ทะลุฟ้า ป่วนยุทธภพ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 938,925 Views

  • 5,229 Comments

  • 10,210 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    17,866

    Overall
    938,925

ตอนที่ 21 : ร่างจริง =_=

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21010
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 847 ครั้ง
    21 ธ.ค. 60

วิชายุทธ์วิหคอหังการหลงเหลือเวลาอีก 5 วินาที

ถ้านับเรื่องความอึดแล้วยี่ฟงแทบไม่น้อยหน้าไปกว่าใครหรืออาจจะอึดมากกว่าคนปกติทั่วไปด้วยซ้ำ  สิ่งที่ชายหนุ่มยังขาดไปก็คือทักษะการต่อสู้  แต่เกมนี้ก็พยายามทดแทนให้โดยการดึงศักยภาพของคลื่นสมองออกมาเป็นระดับขั้นตามเลเวลที่เพิ่มสูงขึ้นของตัวละคร

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเหล่าคนที่เรียนศิลปะป้องกันตัวหรือศาสตร์การต่อสู้มาจนช่ำชองเมื่อก้าวสู่โลกลำนำจ้าวยุทธจักรแล้วย่อมไม่พ้นต้องเป็นปีศาจและเทพเซียนอย่างแน่นอน

โดนขนาดนี้ยังไม่ยอมตายอีกหรือ

ยี่ฟงกล่าวอย่างแปลกใจ

เนื่องจากหัวหน้าโจรเทียนไห่ถูกอัดจนเละเทะ  ร่างของมันก็จมลึกเข้าไปในก้อนหินที่แตกร้าว  ถึงขนาดนี้แล้วแต่มันกลับยังมีลมหายใจอยู่  กระทั่งเวลาของการทะลวงขีดจำกัดหมดลง

ข้าจะไม่ยอมตายเพียงลำพัง!!

เทียนไห่ที่คล้ายก้มหน้าหมดสติไปกลับคำรามลั่นออกมา

ยี่ฟงซึ่งกำลังก้มลงเก็บกระบี่ของตัวเองจำต้องถอยออกห่างอย่างระวัง  สายตาจ้องอยู่ที่ศัตรูแน่นิ่งก่อนจะสังเกตเห็นมันรวบกำกระบี่แน่นขึ้น  จากนั้นร่างที่ฝังติดอยู่ในก้อนหินพลันปรากฏไอพลังสีขาวหมุนไปรวมกันอยู่ที่กระบี่เพียงจุดเดียว  โดยไม่ต้องให้สัญชาตญาณเตือนอะไร  ยี่ฟงก็ตระหนักถึงอันตรายร้ายแรงได้แทบจะทันที!

โธ่เว้ย!  ตายยากเหลือเกิน

ยี่ฟงตัดสินใจเลือกที่จะหันคมกระบี่พุ่งเข้าหาแทนที่จะหลีกหนีออกห่าง  ที่เป็นเช่นนี้เพราะเขาไม่ทราบว่าจะหนีพ้นหรือไม่  แต่หากปลิดชีพมันได้ก่อนที่มันจะทันได้ลงมือทำอะไรย่อมแน่นอนกว่า  จะอย่างไรเทียนไห่มันก็เป็นแค่เป้านิ่ง ๆ

หนึ่งกระบี่ทัวร์นรก!  ย๊ากกก!!

ยี่ฟงกล่าวชื่อท่าให้มันดูเท่ ๆ ไปอย่างนั้นพลางร้องตะโกนข่มขวัญไปด้วย

กระทั่งชายหนุ่มบรรลุเป้าหมาย  คมกระบี่เสียบแทงกลางทรวงอกของหัวน้าโจรเทียนไห่จนทะลุไปกระทบหิน  มันกระอักโลหิตคำโตทว่ายังคงเหลือลมหายใจสุดท้าย

ตายซะไอ้บัดซบ  พยัคฆ์ขาวทวงแค้น!!

