ตำรับรักจอมนาง (สนพ.ดีต่อใจ)

ตอนที่ 31 : บทที่ 41 ปุถุชนล้วนเลือกหนทางแก่ตนเอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 68,338
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,240 ครั้ง
    11 พ.ค. 62

              โคมแดงสว่างเจิดจ้า ส่องแสงตกกระทบกระจกและแก้วแวววาวประดับตามมุขไม้สลักเสลา จวนฉีอ๋องครึกครื้นดั่งห้วงเวลาพลิกกลับสู่ยามกลางวัน ค่ำคืนสารทนี้เต็มไปด้วยเสียงชื่นชมยินดี เดิมก็ทรงเป็นโอรสพระองค์โปรดเหนือผู้ใดอยู่แล้ว ยิ่งแต่งคุณหนูสกุลเถียนซึ่งเป็นสกุลบัณฑิตขึ้นรั้งตำแหน่งชายารองตามที่ฝ่าบาทพระราชทานสมรสให้ นี่มิใช่ฮ่องเต้ทรงหมายใจแล้วหรือว่าต้องการส่งเสริมให้ฉีอ๋องมีอำนาจเป็นปึกแผ่นถึงที่สุด


              บรรยากาศงานสมรสพระราชทานตระการตาราวกับงานเลี้ยงนครบาดาลของจ้าวสมุทร เสียงร้องงิ้วก้องกังวาลขับขาน เมื่อมองลึกเข้าไปจะเห็นทุกสิ่งกระจ่างแจ้ง จวนอ๋องใดเล่ามีโรงอุปราการส่วนตัว เห็นทีทั้งเทียนหมิงนี้คงจะมีแต่ฉีอ๋องแล้วกระมัง


              หมิงเฟยฉีร่ำสุรากับเหล่าคุณชายชั้นสูงของเมืองหลวง ซึ่งบรรดาเขาเหล่านั้นก็ล้วนเป็นคนคุ้นหน้าคุ้นตา เป็นอนาคตของแต่ละสกุลใหญ่ บางคนมีบรรดาศักดิ์ซึ่งได้รับสืบทอดมาเรียบร้อยแล้ว อย่างเกาจ้านที่แม้จะนั่งรวมอยู่ท่ามกลางเหล่าสหายร่วมวงสังคมและเจรจาอย่างชื่นมื่น ทว่าในใจกลับดูแคลนเหลือประมาณ


              รองเจ้ากรมการคลังหนุ่มมองอาภรณ์มงคลสีแดงจัดจ้านซึ่งไป๋กุ้ยเฟยประทานให้เจ้าบ่าวเป็นคู่กับเจ้าสาว ตั้งแต่พิธีช่วงกลางวันแล้ว ก็แทบกล่าวอันใดไม่ออกหยกเลือดไก่ราคาสูงพอที่จะซื้อเสบียงให้เมืองได้ทั้งเมืองราวสามปีถูกนำมาปักประดับถี่ยิบบนเสื้อผ้าของอ๋องผู้หนึ่งและชายารอง ซึ่งมิรู้ว่ามีความสำคัญอย่างไร สร้างคุณูปการอันใดต่อแว่นแคว้น


              “หย่งเทียน” เกาจ้านเอ่ย พลอยทำให้คุณชายหลายรายมองไปตามทิศทางเดียวกันนั้น พบตวนอ๋องและชินอ๋องกำลังเดินเข้ามา เขาจึงคำนับผู้อาวุโสตามมารยาท


              ชินอ๋องเพียงแต่พยักหน้าเบา ๆ อย่างไร้พิธีการ เกาจ้านนั้นถือเป็นเพื่อนของน้องชายซึ่งเห็นกันมาตั้งแต่เล็ก ๆ


              เมื่อบุรุษทั้งสองยืนเปรียบกันเช่นนี้ยิ่งเห็นชัดเจนว่าบรรยากาศต่างกันเหลือเกิน ชินอ๋องนั้นคล้ายจวงผิน แม้จะมิจัดว่างามล้ำโดดเด่น แต่ก็ถือว่าดูดีเหนือปุถุชน ผนวกกับที่ทรงเป็นนักรบด้วยแล้วร่างกายจึงสูงใหญ่ ใบหน้านั้นละม้ายฮ่องเต้อยู่ถึงหกส่วน ทว่าตวนอ๋องกลับเป็นส่วนผสมของอีกสิ่งหนึ่งที่มิได้อยู่ในระดับสามัญสำนึก แม้เสียนเฟยเป็นหญิงงามในช่วงวัยอันรุ่งโรจน์ของนาง แต่โอรสองค์นี้กลับไม่ดูคลับคล้ายทั้งนางหรือฮ่องเต้ หากให้นิยาม คงเหมือนกับลูกไม้ที่เติบโตขึ้นมาอย่างผ่าเหล่าผ่ากอ


