[Taokacha] Instead

ตอนที่ 4 : CAHPTER 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 371
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    25 ต.ค. 55

CHAPTER 4

 

 

 

ทำไมไม่ซื้อรสสตอเบอร์รี่มา

 

 

“ห๊ะ เอ่อคุณ” โอ่ พูดไม่ออก บอกไม่ถูก เอิ่ม -_____________-

 

 

“จะพูดอะไรของนายเนี่ย”

 

 

“เอ่อ ไม่มีอะไร แล้วคุณไม่โกรธผมแล้วใช่มั๊ย” รับไอศกรีมแล้วก็หันหลังกลับไปเลย จะหายโกรธรึยังเนี่ย

 

 

“ผมไม่ได้โกรธคุณ ตั้งแต่แรกแล้ว แค่ตกใจเฉยๆ ก็เท่านั้น”

 

 

“อ่า ยังไงก็ขอโทษก็แล้วกันที่ทำให้ตกใจนะ ผมไม่ได้ตั้งใจตะคอกคุณ” ฮู่ววว โล่งอก นึกว่าจะต้องง้อไม่สำเร็จซะแล้ว

 

 

“ไม่เป็นไร….

 

 

“งั้นคุณก็หันมาหน้ามาคุยกันหน่อยสิ หันหลังให้กันอย่างงี้ ผมจะรู้ได้ไงว่าคุณไม่โกหก”

 

 

“อืม”

 

 

“อ่าว คุณ ไอศกรีมไปไหนแล้วอ่ะ” หันมา แล้วไอศกรีมผมหายไปไหนอ่า โยนทิ้งไปแล้วเหรอ คนอุตส่าห์วิ่งไปซื้อมาให้ ไกลด้วย

 

 

“ไม่มีแล้ว….

 

 

“ฮะ โยนทิ้งไปแล้วเหรอ ทำไมคุณทำงี้อ่ะ ไหนบอกไม่โกรธผมไง” อะไรกันเนี่ย ผมไม่ยอมนะครับ เดี๋ยวพ่องอนกลับเลยนี่

 

 

“ไม่มีแล้ว…. อ้า”

 

 

“เอ๊า อย่าปากให้ผมดูทำไมเนี่ย ฮะ อย่าบอกนะว่า…..

 

 

“อืม กินหมดแล้ว”

 

 

“เฮ้ย!!!! เขมือบป่ะเนี่ย หรือดูดเข้าไปกัน ตัวก็นิดเดียว กินเร็วซะมัด” พูดสองประโยค กินหมดแล้ว โอ่ จอร์จ!!!

 

 

“แล้วคุณจะทำไม อย่ามาดูถูกความสามารถพิเศษผมนะ”

 

 

“เอ่อ ครับ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”

 

 

“นายขำอะไร!!!!!

 

 

“ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ” โอ่ย คนมันขำครับ

 

 

“นี่ ถ้านายยังไม่หยุดขำนะ ฉันจะ….. ฉันจะ….. ฉันจะกัดหูนาย!!!!!!!!

 

 

“อุ๊ย ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ น่ากลัวจังเลยครับคุณ” สูงแค่ไหล่ อย่าทำซ่าครับน้อง ฮ่าๆๆๆๆๆ

 

 

“ยัง ยังไม่หยุดขำอีก หน้าฉันมันน่าขำมากเลยรึไง”

 

 

“คุณไม่ชอบไอศกรีมรสช็อกโกแลตไม่ใช่รึไง” บอกว่าไม่ชอบ กินซะเร็วเชียว เด็กน้อยชะมัด

 

 

“ไม่ได้บอกว่าไม่ชอบซะหน่อย คิดเองเออเอง!!