เทียนไห่กล่าวเสียงสั่นก่อนจะตายลงในที่สุด  ทว่าไอพลังสีขาวกลับยังคงไม่สลายไปอย่างที่คิด  กลับกัน  มันพวยพุ่งขึ้นมาจนดูคล้ายเป็นพยัคฆ์ก่อนกระแทกผ่านร่างของยี่ฟงไปราวกับหมอกควันอย่างรวดเร็ว

อ๊ากกก!

ยี่ฟงส่งเสียงร้องเจ็บปวด  ร่างเขากระเด็นถอยหลังกลับออกไปไกลเกือบห้าเมตร  โลหิตพุ่งจากปากเป็นสายอย่างน่ากลัว  จากนั้นยังกลิ้งไถลไปกับพื้นอีกหลายตลบเลยทีเดียว  กลุ่มเหนือฟ้าที่สังเกตการณ์อยู่ไม่ห่างพากันตกใจ  พวกเขารีบวิ่งเข้าไปดูอาการของยี่ฟงในทันที

ตายหรือยังวะไอ้หนุ่ม!

มังกรเฒ่าเอ่ยปากขึ้นมาเป็นคนแรก

ดูเหมือนเขาจะหมดสติไปนะคะ

มุกทิวากล่าวขึ้น

เมื่อกี้มันอะไรน่ะ  วิชายุทธ์หรือ!?

หยกราตรีกวาดสายตามองไปทางที่ไอพลังสีขาวเพิ่งสลายหายไปอย่างระแวดระวัง

เรื่องอื่นเอาไว้ก่อนเถอะ  รีบพายี่ฟงเขาไปพักฟื้นยังที่ปลอดภัยจะเป็นการดีกว่า

เหนือฟ้าแนะนำทุกคนอย่างมีสติ  มังกรเฒ่าจึงอาสาพยุงร่างของชายหนุ่มกลับเข้าไปที่ตัวหมู่บ้าน  ส่วนหยกราตรีขอแยกไปจัดการปลิดชีพคู่หูนรกให้สิ้นเรื่องสิ้นราวไป  หลังจากทรมานพวกมันทั้งสองมาสักพักหนึ่งจนพึงพอใจกันแล้ว

ได้เวลาตายของพวกแกแล้วไอ้นกสองหัว

หยกราตรีกล่าวขึ้น

น้องหยก  ไว้ชีวิตพี่เถอะ  ตายแต่ละครั้งเลเวลลดตั้งห้าเชียวนะ

จอมทัพกระบี่ดำเอ่ยคร่ำครวญ

มีปากก็พูดไปเรื่อยจริง ๆ  น่าสมเพช!

หยกราตรีเมินเฉยไม่มีความรู้สึกสงสารใด ๆ  เธอจัดการแทงหัวใจคนทั้งสองส่งพวกมันกลับไปเกิดใหม่อย่างไม่ลังเล

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

ยี่ฟงลืมตาตื่นพร้อมร้องครางเพราะปวดระบมไปทั่วร่าง  เวลานี้เขานอนอยู่บนเตียงภายในบ้านหลังหนึ่ง

หือ  ความรู้สึกนี้มันพลังลมปราณนี่

หลังจากลุกขึ้นนั่งได้ครู่หนึ่งยี่ฟงก็พึมพำออกมา  สัมผัสในตอนนี้แทบไม่มีอะไรแตกต่างจากตอนที่เขาทะลวงขีดจำกัดแม้แต่น้อย  พลังลมปราณยังคงอยู่เพียงแต่ความแข็งแกร่งของเขาลดลงมาเท่านั้น

ยี่ฟงรีบเปิดดูข้อมูลทักษะวิชายุทธ์ของตัวเองอย่างประหลาดใจ  กระทั่งพบเห็นทักษะระเบิดพลังปราณยังคงเดิม

แบบนี้ฉันก็ปะทะกับพวกเลเวล 34 ได้สบาย ๆ เลยมั้งเนี่ย

ขณะที่ยี่ฟงกล่าวปนหัวเราะกับตัวเอง  เหนือฟ้าและมังกรเฒ่าก็เปิดประตูเข้ามา

รู้สึกตัวแล้วนี่หว่า

มังกรเฒ่าทักขึ้นมา

เป็นยังไงบ้างครับ  นี่ไอเทมที่ดรอปมาจากหัวหน้าโจร  พวกเราเก็บมาให้เรียบร้อยแล้ว

เหนือฟ้ากล่าวพลางวางไอเทมที่ว่าลงบนโต๊ะตัวหนึ่ง  เห็นดังนั้นยี่ฟงจึงเอ่ยขอบคุณก่อนจะถามขึ้นว่า

