[รวมเล่ม] (Yaoi) Season Change [SingtoxKristxGod]

ตอนที่ 69 : (SP) Honeymoon - He’s my man

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,443
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    23 พ.ย. 60

(SP) Honeymoon - He’s my man

** () หมายถึงการสนทนาภาษาอังกฤษนะคะ **

อัมสเตอร์ดัม เนเธอร์แลนด์ เมืองกังหันลม อีกทั้งเป็นเมืองขึ้นชื่อเรื่องจักรยานที่มีนับแสนคัน นี่คือที่หมายแรกของพวกเขาในการแบ็คแพ็คอย่างเป็นทางการ


เช้านี้พี่ณัฐมาส่งถึงสนามบิน สองพี่น้องกอดและส่งยิ้มให้กันเป็นการจากลา หากรอยยิ้มของพี่ณัฐที่ส่งไปให้พี่สิงโตคนรักของเขานั้น ช่างดูเป็นรอยยิ้มเยาะในความรู้สึกของคริส


ขณะเดินทางก็นึกถึงเมื่อเดือนก่อนที่พี่สิงโตคุยกับเขาถึงการขยายแผนการมายุโรปให้ยาวตลอดปิดเทอม จนเป็นเหตุให้เขาต้องรีบส่งแผนเที่ยวให้พี่ณัฐเพื่อขอเปลี่ยนตั๋วขากลับจากที่อังกฤษเป็นฝรั่งเศสแทน โชคดีที่พี่ณัฐไม่บ่นสิ่งใด และสนับสนุนให้เขาได้มีโอกาสเปิดหูเปิดตาในต่างแดน ทดลองความรู้ภาษาที่ได้ฝึกฝนมาจากคุณแม่รัตน์ในทุกครั้งที่ได้ไปไร่ไกรสร


ในเรื่องภาษา นี่คืออีกสิ่งที่เขาได้มารู้ในภายหลังว่า พี่สิงโตได้รับการฝึกฝนจากคุณแม่รัตน์นับจากเด็กจนโต แม้จะเรียนในโรงเรียนไทยก็ตาม แต่การถูกฝึกให้ฟังพูดอ่านเขียนตั้งแต่ก่อนเข้าโรงเรียนก็ทำให้พื้นฐานนั้นแข็งแรง อีกทั้งคุณแม่รัตน์นั้นจะออกกฎเสมอว่า เวลานั่งทำงานให้สื่อสารด้วยภาษาอังกฤษกับนางเท่านั้น ดังนั้นเขาจึงไว้วางใจว่าทริปจะผ่านไปด้วยดีแน่นอน


ที่พักในเมืองอัมสเตอร์ดัมที่จับจองไว้ เป็นอพาตเม้นท์ที่แบ่งห้องให้พัก เพราะที่พักในยุโรปนั้นราคาสูง โดยทั่วไปเหล่านักท่องเที่ยวแบ็คแพ็คเลือกจะพักในโฮสเทลที่แบ่งซอยห้องย่อยๆ และนอนรวมกัน แต่พี่สิงโตยืนยันที่จะหาที่พักที่มีห้องเป็นส่วนตัว ยังดีที่เวปไซต์แชร์ห้องนั้นมีห้องในราคาเหมาะสม จากการได้แชทคุยกับเจ้าของห้องที่เป็นชาวเนเธอร์แลนด์นั้นจึงได้รู้ว่า อพาตเม้นต์นี้มี 2 ห้องนอน โดยอีกห้องจะแบ่งให้นักท่องเที่ยวมาเช่าเสมอ แต่เขาจะสกรีนคนด้วยคำถามแรกคือ ใช้ยาหรือไม่


เพราะอย่างที่รู้กันถึงเสรีในเมืองนี้ เจ้าของอพาตเม้นต์ที่ไม่ชอบเล่นยา และไม่อยากรับคนที่มาสร้างปัญหาเพิ่มเติม โชคดีของเขาทั้งสองที่ได้เจอคนที่คิดตรงกัน เจ้าของห้องจึงรับให้เขามาเข้าพัก


“(จิมมี่ พวกเราใกล้ถึงแล้ว)” สิงโตโทรคุยกับเจ้าของห้องผ่านโปรแกรมไลน์ที่เคยได้แอดกันไว้


