Fic Detective Conan : Little Princess and Silver bullet Knight (Subaru x Haibara)

ตอนที่ 1 : คุณผู้ปกครองที่รัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 606
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    4 พ.ค. 63

ณ.โรงเรียยนเทย์ตัน

ท่ามกลางสายลมและแสงแดดอุ่นๆแห่งฤดูใบไม้ผลิ ทางโรงเรียนเทย์ตันได้มีการจัดงานอุนโดไคซึ่งเป็นการแข่งกีฬาประจำปีขึ้น เพื่อเป็นการเริ่มต้นภาคเรียนใหม่ในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ภายในงานอุนโดไคจะมีนักเรียนเข้าร่วมเป็นจำนวนมาก อีกทั้งยังมีการเชิญให้ผู้ปกครองเข้ามาร่วมทำกิจกรรมและเชียร์บรรดาเด็กๆด้วย ซึ่งงานกีฬาประจำปีนี้เป็นการร่วมมือกันระหว่างชมรมกีฬาต่างๆภายในโรงเรียนทั้งระดับชั้นม.ต้นและม.ปลาย ไม่ว่าจะเป็น ชมรมฟุตบอล ชมรมเบสบอล ชมรมเทควันโด้ ชมรมยิงปืน เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีการแข่งขันกีฬาประเภทเบ็ดเตล็ดที่สามารถให้ผู้ปกครองเข้าร่วมทำกิจกรรมกับนักเรียนได้ด้วย โดยการแต่งกายในวันนี้นั้นก็จะเป็นการแต่งตัวด้วยชุดพละสีขาวและมีผ้าสีต่างๆโพกหัว เพื่อให้ดูออกว่าแต่ละคนอยู่ทีมไหน

"เย้ๆๆๆ อายูมิได้อยู่สีเดียวกับไอจังด้วยแหละ ดีใจจัง" เด็กสาวตัวเล็กพูดพลางเกาะแขนเด็กสาวผมสีน้ำตาลที่มีผ้าสีเดียวกันกับเธอ

"อื้ม ดีจังเลยนะ" ไฮบาระพูดพร้อมกับส่งยิ้มมาให้กับอายูมิ

"นี่ๆพวกเราสามคนก็ได้อยู่สีเดียวกันด้วยแหละ" เก็นตะบอกกับสองสาว

"ใช่แล้วล่ะคร้าบ ผมกับเก็นตะคุงและโคนันคุงอยู่สีฟ้าเหมือนกันด้วยล่ะคร้าบ" มิตสึฮิโกะพูดเสริม

"เธอกับอายูมิอยู่สีชมพูสินะ" โคนันเอ่ยถามขึ้น

"อื้ม ใช่แล้วล่ะ" ไฮบาระตอบ

"ฉันต้องไปแล้วล่ะ มีแข่งเดาะบอลน่ะ" โคนันบอกกับทุกคน

"งั้นไปพร้อมกันนะ พวกเราน่ะจะไปเชียร์โคนันคุงด้วย...ใช่มั้ยทุกคน" อายูมิเอ่ยถามความเห็นเพื่อนๆในกลุ่ม

"ใช่แล้วล่ะคร้าบ พวกเราไม่มีแข่งอะไร งั้นก็ไปเชียร์โคนันคุงกันเถอะครับ" มิตซึฮิโกะตอบ

จากนั้นทั้งหมดก็เดินไปที่สนามฟุตบอลพร้อมๆกัน โดยที่โคนันไปเตรียมตัวก่อนที่จะถึงการแข่งขัน ระหว่างนั้นขบวนการนักสืบเยาวชนก็นั่งรอให้กำลังใจอยู่บริเวณอัฒจรรย์ข้างสนาม

"นี่เดี๋ยวเสร็จกิจกรรมช่วงเช้าแล้ว ทางโรงเรียนจะให้ผู้ปกครองเข้ามาร่วมทำกิจกรรมด้วย อายูมิเลยให้คุณพ่อมาล่ะ" เด็กสาวเอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้น

