุดนี้แล้วนายอาจจะหายป่วยไวขึ้นนี่นา ก็เลย..” เธอพูดพลางก้มหน้า

“หึ ยัยน้องตัวแสบ” เขาเอ่ยออกมาเบาๆพร้อมกับอมยิ้มมุมปากเล็กน้อย

“นายไม่ชอบเหรอ งั้นฉันไปเปลี่ยนก็ได้นะ” เธอบอก

“ชอบสิ เธอใส่อะไรฉันก็ชอบหมดแหละ ยิ่งไม่ใส่อะไรนี่ยิ่งชอบเลย” ร่างสูงกระซิบไปที่หูเด็กสาว

“คนบ้า โรคจิต” ร่างบางว่าพลางทุบอกร่างสูง

“เป็นพยาบาลต้องดูแลคนป่วยไม่ใช่เหรอ มาทำร้ายคนป่วยแบบนี้ได้ยังไงกัน” เขาพูดพลางจับมือเล็กของเด็กสาวไว้

“ก็คนป่วยมันน่าตีนี่นา ป่วยอยู่แท้ๆยังจะมาลามกอีก” ไฮบาระบอก

“โอเคๆ ฉันไม่แกล้งแล้ว ช่วยเช็ดตัวให้หน่อยได้มั้ย ตอนนี้ฉันรู้สึกเหนียวตัวมากๆเลยล่ะ” ร่างสูงเอ่ยขอ

“อืมได้สิ งั้นไปนอนรอที่เตียงนะ เดี๋ยวฉันจะไปเอาผ้ากับน้ำอุ่นมาเช็ดตัวให้” เธอบอก

“อื้ม” ร่างสูงพูดจบจึงรีบเดินไปนั่งที่เตียง ไม่นานนักเด็กสาวในชุดพยาบาลก็รีบเดินตามมาก่อนจะนั่งลงข้างๆเตียง

“ถอดเสื้อให้หน่อยสิ” ร่างสูงเอ่ย

“นายก็ถอดเองได้นี่ยะ แขนก็ไม่ได้เป็นอะไรซะหน่อย ไม่ต้องมาทำสำออยเลยนะ” ร่างบางเอ่ยเสียงแข็ง

“ฉันอยากให้เธอถอดให้นี่ จะให้ฉันถอดเองก็ได้นะ แต่ฉันจะถอดทั้งข้างบนข้างล่างเลย” ร่างสูงพูดพร้อมส่งยิ้มเจ้าเล่ห์มาให้ร่างบาง

“พอเลยย่ะ ช่วยหยุดหื่นสักห้านาทีเถอะ ฉันถอดให้ก็ได้ ลีลาจริงๆเลยคนแก่ๆเนี่ย” เด็กสาวบ่นอุบ

“คำก็แก่สองคำก็แก่ แก่ก็แฟนเธอมั้ยยัยเด็กดื้อ” ร่างสูงพูดพลางขยี้หัวคนตัวเล็กเบาๆ ขณะที่เธอกำลังใช้มือปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีทึบของเขาอยู่

“อืม เรียบร้อยละ” ร่างบางเอ่ยขึ้นเมื่อปลดเสื้อชายหนุ่มมาวางไว้บนเตียงเรียบร้อย จากนั้นเธอค่อยๆหยิบผ้าขนหนูสีขาวผืนเล็กขึ้นมามาชุบน้ำอุ่นและบิดให้พอหมาดๆ ก่อนจะบรรจงเช็ดและลูบไล้เพื่อไล่เหงื่อและความร้อนจากพิษไข้ออกไปจากร่างกายของร่างหนา

"ไอจัง..” ร่างสูงเรียกเด็กสาวเบาๆ

“หืมมม” เธอขานรับพลางเช็ดตัวเขาไปเรื่อยๆ

“ขอบคุณนะ” ร่างสูงเอ่ย

“ขอบคุณอะไรงั้นเหรอ”เธอถามกลับพลางเช็ดตัวเขาต่อ

“ที่มาดูแลฉันไง” เขาตอบ

“นิดหน่อยเองน่า นายทำเพื่อฉันมากกว่านี้ตั้งเยอะ” เธอตอบพร้อมกับหยุดมองหน้าร่างสูง