คู่รักต่างแบกเป้ใบใหญ่ที่ใส่สัมภาระในตลอดการเดินทาง มันสะดวกในการเคลื่อนย้าย และไม่ลำบากที่ต้องดูแล


“ไหวไหม ใกล้จะถึงแล้วนะ” สิงโตหันไปหาคริสที่ไม่ไคร่ชอบความหนาวเย็น และยิ่งยุโรปเดือนธันวาคม อากาศแบบนี้คงทิ่มแทงบาดผิวคนรักไม่น้อย


“ผมโอเคครับ” คริสตอบไปแบบปากสั่นๆแบบนั้น จะโอเคหรือไม่โอเค ตอนนี้ใจคิดแค่ว่าต้องถึงที่พักให้เร็วที่สุดเป็นพอ เพราะแม้แจ็คเก็ตตัวหนาและถุงมือจะช่วยได้ดีแล้วก็ตาม แต่ลมก็พัดแรงปะทะให้หน้าชาเป็นระยะแบบนี้ ยังไงเสียก็ยังหนาวอยู่ดี


สิงโตพยายามหาตึกที่มีบ้านเลขที่ตรงกับที่คุยกับเจ้าของห้องไว้ ยังดีที่เลขบ้านของที่เมืองนี้แสดงชัดเจนและเรียงกันอย่างดี ไม่ยากที่จะหาเกินไปนัก เพียงไม่นานเขาก็เจอตึกที่ต้องการ สิงโตรีบวิ่งขึ้นบันไดเพื่อหาชื่อ Jimmy และกดออดเรียก


ชั่วครู่ประตูเปิดออก ชายหนุ่มร่างสูงผมรอนน้ำตาล ยิ้มแย้มทักทายทันที


จิมมี่จากที่คู่รักทั้งสองได้รู้มานั้น แก่กว่าพวกเขาราว 10 ปี คนตรงหน้า สูงโปร่ง หน้าตาดี ท่าทางเป็นมิตรอย่างมาก


“Welcome to Amsterdam” เสียงจิมมี่ทุ้มกังวาลน่าฟัง ยื่นมือมารอเพื่อทักทายแขกทั้งสอง


คริสนั้นรีบถอดถุงมือเพื่อจับมือทักทายทันที และตามด้วยสิงโต การจับมือกินเวลาเพียงครู่เพราะมือของนักท่องเที่ยวทั้งสองตอนนี้เย็นเฉียบนัก


ห้องพักแสนอบอุ่นถูกเปิดออก ห้องนั้นถูกจัดให้เปิดโล่งจัดวางด้วยเฟอร์นิเจอร์ไม้สีอ่อน รูปหลากหลายถูกแปะตามผนัง ส่วนใหญ่จะเป็นรูปแสงเงาที่มักมีคนเป็นองค์ประกอบ ดูน่าจะเป็นความชอบของเจ้าของห้องคนนี้


“(ผมต้องขอโทษด้วยที่ลืมแจ้งอีกเรื่อง ผมต้องไปทำงานสองวัน คงกลับมาในวันที่สาม)” จิมมี่รีบแจ้งทันทีที่ทั้งสองเข้ามาในอพาตเม้นท์ ตอนนั้นเองสิงโตและคริสจึงเห็นกระเป๋าเดินทางใบย่อมวางอยู่


“(แต่ไม่ต้องกังวล ผมวางกุญแจเอาไว้แล้ว ยังไงเดี๋ยวตามผมไปดูวิธีใช้ก่อนนะครับ)” จิมมี่เดินพาทั้งสองไปที่ประตูอีกครั้ง กุญแจแต่ละดอกได้รับการอธิบายอย่างละเอียด และตามด้วยวิธีการใช้งานอุปกรณ์ไฟฟ้าต่างๆทั้งในห้องน้ำ ห้องครัว และห้องนอน


“(ให้พวกผมอยู่กันแบบนี้ ไว้ใจพวกผมหรือครับ)” อยู่ๆเจ้าของบ้านก็จะไม่อยู่เสียสองวัน ปล่อยห้องและข้าวของให้คนที่ไม่รู้จักกันมาก่อนแบบนี้ คู่รักประหลาดใจนัก


“(ผมไว้ใจพวกคุณ)” จิมมี่ส่งยิ้มกว้างอย่างจริงใจคืนมา คำตอบนั้นทำให้ทั้งสองรู้สึกดีกับเจ้าของห้องคนนี้อย่างมาก


