นายท่านต้อนรัก

ตอนที่ 9 : พายุที่กำลังก่อตัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 706
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    15 มิ.ย. 63

 

“ข้ารู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่บ้านข้าได้มีโอกาสต้อนรับใต้เท้าตู้” หยางเฉินซึ่งวันนี้แต่งกายด้วยอาภรณ์สีขาวเอ่ยขณะเดินเคียงมากับตู้ม่อเยียน หยางเฉินคลี่พัดลวดงดงามโบกพัดอย่างสบายอารมณ์

 

“ท่านหยางกล่าวหนักไปแล้ว ข้าต่างหากที่ต้องรู้สึกเป็นเกียรติที่ท่านให้การต้อนรับเป็นอย่างดี” ตู้ม่อเยียนเอ่ยอย่างพินอบพิเทา ทั้งที่ตนเองมีตำแหน่งเป็นขุนนาง ดำรงตำแหน่งเจ้าเมือง แต่กลับดูเกรงอกเกรงใจพ่อค้าคนหนึ่ง เศรษฐีประจำเมืองผู้นี้

 

หยางเฉินยิ้มนิดๆ ทั้งสองเดินคุยธุระกันโดยมีบ่าวประมาณสิบคนเดินต่อแถวตามเจ้านาย รวมถึงมีคนติดตามของหยางเฉินกับใต้เท้าตู้ม่อเยียนอีกประมาณหกคน

 

ที่ใต้เท้าตู้ม่อเยียนมาที่คฤหาสน์สกุลหยางในวันนี้ เพราะมาขอความช่วยเหลือจากหยางเฉิน เนื่องจากทางตอนใต้ของเมืองไป๋หนาน ชาวบ้านประสบเหตุอุทกภัย ทำให้ขาดแคลนอาหาร ข้าวสารที่ทางเมืองหลวงส่งมาช่วยเหลือไม่เพียงพอ ใต้เท้าตู้ม่อเยียนจึงได้ขอร้องให้หยางเฉินบริจาคข้าวสารช่วยเหลือผู้ประสบภัย แน่นอนว่าหยางเฉินตกลงที่จะให้ความช่วยเหลือ โดยให้คนของเขาลำเลียงข้าวสารหนึ่งพันตันไปพร้อมกับคนของทางการเพื่อไปช่วยเหลือประชาชนทางตอนใต้ของเมืองไป๋หนาน

 

ขณะที่หยางเฉินเดินคุยกับตู้ม่อเยียน เสียงเป่าขลุ่ยที่เป็นเพลงบรรเลงไพเราะก็แว่วมาให้ได้ยินมาจากสวนตรงข้ามกับฝั่งที่พวกเขายืนอยู่ ตู้ม่อเยียนถึงกับหยุดฟังอย่างสนใจเพราะตนชื่นชอบการเล่นดนตรีอยู่แล้ว

 

“ไม่คิดว่าที่คฤหาสน์ของท่านหยางจะมีคนที่เป่าขลุ่ยคู่กันได้ไพเราะเช่นนี้” ตู้ม่อเยียนเอ่ยอย่างนึกทึ่ง

 

“สงสัยจะเป็นพวกบ่าวรับใช้” หยางเฉินบอกอย่างไม่ค่อยใส่ใจนัก เพราะเขาไม่ค่อยสนใจเรื่องดนตรีอะไรพวกนี้อยู่แล้ว

 

“ถ้าท่านไม่ว่า ข้าอยากจะขอไปดูได้หรือไม่ ว่าบ่าวคนใดของท่านมีพรสวรรค์เช่นนี้” ใต้เท้าตู้ม่อเยียนที่หลงใหลเสียงขลุ่ยเอ่ยกับหยางเฉิน

 

“ย่อมได้ เชิญใต้เท้าตู้” หยางเฉินบอกก่อนจะผายมือเชิญ ให้ตู้ม่อเยียนเดินนำไปตามเสียงที่ได้ยิน ตู้ม่อเยียนเดินเข้าไปที่สวนด้านหลังโดยมีหยางเฉินถือพัดเดินตามเอื่อยๆ

 

ตู้ม่อเยียนหยุดยืนก่อนจะมองไปทางศาลาริมน้ำที่อยู่ไม่ไกลนัก เขาเห็นเด็กหนุ่มรูปงามกับสาวน้อยหน้าจิ้มลิ้มกำลังยืนเคียงกันเป่าขลุ่ยคล้ายประสานเสียง ใต้เท้าวัยกลางคนทำเพียงหยุดยืนฟังเด็กๆ เป่าขลุ่ยกันไม่อยากเข้าไปในวงให้เสียบรรยากาศ

 

ใต้เท้าตู้ม่อเยียนยืนฟังชายหญิงคู่นี้เป่าขลุ่ยด้วยอารมณ์สุนทรีซึ่งตรงกันข้ามกับหยางเฉินที่ตอนนี้กำลังจ้องมองเสี่ยวชิงที่กำลังเป่าขลุ่ยเคียงข้างเหวินไห่ด้วยสายตาเย็นยะเยือก มุมปากของเขากระตุกด้วยแรงอารมณ์รุ่มร้อนปั่นป่วนภายใน แต่ใบหน้าหล่อเหลายังคงเรียบเฉย

 

เสี่ยวชิงเป่าขลุ่ยไม้ไผ่อย่างอารมณ์ดีไม่ได้รู้ตัวเลยว่าหายนะกำลังจะมาเยือน ดวงตากลมโตของนางมองสบตาเหวินไห่ขณะเป่าขลุ่ยบรรเลงเพลงคู่ ผู้คนเห็นแล้วก็ให้ความรู้สึกราวกับเห็นคู่รักหวานชื่นกำลังหยอกล้อ

 

หยางเฉินกำด้ามพัดในมือแน่น…แน่นขนาดที่ว่าเห็นเส้นเอ็นปูดโปน ดวงตาคมกริบกร้าวกระด้างเย็นชา

 

“บ่าวของท่านสองคนนี้เป่าขลุ่ยได้ดีจริงๆ” ตู้ม่อเยียนชม

 

หยางเฉินยิ้มนิดๆ เก็บซ่อนอารมณ์หึงหวงสุดกำลัง

 

“อยู่มาตั้งนาน ข้าเองก็เพิ่งรู้ว่าบ่าวที่บ้านข้า มากความสามารถถึงเพียงนี้” หยางเฉินพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ปากยิ้มแย้มแต่รอยยิ้มไปไม่ถึงดวงตา นัยน์ตาสีดำอมม่วงในเวลานี้ไร้แววมีเพียงความเหี้ยมเกรียมที่ซ่อนอยู่

 

เสี่ยวชิงกับเหวินไห่ยังเป่าขลุ่ยกันอย่างเพลิดเพลิน ไม่ได้รับรู้เลยว่าเวลานี้ได้ตกเป็นเป้าสายตาของใครต่อใคร

 

 

////**** e-book นายท่านต้อนรัก มีวางขายแล้วที่ Mebmarket หมวด นิยายรักสำหรับผู้ใหญ่ ***///

**** เรื่องนี้เป็นแนวจีนโบราณ + อีโรติกเลือดพุ่ง แซ่บบบบนะ แต่ก็หวานด้วย ****

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7 ความคิดเห็น