[รวมเล่ม] (Yaoi) Season Change [SingtoxKristxGod]

ตอนที่ 4 : สวนสมุนไพร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,149
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 94 ครั้ง
    22 ม.ค. 61

สวนสมุนไพร


กิจกรรมของนักศึกษาปี 1 ผสมกับการเรียน ดูจะเพิ่มภาระมากมายให้เด็กนักเรียนที่เติบโตมาเป็นนักศึกษาในรั้วมหาวิทยาลัย ต้องรู้จักจัดสรรตัวเองให้เป็น


‘ก๊วนนิว’ ชื่อที่ถูกตั้งในกรุ๊ป line โดยนิว เพื่อนสุดแสนจะเฟรนด์ลี่ที่ตอนนี้ต้องไปเข้าร่วมกลุ่มสันทนาการปี 1


newwie เจอกันที่ห้องเลยนะ

newwie หิวๆๆๆๆ แซนวิซด้วย 1

theearth เมิงสั่งใครวะ วันนี้กูมีซ้อมเช้า

เดี๋ยวไปซื้อให้…

newwie เพื่อนเลิฟฟฟฟ กุเลิฟฟฟฟมึง

theearth ขอบคุณคร้าบบบบบบ +1

newwie ด้วยความยินดีครัช

theearth มึงเป็นคนซื้อแซนวิชให้กูเหรอครับ?

newwie สัส ไม่ใช่เพราะกูมึงจะได้กินไหม


และเสียงถกเถียงกันผ่าน app line ก็ยังดังต่อเนื่องจนคนนอกบทสนทนาต้องปิดเสียงหนีไปเสีย



สำหรับเอิร์ธที่เข้ามาด้วยโควต้านักกีฬาว่ายน้ำ ถูกวางตารางซ้อมเช้าเย็น แถมพ่วงด้วยตัวเก็งเหรียญทองกีฬาเฟรชชี่ แม้เจ้าตัวดูจะกระฟัดกระเฟียดกับการดึงเวลาอยู่กับก๊วนนิวก็ตาม แต่ความรับผิดชอบก็ค้ำคอ



ส่วนคนเงียบๆแบบคริสนั้น ไม่ได้เป็นปัญหากับอยู่คนเดียว เวลาผ่านมา 2 เดือนทำให้คริสค้นพบสวนเล็กๆท้ายมหาวิทยาลัย นักศึกษาภาควิชาชีววิทยา มักเรียก ‘สวนสมุนไพร’ เพราะความหลากหลายของพืชพันธุ์ไม้ที่เหล่านักศึกษาชีวะมักนำมาลงดินเพื่อศึกษาจนเป็นอานิสงส์ให้กับรุ่นต่อๆไป  สวนที่มีบึงขนาดพอเหมาะสม และเก้าอี้ขอนไม้ตามจุดต่างๆในสวน ทุกอย่างดูกลมกลืนจนรู้สึกสบายใจทุกครั้งที่มานั่ง



เช้านี้คริสวางแผนมาแต่เช้า เพราะคืนก่อนหน้ามีฝนตกมาไม่หนักมาก ชายหนุ่มที่ชื่นชอบกลิ่นของดินและฝน จึงเลือกจะมานั่งซึมซับกลิ่นไอชื้นก่อนการเรียนภาคเช้า



แชะ!! แม้เสียงไม่ดังมาก แต่สวนเงียบๆแบบนี้ก็ทำให้เสียงลั่นชัตเตอร์มันชัดเจนพอที่จะดึงความสนใจของชายหนุ่มที่กำลังนั่งทำกิจกรรมเงียบๆคนเดียว



คริสหันไปมองคนที่ยืนอยู่ไม่ไกล ที่หันเลนส์มาตรงหน้าตัวเอง



“พี่…” เสียงถูกกลืนกลับลงคออีกครั้ง เมื่อตากล้องยกนิ้วมือแตะปาก พร้อมกับยกกล้องกลับเข้าระยะสายตาอีกครั้ง



คนที่รู้สึกเหมือนกำลังถูกถ่ายตัวแข็งทื่อด้วยความไม่รู้ว่าจะต้องทำตัวอย่างไร มีแต่เสียงชัตเตอร์ดังต่อกันเนื่องเป็นระยะ ความอึดอัดทำใหคนถูกถ่ายเสมองไปที่บึงน้ำเพื่อให้เลิกสนใจเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น



