[รวมเล่ม] (Yaoi) Season Change [SingtoxKristxGod]

ตอนที่ 11 : เอิร์ธและคริส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,508
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    24 พ.ย. 60

เอิร์ธและคริส



เปิดเทอมภาคเรียนที่ 2


ชีวิตนักศึกษาเริ่มต้นอีกครั้ง หลายคนยังเกียจคร้านจากการได้พักในช่วงปิดเทอมต่อเนื่องถึงปีใหม่ หลายคนยินดีกับการได้กลับมาเจอเพื่อนๆ สัปดาห์แรกจึงเป็นสัปดาห์ที่คึกคักด้วยกลุ่มเพื่อนหลากหลายมานั่งเม้ามอยด์ อัพเดตช่วงที่หายหน้าไป


ก๊วนนิวที่สองหนุ่มกลับบ้านช่วงปีใหม่ ขนมของกินมากมายถูกนำมาฝากเพื่อนร่วมคณะ เอิร์ธที่บ่นคิดถึง คิดถึง วนซ้ำไปซ้ำมา นิวที่เริ่มรำคาญหนัก เลยไปชวนทะเลาะตบตีให้หยุดความรำไยของเพื่อนร่วมก๊วน ความวุ่นวายแบบนี้คงอยู่ไม่นาน เพราะเอิร์ธเตรียมเข้าเก็บตัวเพื่อร่วมแข่งกีฬามหาวิทยาลัย จะโผล่มาก็เฉพาะมีคาบเรียนเท่านั้น ส่วนนิวบอกแค่ว่าจะไปฟิตหุ่นเพราะน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นในช่วงเทอมแรก


สำหรับคริส ชีวิตก็เข้าสู่โหมดเดิมเหมือนดั่งเช่นเทอมแรก สวนสมุนไพรจะเป็นสถานยามเช้าที่มักจะมีใครอีกคนใช้เวลาอยู่ที่นี่เหมือนกัน ทุกอย่างดูไม่มีการเปลี่ยนแปลง จริงๆน่ะหรือ?


หลังจากการเดินเล่นในคืนสิ้นปี ก็ไม่มีการสนทนาในช่องทางใดๆเพิ่มเติม รู้เพียงว่า หากเปิดเทอมต่างฝ่ายคงจะได้เจอกันที่สวนของมหาวิทยาลัย ซึ่งก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ แต่สิ่งที่ต่างออกไปจากที่เคย ก็คงจะเป็นแซนวิชมื้อเช้าที่ถูกนำมาทานอย่างง่ายๆ ในสวนแห่งนี้


มื้อเช้าในสวนมีที่มาที่ไป ด้วยจากเพียงกระบอกน้ำร้อนที่พี่สิงโตเริ่มพกมา ภายในบรรจุกาแฟร้อนรสเข้มเพื่อให้ร่างกายอบอุ่นในเช้าของฤดูหนาว แรกๆคริสปฏิเสธคำชวน เพราะไม่ใคร่ชอบความขมโดดเด่นของกาแฟดำ แต่เมื่อวันถัดๆมามีองค์ประกอบเสริมมาเป็นกระเปาะนมสำหรับเติมกาแฟ กาแฟนมจึงกลายเป็นเครื่องดื่มของเจ้าตัว และแซนวิชทำเองถูกนำมาเสริมเพื่อตอบแทนความใจดีของเจ้าของเครื่องดื่ม


กาแฟและแซนวิชจึงเป็นเหมือนจุดเชื่อมโยงบางๆที่ทำให้เกิดการสื่อสารระหว่างกัน เพื่อไม่ให้มื้อเช้าต้องเป็นหมัน ต่างฝ่ายก็จะแจ้งล่วงหน้าหากต้องมีธุระ หรือไม่สามารถไปที่สวนได้ในวันถัดไป เหตุการณ์เหล่านี้ดำเนินไปเหมือนเป็นชีวิตประจำวัน ไม่เพิ่มเติมสิ่งอื่นใดมากขึ้น ไม่ลดทอนสิ่งที่เป็นอยู่ให้น้อยลง


เมื่อชีวิตทุกอย่างเหมือนปกติ ความผิดปกติเพียงเล็กน้อยก็ย่อมชัดเจน สิ่งที่คริสไม่เคยปรึกษากับใครแม้แต่กับพี่สิงโตที่เจอหน้าแทบทุกวัน นั่นคือเรื่องของเอิร์ธ


