ALL EYES ON US ( DOFLAMINGO X CROCODILE AU )

ตอนที่ 4 : SPECIAL ┇ MAFIA IN THE HALLOWEEN NIGHT / DOFCROC & SMOKEBOIA

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 242
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    27 ต.ค. 62

เสียงเฮฮาของเด็กๆแห่งบ้านแอนิมอเลียปลุกเรือนร่างเพรียวงามบนเตียงให้ตื่นขึ้น

" อืม เอะอะอะไรกันแต่เช้าล่ะเนี่ย " ดวงตาสีอำพันกลอกไปมาอย่างขี้เกียจ มือสวยเอื้อมไปปิดวิทยุที่คนข้างๆเปิดทิ้งไว้ แต่มือของอีกคนก็หยุดเธอเอาไว้

" จะฟัง . . .ไม่ให้ปิด " เสียงเข้มพูดขึ้นพร้อมควันที่ลอยออกจากปาก หญิงสาวหันหน้ามามองคนข้างๆ

" รำคาญ . . " ดาโบเอีย แยกเขี้ยวใส่ชายหนุ่มที่นอนพ่นควันอย่างอ้อยอิ่ง กล้ามท้องเป็นมัดๆถูกฉาบด้วยแสงแดดยามเช้าเป็นสีเรื่อ 


" แต่เช้าเลยนะ นายควัน " เธอขมวดคิ้วก่อนจะคีบซิการ์ออกจากปากทหารเรือ สโมคเกอร์กระตุกมุมปาก ก้มหัวลงไปจุมพิตหน้าผากของมาดามคนสวย กลิ่นแชมพูประจำตัวโชยมาแตะจมูกชายหนุ่ม


" ก็เหมือนทุกทีนี่ " เจ้าของฉายา ' นายควัน ' เลิกคิ้ว เอื้อมมือไปคว้าซิการ์คืนจากแฟนสาว ดาโบเอียยกยิ้มน้อยๆ มองดูควันที่ลอยหายไปในอากาศ ซบหน้าลงกับแผงอกกว้างของอีกฝ่าย เธอถอนหายใจเบาๆเมื่อเสียงเคาะประตูดังระรัวขึ้น


" หมดกัน รุ่งเช้าอันสงบสุขของเรา . . " สโมคเกอร์พึมพำ ลุกขึ้นนั่ง ผ้าห่มผืนหนาไหลลงปิดร่างแกร่ง


" ตื่นได้แล้ว วันนี้มีเรื่องต้องทำเยอะเลยนะ " ชายหนุ่มดับซิการ์ก่อนจะมองดาโบเอีย แฟนสาวยืดแขนออกมาเหมือนจะกอด 


" อืม . . . อุ้มไปหน่อย งูขี้เกียจเดิน "


" เดี๋ยวครอคโคไดล์ก็ด่าควันอีกอ่ะ . . " ร่างสูงขมวดคิ้ว เรือนร่างเพรียวจึงค่อยเยื้องกรายลงจากเตียง ดวงตาสีน้ำตาลแดงจับจ้องบั้นท้ายงอนที่ถูกชั้นในสีดำปกปิดไว้ และในพริบตา ดาโบเอียก็อยู่ในเสื้อเชิ้ตสีขาวเนื้อดี ต้นขาขาวถูกปิดด้วยกางเกงแสล็คสีดำ มาดามสาวรวบผมขึ้นก่อนจะผละออกไปทาลิปสติก สโมคเกอร์บิดขี้เกียจ เขาไม่ได้ใส่ใจจะเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่ดาโบเอียก็จ้องหน้าเขาเมื่อชายหนุ่มจะเดินไปหยิบเสื้อที่ถอดทิ้งไว้เมื่อคืนกลับมาใส่


" อย่าเชียวนะควัน เมื่อคืนควันซดเหล้าหกเลอะเสื้อด้วย " มาดามสาวเอ็ด คนผมฟ้าจึงยอมลากสังขารไปหยิบชุดใหม่ และในตอนนั้นก็มีเสียงของหนักๆกระแทกดังมาจากห้องข้างๆ ดาโบเอียวางต่างหูลงก่อนจะรีบเดินไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น


" เป็นอะไรครอคจัง " เธอขมวดคิ้วถามพี่ชายด้วยความเป็นห่วง พลางเปิดประตูเข้าไป เฟอร์สีชมพูลอยผ่านหน้าเธอไปแบบฉิวเฉียด ตามมาด้วยร่างโย่งของสายลับหนุ่มอย่าง 'ดองฆีโฮเด้ โดฟลามิงโก้ ' ที่กระโจนผ่านเธอไป


