ตำรับรักจอมนาง (สนพ.ดีต่อใจ)

ตอนที่ 1 : บทที่ 1 จวนอ๋องมิต่างจากถ้ำเสือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 79,144
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,752 ครั้ง
    10 มี.ค. 62

โชคชะตามักเล่นตลก เห็นทีจะจริงแล้ว


เจียงเลี่ยงหลินตัวสั่นงันงก ลมหนาวในเดือนสี่แม้ไม่ร้ายแรงแต่ก็สร้างความลำบากอย่างยิ่งให้แก่นางที่ตัวเปียกโชกและทรมานเนื่องจากพิษไข้ คนอื่นข้ามภพมาแล้วเป็นแบบไหนกันนะ แต่เท่าที่นางตระหนักรู้ชีวิตในภพนี้เห็นทีจะทุลักทุเลเอาการ สองวันที่เพิ่งได้สติก็ป่วยหนักจนลุกจากเตียงไม่ได้ มึนงง ตัวร้อน ปวดไปทั้งตัว กระทั่งตอนนี้ก็ถูกพวกบ่าวจับโยนออกมาที่ลานบ้านอีก


ตัวนางในชาติก่อนมีนามว่า อูเลี่ยงหลิน หรือ ลิเลียน วู จะว่าไปจุดร่วมของชื่อ “เลี่ยงหลิน” เช่นเดียวกันนี้เองที่ทำให้คุ้นเคยได้บ้าง เมื่อคิดถึงชีวิตในฐานะเชฟระดับโลก ชื่อเสียง เกียรติยศใดบ้างที่หาไม่ได้ ทว่าความรุ่งโรจน์กลับจบลงในวัยเพียง 38 ปี ระหว่างเดินทางไปมอสโกเพื่อร่วมทำอาหารให้กับผู้นำชาติในงานประชุม G7 ก็เกิดอุบัติเหตุเครื่องบินตกอย่างไม่คาดฝัน ภาพสุดท้ายที่จำได้คือภาพหน้ากากออกซิเจนซึ่งห้อยตัวลงมา พร้อมเสียงหวีดร้องของผู้โดยสารในเที่ยวบินเดียวกัน…สวรรค์ ทั้งที่ทำใจแล้วว่าตายแน่ แต่กลับรู้สึกตัวอีกทีในร่างเด็กสาวอายุ 15 และยังเป็นเมียน้อย!…ให้ตายเถอะ ชีวิตของเจียงเลี่ยงหลินห่างไกลจากสามัญสำนึกของนางเหลือเกิน


“การกระทำหนนี้ของเจียงอี๋เหนียงร้ายแรงนัก หากเปิ่นหวางเฟยไม่จัดการให้เด็ดขาดคงเป็นที่ครหาและทำให้เสื่อมเสียเกียรติแก่หวางเย่ได้” น้ำเสียงของพระชายาแซ่อันผู้นี้แม้จะหวานหยดเช่นเดียวกับกิริยาท่าทาง หากแต่สายตาของนางที่จ้องมองมากลับไม่ชวนรื่นใจ แม้เลี่ยงหลินจะตาพร่ามัวเพราะพิษไข้เพียงใด ก็ยังสามารถรู้สึกได้


“หวางเฟยได้โปรดเมตตาคุณหนูด้วยเถิดเจ้าค่ะ” จิ่งหลิวบ่าวคนสนิทหมอบราบแทบเท้านายหญิงของจวน พร้อมน้ำตาอาบหน้า คุณหนูของนางยังป่วยหนัก ต้องมาโดนสาดน้ำไล่เยี่ยงหมูหมา ซ้ำร้ายพระชายายังให้พวกบ่าวชายหิ้วปีกพวกนางโยนออกมาจากเรือนด้วยเสื้อผ้าเบาบาง เกียรติของคุณหนูมิพลอยสูญสิ้นหรือ “เห็นแก่ที่คุณหนูเองก็ปรนนิบัติหวาง


เพี้ยะ!


