[รวมเล่ม] (Yaoi) Season Change [SingtoxKristxGod]

ตอนที่ 61 : (SP)จุมพล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,768
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    23 พ.ย. 60

(SP)จุมพล


สวัสดีครับ ผมอ๊อฟ จุมพล เพื่อนสนิทสิบปีของคุณสิงโตปราชญา เจ้าของไร่พีรญา ไม่สิ เจ้าของร่วมไร่พีรญาโดยมีน้องรหัสบุญธรรมมีชื่อเป็นหนึ่งในโฉนดนั้น เอ๊ะ ผมควรเรียกว่าเมียไปเลยซะดีไหม สั้นได้ใจดี แหม่ ไม่อยากจะยกหางตัวเองหรอกนะ ถ้าไม่ใช่ไอ้กระผมไปช่วยผลักช่วยดันทำตัวเป็นกามเทพ แถมพ่วงตำแหน่งสารถีพาไปง้อกันถึงไร่ คงไม่มีวันนี้หรอกครับ หรือถ้ามีก็คงจะอีกสักสิบปีโน่นเลย สำหรับคู่รักสล็อตคู่นี้ที่ทำอะไรช้าขัดใจผมเสียเหลือเกิน


ตอนนี้ผมกำลังยืนอยู่หน้าประตูรั้วไร่พีรญาครับ ไม่ได้เจอหน้าเพื่อนมาหลายเดือนละ อยากจะงอนมันชะมัด ผมนะถามหลายรอบว่าเมื่อไหร่จะได้มาเที่ยวที่นี่เสียที ไอ้คุณเพื่อนสิบปีก็ตอบมาแค่ ‘ไร่ยังไม่เสร็จดี’ ‘ยังไม่ว่างต้อนรับ’ หรือข้ออ้างล้านแปดที่มันจะยก รู้หรอกครับว่าอยากอยู่กันสองต่อสอง ข้าวใหม่ปลามันก็เงี๊ยะ ทิ้งเพื่อนคนโสดให้เปล่าเปลี่ยว แต่เดี๋ยวนะ การที่ผมเห็นรูปไอ้น้องแก๊งนิวมันโผล่มาเมื่อปลายปีที่แล้วนี่ทำเอาผมปี๊ดเจ้าของไร่เลยทีเดียว เพื่อนอย่างกูบอกไม่ว่าง แต่พอเพื่อนเมียไปบ้าง ต้อนรับเสียอย่างดี คราวนี้เป็นทีผมละ ตอนนี้ผมว่าง ไม่สนหรอกนะว่าเจ้าของไร่จะต้อนรับหรือไม่ เหอะ!!


หืมมม ว่าไงนะครับ ผมพูดเยอะ เดี๋ยวนะครับ ช่วยนับด้วยว่าผมได้ออกกี่ตอน แล้วนี่มันตอนพิเศษสำหรับผมเลยนะครับ กราบขอให้ผมได้เวิ่นเว้อให้คุ้มกับที่ไม่ค่อยได้ออกเถอะคร้าบบบ


“สวัสดีครับ มาหาใครครับ” เสียงใครไม่รู้ลอยมาอยู่หลังลูกกรงรั้วภายใน ตอนที่ผมกำลังจะกดโทรหาไอ้เจ้าของไร่ให้เปิดรั้วพอดี


“พี่เป็นเพื่อนเจ้าของไร่ครับน้อง” หันไปเห็นเจ้าของเสียงแล้ว นี่มันเด็กประถม ม.ต้นหรือเปล่าเนี่ย ตัวเตี้ยชิบ


“คนไหนล่ะครับพี่ เจ้าของไร่มีตั้งสองคน” อ่าวไอ้เด็กนี่ คนงานไร่มันต้อนรับแขกอย่างนี้เหรอวะ


“เปิดประตูก่อนไหมไอ้น้อง ตรงนี้มันร้อนไหมวะ” อ้อ ปลายเดือนมีนาคมแล้วครับ ร้อนโคตรๆ ร้อนมากๆ รู้งี้ผมมาหามันสักช่วยธันวา อากาศน่าจะเย็นสบาย


“เอ้า ก็ผมไม่รู้จักพี่นี่ครับ จะให้ผมเปิดรั้วให้ได้ไง” ไอ้เด็กนี่มัน!! อากาศก็ร้อนจะทำให้ผมหัวร้อนไปด้วยใช่ไหมน่ะ