หากอย่างไรในความประทับใจนั้นสิงโตยังคงตะขิดตะขวงใจกับสายตาที่ส่งมา มันมีแววประกายแอบแฝงที่ทำให้เขารู้สึกไม่ไว้ใจ ไม่รู้เพราะสาเหตุจากการฟังคำพูดของพี่ณัฐมาหรือไม่ ทำให้หลังจากนั้นเขาจึงอดหวาดระแวงกับท่าทางหรือสายตาแปลกๆไม่ได้


“(ผมไปล่ะ เจอกันวันที่สามครับ)” จิมมี่ยิ้มลา และประตูห้องก็ปิดลง


บัดนี้ห้องพักแปลกตาแต่น่าอยู่เหมือนเป็นของเขาเพียงสองคนเท่านั้น คริสขยับตัวหยิบเป้ทั้งสองใบแบกไปยังห้องนอน ตระเตรียมข้าวของและเสื้อผ้าจัดวางเข้าตู้อย่างเป็นระเบียบ นิสัยพ่อบ้านที่สิงโตนั้นประทับใจเสมอ ไม่เคยต้องร้องขอ ไม่เคยงอแงว่ากล่าว ทำทุกอย่างให้ได้รู้สึกถึงความเอาใจใส่


หมับ ชายหนุ่มเดินไปหาคนรักในห้องนอนที่มีเฟอร์นิเจอร์โทนเดียวกับห้องนั่งเล่น โอบกอดเข้าที่ด้านหลังให้ได้ถ่ายเทคำขอบคุณนั้นแทนคำพูด และหมายรวมถึงความคิดถึงสัมผัสที่ห่างหายไปเสียหลายวัน


ในสัปดาห์ที่ได้อยู่ที่ลอนดอน แม้พี่ณัฐจะไม่เคยทำให้รู้สึกอึดอัด แต่คนรักของเขาก็ยังขัดเขินกับการแสดงออกของความใกล้ชิด ต่างกับเวลาที่อยู่กันสองคนในคอนโดที่กรุงเทพฯ หรือไร่ไกรสร สิงโตไม่นึกน้อยใจและเข้าใจนิสัยขี้อายของคริสเป็นอย่างดี


“พี่สิง” เสียงนั้นช่างอ่อนหวาน ใบหน้าขาวหันกลับมา นัยน์ตากลมโตบอกความหมายที่ไม่ต่างกับสิ่งที่สิงโตรู้สึก ความคิดถึง


สิงโตไม่เอ่ยคำใดต่อ เพียงยื่นหน้าจุมพิตปากที่แม้ซีดไปด้วยความหนาวเย็น แต่ก็ยังนุ่มนวลชวนให้ฝันถึง ลิ้นเรียวแตะไปที่ริมฝีปากให้เผยอออกเพื่อได้สัมผัสความอ่อนนุ่มภายใน และสิ่งที่ตามมาคือเสียงลมหายใจแรงๆ ที่คนรักพยายามกักเก็บเพื่อพยุงสติจากการปรนเปรอโดยตัวเขาเอง


แกร๊ก!! เสียงประตูด้านนอกดังขึ้น คริสนั้นสะดุ้งสุดตัวผลักคนรักให้ห่างออกไปด้วยความตกใจ สิงโตเดินออกไปดูความเป็นไปที่ห้องนั่งเล่น


“(ดันลืมของซะงั้น ไปล่ะครับ)” เป็นจิมมี่ที่รีบร้อนกลับมาเอาของและออกไปอย่างรวดเร็ว


สิงโตที่ไม่ทันได้พูดสิ่งใดเพราะเจ้าของห้องใช้เวลาแค่เพียงเสี้ยววินาทีเข้าและออกจากห้องไปโดยไม่ไต่พูดอะไรเพิ่มเติม ชายหนุ่มเดินกลับไปยังห้องนอนก็พบคนรักยืนหน้าแดงก่ำ เขารู้แล้วว่าคงชักจูงให้กลับไปสู่บรรยากาศหวานๆก่อนหน้านี้ไม่ได้อีกแล้ว


“หิวแล้วหรือยัง” สิงโตชวนพูดคุยในเรื่องอื่น เพราะกว่าจะเดินทางมาถึงตอนนี้ก็ล่วงเลยมาเที่ยงวัน