เขาไม่ได้ซื่อ และเพื่อนคนนี้ก็เปิดเผยชัดเจนมาตั้งแต่แรก ทั้งสายตา คำพูด การกระทำ ที่ผ่านมาเขาไม่ตอบสนองทั้งทางบวกและลบ เพราะอยากให้ทางนั้นเข้าใจ และยอมถอยไปสู่สถานะที่เขาอยากให้เป็น เอิร์ธเป็นเพื่อนที่ดี เพื่อนคนนี้มีความฝันที่ชัดเจน มีความพยายามในการพุ่งตรงไปยังเป้าหมาย ต่อให้โอดครวญทุกวันว่าเหนื่อยแสนเหนื่อยกับการฝึกซ้อม แต่ก็มีวินัยไม่เคยบกพร่องทั้งเรื่องเรียนและกีฬา เอิร์ธไม่เคยโอ้อวดในความสามารถของตัวเอง ไม่เคยข่มหรือว่าร้ายใคร นับว่าเป็นเพื่อนที่ดีมากๆคนหนึ่งในชีวิต และเขาเองไม่อยากเสียเพื่อนแบบนี้ไป


นั่นยิ่งทำให้ลำบากใจกับเหตุการณ์ในช่วงนี้ เพราะอีกฝ่ายเริ่มรุกมากขึ้น ขยับเข้าหาเขาอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน ทุกวันจะมีข้อความส่งผ่าน line โดยไม่ผ่านกลุ่มก๊วนนิว ถามไถ่ว่าอยู่ไหน ทำอะไร หรือสติ๊กเกอร์ฝันดี ในทุกๆคืน การนิ่งเฉยคงใช้ไม่ได้แล้วกระมัง


ความคิดล่องลอยกับเรื่องที่กังวลใจเนิ่นนาน เพราะวันนี้มาเช้ากว่าปกติ ยังไม่ใช่เวลาที่พี่สิงโตจะมาถึง ทำให้มีเวลาตรึกตรอง เพียงแต่ยังไม่มีทางออก เขาควรปรึกษาใครสักคนดีไหม เป็นพี่ปี 2 คนนี้ได้รึเปล่านะ


“พี่…” คริสหันไปยังเสียงเบาๆจากด้านหลัง


“เอิร์ธ” คนที่ไม่เคยคิดว่าจะเจอที่สวนแห่งนี้ รู้ได้อย่างไรว่าเขาอยู่ที่นี่


“มาได้ยังไง?”


“เพิ่งรู้ว่าวันนี้งดซ้อมก็ตอนมาถึงแล้วน่ะ เลยเดินเล่นไปเรื่อย บังเอิญจังอ่ะคริส” เอิร์ธยังดูร่าเริงเหมือนปกติ แต่สำหรับเขามันรู้สึกแปลกๆ


“มาที่นี่บ่อยๆเหรอ” เอิร์ธเดินมานั่งที่ม้านั่งข้างๆ


“เอ่อ อื้ม” ทั้งสองหันไปยังสระตรงหน้า แล้วความเงียบที่น่าอึดอัดก็เข้าปกคลุมแทนที่


“คริส…” เอิร์ธพูดขึ้นมาอีกครั้ง


ชายหนุ่มร่างสูงขยับหันไปยังเพื่อนร่วมก๊วน แววตาอันแสนมุ่งมั่นตามแบบของเขามองตรงมา มือใหญ่เอื้อมคว้ามาจับมือขาวไว้แน่น


“เอิร์ธชอบคริสนะ เอิร์ธอยากจะขอคริสเป็นแฟน” คำพูดนั้นตรงไปตรงมายิ่งนัก


ไม่คาดคิดว่าสิ่งที่กังวลมาพุ่งชนเร็วขนาดนี้ จะให้เขาทำอย่างไร ควรจะตอบไปตรงๆดีไหม แล้วเพื่อนตรงหน้าจะยอมรับมันได้หรือไม่ ใจของคริสคิดกลับไปกลับมา เขาไม่ทันได้ตั้งตัวกับสิ่งที่เกิดขึ้นเลย


“เอิร์ธ คือ.. เรา..” จะให้ตอบอย่างไร เขาควรจะตอบอย่างไรกัน


“ให้เราได้ดูแลคริสเถอะนะ” น้ำเสียงจริงจังยังคงรุกไล่


ในความสับสนใจนั้นเหมือนมีสำนึกบางอย่างกระตุกให้ใจมีความกล้าที่จะเผชิญกับสิ่งตรงหน้า กล้าที่จะเอ่ยคำตอบที่รู้อยู่แล้วว่าเป็นเช่นไร