“ใครมาหรือ กัน” โอ้ววว เสียงหวานๆเย็นๆแบบนี้ เจ้าของไร่เบอร์หนึ่งมาแล้ว


“สวัสดีครับพี่อ๊อฟ ขอโทษทีครับที่ต้องทำให้ยืนรอ” น้องคริสให้การต้อนรับขับสู้เป็นอย่างดี นึกถึงเมื่อตอนเหตุการณ์ที่ทำเอาเพื่อนผมเกือบเป็นโสดตลอดชีวิตแล้ว ผมนี่โกรธน้องเขาจริงๆนะครับ ถึงขั้นขึ้นมึงกูไม่ยั้งเลย


ห้องรับแขกใต้ถุนเรือนเย็นสบายจริงๆ สงสัยเพราะลมจากแม่น้ำใกล้ๆพัดผ่าน กลายเป็นแอร์ธรรมชาติแบบนี้ แทบอยากจะเคลิ้มหลับแล้วเนี่ย


“ไอ้สิงไปไหนเนี่ย” นั่งเพลินเกือบลืมเพื่อนเลยครับ


“... น่าจะอยู่ในไร่นะครับ” ทำไมน้องมันเดตแอร์ไปแป๊บนึงล่ะนั่น แล้วไอ้ ‘น่าจะ’ นี่มันยังไงๆละ


“ไรว้าาาา แขกกิตติมศักดิ์มาไม่ออกมาต้อนรับขับสู้เลยเนี่ย” ผมก็ทำเนียนบ่นงอแงไปเรื่อย


“พี่ครับ น้ำครับ” คนงานไร่ที่ชื่อกันโผล่มาจังหวะดีเหลือเกิน


“ขอโทษครับที่เสียมารยาท ผมชื่อกันครับ บ้านทำสวนดอกไม้ติดกับไร่พีรญานี่แหละ” น้องมันไหว้ปลกๆ ใหญ่ แนะนำตัวเสียเสร็จสรรพ


“พี่อ๊อฟครับ คือพอดีบ้านสวนดอกไม้ฝากน้องไว้หนึ่งอาทิตย์น่ะครับ ถ้ายังไง คืนนี้ผมให้พี่นอนกับพี่สิงนะครับ แล้วเดี๋ยวผมไปนอนกับกันอีกห้อง” น้องคริสคนขี้เกรงใจคนเดิมเลยจริงๆ แต่เดี๋ยวนะครับ ทำงั้นผมมิโดนไอ้คุณสิงจับฆ่าหมกไร่ข้อหาพรากเมียรักมันเหรอครับนั่น


“เฮ้ย ไม่ต้องเลย พี่นอนห้องเดียวกับน้องกันได้ คืนเดียวเอ้ง ใช่ไหมครัช น้องกัน” รีบคว้าคอน้องกันมาทันใดปานว่าสนิทกันมาแล้วสิบปี แหม่น้องนี่ทั้งเตี้ยทั้งตัวเบาจริงๆเลยนะเนี่ย


“ใช่ครับพี่คริส สบายๆ ไม่ต้องยุ่งยากย้ายห้องไปมาหรอกพี่” ฉลาดรู้งานมากครับน้อง


“มาทำไม” เสียงนิ่งๆแบบนี้ เจ้าของไร่เบอร์สองมาแล้ว ทักแบบไล่กูชัดๆเลยครับเพื่อนเลว


“อ้าวพี่สิงโต” น้องกันเรียกชื่อให้ กลัวผมลืมชื่อเพื่อนเหรอครับ


“คิดถึงไงครับคุณปราชญา ความคิดถึงมันเลยทำให้ผมบินมาหาคุณได้เลยเนี่ย” ผมนี่ทำท่าระริกระรี้เป็นหมาเห็นเจ้าของเลย ออดอ้อนตามแบบที่เคยทำประจำ ซึ่งนี่แหละคือที่มาของ สิงอ๊อฟ/อ๊อฟสิง จนทุกวันนี้


“...” และมันก็ตอบแทนผมด้วยการทำหน้านิ่งๆใส่มาเหมือนเดิม แต่รอบนี้มันดูมาคุพิกลๆ


“พี่สิง ถ้ายังไงเดี๋ยวผมเข้าไปที่สวนผักแล้วกลับบ่ายๆนะครับ ไม่ต้องรอทานมื้อเที่ยง” อ้าว ไหงงั้น คนหนึ่งมา อีกคนดันจะไป ผมยังไม่ทันได้ทักทายคู่รักไร่พีรญาอย่างเป็นทางการเลยนะครับ


