ร้าว...ราน...รัก

ตอนที่ 26 : 24

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,500
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    18 ก.ค. 62


















          ณวกาญจน์เลือกบ้านหลังประจำที่เคยใช้บริการกันอยู่ทุกทีเวลามาจะขอเช่าบ้านติดชายหาดแถบนี้พัก ราคาค่าเช่าพอสมควรเมื่อเทียบกับโรงแรมระดับห้าดาวทั่วไป

สองสาวกับหนึ่งชายหนุ่มมาถึงในตอนบ่ายโมงกว่า ณวกาญจน์ไล่ให้พรรษมนไปนั่งรอในบ้าน ส่วนเธอกับตุลาช่วยกันขนของลงจากรถเข้าไปด้านใน

 “พัดนอนพักหน่อยไหมถามตอนขนกระเป๋าลากเข้ามาในบ้านแล้ว พรรษมนยิ้มส่ายหน้าบอก

 “ไม่เป็นไรค่ะพี่เปรม

          “งั้นอีกสักพัก เราออกไปหาซื้อมื้อเย็นกันเนอะ

          สะพานปลาห่างจากที่พักไม่ถึงห้ากิโลเมตรดีด้วยซ้ำ บ่ายแก่ๆแบบนี้ของให้เลือกสรรมีน้อย เพราะปกติเช้าตรู่ถึงจะมีกุ้ง หอย ปู ปลาที่เพิ่งขึ้นจากเรือนำมาวางขาย แต่กระนั้นร้านค้าถัดจากสะพานปลาไปก็รองรับลูกขาที่หลงมาแบบพวกเธอ ด้วยการจัดวัตถุดิบจากทะเลหลายชนิดเอาไว้ให้เลือกซื้อในเวลาเช่นนี้ได้

ณวกาญจน์หันมาถามพรรษมนที่เดินตามมาติดๆ

          “เย็นนี้กินปูนึ่ง กุ้งย่าง หมึกย่างกันนะพัด

          “ค่ะ

 “พี่ตุลย์จัดการเลยค่ะ...พี่เลือกไม่เป็นหรอกบอกชายคนรักที่เดินรั้งท้ายมาแล้วหันไปยิ้มแห้งๆกับสาวรุ่นน้อง ตุลาไม่ว่าอะไรเขาเดินไปเลือกหาของสดในนั้น

          “พัดช่วยค่ะพรรษมนบอกแล้วตามตุลาไป ณวกาญจน์ไม่ได้ตาม เธอพิศมองท่าทีของทั้งสองคนด้วยสายตาครุ่นคิด

และเริ่มรู้สึก...ระแวง

          ได้ของมาจนครบ กลับเข้าบ้านพัก ตุลาลงมือก่อไฟในถังย่าง โดยมีพรรษมนคอยล้างของเตรียมไว้ให้ ทั้งยังลงมือทำอะไรต่อมิอะไรช่วยตุลาจนณวกาญจน์เริ่มรู้สึกว่าตนเองเป็นส่วนเกิน พอดีกับที่มีสายเรียกเข้ามาจึงเลี่ยงออกไปรับสาย

          เป็นกิตติภาภรณ์เพื่อนของเธอนั่นเองที่โทรหา

          ปลายสายคงอึดอัดใจมาก ถึงได้โทรมาเล่าให้ฟังเรื่องที่พบผู้ชายคนหนึ่งในร้านประจำแล้วเกิดชอบผู้ชายคนนั้นมาก บางทีอาจถึงขั้นรักเลยก็ได้ จนเธอต้องออกปากยั้งเพื่อนเอาไว้ว่าให้ใจเย็นๆก่อนอย่าเพิ่งรีบด่วนขนาดนั้น ไม่ลืมยวนกลับว่า ว่าแต่เธอ ตัวเองหนักกว่าอีก กิตติภาภรณ์ยังบอกอย่างเปิดอกอีกด้วยว่ามี one night stand กับชายแปลกหน้าคนนั้น

 พวกเธอต่างก็โตๆด้วยกันแล้ว ไม่ใช่เด็กสาวไร้เดียงสา ได้แต่เตือนเรื่องความปลอดภัยและโรคร้ายที่อาจมากับความสัมพันธ์ฉาบฉวยเช่นนั้น แล้วฟังอีกฝ่ายเล่าอะไรต่ออีกนานโขถึงวางสาย กลับเข้าบ้านอีกครั้ง เห็นตุลาคว้ามือของพรรษมนมากุม ในใจเกิดความรู้สึกแปลบขึ้นมาทันที ถามเสียงแข็งโดยไม่รู้ตัว

มีอะไรหรือคะ

พรรษมนสะดุ้งดึงมือออกจากตุลา เรียกเธอเสียงสั่นๆเล็กน้อยพี่เปรม

น้องโดนมีดบาดน่ะตุลาบอกด้วยสีหน้านิ่งขรึม

ไหนคะถามเสร็จรีบเข้ามาดูใกล้ๆก่อนว่าเลือดออกเยอะเลยพัด

ไม่เป็นไรค่ะ พัดซุ่มซ่ามเอง

ตุลาคว้ามือพรรษมนจากมือของเธอ แล้วรีบปฐมพยาบาลให้อย่างแคล่วคล่อง ณวกาญจน์ยืนมองทั้งคู่ด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก

พรรษมนสวยมากทีเดียวเมื่อเปรียบเทียบกับเธอ

และผู้ชายส่วนใหญ่ก็มักชอบหญิงสาวสวยๆกันทั้งนั้น

ตุลาจะทิ้งลายเขาได้จริงหรือ

ยังคงจำได้แม่นที่วาสนาเคยเตือนเอาไว้ เรื่องที่ว่าตุลาเจ้าชู้

นี่อย่างไร เธอเปิดโอกาสให้เขาแล้วด้วยการบอกว่าไม่ได้เป็นแฟนกัน เขาจะคว้าโอกาสนี้ไหม