              ความสง่างามของตวนอ๋องทำให้คำเปรียบเปรยบุรุษว่าต้นไม้หยกดูด้อยค่า กระทั่งฉีอ๋องซึ่งสรวลเสเฮฮาอยู่ยังชะงักงัน มองอนุชาอยู่อย่างนั้น ยิ่งกาลเวลาผ่านไป อีกฝ่ายมากชันษาขึ้นเท่าไหร่ รัศมีบางอย่างยิ่งฉายชัด กลบทับกระทั่งเจ้าบ่าวผู้เป็นเจ้าภาพของงานที่ควรโดดเด่นที่สุดจนหมดสิ้น


              หมิงหย่งเทียนนั่งถัดจากพี่ชายคนโตของตน


              “น้องรองดื่มแต่หัวค่ำ เห็นทีคงยินดีที่ได้เจ้าสาวงดงามกระมัง” ชินอ๋องตรัสเย้า แววตาสีเข้มดั่งเหล็กกล้าดูผ่อนคลายลงเล็กน้อย ทว่ายังไม่ละทิ้งท่าทีขึงขังผึ่งผาย


              ฉีอ๋องคว้ากาสุรา รินลงจอกส่งให้ “งานมงคลของข้าทั้งที พี่ใหญ่ไม่ดื่มมิได้แล้ว นานครั้งจะได้มีโอกาสมารวมกันพร้อมหน้าเช่นนี้”


              รอยยิ้มของชินอ๋องคล้ายไปไม่ถึงดวงตา แต่นั่นหาใช่สิ่งที่ใครใคร่สนใจไม่ เนื่องจากท่ามกลางการแสดงออกที่คล้ายกับว่าพี่น้องรักใคร่กลมเกลียวสมัครสมานสามัคคีแล้วไซร้ ต่างฝ่ายก็ต่างรู้กันดีกว่าใครบ้างที่คิดการใหญ่อันใดอยู่ในใจ


              ชายหนุ่มรับสุรามา หันมาหาหมิงหย่งเทียน “น้องห้ามิดื่มหรือ”


              ตวนอ๋องซึ่งกำลังคุยกับเกาจ้านหันกลับมา “พี่ใหญ่ พี่รอง ข้าต้องขออภัยแล้วซิงฉวี่ยังเล็ก คงไม่ดีนักหากมีกลิ่นสุราติดตัวกลับไป”


              หมิงเฟยฉีหยกยิ้ม ใจคิดว่าว่าเจ้าห้าจะสวมบทบาทรักครอบครัวเพื่ออันใด หากแต่วาจากลับกล่าวอีกอย่าง “ลูกของเจ้ายังเล็ก พี่รองย่อมไม่กวนใจ เช่นนั้นก็ดื่มชาแทนแล้วกัน”


              ดังนั้นหมิงหย่งเทียนจึงยกจอกชาขึ้นดื่มแสดงความยินดี ทุกอากัปกิริยาอยู่ภายใต้การสังเกตของชินอ๋องหมิงหลิ่งเหวิน


              เจ้ารองญาติดีต่อเจ้าห้าถึงเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ความเคลือบแคลงซึ่งตกค้างตั้งแต่ครั้งสิ้นศึกเหิงกังกำลังกูกก่อกวนจนขุ่นขึ้นอีกครั้ง ตั้งแต่เล็กจนโต เขาเฝ้ามองน้องชายร่วมสายเลือดแต่ละคนอย่างระแวดระวัง นับตั้งแต่จำความได้ ไป๋กุ้ยเฟยและเฟยฉีก็เป็นขั้วตรงข้ามของทุกคนแล้ว สตรีเย่อหยิ่งเช่นนั้นช่างเลี้ยงดูบุตรชายได้เหมือนนางอย่างยิ่ง คิดว่าหากไม่มีเสด็จพ่อคอยเมตตา นางคงไม่แคล้วโดนสับเป็นหมื่น ๆ ชิ้นคาหวังหลังแล้วกระมั่งนี่จึงเรียกว่าพระเมตตาของฮ่องเต้ถือเป็นฟ้าโดยแท้ แค่ทรงโปรด ก็ดลบันดาลทุกสิ่งมากองแทบเท้านางจนสิ้น