คุณเจ้าของไร่เบอร์หนึ่งคงจะงานยุ่งน่ะครับ ไอ้เพื่อนผมไปแตะแขนเบาๆ ส่งสายตานิ่งๆของมัน ซึ่งเพื่อนสิบปีอย่างผมอ่านออกเลยว่า มันอยากให้อยู่ด้วยกันก่อน แต่ไร้ผลครับ เพื่อนผมคงลืมร่ายมนต์สะกดวิญญาณไปด้วย น้องเขาเลยเบี่ยงตัวออกไปไม่ไยดี


“พี่คริสคร้าบบบบ ผมไปด้วย” แล้วไอ้น้องเตี้ยก็ตัวติดตามไปเป็นแม่เป็ดลูกเป็ดเลยครับ


“แม่งงงงง ดวงกูนี่คงซวย ก้าวเท้าไรออกมาจากบ้านวะ มาวันผัวเมียทะเลาะกันเนี่ย” พอแน่ใจว่าน้องเดินออกไปจากพื้นที่แล้ว ผมนี่ปล่อยเลยครับ บรรยากาศก่อนหน้านี้นี่หายใจแทบไม่ออก นี่ฤดูร้อนใช่ไหมเนี่ย ทำไมเมฆฝนมันลอยอึมครึมอยู่เหนือบ้านขนาดนี้


“บอกกูมา อย่าให้ต้องรายงานเบื้องบน” ถ้าแม่รัตน์รู้ ไอ้ลูกชายหมาหัวเน่าโดนเฉ่งแน่ๆ ข้อหาทำให้ลูกชายสุดที่เลิฟขุ่นเคืองใจ


“เรื่องไม่เข้าท่าน่ะ” กว่าจะคายมาได้ ต้องเอาแม่มาขู่


“แฟนกันแม่งก็เห็นทะเลาะกันเรื่องไม่เข้าท่าทั้งนั้นแหละมึง แต่กูแค่เซอร์ไพรส์มากกว่าว่าอย่างพวกมึงมีเรื่องต้องทะเลาะกันด้วยเหรอวะ” ใช่ครับ คู่นี้ผมเดาทางไม่ออกจริงๆ เรื่องอะไรถึงทำให้มึนตึงกันได้ เรื่องมือที่สามนี่ตัดได้เลย จากวิกฤตการณ์เทพบุตรครั้งนั้น คู่นี้ไม่มีวอกแวกให้ใครมาวอแวจอแจได้เลย หรือน้องมันไม่ยอมให้ทำการบ้าน เอ๊ะ หรือเพื่อนกูทำน้องรุนแรงไป สติครับสติ ผมรีบกลับมาทำหน้านิ่งเคร่งเครียดให้เพื่อนมันพูดต่อ


“แค่ต่อว่าเรื่องที่ทำงานเกินตัวไปแค่นั้นน่ะ” ตอบสั้นมากครับ ให้ผมจินตนาการเอาเองว่าเกิดอะไรขึ้น ดีเนาะ


เพื่อนผมน่ะมันเป็นแบบนี้แต่ไหนแต่ไรแล้ว พูดแสนจะน้อย เลือกจะไม่อธิบายอะไรยืดยาว หลายคนเลยไม่ค่อยจะทนคบมันได้นานเพราะเหมือนมันดูเป็นคนไม่แคร์ใคร แต่ไม่เลยครับ มันคิดเยอะต่างหาก มันเลยเลือกจะพูดในสิ่งที่ควรพูดแค่นั้น ซึ่งเพื่อนสิบปีอย่างผมดันบังเอิญเข้าใจมันดีน่ะสิ


“มึงพูดไม่ดูตัวเองเลยเนอะ ไอ้เวร” ด่าสิครับรออะไร


“ก่อนจะไปว่าน้องเขา ดูตัวเองไหมว่ามึงอ่ะ ทำงานเกินตัว รึเปล่าสัส” นานๆได้มีโอกาสด่ามันสักที  ยาวสิครับ


