[รวมเล่ม] (Yaoi) Season Change [SingtoxKristxGod]

ตอนที่ 52 : คำสอน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,795
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    24 พ.ย. 60

คำสอน


ห้องของพ่อนั้นยังคงมีอุณหภูมิหนาวเย็นตามแบบของลูกคนรองประจำไร่ไกรสร หากมุมห้องมืดนั้นอบอุ่นด้วยคู่รักที่นอนแนบชิดใกล้ ความเหนื่อยจากหลายสิ่งหลายอย่างที่ผ่านไปก่อนหน้า ทำให้ทั้งคู่ยังคงหลับฝัน ฝันแสนสุขในห้องแห่งความทรงจำนี้


แกร๊ก!! ประตูห้องถูกเปิดออกเบาๆ เสือค่อยๆเดินเข้าไป วางเสื้อผ้าที่พับมาอย่างเรียบร้อยวางบนโต๊ะทำงาน ก่อนเดินเลยไปมุมห้อง มือสัมผัสไปยังหัวไหล่ของน้องชายก็ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกตัวตื่นอย่างรวดเร็ว สิงโตหันไปมองคนข้างกายที่ยังหลับสบายนั้น โล่งใจที่ผ้าห่มยังคลุมกายไม่ให้เกิดภาพไม่ควรกับแขกที่เพิ่งเข้ามา ดวงตาคมปรับแสงได้อย่างรวดเร็ว อ่านปากของพี่เสือที่พูดช้าๆหากไร้เสียงเล็ดลอดจากลำคอ


แม่รออยู่ที่ห้องรับแขก


ในไร่ไกรสร เวลาเช่นนี้คือสายมากแล้ว ลูกชายคนรองและลูกชายคนเล็กแห่งไร่ไกรสร เดินตัวเกร็งเข้ามายังห้องรับแขกที่มีหญิงอาวุโสเจ้าของไร่นั่งประทับนิ่งอยู่เพียงคนเดียว ทั้งคู่นั่งลงเคียงข้างกันที่เก้าอี้อีกมุม สองมือกอบกุมให้กำลังใจกันและกันด้วยเพราะรู้สึกได้ถึงบรรยากาศเย็นครึ้มตึงเครียด


“ยังไม่หิวกันนะ แม่คิดว่าเราควรคุยกันก่อน” หญิงอาวุโสเริ่มเปิดบทสนทนา ก่อนจะกดรีโมทไปยังทีวีที่ได้ต่อวิดีโอคอลไว้ก่อนหน้านี้ ระบบการสื่อสารทางไกลที่สิงโตนำมาติดตั้งหลังจากพีรณัฐกลับไป ใช้ในการสนทนาระหว่างสองครอบครัว ภาพหญิงสาวจากอีกฟากโลกปรากฎ


เวลาตีสามที่อังกฤษ เป็นเวลาที่ควรพักผ่อน และหญิงท้องแก่ใกล้คลอดยิ่งควรได้พักอย่างเพียงพอ หากเวลานี้คนในจอหน้านิ่งขึง นั่งตัวตรงดั่งเช่นวันแรกที่มาเยือนไร่ไกรสร นั่นยิ่งทำให้มือทั้งสองกระชับแน่นมากยิ่งขึ้น


“พรุ่งนี้ พี่จะส่งตั๋วไป พี่จะให้คริสมาอังกฤษให้เร็วที่สุด” หญิงสาวกล่าวเข้าประเด็นอย่างรวดเร็ว เช่นเดียวกับวันนั้น


“พี่ครับ” คริสตกใจนัก ไม่คาดคิดกับคำพูดของพี่สาว


ณัฐไม่สนใจกับท่าทีตกใจของน้องชาย ดวงตาคมดุมองไปยังสิงโตที่นั่งเคียงข้าง


“เธอผิดคำสัญญา” หญิงสาวกล่าวโทษในทันที


“ผมขอโทษที่ผิดสัญญา แต่เรารักกันครับ ไม่ว่าอย่างไรเรื่องนี้ย่อมเกิดขึ้น หากพี่ณัฐต้องการลงโทษทำอย่างอื่นเถอะครับ อย่าให้เราต้องห่างกันแบบนี้เลย” ชายหนุ่มทัดทานกับบทลงโทษ เขาไม่ต้องการห่างจากคนรักอีกแล้ว ยิ่งในช่วงเวลาเช่นนี้