ฉันพลาดไปโดนอะไรเข้าถึงได้หมดสภาพขนาดนี้กัน

นี่ไงล่ะ  วิชายุทธ์คลาส C พยัคฆ์ขาวทวงแค้น

มังกรเฒ่าคว้าคัมภีร์สีขาวขึ้นมาโบกไปมาตรงหน้า  พอเห็นสีหน้าฉงนของชายหนุ่มจึงอธิบายให้ฟังว่า

มันก็คือวิชายุทธ์ก้นหีบของหัวหน้าโจรนั่นแหละ  ความเสียหายที่ได้รับมาจะถูกลดทอนลงกึ่งหนึ่งไปกักเก็บไว้  มันถึงได้ตายยากยังไงล่ะ  แถมยังปลดปล่อยพลังที่กักเอาไว้โจมตีออกไปในทีเดียวได้อีกด้วย

โกงจังวะครับ

ยี่ฟงอุทาน  แต่มังกรเฒ่าส่ายศีรษะแย้งขึ้นว่า

ถ้าการต่อสู้จบลงโดยที่เจ้าของวิชายุทธ์นี้ไม่ได้เรียกใช้ออกไป  พลังที่กักเก็บไว้มันก็จะสลายไปเองโว้ย  เพราะงั้นเมื่อเริ่มการต่อสู้ใหม่ก็ต้องรับตีนเพื่อกักพลังใหม่เช่นเดียวกัน

แต่มันก็ได้เปรียบคู่ต่อสู้อยู่ดีอะลุง  ความเสียหายที่ได้รับลดลงกึ่งหนึ่งนี่  ถึกเชี่ย ๆ

ยี่ฟงยังคงคิดว่ามันเป็นวิชายุทธ์ที่สุดยอดเกินกว่าจะอยู่แค่คลาส C

อ้อ  ข้าลืมบอกเงื่อนไขอีกอย่างไปจริง ๆ มันต้องรอให้พลังชีวิตเจ้าของวิชาเหลือต่ำกว่า 2% ถึงจะปล่อยพลังที่กักเก็บไว้โจมตีออกไปได้

มังกรเฒ่ากล่าวอย่างเสียดาย  เพราะในการต่อสู้ระดับสูงมันเป็นเรื่องยากที่จะรักษาชีวิตไว้จนเข้าเงื่อนไข

ฉันยกให้ลุงแล้วกัน

ยี่ฟงเอ่ยปากอย่างไม่ใส่ใจ  กระทั่งเหนือฟ้ายังต้องอึ้งไปเหมือนกัน

ไอ้ตัวแสบ  ข้าไม่ใช่เพื่อนที่เอ็งจะมาล้อเล่นแบบนี้นะโว้ย

มังกรเฒ่ามีสีหน้าไม่เชื่อถือโดยสิ้นเชิง

ฮ่า ฮ่า ฮ่า  ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะ  แต่วิชายุทธ์เล่มนี้ไม่เหมาะกับฉัน

ยี่ฟงตอบท่าทางขบขัน

มีอะไรไม่เหมาะวะ!?

มังกรเฒ่าจี้ถาม  ส่วนเหนือฟ้าเองก็อดที่จะกล่าวขึ้นมาไม่ได้ว่า

วิชายุทธ์คลาส C ความสามารถหายากแบบนี้นายไม่ควรทิ้งขว้างนะ

ยี่ฟงฉีกยิ้มไม่ยี่หระพลางเสยผมอย่างวางท่าพร้อมตอบกลับทั้งสองคนไปว่า

ฉันไม่ใช่สายแทงค์รับตีนอะ  หล่อ ๆ เท่ ๆ อย่างฉันมันต้องวิชายุทธ์สายโจมตีอลังการ  สาว ๆ เห็นก็ต้องกรี๊ด

ถุย!  กรีดร้องผวาสิไม่ว่าสรุปเอ็งไม่เปลี่ยนใจแน่นะ!?