ไม่ทันขาดคำจิ่งหลิวก็ก็โดนฝ่ามือตบจนหน้าหัน “อย่าได้ใช้ปากต่ำต้อยของเจ้ากล่าวอ้างหวางเย่ให้แปดเปื้อน คิดว่าหวางเฟยผู้ใดกัน เพียงลงโทษอี๋เหนียงเล็ก ๆ ใยจะมิได้” เป็นเสิ่นหรูเหมยพระชายารองแห่งจวนที่ออกหน้า นางเกรี้ยวกราด ใบหน้างามล้ำดูทรงอำนาจราวกับนางพญา สวมอาภรณ์สีทับทิมรับกับอาภรณ์สีแดงสดของพระชายาดูเฉิดฉันราวจะเน้นย้ำให้อีกฝ่ายสำนึกถึงสถานะของตน


อันหลันฮวาเหยียดยิ้มอย่างพึงใจ น่าชังนักทั้งนายและบ่าว เห็นทีเสิ่นหรูเหมยเองก็คงอัดอั้นไม่น้อยจึงได้ระบายโทสะด้วยตนเอง แทนที่จะให้พวกบ่าวรับใช้ลงมือตบปากสั่งสอนอย่างเคย


สำหรับเจียงเลี่ยงหลินที่เพิ่งข้ามมิติมาได้เพียงสองวันแล้ว นางอยากแก้ต่างให้ตัวเองนัก แต่ความเจ็บป่วยคือตัวการทำให้ไร้เรี่ยวแรงแม้แต่จะส่งเสียงนอกจากอ้าปากพะงาบเท่านั้น ลำคอแสบร้อนไปหมด กระบอกตาร้อนผ่าว ทั้งนึกสงสารจิ่งหลิวจับใจ


พื้นเพดั้งเดิมของเจียงเลี่ยงหลินคือสตรีในยุคหลายพันปีข้างหน้า อันที่จริงสถานที่นี้หากบอกว่าเป็นอดีตกาลคงไม่ถูกนัก รัชศกเฉินตี้ปีที่ 36 แคว้นเทียนหมิง ไม่มีบันทึกในประวัติศาสตร์ที่เคยเรียนรู้มาแน่นอน และที่ชวนให้อึดอัดใจยิ่งกว่านั้นคือค่านิยมแบบสามภรรยาสี่อนุ ซ้ำร้ายนางไม่ได้ข้ามมิติมาเป็นชายา แต่เป็นเพียงอนุภรรยา พร้อมความทรงจำที่พยายามนึกเค้นดูแล้ว ไม่ว่าอย่างไรการต่อสู้แก้ต่างก็ช่างไร้ประโยชน์และได้ไม่คุ้มเสียเอาเสียเลย


 “คคุณหนูของบ่าวถูกใส่ร้าย นางไม่ได้คบชู้” เสียงสะอื้นของจิ่งหลิวรั้งเลี่ยงหลินขึ้นมาจากภวังค์ “หวางเฟยทรงโปรดเมตตา”


“หุบปากของเจ้า หลักฐานมัดตัวเช่นนี้ยังกล้าโป้ปด” หลักฐานที่เสิ่นหรูเหมยว่าก็คือเสื้อผู้ชายไร้ที่มาที่ไปตัวหนึ่ง เพียงเท่านี้เลี่ยงหลินก็โดนยัดเยียดว่าเป็นชู้กับวณิพกพเนจรที่ท่านอ๋องเชิญมาจากต่างเมืองได้แล้ว น่าขันนัก เลี่ยงหลินนึกเยาะเมียหลวงและเมียน้อยสองผู้นี้ในใจ สายตาสาแก่ใจของแต่ละคนนั้น อย่างไรผู้มองก็ไม่อาจลืมเลือน


“เด็ก ๆ ลากพวกนางไป ขนสินเดิมของสตรีแพศยาผู้นี้ออกมา อย่าให้ใครครหาได้ว่าจวนตวนอ๋องริบทรัพย์แม้กระทั่งอนุเล็ก ๆ โยนคืนให้พวกนางให้หมด รวมถึงรถม้าที่นำนางเข้าจวนมาแต่แรกด้วย ขับไล่ออกไป อย่าอยู่ให้เป็นเสนียดอีก” เมื่อพระชายามีประกาศิต ใครหรือจะกล้าขัด บ่าวชายต่างช่วยกันโยนข้าวข้องที่กองหน้าเรือนออกไปยังหน้าจวน