“เดี๋ยวผมอุ่นอาหารให้ทานนะครับ” อาหารจากพีรณัฐที่ใส่กล่องเตรียมไว้ให้ ความรักจากพี่สาวที่อยากให้น้องชายเที่ยวสนุกอิ่มสบาย คริสหยิบกล่องอาหารเดินไปยังครัวเพื่อเปิดเตาและอุ่นให้ร้อนกำลังดี


ไม่รู้ด้วยเสน่ห์ของห้องหรือไม่ ภาพคนรักที่ยืนทำอาหารในครัวที่แปลกตา ชวนให้สิงโตเดินไปหาคริสอีกครั้ง


“ขอบคุณนะ” จมูกโด่งหอมไปที่แก้มขาวๆ กอดเพียงหลวมๆให้คนรักได้สะดวกในการทำครัว


“พี่สิงไปนั่งพักก่อนนะครับ แป๊บเดียว” คริสยิ้มตอบกลับมา ตอนนี้สิงโตชักไม่อยากออกจากห้องไปไหนเสียแล้ว แค่นี้ก็มีความสุขจนไม่คิดต้องการสิ่งใดอีกแล้ว


โต๊ะไม้สีอ่อนวางไว้ริมหน้าต่างที่สามารถมองลงไปเห็นยังถนนเล็กๆหน้าอพาตเม้นท์ได้เป็นอย่างดี เสียงกรุ๊งกริ๊งของกระดิ่งจักรยานในความเงียบของถนนไร้รถลานั้นน่าฟัง กลิ่นหอมของเนื้ออบและผักที่ถูกทำมาอย่างง่ายๆวางพร้อมอยู่บนโต๊ะ กล้องตัวใหญ่ถูกตั้งไว้บนขาตั้งกล้องหันมาเพื่อเก็บบรรยากาศของคู่รัก สิงโตเพียงกดรีโมท เขาก็ได้ภาพมื้ออาหารมื้อแรกในอัมสเตอร์ดัมแล้ว


“พี่สิงครับ” เสียงตื่นเต้นของคริสดังขึ้น


ชายหนุ่มหันไปจึงได้เห็นหิมะนอกหน้าต่างโปรยปรายสวยงาม หิมะแรกที่เขาทั้งสองได้เห็นด้วยตาตัวเอง ประกายในตาของคริสนั้นชวนให้สิงโตยกกล้องในมือขึ้นถ่าย มื้อแรกในห้องนี้ช่างสมบูรณ์แบบเสียเหลือเกิน



วันแรกคู่รักวางแผนเพียงนั่งล่องเรือชมเมืองและเดินเล่นชมไฟ เดือนธันวาคมนั้นเมืองแถบยุโรปจะเต็มไปด้วยสีสันสวยงามของไฟที่รอรับเทศกาลคริสมาสตร์มันส่องสว่างตัดกับหิมะสีขาว ความสวยงามยามค่ำนั้นสะกดให้คริสคนขี้หนาวเดินไปตามถนนน้อยใหญ่ของเมืองอย่างเพลิดเพลิน ยามเผลอตัว มือนั้นจะเอื้อมไปจับคนข้างกายด้วยความเคยชิน แต่เมื่อเข้าสู่กลุ่มผู้คนเจ้าตัวก็กลับมาขัดเขิน ทำเพียงเดินเคียงชิดพี่สิงโตของเขาเท่านั้น


วันที่สองคือการไปเที่ยวชมกังหันลมที่ไกลจากเมืองอัมสเตอดัม หิมะนั้นทำให้ทิวทัศน์ของกังหันลมแตกต่างจากรูปภาพในฤดูใบไม้ผลิ แม้แตกต่างแต่เสน่ห์ของมันไม่ได้ลดทอนลงแม้แต่น้อย ในช่วงเย็นสิ่งที่คู่รักทำเหมือนกันทั้งสองวัน นั่นคือการดินเนอร์ในห้องพัก แม้จะหลงรักความสวยงามของเมืองยุโรปเพียงใด อาหารนั้นก็ยังไม่ใคร่จะถูกปากนัก ความเย็นเยียบในช่วงค่ำก็ทรมานเกินกว่าจะเดินได้นาน


