[รวมเล่ม] (Yaoi) Season Change [SingtoxKristxGod]

ตอนที่ 42 : การกลับมา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,081
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    24 พ.ย. 60

การกลับมา


กันยายน


ละอองฝนที่ตกอยู่ริมระเบียงทำให้กระถางต้นไม้เล็กๆชุ่มชื้น ใบเขียวนั้นสดใสน่ามอง ฤดูฝนที่เขารัก คริสนั่งมองออกไปยังริมระเบียงอย่างเพลิดเพลิน


เพียงไม่นาน สัมผัสอบอุ่นก็โอบกอดให้เขาละความสนใจหันไปยังคนที่เพิ่งทำหน้าที่จากในห้องครัวเสร็จสิ้น


“ล้างจานเสร็จแล้วหรือครับ” คริสหันไปถามพ่อบ้านของมื้อเย็น


นั่นคือข้อตกลงนานแล้ว เมื่อมื้อเย็นถูกบรรจุเข้ามาเป็นกิจวัตรประจำวันของคู่รักไร่ไกรสร คริสจะทำหน้าที่เป็นพ่อครัว สิงโตจะทำหน้าที่เป็นพ่อบ้าน ซึ่งแรกๆนั้นคริสปฏิเสธด้วยความเกรงใจนัก หากเพียงถูกสายตาดุมาพร้อมทั้งคำพูดต่อรองว่า หากไม่แบ่งงานกันทำ ก็ไปทานมื้อเย็นข้างนอก นั่นล่ะพ่อครัวถึงจะยอม


“พรุ่งนี้จะกลับไปที่ไร่กี่โมงครับ” คริสเอนกายพิงไปที่หน้าอกของคนข้างหลัง ตอนนี้พี่สิงโตขยับมานั่งซ้อนหลังเขาเพื่อให้สัมผัสนั้นแนบชิดมากขึ้น มือทั้งสองกอบกุมมืออีกฝ่าย เกลี่ยไปมาโดยนิสัยเจ้าตัว


“น่าจะเช้านะ” จมูกโด่งไล้ไปมาที่จมูกขาวนวล


คริสยิ้มน้อยๆกับท่าทางอ้อนๆของอีกฝ่าย จากวันนั้น วันที่พี่ณัฐเอ่ยขอถึงเรื่องความสัมพันธ์ลึกซึ้งนั้น แม้ว่าภายหลังจะรู้ว่านั่นเป็นเพียงการแกล้งกันของพี่สาว แต่พี่สิงโตก็ยังยืนยันให้เขาทำตามคำสัญญาที่ให้ไว้ และเอ่ยกับเขาตรงๆถึงวิธีการที่พอจะช่วยทุเลาความรู้สึกนั่นคือการสัมผัสแนบชิดกันบ่อยครั้ง  เพื่อให้เคยชินจนไม่สติหลุดหากต้องห่างหายกันไปนาน ถามว่าได้ผลหรือไม่ เขาไม่แน่ใจนัก เพราะทุกครั้งกลับเป็นเขาเองที่ใจยังคงเต้นรำไปกับสัมผัสแนบชิดนี้


“พี่สิงครับ ถ้ายังไงกับข้าวที่เหลือผมใส่กล่องไปเผื่อให้นิวนะครับ” ‘พี่สิง’ ก็เป็นคำที่เจ้าตัวขอไว้ อยากให้เขาเรียกชื่อนี้จนติดปาก คริสเดาเอาว่าคงอยากให้เรียกเขาเหมือนคนในครอบครัว เหมือนอย่างที่พี่อ๊อฟเรียก


“อืมม” เรื่องนี้นิวไม่เคยรู้เลยว่า คู่รักไร่ไกรสรเล่าเรื่องข้าวกล่องกันนานแล้ว แต่สิงโตออกความเห็นไม่ให้บอกเรื่องนี้กับนิว เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายเกรงใจ


“จะกลับมาอีกทีเมื่อไหร่หรือครับ” คริสเอียงหน้าไปถามคนด้านหลัง


“วันศุกร์จะเข้าไปคณะฯ จุ๊บ” หน้าที่เอียงมานั้นทำให้ง่ายต่อการแตะต้องริมฝีปากแดงๆนี้