“มึงขับรถไปกลับนครปฐม อยุธยาแต่ละเดือนน่ะกี่ครั้ง แล้วไหนจะไปกรุงเทพเพื่อไปดีลงานอีกล่ะ น้องมันเห็นมึงทำเยอะขนาดนั้น มันคงอยากจะช่วยมึงอยู่หรอก” เรื่องความบ้างานของเพื่อนผมน่ะ เป็นมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว สมัยก่อนไปช่วยงานที่ไร่ไกรสรจนล้มป่วยก็บ่อย นี่เพราะมีคริสเข้ามาหรอก มันเลยระมัดระวังตัวไม่ให้ป่วยเอาง่ายๆ งานเลยลดลงไปโดยปริยาย


“งานที่ไร่มันเพิ่งเริ่ม มึงก็รู้ แต่คริสยังเรียนอยู่นะ จะให้ไปๆมาๆแบบที่กูทำน่ะมันไม่เหมือนกัน” พอจะเถียงเพื่อนนี่พูดยาวขึ้นมาอีกสักหน่อยเลยนะครับไอ้คุณสิง ท่านผู้อ่านครับ ต้องขออภัยที่หลังจากนี้ผมจะร่ายยาวละนะครับ


“แล้วไง คริสมันไม่สิทธิ์คิดอยากช่วยงานมึงงั้นสิ แล้วไอ้ที่มึงบอกว่าเกินตัว มึงเอาใจมึงไปเป็นน้องเขา เห็นแฟนต้องทำงานสองไร่พร้อมๆกัน ถ้าเป็นมึง มึงจะทำไหม แล้วไอ้เรื่องไปๆมาๆเนี่ย สมัยตอนมึงทำโปรเจคไร่ไกรสรกูก็เห็นมึงเป็นแบบนี้ น้องเห็นมึงทำได้ ก็ไม่เห็นจะแปลกที่จะทำบ้างนี่หว่า ไอ้สิงเอ๊ย กูรู้ว่ามึงน่ะห่วงน้อง แต่มึงรู้ไหม มึงน่ะมันพวกคิดเยอะ ชอบวางแผน ใช้เหตุผลมากไป ตอนกูบอกให้จีบน้องเขาตั้งแต่สมัยมัธยมโน้นมึงก็ไปเอาเหตุผลห่าเหวเรื่องมึงมันคนนอกอะไรนั่น จนกว่าจะมาตอนนี้ ไงล่ะมึง เดินอ้อมไปกี่จังหวัด” ยังครับยังไม่จบ


“พอน้องมาช่วยทำงาน มึงก็มานั่งคิดอีกว่าแบบไหน เท่าไหร่ น้องถึงจะไหว ถามสักคำยังว่าน้องเขาเหนื่อยรึยัง ไม่ไหวรึเปล่า แล้วค่อยไปว่าน้องเขาอ่ะ” ผมเห็นเพื่อนมันนั่งอึ้งเป็นรูปปั้นเลยครับ รู้ครับมันกำลังใช้ความคิดมันอยู่


“น้องมันเก่ง แล้วก็แกร่งกว่าที่มึงคิดเยอะเว้ย ปั้นมากับมือนี่หว่า เชื่อมั่นน้องมันหน่อยสิ” คนที่กล้าขอความช่วยเหลือจากผมให้พาไปไร่ไกรสรค่ำมืดขนาดนั้นได้น่ะ


คิดว่ามันจะแจ้นไปหาเมียมันหลังจากการสนทนานี้หรือครับ โน้วววว คู่รักไร่พีรญานี่บ้างานทั้งคู่ ไอ้เพื่อนผมต้องออกไปคุยกับธนาคารเรื่องแผนงานไร่แถมลากผมไปด้วยอีกตะหาก รู้ทันผมจริงครับว่าถ้าปล่อยผมไว้ ผมคงไปวุ่นวายกับน้องเขาเรื่องที่คุยแหงๆ


กลับมาก็เย็นย่ำไปอีก หิวจนแทบจะขอให้มันแวะซื้อโรตีสายไหมข้างทางกินให้จบๆไปละ แต่เหมือนสวรรค์เลยครับ กลับมาถึงได้กลิ่นอาหารลอยฉุยมาเลย ผมนี่วิ่งไปนั่งแลนดิ้งบนโต๊ะอาหารทันใด