จิ่งหลิวร้องไห้พึมพำ พยายามปลอบประโลมนายหญิงของตนหลายครา สาวใช้ผู้ภักดีทำแม้กระทั่งปลดเสื้อนอกของตนคลุมให้คุณหนูเพื่อคลายหนาว


ดูเหมือนว่าเธอคงไม่มีโอกาสได้พบหน้าค่าตาจริง ๆ ของผู้เป็นสามีแน่แล้ว กว่าเขาจะกลับจากต่างเมืองคงอีกนาน อันหลันฮวาคงตั้งใจจะรีบปิดคดีด้วยตัวเองให้ได้ เท่าที่สืบค้นลงไปในความทรงจำ ตวนอ๋องผู้นั้นมีนามว่าหมิงหย่งเทียน ชื่อเพราะสมเป็นพระเอกในละครนี้ออกจะสอดคล้องกับหน้าตาของเขาในความทรงจำไม่น้อย ด้วยความที่ตกกระไดพลอยโจนมาอยู่ในร่างของเลี่ยงหลินอย่างช่วยไม่ได้แล้ว ดูเหมือนว่าตวนอ๋องจะเป็นผู้ชายสุดวิเศษเลิศเลอชนิดที่หาไม่ได้อีก แต่หากมองด้วยบรรทัดฐานของผู้หญิงยุคใหม่แล้วล่ะก็ ถือว่าเป็นผู้ชายสับปะรังเคคนหนึ่งเท่านั้น


ตวนอ๋องหมิงหย่งเทียน โอรสลำดับที่ห้าของพระเจ้าเฉินตี้ที่ประสูติแก่เสียนเฟย ราชทินนาม “ตวน” นี้ออกจะสื่อชัดเจนถึงตัวเขา ซื่อตรง ยุติธรรม เปี่ยมความสามารถ ทว่าสิ่งนั้นคงจะมีจำเพาะสำหรับคนภายนอกเสียมากกว่า สำหรับคนในเรือนเดียวกันอย่างไรก็คงนิยามให้เขาได้เพียงคำเดียวว่า “ไร้ใจ”


เจียงเลี่ยงหลินได้พบกับตวนอ๋องผู้นี้ยามเมื่อนางอายุ 13 ปี เวลานั้นเขาเพียง 15 ชันษา ยังเป็นเพียงองค์ชายห้า แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ได้รับความไว้วางใจจากฮ่องเต้เฉินตี้แล้ว ถึงกับมอบภารกิจใหญ่หลวงอย่างการออกไปซ่อมบำรุงเขื่อน ทำนุบำรุงผู้ประสบภัยที่ฉางเฉิน ตัวนางเป็นเพียงบุตรีของนายอำเภอส่านซีเล็ก ๆ อำเภอหนึ่งของฉางเฉิน ย่อมได้ติดตามบิดาไปเปิดหูเปิดตาในเมืองบ่อยครั้งนั่นจึงเป็นจุดเริ่มต้นความรักอันโง่งมของเจ้าของร่างนี้


“หวางเฟยได้โปรดเมตตาด้วยหวางเฟยได้โปรดเมตตา” จิ่งหลิ่วโขกหน้าผากลงกับพื้นซ้ำ ๆ อย่างไม่กลัวเจ็บ ขณะที่เจียงเลี่ยงหลินทำได้แต่นิ่งเงียบ นางวิงเวียนอีกแล้ว ไม่อยากเชื่อว่าจะป่วยหนักได้ขนาดนี้ในเวลาที่ร่างกายเต็มไปด้วยภาระ


“เปิ่นหวางเฟยไม่จับพวกเจ้านายบ่าวใส่กรงหมูถ่วงน้ำนับว่าเมตตาแล้ว” โทษของสตรีมีชู้คือการถูกจับถ่วงน้ำเป็นที่น่าเวทนา เพราะรู้ดีจิ่งหลิวจึงได้แต่กลืนก้อนสะอื้นลงคอ แม้พยายามร้องบอกว่าคุณหนูโดนปรักปรำมากมายเพียงไรก็ไร้ผู้รับฟัง