              ดังนั้นเขาซึ่งเป็นเพียงบุตรของนางในชั้นเหลียงตี้เล็ก ๆ จึงได้แต่พยายามขวนขวาย สร้างผลงานจนกระทั่งมารดาได้ลืมตาอ้าปาก ขยับขึ้นมาเป็นสนมชั้นผิน หากแต่ทุกความพยายามนั้นก็ยังไม่เพียงพอ น้องสาม น้องสี่ เคราะห์ยังดีที่หนึ่งในนั้นเลือกยืนข้างเขา


              เดิมอันชิ่งโหวเคยยืนอยู่ข้างเขาอย่างเต็มตัว ชายาเอกของเขาอันเหมยฮวาคือลูกสาวสุดที่รัก แต่ใครจะรู้เล่าว่าโชคชะตาเล่นตลก สตรีที่เขาหมายใจตั้งแต่แรกมิใช่เหมยฮวา แต่เป็นหลันฮวาคนน้อง หลังจากแลกเปลี่ยนสัญญาอย่างดิบดีกว่าหากอันชิ่งโหวยืนหยัดอยู่ข้างเขาจนกระทั่งขึ้นครองบัลลังก์ได้สำเร็จจะยินยอมให้เหมยฮวาเป็นฮองเฮาคู่บัลลังก์ และหลันฮวาครองตำแหน่งกุ้ยเฟยอย่างไม่ยิ่งหย่อนศักดิ์ศรีไปกว่า ทว่าเจ้าจิ้งจอกเฒ่านั้นกลับทรยศเขาเป็นครั้งแรก ด้วยความโลภของมัน


              ทันทีที่เจ้าห้าเดินทางกลับจากฉากเฉินและได้รับพระราชทานราชทินนามจากเสด็จพ่อว่า ตวน คำนี้ความหมายล้ำลึกยิ่ง ชาวประชาแซ่ซ้องจนอันชิ่งโหวกระโจนคว้าโอกาสเอาไว้ ส่งอันหลันฮวาไปให้เป็นหนึ่งในตัวเลือกทันที แล้วเสด็จพ่อจะไม่รีบคว้าเอาไว้หรือ พระองค์มิเคยปรารถนาให้เขาได้ดีเกินไปกว่าเฟยฉีลูกสุดรัก เขาเข้าใจดีว่าหมากตานั้นมิได้เกิดจากหย่งเทียน แต่เกิดจากฮ่องเต้เองที่ต้องการให้เขาหวาดระแวงอันชิ่งโหว


              เพราะอีกฝ่ายไม่เคยแสดงท่าทีปรารถนา เขาจึงได้วางใจเสมอมา ลำพังรบรากับเจ้ารองก็หนักหน่วงแล้ว ไม่ฉลาดหากจะสร้างศัตรูเพิ่มในยามที่ผลลัพธ์ระหว่างเขาและเจ้ารองยังไม่ปรากฏแน่ชัด


              หากแต่เรื่องเหิงกังกำลังส่งสัญญาณอันตรายต่อตัวเขาผู้เป็นชินอ๋องอีกครั้ง เขาวางใจตระกูลหยางมาเนิ่นนานถึงเพียงนี้ได้อย่างไร แม่ทัพใหญ่คนปัจจุบันคือหยางคุน น้องชายร่วมสายเลือดของเสียนเฟยครองตัวโดดเดี่ยวนับตั้งแต่ภรรยาล่วงลับ อีกทั้งไม่มีบุตรธิดา หากสิ้นประมุขรุ่นนี้แล้วมีความเป็นไปได้สูงที่ผู้กุมตรากองทัพพิทักษ์อุดรจะกลายเป็นหมิงหย่งเทียน


              เจ้าห้าสมบูรณ์แบบเกินไป ไม่ทันไรก็เติบโตถึงเพียงนี้เชียวหรือ จากเด็กเงียบ ๆ ในครั้งนั้นซึ่งเสด็จพ่อมักจะส่งไปรับเคราะห์แทนเจ้ารอง แต่เจ้าห้าก็กลับก้าวผ่านมาได้ทุก ๆ ครั้ง เก่งกาจขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งงานราชสำนัก งานบำรุงชาวประชาไม่เคยด้อย แล้วการรบครั้งนี้ให้เขาตระหนักขึ้นมาจริง ๆ ว่าอีกฝ่ายมีอำนาจพร้อมจะให้ฉวยคว้ามาใช้มากมายแค่ไหน


              “นางเอกงิ้วคนนี้ช่างเสียงดีเสียจริง ตกรางวัล” ฉีอ๋องกล่าวพลางส่งสัญญาณให้กงกงคนสนิทแจกตำลึงทอง