“พี่สิง จะไปอาบน้ำก่อนไหมครับ กลับมาเหนื่อยๆ” มีเมียมันดีอย่างนี้นี่เอง ห่วงใยดูแลกันดีจัง


“กินเลยดีกว่า” ดูเหมือนบรรยากาศของคู่รักไร่พีรญาจะดูผ่อนคลายลงแฮะ สิงโตนี่ผมเข้าใจ แต่น้องคริสก็ดูจะอารมณ์อ่อนลงด้วยนี่สิ


“กินเลยๆ หิวแล้วๆ” ไอ้น้องเตี้ยที่นั่งข้างๆนี่คะยั้นคะยอกับอาหารมื้อนี้เสียจริง น่ากินจริงๆเลย ผัดเผ็ดหมูป่า ผัดผัก แกงจืดเต้าหู้หมูสับ


เจ้าของไร่เบอร์สองไม่รอช้าครับ ตักแกงจืดยกซด อ้าวเฮ้ย ทำไมแกงจืดอ่ะ ปกติมึงนี่กินพริกก่อนเพื่อนเลยนะ


“วันนี้ทำมื้อเย็นเองหรือ” เสียงเพื่อนผมตอนนี้สำหรับคนอื่นก็นิ่งปกติครับ แต่สำหรับผมนี่กระหยิ่มในใจเลย แหมๆ อารมณ์นี่ดีจนตัวจะลอยแล้วครับคุณปราชญา


“ครับ” เสียงเจ้าของไร่เบอร์หนึ่งตอบเบาๆ หน้าแดงๆหลบตากรุ้มกริ่มเพื่อนผมเลยนะ


“วันนี้ผมก็ลงไปช่วยด้วยล่ะ” ไอ้น้องเตี้ยมาแทรกบรรยากาศหวานๆทำไม๊


“ไหนๆ พี่ลองกินหน่อยซิ จะท้องเสียไหมเนี่ย” เดาไม่ถูกเลยครับ ใจจริงอยากกินของคริสก่อน เพราะรสมือน้องเขานี่ มันอร่อยเด็ดจริงๆ แถมกว่าจะได้กินแต่ละทียากแสนจะยาก ต้องผ่านการอนุมัติของไอ้เพื่อนผมก่อน


น้องมันนำเสนอสุดๆเลยครับ ตักผัดเผ็ดหมูป่าไปลงจานของทุกคน ไม่ถามซ้าาากคำว่าอยากกินกันไหม


“อร่อยเลยนะกัน” พ่อครัวชมใหญ่เลยครับ ส่วนเพื่อนผมก็นั่งกินเงียบๆพยักหน้าเห็นด้วยตามกัน


“ทำดีนะเนี่ย” ผมก็ชมไปด้วยใจจริง ไอ้น้องเตี้ยนี่ยิ้มตาหยีเลย


หลังจากนั้นก็เข้าช่วงสวาปามละครับ ผมแอบเห็นไอ้เพื่อนคนชอบกินเผ็ด ตักพริกในถ้วยพริกน้ำปลาที่วางไว้หน้ามันซะเหี้ยน ตักไปก็มองหน้าเมียมันไป ตกลงที่เด็ด เอ้ย เผ็ดคือพริกหรือเมียวะ แกงจืดกับผัดผักก็หมดไปอย่างรวดเร็วมาก ผมนี่รีบตักใส่จานเผื่อตัวเองแทบไม่ทัน


ถึงจะเป็นบ้านทรงไทย แต่ก็ยังดีนะครับที่ติดแอร์ไว้ด้วย ไม่งั้นผมคงแจ้นกลับกรุงเทพฯไปแล้วล่ะ เดินเข้าห้องมาเลยเย็นฉ่ำสบายใจ ไอ้น้องเตี้ยที่อาบเสร็จไปก่อนนั่งมองตาละห้อยไปนอกหน้าต่างจนทำเอาผมอยากเผือกด้วยอีกคน


น้องคริสไปยืนรับลมอยู่ที่ศาลาริมน้ำนี่เอง มุมห้องนี้เห็นชัดดีแฮะ สักพักเพื่อนผมก็มาพร้อมแก้วสองใบ คงอยากมีเวลาส่วนตัวไกลจากแขกล่ะสิ โอ๊ะโอ ผมได้เห็นซีนเด็ดแฮะ