จะให้ดูดายได้อย่างไรเล่า นางและคุณหนูอยู่ด้วยกันตลอด เรื่องคบชู้สู่ชายนั้นล้วนเป็นไปไม่ได้เลย คุณหนูยึดมั่นต่อตวนอ๋องเพียงไรนางรู้ดียิ่งกว่าใครทั้งนั้น “หวางเฟยเช่อเฟยได้โปรดเพคะคุณหนูไม่อาจ ระหว่างที่เกือบเอ่ยความลับซึ่งเก็บงำมานานแล้วนางก็ถูกขัดจังหวะไว้


“จิ่ง” เพราะปวดร้าวในลำคอเกินกว่าจะเอ่ยแม้ครึ่งคำ เลี่ยงหลินข่มความรู้สึกตึงเครียดจนแทบอาเจียนกลืนกลับเข้าไป ดึงชายเสื้อไว้ให้อีกฝ่ายหยุดได้แล้ว ด้วยไม่ได้มีความรู้สึกผูกพันกับสถานที่นี้ อีกทั้งรู้สึกสงสารจิ่งหลิวเกินจะทนไหว


แม้ตลอดสองวันที่ผ่านมาจะเห็นความทรงจำของเจียงเลี่ยงหลินชัดเจน ทว่าก็เสมือนเป็นเพียงผู้ชมผู้หนึ่งเท่านั้นที่ไม่ได้มีความรู้สึกทุกข์ร้อนร่วมด้วย คนเดียวที่นึกห่วงก็คือจิ่งหลิวสาวใช้ผู้นี้ซึ่งดูแลนางมาตลอดอย่างไม่อิดออด นี่จึงเป็นความรู้สึกของมิตรไมตรีอันเกิดขึ้นจริงแท้


จิ่งหลิวร้องไห้โฮ ไม่อาจยอมรับว่านี่คือชะตากรรมที่คุณหนูของตนต้องเผชิญ ภาพในวัยเยาว์ที่มีร่วมกันมาทับซ้อนผ่านครรลองสายตา แม้เสื้อผ้าของคุณหนูจะเริ่มหมาดแล้ว อีกทั้งยังได้เสื้อของตนไปห่มไว้ แต่อาการสั่นเทาก็ยังคงมีไม่หยุด นางจึงทำได้เพียงประคองกอดร่างบอบบางนั้นไว้อีกแรง “โธ่คุณหนู”


“จะเล่นงิ้วเพียงไรคงไม่อาจกลับดำให้เป็นขาวได้ หวางเฟยนับว่าเมตตาพวกเจ้าอย่างที่สุดแล้ว โทษของการคบชู้สู่ชายช่างน่าละอายยิ่งนัก เพียงแค่นึกคิดว่าข้าต้องร่วมชายคากับหญิงแพศยาเช่นเจ้า” เสิ่นหรูเหมยกล่าวอย่างรังเกียจแล้วเยาะยิ้ม สมใจนางแล้วที่นางจิ้งจอกพลาดท่า ใบหน้าเช่นนี้ที่ยั่วยวนตวนอ๋อง หากอันหลันฮวาจะลงมือทำลายให้มันเสียโฉมสักหน่อยก่อนขับไล่ออกไปคงสาแก่ใจนางยิ่งกว่า


ภาพบ่าวทั้งหมดในเรือนออกมามุงดูพวกนาง ว่าอับอายแล้ว เหลือบมองไปทางประตูจวนเปิดกว้างเต็มไปด้วยชาวบ้านร้านตลาดมาชะเง้อมองด้วยก็ชวนอับอายยิ่งกว่า พวกนางตั้งใจจะเหยียบเลี่ยงหลินให้จมดิน จึงได้เปิดประตูจวนแล้วชำระความไปด้วย