"ของฉันก็ให้พ่อมาด้วยด้วยเหมือนกันง่ะ" เก็นตะบอก

"ของผมให้พี่มาล่ะ แล้วคุณไฮบาระล่ะคร้าบ" มิตสึฮิโกะเอ่ยถามเด็กสาวที่นั่งอยู่ข้างๆ

"ให้ด็อกเตอร์มาน่ะ" ไฮบาระตอบ

"อ๋อ นั่นสินะคร้าบ" มิตสึฮิโกะเอ่ยอย่างเข้าใจ

"นู่นๆโคนันคุงมาแล้วล่ะ เดินลงไปในสนามแล้ว" อายูมิพูดพลางชี้ไปที่เด็กหนุ่มที่กำลังเดินลงไปยังสนามฟุตบอล

"ว่าแต่ไอ้กติกาของการแข่งขันเดาะบอลนี่มันเป็นยังไงงั้นเหรอ" เก็นตะเอ่ยถามอย่างสงสัย

"ในการแข่งขันจะไม่มีการกำหนดพื้นที่ และจะให้เวลาแข่งขัน 5 นาที สามารถให้ทำลูกตกได้แค่3ครั้ง และให้นับต่อเนื่อง ใครที่เดาะได้เยอะกว่าจะเป็นฝ่ายชนะน่ะ" ไฮบาระอธิบาย

"อ๋อ อย่างนี้เองสินะ" เก็นตะคุงเอ่ยอย่างเข้าใจ

"เริ่มแข่งแล้วล่ะคร้าบ" มิตสึฮิโกะพูดขึ้น ทำให้ทุกคนหันไปมองการแข่งขันในสนาม

เวลาผ่านไปเรื่อยๆ 2 นาที....3 นาที...4 นาที ผู้เข้าแข่งขันในสนามต่างทำลูกบอลตกกันคนละครั้งสองครั้ง เว้นแต่โคนันและเด็กชายผมบลอนด์อีกคนที่ยังไม่เคยทำหล่นเลยสักครั้ง

"ใครกันน่ะ เด็กผู้ชายผมบลอนด์คนนั้น ดูท่าว่าจะเก่งไม่เบาเลยนะ" ไฮบาระเอ่ยขึ้น

"อ๋อ นั่นน่ะ เขาชื่อว่าโยชิอาระ เคน น่ะครับ เด็กปี3ห้องA เห็นว่าเป็นเอสของชมรมฟุตบอลเลยล่ะครับ" มิตสึฮิโกะบอก

"อ๋อ งั้นเหรอ" ไฮบาระเอ่ย

"โยชิอาระคุงเก่งขนาดนั้นโคนันคุงจะเอาชนะได้มั้ยนะ" อายูมิเอ่ยอย่างเป็นกังวล

"ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกน่า เขาไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้อะไรง่ายๆหรอกนะ" ไฮบาระเอ่ย

"นั่นสินะคร้าบ สู้ๆนะคร้าบบโคนันคุง" มิตสึฮิโกะพูดตะโกนเชียร์เสียงดัง จากนั้นทุกๆคนก็ตะโกนเชียร์โคนันไปด้วยกัน

"สู้ๆน้าาโคนันคุง อายูมิเป็นกำลังใจให้น้าา" อายูมิตะโกน

"สู้ๆนะโคนัน ถ้าชนะฉันจะพาไปเลี้ยงข้าวหน้าปลาไหลลล" เก็นตะตะโกนด้วยสีหน้าจริงจัง

...เวลาผ่านไป 5 นาที...