              เมื่อเจ้าภาพของงานทำเช่นนั้น เหล่าผู้ร่วมงามก็ล้วนทำตามเป็นมารยาท หมิงหย่งเทียนหยิบซองแดงส่งผ่านเส้ากงกงให้ไปมอบ ในใจเริ่มคิดถึงเสียงอ้อแอ้ของซิงฉวี่ แก้มอูม ๆ กับมือเล็กที่ชอบกำนิ้วของเขาเอาไว้จนแน่น


              เกาจ้านมองออกว่าสหายของตนกำลังเบื่อหน่ายกับการสวมหน้ากากเต็มที งานเลี้ยงพรรค์นี้นับว่ารื่นเริงอะไรได้ อยู่ในสังคมชั้นสูงเช่นนี้ล้วนเห็นมามากจนรู้สึกว่าฟอนเฟะมากกว่าจะรู้สึกจำเริญตา ข้างนอกทางการกำลังรีดภาษีจากประชาชนแทบตายเพื่อเอามาเป็นทุนรอนในการจัดงานสมโภชครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดซึ่งประวัติศาสตร์ต้องจารึก


              จารึกบิดามันเถิด เขาไม่ยอมถูกประณามร่วมอยู่ในประวัติศาสตร์ด้วยแน่เกาจ้านคิดอย่างดุเดือด


              “ข้าใช้ช่างสั่งทำ ซิงซิงน่าจะชอบ” เกาจ้านล้วงเอากังหันลมเติดกระดิ่งล็ก ๆ ที่พกติดออกมา กระดาษสีแดงตัดเหลือง มีกรุ๊งกริ๊งเบา ๆ ล่อตาล่อใจแบบนี้ สามารถจินตนาการรอยยิ้มของซิงฉวี่ออกได้เลยว่าจะตื่นเต้นเพียงไรเมื่อพบเห็น


              “ชอบแน่นอน ซิงซิงกำลังพยายามแยกแยะเสียง” นอกจากเสียงของบิดาและมารดาที่ซิงฉวี่สามารถแยกได้แล้ว ยามนี้ก็เริ่มกลายเป็นเสียงรอบข้าง เสียงนก เสียงสุนัข หรือแม้แต่เสียงการเคลื่อนไหวต่าง ๆ ก็เรียกดวงตาคู่โตราวกับลูกกวางให้หันไปมองให้ความสนใจได้ทั้งหมด “ตอนนี้เริ่มพูดคุยกับข้า”


              มีแต่เกาจ้านเท่านั้นที่รู้ว่าสหายของตนกลายเป็นบุคคลซึ่งหลงลูกสาวไปแล้วอย่างสมบูรณ์แบบ ทารกห้าหกเดือนจะพูดได้เช่นไร ที่บอกว่าพูดโต้ตอบ ความจริงน่าจะเป็นส่งเสียงครางโต้ตอบเสียมากกว่า


              ขุนนางหนุ่มส่ายหัวน้อย ๆ อย่างปลงตก


              “บุตรคนแรกก็เช่นนี้” เอี้ยนอ๋องหรือองค์ชานสามเดินเข้ามพอดี ในมือของเข้าตัวประคองผีผามาด้วย คาดว่าเมื่อครู่คงแอบไปบรรเลงร่วมกับพวกนักดนตรีตามเคย


              “พี่สามมีประสบการณ์มาก ใครจะกล้าเทียบได้” หมิงอ๋องแซวขึ้นมาอย่างครึกครื้น ยิ่งดึกอาการมึนเมาของบางคนยิ่งฉายชัด


              ในบรรดาองค์ชายทั้งหมด เอี้ยนอ๋องนับว่ามีบุตรมากที่สุด ไม่ทันไรก็มีบุตรธิดารวมกันสี่คนแล้ว


              “เจ้ากล่าวแบบนี้มิใช่ให้ข้าต้องละอายแล้วหรือ” ชินอ๋องยกสุราขึ้นพลางสรวลแผ่วเบา ตนเป็นพี่ชายคนโต ยังมีบุตรชายเพียงแค่หนึ่งคนเท่านั้น


              “อาหนนี้ข้าจะนำพี่ใหญ่ไปก่อนให้ได้เลยเชียว” ฉีอ๋องว่า ความจริงแล้วสตรีพระราชทานนั้น เสด็จพ่อมอบให้แก่เขามากที่สุด หากแต่เสด็จแม่ยังมิอนุญาตให้ภรรยาคนใดของเขามีได้ก็อย่าหวังจะได้มี หากแต่หนนี้เถียนลั่วหรานทรงเลือกเฟ้นมาให้เอง ไม่แน่ว่าอาจเห็นสมควรให้สืบสายเลือดกับสกุลเถียน