ทั้งสองนั่งนิ่งและมองหน้ากันสักพักก่อนที่ร่างบางจะเป็นฝ่ายเริ่มโน้มหน้าเข้าไปใกล้เพื่อจะจูบร่างสูงตรงหน้า แต่เขากลับเบือนหน้าหนีทำให้เธอรู้สึกตกใจเล็กน้อย

"ฉันไม่สบายอยู่นะ ไม่อยากให้เธอติดหวัดไปด้วย" เขาบอก เด็กสาวได้ยินดังนั้นจึงยิ้มออกมา

"ฉันแข็งแรงกว่าที่นายคิดนะ" เธอกระซิบไปที่ข้างหูของเขา ร่างสูงรีบหันหน้ามาหาร่างบางก่อนจะยกตัวเธอขึ้นมานั่งบนตัก และเริ่มบดจูบไปที่ปากบางพร้อมกับแลกลิ้นส่งต่อความหวานฉ่ำภายในปากกันไปมาอย่างดูดดื่ม

"อื้ออออ..อืมมมพอแล้วนะ ไปกินยาแล้วก็นอนพักผ่อนได้แล้ว" ร่างบางผละออกมาจากร่างสูงและเอ่ยปรามก่อนที่เขาจะทำอะไรไปมากกว่านี้

"อื้มม" ร่างสูงตอบรับ จากนั้นร่างบางจึงยื่นยาแก้ไข้ให้เขากินและส่งน้ำให้เขาดื่มตามไป

"อยากกินอะไรอีกมั้ย" เด็กสาวเอ่ยถามเมื่อเขากินยาเสร็จเรียบร้อย

"อยากกินเธอ" เขาพูดจบจึงกดร่างบางลงบนเตียงนุ่ม ก่อนจะตามไปขึ้นคร่อมร่างเธอไว้

"อื้อออไม่เอานะ" ร่างบางเอ่ยปฏิเสธ

"จะเอา" เขาตอบเสียงแข็งพลางซุกไซร้คอร่างบาง

"อืมมมหอมจัง หวานด้วย" ร่างสูงเอ่ยขึ้นเมื่อสูดดมกลิ่นกายร่างบาง และใช้สิ้นสากเลียไปยังต้นคอขาวของร่างบาง

"อื้ออหยุดเลย นายไม่สบายอยู่นะ" ร่างบางเอ่ยเสียงสั่น

"ไม่หยุด พยาบาลน่ารักแบบนี้จะปล่อยไปได้ยังไง" เขาพูดพลางใช้มือแกะกระดุมชุดของเธอออกและลาบล้วงเข้าไปบีบคลึงอกอิ่มทั้งสองข้าง

"อื้อออไม่ได้นะ อย่าสิ" ร่างบางยังคงเอ่ยห้าม แต่เธอก็ไม่อาจต้านทานสัมผัสจากมือแกร่งของเขาได้จึงได้แต่ส่งเสียงครางอื้อออกมา

"เป็นเด็กดี อย่าดื้อนะ" ร่างสูงกระซิบบอกเด็กสาวพลางนวดคลึงอกอิ่มอย่างนิ่มนวลและเบามือราวกับกลัวว่าเด็กสาวใต้ร่างจะแตกสลาย

"อื้ออออ" เด็กสาวตอบรับออกมาด้วยเสียงที่แผ่วเบา เมื่อร่างสูงเห็นว่าคนตัวเล็กใต้ร่างเริ่มเคลิบเคลิ้มไปตามอารมณ์ที่เขามอบให้ เขาจึงเริ่มใช้มือสากลูบไล้ไปยังโคนขาอ่อนของเธอก่อนจะค่อยๆส่งนิ้วเรียวเข้าไปยังช่องทางรักที่มีน้ำหวานไหลปริ่มออกมา

"อึกกกอือออ" ร่างบางส่งเสียงร้องออกมาเบาๆ

"เจ็บมั้ย" ร่างสูงเอ่ยถาม เธอส่ายหน้าตอบเล็กน้อย เมื่อเห็นดังนั้นร่างสูงจึงเริ่มขยับนิ้วเป็นจังหวะที่ถี่รัวยิ่งขึ้นจนร่างบางจำเป็นต้องจับผ้าปูที่นอนไว้แน่น ก่อนที่ร่างกายจะกระตุกเกร็งและปล่อยน้ำหวานสีใสมาเต็มมือหนาของร่างสูง