เพื่อนสิงของผมไปยืนซ้อนหลังกอดไว้ซะแทบกลืนไปเป็นคนเดียวเลยครับ ท่าทางน้องคริสก็ดูไม่ขัดขืนอะไร อ๊ะอ๊ะ เอาหัวมาพิงกันด้วย นี่ผมควรดูต่อหรือครับ เกิดหันมาจูจุ๊บกัน คืนนี้ผมนอนไม่หลับแน่ๆ ผมคนโสดนะคร้าบบบบ ฮือออออ


“ไอ้เตี้ย ไปนอนไป ให้ผู้ใหญ่เขาจู๋จี๋ไปวุ้ย” เด็กนี่มันยังดูไม่เลิกเลยครับ


“ผมไม่ได้เตี้ย แล้วผมก็โตแล้วด้วย จะเข้ามหาลัยแล้วเนี่ย” มันเถียงด้วยเสียงอ่อยๆ สายตายังไม่เลิกดูซีนหวานๆด้านล่างเลย


“ไอ้สิงมันหล่อ มันเท่พี่รู้ แต่อะไรควรเป็นยังไง ก็คงรู้ใช่ไหม” เซนส์ผมยังทำงานดีครับ


“รู้หรอกน่า ผมก็แค่ดูอยู่ห่างๆนี่ เดี๋ยวเข้ามหาลัยก็คงไม่ได้มาอยู่แบบนี้แล้ว” ตามันคลอแดงๆเลยครับ ผมไม่แน่ใจหรอกนะว่าคริสรู้ไหม แต่เพื่อนผมน่ะรู้แน่นอน ที่ยังให้น้องมันอยู่ในพื้นที่มันได้คงเพราะน้องมันวางตัวได้ดี และคริสก็ดูจะรักน้องเขามากเสียด้วย ไม่อย่างนั้นอย่าได้หวังครับ ภยันตรายต่อชีวิตคู่มันนี่คือเป้าหมายการทำลายของมันเลย


“รู้ก็ไปนอน” ผมเอามือบังตานั้นเสีย เมื่อเห็นท่าคู่รักคงจะอยากใกล้ชิดกันมากขึ้น และมือผมก็เปียกแล้วล่ะครับ


แม่รัตน์ Good Job


แม่รัตน์แชทมาหลังจากผมรายงานผลการทำงาน


จริงๆแม่รัตน์วางแผนไว้ตั้งแต่เห็นลูกชายคนรองผลุนผลันออกจากบ้านเมื่อวานแล้วล่ะครับ ดูท่าจะรู้ว่าน่าจะเกิดเรื่องเลยส่งผมมาดูลาดเลาเลยทีเดียว ไอ้ผมมันก็ขี้เสือกซะด้วย เรื่องเพื่อนไม่เคยพลาดครับ


ไอ้สิงเอ้ย นี่กูช่วยมึงมาหลายรอบแล้วนะเนี่ย เมื่อไหร่พรที่กูเคยขอไว้จะได้มาซะทีเนี่ย


โอ๊ะ ไอ้น้องเตี้ยนอนกลิ้งมากอดหมอนข้างงั้น แต่หมอนข้างนี่คือตัวผมไงครับ เฮ้อออ เห็นแก่ที่ทำตัวเป็นเด็กดีหรอกนะ ผมเลยวางมือถือเตรียมนอนจริงๆเสียที อืมมมม ตัวหอมแฮะ ลูกสวนดอกไม้จะมีกลิ่นดอกไม้ติดตัวทุกคนไหมนะ


พอมาพิจารณาดูแล้ว น้องมันก็ดูน่ารักดีนะเนี่ย ตัวเล็กๆขาวๆ ตาโตๆ ปากแดงๆ เห็นแล้วก็อยาก... งึมๆ มึงเมากลิ่นดอกไม้ไหมอ๊อฟ นอนได้แล้ว เหนื่อยจริงๆเลย


หมอนข้างห้อมหอม จุมพลอ่ะช๊อบชอบ



.........................................................................