นั่นทำให้สิงโตตกหลุมรักคนรักของเขาอีกครั้ง เพราะมื้อเย็นทั้งสองมื้อถูกทำด้วยซอสแบบไทยๆที่เตรียมมาโดยคริส อีกทั้งกระปุกพริกเล็กๆที่วางเคียงจานของเขา ไม่แปลกใจเลยที่เป้ของคริสนั้นจะมีน้ำหนักมากกว่าปกติ นี่คือสิ่งเล็กๆน้อยๆแสนน่ารักจากคนรักของเขาเอง


และความเปรมปรีย์กับสิ่งเหล่านี้ มันก็ช่วยลดทอนความคิดถึงสัมผัสลึกซึ้งที่ไม่ว่าอย่างไรคนรักแสนขี้อายขี้เกรงใจก็ไม่ใคร่จะพร้อมใจให้นัก


“ห้องคนอื่นเขานี่ครับ มันรู้สึกแปลกๆ” อืมมม เขาต้องอดทนต่อไปอีกหน่อยสินะ


เสียงกุกกักดังขึ้นภายนอกห้องนอนในยามเช้า สิงโตที่ความรู้สึกไวลืมตาตื่นและค่อยๆขยับตัวออกจากคนรักที่ซุกตัวอยู่ข้างกาย ย่องไปยังหน้าประตูและเปิดอย่างเบาที่สุด


“(อ้าว ผมรบกวนคุณรึเปล่า)” จิมมี่หันมาทักสิงโตที่ยืนอยู่หน้าห้องนอนเวลานี้


“(ไม่เป็นไรครับ)” สิงโตตอบไปอย่างมีมารยาท พยายามปรับท่าทีนิ่งเฉยกับสายตาของเจ้าของห้องที่มองตรงมายังร่างกายเขาอย่างไม่ปิดบัง เพราะคืนก่อนเป็นเช่นคืนอื่นๆที่เขาจะใส่เพียงกางเกงขายาวตัวเดียวเท่านั้น


“(เอาไว้คุยอีกทีแล้วกันครับ)” จิมมี่เพียงยิ้มที่มุมปากและกลับเข้าห้องนอนของตนเอง



“(อรุณสวัสดิ์ครับ)” คริสเอ่ยทักทายเจ้าของห้อง สิงโตไม่ได้เอ่ยเล่าสิ่งที่เขาแอบคิดในใจนั้น อย่างไรวันนี้คือวันสุดท้ายที่เขาจะอยู่เมืองนี้แล้ว อย่าให้คนรักต้องมาคิดฟุ้งซ่านไปอีกคนย่อมดีกว่า


“(วันนี้จะไปไหนกันครับ)” จิมมี่เอ่ยถามขึ้นมาระหว่างมื้อเช้าง่ายๆด้วยแซนวิชที่คริสทำเตรียมไว้


“(ตั้งใจว่าจะไป Rijksmuseum น่ะครับ)” สิงโตตอบคำถามจากตารางที่ตั้งใจไว้


“(ดีเลย วันนี้ผมเป็นไกด์ให้นะ)” เจ้าถิ่นนำเสนอตัวเองทันที


“(ไม่เป็นไรหรอกครับ เพิ่งกลับจากทำงาน พักผ่อนเถอะ)” เป็นสิงโตที่พยายามเอ่ยปฏิเสธอย่างสุภาพ


“(ไม่เป็นไรครับ ผมชอบพาเที่ยวอยู่แล้วด้วย)” และจิมมี่ปิดการสนทนาโดยการลุกไปเตรียมตัว โดยไม่รอคำปฏิเสธถัดไป



หากไม่นับรวมเรื่องสายตาแปลกๆนั้น เพื่อนใหม่เจ้าของห้องก็ถือว่าเป็นคนน่าคบคนหนึ่ง ยิ้มแย้มให้กับคนทั่วไป ท่าทางเป็นมิตรและไม่มีลักษณะของคนเหยียดเชื้อชาติ อีกทั้งความรู้ความเข้าใจของงานศิลปะในพิพิธภัณฑ์นั้นละเอียดราวกับเป็นเจ้าของสถานที่แห่งนี้เสียเอง การเดินชมพิพิธภัณฑ์ขนาดใหญ่นี้ทำเอาสองนักท่องเที่ยวเดินกันจนเหนื่อย จิมมี่ชวนไปเดินเล่นที่ลานสเกตน้ำแข็งด้านหน้า ผู้คนมากมายมายืนชมวัยรุ่นและเด็กต่างเล่นสเกตกันอย่างสนุกสนาน


