ลูกสาวกำนัน [HUNHAN]

ตอนที่ 17 : 🍑 เข้าคุกก้าวที่สิบหก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,477
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 321 ครั้ง
    25 พ.ย. 61



เข้าคุกก้าวที่สิบหก


            มะลินั่งทำการบ้านอยู่หน้าทีวีมาสักพักแล้ว แต่คนที่เข้าไปในห้องน้ำก็ยังคงไม่ออกมาสักที จวบจนน้องนั่งทำโจทย์ฟิสิกส์เสร็จไปสองข้อ พี่สิงห์ก็ยังหายเงียบ จนคนทางนี้เริ่มเป็นห่วง


เด็กสาววางปากกาลงบนโต๊ะตั้งใจจะลองไปเคาะเรียกดูว่าพี่สิงห์เป็นอะไรไปหรือเปล่า สองขาเรียวก้าวตรงไปยังประตูห้องน้ำ เอาหูแนบกับประตู จากนั้นก็หน้าแดงวาบเพราะเสียงแหบพร่าที่ลอดผ่านบานประตู


แฮ่กน้องมะลิ แฮ่กด ดีดีครับ อ่าห์อย่างนั้นล่ะคนเก่ง


น้องน้อยยืนตัวแข็งทื่อ สองแก้มนวลก็ร้อนจัดจนต้องยกมือขึ้นมากุมแก้มไว้ บอกกับตัวเองว่าไม่ได้มาแอบฟัง เขาแค่บังเอิญเดินมาได้ยิน จริงๆนะ!!


แม้ในสมองจะบอกว่าควรเดินกลับไปนั่งทำการบ้านต่อที่โซฟาได้แล้ว แต่สองขากลับก้าวไม่ออก


แกรก


เฮือก!


ตุบ


มาทำอะไรตรงนี้ครับคนตัวเล็กสะดุ้งสุดตัว เมื่ออยู่ๆพี่สิงห์ก็เปิดประตูพรวดพราดออกมา จนคนที่กำลังเอาหูแนบประตูอยู่สะดุดขาตัวเองเป็นพัลวัน สุดท้ายก็ไปนั่งกองอยู่ที่พื้น


น น้องไม่ได้แอบฟังนะ ค แค่จะมาเคาะเรียกเฉยๆ นึกว่าเป็นอะไร น้องไม่รู้ ไม่เห็น ไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น!!” คนเด็กกว่าว่ารัวเร็ว สองมือยังคงปิดหน้าเอาไว้ สายหัวรัวๆจนผมที่รวบเป็นหางม้าเอาไว้ปลิวตามแรง


สิงห์พยุงคนตัวเล็กให้ลุกขึ้นยืนดีๆ ซึ่งน้องก็ยืนตามแรง แต่มือก็ยังปิดหน้าอยู่ เพราะเสียงแหบทุ้มต่ำมันเอาแต่ดังวนเวียนอยู่ในหัว


เดี๋ยวพี่ไปอาบน้ำก่อน น้องนั่งตรงนี้นะครับ ออกมาเดี๋ยวมาแกะของฝากกันเนอะพี่เขาจูงน้องมานั่งแหมะอยู่บนโซฟา เอ่ยบอกอีกคนเสียงนุ่ม แม้เขาจะตกใจไม่น้อยที่พอทำธุระจนเสร็จกิจแล้วเปิดประตูออกมาเจอน้องนั่งปิดหน้าครางเสียงเหมือนแมวอยู่บนพื้น


และสิงห์เดาว่าหากตัวเองยังอยู่ในห้องให้น้องเห็นหน้า เด็กคนนี้คงจะไม่ยอมเอามือออกจากหน้าตัวเองแน่ ดังนั้นเขาจึงเลี่ยงไปอาบน้ำ แล้วปล่อยให้เด็กมันหายเขินก่อน


สิงห์ซื้อของฝากให้น้องมะลิเต็มไปหมด ตลอดสามปีที่ไปอยู่อเมริกา เวลาที่ได้ออกไปเดินเที่ยวข้างนอก ถ้าหากเจอของสิ่งไหนที่มองแล้วนึกถึงน้องก็จะซื้อติดไม้ติดมือมา จนของฝากที่อยากจะให้น้องมีเยอะมาก ชนิดนี่ต้องซื้อน้ำหนักกระเป๋าเพิ่มเพื่อขนของฝากกลับมาโดยเฉพาะ เพราะว่าเก็บสะสมมาตลอดสามปี ซึ่งบางครั้งก็ซื้อซ้ำมาเพราะจำไม่ได้ว่าเคยซื้อไปหรือยัง ถ้าเห็นแล้วนึกถึงหน้าน้องก็จะซื้อทันทีโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง


มะลินั่งหน้าแดงจ้องสมุดการบ้านอยู่ห้านาที ไม่มีแรงจะจับปากกา ไม่มีแม้แต่สมาธิจะอ่านโจทย์ บอกตามตรงว่ารู้สึกเหมือนหน้ากำลังจะไหม้ เหมือนมีไอร้อนพุ่งออกจากหัวราวกับภูเขาไฟ


น้ำเสียงทุ้มที่เรียกชื่อเขาอยู่ในเมื่อสักครู่มันทั้งสั่นพร่า แหบต่ำ แล้วก็เซ็กซี่มากจนสลัดออกจากหัวไม่ได้ เขาไม่เคยได้ยินพี่เสียงเรียกชื่อด้วยน้ำเสียงแบบนั้นมาก่อน ซึ่งพอได้ยินมันก็ชวนให้ทั้งเขินทั้งอายผสมปนเปกันไปหมด


ไม่ใช่ว่าไม่ชอบ เพราะดันรู้สึกว่าชอบแล้วไม่ใช่ชอบธรรมดาเพราะชอบมาก


เซ็กซี่ซะจน


อยากได้ยินอีกจัง เด็กตัวเล็กเผลอหลุดความคิดในหัวออกมาจนต้องส่ายหน้าพรืด ยกสองมือตบแก้มแรงๆเพื่อเรียกสติ


เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ที่เผลอพูดอะไรแบบนั้นออกมา


ถึงจะพูดปฏิเสธความคิดตัวเองอีกสักกี่ครั้ง ยังไงก็หนีความจริงไม่พ้นอยู่ดี เพราะในใจมันเรียกร้องว่าอยากได้ยินอีกครั้งจริงๆนั่นแหละ


งื้ออออ พี่สิงห์จะมองน้องเป็นคนยังไงเนี่ยมะลิอยากจะเอาหัวกระแทกกับโต๊ะกระจกให้มันรู้แล้วรู้รอด


ทั้งๆที่ก็รู้ว่าเขาอยากปล้ำ แทนที่จะถอยหนี แต่ทำไมถึงรู้สึกว่าอยากเข้าไปใกล้มากกว่านี้อีก เขาอยากเห็นปฏิกิริยาเขินอายของพี่สิงห์ ถึงแม้เวลาเขินจะชอบกดลงโซฟาให้เขาเขินอีกทอดนึงก็เถอะ


บ้าไปแล้วแน่ๆมะลิ หยุดคิดเดี๋ยวนี้เลยนะเด็กสาวแทบจะทึ้งหัวที่มัดรวบตึงของตัวเอง หมดกันความเรียบร้อย ความเป็นกุลสตรีที่แม้เฝ้าพร่ำเฝ้าสอนมาตั้งแต่เด็กจนโตเป็นสาว


มะลิเลิกสนใจการบ้านไปแล้ว แม้จะเหลือโจทย์ให้ต้องทำอีกสองข้อ แต่เดี๋ยวค่อยกลับไปทำที่ห้องก็ได้ เอาไว้ให้พี่คินทร์ช่วยสอน แล้วอ้างว่าน้องไม่เข้าใจ ถึงจะเป็นการโกหกแต่ยังไงเรื่องนี้ต้องได้รับการปลดปล่อย


เขาต้องระบายให้ใครสักคนฟัง!!


มือเรียวคว้าโทรศัพท์มือถือออกมาเข้าแอพพลิเคชั่นไลน์ กดเข้าไปในข้อความการสนทนาล่าสุด ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทที่มีอยู่เพียงคนเดียว


ผักกาด!! ต้องเป็นผักกาดคนเดียวเท่านั้นที่จะช่วยเขาได้


น้องพี่คินทร์ : ผักกาด นอนยังอะ


ผักกาดแก้ว : ยังเลย เราทำการบ้านอยู่ มะลิมีอะไรเหรอ


น้องพี่คินทร์ : เรามีอะไรจะปรึกษา


ผักกาดแก้ว : คอลไหม


น้องพี่คินทร์ : ไม่ได้เด็ดขาด


มะลิรีบพิมพ์ตอบกลับทันทีที่เพื่อนถาม เพราะหากพิมพ์ช้าผักกาดจะคอลมาแน่ รายนั้นไม่รอให้เขาตอบรับหรือปฏิเสธหรอก เป็นห่วงเขาจะตาย


ผักกาดเป็นเพื่อนที่ดีกับมะลิมาก เทคแคร์เขาดีเหมือนเป็นพี่สาวอีกคนเลยล่ะ จนตอนนี้เริ่มจะแปลกใจว่าตกลงเราเป็นเพื่อนกัน หรือเขาเป็นน้องคนสุดท้องของผักกาดกันแน่