             


              ชินอ๋องหน้าแดงก่ำ รู้สึกว่าโดนพวกน้อง ๆ หยอกเข้าแล้ว ได้แต่ดื่มสุราย้อมใจเข้าไปจอกหนึ่ง


              “สตรีก็เปรียบเสมือนเครื่องดนตรี หากเจ้าบรรเลงให้ดี นางก็จะตอบแทนด้วยเสียงอันไพเราะเพราะพริ้ง” เอี้ยนอ๋องกล่าวเป็นปรัชญา ทว่าเมื่ออยู่ในวงสุรา ประโยคนั้นจึงไม่ต่างจากคำกำกวมสองแง่สามง่ามสักเท่าใด


              “เกรงว่าพี่สามคงจะขยันบรรเลงมากเกินไปแล้ว” หมิงอ๋องบอก ระดับความเมาของเจ้าตัวคงจะได้ที่ จึงเล่นงานพี่น้องทุกคนแบบนี้


              รอบวงต่างหัวเราะสนุกสนาน คืนเข้าหอของพวกบุรุษก็คงไม่พ้นการสนทนาเรื่องในม่านมุ้ง หากตัดเรื่องราวซึ่งอยู่ในใจของแต่ละคนออกไป คาดว่าภาพนี้อาจเป็นเพียงครอบครัวธรรมดาครอบครัวหนึ่งก็เป็นได้


              ในอีกด้าน


              เลี่ยงหลินกำลังตรวจสอบบัญชีของโรงเพาะเห็ดซึ่งฝางสี่ส่งมาให้ เมื่อเทียบกับจำนวนปันผลซึ่งมีรายงานมาจากกลุ่มการค้ากลางถือว่าถูกต้องตรงกัน


              กิจการเพาะเห็ดเพื่อค้าขายกำลังไปได้สวย ระหว่างที่หาหนทางเพิ่มผลผลิตเห็ดนางฟ้าให้มากขึ้น พวกแกนนำชาวบ้านที่จ้างไปประจำการตามโรงเพาะก็เริ่มทดลองทำกับเห็ดประเภทอื่นบ้างแล้ว นางเองก็พยายามมองหาของที่ตั้งใจเอาไว้ หวังว่าจะเป็นหมัดเด็ดที่ทำให้โรงเพาะของนางครองตลาดอย่างมั่นคง


              จิ่งหลิววนเวียนมาดูนายหญิงของตนบ้างเป็นบางครั้ง หลังจากมั่นใจว่าท่านหญิงน้อยไม่น่าจะตื่นกลางคันแล้ว นึกเป็นห่วงอยู่ว่าอีกฝ่ายจะทำงานหนักเกินไปจนมิได้พักผ่อน


              “นายหญิงเจ้าคะ รับของว่างหรือไม่เจ้าคะ”


              “ขอชาอ่อน ๆ สักกาก็พอ” เลี่ยงหลินเอ่ย พลางกลับไปให้ความสนใจกับการเขียนจดหมายถึงฝางสี่ดังเดิม


              นางทบทวนอยู่หลายอย่าง ช่วงนี้หลายปัญหาต่างประดาเข้ามาให้ขบคิด การสอบวัดระดับคนครัวชั้นต้นนั้นอีกไม่กี่วันแล้ว นางไม่ได้หาซื้อตำรับตำราที่เกี่ยวกับการทำอาหารของโลกนี้มาอ่านสักนิด ถึงจะมั่นใจเต็มเปี่ยม แต่คิดว่ารู้ไว้บ้างก็น่าจะดีกว่า


              การสอบวัดระดับครั้งนี้ถือว่าสำคัญ เพราะหากนางพลาด นางจะมีโอกาสแก้ตัวอีกทีก็สามเดือนข้างหน้า ซึ่งนั่นหมายความว่าเวลากระชั้นชิดกับงานสมโภชเข้าไปอีก มิรู้ว่ากำหนดการซึ่งยังไม่ออก จะประกาศเริ่มคัดเลือกผู้แข่งขันอย่างไร ดังนั้นนางควรคว้าคุณสมบัติพื้นฐานนี้ไว้ก่อน เพื่อให้มั่นใจว่าตนสอบผ่านคนครัวขั้นต้นและมีสิทธิ์ที่จะสมัครเข้าร่วมการแข่งขันทำอาหารนี้แน่