“คำสัญญาที่ฉันกำลังพูดคือคำสัญญาที่สอง”


ขอให้อยู่กับ’ปัจจุบัน’ ไม่ว่าสิ่งใดจะเกิดขึ้น ขอให้เธออย่าหวั่นไหว อย่าปล่อยมือนี้


“เธอไม่มั่นคง หวั่นไหวไปกับเรื่องของอดีต นำมาตัดสินกับความสัมพันธ์ในปัจจุบัน เธอทอดทิ้งน้องชายฉันโดยไม่นึกถึงความรู้สึกที่แท้จริง แล้วแบบนี้ฉันจะให้เธอดูแลคริสได้อย่างไร” คำอธิบายนั้นทิ่มแทงใจสิงโตนัก


“เธอว่าอย่างนั้นก็ไม่ถูก” เสียงแม่รัตน์เอ่ยแทรกในระหว่างการตัดสินคดี ราวกับทนาย


“น้องชายของเธอ ไม่เคยคิดบอกปัญหาที่เกิดขึ้นกับลูกของฉันนับจากวันแรก จะไม่ให้สิงโตคลางแคลงใจได้อย่างไร” หญิงอาวุโสแย้งพุ่งไปยังความผิดของอีกฝ่าย


“แต่เมื่อรู้แล้ว ก็ควรถามกันไม่ใช่หรือคะ ทำไมไม่คิดจะถามความรู้สึกคริสสักนิด อดทนกับสิ่งที่เกิดขึ้นสักหน่อย ไม่ใช่วิ่งหนีออกมาแบบนี้ นั่นมันขี้ขลาด” พีรณัฐเปลี่ยนอุณหภูมิห้องนี้เสียแล้ว หญิงต่างวัยพุ่งความสนใจให้กันแทนที่ชายหนุ่มทั้งสองผู้เป็นต้นตอของเรื่องในวันนี้


“ความอดทนรอมันย่อมมีขีดของมัน แต่หากต้องอดทนในความไม่ชัดเจน ใครมันจะรู้ปลายทางว่าคุ้มค่าหรือไม่ เธอจะให้ลูกชายฉันรอไปจนถึงเมื่อไหร่ล่ะ” หทัยรัตน์ไม่ลดละต่อการโต้เถียงนี้


“คุณแม่จะพูดว่า เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นความผิดของคริสหรือคะ?” เสียงในทีวีนั้นดังขึ้นด้วยอารมณ์กรุ่นโกรธ


“เธอโยนความผิดมาที่สิงโตก่อนไม่ใช่รึ” คนที่หน้าจอทีวีก็ใช่ว่าอารมณ์เย็น


“พอเถอะครับ!!” คริสเอ่ยเสียงดังแทรกหญิงทั้งสอง ดังความสนใจกลับไปยังเขาอีกครั้ง


“พี่สิงไม่ผิดครับ ถ้าจะผิดก็เป็นที่ผมเอง เป็นผมเองที่ไม่กล้า กลัวว่าถ้าบอกพี่สิง ความสัมพันธ์ของเราจะเปลี่ยนไป เป็นผมเองที่เห็นแก่ตัว” คริสเอ่ยแก้ตัว


“ไม่เลยครับ คริสไม่ผิดเลย เป็นผมที่ด่วนสรุปในเรื่องนี้ ผมไม่อดทน ไม่มั่นคงกับสิ่งที่เกิดขึ้น ผมยอมรับ แต่ไม่ว่าอย่างไร ผมจะไม่ปล่อยมือนี้ไปอีกแล้ว” สิงโตออกรับแทนคนข้างกาย มือนั้นยังกระชับแน่น


“พี่สิงอดทนมากแล้วครับ ตั้งแต่เจอกันครั้งแรก จนถึงตอนนี้ เป็นผมที่ขี้ขลาด กลัวความจริงในใจ ไม่เคยพูดความรู้สึกของตัวเองให้ชัดเจน แต่ไม่ว่าอย่างไร ผมจะไม่ไปไหน ต่อให้แม่จะเกลียดผม พี่ณัฐจะโกรธผม แต่ผมเลิกรักพี่สิงไม่ได้อีกแล้วครับ”