ปี 4 ที่เหลือแต่งานโปรเจคและด้วยตัวงานที่อยู่ภายในไร่นั้นทำให้สิงโตเลือกจะใช้เวลาส่วนใหญ่ที่นครปฐม เป็นสิ่งทีทั้งคู่นั้นตกลงกันไว้นับตั้งแต่ปิดเทอม ความเข้าใจในงานซึ่งกันและกัน ไม่ทำให้รู้สึกว่าความห่างไกลเป็นอุปสรรคแต่อย่างใด


“พี่เสือให้กลับไปช่วยดูแปลงที่ค้างไว้ด้วยนะ” เสือที่ดูจะติดอกติดใจกับลูกมืองานไร่ที่ควบตำแหน่งลูกชายคนเล็กของแม่รัตน์ เจ้าตัวนับคริสเป็นศิษย์รองสำนักลุงช่วย โดยสถาปนาตัวเองเป็นศิษย์เอก ทำให้ช่วงเวลาปิดเทอมของคู่รักไร่ไกรสรนั้นถูกคนในครอบครัวชิงตัวลูกชายคนเล็กจนลูกชายคนรองแทบลากกลับกรุงเทพฯเสียให้ได้


“ครับ” นิ้วเรียวที่ถูมือเขาตอนนี้ทำเขาเคลิ้มจนอยากปิดตาเสียตอนนี้


“พี่กลับดีกว่า” สิงโตตัดสินใจกลับเมื่อเห็นอีกฝ่ายน่าจะอยากพักผ่อนแล้ว


“หืมม จะกลับแล้วหรือครับ” คริสที่ยังเพลิดเพลินอยู่แอบนึกเสียดายช่วงเวลานี้นัก


“อืมมม กลับเลยดีกว่า” เพราะกลัวว่าความอดทนจะหมดสิ้นในอีกไม่กี่นาทีนี้ รีบกลับเสียก่อนอะไรๆจะเลยเถิด


คนตัวขาวที่ขยับลุกให้อีกฝ่ายลุกได้สะดวกนั้น แสดงสีหน้าหงอยเหงาอย่างปิดไม่มิด แม้สิงโตจะนึกสงสารนัก แต่หากต่อให้เพิ่มอีกสักนาทีเขาก็ต้องกลับอยู่ดี ต้องให้อีกฝ่ายเข้มแข็งและเรียนรู้จะปรับตัวไปด้วยนั่นย่อมดีกว่า


มือเรียวคว้ามือสองข้างสลับกันสัมผัสที่อกซ้ายกันและกัน ดั่งที่เคยทำที่ริมหาดยามเย็น เสียงจังหวะหัวใจดังเด่นชัด รอยยิ้มเผยบนใบหน้าขาวนวล วิธีการปลอบโยนแบบของพี่สิงโต


“พี่สิงหยิบกุญแจที่ลิ้นชักในห้องนอนทีนะครับ” ผ่านไปนาทีกว่า คงได้เวลาที่พี่สิงโตต้องกลับจริงๆแล้ว เขาแยกเดินไปชั้นวางของในห้องนั่งเล่นไปหยิบกระเป๋าเงินเพื่อจะลงไปด้วย


ลิ้นชักที่เก็บกุญแจและของชิ้นเล็กๆข้างเตียงเปิดออก ‘สร้อยจี้พระอาทิตย์’ ยังคงนอนค้างในนั้นราวกับแสดงความอาวรณ์ต่อเจ้าของ สิงโตทำเพียงหยิบกุญแจและปิดมันไป


คู่รักไร่ไกรสรเดินคู่กันไปอย่างช้าๆ พยายามใช้เวลาของการอยู่ร่วมกันให้นานที่สุด จนถึงที่หมาย รถยนต์ของสิงโตที่จอดไว้ในลานจอดรถสำหรับแขกผู้มาเยือน