ตอนที่มะลิเข้าไปใหม่ๆ ยังไม่รู้จักใครสักคน แถมไม่ชินกับสภาพแวดล้อมที่มีผู้คนรอบตัวมากมายอีก แล้วจู่ๆก็มีผู้หญิงหน้าตาน่ารักสดใส พร้อมปล่อยพลังบวกให้คนรอบข้างอยู่ตลอดเวลาเข้ามาทักทาย ทีแรกก็ยังไม่กล้าคุยด้วยหรอก แถมยังแอบบ่นในใจอีกว่าคนอะไรพูดมากจัง แต่พอได้ลองรู้จักกันไปเรื่อยๆ ถึงได้รู้ว่าเพื่อนคนนี้น่ารักขนาดไหน จนตอนนี้ก็กลายเป็นเพื่อนซี้ย่ำปึ้กกันแล้ว มะลิมีโอกาสได้ไปกินข้าวกับที่บ้านของผักกาดอยู่บ่อยๆด้วย


ผักกาดแก้ว : แต่เราอยากเห็นหน้ามะลิอะ -3-


น้องพี่คินทร์ : งือออ ผักกกกกกก เราจริงจังนะ


จนมะลิเริ่มงอแง ผักกาดจึงยอมให้อีกคนเข้าเรื่องสักที


ผักกาดแก้ว : เราไม่แกล้งแล้วก็ได้ งั้นว่ามาเลย พี่สาวคนนี้ยินดีให้คำปรึกษา <3


น้องพี่คินทร์ : เราจะออกแตกตายแล้ว ฮือออ อยากเล่ามากๆเลย แต่เราเล่าไม่ได้ อยากไปงอแงใส่ผักจัง


ผักกาดแก้ว : เรื่องลับเฉพาะสินะ เราจะไม่เซ้าซี้หรอก แต่ถ้าอยากเล่าเราพร้อมรับฟังเสมอนะ


น้องพี่คินทร์ : เราเขินคนคนนึงมากเลย แล้วเราไม่รู้จะทำยังไงแล้ว พี่เขาอาบน้ำอยู่ ถ้าเขาออกมาแล้วเราต้องทำหน้าแบบไหนอะ เราทำตัวไม่ถูกจริงๆนะผัก เหมือนหน้าเรากำลังไหม้อยู่เลย


มะลิรัวพิมพ์ความรู้สึกอัดอั้นตันใจออกไปให้เพื่อนรับรู้ อย่างน้อยตอนนี้มีคนอยู่เป็นเพื่อน ดีกว่านั่งเขินจนแก้มแตกอยู่คนเดียว


ผักกาดแก้ว : ฮั่นแน่ น้องพี่ผักมีความรักเหรอคะ ผู้โชคดีเป็นใครกันน้อ


น้องพี่คินทร์ : งืออออออ ผักอย่าแซวเราซี่ แค่นี้เราก็เขินจะแย่แล้วนะ


ผักกาดแก้ว : ถ้าให้เราเดา พี่ผมยาวคนเมื่อกลางวันหรือเปล่า


ผักกาดถามได้ตรงจุดจนคนทางนี้มือไม้สั่น พิมพ์ผิดพิมพ์ถูกตอบกลับไป กลัวจริงๆว่าเพื่อนจะจับพิรุธได้


น้องพี่คินทร์ : ไม้ฝใช่นะ


ผักกาดแก้ว : ไม่ใช่แต่แป้นพิมพ์รวนเชียวนะ


แกรก


เสียงหมุนลูกบิดประตูดังขึ้น จนน้องมะลิรีบกดล็อคหน้าจอมือถือ กระวีกระวาดจับปากกาขึ้นมา ทำท่าว่ากำลังตั้งใจทำการบ้านอยู่


สิงห์เดินออกจากห้องน้ำด้วยสภาพผ้าขนหนูพันท่อนล่าง เส้นผมยาวประบ่าเปียกชื้นจนน้ำหยดติ๋งๆลงพื้นตามมาเป็นทาง


ถามว่าทำไมสิงห์ถึงไม่ไปแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนแล้วค่อยมาหาน้องมะลิ เอาจริงๆถ้าว่ากันตามตรงก็ตั้งใจจะออกมายั่วเด็กมันนั่นแหละ


สองขาก้าวยาวๆมาหยุดอยู่ตรงหน้าโต๊ะที่น้องกำลังนั่งก้มหน้าก้มตาทำการบ้านอยู่ มุมปากอมยิ้มเมื่อสังเกตเห็นบางอย่างที่ดูผิดปกติ


ทำการบ้านยังไม่เสร็จเหรอครับ


อ อื้มๆน้องตอบคำ แต่สายตากลับเหล่ขึ้นมองกล้ามเนื้อหกลูกที่อยู่ตรงตำแหน่งสายตาพอดี เห็นของพี่คินทร์มาก็บ่อย แต่ไม่ยักกะเขิน ไหงพอเป็นของพี่สิงห์ดันเขินขึ้นมาได้ล่ะเนี่ย