สายตาทั้งสองจ้องประสานกัน  ไม่มีริ้วรอยของความกังวล ไม่กลัวเกรงต่ออุปสรรคใดๆอีกต่อไปแล้ว เมื่อหันหน้ากลับมายังหญิงทั้งสอง กลับพบรอยยิ้มอบอุ่นแทนที่ พี่ณัฐแม้น้ำตาจะเอ่อคลอ แต่ก็ดูมีความสุขนัก สิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้า คือหมากที่หญิงทั้งสองวางกันเอาไว้


“สิงโต คริส มานี่มา”  แม่รัตน์อ้าแขนออก


บรรยากาศนั้นผ่อนคลายลงทันที สองคู่รักเดินไปคุกเข่าสองข้างของผู้อาวุโส มือนิ่มของแม่รัตน์จับมือของทั้งคู่ให้ประสานกัน


“ฟังแม่นะลูก” เสียงสุขุมนุ่มละมุน


“ในชีวิตคู่ ไม่มีความสุขได้ทุกวันหรอกนะจ๊ะ แม้จะรักมากแค่ไหนก็ต้องมีกระทบกระทั่งเล็กน้อย ไปจนถึงปัญหาใหญ่โตได้ การพูดคุยกัน จะทำให้เราเข้าใจอีกฝ่าย แม่เชื่อว่าเราสองคนจะไม่โกหกกันและกัน ดังนั้นจะเล็กน้อยหรือไม่ บอกกล่าวให้อีกฝ่ายได้รู้ถึงความรู้สึก เราก็จะได้เข้าใจ และยอมอดทนต่อสิ่งที่เกิดขึ้น ความรักนั้นเป็นเรื่องของคนสองคน แต่หากชีวิตรักนะลูก บางครั้งก็มากกว่าสองคน เวลาลูกทั้งสองมีความสุข แม่และคนอื่นๆก็สุขไปกับลูก ดังนั้นเมื่อลูกเกิดความทุกข์ นั่นย่อมทำให้เราต่างเป็นห่วงและทุกข์ไปด้วย เวลาลูกมีปัญหาจนเกินกว่าจะแก้ไข แม่อยากให้ลูกหันออกมามองข้างๆ ยังมีแม่คอยให้คำปรึกษา หนูณัฐก็รอคอยให้ความช่วยเหลือ เพราะอย่างนี้เราถึงเป็นครอบครัวอย่างไรล่ะลูก” แม่รัตน์กล่าวคำสอนแสนลึกซึ้ง


ครอบครัว ไม่ใช่เรื่องของสายเลือด ไม่ใช่เรื่องของการอยู่ร่วมกัน แต่คือคนหลายคนที่ผูกใจร่วมกัน เอื้ออาทรต่อกันต่างหาก


“ครับคุณแม่ ผมขอโทษครับ” คริสชันเข่าขึ้นโอบกอดหญิงที่อารีเขาดังบุพการี


“ผมขอโทษครับแม่ ที่ลืมเรื่องนี้ไป” สิงโตกราบไปยังเข่านั้น


“พี่เสียใจจริงๆนะคริส ที่เกิดเรื่องแล้วคริสไม่บอกพี่สักคำ แต่พี่ก็ต้องขอโทษที่ไม่ได้บอกเราเรื่องนี้ พี่พอจะรู้เรื่องก็อต แต่พี่ไม่มั่นใจว่าเขาจะกลับมาหาเราไหม พี่ทำผิดกับเราอีกแล้ว” ณัฐเอ่ยน้ำตาคลอ


“พี่ณัฐครับ ผมก็ต้องขอโทษพี่ครับ สำหรับเรื่องก็อตไม่ต้องคิดมากนะครับ มันผ่านไปแล้ว” สองพี่น้องเอ่ยขออภัยซึ่งกันและกัน


“พี่ณัฐครับ ผมขอโทษอีกครั้ง ที่ผมทำผิดสัญญา ทั้งเรื่องที่สองกับเรื่องที่สาม” สิงโตกล่าวขอโทษเช่นกัน  แต่เมื่อกล่าวถึงคำสัญญาที่สาม คนน้องกลับหน้าขึ้นสีอีกครั้ง


“หึ พี่รู้ว่ายังไงเธอก็แหกคำสัญญาแน่ๆ ไม่สิ เธอไม่ได้รับปากแต่แรกแล้วนี่” หญิงสาวปาดน้ำตา มองมาอย่างรู้ทัน รอยยิ้มนั้นเปิดเผยอย่างมีเล่ห์กล