"ไอจัง ฉันขอนะ" ร่างสูงกระซิบข้างหูเด็กสาวที่กำลังนอนหอบเฮือกใหญ่จากการกระทำของเขาเมื่อครู่ ไม่ทันที่เธอจะได้เอ่ยอนุญาตหรือปฏิเสธร่างสูงก็สอดใส่แกนกายร้อนเข้ามาภายในตัวเธออย่างรวดเร็ว

"ฮึกกกอื้อออเบาๆหน่อย" ร่างบางเอ่ยท้วงพลางกัดริมฝีปากแน่น เมื่อรู้สึกว่าร่างหนาที่ทาบทับร่างเธออยู่ส่งแรงกระแทกมาอย่างไม่ยั้งและหนักหน่วง

"อืมมมอ่าาาขอโทษนะไอจัง ฉันหยุดไม่ได้เลย ร่างกายของเธอมันทำให้ฉันรู้สึกดีอ่าาเกินไป" ร่างสูงตอบด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักพลางเคลื่อนกายเข้าออกร่างเล็กอย่างต่อเนื่อง

"อื้ออออ อีกนิดเดียว ทนหน่อยนะไอจัง" ร่างสูงบอก

"อื้อออ วันนี้ไม่ใช่วันปลอดภัย อย่าปล่อยข้างในนะอ๊าา" เด็กสาวเอ่ยเสียงกระเส่า

"อื้มมมเข้าใจแล้ว อ่าาอีกนิด อื้ออจะไม่ไหวแล้ว" ร่างสูงพูดจบจึงถอดถอนแก่นกายร้อนออกมาจากตัวของร่างบาง

"อ้าปาก" ร่างสูงเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

"ห้ะ" ร่างบางเอ่ยอย่างสงสัย

"อ้าปากหน่อย..เด็กดี" เขาเอ่ยขออีกครั้งด้วยสีหน้าเว้าวอน ร่างบางเห็นดังนั้นจึงใจอ่อนและยอมเปิดปากตามที่ร่างสูงบอก เธอจ้องการกระทำของร่างสูงด้านบนอย่างไม่ละสายตา เขายันตัวขึ้นและเคลื่อนเข้ามาใกล้เธอจนแท่งอุ่นร้อนนั้นขยับมาอยู่ตรงปากเล็กของเธอพอดี จากนั้นเขาจึงปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นที่อยู่ภายในมายังปากบางขอเธอทั้งหมด

"อื้ออออ" เธอเผลอร้องออกมาเมื่อรู้สึกว่ากำลังจะสำลัก

"อึกก" เธอกลืนน้ำสีขาวขุ่นจากร่างสูงทั้งหมดลงคอไป

"อึกกกขมชะมัดเลย" ร่างบางบ่นอุบพลางใช้มือเรียวเช็ดมุมปากที่เลอะไปด้วยน้ำกาม ร่างสูงมองตามอย่างตกตะลึงกับการกระทำของเด็กสาว

"ก็ไม่ได้จะให้กลืนซะหน่อย" เขาบอก

"ไม่รู้ ก็กลืนไปแล้วนี่นา งืออแย่ที่สุดเลย" เธอพูดพลางตีไปที่แขนร่างสูง

"ขอโทษ แต่พอได้ปล่อยไปแบบนี้แล้วรู้สึกเหมือนจะหายป่วยแล้วเลย" เขาบอก

"ฉันนี่แหละที่จะป่วยแทน ไม่ไหวแล้ว...รู้สึกว่าอ่อนเพลีย แขนขาอ่อนแรงไปหมดเลย" ร่างบางเอ่ย

"ถ้ากลับไม่ไหวก็นอนนี่แหละ นอนกับฉัน.." ร่างสูงพูดพลางยิ้มเจ้าเล่ห์

"หยุดความคิดของนายไว้เลยย่ะ ให้ตายยังไงก็ไม่ยอมนอนด้วยแล้ว ทำแบบนี้ตลอดเลย แย่ที่สุด" ร่างบางเอ่ยพร้อมกับจ้องเขม็งไปที่ร่างสูง

"ไม่ทำแล้ว เชื่อใจฉันได้น่า นอนด้วยกันเถอะ" เขาบอก

"ไม่ย่ะ!!! แล้วก็อีกอย่างหนึ่งคืนนี้ด็อกเตอร์ก็อยู่บ้านด้วย จะให้ฉันบอกเขาว่าขอมานอนกับนายงั้นเหรอ ด็อกเตอร์ได้ฆ่านายสิ เขาหวงฉันขนาดนั้น" เด็กสาวเอ่ย