หน่วยความจำในกล้องของสิงโตเก็บรูปไปนับพันในเวลาเพียงสามวัน เขาชอบบรรยากาศในยุโรป มีหลายอย่างให้นึกอยากกดชัตเตอร์อยู่ร่ำไป คริสนั้นก็เพลิดเพลินไปอย่างมีความสุข จมูกตอนนี้แดงก่ำเพราะอากาศเย็นเยียบ นึกเสียดายในใจ หากอยู่ที่อื่นเขาคงโอบกอดให้ความอบอุ่นคนรักของเขาได้อย่างสะดวกใจแล้ว


“(นี่ครับ)” จิมมี่ยื่นกระป๋องเบียร์ให้เขาทั้งสองคน


“(ขอบคุณครับ)” สิงโตขอบคุณในการบริการจากเพื่อนใหม่คนนี้


“พี่สิง ผมไปซื้อช็อคโกแลตร้อนนะครับ พี่รออยู่ที่นี่นะ” คริสนั้นไม่ใคร่อยากทานเบียร์นัก หันมาเอ่ยสั้นๆและวิ่งไปอย่างรวดเร็ว ท่าทางเหมือนเด็กซนแสนร่าเริงช่างน่าเอ็นดู


สิงโตหันมองตามคนรักเพื่อให้แน่ใจว่าถึงซุ้มคาเฟ่แน่นอนจึงหันกลับมา สิ่งแรกที่เห็นคือสายตาของจิมมี่ เป็นสายตาที่จ้องตรงมาเช่นเดียวกับเช้านี้ สมองรีบยั้งมือที่เริ่มกระตุกขึ้นมาเพราะอารมณ์ภายในที่ชักจะคุมไม่อยู่เสียแล้ว


“(สิงโต ผมถามหน่อยได้ไหม?)” จิมมี่พูดทำลายความเงียบที่สิงโตไม่สนทนาใดอีกนับจากที่หันกลับมา


“(ครับ)” สิงโตไม่คิดหันไปมอง ทำเพียงรับคำไปแค่นั้น


“(ผมจีบคุณได้ไหม?)” คำถามของจิมมี่ชัดเจนและตรงประเด็น มันตรงกับสิ่งที่สิงโตคิดแล้วจริงๆ หากจิมมี่ไม่ได้ถามเพียงอย่างเดียว


ชายหนุ่มชาวยุโรปร่างสูงอ้อมตัวไปยังหน้าสิงโต เชยคางเรียวและยื่นหน้าเข้ามาใกล้


ในระหว่างที่มือของสิงโตปล่อยกระป๋องเบียร์หมายจะซัดใบหน้าของคนกล้าดีนั้น เสียงที่แสนคุ้นเคยก็ดังขึ้น


“Don’t touch him” ชายหนุ่มทั้งสองหันไปยังต้นเสียงนั้น คริสยืนอยู่ตรงข้างเขาทั้งคู่ไม่ไกลนัก ไม่มีแก้วช็อคโกแลตในมืออย่างที่คิดไว้คราแรก


“He’s my man” และสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นไปอย่างรวดเร็ว เมื่อจบคำพูด คนรักที่บัดนี้เดินเข้ามาชิดใกล้ยกมือน้อยจับใบหน้าของเขาให้หันไปและกดจูบในทันที


การจูบต่อหน้าดวงตาหลายสิบคู่ที่สิงโตไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นมาก่อนเลยในชีวิต



......................................................................................................



Honeymoon จริงๆแล้วเนอะ แต่ทำไมมันถึงดูวุ่นวายอย่างเน้

วันนี้แทบจะพาร์ธของพี่สิง แต่น้องคริสมีบทบาทเยอะมาก

คนขี้เขินแต่ก็ไม่ค่อยกล้าปฏิเสธคนรัก เอาจริงๆพออายหนักก็ไม่ยอมถึงขั้นปล่อยนกใส่พี่สิงได้นะเออ

มาท้ายๆตอน อ้าวน้องคะ จูบโชว์ชาวประชาดัชต์อย่างนี้ก็ได้เหรอคะคุณน้อง


จุดเกิดเหตุค่ะ



อัมสเตอร์ดัมเดือนธันวาฯสวยจุง (เราไปฤดูใบไม้ผลค่ะ นั่นก็สวยเหมือนกัน)