“ขับรถดีๆนะครับ” รอยยิ้มน้อยๆส่งมา


มีเพียงรอยยิ้มมุมปากตอบกลับ ชายหนุ่มหมุนตัวขึ้นรถเตรียมตัวเดินทาง หากแต่เปิดหน้าต่างรถยนต์และเรียกคนรักที่ยังยืนรอส่งนั้นให้ขยับมาหา คนที่คาดเดาว่าอีกฝ่ายค้างคำพูดหรือสิ่งใดก้มตัวลงไปตามคำเรียกนั้น ริมฝีปากของคนในรถแตะแผ่วเบาไปยังริมฝีปากของอีกฝ่าย และเลื่อนรถออกไป


พี่สิงโตตตต คริสครวญครางในใจ หน้าขึ้นสีด้วยเพราะอีกฝ่ายทำการอุกอาจในที่สาธารณะ แม้จะไร้ผู้คนก็ตาม


คนขับรถแอบมองกระจกหลังและนึกขำกับหน้าเหวอๆของคนข้างหลังนั้น เรื่อง’คำสัญญา’ เขารับปากมันแน่นอนแต่แค่เพียง 2 ข้อแรกเท่านั้น ข้อสุดท้ายน่ะ คิดหรือว่าเขาจะยอม แต่หากแค่ต้องการให้กระต่ายน้อยๆนั้นอดรนทนไม่ได้เป็นฝ่ายกระโดดเข้ามาหาเขาเองต่างหาก เมื่อถึงเวลานั้นยิ่งเพิ่มพูนความหวานเย้ายวนไปอีกหลายเท่านัก คนเจ้าเล่ห์เจ้าวางแผน อย่างไรก็ยังเป็นเช่นนั้นวันยันค่ำ



เดือนตุลาคมนั้นเป็นเดือนที่ฝนตกหนักแทบทุกวัน ช่วงเวลาการสอบกลางภาคผ่านไป คู่รักไร่ไกรสรที่เริ่มคุ้นชินกับความสัมพันธ์ระยะไกล สิงโตใช้เวลาในไร่เพื่อเก็บข้อมูลและช่วยงานส่วนอื่นๆของครอบครัว การสื่อสารผ่านโทรศัพท์จึงทำบ่อยขึ้น คนพูดน้อยสองคนเลือกจะใช้ข้อความในการส่งผ่านเรื่องราวของกันและกันแทบการวิดีโอคอลที่เป็นที่นิยม


_singto จะไปกรุงเทพฯอาทิตย์หน้านะ แล้วจะบอกอีกที

     ครับ

_singto ถึงห้องหรือยัง?

ยังครับ รอนิวอยู่

_singto อืมม ดูแลตัวเองด้วย

พี่ด้วยนะครับ


หน้าห้องสนทนาของคู่รักที่ส่งข้อความหากันบ่อยๆ รูปไร่ รูปทิกเกอร์และคนในครอบครัว รูปนกและอื่นๆจากที่ไร่ถูกส่งมาบ่อยครั้ง


แม้จะไม่เหมือนคู่รักทั่วไป แต่เพียงเท่านี้คริสก็สุขใจนัก


“คริสสสสส” เสียงนิวดังลั่น ดึงความสนใจจากโทรศัพท์มือถือ คริสและเอิร์ธที่นั่งรอเฮดสันทนาการปี 3 ที่ทำธุระให้กลุ่มจนเกือบค่ำ ตึกกิจกรรมเกือบร้างผู้คน ฝนตกโปรยปรายภายนอกเย็นฉ่ำ


“เอิร์ธล่ะ” นั่นประไร คนได้ชื่อว่าแฟนกระเง้ากระงอดที่โดนอีกฝ่ายเมิน


“อะไรเล่า อย่ามารำไยได้ป่ะ” คนนิสัยอายแล้วโวยวายก็ยังคงเป็นเช่นเดิม


“คริส เพื่อนที่โรงเรียนเก่ามันติดต่อมา มันบอกจะแวะมาหาว่ะ” นิวตอบเสียงร่าเริง


“ใครอ่ะนิว” เอิร์ธถามแทรกคริสที่กำลังจะเอ่ยถามในเวลาเดียวกัน ท่าทางหมาขี้หวงแบบนั้นทำนิวรู้สึกน่าก่อกวนนัก