“เป็นเพื่อนกันเถอะนะ เอิร์ธ” เขารู้ เมื่อพูดไปแล้วไม่ว่าความสัมพันธ์จะเปลี่ยนแปลง ก็ต้องยอมรับมัน


“ไม่!!” แต่คำตอบนั้นไม่สามารถลดทอนความมุ่งมั่นของอีกฝ่ายได้เลย


“เป็นเราไม่ได้เหรอคริส ให้เราได้ดูแลคริสไม่ได้เหรอ” เอิร์ธดึงตัวคริสเข้ามากอดแนบแน่น ความดื้อดึงชัดเจนราวกับเด็กที่กำลังหวงของเล่นไม่ให้ใครแย่งไป


“ปล่อยเราเถอะ”


“ไม่!!” เสียงหัวใจทั้งสองแรงเร่า หากแต่ต่างกันด้วยความโกรธและความกลัว


“เราชอบคริสจริงๆนะ” เสียงเอิร์ธสั่นระรัว


ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วกว่าคริสจะทันคิด เอิร์ธจับแขนเขาแน่น อีกข้างประคองต้นคอเพื่อไม่ให้หลบหน้าหนีได้ ร่างสูงขยับใบหน้าเพื่อจะบังคับจูบอีกฝ่าย นี่เป็นสิ่งที่เขาป้องกันตัวไม่ทันเลย


“มึง!! ไอ้เอิร์ธ” ในเสี้ยววินาทีนั้น เสียงดุดันดังขึ้น นั่นคือเสียงของเพื่อนอีกคน นิว


นิววิ่งเข้ามากระชากแขนเพื่อนตัวใหญ่สุดแรง ตามด้วยหมัดหนักๆเมื่อดึงแยกคนสองคนออกมาได้


“ไอ้สัส มึงทำเหี้ยอะไรของมึง” หมัดนั้นทำเอาเอิร์ธลงไปกองกับพื้น


ตอนนั้นเอง คริสเพิ่งได้เห็นหน้าเอิร์ธที่นัยน์ตาแดงก่ำเอ่อคลอไปด้วยน้ำตา แต่เขากำลังอยู่ในความหวาดกลัว มึนงง เขาไม่กล้าเดินเข้าไปหาทั้งสองคนเวลานี้ ได้แต่ยืนตัวสั่นนิ่งค้าง


“คริส มึงไปก่อน เดี๋ยวตามไป” นิวคนที่อารมณ์ดีเป็นนิจ เปลี่ยนไป สีหน้าเต็มไปด้วยความกรุ่นโกรธ เขาทำเพียงหันมาบอกแล้วกลับไปจ้องหน้าคนที่นอนกองอยู่บนพื้น



ตอนนี้คริสเดินออกจากเหตุการณ์ตรงริมสระ เดินหนีไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย เพียงรู้สึกว่าแขนถูกจับดึงเบาๆ ความรู้สึกหวาดกลัวก็ไหลบ่าจนเขาอยากจะกรีดร้อง


“คริส” เสียงนี้


“พี่สิงโต” คริสหันไปมองหน้าเจ้าของเสียงให้เต็มตา


ภาพพี่สิงโตไม่ชัดเจนเพราะน้ำตาของเขาเอ่อคลอหน่วยมากเกินไป ความรุนแรงที่เพิ่งเกิดขึ้น ความสับสน ความกลัว เขาไม่รู้จะจัดการมันอย่างไร


และแล้วตัวเขาที่ยืนนิ่งค้างก็เข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของชายหนุ่มตรงหน้า ปล่อยให้เวลาเดินไปช้าๆ มือเรียวลูบหัวเบาๆเหมือนเช่นคืนนั้น หัวใจที่เต้นระรัวค่อยๆเข้าสู่ภาวะปกติ นี่เป็นครั้งแรกที่ทั้งสองใกล้ชิดกันขนาดนี้


คริสจึงเพิ่งรู้สึกได้ ถึงกลิ่น กลิ่นของพี่สิงโต กลิ่นเย็นๆเหมือนฤดูหนาว แต่สัมผัสของอ้อมกอดนั้นอบอุ่น


นี่สินะ



ความอบอุ่นของฤดูหนาว...



..................................................................................