การแข่งขันสิ้นสุดลง ผลการตัดสินคือโคนันเป็นฝ่ายชนะไปด้วยคะแนนเดียว เรียกว่าชนะได้แบบฉิวเฉียดภายในวินาทีสุดท้าย

จากนั้นโคนันก็เดินมุ่งตรงมาหาพวกขบวนการนักสืบเยาวชนที่อยู่ริมสนาม

"โคนันคุงเก่งมากๆเลย" อายูมิชม

"นั่นสิคร้าบ เก่งมากๆเลยนะครับโคนัน" มิตสึฮิโกะเห็นด้วย

"สุดยอดไปเลยโคนัน" เก็นตะพูดเสริม

"ก็กะไว้แล้วล่ะนะว่าต้องชนะน่ะ" ไฮบาระพูดชมด้วยสีหน้าเรียบนิ่งตามแบบฉบับคนซึน

"ไม่หรอกน่า เพราะพวกนายเชียร์อยู่ ฉันก็เลยเอาชนะได้ยังไงล่ะ" โคนันพูดพลางเกาหัวป้อยๆด้วยความเขิน

"เราไปที่ลานกลางแจ้งกันเถอะคร้าบ เดี๋ยวผู้ปกครองของพวกเราจะเอาข้าวกล่องมาให้แล้วก็จะได้ไปนั่งกินกับเขาก่อนกิจกรรมในช่วงบ่ายจะเริ่มน่ะ" มิตสึฮิโกะบอกกับเพื่อนในกลุ่ม

"อื้ม ไปกันเถอะ" อายูมิพูด

ณ.ลานกลางแจ้งของโรงเรียน ผู้ปกครองต่างทยอยเดินเข้ามาภายในโรงเรียนพร้อมกับหิ้วข้าวกล่องมาด้วย และเดินไปหาเด็กในปกครองของตน

"อ้าว พ่อฉันมาแล้วล่ะ ไปหาที่นั่งกินข้าวกับพ่อก่อนนะ เจอกันช่วงบ่ายนะพวกนาย" เก็นตะพูดพลางวิ่งไปหาพ่อของเขา

"พี่คร้าบ.. " มิตสึฮิโกะตะโกนเรียกพี่สาวของเขา

"มากินข้าวกันเถอะมิตจัง" หญิงสาวพูดด้วยรอยยิ้มพลางกวักมือเรียกน้องชาย

"ผมไปก่อนนะคร้าบ" เขาพูดจบก็รีบวิ่งไปหาพี่สาว

"เมื่อไหร่พ่อจะมาน้าา...ช้าจัง" อายูมิบ่นพลางชะเง้อหาซ้ายขวา

"อายูมิจัง" ชายหนุ่มวัยกลางคนที่มาพร้อมกับข้าวกล่องในมือเอ่ยเรียกพร้อมทั้งกวักมือเรียกอายูมิจัง

"พ่ออายูมิก็มาแล้ว เจอกันตอนบ่ายนะไอจัง โคนันคุง" อายูมิพูดจบจึงรีบวิ่งไปหาพ่อที่ยืนรออยู่อย่างไว

"เหลือแค่ฉันกับนานแล้วสินะ" ไฮบาระเอ่ยพลางหันมามองหน้าโคนัน

"อะ...อื้ม คือวันนี้คุณลุงไม่ว่าง รันเลยบอกว่าจะมาแทนน่ะ คงจะใกล้ถึงแล้วล่ะมั้ง" โคนันบอก

"อ๋อ งั้นเหรอ" ไฮบาระเอ่ย

"โคนันคุง" เสียงหวานเอ่ยเรียกมาแต่ไกล ทำให้ทั้งโคนันและไฮบาระหันไปมองยังต้นเสียง เผยให้เห็นหญิงสาวร่างบางที่ถือกล่องข้าวไว้ในมือ เธอรีบเดินมาทางทั้งสองอย่างรีบเร่ง

"ขอโทษที่ปล่อยให้รอน้าาาโคนันคุง พอดีพี่ติดธุระนิดหน่อย เสร็จธุระแล้วก็รีบทำข้าวกล่องมาให้อย่างไวเลยล่ะ หิวมากมั้ย" รันเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