              หญิงสาวกังวล แต่ก็อดตื่นเต้นไม่ได้ รู้สึกว่าอยากสัมผัสความรู้สึกของการแข่งขัน แบบที่นางรักและหลงใหลในชีวิตก่อน


              ดวงตาคู่สวยเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง นางมาไกลมากแล้ว ร้านเจียงจี่ โรงเพาะเห็ดที่เซิ่นหยวน สองอย่างนี้นับว่าสร้างเงินจำนวนมากพอที่จะทำให้จิ่งหลิว ป๋าไห่ นายอำเภอเจียง และวิงฉวี่อยู่อย่างสุขสบาย แต่ลึก ๆ เลี่ยงหลินยังไม่เพียงพอ


              หากนางชิงชัยได้สำเร็จ นางจะเปิดกิจการ เมื่อฐานะของนางหยั่งรากลึกที่นี่ จะไม่มีใครกล้ากล่าวถึงเรื่องเดิม ๆ ได้อีก และซิงฉวี่จะต้องเติบโตขึ้นได้อย่างเป็นสุขเหมือนกับเด็กคนอื่น ๆ ดังนั้นทุกอย่างนี้จึงไม่ใช่เพียงแค่สนองความต้องการในการทำอาหารของนางเพียงเท่านั้น แต่ยังหมายถึงเกียรติยศ ชื่อเสียง ที่ต้องเอาคืนกลับมาให้ได้ และต้องยิ่งใหญ่มากขึ้นกว่าเดิม






Talks - ขอโทษที่มาดึกมากกกกกกกกกกกค่ะ ไรต์คุกเข่า มีปาร์ตี้เลี้ยงส่งที่ออฟฟิศค่ะ ซึ่งไรต์ก็ไม่ได้ตั้งใจว่าจะดึก แต่มันก็ดึกจริง ๆ ไรต์ยังไม่ได้อาบน้ำด้วยยยยยย T____T 

คิดถึงตวนอ๋องกันมั้ยคะ เล่ม 2 ไรต์เอาหนุ่ม ๆ มาเปิดเรื่องค่า ไม่ได้อัพหลายวันรู้สึกเขินนิดนึง


เอาหลัวมารับหน้าค่ะ 




 

 

             

             

 

             

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.24K ครั้ง

7,907 ความคิดเห็น

  1. #7764 Settings (@nattiya-hoysang) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 01:56
    ทำไมไม่ลงเนื้อหาเล่มหนึ่งให้หมดแล้วปิด ล่ะคะ พอเล่ม 2 ออกก็ค่อยปิด เห็นมีนักเขียนตนนึ่งเคยลงให้อ่ายจนจบแล้วค่อยปิดนะ พิมพ์กับสนพ. เดียวกับเรื่องนี้
    #7764
    0
  2. วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 14:16
    💓💓💓
    #7576
    0
  3. #6972 Read is a life (@nickypich) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 21:53

    งง ทำไมรู้สึกเหตุการณ์มันกระโดดข้ามไปเลย

    #6972
    0
  4. #6745 061272 (@061272) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 15:09
    ท่านอ๋องไปรับลูกเมียมาอยู่ด้วยตอนไหนอ่ะอยากให้มีตอนที่ท่านอ๋องไปรับลูกเมียนะนี้อยู่ๆมาอยู่เมืองหลวงแล้วอ่ะ
    #6745
    0
  5. #6528 iamjub04 (@iamjub04) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 05:38
    เป็นส่วนของเล่ม1 ที่ตีพิมพ์ค่ะ ลงได้แค่50 - 60%

    มันเลยข้าม ต้องอ่านเอาในเล่มนะ อีบุ๊คจ๋าาาา
    #6528
    0
  6. #6196 คุน เม (@momayzaza2611) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 20:01
    งง อ่า ตกลงตอนที่หายอยู่ในเล่มใช่ไหม อ่านถึงตอนรบอยู่ดีๆ โผล่มาเมืองหลวงเลย เรางง
    #6196
    0
  7. #6185 Jira1237 (@Jira1237) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 03:54

    ค้างง อยากอ่านตอนที่ข้ามอ่าคะ มีให้ติดตามทางใหนใด้บ้างนอกจากซื้อเล่ม เราอยุ่ อังกฤษ มันมะง่ายเลยอ่าจะหาอ่าน