มังกรเฒ่าประชดและถามยืนยันดูอีกครั้ง  ส่วนเหนือฟ้ายังคงอึ้งในความมั่นหน้าที่ยี่ฟงแสดงออกมาไม่หาย

ยี่ฟงพยักหน้ายืนยันก่อนจะกวาดสายตามองดูไอเทมอื่น ๆ บนโต๊ะ  แต่นอกจากเงินแล้วเขาก็ตัดสินใจยกให้กลุ่มเหนือฟ้าไปทั้งหมด  ไม่ว่าจะเป็นกระบี่คลาส D  ชุดเกราะเบาคลาส และอื่น ๆ  ยี่ฟงคิดว่าของพวกนี้ไม่ค่อยมีประโยชน์กับเขาเท่าไรนัก  สู้ใช้มันซื้อใจเพื่อน ๆ กลุ่มแรกนี้ยังดีกว่า

จากนั้นเหนือฟ้าก็เล่าสถานการณ์ในตอนนี้ให้ยี่ฟงได้ทราบ  หลังหัวหน้าโจรเทียนไห่และน้องเล็กเทียนหยุนของมันถูกสังหาร  เหล่าสมุนโจรที่เหลือรอดก็พากันหนีหายแตกกระเจิง  ชื่อของกองโจรภูเขาเองย่อมหายไปแล้วเช่นกัน

สำหรับมอนสเตอร์ที่ตายก็จะถูกรีเซ็ตเป็นค่าเริ่มต้น  ทั้งพลังและความทรงจำล้วนสาบสูญไม่หลงเหลือ

 

เช้าวันใหม่  ยี่ฟงกับเพื่อน ๆ รวมถึงชาวบ้านส่วนหนึ่งก็ออกเดินทางตรงไปยังผาเทวะวิญญาณเพื่อแจ้งเรื่องราวให้กลุ่มชาวบ้านที่ลี้ภัยอยู่ได้ทราบ  การเดินทางปลอดภัยมากขึ้นแทบไม่ต้องปะทะกับมอนสเตอร์เท่าไรนัก  ต่างจากช่วงแรกที่พวกเขาเพิ่งมาถึงป่าแห่งนี้ได้อย่างไม่น่าเชื่อ

ซึ่งก็ต้องกราบดอกไม้หมาป่าราตรีอันลี้ลับ  ผู้อยู่เบื้องหลังความสะดวกสบายของคนทั้งหมดในเวลานี้

จนกระทั่งเที่ยงวันยี่ฟงก็นำทุกคนมาถึงผาเทวะวิญญาณ  ครอบครัวที่แยกจากกันมาเป็นเวลาช่วงหนึ่งต่างพากันวิ่งเข้าโอบกอดอย่างโล่งอก  รอบบริเวณเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะปนร่ำไห้  บรรยากาศภายในป่าทึบพลันผ่อนคลายและมีแต่ความยินดีตลบอวลไปทั่ว

ข้าลู่เหวินขอเป็นตัวแทนชาวบ้านทั้งหมด  พวกเราซาบซึ้งและสำนึกบุญคุณอันยิ่งใหญ่ของท่านยิ่งนัก  แน่นอนว่าพวกเราจะไม่มีวันลืมบุญคุณครั้งนี้เด็ดขาด  หากมีวาสนาได้ทดแทน  ข้าและชาวบ้านทุกคนจะไม่มีวันปฏิเสธท่าน

ลู่เหวินชายร่างใหญ่กล่าวเสียงดังชัดเจน  แววตาของชาวบ้านทั้งหมดเองก็มุ่งมั่นและหวังว่าสักวันจะได้ทดแทนบุญคุณ

