[รวมเล่ม] (Yaoi) Season Change [SingtoxKristxGod]

ตอนที่ 22 : หาดใหญ่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,236
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    24 ก.ย. 60

หาดใหญ่



ผลงานจากกีฬามหาวิทยาลัยครั้งนี้เอิร์ธไม่ทำให้ทีมผิดหวัง เขาสามารถกวาดเหรียญทองได้ทุกรายการ ตัวเขาเองก็พอใจกับสิ่งที่ได้มา เหนือกว่านั้นเขานึกขอบคุณเพื่อนก๊วนนิวอีกคนที่คอยช่วยเหลือเรื่องต่างๆ


หลังจากที่นิวยอมรับเรื่องว่ายน้ำ ยอมเข้าชมรมว่ายน้ำ ก็ดูเหมือนเขาสนิทกันจนเรียกได้ว่าคู่หู นิวเป็นคนที่คุยได้ทุกเรื่อง และตอบคำถามหรือให้ความเห็นกับเขาอย่างตรงไปตรงมา ช่วงที่เก็บตัวหนัก มันก็จะเตรียมของกินเอาไว้ให้เขาแอบกินในห้องเรียนที่เขาเองก็แทบเข้าเช็คชื่อไม่ทัน แถมบริการยืดเส้นที่เขาชักติดใจจนมันจะเก็บเงินเป็นรายชั่วโมงเสียแล้ว

วันนี้เอิร์ธขนสัมภาระทั้งหมดมายืนอยู่หน้า sport club ซึ่งเป็นกิจการของบ้านนิว เพราะสัปดาห์ช่วงแข่งเขาต้องพักรวมกับทีม นิวก็ไปเชียร์ทุกวัน แล้วยังทำหน้าที่เป็นเจ้าบ้านที่ดีพาเขาตะลอนกิน จนสิ้นสุดการแข่งขัน โปรแกรมที่นัดกันไว้คือการไปเที่ยวลุยเกาะ ไม่รู้หรอกว่าจะใช้เวลานานแค่ไหน แต่เขารู้สึกตื่นเต้นมาก เพราะคนที่ต้องอยู่แต่กับสระว่ายน้ำแทบ 365 วันอย่างเขา ได้หยุดพักไปว่ายลงทะเลสวยๆแทน


“สวัสดีครับ ป๊า” เอิร์ธยกมือไหว้เมื่อเข้าไปในตัวบ้าน คุ้นเคยกันตั้งแต่วันแรกๆที่เพื่อนพามาแนะนำตัว


“มาเร็วจริงแฮะ นี่นิวยังสอนว่ายน้ำไม่เสร็จเลย กว่าจะเสร็จก็โน่นเกือบเที่ยงแน่ะ” พ่อของนิวต้อนรับ


“เดี๋ยวเอาของไปไว้ที่ห้องนิวก่อนดีกว่า แล้วลงมากินน้ำให้หายเหนื่อย” เจ้าของบ้านเดินพาขึ้นไปที่ห้องของนิว


นึกถึงห้องนิวแล้วก็รู้สึกเหมือนอยู่ห้องตัวเอง มันมีความคล้ายอยู่หลายประการ อย่างแรกก็คงจะเป็นโปสเตอร์ขนาดใหญ่ของนักว่ายน้ำอันดับ 1 ของโลกที่เป็นเหมือนไอดอลของนักว่ายน้ำทุกคน ถ้วยรางวัลถ้วยแรกที่ได้ในชีวิตจากการแข่งขัน ส่วนที่เหลือคงเป็นความรกตามสไตล์วัยรุ่น


“เอ้านั่งก่อน หายเหนื่อยแล้วจะไปนอนเล่นที่ห้องก่อนก็ได้ ไม่ต้องเกรงใจ” หลังจากวางสัมภาระ พ่อของนิวก็พาไปนั่งเล่นที่ม้านั่งซึ่งสามารถมองออกไปยังสระ ประตูกระจกทำเพื่อให้มองได้ด้านเดียว สำหรับตรวจสอบความเรียบร้อยและปลอดภัยของผู้มาใช้บริการ


“ผลงานดีไหมล่ะ” เป็นผู้อาวุโสที่เปิดบทสนทนา


“ได้ครบตามเป้าครับ ป๊า” เอิร์ธยิ้มร่าเริง


“ดีละๆ”


ทั้งสองมองออกไปที่ยังสระว่ายน้ำ ตอนนี้นิวกำลังทำหน้าที่ครูสอนว่ายน้ำของเด็กๆ 5 ชีวิต ที่ดูน่าจะเหนื่อยก็ตรงความวุ่นวายของเด็กที่ไม่ค่อยจะมีสมาธิกับคำสั่งของครูนัก แต่ถึงอย่างไรนิวก็ยังดูร่าเริง หาวิธีหลอกล่อได้เป็นอย่างดี สมแล้วที่ได้ชื่อว่าเป็นครูยอดนิยมของคลับแห่งนี้


“ป๊าครับ” เอิร์ธถามถึงข้อสงสัย


“ผมถามเรื่องนั้นได้ไหมครับ”  เรื่องไหล่ของเพื่อนก๊วนนิว


“ตอนที่เกิดอุบัติเหตุ นิวเป็นยังไงบ้าง” นี่คือความสงสัยคาใจของเอิร์ธเป็นเวลานาน เขายังนึกถึงดวงตาแดงคลอน้ำตานั้นติดตาไม่เคยลืม