“มาทำอะไรแต่เช้า?” คริสสะดุ้งตัวจากภวังค์ เสียงชัตเตอร์หายไปตอนไหนไม่ทันรู้สึก



“เอ่อออ พี่สิงโต” คนถูกถามเหมือนจะยังจัดสรรความคิดไม่ทัน



“ว่าไงล่ะ มาทำอะไรที่นี่แต่เช้า” สิงโตถามอีกครั้ง พร้อมนั่งลงตรงขอนไม้ข้างๆ



“มานั่งเล่นครับ”



“แปลกคน” คนแปลกที่เพิ่งโดนกล่าวหา ชักรู้สึกโดนก่อกวนเสียแล้ว



“แล้วพี่ทำอะไร ‘แปลกๆ’ ที่นี่แต่เช้าล่ะครับ อะ...” คนที่เพิ่งเอ่ยประโยคยอกย้อน รู้สึกในทันทีว่าไม่ควรพูดกวนกลับไปกับคนที่เป็นรุ่นพี่แบบนั้น ใจนึกบ่นด่าตัวเองในใจว่าปกติก็เก็บคำพูดได้ดีมาเสมอ แต่ทำไมมันหลุดออกไปง่ายๆแบบนั้นกัน



สิ่งทีแปลกกว่านั้นคือ รุ่นพี่ปี 2 กลับไม่พูดกวนอะไรกลับมา มีเพียงรอยยิ้มราวกับพอใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นเสียมากกว่า



“มาถ่ายรูป ดูไหมล่ะ” ตากล้องหันหน้าจอเพื่อให้เห็นได้ง่ายขึ้น



หลายๆรูปในเซตแรกที่แสดงออกมาเป็นผีเสื้อสีสวยเกาะอยู่ใกล้ๆกับขอนไม้ที่คนถ่ายกำลังนั่งอยู่ตอนนี้ คริสเข้าใจในทันทีถึงท่าทางคำขอ’ความเงียบ’ ในตอนนั้น พร้อมกับแอบเขินกับความหน้าแตกเล็กๆที่คิดว่าตากล้องข้างๆกำลังถ่ายรูปตัวเองอยู่



“เมื่อคืนฝนตก จะมีแอ่งน้ำตรงรากไม้ใหญ่ตรงนั้น” ตากล้องอธิบายเพิ่มเติมเมื่อรูปไปถึงเซตถัดไป



“จะมีแสงอาทิตย์ลอดผ่านเข้ามา เช้าๆแบบนี้ชอบมีนกลงมาเล่นตรงแอ่งน้ำชั่วคราว ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับว่า วันนี้จะเจอนกแบบไหน” เสียงอธิบายลอยเข้าหูคนชมภาพสวยๆไปพลาง ในใจคริสปฏิเสธไม่ได้เลยว่า ทุกรูปที่ออกมา มันสวยจนเหมือนมีชีวิตออกมา อยากได้มาใส่กรอบไว้ในห้องเหลือเกิน



มือกดเลื่อนจนเจอรูปหลุดเบลอกับสีขาวๆที่เหมือนชุดนักศึกษา ตากล้องจึงหยุดการนำเสนอภาพ คว้ากล้องกลับมาเก็บเข้ากระเป๋า



สายตาคมหันไปมองผู้ชมงานรูปยามเช้าที่กำลังทำหน้าเสียดายราวกับเด็กอดขนม ในใจแอบนึกเอ็นดู แต่ถึงอย่างนั้นเเวลายามเช้าก็ล่วงเลยมานานไปเสียแล้ว



“เอาไว้พี่ process รูปเสร็จจะเอามาให้ดู” รุ่นพี่ปี 2 ลุกยืนขึ้นเต็มความสูง กล่าวคำเหมือนนัดแนะแต่ไม่มีกำหนดเวลาใดๆ



“ไว้เจอกัน..”