แล้วไอ้หยดน้ำที่ไหลหายเข้าไปในผ้าขนหนูนั่งอีก


ฟุ่บ


มะลิก้มลงมองสมุดการบ้าน เพราะไม่สามารถมองนานกว่านี้ได้จริงๆ


พี่ว่ายังไงวันนี้น้องคงทำการบ้านไม่เสร็จหากว่ามะลิเงยหน้าขึ้น จะได้เห็นรอยยิ้มหล่อร้ายของพี่เขาเต็มๆแน่


น้องตั้งใจทำอยู่นะ ต ต้องเสร็จสิ!” เด็กสาวยืนยันเสียงหนักแน่


สิงห์หัวเราะหึในลำคอ จะเสร็จได้ยังไง


จากนั้นก็กุมมือสั่นๆของเด็กน้อยไว้แล้วยื่นหน้าไปกระซิบใกล้ๆ


น้องจับปากกากลับด้านอยู่



#คุกจะไปไหนเสีย



สิงห์เข้าไปในห้องเสือเพื่อค้นเสื้อผ้ามันมาใส่ อันที่จริงจะเปิดกระเป๋าเดินทางที่กองอยู่มุมห้องแล้วเอาเสื้อผ้าในนั้นออกมาใส่ก็ได้ แต่สิงห์ไม่ทำ เพราะอยากเข้าไปหาเรื่องตบหัวน้องชายสุดที่รัก


เฮีย เมื่อกี้ทำอะไรกับน้องบนโซฟาอะ เสือเห็นนะเสือที่นั่งขัดสมาธิเล่นเกมในมือถืออยู่บนเตียงเอ่ยถามแล้วปรายตามองพี่ชายที่ยืนเปลือยรื้อเสื้อผ้าอยู่หน้าตู้


แกล้งเด็กมันเฉยๆสิงห์หยิบเสื้อยืดสีขาวออกมาสวม ตามด้วยกางเกงสามส่วนสบายๆ


ถ้าเสือไม่รั้งไอ้คินทร์ไว้เฮียตายแน่


เออ


ขอบจงขอบใจนี่พูดไม่เป็นเลยเหรอ หายไปสามปี กลับมาทีก็จะมาเคลมน้องมะลิเลยว่างั้น ยังไม่รอดคุกนะเฮีย อย่าลืม


ว่าแต่กู เรื่องตัวเองเอาให้รอดก่อนสิงห์ตอบหัวน้องชายไปหนึ่งที ไอ้เสือเงยหน้ามองมาพี่ชายอย่างเคืองๆ


เรื่องอะไร เสือไปทำอะไรที่ไหน


ไอ้เทปมาบอกกกูว่ามึงไปปล้ำเด็กม.4 โรงเรียนสาธิตพอได้ยินดังนั้น เสือถึงกับกดออกจากเกมโดยทันที ไม่สนแล้วว่าเพื่อนในทีมจะด่าจะว่ายังไง ตอนนี้ต้องไปด่าไอ้เทปก่อน!! ปากสว่างนัก


เฮ้ย!! ไอ้เชี่ยเทป ปากหมานะมึงเสือกดเข้าไปด่าเพื่อนสนิทในไลน์ ที่วันๆมันเอาแต่ส่งคำขอเกมคุกกี้รันมาให้ ทั้งที่เขาเลิกฮิตกันไปเป็นปีเป็นชาติแล้ว


แล้วเป็นผู้ชายด้วย


ใครมันจะไปรู้ล่ะเฮีย เด็กมันบอกว่าสิบแปดแล้วลูกชายคนสุดท้องของบ้านวรโชติแทบอยากจะปาโทรศัพท์ทิ้ง เมื่อไอ้เพื่อนตัวดีมันรัวเลขห้ามาไม่ยั้ง เรื่องแบบนี้ล่ะไวเชียวนะมึง ทีเรื่องเรียนโง่จนกูต้องฉุดกระชากลากถูมึงให้หางพ้นเอฟ


มึงก็เชื่อคนง่ายเนอะ คราวหลังก็ขอดูบัตรประชาชนเขาสิ


หลังชนคุกเหมือนกัน ไม่ต้องมาสอนเสือหรอกน้องชายเปิดเข้าเกมอีกครั้ง และก็ได้รับฝ่ามือที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักของพี่ชายประเคนลงบนหัวไปอีกหนึ่งที


เมื่อสิงห์ออกจากห้องน้องชาย ก็เดินไปลากกระเป๋าเดินทางใบหนึ่งมาวางไว้ตรงกลางห้อง เรียกเด็กตัวเล็กที่แก้มหายแดงแล้ว แต่ยังไม่ยอมสบตากันให้มาหา สาวน้อยก็ว่าง่ายยอมเดินไปทิ้งตัวนั่งลงบนพื้นข้างสิงห์แต่โดยดี


ของฝากสำหรับน้องครับ


หมดนี่เลยเหรอมะลิถึงกับเบิกตากว้างเมื่อพี่สิงห์เปิดกระเป๋าเดินทางออก สิ่งของมากมายที่อัดแน่นกันอยู่ในกระเป๋ามีทั้งของใช้ ของที่ระลึก รวมไปถึงขนมต่างๆ แอบเห็นของใช้ที่เป็นแบรนด์ราคาแพงด้วย นี่พี่สิงห์ยกทั้งหมดนี่ให้เขาเหรอ!!