แค่อยากลองดู

แล้วถ้าเขาทิ้งลายไม่ได้จริงๆ เธอจะทำอย่างไร

บุรุษพยาบาลจำเป็นจัดแจงทำแผลเรียบร้อยแล้ว ณวกาญจน์บอกขึ้นว่าไปนั่งพักก่อนไปพัด พี่ทำต่อเอง ถึงไหนแล้วคะพี่ตุลย์ มีอะไรให้เปรมช่วยบ้าง

เสร็จหมดแล้ว เหลือแต่เอาของลงย่าง

ณวกาญจน์ยิ้มขึ้นมาได้หน่อย บอกยืดยาวดีจังเลยมีพัดมาด้วยแบบนี้ ทุกทีกว่าจะได้กินนะ นู่นแน่ะเกือบเที่ยงคืน

ก็มีพี่ทำคนเดียวนี่นา

ตุลาบ่นไปวางตระแกรงย่างลงบนเตาไปพลาง พรรษมนมองตามชายคนเดียวในบ้านด้วยสายตาชื่นชมเปิดเผย ถามณวกาญจน์ด้วยน้ำเสียงแบบหนึ่งที่เธออดคิดไม่ได้ว่าเหมือนอีกฝ่ายจะย้ำถึงความบกพร่องของเธอ

พี่เปรมทำอาหารไม่เป็นหรือคะ

อือตอบไปแล้วรู้สึกถึงความอ่อนด้อยของตนเองขึ้นมาทันที

เธอทำอาหารไม่เป็นเลยสักอย่าง ต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปก็ยังไม่อร่อยเลย บางทีรสชาติเข้มข้นเกินไปเพราะใส่น้ำน้อย บางทีก็จืดเพราะใส่น้ำมากไป มีอยู่หลายครั้งที่เส้นไม่สุกก็มี

แล้วความรู้สึกของเธอก็ยิ่งย่ำแย่เมื่อได้ยินพรรษมนบอกกลับมา

พัดชอบทำอาหารค่ะ ทำเป็นตั้งแต่เด็กๆ

ดีจัง เปรมสิไม่เคยคิดอยากทำเลย ใครได้ไปเป็นแม่บ้านคงอดตาย ตุลาเอ่ยปากว่าอย่างที่ไม่เคยทำ

ณวกาญจน์ไม่ตอบอะไรจากนั้น ชาวาบ อายกึ่งเสียหน้าที่ตุลาตำหนิเธอ รู้ว่าเขาพูดเล่นแต่กลับรู้สึกได้ว่าเขาชื่นชมพรรษมนในประโยคเดียวกันกับที่ดูแคลนเธอ นั่งมองชายคนรักกับเพื่อนรุ่นน้องยืนคุยกันตรงเตาย่างด้วยความรู้สึกดิ่งลงเหวทุกขณะ

พลันความอยากอาหารค่อยๆถดถอยหายไป เธอกินอาหารโปรดได้น้อยกว่าทุกที สุดท้ายบอกลาวงก่อนใครๆ

เปรมปวดหัว ขอไปนอนก่อนนะคะ

มียามาไหมคะพี่เปรม

มีจ้ะ

กินยาแล้วนอนนะ เอ...หรืออิ่มแล้วขี้เกียจเก็บของเลยหาเรื่องป่วย

ตุลาแซวโดยไม่มองหน้าเธอ หันไปหยิบกุ้งย่างใส่จานที่พรรษมนถือรออยู่ ไม่รู้ถูกใจอะไร เธอเห็นเขาหัวเราะขณะที่หญิงสาวรุ่นน้องแหงนหน้าพูดบางสิ่งบางอย่างด้วย คงกรึ่มๆเพราะเห็นจิบเบียร์ไปสี่ขวดแล้ว

กลับเข้าห้องอาบน้ำกินยาแล้วล้มตัวลงนอนหลับไปในที่สุด สะดุ้งลืมตาตื่นขึ้นกลางดึก หญิงสาวคว้าโทรศัพท์มาดูเวลาเห็นว่าเพิ่งจะห้าทุ่มเท่านั้นทั้งๆที่นอนได้ตื่นหนึ่งแล้ว จู่ๆก็เกิดอยากออกไปเดินเล่นข้างนอก จึงดันตัวออกจากที่นอนเปิดประตูห้องนอนลงไปยังบริเวณที่นั่งกินกันมื้อเย็น

เท้าของเธอชะงักเมื่อเห็นตุลากับพรรษมนนั่งคุยกันที่โต๊ะตัวเดิมไม่ไปไหน พรรษมนยกขวดเบียร์ขึ้นดื่มเหมือนกันกับตุลา

เธอยืนมองนิ่งเหมือนกับว่าขาถูกแช่แข็งเมื่อเห็นพรรษมนโน้มหน้าเข้าไปใกล้ชายคนรักของเธอ 















อีบุ๊คคลิกที่ภาพปกได้เลยค่ะ

V

V

V



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

359 ความคิดเห็น

  1. #336 Cheeryblue (@Cheeryblue) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 20:57
    จนขนาดนี้ล่ะ เปรมนางฟ้าผู้ใจดี ก็ยังได้แค่ฉงน ทำไมโง่จังคะ
    #336
    0
  2. #184 Mw\' Mw (@123494) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:39
    แงงงง คนเลวนี่มันเลวจริงๆ ไม่ควรอยู่ด้วยนาน พลาดจะให้ชีวิตตกต่ำ
    #184
    0