"อืมม นั่นสินะ งั้นบอกทุกคนไปเลยดีมั้ยนะว่าเราเป็นแฟนกัน" เขาถาม

"ไม่ย่ะ ยังไม่ถึงเวลา" เธอบอก

"งั้นเมื่อไหร่จะถึงเวลาล่ะ ฉันอยากให้คนอื่นรู้แล้วนะว่าเธอคือผู้หญิงของฉันน่ะ" เขาพูดพลางลูบแก้มเด็กสาวเบาๆด้วยความเอ็นดู

"เมื่อไหร่ก็เมื่อนั่นแหละย่ะ แต่ตอนนี้ฉันต้องรีบกลับบ้านก่อน ถ้าด็อกเตอร์กลับมาแล้วไม่เจอฉันจะเป็นห่วงเอา" ร่างบางบอก

"ให้ฉันเดินไปส่งมั้ย" เขาเอ่ยถาม

"ไม่ต้องย่ะ นอนไปเลยคุณคนป่วย ฉันกลับก่อนนะ" เธอพูดจบจึงทำท่าจะเดินกลับ

"เดี๋ยวก่อน" ร่างสูงเรียกเธอไว้อีกครั้ง

"อะไรอีกยะ" เธอหันมามองพร้อมกับทำหน้าหาเรื่อง

"จะกลับชุดนั้นจริงๆน่ะเหรอ เดี๋ยวด็อกเตอร์จะตกใจเอานะ...ชุดแบบนั้นน่ะเอาไว้ใส่ให้ฉันดูคนเดียวก็พอแล้วมั้ง" ร่างสูงเอ่ยแซวเมื่อเห็นเด็กสาวจะกลับบ้านไปทั้งๆที่ยังใส่ชุดพยาบาลนั่นอยู่

"ระ...รู้แล้วย่ะ ฉันแค่ลืมน่ะ" ร่างบางพูดจบจึงวิ่งเข้าไปในห้องน้ำเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนจะรีบเดินกลับบ้านอย่างไว

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

162 ความคิดเห็น

  1. #149 hmiw21042547 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 18:39
    รออออออออออออ
    #149
    0
  2. #144 paper_ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 23:07
    ฮื่ออสู้ๆนะคะรออ่านอยู่น้าาติดมากแบบงอมแงมเลยฮื่ออออ
    #144
    3
    • #144-2 hmiw21042547(จากตอนที่ 15)
      20 กันยายน 2563 / 18:38
      เเงงงงงง ไรท์มาอัพต่อน้าาา
      #144-2
    • #144-3 ริคุ มุไค(จากตอนที่ 15)
      3 ตุลาคม 2563 / 11:01
      ไรท์มาค่อโดยด่วน!!!!
      #144-3
  3. #131 xilivegtar (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 12:27
    รออยู่นะคะไรท์ แงงง
    #131
    0
  4. #130 chatameena (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 02:46
    นี่ขนาดป่วยอยู่นะคะเนี่ยยย
    #130
    0
  5. #122 Kurukurumi (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 03:09
    คู่นี้ดูจากสภาพ ไม่ไหวบอกไหวนะคะเนี่ย5555555
    #122
    1
    • #122-1 sherryj_jung(จากตอนที่ 15)
      7 มิถุนายน 2563 / 08:07
      55555พอๆกันทั้งคู่เลยค่ะ
      #122-1
  6. #120 NameNami (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 23:26

    โอ่ยยแซ่บมากค่ะคู่นี้ ขนาดไม่สบายยังขนาดนี้เลยนะคะ พี่ชูหวงแฟนเก่งอีก เขินจัง
    #120
    1
  7. #119 THEPTHET (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 22:43
    รู้สึกเลือกกำเดาไหลไม่หยุดครับ
    #119
    1
  8. #118 MTBB_COLD_Tim (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 22:03

    หวงจังเลยนะคุณชู อิอิ
    #118
    2
  9. #117 Notekul (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 21:21

    พี่เขาหวงมากเลยค่ะ ชุดนี่จะไม่ให้ใครเห็นเลยเชียว
    #117
    1
  10. #116 easymioce (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 21:00

    รู้สึกเลือดหมดตัวแล้วค่าาาา
    #116
    1
  11. #115 xilivegtar (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 20:53

    หึ้ยยย คุณสึขนาดป่วยอยู่น้าา
    #115
    1