“ในฐานะประมุขฝ่ายในของจวนนี้ นับแต่นี้เจียงเลี่ยงหลินหาได้มีความเกี่ยวข้องอันใดอีก บ่าวชายหญิงที่ติดตามมาเปิ่นหวางเฟยล้วนส่งคืนเช่นเดียวกับทรัพย์สินด้อยค่าของพวกเจ้า อย่าได้กลับมาเหยียบจวนตวนอ๋องอีก” สิ้นคำ พวกบ่าวก็รายล้อมกันเข้ามาเพื่อบีบให้สองนายบ่าวถอยร่น ประตูสีแดงมงคลเปิดกว้างแต่กลับดูเยือกเย็นนัก ชาวบ้านที่ล้อมดูต่างกระซิบกระซาบถึงข่าวลืองามหน้าของอนุภรรยาของตวนอ๋อง


ป๋าไห่บ่าวชายที่ติดตามมาจากบ้านเดิมเข้ามาป้องกันคุณหนูและจิ่งหลิวอย่างทุลักทุเล ทั้งเนื้อตัวของเขามีรอยถูกทุบตี เลือดซึมออกมาพอให้เห็นบางส่วน เรียกประกายอาฆาตวูบหนึ่งให้ปรากฎขึ้นในดวงตาของเลี่ยงหลินก่อนจะจางหายไปรวดเร็ว


ระหว่างนั้นในสายตาชาวเมือง แทนที่จะได้เห็นอนุเจียงร้องห่มร้องไห้จนน่าเวทนา กลับกลายเป็นภาพของสาวใช้คนสนิทที่ประคองนางซึ่งมีสีหน้าเรียบเฉยออกมา ใบหน้านั้นซีดเซียวจนน่ากลัว ที่เล่าลือกันว่าอนุผู้นี้เป็นสาวบ้านป่าแต่งดงามราวนางจิ้งจอกไม่ผิดเลยแม้แต่น้อย แม้จะสวมใส่เพียงชุดอยู่บ้าน ผมยาวสยาย ทว่ากลับมองเห็นความงามได้แม้ยังเหนื่อยอ่อน มือที่โผล่พ้นแขนเสื้อก็ขาวดั่งไข่ปอก โดนขับไล่เพราะชายอื่นเช่นนี้ ที่เคยกล่าวกันว่าตวนอ๋องโดนนางปีศาจปั่นหัวจนยอมรับเข้าจวนคงจะจริง นึกแล้วก็ให้สงสารพระชายานัก เสียใจไม่พอยังต้องแบกรับเรื่องบัดสีของสตรีแพศยาผู้นี้ด้วย


ผู้คนรอบข้างบ้างซุบซิบนินทา บ้างชี้ไม้ชี้มือมาที่เจียงเลี่ยงหลินพร้อมส่ายหน้าอย่างเดียดฉันท์ หากแต่หญิงสาวไม่ใส่ใจ นางไม่นึกแยแสอยู่แล้ว ห่วงแต่จิ่งหลิวที่ร้องไห้ไม่หยุด มองไปยังรถม้าพบป๋าไห่ก็ขนหีบทรัพย์สินขึ้นจนพร้อมแล้ว โชคดีที่มีเพียงสองหีบเท่านั้น เนื่องจากสินเดิมของนางมิได้มากมายอะไร


“เป็นที่อับอายต่อท่านทั้งหลายแล้ว หากจะเห็นแก่หวางเย่และหวางเฟยสักหน่อย ขออย่าได้กล่าวร้ายจนติดร่างแหทั้งสองท่านนั้นเลย” แม่นมเผิงคนสนิทของพระชายาออกมาค้อมคำนับแก่เหล่าชาวเมืองโดยรอบด้วยถ้อยคำและท่าทางแสดงความอ่อนน้อมผิดกับยามอยู่ในจวนลิบลับ เรียกเสียงชื่นชมได้อีกครา


“ตวนหวางเฟยช่างเมตตานัก”


“เคราะห์กรรมแท้ ๆ ที่ต้องอยู่ร่วมชายคากับสตรีจิ้งจอกเช่นนี้”


“ย่อมมิมีผู้ใดเข้าใจผิด หวางเย่และหว่างเฟยทรงเมตตา เป็นหญิงแพศยาผู้นี้เองที่ไม่รักดี”