“พี่แค่อยาก’ชะลอ’เวลาไปสักนิด แต่จริงๆแล้ว.... พี่ว่าเธอน่าจะคิดแก้เกมส์ไว้อยู่ไม่ใช่รึ” พีรณัฐไม่ธรรมดานัก เหมือนเธอจะล่วงรู้แผนล่อกระต่ายที่เขาคิดไว้ หากไม่เพราะเกิดเรื่องนั้น แผนนี้คงสำเร็จไปก่อนหน้าแล้ว


“คริส อย่าไปยอมเขานักเลย พี่สิงของเธอเขาไม่ใช่คนแสนซื่อตรงขนาดนั้นหรอกนะ” หญิงสาวหันกลับไปยุแยงน้องชาย


“ผม… ยังไงก็ได้ครับ ผมยอม ก็ผมรักพี่สิงนี่” เสียงดูขัดเขินแต่ตรงเสียพี่สาวยังหน้าแดงตาม


“เฮ้อออ น้องฉัน พี่จะไปนอนแล้ว เหนื่อยรอมาเกือบทั้งคืน ส่วนตั๋วน่ะ จะส่งไปพรุ่งนี้บินเดือนหน้านะ หลานใกล้คลอดแล้วนะจ๊ะ กู้ดไนท์น้องรัก” หญิงสาวง่วงงุนแล้ว


“ผมรักพี่ณัฐนะครับ” น้องชายเอ่ยบอกรักเสียจนพีรณัฐหน้าแดงก่ำรีบปิดวิดีโอคอลไปอย่างรวดเร็ว


“เอาล่ะ ไปทานข้าวเช้าเถอะลูก เมื่อคืนน่าจะ’เหนื่อย’ มาทั้งคืนละ” แม่รัตน์ยิ้มแย้ม ออกปากแซวลูกชายที่นั่งอยู่ราวกับเป็นเรื่องธรรมดา


ชายหนุ่มทั้งสองมองตาและยิ้มให้กัน ก่อนเงยหน้าขึ้นไปยังผู้อาวุโสที่ใช้สองมือลูบหัวทั้งสองอย่างแสนรัก



นี่สินะ ครอบครัว


.......................................................................


Edit 24/11/17 เราเขียนตอนแทรกเพิ่มไว้นะคะ อ่านอันนี้ก่อนตอนถัดไป --> พี่เสือ



ตอนนี้จงใจเขียนมาด่าสองคนนี้เลยค่ะ ด่าผ่านคุณแม่และคุณพี่ 555

อยากส่งผ่านไปยังผู้อ่านหลายท่าน ที่มีชีวิตรักนะคะ

ครอบครัวเป็นสิ่งสำคัญ และครอบครัวก็ไม่ได้ความว่าต้องอยู่ด้วยกันถึงเรียกว่าครอบครัว

เพราะแท้จริงแล้ว เวลาเกิดปัญหาคนสองคนมักมองเห็นแต่ปัญหา จนมองข้ามวิธีการแก้ปัญหา

ตาที่สามจึงมักสำคัญ และตานั้นต้องมาจากคนที่รักเราค่ะ

เหมือนตอนที่อ๊อฟลงมาเป็นปัจจัยให้สองคนเคลียร์เรื่องคบไม่คบ เพราะไม่งั้นสิงโตนี่แหละที่อาจจะไม่ไหวภายหลัง

แต่ถ้ามีปัญหาแล้วบอกแม่ตอนนั้น... เชื่อเหอะ คงไม่ได้อ่านไปหลายตอน หรือไม่ก็จบเรื่อง อวสานบริบูรณ์ 555