 

 

“ก็เลยใช้จมูกกินด้วย????” ที่ผมขำเนี่ยก็ไอศกรีมน่ะสิครับ เลอะเต็มหน้าเลย ท่าจะรีบกินจริงๆ

 

 

“คุณนี่!!! แล้วทำไมไม่บอกตั้งนานแล้วฮะ!!!” พูดแล้วก็เอาผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดหน้าตัวเองอย่างเร่งรีบ

 

 

“นี่คุณ ไอศกรีมช็อกโกแลตหน่ะ สีน้ำตาลนะ ทำไมหน้าคุณแดงอ่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ เขินอ่ะดิ” คนอะไรเขินน่ารักชะมัด

 

 

“คุณ!!!! ห้ามล้อ!!!!!!!” เค้าพูดพร้อมกับทำหน้าขู่ที่คิดว่าน่ากลัว แต่ผมว่าน่ารักน่ากอดสุดๆ

 

 

“ฮ่าๆๆๆ โอเคๆ ผมไม่ล้อแล้วหน้าคุณยังเลอะอยู่เลย”

 

 

“ตรงไหนเล่า”

 

 

“ซ้ายๆๆ”

 

 

“หมดยัง”

 

 

“ยัง ซ้ายอีกๆๆ”

 

 

“ไหนล่ะคุณ”

 

 

“มานี่ ผมช่วย”

 

 

“แล้วคุณมาจับมือผมทำไมเนี่ย ปล่อยเลย!!!

 

 

“ผมก็จะช่วยเช็ดหน้าไงครับ” โหย ถึงกับเคลิ้ม ตอนนี้ผมกำลังช่วยเค้าเช็ดหน้าอยู่ครับ แต่ผ้าเช็ดหน้ายังอยู่ในมือเค้า ผมก็ต้องจับมือเค้าเช็ดสิครับ ฮิฮิ้ว

 

 

“งั้นก็เร็วๆ เลย!!!!

 

 

“ครับๆๆๆ คุณก็เงยหน้าขึ้นมาสิ ก้มหน้างุดอย่างงั้น ผมมองไม่เห็น” ถือนุ่มขนาดนี้ไม่ปล่อยง่ายๆ หรอก หึหึหึหึ

 

 

“ไม่ต้องมาสั่งเลย!!! เร็วๆ!!!

 

 

“อ๊ะ!!!

 

 

 

 

วินาทีนั้นที่เค้าเงยหน้าขึ้นมา เหมือนมีอะไรบางอย่างทำให้เวลาหยุดไป….

 

 

ปลายจมูกที่ห่างกันเพียงลมหายใจ….

 

 

ริมฝีปากบางที่อยู่กันใกล้แค่เอื้อม….

 

 

มันทำให้ผมอยากจะ…..

 

 

 

 

---แต่คนถูกทิ้งมันเป็นอย่างนี้ จะมีทางไหนให้ฉันหลีกหนี ให้ดีไปกว่า จมอยู่กับน้ำตา---

 

 

“เออ คุณ โทรศัพท์ผมมา”

 

 

“เอ่อ ครับ รับเลยครับ” ใครมาขัดจังหวะฟระ!!!

 

 

---เมื่อคนที่แพ้ก็ต้องแบบนี้ ต้องยอมให้เขาเข้ามาเหยียบซ้ำ ให้ช้ำได้อีก---

 

 

“แล้วถ้าคุณจะไม่ปล่อยอีกผม จะรับได้มั๊ยครับ”

 

 

“อ๊ะ ไม่ปล่อยไม่ได้เหรอ” อุตส่าห์เนี่ยนะครับคุณ

 

 

---ต้องอยู่อย่างคนไร้ค่า ให้มันรู้ไปว่า มันจะบ้าจะตายก็เพราะเธอ---

 

 

“อย่ามารุ่มร่าม!!!!

 

 

“โหคุณ พูดงี้ภาพพจน์ผมเสียหมดนะ” ใจร้ายอ่ะ ไม่ได้จะจับกันง่ายๆ นะ 

 

 

---แต่คนถูกทิ้งมันเป็นอย่างนี้ จะมีทางไหนให้ฉันหลีกหนี ให้ดีไปกว่า จมอยู่กับน้ำตา---

 

 

“นี่คุณ จะให้ผมฟังเพลงนี้จนร้องไห้อีกรอบหนึ่งรึไงปล่อย!!!

 

 

“เอ่อ คุณ ผมไม่ได้ตั้งใจ” เฮ้ย แค่เห็นน้ำตารอบเดียวก็ทนไม่ได้แล้วนะ

 

 

“ผมขอตัว!!

 

 

“เอ่อ คุณครับ คุณ!!!!...

