ร้าว...ราน...รัก

ตอนที่ 21 : 19

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,726
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    16 ก.ค. 62

















ถึงบ้านตอนพลบค่ำ บ้านเปิดไฟสว่างเอาไว้แล้ว พอเดินขึ้นมาก็เจอเด็กสาวไม่เคยคุ้นหน้ามาก่อนนั่งเล่นอยู่ที่กลางบ้าน อีกฝ่ายยิ้มแล้วจึงทักทายเธอพร้อมแนะนำตัวเอง

สวัสดีค่ะ หนูชื่ออุ้ย พี่กฤษณ์ให้หนูมาอยู่เป็นเพื่อนค่ะ

อือม์ ลากเสียงยาวตอบรับ ขอบใจมาก

หนูเอาของไปเก็บให้นะคะ

ณวกาญจน์ยิ้มแล้วส่งของให้ ค่อยเดินเข้าห้องตั้งใจว่าจะอาบน้ำนอนเลย เพราะแวะหาอะไรกินก่อนกลับมาแล้ว พอเอื้อมมือไปเกือบถึงลูกบิด ประตูก็เปิดผางออกจนสะดุ้งตกใจ เห็นว่าเป็นคนชอบกวนประสาท เข้าไปอยู่ในห้องของเธอ เลยถามอย่างไม่เกรงใจ

เข้ามาทำอะไรในห้องฉันอีกเนี่ย

อุ้ยว่าหน้าต่างมันพังบานนึง เลยมาดูให้

แต่พอเห็นสีหน้าไม่สบอารมณ์ของหญิงสาว เลยอดยวนกลับไม่ได้หรือจะเก็บไว้ให้คนปีนขึ้นหาก็บอกได้นะ จะได้ไม่ต้องซ่อม

ณวกาญจน์มองอย่างเคืองๆ บอก ยังไม่ได้พูดอะไรเลยสักคำ

กุ้งเผากับปลาเผาอย่าลืมไปกินด้วยล่ะ

ให้แมวกินไปสิ ฉันไม่ใช่แมว

กินเถอะน่า เธอไม่กินใครจะกินเล่า

ก็ทำไมไม่ให้คนอื่นไป

เอาเถอะ เก็บไว้ให้แล้วนี่ อย่างอนนักเลย

ฉันกินมาแล้ว แบ่งให้เด็กคนนั้นกินก็แล้วกันตัดบทเสร็จแล้วเหมือนไล่กลายๆถอยไป จะอาบน้ำนอน ง่วง

พอเขาหลบทาง ณวกาญจน์เดินเข้าห้องไปในทันที พรุ่งนี้เธอจะกลับตอนสายๆ เผลอๆตุลาอาจกลับมาก่อนหน้าเธอแล้วก็ได้ จัดแจงอาบน้ำ ออกมานั่งรับลมข้างนอก เห็นเด็กสาวที่มาอยู่เป็นเพื่อนนั่งอ่านหนังสืออยู่กลางบ้าน เลยเข้าไปคุยด้วย

ชื่ออะไรนะเราน่ะ

อุ้ยค่ะเจ้าตัวบอกชื่อแล้ว เล่าประวัติต่อตอนเด็กๆหนูอ้วนมาก แม่เรียกหนูว่าอุ้ยอ้าย ตอนนี้อยากสวยเลยกินน้อยลงหน่อย แต่ก็ยังไม่ผอมสักที

ณวกาญจน์มองเด็กสาวตรงหน้า บอกยิ้มๆแบบนี้ก็น่ารักดีนะ อ้วนหรือผอมเราดูแลตัวเองให้ดี ยิ้มแย้มแจ่มใส แต่งตัวให้สะอาดน่ารักสมวัยเหมาะสม พี่ว่าผู้หญิงแบบนั้นดูสวยแล้วล่ะ

ค่ะยิ้มให้เธอเมื่อได้ยินคำชมที่ไม่ใคร่มีใครชมนักว่าตนเองน่ารักแล้วถามไปตามเรื่องพี่ทำงานที่กรุงเทพหรือคะ

ตอบรับสั้นๆคำเดียว อือม์

พี่กฤษณ์ก็ไปๆมาๆกรุงเทพบ่อยค่ะ

เหรอไม่ได้ใส่ใจจะฟังนัก แต่ก็ตอบรับไปอย่างนั้น

เห็นว่าทำงานอะไรเกี่ยวกับพวกหุ้นเนี่ยล่ะค่ะ

ณวกาญจน์หรี่ตาถามเสียงหยันโดยไม่รู้ตัว

เป็นคนขายหรือคนซื้อล่ะ

เอ...หนูไม่แน่ใจ เห็นแต่ว่านั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ตั้งหลายตัวแน่ะค่ะ