"ก็หิวนิดหน่อยน่ะครับ" โคนันตอบ

"งั้นไปหาที่นั่งกินกันเถอะ ไอจังไปด้วยกันนะ" รันเอ่ยชวนไฮบาระที่ยืนเงียบอยู่

"ไม่ล่ะค่ะ หนูรอด็อกเตอร์อยู่น่ะ" ไฮบาระบอก

"งั้นเหรอจ๊ะ" รันเอ่ยอย่างเสียดาย

"ไอจัง..." เสียงนุ่มทุ้มของชายหนุ่มเอ่ยเรียกร่างบางอย่างอ่อนโยน เธอหันหน้าไปหาเสียงดังกล่าวอย่างช้าๆ ปรากฎให้เห็นชายหนุ่มร่างสูงใส่แว่น ผมสีน้ำตาลอมแดงคนที่เธอคุ้นเคยกว่าใคร...โอกิยะ สึบารุ นั่นเอง...

"นาย..." ไฮบาระเอ่ยเรียกเขาอย่างแผ่วเบาด้วยความตกใจ

"คุณสึบารุ ทำไมถึงได้มาอยู่ที่นี่ล่ะครับ" โคนันเอ่ยถามอย่างสงสัย

"อ๋อ พอดีด็อกเตอร์อากาสะต้องไปซ่อมสิ่งประดิษฐ์ก็เลยมาที่นี่ไม่ได้น่ะ วันนี้ฉันก็เลยมาแทน มาเป็นผู้ปกครองของไอจังน่ะ" ร่างสูงพูดพลางโน้มหน้าเข้าไปหาร่างบางพร้อมกับส่งรอยยิ้มหวานๆให้ ร่างบางได้แต่ยืนนิ่งพร้อมกับทำหน้าเหวอ

"อ๋อ อย่างนี้เองสินะครับ" โคนันเอ่ยอย่างเข้าใจ

"งั้นก็ไปหาที่นั่งกินข้าวกันเถอะครับ ไปครับพี่รัน" โคนันเอ่ยชวน

"อะอื้มม" รันตอบ

"เราก็ไปกันเถอะ วันนี้ฉันทำข้าวกล่องมาให้เธอด้วยนะ" สึบารุพูดพลางชูข้าวกล่องในมือให้ร่างบางดู จากนั้นเขารีบจับมือพาเธอเดินไปหาที่นั่ง

"ดะ...เดี๋ยวสิ ปล่อยมือเลยนะยะคนบ้า นี่มันโรงเรียนนะ" ไฮบาระพูดพลางทำท่าจะแกะมือร่างสูงออก

"ไม่เห็นจะเป็นไรเลยนี่นา วันนี้ฉันน่ะเป็นผู้ปกครองเธอนะ ดูสิใครๆเขาก็เดินจับมือกันทั้งนั้น" สึบารุพูดพลางส่งสายตาให้เด็กสาวมองไปรอบๆ

"ไม่เหมือนกันซะหน่อย ฉันกับนายน่ะ...ถ้าทำแบบนี้เดี๋ยวคนอื่นก็รู้กันหมดหรอก" ไฮบาระเอ่ยอย่างกังวล ร่างสูงจึงก้มหน้าลงมาแล้วกระซิบไปที่หูของเธอ

"ไม่มีใครรู้หรอกน่าว่าเราเป็นแฟนกัน วันนี้ฉันมาในฐานะผู้ปกครองของเธอ เพราะงั้นอย่าทำตัวมีพิรุจนักสิเด็กน้อย" ร่างสูงส่งยิ้มมาให้ร่างบางพร้อมกับลูบหัวเธอเบาๆ

เขาจูงมือพาร่างเล็กมานั่งที่ม้านั่งก่อนจะเปิดกล่องข้าวที่เขาตั้งใจทำมาให้ร่างบางดู ภายในกล่องข้าวมีใข่หวาน ซูชิ และข้าวปั้นที่ใช้สาหร่ายและลูกชิ้นมาทำเป็นรูปแมวไว้ตรงกลางอย่างน่ารัก