ครับ เวลาพี่ไปเที่ยว เห็นอะไรก็อยากซื้อกลับมาให้น้องทั้งนั้นเลย จนมันเยอะแบบนี้นี่ล่ะ


น้องว่ามันเยอะเกินไปแล้ว น้องรับไว้ไม่หมดหรอกนะพี่สิงห์เด็กสาวยังคงเกรงใจไม่มีเปลี่ยน ใบหน้าหวานดูหนักใจไม่น้อยหากต้องรับของทั้งหมดนี้เอาไว้คนเดียว อย่างน้อยพี่สิงห์ก็น่าจะแบ่งไปให้เพื่อนๆของพี่เขาบ้าง


แต่พี่อยากให้นี่ครับ


มันเยอะไปจริงๆนะ


โอเคๆ พี่ยอมแล้ว ไม่ต้องมาทำหน้าอ้อนเลย งั้นน้องก็ลองเลือกดู ถ้าอยากได้อันไหนก็เอากลับไปได้เลยนะครับ


อื้มมะลิยิ้มหวาน ค่อยๆเอาของที่อัดแน่นอยู่ในกระเป๋ามาวางเรียงไว้เป็นหมวดหมู่อย่างมีระเบียบ อันไหนของใช้ อันไหนของกิน อันไหนของฝากก็ว่ากันไป


สิงห์นั่งมองน้องหยิบนั่น จับนี่อย่างเพลิดเพลิน ก่อนที่เสียงโทรศัพท์มือถือซึ่งวางไว้บนหลังตู้เย็นจะแผดเสียงร้องดังลั่นห้อง จนคนกำลังฟินถอนหายใจพรืด จำต้องละสายตาจากของสวยงามไปรับโทรศัพท์แทน


พี่ไปคุยโทรศัพท์ก่อนนะสิงห์ชี้ไปที่ระเบียง น้องน้อยพยักหน้ารับคำแล้วก็ตั้งหน้าตั้งตาหยิบของออกจากกระเป๋าอย่างระมัดระวัง


ครับพ่อ


[ไง ไอ้ลูกชาย ไม่เจอกันตั้งนาน ไม่คิดจะกลับมาเที่ยวหาพ่อแม่บ้างเลยเรอะ] พ่อปราบแกว่า ก่อนจะหัวเราะเสียงทุ้มๆ ละมุนๆตามแบบฉบับของแก


โธ่พ่อ สิงห์เพิ่งมาถึงเมื่อวานเอง


[ไปหาน้องมะลิน่ะไปได้ แต่กลับมาหาพ่อแม่ได้เหรอเจ้าสิงห์] คราวนี้เป็นแม่ปรางที่เล่นตะโกนมาฉอดๆ จนสิงห์ชักโทรศัพท์ออกห่างตัวแทบไม่ทัน


เดี๋ยวสิงห์ไปหาอาทิตย์หน้าเขาแอบแปลกใจเล็กๆว่าทำไมพ่อกับแม่ถึงรู้ว่าเขาไปหาน้องมะลิ แต่พอนึกได้ว่าตัวเองมีน้องชายที่เป็นเหมือนผู้ประกาศข่าวประจำบ้าน คอยรายงานสถานการณ์ของเขากับน้องมะลิให้พวกท่านทั้งสองรับรู้อยู่เสมอ จึงไปแปลกหากไอ้ม้าเร็วมันจะคาบข่าวไปบอก


[มาพรุ่งนี้ด่วนๆ อย่าให้แม่ต้องลงกรุงเทพฯเอง]


แต่แม่ สิงห์ยังไม่ทันหายคิดถึงน้องเลย ขออีกสามวันนะ เดี๋ยวสิงห์รีบกลับลูกชายคนโตต่อรอง ซึ่งทางนั้นก็ยอมผ่อนปรนให้ ถือว่าวินๆกันทั้งคู่


[ได้ ให้เวลาสามวัน อ้อ แล้วก็แวะเยี่ยมน้องพิมพ์ที่โรงพยาบาลด้วยนะ]


ทำไมต้องแวะเยี่ยมพี่พิมพ์ก่อนคิ้วหนาขมวดมุ่นเมื่อจู่ๆแม่ก็เอ่ยถึงเลขาสาวคนสนิท ที่ไม่ได้สนิทแค่เขาเพราะพี่พิมพ์สนิทกับทุกคนในบ้าน ก็คิดดูสิว่าแม่เอ็นดูพี่พิมพ์ขนาดไหนถึงเรียกว่าน้อง ทีกับลูกที่เรียกไอ้ได้เต็มปากเต็มคำ มันน่าน้อยใจนัก