และอื่น ๆ อีกมากมายที่ชาวเมืองจะสรรหามาก่นด่ากันได้ ดวงตารียาวของเจียงเลี่ยงหลินหลุบลง รู้สึกได้ถึงมือของจิ่งหลิวที่กำรอบแขนสั่นสะท้าน


“ไปเถอะ” นางกลั้นใจเอ่ยแล้วก้าวขึ้นรถม้า จุดหมายนั้นทั้งป๋าไห่และจิ่งหลิวต่างรู้ดี มีแต่ต้องบากหน้ากลับไปยังบ้านเดิมของเจียงเลี่ยงหลินเท่านั้น

 



Talks - นางเอกของเรื่องแกะได้แรงบันดาลใจมาจากเชฟ Anne-Sophie Pic นะคะ เป็นเชฟผู้หญิงคนเดียวของฝรั่งเศสที่ได้มิชลินสามดาว ตามท้องเรื่องของ "ตำรับรักจอมนาง" อูเลี่ยงหลิน หรือ ลิเลียน วู เป็นเชฟลูกครึ่งจีน-ฝรั่งเศส ดังนั้นเรื่องการทำอาหารจัดเต็มแน่นอนค่ะ เพราะตั้งใจว่าอยากจะเขียนเรื่องการทำอาหารแน่น ๆ มานานแล้ว // กุลิสรา

ปล. นิยายเรื่องตำรับรักจอมนางจะทำการลงให้อ่านทั้งสิ้น 25 ตอนนะคะ เนื่องจากเหตุผลทางลิขสิทธิ์ค่ะ

09/03/62 - แก้ไขคำผิด




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.752K ครั้ง

7,906 ความคิดเห็น

  1. #7806 peangploy (@hoshiworld) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 16:22
    รอตอนคัมแบ็คสเตจ ต้องแซ่บมากแน่ๆ
    #7806
    0
  2. #6052 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 19:01
    แซ่มลืมจ้า
    #6052
    0
  3. #5593 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 21:43
    รีบหายแล้วมาแก้แค้น
    #5593
    0
  4. #5222 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 18:04
    ถ้าหายดีแล้วต้องกลับมาฟาดๆเลยนะคะ!! หัวร้อน คัมแบ็คสเตจต้องเผ่ดๆแร้วแบบนี้!
    #5222
    0
  5. #4944 GuiTar (@guitar04) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 08:27
    รออีบุคไม่ไหวแล้ววววววววว
    #4944
    0
  6. #4474 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 15:25
    เสียดายเลยยย
    #4474
    0
  7. วันที่ 13 เมษายน 2562 / 11:55
    😊😊😊
    #4177
    0
  8. #4136 nn222777_ (@nn222777_) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 13:22
    ชอบมากกกกกกกกก
    #4136
    0
  9. #3906 zarn (@zinming) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 23:11
    ขอแย้งว่านางเอก พระเอก...อายุน้อยไปค่ะ..และห่างกันน้อยไปด้วย...นางเอกควรแต่งตอน 15 พระเอกก็ 20 ประมาณนี้ จึงจะเหมาะกับสมัยโบราณ...ผู้หญิงสมัยก่อนกว่าเมนส์จะมีครั้งแรกอายุก็ล่วง 16 ไปแล้ว..ไม่เหมือนผู้หญิงสมัยนี้ที่อาหารการกินทำให้บางคนมีเมนส์ครั้งแรกตั้งแต่ 9-10 ขวบปี...ส่วนพระเอกอยากให้ห่างกว่านางเอกสักหน่อยเพราะประสบการณ์ที่ต่างกันต้องใช้เวลาในการสะสม
    #3906
    1
    • #3906-1 risa1884 (@risa1884) (จากตอนที่ 1)
      14 เมษายน 2562 / 08:56
      คือปกติ15ปักปิ่นแล้วก็จะแต่งงานไก้สมัยก่อนแต่งงาน​เร็ว​
      #3906-1
  10. #3792 kikijajakiki (@kikijajakiki) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 21:04
    งงกับคนที่บอกว่านางเอกโง่