"ตั้งใจทำมาให้เธอเลยนะ มันดูเป็นไงบ้าง" สึบารุเอ่ยถาม

"เกินความคาดหมายเลยแฮะ ไม่คิดว่าจะทำมาแบ๊วขนาดนี้ อย่างกับข้าวกล่องเด็กประถมแหน่ะ" ไฮบาระเอ่ยออกมาพร้อมกับแอบยิ้มเล็กน้อย

"พูดแบบนี้น่ะใจร้ายไปหน่อยมั้ง" ร่างสูงเอ่ยออกมาพร้อมกับทำหน้าหงอย

"นี่ พูดเล่นน่า มันก็น่ารักดีนะ น่ากินดีด้วยแต่รูปแมวนี่มันอะไรกัน..." ไฮบาระเอ่ยถาม

"ก็เธอไงล่ะยัยแมวน้อย เพราะว่าทำแบบนี้เหมือนได้ 'กิน' เธอเลยยังไงล่ะ" ร่างสูงเอ่ยพร้อมยิ้มเจ้าเล่หฺ์

"ไอบ้า" ร่างบางเอ่ยออกมาด้วยความเขิน เธอจึงใช้กำปั้นเล็กทุบไปที่อกแกร่งของชายหนุ่มหนึ่งที

"ฮ่าฮ่า ล้อเล่นน่า เอ้านี่กินสิ" ร่างสูงเอ่ยพลางคีบซูชิขึ้นมาให้ร่างบางกิน

"ฉันกินเองได้ย่ะ" ร่างบางเอ่ย

"ก็รู้ แต่ฉันอยากป้อน กินสิ" สึบารุเอ่ยพร้อมกับยื่นซูชิให้ไฮบาระ

"เป็นไงบ้าง" ร่างสูงเอ่ยถามรสชาด

"อื้ม ก็ไม่ได้แย่นะ" ไฮบาระเอ่ยออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม

"นายก็กินด้วยกันสิ" เธอเอ่ยชวน

"อื้ม" สึบารุพูดจบจึงลงมือทานอาหารพร้อมกับร่างบาง

ตรงข้ามม้านั่งที่สึบารุและไฮบาระนั่งกันอยู่นั้น มีโคนันและรันนั่งทานข้าวกันอยู่ด้วย ทั้งคู่มองมาที่ไฮบาระกับสึบารุด้วยท่าทีที่สงสัยและแปลกใจ

"เอ่อ...ไอจังกับคุณสึบารุเนี่ยดูสนิทกันจังเลยนะ" รันเอ่ยออกมา

"นะ...นั่นสินะครับ" โคนันเอ่ยออกมาอย่างเห็นด้วย

เวลาล่วงเลยมาถึงช่วงบ่าย กิจกรรมต่างๆในครึ่งหลังก็เริ่มขึ้น กลุ่มขบวนการนักสืบเยาวชนได้มาพบกันที่ลานกลางแจ้ง

"เอ๋ คุณสึบารุมาทำอะไรที่นี่งั้นเหรอครับ" มิตสึฮิโกะเอ่ยถามขึ้นอย่างสงสัย

"อ๋อ คือด็อกเตอร์อากาสะมาไม่ได้ฉันก็เลยมาเป็นผู้ปกครองให้ไอจังน่ะ" สึบารุตอบ

"อ๋อ อย่างนี้นี่เอง" มิตสึฮิโกะตอบอย่างหายคาใจ

"ผู้ปกครองอะไรกัน ไอจังกับพี่สึบารุน่ะเป็นแฟนกันไม่ใช่เหรอ" อายูมิมากระซิบถามไฮบาระ

"เอ๊ะ ไม่ใช่นะ...ก็เคยบอกไปแล้วนี่ว่าไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย" ไฮบาระรีบตอบปฏิเสธอายูมิอย่างร้อนรน