" ปล่อยเลยนะไอ้เด็กเวร ! " เสียงแหบห้าวตวาดเมื่อโดฟลามิงโก้นอนทับร่างของอีกคน ' เซอร์ครอคโคไดล์ ' อยู่ในสภาพเปลือยครึ่งท่อน ร่างสมส่วนผลักคนที่นอนทับให้ออกไป โดฟลามิงโก้หัวเราะร่าพลางประกบจูบกับจระเข้ทะเลทราย


" ฟุฟุฟุ มีแขกมาล่ะครอค " 


" ใครวะ ตอนนี้เนี่ยนะ !? แก ! ปล่อยเดี๋ยวนี้ คนเขาจะว่ายังไงมาเห็นชั้นในสภาพนี้เนี่ย " ร่างเล็กกว่าตวาดแว้ดใส่เจ้านกตัวใหญ่


" โอ้ กำลังสนุกกันเลยเรอะ " สโมคเกอร์โผล่มาด้านหลังดาโบเอีย และนั่นทำให้ทุกการกระทำของโดฟลามิงโก้ชะงัก ครอคโคไดล์กลิ้งตัวออกจากใต้ร่างใหญ่ก่อนจะลุกขึ้นนั่งอย่างลุกลี้ลุกลน


" เมื่อคืนยังไม่พอรึไงวะ วันนี้มันวันฮาโลวีนนะ ! " จระเข้ทะเลทรายรีบสวมเสื้อยืดทับเสื้อกล้าม ก่อนจะเดินตามมาสมทบกับดาโบเอียและสโมคเกอร์


" คิก เมื่อคืนเสียงดังกันมากเลยล่ะ หลับไม่ได้เลยรู้มั้ยครอค " ดาโบเอียยิ้มกริ่ม ครอคโคไดล์ถลึงตามองน้องสาว ใบหน้าเปลี่ยนสีแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร


" พวกเด็กๆอยู่ข้างนอก กำลังเล่นกันอยู่ " ดาโบเอียรายงานเมื่ออีกสองคนจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อย ครอคโคไดล์สะบัดหน้าหนีริมฝีปากของโดฟลามิงโก้ที่พยายามจะฉกหอมแก้ม คนตัวสูงสุดในกลุ่มเบะปากด้วยความเสียดาย


ตอนนี้ก็เกือบห้าปีแล้วที่ครอคโคไดล์ประกาศกับทุกคนว่ากำลังอยู่ในความรักกับนกหนุ่ม และเป็นเวลาห้าปีกับอีกหนึ่งเดือนที่สโมคเกอร์ได้ไปดินเนอร์กับดาโบเอียเป็นครั้งแรกหลังจากการจีบทั้งหมดสองปีครึ่ง และมีพยานรักเป็นเด็กหญิงตัวน้อยชื่อ วานิ และตอนนี้เธอก็อายุ 2 ขวบแล้ว


แน่นอนว่าคนรักเด็กอย่างครอคโคไดล์ชอบขโมยไปเป็นลูกตัวเอง !!


" พ่อจ๋า แม่จ๋า หนูกะพี่ซูการ์หิวแล้ววววววววววววววว " เสียงใสลากยาวมาจากห้องโถงแห่งบ้านแอนิมอเลีย


" อา . . . รอเดี๋ยวนะ เดี๋ยวแม่ลงไป " ดาโบเอียยิ้ม ส่งสายตาคาดคั้นไปที่โดฟลามิงโก้และครอคโคไดล์ที่กำลังแยกเขี้ยวใส่กัน


" ไป กิน ข้าว " หญิงสาวเน้นเสียงก่อนจะสะบัดตัวตามสโมคเกอร์ไป


ครอคโคไดล์ส่ายหัวพลางตามทั้งสองลงไป แล้วเขาก็สะดุ้งเฮือกเมื่อเด็กตัวน้อยผมสีเขียวกระโจนเข้าหา


" TRICK OR TREAT ! " 


" โอ้ย ตกใจหมดซูการ์ ! " จระเข้หนุ่มอมยิ้ม อุ้มซูการ์ขึ้นมานั่งบนไหล่กว้าง


" เลี้ยงขนมหนูหน่อยสิ " ซูการ์บ่นก่อนจะร้องลั่นเมื่อโดฟลามิงโก้ขยี้ผมเขียว


" อย่าไปกวนสิ ไม่เคยได้ยินเหรอ เวลาตัวเมียพึ่งตื่นมักจะหงุดหงิดง่ายน่ะ ฟุฟุฟุฟุ " ร่างสูงหัวเราะก่อนจะวิ่งหนีครอคโคไดล์


" ใครเป็นตัวเมียหาาาาาาาา มาให้ถีบซะดีๆเลยไอ้นกงั่ง ! " 