หวังว่าพวกเจ้าคงไม่ต้องมาลำบากเพื่อข้าเช่นนั้น

ยี่ฟงกล่าวด้วยรอยยิ้มจริงใจ

การทดแทนบุญคุณไม่นับเป็นเรื่องลำบากอะไร

ลู่เหวินรีบกล่าวขึ้นอย่างเคารพ

ยี่ฟงได้แต่ส่ายศีรษะจนปัญญาจึงเลือกจะเอ่ยตัดบทขึ้นว่า

พวกเจ้าจงกลับไปที่หมู่บ้านเถิด  ทางพวกข้าเองก็จะเดินทางกลับเมืองจงหยางแล้วเช่นกันอ้อ!  อย่างที่ข้าได้บอกไว้  หลานเหอและมารดาของนางยังต้องร่วมเดินทางไปกับพวกข้าด้วย

ซวงหลานเหอจูงมารดาของนางก้าวออกมาเบื้องหน้าโดยไม่ปฏิเสธอะไร  เด็กสาวสบจ้องตากับยี่ฟงครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวขึ้นว่า

ข้าอยากจะให้พวกท่านผู้มีพระคุณได้ยลโฉมร่างแท้จริงของพวกข้าก่อนจะจากลา

ร่างแท้จริง!?

หยกราตรีเอ่ยอย่างแปลกใจ

ชาวบ้านพากันแสดงสีหน้าวิตกกังวลอยู่ชั่วครู่  แต่ไม่ช้าพวกเขาก็ตัดสินใจเชื่อมั่นในเทพวิหค  จากนั้นร่างของทุกคนก็ปรากฏละอองแสงฟุ้งออกมา  จากความรู้สึกของกลุ่มเพลเยอร์แล้วมันงดงามมากจนยากจะละสายตา  ละอองแสงหลากสีเมื่อลอยสูงขึ้นจนถึงระยะหนึ่งแล้วจึงค่อย ๆ สลายไป  กลับกลายเป็นว่ารูปลักษณ์ของชาวบ้านเบื้องหน้าเปลี่ยนแปลงไม่เหมือนเดิม  แม้บางส่วนจะยังคงเป็นมนุษย์อยู่ก็ตาม

หูของพวกเขาไปโผล่อยู่บนศีรษะและหางยาวต่างสีกันออกไป  บนแก้มทั้งสองเองยังมีหนวดยื่น  มันดูคล้ายกับว่า

หูแมว!?  แถมหางแมวนั่นอีก!!

หยกราตรีผู้ตกเป็นทาสแมวสามารถมองออกได้ในแวบเดียว

เอิ่มนี่มันเรื่องอะไรกันวะ!?

มังกรเฒ่าเกาหัวอย่างสับสนมึนงง  ชายแก่ไตร่ตรองซ้ำดูแล้วจึงมั่นใจมากว่าตัวเองไม่ได้กำลังเล่นเกมน่ารักแนวโมเอะ ๆ อะไรเทือกนั้นแน่นอน

ผิดกับยี่ฟงซึ่งเผยยิ้มบาง  ขณะเอ่ยขึ้นว่า

คิดแล้วไม่ผิด  มันจะเป็นไปได้ไงที่มนุษย์จะอาศัยอยู่ท่ามกลางป่าเขาอันตรายแบบนี้ได้  ฮ่า ฮ่า ฮ่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 847 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #4329 Freedom Pen (@nataphnog) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 03:01
    ฉากต่อสู้ค่อนข้างดี
    #4329
    0
  2. #2469 มูตี้ (@mutiie13) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 21:12
    Many thanks!!
    #2469
    0
  3. #941 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:03
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #941
    0
  4. #231 AlZhaiMerS (@AlZhaiMerS) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 17:16
    ทำไมเลเวลมันไม่ขึ้นเปน 35 อะคับ
    หน.โจรเวล 35 เท่ากับเจ้าสำนัก ตอนแรกเลยนี่
    #231
    2
    • 17 มกราคม 2561 / 02:21
      เวล 35 ก็จริง แต่เจ้าสำนักนี่ มันน่าจะระดับบอสไหมอ่ะ ส่วนโจรแค่มอนสเตอร์ดาษๆ exp เลยไม่เท่ากันป่าว
      #231-1
  5. #12 suwitnaja555 (@suwitnaja555) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 20:15
    อยากต่อเร็วๆๆจังเลยคราบรอๆๆๆๆ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 21 ธันวาคม 2560 / 20:16
    #12
    0