หวังว่าจะชอบตอนนี้นะคะ ตอนนี้เราเขียนด้วยใจมากๆเลยอ่ะ


อ้อ เรื่องสัญญาข้อสาม จริงๆแล้วพี่ณัฐไม่จริงจังแต่แรกละ ส่วนพี่สิงก็รู้ไง

น้องเขยพี่สะใภ้นี่ดูจะกินกันไม่ลงแฮะ เหลี่ยมจัดทั้งคู่


เจอกันอีกทีวันเสาร์ค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

352 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 13:21
    อบอุ่นมากกกกกและคำสอนก็ใช้ได้จริง^^
    #156
    1
    • #156-1 ohoaha (@setsu-chin) (จากตอนที่ 52)
      22 ตุลาคม 2560 / 13:52
      ขอบคุณค่าาา เราอยากส่งต่อคำสอนนี้ไปให้หลายๆคนที่ได้อ่านด้วยค่ะ :)
      #156-1
  2. #121 swoldeoo (@swoldeoo) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 17:34
    เราชอบคำพูดของแม่รัตน์นะ คนเราต้องพูดกันเพื่อความเข้าใจ ไม่มีใครเข้าใจอีกฝ่ายโดยที่ไม่ต้องพูดกัน โอเค มันอาจจะมีบางคู่ที่เป็นแบบนั้น แต่สำหรับคู่นี้ อาจจะต้องพูดเยอะมากกว่าหรือเปล่า
    หรือต้องสัมผัสกันแทนการพูดงี้หรอ 555 (เปิดช่องให้ไรท์ อยากได้ nc)

    การเรียนรู้ใครสักคนในชีวิต อาจต้องใช้เวลาทั้งชีวิตเลยก็ได้ กว่าจะเข้าใจสักคนหนึ่ง คริสยังดีนะ ที่เจอแล้ว... และสิงโตก็โชคดีเช่นกัน...
    #121
    1
    • #121-1 ohoaha (@setsu-chin) (จากตอนที่ 52)
      12 ตุลาคม 2560 / 17:44
      555 ถ้าสัมผัสแทนคำพูดจริง เกรงว่าคงไม่ได้ออกจากห้อง คุยกันสิคะ คุยกันนนนน
      #121-1
  3. #120 Pai_rr (@Pai_rr) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 15:44
    ขอบคุณแม่รัตน์และพี่ณัฐพูดแทนใจเราหมดแล้วค่ะ
    #120
    1
    • #120-1 ohoaha (@setsu-chin) (จากตอนที่ 52)
      12 ตุลาคม 2560 / 15:48
      ดีใจจังค่ะที่ใจเราตรงกัน
      #120-1
  4. #119 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 15:43
    สองสาวต่างวัย เล่นแรงมาก ?ทำคู่รักอีกครั้ง? ใจหายหล่นไปที่ตาตุ่ม คืนนี้พี่สายลมอย่าลืมกอดปลอบน้องสายรุ้งนะคะ (ทุกวัน แบบที่คุณแสงแดดเคยทำไง ฮึ่ยยยยย นึกแล้วโมโห)

    แหม!!! ห้องนอนของคุณพ่อไกรสรนี่เป็นแบบอิสระมากเลยนะ ใครอยากจะเดินเข้าเวลาไหนได้ตลอด ไว้ต้องไปแอบสัมภาษณ์พี่เสือเสียหน่อย ตอนเดินเข้าไป รู้สึกยังไงบ้าง แล้วพี่เสือเห็นหรือยัง คนจริงเขาไม่พูดกัน เขาลงมือทำเลย น้องชายคนเล็กของพี่ไงคะ เดี๋ยวนี้รู้จักอัพเลเวลแล้วด้วย มีเถียงนะ มีเถียง

    เป็นอีกตอนที่คู่รักอีกครั้ง ถึงแม้จะโดนด่า แต่ก็มีความสุข..

    นึกถึงตอนจบจริง ๆ ของเรื่องนี้ เราคงจะคิดถึง
    #119
    1
    • #119-1 ohoaha (@setsu-chin) (จากตอนที่ 52)
      12 ตุลาคม 2560 / 15:59
      ในส่วนของพี่เสือเห็นไหมนั้น อืมมมม ก็มืดอยู่นะ รู้แต่ว่าพี่สิงหันไปเช็คสภาพคุณแฟนก่อนเลยค่ะ
      บ้านนี้มีข้อตกลงไม่ล็อคกลอนในเพิ่ม สังเกตจากตอนที่น้องไปปลุกคนพี่ได้ตั้งแต่ช่วงแรกๆ
      จริงๆอยากเขียนให้หญิงต้างวัยซัดกันนานกว่านั้น แต่เดี๋ยวได้ทะเลาะกันจริงๆ 555555

      ตอนที่เราเขียนจบเรายังแอบเหงาเลยยย
      #119-1