" เห้อ . . . วุ่นวายจริงนะ " ดาโบเอียนวดขมับ เอียงกายไปพิงสโมคเกอร์


" เอาน่างู เหมือนทุกที . . " สโมคเกอร์ส่ายหน้า เสียงทะเลาะกันแต่เช้าระหว่างสายลับกับมาเฟียทำให้ทุกคนส่ายหน้า ดาโบเอียเพ่งมองนิโคโรบินที่ถือถาดอาหารมา ผลอะไรบางอย่างสีแดงผุดผ่องกองอยู่เต็มจานกระเบื้อง

( 30 % )

“ คุณครอคโคไดล์ มะเขือเทศที่คุณฝากท่านคอบร้าซื้อได้แล้วนะคะ ดิชั้นวางไว้บนโต๊ะนะคะ “ หญิงสาวกล่าวแล้วนั่งลงตรงข้ามกับดาโบเอีย ครอคโคไดล์หันขวับ มือละจากปกเสื้อเชิ้ตของโดฟลามิงโก้ก่อนจะวิ่งมาที่โต๊ะกินข้าว ทิ้งให้นกหนุ่มนอนกองอยู่กับพื้น ซูการ์และวานิจังหัวเราะน้อยๆอยู่ข้างเขา


“ นี่ ไอ้เด็กสองคนนี้ ! มาช่วยกันสิฟระ ! “ โดฟลามิงโก้โวยวาย แขนยาวควานหาแว่นกันแดดมาใส่ ก่อนที่ซูการ์จะวิ่งไปหาครอคโคไดล์ แว่นสีม่วงอยู่ในมือ


“ อะนี่ แว่นพ่อล่ะค่ะ ” แขนเล็กยื่นแว่นให้กับครอคโคไดล์ ท่านเซอร์หนุ่มรับมาก่อนจะเก็บใส่กระเป๋าเสื้อ 


“ แก! ซูการ์! ทำกับพ่ออย่างงี้ — อั้ก!! ” สายลับหนุ่มโวยวายต่อ ก่อนจะเงียบไปเมื่อเด็กสาวแรกรุ่นอย่าง โมเน่ นั่งทับลงกลางหลัง ตามมาด้วยเบบี้ไฟว์และน้องคนเล็กสุดแต่แสบสุดในสามหน่อเลื้อยคลาน ‘ อัลลิเกเตอร์ ‘ ไม่มีใครรู้ที่มาที่ไปของเธอ แต่คำกล่าวของโรบินคือ ‘ ตั้งแต่เธอเข้ามาทำงานกับพวกบาล็อก เวิร์ค ก็มีคนคนนึงที่ทุกคนเรียกว่านายน้อยอัลลิเกเตอร์วิ่งทั่วห้องทำงานของดาโบเอียแล้ว ‘ !!

“ คิกคิก ดอฟฟี่โดนแกล้งล่ะ นี่มันเป็นเรื่องหายากนะ! ” ครอคโคไดล์อมยิ้ม หยิบโทรศัพท์เครื่องหรูมาถ่ายรูปแฟนหนุ่มของตนที่โดนเด็กๆสามคนนั่งทับไว้


( 35 % )


โดฟลามิงโก้กัดฟันกรอด เขาเงยหน้ามองขอความเห็นใจจากแฟนหนุ่มก่อนจะก้มหน้าหนี ต้นขาขาวโผล่พ้นกางเกงขาสั้นมา โมเน่ตบท้ายทอยของนกหนุ่มพลางหัวเราะคิก



" เป็นไงตรงนี้ วิวดีใช่ม้า~ " อัลลิเกเตอร์กล่าว โดฟลามิงโก้กระแอมไอก่อนจะกระซิบกลับ



" อืม ขาขาว เรียว สวย พลังเยอะ . . . วิวดีมาก แต่หนักพวกแกว่ะ " 



" เฮ้ย แกจะนอนบื้ออยู่ตรงนั้นอีกนานป่ะ ชั้นรอกินข้าวนะเว้ย ! " ครอคโคไดล์ตวาดใส่ร่างสูง โดฟลามิงโก้เบะปาก บุ้ยใบ้ไปที่สามหน่อบนตัวเขา



" ชั้นก็อยากไปกินเหมือนกัน แต่ลุกไม่ได้โว้ย "



" แหม ไม่ไปช่วยเขาล่ะครอคจัง " ดาโบเอียกระซิบ ดันให้จระเข้หนุ่มลุกไปช่วยอีกคน



" ม่ายอ่ะ เมื่อคืนมันทำชั้นไว้หนัก ปล่อยไว้งี้แหละ ให้มันรู้ซะบ้างว่าเป็นคนอยู่ล่างหนักแค่ไหน " ร่างสมส่วนกระตุกยิ้ม ขยับขาเล็กน้อยพอจะเรียกให้คนโดนแกล้งกลืนน้ำลาย