[น้องพิมพ์เขาคลอดลูกคนที่สามแล้ว]


หา!! พี่พิมพ์ท้องตอนไหนทำไมสิงห์ไม่เห็นรู้เรื่อง


[เขาไปอยากบอกแกให้เปลืองน้ำลายหรอก แค่นี้แหละแม่จะนอนแล้ว]


บทจะตัดก็ตัดไปเสียดื้อๆ สิงห์กระพริบตาปริบๆ มึนงงไปหมดว่าตกลงพี่พิมพ์ท้องจริงเหรอ คุยไลน์กันออกบ่อยแต่ไม่ยักกะบอกว่าตัวเองท้อง แถมคลอดลูกแล้วก็ยังไม่โทรมาหาอีก แบบนี้ต้องโทรไปเคลียร์ให้รู้เรื่อง


ดูสิ พี่พิมพ์อายุสามสิบห้า มีลูกไปแล้วสามคน แถมยังได้สามีเด็กที่ทั้งหล่อทั้งรวย แล้วยังมากความสามารถ ตัดภาพมาที่ชายวัยสามสิบสองที่ยังคงใช้ชีวิตอย่างว้าเหว่ เปล่าเปลี่ยวเอกาชีวิตมันช่างน่าเศร้า อยากจะได้เมีย แต่ก็ต้องแลกกับการเข้าไปนอนกินข้าวแดงในคุก แต่ก็นะคนเรามันต้องมีอะไรที่ท้าทายเข้ามาเป็นเรื่องตื่นเต้นในชีวิตบ้าง


[สวัสดีครับ]


อะ สวัสดีครับ เบอร์พี่พิมพ์หรือเปล่าครับสิงห์รีบเอาโทรศัพท์มาดูว่าทำไมปลายสายถึงได้เป็นเสียงผู้ชายรับ แต่ก็กดโทรออกถูกเบอร์แล้วนี่หว่า หรือว่าพี่พิมพ์เปลี่ยนเบอร์หนีเขาวะ เฮ้ย!! แค่ไปอยู่ต่างประเทศสามปีนี่คิดจะลาออกจากบริษัทเขาแล้วเหรอ


[ครับ ผมวศินสามีคุณพิมพ์ ตอนนี้คุณพิมพ์หลับไปแล้วครับ มีอะไรหรือเปล่า]


ผมแค่จะโทรมาถามว่าลูกพี่พิมพ์แข็งแรงดีไหม แต่ถ้าหลับไปแล้วก็ไม่เป็นไรครับสิงห์แอบอมยิ้มเมื่อได้ยินสรรพนามที่สามีหนุ่มใช้เรียกพี่พิมพ์ เป็นสรรพนามที่เรียกอย่างให้เกียรติมากๆ แต่ก็ดูน่ารักไปอีกแบบ หรือสิงห์จะลองให้น้องเรียกว่าคุณสิงห์บ้างดี


[คุณเป็นบอสของคุณพิมพ์ใช่ไหมครับ]


อ่า ครับ


[งั้นพรุ่งนี้เช้าผมจะบอกภรรยาผมให้โทรกลับไปหาคุณนะครับ]


ครับ ขอบคุณมากครับนี่แค่คุยกันผ่านโทรศัพท์ยังรู้เลยว่าสามีพี่พิมพ์ต้องเป็นตระกูลผู้ลากมากดีแน่ๆ พูดเพราะเราะเสนาะหูมาก


พอวางสายจากสามีพี่พิมพ์เสร็จ สิงห์ก็เดินกลับเข้ามาในห้อง เห็นน้องมะลิกำลังจับๆคลำๆอะไรบางอย่างอยู่ คงจะสงสัยว่าของสิ่งนั้นมันคืออะไร


เจ้าตัวเล็กหันมาเห็นเขาเข้าพอดี น้องน้อยชูของในมือให้เขาดู พลางเอียงหน้าถามเสียงใสด้วยความไร้เดียงสา พี่สิงห์ อันนี้มันคืออะไรเหรอ หน้าตาแปลกๆ


ตอนนี้อุทานในใจดังๆได้เพียงคำเดียวว่า เชี่ย!!!


ก็ไอ้ของที่น้องถืออยู่มันเป็นกระป๋องสีแดงคล้ายกระป๋องน้ำอัดลม แต่ใหญ่กว่าและยาวกว่า แถมนิ้วของน้องยังสอดเข้าไปในช่องที่มีไว้สำหรับสอดใส่ลูกชายของเขาเข้าไป ในยามที่อัดอั้นจนอยากจะปลดปล่อย


ใช่ครับทุกคนคิดถูกแล้ว


มันคืออุปกรณ์ช่วยตัวเอง!