อัลไลคือพี่สิงมาตอนท้าย จุดพลุให้นิว ฮีโร่ของเรา ไม่ต้องเสียจูบให้ยักษ์เอิร์ธ

อยากจะให้นิวด่าเอิร์ธว่าไอ้เพื่อนตอแหล แต่อิมเมจมันไม่ได้

แหมๆ บังเอิญไรยะ เดินตามเป็นสต็อกเกอร์แบบนั้น





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

352 ความคิดเห็น

  1. #305 Bebeby (@bebebaekbaek) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:24
    ฤดูฝนกับความหนาวมักจะมาคู่กันเสมอค่ะ
    #305
    1
  2. #281 baiboonsri (@baiboonsri) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:23
    กำลังมาตามอ่าน..อยากบอกว่ารักเรื่องนี้นะไรท์
    #281
    1
    • #281-1 ohoaha (@setsu-chin) (จากตอนที่ 11)
      14 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:16
      ขอบคุณที่รักนะคะ ฮืออออ ซึ้งเลยอ่าาาา
      จะตอบทุกเม้นท์ของรีดเลย สัญญา
      #281-1
  3. #28 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 11:56
    รอเราหัวร้อนอยู่ไหมคะไรท์...

    อยากจะเทอิพี่ปี 2 คนนี้จริง ๆ เลย ไปแอบดูอยู่ตรงไหนห้ะ ทำไมไม่เข้าไปช่วยน้อง พี่รออะไรอยู่ ชัดเจนสักทีสิวุ้ย

    ส่วนคุณน้องเฟรชชี่ จำได้มั้ย พี่เค้าเคยบอกอะไร "คิดอะไร อยากได้อะไร ไม่ต้องเกรงใจ บอกพี่มาเถอะ" ไม่ต้องเกี่ยวใครจะพูดก่อนแล้ว บอกเค้าไปเลยเหอะ ขืนรอพี่เค้าบอก เรียนจบเค้าจะพูดไหมเหอะ (ป้านี่รอเก็บดอกพิกุลจากปากหนูสองคน จนจะกลายเป็นยายแล่ว)

    ขอบคุณนะ นักกายภาพบำบัด ผู้แสนดี เข้ามาทันเวลาพอดี (ขอบคุณแทนพี่ปี 2 ที่ไม่ได้เรื่องคนนั้น) หลังจากเหตุการณ์นี้แล้ว เทไปเลยนะ อิเพื่อนนักกีฬาเหรียญทองเนี่ย ตามเค้ามาเยอะแล้ว ให้เค้าตามเรามั่งเหอะ

    ว้อยยยย โมโหอีกละ
    #28
    1
    • #28-1 ohoaha (@setsu-chin) (จากตอนที่ 11)
      16 กันยายน 2560 / 12:09
      ใจเย็นๆค่า อย่าเพิ่งหัวร้อน อย่าโกรธพี่ปีสองเลยน้าาาา
      รอพี่สิงมาแก้ตัวนิสนะคะ ฮือๆๆๆๆ

      ส่วนอินักกีฬาเหรียญทอง เราให้เขาเป็นคนตรงๆตามสไตล์นักกีฬาเลยค่ะ เน้นใช้แรง สมองค่อยตามมา กลุ่มคนลักษณะนี้จะมีความอยากเอาชนะสูง ความดื้อดึงก็เลยสูงตามไปด้วย เป็นข้อดีต่อการเล่นกีฬาและการทำงานเนอะ แต่เป็นข้อเสียในเรื่องความสัมพันธ์ระดับบุคคล

      นอกเหนือจากนั้น น้องน่ารักนะคะ อย่าโกรธน้องเขาเลยยย
      #28-1
  4. #27 Pai_rr (@Pai_rr) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 11:40
    พี่สิงมาปลอบน้องงง รอต่อนะคะไรททท์
    #27
    1
    • #27-1 ohoaha (@setsu-chin) (จากตอนที่ 11)
      16 กันยายน 2560 / 11:42
      ขอบคุณค่ะ ขอบคุณที่ไม่โกรธพี่สิง ที่มาโผล่เป็นพระเอกเอเสียจบตอน 555
      #27-1
  5. #26 TAKARA KUN (@TAKARAKUN) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 10:51
    ดีนะที่นิสตามมาไม่งั้นแย่แน่มาขอเป็นแฟนพอไม่ยอมมีบังคับจูบแย่
    #26
    2
    • #26-1 TAKARA KUN (@TAKARAKUN) (จากตอนที่ 11)
      16 กันยายน 2560 / 10:52
      ดีนะที่นิว
      #26-1
    • #26-2 ohoaha (@setsu-chin) (จากตอนที่ 11)
      16 กันยายน 2560 / 10:54
      อารมณ์ตอนนั้นมันพีคล่ะค่ะ อย่าโกรธเอิร์ธเลยยยย
      #26-2