 

 

---เมื่อคนที่แพ้ก็ต้องแบบนี้ ต้องยอมให้เขาเข้ามาเหยียบซ้ำ ให้ช้ำได้อีก---

 

 

แต่เค้าก็ไม่หันกลับมามองผมแล้ว….

 

 

---ต้องอยู่อย่างคนไร้ค่า ให้มันรู้ไปว่า มันจะบ้าจะตายก็เพราะเธอ---

 

 

คนในโทรศัพท์มันเป็นใครกัน….

 

 

ทำไมพอเค้าเห็นชื่อถึงได้ทำหน้าเศร้าขนาดนั้น….

 

 

ถ้าเจอพ่อจะบ่องหูให้!!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ว่าแต่เดี๋ยวนี้ซินเดอเรลล่าเค้าทิ้งน่าเช็ดหน้าแทนรองเท้ากันแล้วเหรอ ???

 

 

------Instead-----

 

 

[Kacha’s Part]

 

 

 

 

จะโทรมาทำไมกันนะ….

 

 

บอกว่าไม่รักแล้วโทรมาทำไมกัน….

 

 

---แต่คนถูกทิ้งมันเป็นอย่างนี้ จะมีทางไหนให้ฉันหลีกหนี ให้ดีไปกว่า จมอยู่กับน้ำตา---

 

 

กำลังพยายามจะลืมแล้วยังมาทำให้จำอีก….

 

 

ทั้งๆ ที่ห้ามตัวเองเกือบได้แล้วแท้ๆ

 

 

---เมื่อคนที่แพ้ก็ต้องแบบนี้ ต้องยอมให้เขาเข้ามาเหยียบซ้ำ ให้ช้ำได้อีก---

 

 

จะมาเหยียบย่ำกันใช่ไหม….

 

 

จะมาซ้ำเติมกันหรือยังไง….

 

 

---ต้องอยู่อย่างคนไร้ค่า ให้มันรู้ไปว่า มันจะบ้าจะตายก็เพราะเธอ---

 

 

ว่าชามันก็แค่คนถูกทิ้ง….

 

 

คนถูกทิ้งก็แค่นั้นเอง….

 

 

ฮึก ฮืออออ….

 

 

ร้องไห้ ร้องไห้อีกแล้วสินะ….

 

 

 

ผมพยายามควานหาผ้าเช็ดหน้าลายเบ็นเท็นที่รักของผมมาเช็ดหน้า แต่มันไปไหนล่ะ อ๋อ!!!! ไอ้หลอดไฟนีออนมันต้องเอาไปตอนหลอกแต๊ะอั๋งผมแน่ๆ

 

 

มันทำให้ผมนึกไปถึงผู้ชายผิวเรืองแสงคนนั้น คนอะไรชื่อก็ยังไม่รู้จัก ยิ้มก็เอ๋อ พูดจาก็กวนประสาท

 

 

แต่ผมรู้สึกว่าผมสบายใจเมื่อคุยกับเค้าไม่กี่ประโยค ไม่ต้องแกล้งเป็นคนอื่น

 

 

ไม่ต้องพยายามฝืนตัวเอง เหมือนอยู่กับคนคนนั้น

 

 

ไม่ต้องพยายามทำตัวให้ดูดี

 

 

แถมยังใจดีเลี้ยงไอศกรีมอีก

 

 

บางที….

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ผมคิดว่าไอศกรีมช็อกโกแลตก็อาจจะอร่อยกว่าสตอเบอรี่ก็เป็นได้

 

 

 

มาแล้วจ้า อันนี้แนะนำจริง

คนถูกทิ้ง by Muzu

เนื่องจากไม่มีความสามารถในการใส่โค้ด
555555

 

ขอให้ไปลอง

เป็นไงติชมกันได้นะจ๊ะ

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20 ความคิดเห็น

  1. #19 antie-crazy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2555 / 19:52
    อาจจะอร่อยกว่าก็ได้นะพี่คชา 5555555555555555555555555
    #19
    0
  2. #18 ama (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2555 / 00:56
    สนุกดี น่ารักมาก เด็กน้อยเลยชาเอ้ย ถ้าจะรีบกินไอติมขนาดนั้นนะ

    อัพบ่อยๆๆนะ รอรอรอ
    #18
    0