สิงห์ถลาตัวไปคว้าไอ้เจ้าสิ่งนั้นมาซ่อนไว้ด้านหลังแทบไม่ทั่วไม่ทัน นึกอยากจะเอาหัวโหม่งจากชั้นสามสิบลงพื้นไปเสียให้มันรู้แล้วรู้รอด ดันลืมไปว่าเขาเอาไอ้ของชิ้นนี้ใส่ไว้ในกระเป๋าของฝากด้วยเพราะกระเป๋าเสื้อผ้ามันยัดไปลงแล้ว คิดว่าจะเอาออกก่อนที่จะให้น้องดูของฝาก แต่ก็ดันลืม จนมะลิเห็นมันเข้าจนได้


จะว่าเป็นเวรกรรมหรือโชคช่วยดีล่ะที่น้องมะลิไม่รู้จักว่ามันคืออะไร ไม่งั้นภาพพจน์พี่สิงห์คนดีคนเดิมลอยหายวับไปในอากาศแน่


ทำไมต้องเอาไปซ่อนด้วยล่ะ


เอ่อ อันนี้ของไอ้อู๋ พี่ซื้อมาฝากมัน น้องดูของต่อเลยครับ


อ้อ แล้วอันนี้ล่ะน้องหยิบของบางอย่างที่ลักษณะเรียวรีเหมือนไข่ แต่เป็นไข่สีช็อกกิ้งพิงค์ แถมยังมีรีโมทควบคุมประระดับด้วย พอน้องกดเปิด


วี้ วี้ วี้ วี้ วี้


เจ้าไข่สีช็อกกิ้งพิงค์ในมือน้อยๆก็สั่น ร้อนให้สิงห์ต้องรีบไปคว้าเอาไอ้ไข่เจ้าปัญหามาไว้ในมือ กดปิดสวิตช์ควบคุมจนมันกลับมาสงบเหมือนเดิม


อ อันนี้ของน้องเลย์ครับ น้องดูต่อเลย อย่าสนใจ มันไม่มีอะไรหรอกสิงห์โบกไม้โบกมือปฏิเสธเป็นพัลวัน จนน้องหันไปสนใจของในกระเป๋าต่อ สิงห์ถึงกับต้องยกมือขึ้นมาปาดเหงื่อ


อันนี้ขอสารภาพตรงๆเลยว่าไม่ได้ซื้อมาให้น้องเลย์ และอย่ามองด้วยสายตาแบบนั้น สิงห์ไม่ได้ซื้อมันมาใช้เอง แค่นึกครึ้มใจเดินเข้าร้านเซ็กส์ช็อปแล้วไปเจอเข้า เลยอยากลองซื้อมาใช้กับน้องมะลิ แต่!!! แต่ไม่ใช่ตอนนี้ เขารู้ดีว่าต้องรอให้ถึงเวลาที่เหมาะสมก่อน


ถ้าน้องรู้กูตายอย่างเขียดแน่สิงห์เอ๊ย ดีที่เด็กมันยังใสซื่อบริสุทธิ์ผุดผ่องเป็นยองใย


อ๊ะ หางแมว หือ มีหูแมวด้วย น่ารักจังน้องหยิบเอาที่คาดผมที่เป็นหูแมวมาใส่ จนกระดิ่งที่ติดอยู่ตรงหูมันสั่นดังกรุ๊งกริ๊ง


น้องขออันนี้นะเด็กสาวชูของสองชิ้นซึ่งมันคือหูแมวที่เจ้าตัวเพิ่งใส่เล่นไป กับหางแมวสีขาวมีขนฟรุ้งฟริ้ง


เชี่ย!! ยังไม่หมดอีกเหรอวะ นี่กูซื้อมาเยอะขนาดไหนวะเนี่ย


หูแมวน่ะไม่เท่าไหร่ มันก็ดูเหมือนเป็นเครื่องประดับสวยงามธรรมดา แต่หางแมวนี่สิว่าง่ายๆมันก็เป็นเซ็กส์ทอยประเภทหนึ่ง ที่เอาไว้เสียบไม่รูหน้าก็รูหลัง


ไม่ได้!!” สิงห์คว้าเอาของทั้งสองชิ้นมาถือไว้ เผลอตะคอกใส่จนเด็กน้อยเบะปาก คราวนี้สิงห์จะไม่ใจอ่อนเพราะขืนยอมให้น้องเอากลับไป แล้วคินทร์มันมาเห็นเข้านึกสภาพตัวเองออกเลยล่ะว่าได้ไปนอนพะงาบๆหยอดน้ำข้าวต้มอยู่โรงพยาบาลแน่


น้องไม่เอาก็ได้ พี่สิงห์ไม่เห็นต้องขึ้นเสียงเลย


พี่ขอโทษครับ พี่ไม่ได้ตั้งใจสิงห์ลูบหัวน้องเบาๆเป็นการขอโทษ ก่อนจะเอาของทั้งหมดที่ยึดมาจากเจ้าตัวไปโยนกองไว้บนเตียงในห้องเสือ


โครม!


อะไรเนี่ยเฮีย นี่ของฝากเสือเหรอ


“ของกู!”