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

352 ความคิดเห็น

  1. #228 Anjinmei_muay (@muayja007) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 10:01
    ทำไมรู้สึกว่าดูสิงโตจะสวยมาก??? 555 มีหนุ่มมาจีบบบ... โอ๊ยย น่ารักอ่ะ >\\<
    #228
    1
    • #228-1 ohoaha (@setsu-chin) (จากตอนที่ 69)
      19 พฤศจิกายน 2560 / 10:02
      เขาเรียกคมเข้มสเปคฝรั่งค่ะ หุหุ
      #228-1
  2. #213 Pai_rr (@Pai_rr) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 23:54
    โว้ยยเดี๋ยวจับจิมมี่ต้มยำเลยดีเลยคริสแสดงตัวได้ถูกใจมาก อิอิ
    #213
    1
    • #213-1 ohoaha (@setsu-chin) (จากตอนที่ 69)
      9 พฤศจิกายน 2560 / 06:11
      แหมๆ ชอบให้จูบโชว์ชิมิ
      #213-1
  3. #211 Atchyfone (@Atchyfone) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 19:27
    ดีค่ะคริส ควรจะแสดงตัวนานแล้วนะคะ ตาจิมมี่จะได้ถอย

    พี่สิงเสน่ห์แรงไม่เบาเลย หุหุ
    #211
    1
    • #211-1 ohoaha (@setsu-chin) (จากตอนที่ 69)
      8 พฤศจิกายน 2560 / 19:56
      ช่ายเลย พี่สืงเราเสน่ห์แร้งแรง
      #211-1
  4. #209 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 15:14
    นี่ก็รู้ทันอีกครั้งแล้วสินะ น้องสายรุ้ง ขี้ระแวง ฟอร์มเยอะเหมือนกันนะเราน่ะ เป็นไงล่ะ อยู่ในห้องกันสองคน ดันอาย นู่น นี่ นั่น จูบโชว์กลางลานสเก็ตมันซะเลย จะได้รู้ ๆ กันไป คนนี้ของฉัน อย่ามาแตะ จากกระต่ายไร้เดียงสา มาเป็นกวางน้อยแสนหวาน แต่ ณ วันนี้ วันที่ได้เป็นเจ้าของเต็มตัว กลายมาเป็นเสือตัวน้อย ๆ ที่พร้อมจะตะปบศัตรู ที่บังอาจมาแตะต้องของรักของตัวเอง อัพเลเวลตัวเองได้อย่างรวดเร็วเลยนะคะ น้องสายรุ้ง ช็อกโกแล็ตร้อนอะไร กินแล้วจะตาขวาง

    จิมมี่ ตรง ๆ ดี ไม่อ้อมค้อม และพร้อมจะโดนต่อยหน้า 555 นี่เขากำลังไปฮันนีมูนกันใช่ไหม ไม่ได้ไปรบราฆ่าฟันกันเนอะ จะมีต่อย มีตะปบกันด้วยอ่ะ ประเทศแรกก็เจอดีซะแล้ว อ่อยนะเรา พี่สายลม

    รอดูแมน ๆ คุยกันตอนหน้านะคะ
    #209
    1
    • #209-1 ohoaha (@setsu-chin) (จากตอนที่ 69)
      8 พฤศจิกายน 2560 / 15:26
      รู้ทันอีกแล้วสินะ (นี่บ่นรีดฯ) แม่หมอก็มา หึ

      ไงล่ะค่ะ ผิดปากพี่ณัฐเสียที่ไหน พี่สิงคนหล่อสเป็คยุโรปเกรดพรีเมี่ยม เจอกับแป๊บๆจะโดนจับจูบซะงั้น

      ไว้รอดูคนแมนจูบโชว์สื่อเนาะว่าจะเป็นไง หุหุ
      #209-1
  5. วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 11:35
    ไรท์อ่ะตัดฉับแบบนี้ขี้โกงนะคะ =.,=
    #206
    1
    • #206-1 ohoaha (@setsu-chin) (จากตอนที่ 69)
      8 พฤศจิกายน 2560 / 11:37
      ก็เค้ากลัวรีดฯตาลาย ตอนนี้เขียนไปเกือบหกหน้าแน่ะ หุหุ
      #206-1