ไม่ใช่ว่ารับซ่อมคอมพิวเตอร์หรอกเร๊อะ

ถามเยาะๆ หน้าอย่างหมอนั่นหรือจะลงทุนในหุ้น ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีทางรวยขนาดกับเอากิจการเข้าไปในตลาดหุ้นได้หรอก ไม่รู้เป็นอย่างไรเธอจะต้องมีอคติกับกฤษณ์ทุกเรื่องตั้งแต่เขาแอบเอาไดอารี่ของเธอไปอ่านเมื่อคราวนั้น คงเพราะอายเลยมีแต่ความรู้สึกด้านลบให้แบบนี้

ณวกาญจน์คงไม่รู้ตัวว่ามีแต่เธอคนเดียวที่มีความรู้สึกตั้งแง่กับกฤษณ์ ในทางกลับกันชายหนุ่มรู้สึกตรงข้ามกับเธอลิบลับ เพียงแต่ชายหนุ่มเป็นคนปากหนัก จึงไม่กล้าเอ่ยออกไปตรงๆเท่านั้นเอง

ไม่นะคะ ไม่เห็นมีใครหิ้วมาให้แกซ่อมสักคน

เด็กสาวบอกด้วยท่าทีจริงจัง แววตาดูเทิดทูนนายนั่น จนณวกาญจน์นึกหมั่นไส้ ได้ยินอีกฝ่ายเล่าต่อบางทีเวลากลับมาจากกรุงเทพฯก็ขับรถเท่ๆกลับมาบ้านด้วยล่ะค่ะ

รถอะไรที่ว่าเท่น่ะ

แท้จริงแล้วเธอไม่ได้อยากรู้เรื่องของนายนั่นเท่าไรนัก แต่ที่ถามต่อเพราะสนุกที่ได้สนทนากับเด็กสาวชื่ออุ้ยมากกว่า

ไม่รู้ค่ะ หนูไม่รู้จักชื่อยี่ห้อ สีมันแปร๋นๆทั้งนั้นเลยนะคะ เห็นแต่แม่บ่นว่ารถบ้าอะไรแพงก็แพง แต่นั่งได้แค่สองคน

ณวกาญจน์เลิกคิ้วถามขนาดนั้นเลย

หน้าแบบนั้นน่ะหรือขับรถหรู ไม่อยากจะเชื่อ เช่ามาขับทำโอ่ล่ะมั้ง

บางทีก็ขับมอเตอร์ไซค์คันใหญ่ๆมาค่ะ บิดทีเสียงดังไปถึงฟากคลองนู่นเลย เท่ชะมัด สาวๆบ้านเราพากันมองตาปรอยทั้งนั้นนะคะเจ้าตัวเล่าไปทำท่าเคลิ้มตามไปด้วย ณวกาญจน์เบื่อจะฟังเลยเปลี่ยนเรื่องคุย

แล้วเรานอนดึกไหมอุ๋ม

อุ้ยค่ะเด็กสาวแก้ไขชื่อตัว แอบกรอกตาใส่ พอเห็นว่าคนเรียกยิ้มเหมือนกับว่าที่เรียกนั่นแค่แกล้งทำเลยมุ่ยหน้าใส่อีกตลบ ก่อนตอบ

สามทุ่มก็นอนแล้วค่ะ

ปิดบ้านดีดีล่ะ พี่ง่วงแล้วเหมือนกัน

ร่ำลากันแล้วจึงหันหลังกลับไปที่ห้องของตนเอง

อากาศใกล้สว่างหนาวจนต้องเกี่ยวผ้าห่มที่พับไว้ปลายที่นอนขึ้นมาคลุมตลอดลำตัวจนหลับไปแบบยาวๆ หญิงสาวนอนได้นานกว่าทุกทีที่กลับมาบ้าน

นอนเต็มอิ่มแถมยังตื่นสายอีกด้วย รู้สึกสดชื่นแจ่มใสกว่าตอนมามากมายนัก แล้วจึงขึ้นลุกอาบน้ำแต่งตัวเตรียมกลับ เรียบร้อยดีแล้วก้าวออกมาจากห้อง เด็กอุ้ยกำลังเตรียมอาหารรอที่โต๊ะในห้องครัวหลังบ้าน