#คุกจะไปไหนเสีย

TALK

อิพี่มันเผยไต๋ให้น้องรู้แล้วววว น้องมั่ยปอดพัยแร้ววววววววววววว กรี๊ดดดดดดดดดดดด

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 321 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

934 ความคิดเห็น

  1. #884 haneulkim (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 02:15
    อิพี่คือพระเอกอ๊องๆคนหนึ่ง ที่อยากได้เมียเด็ก แต่บางทีคืออ๊องเกิน55555
    #884
    0
  2. #760 weenat (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 14:05
    แงงงงง หายไปไหนเจ้าคะ อัพเถอะพลี้สสสสสสสสสส
    #760
    0
  3. #759 713676 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 21:30
    อีพี่โว๊ยยยมันใช่เหรอที่ซื้อขอแบบนี้มาฝากน้องงงอะดีนะที่น้องยังใสใสอยู่อะ5555
    #759
    0
  4. #758 creammee_613 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 15:22

    ไรท์จ้ามาต่อได้เเล้ววรอนานเเล้ว
    #758
    0
  5. #757 zearch_ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 09:36
    ของฝากแต่ละอย่างของพี่ที่คิดถึงน้องแปลกๆจัง5555555
    #757
    0
  6. #754 ❥Supǝrbǝst . (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 13:18
    โอ้ยอิพี่สิงงง ของแต่ละอย่าง555
    #754
    0
  7. #753 ReadyB ExoL (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 02:43
    กินน้องสักทีสิง #เรามันทีมคนบาปคนคุก 555
    #753
    0
  8. #749 Mr.B_toey (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 00:51
    โอยยย พี่สิงงง555555555 แต่ละอย่างง
    #749
    1
    • #749-1 MyUniverseOSH(จากตอนที่ 17)
      10 ธันวาคม 2561 / 22:42
      จิ๊มิ๊กระป๋อง ไข่สั่น หางแมว !!!! พี่สิงงงงงง ว้อยยยยยย 55555555
      #749-1
  9. #748 Autumnicy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 21:46
    พี่สิงห์ว้อยยย ถามจริง5555555
    #748
    0
  10. #747 sxhun (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 21:28
    พี่สิงห์ใจบาปมาเตรียมอุปกรณ์พร้อมทุกอย่าง ว้อย55555555
    #747
    0
  11. #746 16august (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 20:37
    อยากอ่านคู่เสือต่อเลยค่ะ ฮืออออ
    #746
    0
  12. #745 qxwnii (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 18:35
    เอาเข้าไป5555555
    #745
    0
  13. #744 prsh (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 02:01
    ดูอิพี่มันคิดดดด 5555 สามปีผ่านไปหื่นไม่เปลี่ยน เผลอหนักกว่า 555
    #744
    0
  14. #743 Kyungchan (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 18:27
    แกรรรร

    อีพี่สิงห์

    อีคนเรวววว
    #743
    0
  15. #742 GUSTALLDOMS (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 16:04
    เชี่ยยยยย5555555🙊🙈
    #742
    0
  16. #741 Nagono (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 15:41
    ตาพี่สิงห์ก็คิดแต่เรื่องอย่างนั้น น้องมะลิไม่ปลอดภัยแน้ว!!!!!
    #741
    0
  17. #740 cplove (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 13:10

    พี่สิงห์​คิดจะกินน้องอยู่เรื่อยเลยอ่าาา 5555

    #740
    0
  18. #739 5201990 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 09:38
    ภายใต้สมองอันกลวงโบ๋ของอิเฮียนั้น. 5555 มีเเต่เรื่องอย่างว่าทั้งนั้น. หื่นจริง ๆ. สงสารน้อง. 55
    #739
    0
  19. #738 sky_shine (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 09:37
    อู้ววววว ชักจะสงสารน้องมะลิหลังจากนี้แล้วสิ
    #738
    0
  20. #737 minkhunhan (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 07:19
    5555 เฮียเอ้ยเฮีย
    #737
    0
  21. #736 zonya1220 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 07:01
    พี่มันหื่นจริงๆ
    #736
    0
  22. #735 Ldeer (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 06:29
    ไอพี่สิงห์โว้ยยยยยยยยย บักห่านิ55555555
    #735
    0
  23. #734 Ballerina947032 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 05:59
    เกลียดความซื้อเซ็กส์ทอย เดี๋ยวเถอะตาพี่! ถ้าน้องรู้ว่าคืออะไรเข้าล่ะก็มีมองหน้ากันไม่ติดแน่...เพราะเขิน 55555555555
    #734
    0
  24. #733 CaptainIcecream (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 01:48
    อีพี่สิ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงห์ น้องมะลิหนีไปลูก! หนีไป! หนีไปให้ไกลเลย
    #733
    0
  25. #732 exo12forever (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 01:27
    เอิ่มพี่สิงงงงงงงง
    #732
    0