คริสเงยหน้าขึ้นมองรุ่นพี่เพื่อตอบลา ก่อนจะมีเสียงใดๆออกจากลำคอนั้น ภาพรุ่นพี่ที่ย้อนแสงพระอาทิตย์ทำให้เห็นใบหน้าไม่ชัดเจนนัก แต่รอยยิ้มอ่อนโยนตรงมุมปาก พร้อมสายตาที่อ่อนโยนชั่วขณะหนึ่งนั้น มันกลับดึงดูดจนคริสนึกอยากมีกล้องอยู่ในมือเพื่อเก็บภาพที่เห็นนี้ไว้ ต้องตั้งความเร็วชัตเตอร์เท่าไหร่นะ ถึงจะทันถ่ายรูปเสี้ยววินาทีนี้




คงไม่ใช่คนหน้านิ่งอย่างที่คิดเสียแล้วล่ะ


.....................................................................................


วันนี้ลองสองตอนละกันเนอะ ไม่รู้ว่าจะแอบเบื่อหรือเปล่า
คนเงียบสองคนมาเจอกัน มันจะคุยกันได้กี่ประโยคเชียว ถ้าอยากสนุกคงต้องลากเอิร์ธนิวเข้าซีน 555

การไปนั่งเขียนตอนจบไว้แล้วคืออัลไล กลัวเขียนไม่จบใช่ม้ายยยย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 94 ครั้ง

352 ความคิดเห็น

  1. #333 creamsarang (@creamsarang) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 15:46
    มีความมีพื้นที่ส่วนตัวกันสองคนง่าา
    #333
    1
    • #333-1 ohoaha (@setsu-chin) (จากตอนที่ 4)
      13 มีนาคม 2561 / 18:28
      สวนแห่งความลับจ้าาาาา
      #333-1
  2. #301 thoophom (@baiboonsri) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:28
      การเจอกันกับสถานที่พิเศษ นี่ไงล่ะความพิเศษของฤดูฝนแม้จะทำให้เปียกปอนเฉอะแฉะแต่ก็ทิ้งไว้ซึ่งความเย็นสบายอบอุ่น เป็นการเริ่มเจอกันที่ดูเงียบเหงาไร้ซึ่งเสียงพูดคุยแต่เราก็ได้รับรู้ถึงความสบายใจนั้น 
      หาความเรื่อยๆแต่สบายใจแบบนี้เราก็พร้อมจะก้าวเดินไปกับพวกเค้าค่ะ..
    #301
    1
    • #301-1 ohoaha (@setsu-chin) (จากตอนที่ 4)
      15 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:37
      ถ้าเรื่องนี้ทำเป็นละคร เราคิดไม่ออกเลยว่าจะมีเพลงประกอบได้หรือเปล่า ขนาดตอนเขียนในหัวยังมีแต่ความเงียบเลยค่ะ 555
      คนเงียบสองคนมาเจอกัน มันก็จะ ... น่ะเนอะ ^ ^
      #301-1
  3. #13 Rin (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 14:30
    พี่สิง...บอกมาดีๆเชียวว่าแอบรู้จักน้องมาก่อนใช่มั้ยอ้าว. พี่สิงเงียบ!! ไรท์มาเฉลยทีค่ะ
    #13
    1
    • #13-1 ohoaha (@setsu-chin) (จากตอนที่ 4)
      10 กันยายน 2560 / 10:54
      เฉลยสักตอนที่่เท่าไหร่ดีน้าาาาา
      #13-1
  4. #12 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 14:22
    ชีวิตน้องใหม่กับพี่ปี 2 ยังเรียบ ๆ เรื่อย ๆ ให้เวลาพาเค้าทั้งสองเรียนรู้กันและกันค่ะ

    ไม่เบื่อค่ะ มาได้อีก รอเลยค่ะ
    #12
    0
  5. #10 [[ SS ]] (@stamp159) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 13:31
    คริสหนูเริ่มหวั่นไหวกับรอยยิ้มพี่สิงแล้วใช่มะ หื้มมมม ว่าแต่พี่สิงนี่แอบตามน้องมาป๊ะเนี่ย
    #10
    1
    • #10-1 ohoaha (@setsu-chin) (จากตอนที่ 4)
      11 กันยายน 2560 / 13:37
      โหยยย พี่สิงไม่ได้เป็นสต็อกเกอร์นะคร้าาาา เอ๊ะ หรือจะใช่ หุหุ
      #10-1