    #6185
    0
  8. #6153 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 15:28
    โอ้ เริ่มเล่มสองแล้ว
    #6153
    0
  9. #6096 มากิริจัง (@mikiri) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 05:13
    ตอนที่หายไปคือต้องอ่านเล่มใช่ไหมคะ​ มีเป็นe-bookไหม
    น่าจะลงรายละเอียดสักนิดเนอะว่าตามอ่านต่อที่ไหน
    #6096
    0
  10. #5979 harrymissyou (@harrymissyou) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 21:05
    ทำไมข้ามตอนคะ ตอนที่29-40หายไปไหนคะ
    #5979
    1
    • #5979-1 Janjira Nui Uea-aree (@janjira-nui) (จากตอนที่ 31)
      21 พฤษภาคม 2562 / 21:33
      ตอบแทนไรท์ ตอนที่29-40เป็นของเล่ม1ที่ตีพิมค่ะ ส่วนตอนที่ลงให้อ่านตอนนี้เป็นของเล่ม2ค่ะ (ถ้าผิดพลาดยังงัยไรท์ชี้แจงด้วยนะคะ)
      #5979-1
  11. #5945 killalen21 (@killalen21) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 09:28
    งะทำไมอ่านๆ แล้วรู้สึกขาดๆ
    #5945
    2
    • #5945-1 iamjub04 (@iamjub04) (จากตอนที่ 31)
      2 มิถุนายน 2562 / 05:34
      เป็นส่วนของเล่ม1 ที่ตีพิมพ์ค่ะ มันเลยข้าม ต้องอ่านเอาในเล่มนะ
      #5945-1
  12. #5706 num no (@Galliano) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 03:04
    สู้ๆนะคะไรท์ เป็นกำลังใจให้นะคะ ป.ล.สนุกมากก
    #5706
    0
  13. #5678 Noovaii (@Noovaii) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 21:50
    ตอนมันข้ามไปรึเปล่าคะ เนื้อเรื่องอ่านแล้วไม่ต่อเนื่องอ่ะค่ะ
    #5678
    1
    • #5678-1 iamjub04 (@iamjub04) (จากตอนที่ 31)
      2 มิถุนายน 2562 / 05:34
      เป็นส่วนของเล่ม1 ที่ตีพิมพ์ค่ะ มันเลยข้าม ต้องอ่านเอาในเล่มนะ
      #5678-1
  14. #5672 น้องพริกหวาน (@2228314) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 12:46
    กี่เล่มจบคะ และมีขายใน meb รึป่าวคะ เพราะ อ่านในmeb ขยายตัวอักษรได้ค่ะ แต่เป็นเล่มตัวหนังสือมันเล็กค่ะ เลยถามหาใน meb ค่ะ
    #5672
    0
  15. #5667 piyaponpiyapon (@piyaponpiyapon) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 09:41

    เรื่องไม่ต่อกันเลยค่ะไม่มีตอนพบหน้าลูกเมียด้วยค่ะตอนมันหายไปเป่าคะ

    #5667
    1
    • #5667-1 iamjub04 (@iamjub04) (จากตอนที่ 31)
      2 มิถุนายน 2562 / 05:34
      เป็นส่วนของเล่ม1 ที่ตีพิมพ์ค่ะ มันเลยข้าม ต้องอ่านเอาในเล่มนะ
      #5667-1
  16. #5666 ying1911 (@a0979967458) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 09:22
    เกาจ้านคือผู้ใดแล้วหนา
    #5666
    0
  17. #5661 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 00:08

    ท่านอ๋องพบหน้าลูกเมียและปรับความเข้าใจกันแล้วหรือคะ ถึงได้มีการพูดกันในงานเลี้ยง และตอนท้ายบทยังดูเหมือนนางเอกเรายังทำงานหนักเหมือนอยู่กับลูกสองคน และยังจะไปแข่งขันทำอาหาร มันย้อนแยงกันอยู่ เพราะถ้าพบหน้าสามีก็ต้องกลับไปใช้ชีวิตแบบสุขสบายไหงยังทำงานงก ๆ อยู่อีก อ่านแล้วงง ๆ ค่ะ ขอบคุณค่ะ