"ไม่เห็นต้องเขินเลยนี่นา" อายูมิเอ่ยแซว

"เปล่านะ ไม่ใช่ซะหน่อย" ไฮบาระพยายามแก้ตัว

"มีอะไรกันง่ะสองคนนั้น" เก็นตะถามขึ้นเมื่อเห็นสองสาวกระซิบกระซาบกัน

"ปละ...เปล่า" ไฮบาระตอบอย่างตะกุกตะกัก

สักพักเสียงประกาศจากฝ่ายประชาสัมพันธ์ก็ดังขึ้น

'ขอให้นักเรียนทุกคนและผู้ปกครองไปพร้อมกันที่อัฒจรรย์ที่แต่ละสีได้เตรียมไว้ด้วยค่ะ อีกสักครู่จะมีการแข่งขันกีฬาประเภทเบ็ดเตล็ดของนักเรียนร่วมกับผู้ปกครองค่ะ'

"ไปกันเถอะครับทุกคน" มิตสึฮิโกะเอ่ยชวน

"ไปกันเถอะไอจัง" อายูมิเอ่ยพลางมาจูงมือไฮบาระให้เดินไปพร้อมกัน

"ต่อไปจะเป็นการแข่งขันวิ่งสามขานะคะ ขอให้แต่ละสีส่งตัวแทนคู่นักเรียนและผู้ปกครองมาสีละ1คู่ค่ะ" ครูผู้เป็นกรรมการในการแข่งขันกล่าว จากนั้นแต่ละสีก็ต่างค้นหาตัวแทนภายในสีของตน โดยสีชมพูก็เริ่มมีการโหวตกันว่าจะให้คู่ไหนออกไปเป็นคนแข่ง และผลสรุปที่ได้คือคู่ของอายูมิกับคุณพ่อของเธอ

"เอ่อ...คือว่าอายูมิเจ็บขาอะค่ะ จะเป็นอะไรมั้ยคะ ถ้าจะให้ไอจังไปแข่งแทน" อายูมิเอ่ย

"เอ๊ะ..." ไฮบาระเอ่ยอย่างตกใจ

"ได้มั้ยจ๊ะไอจัง ได้มั้ยคะพี่สึบารุ" อายูมิเอ่ยถามความสมัครใจของทั้งสอง

"เอ๊ะ ฉันด้วยงั้นเหรอ" ร่างสูงเอ่ยถาม

"ใช่น่ะสิคะ ไปแข่งกับไอจังน้าาา" อายูมิส่งสายตาอ้อนวอน

"สีชมพูได้ตัวแทนรึยังคะ" กรรมการตัดสินเดินมาสอบถาม

"ได้แล้วค่ะ" อายูมิตอบเสียงดัง

"งั้นเตรียมตัวลงสนามเลยค่ะ" กรรมการตัดสินกล่าวก่อนจะรีบเดินไจากไป

"ไปสิจ๊ะไอจัง พี่สึบารุ" อายูมิพูดพลางดันหลังทั้งสองให้เดินลงจากอัฒจรรย์ไปยังสนาม

"นี่ ถ้าแพ้ขึ้นมาล่ะ ฉันทำอะไรแบบนี้ไม่เก่งซะด้วยนะ" ร่างบางบอกกับเพื่อนสาวจอมคะยั้นคะยอ

"ไม่เป็นไรหรอกน่า ไปเถอะ" อายูมิเอ่ยพร้อมกับยิ้มออกมาเมื่อเห็นทั้งคู่เดินลงไปอยู่ข้างในสนาม

"นี่คืออุปกรณ์สำหรับใช้ในการแข่งขันค่ะ ขอให้ผู้เข้าแข่งขันใช้ที่รัดข้อเท้ารัดขาคู่ของตัวเองไว้ด้วยกันให้แน่นๆนะคะ" กรรมการตัดสินพูดพลางส่งสายรัดข้อเท้าให้แต่ละคู่