“เพื่อนกูมะ ชริ มาก็รู้เองแหละ” นิวที่กำลังตื่นเต้นกับการเจอเพื่อนเก่าๆจึงเปลี่ยนใจในคำตอบทันที


“ตายห่า กูลืมเล็คเชอร์ เดี๋ยวไปข้างบนก่อนนะ รออยู่นี่แป๊บ” นิวนึกขึ้นได้ถึงการบ้านที่ต้องส่งวันพรุ่งนี้ แถมอยู่ในเล่มเดียวกับเล็คเชอร์เขาด้วย


“ไปด้วยๆ” เอิร์ธตอนนี้แปลงร่างเป็นลูกเป็ดตามแม่เป็ดเสียแล้ว


“เหี้ยไรมึงเนี่ย” นิวบ่นงึมงำ แต่ก็เหนื่อยเกินกว่าจะมาเถียงกันจนล่าช้า


คริสมองตาม ’คู่รักก๊วนนิว’ ที่เขาแอบตั้งในใจ เปิดเทอมมาได้รู้ข่าวดีของคนทั้งคู่นั้นเขาไม่ประหลาดใจนัก และยินดีที่ทุกอย่างลงเอยด้วยดี ผินหน้าไปยังด้านนอก ฝนเบาบางลงแล้ว


ท่ามกลางสายฝนนั้น ร่างสูงโปร่งเดินตรงเข้ามาช้าๆ แม้ไม่เห็นใบหน้านั้นด้วยเพราะมุมมองที่ทำให้เห็นเพียงร่มบดบัง แต่หากกันกระจ่างชัดด้วยความทรงจำที่สลักแน่นอยู่ในใจ มันร้องเตือนว่า นั่นคือใครคนนั้น คนที่จากลาไปเดือนฝนโปรยนี้ คนที่เขาเคยรักจนสุดหัวใจ คนที่กำลังทำให้ใจกระเพื่อมแรงกวนตะกอนให้ฟุ้งกระจาย


“คริส ผมกลับมาแล้ว” คนที่มีรอยยิ้มเจิดจ้า


ดั่งพระอาทิตย์ในฤดูร้อน


……………………………………….


งานหวานก็มา งานดราม่าก็มา เอาซี้เอาเลย เขียนฟาดไปสี่หน้ากว่า

พี่สิงไม่ใช่คนซื่อนะคะ แกล้งมาแกล้งกลับไม่โกง (แต่คนโดนแกล้งคือน้องไม่ใช่พี่)

ถ้ารู้ว่าจะมีดราม่า พี่สิงคงจับกินไปละ แต่นั่นล่ะเนอะ ใครจะรู้เหตุการณ์อนาคตกันล่ะ

หลังจากนี้จะมืดมนไปสัก 3-4 ตอน ใกล้แล้วค่ะ เขียนเองก็อยากจะร้องไห้

แต่เรื่องต้องจบ สงสารน้องคริสอ่าาาา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

352 ความคิดเห็น

  1. #351 jinwan2808 (@jinwan2808) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 07:50
    ฮรือออ หน่วงตั้งแต่ประโยคทัก😢
    #351
    0
  2. #312 Bebeby (@bebebaekbaek) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:23
    มาแล้วสินะบททดสอบความสัมพันธ์
    #312
    1
    • #312-1 ohoaha (@setsu-chin) (จากตอนที่ 42)
      17 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:09
      ให้กำลังใจ​ทั้งคู่กันนะคะ
      #312-1
  3. วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 11:59
    โอ้ย!!!!รู้สึกหน่วงใจแล้วเนี่ย
    #147
    0
  4. #86 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 20:34
    ว่าแล้ว ว่าต้องกลับมาทำให้ตะกอนฟุ้งกระจายในวันที่ทั้งคู่ยังไม่มีอะไรเกินเลย รักษาไปสิสัญญาน่ะ รอให้กระต่ายมาให้ขย้ำเอง กระต่ายจะโดนเขมือบอีกรอบแล้ว