    #5661
    1
    • #5661-1 iamjub04 (@iamjub04) (จากตอนที่ 31)
      2 มิถุนายน 2562 / 05:35
      เป็นส่วนของเล่ม1 ที่ตีพิมพ์ค่ะ มันเลยข้าม ต้องอ่านเอาในเล่มนะ
      #5661-1
  18. #5653 Miaylove099 (@Miaylove099) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 15:38
    ทำไมเหมือนข้ามตอน ไปเจอลูกตอนไหน งง
    #5653
    4
    • #5653-2 Janean (@Janean) (จากตอนที่ 31)
      15 พฤษภาคม 2562 / 08:49
      เราว่าไม่ได้ตัดไปแค่ตอนเดียวดูจากชื่อตอน จาก28 กระโดดไป 41 เลยอ่ะ ตัดได้ข้ามไกลมาก
      #5653-2
    • #5653-4 Osaragi (@hasumu) (จากตอนที่ 31)
      17 พฤษภาคม 2562 / 04:32
      น่าจะเป็นข้อตกลงระหว่างไรท์กับสำนักพิมพ์ ไม่ให้ลงเต็มเรื่อง หาซื้อหนังสือเอาครับ เท่าที่จำได้ไรท์เคยบอกว่า แต่งไปส่งสำนักพิมพ์ไป คือโชคดีมากที่สำนักพิมพ์รับ แต่มาหนักตรงต้องเค้งแต่งให้ครบเล่มเพื่อตีพิมพ์ ไม่เหมือนไรท์ท่านอื่นๆที่แต่งเยอะแล้วแล้วสำนักพิมพ์รับไปตีพิมพ์
      #5653-4
  19. #5650 Lee-Hua (@dinnocence-beebe) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 07:49
    ทำไมทั้งพี่ทั้งน้อง กับเพื่อนตวนอ๋องรู้เรื่องลูกด้วยคะ? ไม่ใช่ว่าตอนที่แล้วเพิ่งชนะศึกเองนิคะ?
    #5650
    1
    • #5650-1 iamjub04 (@iamjub04) (จากตอนที่ 31)
      2 มิถุนายน 2562 / 05:36
      เป็นส่วนของเล่ม1 ที่ตีพิมพ์ค่ะ มันเลยข้าม ต้องอ่านเอาในเล่มนะ
      #5650-1
  20. #5642 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 18:48
    ขอบคุณค่ะ
    #5642
    0
  21. #5632 yoyeyin1711 (@yoyeyin1711) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 13:36
    งง เราอ่านข้ามหน้าเหรอ ทำไมตวนอ๋องเหมือนได้อยู่กับลูก ตอนหลัง เมียก้อไม่เองถึง
    #5632
    0
  22. #5617 konthaiuk (@konthaiuk) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 04:28

    จะออกอีบุ๊คไหมค่ะไรท์ รอ

    #5617
    0
  23. #5613 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 00:40
    ตวนอ๋องพาเมียกลับจวนแล้วหรอหรือยัง ใจก็ไม่ค่อยอยากให้กลับ กลัวเมียหลวงน่ารำคาญ
    #5613
    0
  24. #5598 kulchari (@kulchari) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 22:11
    น่าจะบอกตั้งแต่ต้นตอนนะคะ ว่านี่เล่มสองเอามาเป็นตัวอย่าง จะได้ไม่งง
    #5598
    0
  25. #5589 Kawalin234 (@Kawalin234) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 20:46
    สรุปลูกของนางเอกชื่อ ชิงฉวี่ หรือซิงฉวี่?
    #5589
    1
  26. #5557 Fj030 (@Fj030) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 01:13
    เหมือนข้ามตอนอะงงค่ะ
    #5557
    1
    • #5557-1 iamjub04 (@iamjub04) (จากตอนที่ 31)
      2 มิถุนายน 2562 / 05:36
      เป็นส่วนของเล่ม1 ที่ตีพิมพ์ค่ะ มันเลยข้าม ต้องอ่านเอาในเล่มนะ
      #5557-1
  27. #5550 BearBear2911 (@BearBear2911) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 23:41
    อ่านแล้วงงค่ะไรท์
    คือไรท์ตัดเหรอคะ
    เรานึกว่าจะลงแบบต่อเนื่อง
    ถ้าว่างแล้วรบกวนชี้แจงได้ไหมคะ
    ผู้อ่านจะได้เข้าใจกัน
    รอติดตามนะคะ
    #5550
    2
    • #5550-1 Khim Wang (@khimwang) (จากตอนที่ 31)
      12 พฤษภาคม 2562 / 06:26
      คิดว่าไรท์ลงเป็นเนื้อหาเล่มสองแล้วค่ะ เล่มแรกหมดโควต้าลงเนื้อหาแล้ว คงต้องตามอ่านในเล่มค่ะ เห็นเคยแจ้งไว้แล้วด้วยนะคะ
      #5550-1
    • #5550-2 iamjub04 (@iamjub04) (จากตอนที่ 31)
      2 มิถุนายน 2562 / 05:37
      เป็นส่วนของเล่ม1 ที่ตีพิมพ์ค่ะ มันเลยข้าม ต้องอ่านเอาในเล่มนะ
      #5550-2