เป็นตอนแรกที่เขียนยาวมากกกก คือเนื้อหาไม่เท่าไหร่ แต่อิพี่อ๊อฟแม่มพูดเยอะ
คือจะให้พูดน้อยแบบเพื่อนมันก็ไม่ใช่จุมพลสิเนอะ เลยปาไปห้าหน้ากว่า อ่านกันเพลินเลย
นี่เป็นครั้งแรกที่เขียนเวิ่นเว้อขนาดนี้ แบบว่าสนุกมากค่ะ อ้อ แล้วก็เป็นตอนแรกที่เขียนแบบเป็นตัวละครนั้นเลย
เล่าเลยว่าตอนแรกไม่ได้เขียนแบบนี้ เอาแค่ตาจุมฯเจอน้องกัน แต่พอมาคิดๆ
มันไม่ใช่ ต้องมีอะไรสักอย่าง จริงสินะ คู่รักที่อยู่กันมานาน จะไม่มีลิ้นกับฟันเลยรึ
เลยเป็นที่มาของความอึมครึมของคู่รักไร่พีรญา

เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ ไปดูที่มาที่ไปของความอึมครึมนี้
จะกลับเข้าโหมดเดิมละ

ป.ล. ไรท์รักการอ่านและตอบเมนต์นะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

352 ความคิดเห็น

  1. #179 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 12:10
    คุณเพื่อนรักสิบปี ถึงจะพูดมากไปหน่อย แต่ถือว่าการพูดทุกครั้ง สร้างบุญคุณให้คู่รักสองฤดูมากมายก่ายกองนะนี่ ทั้งผลักทั้งดัน ทั้งบ่นทั้งด่า ทั้งก่อทั้งแก้ สารพัดวิธีเนียน ๆ กว่าจะสร้างคู่รักสองไร่ในตำนาน เหนื่อยไหมคะพี่ เดี๋ยวพรจากฟ้าที่พี่ขอไว้ คงจะสำเร็จในเร็ววันนี้แล้วล่ะนะ ดูสินี่ อยู่ดี ๆ มาเป็นหมอนข้างให้น้องตัวนิ่ม ๆ หอม ๆ แบบฟ้าประทานซะงั้น มาอยุธยาครั้งต่อไป ไม่ต้องง้อที่พักจากเจ้าของไร่ปากหนักคู่นี้ก็ได้ ไปพักสวนดอกไม้ก็ได้เน้อออออ

    เอาจริงอ่านตอนนี้เลยยัง งง งง ว่า ความงอนกันเล็ก ๆ ของคู่รักมันคืออะไรกันแน่ ความห่วงน้องของคนพี่ ความเสน่ห์แรงของคนพี่ หรือ ความตามติดของลูกสวนดอกไม้ ใช่ว่าพี่สายลมจะขี้หวง และเซนส์แรงคนเดียวซะเมื่อไหร่ เราว่าน้องสายรุ้งก็น่าจะพอรู้บ้างล่ะ เพียงแต่พี่สายลมของเราก็วางตัวดี ไม่วอกแวก อารมณ์ขุ่น ๆ มัว ๆ ที่พอมีบ้างประปราย ก็เลยคลี่คลายได้รวดเร็ว

    มาม่าเล็ก ๆ ชามนี้ ต่อยอดออกไปได้อีกนะนี่ รอดูตอนต่อไปละกันค่ะ
    #179
    1
    • #179-1 ohoaha (@setsu-chin) (จากตอนที่ 61)
      31 ตุลาคม 2560 / 13:35
      คิดว่าเพื่อนรักสิบปีคงได้แวะเวียนมาอยุธยาบ่อยขึ้นเนาะ

      เรื่องปัญหานั้นเราจะได้รู้กันวันพรุ่งนี้ค่ะ จริงก็แพลมๆไว้จากการให้ปากคำของคนพี่ค่ะ ซึ่งก็มีเดาถูกอีกแล้วนะคะ งือออออ (แต่เดาไว้หลายอันนี่)
      #179-1
  2. #178 swoldeoo (@swoldeoo) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 10:45
    นี่ยัง งงอยู่ว่า กันชอบคริส หรือ สิงโตกันแน่ 5555
    #178
    1
    • #178-1 ohoaha (@setsu-chin) (จากตอนที่ 61)
      31 ตุลาคม 2560 / 10:46
      น้องแอบชอบพี่สิงค่ะ หุหุ
      #178-1
  3. #177 Pai_rr (@Pai_rr) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 09:22
    มีคู่ก็ครั้งนี้แหละคุณจุม
    #177
    1
    • #177-1 ohoaha (@setsu-chin) (จากตอนที่ 61)
      31 ตุลาคม 2560 / 09:23
      ดีใจกับคุณจุมด้วยค่ะ หุหุ
      #177-1