    แล้วไงใครแคร์ นางเอกก็ไม่ได้อยากอยู่ในจวนต่อไปซักหน่อย เถียงไปก็แพ้ เสียเวลา แล้วนางก๋ป่วยด้วย ออกไปใช้ชีวิตเองดีกว่า นางฉลาดจะตาย

    ไม่ได้มองอะไรแคบๆ
    #3792
    1
    • #3792-1 0959742038 (@0959742038) (จากตอนที่ 1)
      4 เมษายน 2562 / 23:33
      สงใสเป็นมือไหม่หัดอ่านมั้ง อ่านแค่เผลินๆไม่คิด
      #3792-1
  11. #3751 bossmt (@bossmt) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 17:17
    เขาป่วยหนักอยู่ไม่ได้โง่ แต่ถึงแม้จะต่อปากต่อคำไปก็เท่านั้น ฝ่ายตรงข้ามมีตำแหน่งที่ใหญ่กว่าทั้งยังเตรียมหลักฐานขนาดนั้น พูดความจริงไปใครเขาจะเชื่อ ในความคิดเราการกระทำของนางเอกฉลาดแล้วนะ ดีกว่าทนทุกข์ฝืนทนอยู่ที่นั่นและตรอมใจที่ถูกใส่ร้าย ความคิดเห็นส่วนตัวอ่ะนะ
    #3751
    0
  12. #3651 fly555 (@koyoty) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 08:47
    งงกับคนที่บอกเปิดเรื่องมาก็โง่เลย ตรงไหนวะไม่สบายขนาดอ้าปากจะพูดยังจะทำไม่ได้ จะเอาไรไปฉลาด
    #3651
    0
  13. #3625 moragot5296 (@moragot5296) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 03:45

    รออออค่าาาา

    #3625
    0
  14. #3512 Maichan (@ryuzaki) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 12:52
    เปิดเรื่องมาก็โง่เลยเหรอ
    #3512
    0
  15. #3155 Annasaruda (@Annasaruda) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 20:45
    ทำไมโง่ อ่อนแอแบบนี้. ไม่ชอบเลย
    #3155
    1
    • #3155-1 0959742038 (@0959742038) (จากตอนที่ 1)
      4 เมษายน 2562 / 23:32
      โง่?ตรงไหน สามีนางในโลกนี้ก็แบบนั้นอยู่กลางป่ายังดีกว่า
      #3155-1
  16. #3144 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 16:01
    เข้าใจคสามรู้สึกของบ่าวเลย รู้แต่ทำอะไรไม่ได้
    #3144
    0
  17. #3082 張欲瑤 (@3028623232) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 18:16
    ปกติเรื่องงามหน้าแบบนี้เขาต้องปกปิดกันนี่ ทำไมเปิดประตูให้คนมาดูขนาดนั้น
    #3082
    1
    • #3082-1 0959742038 (@0959742038) (จากตอนที่ 1)
      4 เมษายน 2562 / 23:30
      อยากประจาณไง?
      #3082-1
  18. #3044 abeja2 (@abeja) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 07:27

    ขอบคุณครับ

    #3044
    0
  19. #2073 walaibellingham (@walaibellingham) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 18:22

    เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ ๆ ค่ะ

    #2073
    0
  20. #1890 IsazaI (@isazai) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 13:41

    มาปรึบก็ซวยเลย..
    #1890
    0
  21. #1741 นิตา (@exofan-thanita) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 01:27

    ชายาใส่ร้ายแน่ๆ

    #1741
    0
  22. #1473 วนัน (@konwan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 13:12

    จุดเริ่มต้น

    #1473
    0
  23. #1258 Nobody but you (@Rungkarnc) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 19:02
    ชื่อของนักเขียนเพราะมากค่ะ
    #1258
    0
  24. #995 friend indeed (@sonic-mini) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 16:34
    พระชายา ต้องใช้คำแทนตัวเองว่า เปิ่นหวางเฟย ไม่ใช่หรอคะ
    #995
    0
  25. #800 Wawa (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 20:43

    พระชายาน่าจะต้องเรียกแทนตัวเองว่าเปิ่นหวางเฟยไม่ใช่เปิ่นกงนะคะ เปิ่นกงสำหรับฮองเฮา

    #800
    0