“อืมมมม” คนเป็นพ่อนั่งคิด


“ก็ถือว่าแย่ หมกตัวอยู่ในห้องไม่ยอมไปไหนเลย จะเป็นจะตายเลยแหละ” พ่อของนิวหันมาคุยต่อ


“เพราะฝันไว้ว่าจะเป็นนักกีฬาว่ายน้ำ อยากจะเป็นทีมชาติมีธงติดอก โตมาก็คิดแค่เรื่องนี้ พ่อก็สนับสนุนเต็มที่” เขาหันกลับไปดูนิวอีกครั้ง ความเครียดในตาสะท้อนให้รู้ว่าเหตุการณ์ช่วงนั้นคงหนักหนาสำหรับคนในครอบครัว


“เช้าเย็นเขาจะอยู่แต่ในสระ ซ้อมอย่างเดียว ไม่เคยเถลไถลเกเร โค้ชชมบ่อยว่าวินัยดีมาก ก่อนหน้าจะไปคัดตัวทีมเยาวชน 2 วัน ก็นั่นล่ะ ตกต้นไม้...”


“กว่าจะออกมาได้ ก็แม่มันเสียน้ำตาเป็นปี๊บ ยังดีที่สิ่งที่มันรักมากกว่าการว่ายน้ำ คือแม่ของมัน” เขายิ้มน้อยๆ เมื่อเอ่ยถึงเรื่องนี้


“ขอบใจนะ เอิร์ธ” ผู้อาวุโสหันกลับมามองเขาอีกครั้ง


“ครับ!?” คนได้รับคำขอบคุณถึงกับงง

“เรื่องที่ทำให้มันกลับมาว่ายน้ำ” คนตรงหน้าเฉลยเหตุผล


เอิร์ธนอนกลิ้งไปมารอนิวสอนซึ่งใกล้จะเสร็จแล้ว นึกถึงเรื่องที่คุยกับป๊า เขาก็เริ่มเข้าใจ การที่นิวดูแลเขาดีก็คงเหมือนกับทดแทนสิ่งที่ตัวเองไม่มีทางจะทำได้ และก็ดีสำหรับเขาที่เหมือนมีคนช่วยผลักดันให้เดินหน้าไป เพราะครอบครัวของเขาต่างกัน ยังมีความคิดขัดแย้งระหว่างเขากับบิดามารดา เขารักและฝันอยากจะไต่ไปให้ถึงจุดสูงสุดของนักกีฬาว่ายน้ำ แต่พ่อกับแม่อยากให้เขาตั้งใจแค่เรื่องเรียนเพียงอย่างเดียว นั่นทำให้เขาต้องทุ่มเททั้งสองเรื่องแม้จะเหนื่อยแค่ไหนก็ตาม เงื่อนไขที่ครอบครัวตั้งกันไว้


คิดเรื่องนี้ไปมาพาลเอานอนไม่หลับ คนนอนแกร่วหันไปดูรอบห้องหาอะไรฆ่าเวลา ชั้นหนังสือมีนิตยสารว่ายน้ำให้หยิบอ่านเล่น เอิร์ธจึงเดินไปไล่หาเล่มที่ค่อนข้างใหม่ที่สุด ที่ว่าใหม่สุดก็ปาไปเกือบ 2 ปีที่แล้ว


ตุบ!! พอดึงนิตยสารที่อัดแน่นกัน แฟ้มข้างๆก็ติดร่วงลงมา


“หืมมมม” เอิร์ธถึงกับตกใจขณะก้มลงไปหยิบแฟ้มนั้นขึ้นมา



เพราะสิ่งที่นอนอยู่บนพื้นมีรูปของเขาอยู่นั่นเอง


................................................................


เรามาเที่ยวใต้กันดีกว่าเนอะ วนเวียนอยู่นครปฐมไปเสียหลายตอน

นิวเอิร์ธแม้จะไม่เด่นมาก แต่ไรท์ก็รัก อยากให้สองหนุ่มมีซีนบ้างไรบ้าง




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

352 ความคิดเห็น

  1. #43 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 13:50
    หนุ่มนักกีฬาคงจะไม่เข้าใจอะไรผิดใช่ไหม กับการที่ได้เห็นรูปตัวเองนอนแอ้งแม้งอยู่ที่พื้น

    ฉันคือแรงบันดาลใจ ให้นักกายภาพ ได้มีเรี่ยวมีแรงกลับมาว่ายน้ำอีกครั้ง

    หรือ พ่อนักกายภาพแอบรักฉัน จึงจะกีดกันไม่ให้ฉันไปรักหนุ่มในฤดูฝน

    จะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม จะแอบรักหรือไม่ก็ไม่รู้ล่ะ อย่าตีกันเป็นใช้ได้

    วันนี้น้องเฟรชชี่กับพี่ปี 2 ไม่มา ไม่มีกำลังใจเขียนละ



    #43
    1
    • #43-1 ohoaha (@setsu-chin) (จากตอนที่ 22)
      24 กันยายน 2560 / 14:12
      เขียนมาให้ได้ตั้งหลายบรรทัด
      ไรท์มีกำลังใจแล้ว
      #43-1