จากนั้นร่างสูงจึงคุกเข่าลงไปรัดข้อเท้าร่างบางไว้กับเขา ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้เด็กสาว

"มาพยายามไปด้วยกันนะ...ไอจัง" สึบารุเอ่ย

"อะ...อื้ม" ไฮบาระยิ้มให้กับเขา

"สำหรับกติกาของเกมนี้คือเมื่อได้ยินเสียงสัญญาณให้เริ่มวิ่งได้ค่ะ คู่ไหนถึงเส้นชัยก่อนจะเป็นผู้ชนะ กรณีที่ล้มให้ลุกขึ้นและวิ่งต่อไปให้ถึงเส้นชัยนะคะ" กรรมการตัดสินอธิบายกติกาให้ผู้เข้าแข่งขันฟัง

"จับเอวฉันไว้แน่นๆล่ะ เดี๋ยวฉันจะพาเธอเข้าเส้นชัยเอง" ร่างสูงโน้มหน้ามากระซิบที่หูร่างบางพลางเอามือโอบไหล่ของเธอไว้ เช่นเดียวกันกับร่างบางที่ใช้แขนเรียวเล็กของเธอโอบเอวแกร่งของเขาไว้แน่น

'เสียงสัญญาณนกหวีดดังขึ้น' ผู้เข้าแข่งขันทุกคนได้เริ่มออกตัว และมุ่งหน้าเข้าสู่เส้นชัย ระหว่างทางของการแข่งขันมีหลายคู่ที่หกล้มลงกลางทาง แต่ก็มีอีกหลายคู่ที่เดินต่อไปได้อย่างรวดเร็ว คู่สึบารุและไฮบาระก็ตั้งหน้าตั้งตามุ่งหน้าเดินเข้าสู่เส้นชัย เขาทั้งสองเร่งฝีเท้าเดินมาพร้อมๆกันจนแซงคู่แข่งมาได้หลายคู่ อีกนิดเดียวพวกเขาจะเข้าเส้นชัยเป็นที่หนึ่งแล้ว แต่ไฮบาระก็เกิดสะดุดขาตัวเองจนเกือบจะล้มลง แต่ก็มีมือหนาของร่างสูงมาประคองเอวกิ่วของเธอไว้

"อีกนิดเดียวแล้วนะไอจัง" สึบารุพูดกับร่างบาง เธอพยักหน้าตอบรับและเร่งฝีเท้าขึ้น สักพักเขาและเธอก็ก้าวเข้าสู่เส้นชัยเป็นคู่แรก ทั้งคู่ดีใจจนกระโดดกอดกันตัวโหยง

ความรู้สึกของทั้งคู่ในเวลานี้ ราวกับว่าทั้งสองได้ใช้ใจเชื่อมร่างกายเข้าด้วยกัน

แล้วก้าวผ่านอุปสรรคเล็กๆไปพร้อมกัน จนได้พบกับความสุขที่พวกเขาต้องการ...

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

163 ความคิดเห็น

  1. #135 papermail (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 16:14

    ตกหลุมรักคุณสึเพราะฟิคคุณเชอรี่นี่แหละค่ะ /////////////// คนอะไรน่ารักจังเลย แต่งออกมาได้อบอุ่นจัง

    #135
    0
  2. #5 Dong1123 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 21:25
    เขินไปหมดแล้ว
    #5
    1
  3. #4 xilivegtar (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 15:53
    น่ารักกกกก มาต่ออีกได้ไหมคะ ~
    #4
    1
  4. #3 สิรินทร์ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 09:09

    น่ารักกกก~~เขินนนนนน รออ่านตอนต่อไปอยู่นะค้าาาาา

    #3
    1
  5. #2 ฟูมิจัง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 08:22

    คุณสึบารุน่ารักจัง เขินไปหมด >\\\\<

    #2
    1
  6. #1 NameNami (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 08:07

    หูยยยยน่ารักมากค่าา อยากอ่านตอนต่อไปไวๆแล้ว

    งื้อออ~~

    #1
    1