    ด้วยเหตุนี้สินะ จึงทำให้คนพี่ เลือกที่จะให้น้องจากลาไปได้โดยง่าย เพราะคิดว่า ไม่มีอะไรที่ต้องค้างคา ต้องผูกพัน

    ส่วนคนน้อง ทำไมจึงเก็บสร้อยเส้นนั้นไว้ใกล้ตัว ให้คนพี่คลางแคลงใจได้อีก เรื่องร้ายผ่านไปนาน ความรัก ความเอาใจที่คนพี่มีให้ มันไม่อุ่นเท่าพลังจากพระอาทิตย์หรืออย่างไร เหตุใดจึงแค่เห็นเพียงเงาใต้ร่มกันฝน ตะกอนในใจจึงได้ฟุ้งกระจายให้ได้หวั่นไหวเพียงนั้น

    แปลกใจว่า ทำไมเพื่อนรักนักกายภาพ ไม่รู้เรื่องความสัมพันธ์ของคนฤดูร้อน และฤดูฝน ทั้งที่อยู่โรงเรียนเดียวกัน ถึงจะไม่เคยสนิทสนมในตอนนั้น แต่ก็ต้องระแคะระคายอะไรบ้าง นี่ยังทำท่าดีอกดีใจ ที่เพื่อนเก่ากลับมา แทนที่จะมาช่วยปกป้อง คุ้มภัยเหมือนที่ผ่านมา กลับกลายเป็นชักศึกเข้าบ้านเสียด้วยซ้ำ เอาข้าวกล่อง และกับข้าวทั้งหลายแหล่ คืนมาเลยนะ อ่อ หรือว่านั่นคือเครื่องบรรณาการล่วงหน้า เป็นค่าปิดปาก ให้เรื่องนี้ไม่ไปถึงไร่ไกรสร

    เด็กดีวันนี้เป็นอะไร ไม่เตือนเรื่องที่เราติดตาม นี่ถ้าไม่เข้าไปดูที่ตัวเองมาร์คไว้ ไม่รู้ว่าไรท์อัพแล้วด้วยซ้ำ
    #86
    4
    • #86-2 ohoaha (@setsu-chin) (จากตอนที่ 42)
      7 ตุลาคม 2560 / 20:53
      มาอธิบายเรื่องไม่เตือนแพพ เพราะติดโควต้านี่แหละ มันยังให้อัพได้แต่จะไม่เตือน เราเลยใช้วิธีอัพแม่มเลย แล้วก้แจ้ง quick message พร้อมบอกคุณ Nabhat ในเม้นท์เก่าอีกทาง เผื่อจิได้อ่่าน

      เอาไว้หมดติดโควต้าก็น่าจะดีขึ้น เราเองก็ยังงงๆกับระบบของเด็กดีนิดหน่อย

      เรื่องแค่เงาก็จำได้ จะเข้าใจตัวคริสในอีกไม่กี่ตอนข้างหน้าเลยค่ะ
      ขอแอบเม้าส์กับซีนนี้ คือเป็นซีนที่เขียนแล้วสมองก็ไพล่นึกถึงกงยูในเรื่อง goblin (ลุงยักษ์ก็มา) ตายๆ ก็อตถือร่มแบบนั้นมีใจละลาย

      เรื่องสร้อยกะเอาไว้บาดใจพี่สิงเลย บาดไหมละ ขนาดรีดยังโดนบาดไปด้วยเลย

      เรื่องทำไมนิวไม่รู้ อันนี้มีที่มา เดี๋ยวรีดอ่านถึงตอนนั้นคงจะ (แบบนี้ก็ได้เหรอวะไร้ท์)

      สู้ๆไปด้วยกันกับช่วงเวลาดราม่านะคะ
      #86-2
    • #86-4 ohoaha (@setsu-chin) (จากตอนที่ 42)
      7 ตุลาคม 2560 / 22:22
      ตีบ่อยระวังเจ็บมือ (เป็นห่วง) ฟิ้ววววว
      #86-4