ตื่นแล้วหรือคะ หนูจัดข้าวต้มเครื่องใส่ชามให้แล้วค่ะ

ขอบใจมากอุ้ย เดี๋ยวพี่กินข้าวแล้วจะกลับเลย เอานี่

ณวกาญจน์บอกจบเปิดกระเป๋าหยิบธนบัตรส่งให้ เด็กสาวมองแล้วถามอย่างงงงัน

ค่าอะไรคะ

เอาไว้กินขนม

ไม่ได้ค่ะ

เอาไปเถอะน่า

เด็กอุ้ยยืนกรานเสียงแข็งไม่เอาท่าเดียว คะยั้นคะยอแค่ไหนก็ไม่เป็นผล จนแล้วจนรอด เด็กอุ้ยก็ไม่ยอมรับเงินจากเธอ เธอหรือตั้งใจให้เงินอีกฝ่ายแต่ทำอย่างไรเด็กสาวก็ไม่ยอมรับ และที่หงุดหงิดเพราะได้ยินจากปากเด็กสาวที่ชื่ออุ้ยว่ากฤษณ์ไม่ให้รับเงินจากเธอ เด็กอุ้ยนั้นได้เงินค่าเหนื่อยจากเขามาแล้ว เลยรู้สึกเสียหน้าหน่อยๆ ที่กฤษณ์ทำเหมือนข้ามหน้าตัวเอง

ปิดบ้านเรียบร้อย ณวกาญจน์ลงมาสตาร์ทรถ แต่ทำท่าจะมีปัญหา เจ้าตัวเลยมีโมโหมากขึ้นไปอีกที่อะไรๆดูเหมือนจะไม่ได้ดั่งใจไปเสียหมด ได้ยินเสียงถามดังจากทางด้านหลัง

นึกว่ากลับไปแล้ว

ตัดสินใจบอกเขา เพราะเห็นแล้วว่าอับจนหนทางจะซ่อมมันได้รถเป็นอะไรก็ไม่รู้

เปิดฝากระโปรงรถซิ

          ณวกาญจน์เก้ๆกังๆแล้วพยายามนึกว่าที่เปิดฝากระโปรงรถนี่มันอยู่ตรงไหนกันหนอ พอเหลือบไปเห็นรูปภาพบนปุ่มก็ลองมั่วๆกดดู ดีที่มันใช่เสียด้วย ไม่อย่างนั้นคงจะมีคนว่าเธอได้อีกว่าขับรถยังไง เปิดฝากระโปรงรถไม่เป็น

          กฤษณ์เข้าไปปลดสลักแล้วขึงฝากระโปรงรถก่อนก้มๆเงยๆที่ห้องเครื่อง ไม่วายบ่น

ขับรถยังไงหม้อน้ำแห้งจนทะลุขนาดนี้

คนที่เอาแต่ขับรถอย่างเธอ แต่ไม่ค่อยรู้พื้นฐานเรื่องการดูแลรักษารถ อดเบ้ปากใส่ไม่ได้ จนแล้วจนรอดตานั่นก็มีเรื่องว่าเธอ ถามกลับ

ซ่อมได้ไหม

ไม่ใช่ช่าง ซ่อมไม่ได้หรอก วันนี้วันหยุดด้วย อู่ไหนเขาจะเปิดกัน

ณวกาญจน์ยืนทำหน้าเนือยๆ เพราะคิดอะไรไม่ออกด้วย แล้วถึงได้ยินกฤษณ์ส่งเสียงมาเหมือนไล่

ไปรอบนบ้านไป เดี๋ยวตามช่างให้

          คงเพราะไม่ค่อยมีสติเลยหันหลังขึ้นบ้านไปอย่างว่าง่ายตามที่อีกฝ่ายบอก

กว่าช่างจะมาลากรถไปซ่อมได้ก็เกือบค่ำ

และเพราะมัวแต่ยุ่งวุ่นวายกับรถที่พังจึงลืมนึกไปว่ายังไม่ได้โทรศัพท์บอกตุลาเลยว่าเธออยู่ที่ไหน เขาอาจกลับถึงห้องแล้วและไม่เจอเธอ เดี๋ยวหาว่าออกไปเถลไถลที่ไหนอีก

ยิ้มได้หน่อยหนึ่งเมื่อจิ้มหน้าจอต่อสายหาคนที่นึกถึง

แต่แล้วก็ต้องขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อติดต่อไม่ได้อย่างที่ควรจะเป็น ลองต่อสายเข้าห้อง แต่ไม่มีใครรับ ณวกาญจน์วางสายลง สายตาเหม่อมองออกไปยังแม่น้ำหลังบ้าน คิดเลื่อนลอยไปถึงตุลา แล้วตัดสินใจเข้าแอปพลิชันที่โหลดไว้ส่องพิกัดของเขา แล้วก็พบว่ามันฟ้อง

‘GPS ปิดอยู่

อัปเดตล่าสุดเป็นวันและเวลาที่ตุลาโทรบอกว่าจะไปหาลุงของเขาที่ชื่อธงชัยนั่น แล้วตอนนี้ตุลาอยู่ที่ไหน ทำไมถึงติดต่อไม่ได้เลยแบบนี้ อีกทั้งยังปิดจีพีเอสอีกด้วย เขามีอะไรปิดบังเธออยู่อย่างนั้นหรือ





















อีบุ๊คคลิกที่ภาพปกได้เลยค่ะ

V

V

V



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

359 ความคิดเห็น