" ครอคคคคคคค ขอเหอะ " สายลับหนุ่มอ้อนวอน โมเน่ลุกขึ้นบิดขี้เกียจ และโดฟลามิงโก้ก็รู้สึกว่าน้ำหนักข้างบนน้อยลง จึงตัดสินใจพลิกตัวแล้วลุกขึ้น นั่นทำให้อัลลิเกเตอร์และเบบี้ไฟว์ยอมถอยออกไปนั่งกับครอคโคไดล์แทน



" พอได้ทีล่ะแกล้งกันเลยนะ รอตะวันตกดินก่อนเถอะครอค ชั้นมีเซอร์ไพรส์ให้แก " ร่างสูงบ่นอุบเมื่อนั่งลงตรงข้ามกับสองพี่น้อง



" หึ มีเซอร์ไพรส์ให้แกเหมือนกัน ไอ้นกงั่ง " ครอคโคไดล์ยิ้มกริ่ม ดวงตาคมสีอำพันฉายแววของนักล่า โดฟลามิงโก้หรี่ตา



" มาแข่งกันมั้ยล่ะ " ชายหนุ่มเลิกคิ้ว 



" บอกมาสิเรื่องอะไร " โดฟลามิงโก้โน้นตัวลงไปกระซิบข้างหูอีกคน ชายหนุ่มขบไรฟันลงบนต่างหูทองที่คุณมาเฟียใส่ไว้ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงขี้เล่นแบบเจ้าตัว



" ฮัลโลวีนคืนนี้ ใครจะแซ่บกว่ากัน " ครอคโคไดล์ถลึงตามองคนรัก ก่อนจะถีบให้ร่างสูงกว่ากลับไปนั่งตามเดิม



" ไม่มีทาง คิดอะไรของแกหา " 



" เอาสิๆ อยากเห็นบอสแต่งตัวแซ่บๆมานานละ " เสียงใสของนิโคโรบินพูดขึ้น หลังนั่งฟังบทสนทนาของทั้งคู่อยู่นาน ดาโบเอียปรบมือเห็นด้วย



" จริง ! ครอคจังแต่งตัวยั่วครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่นะ ตอนที่อยู่กับพ่อล่ะมั้งนั่น " 



" นี่แก ! เป็นน้องชั้นแทนที่จะช่วยห้ามเจ้านกนี่ เธอก็ด้วย !  ชั้นเป็นเจ้านายเธอนะเฟ้ย ! ไปส่งเสริมมันทำไม เดี๋ยวหักเงินเดือนให้หมดซะนี่ " ครอคโคไดล์แยกเขี้ยวใส่สองสาว ดาโบเอียยักไหล่ก่อนจะงับหูสโมคเกอร์ที่กำลังสัปงกอยู่



" อะไรวะเฮ้ย !? " ทหารเรือหนุ่มสะดุ้งตื่น เขาหันซ้ายหันขวาก่อนจะจ้องเขม็งที่มาดามสาว



" มีอะไรเหรอควัน " แม่งูทำหน้างง



" ปลุกควันเหรอ "



" เปล่านี่ ควันคิดไปเองแล้ว " 



" ดาโบเอียเป็นคนปลุกนายนั่นแหละ " ครอคโคไดล์ได้ทีเอาคืนน้องสาว ดาโบเอียหันขวับไปหาคนอายุมากกว่า ก่อนจะอุทานออกมาเมื่อสโมคเกอร์งับหูตัวเองคืนบ้าง



" ค - ควัน ! " ร่างบางพูดตะกุกตะกัก หูเป็นจุดอ่อนของเธอ เหมือนที่มือซ้ายเป็นจุดอ่อนของครอคโคไดล์



" มีอะไร " คนถูกเรียกเลิกคิ้ว มุมปากหยักขึ้นเป็นรอยยิ้มสะใจ โดฟลามิงโก้ถอนหายใจน้อยๆพลางมองอีกสามคน



" นี่ ครอคจัง เมื่อไหร่จะคืนแว่นชั้นล่ะ " คนผมทองทวงถาม มือแบขอของคู่กายตัวเองคืน ครอคโคไดล์ยักไหล่ ตีมึนแบบหน้าด้านๆจนโดฟลามิงโก้อดยิ้มไม่ได้



" ไม่รู้ อยากได้ก็ขอสิ "



" ชั้นขอแว่นคืนได้มั้ย "



" ไม่มีการขอที่ดีกว่านี้หรือไง "



" ครอคจัง ขอแว่นคืนนะ "



" ไม่ให้ "



" คุณครอคโคไดล์ครับ ขอแว่นของผมคืนเถอะนะครับ " ร่างสูงกัดฟันพูด จ้องหน้าคนผมดำอย่างจริงจัง ครอคโคไดล์หลุดหัวเราะก่อนจะหยิบแว่นกันแดดสีสดใสคืนให้เจ้าของ



" เยี่ยม " ชายหนุ่มเอื้อมมือไปจะคว้าแว่น แต่ครอคโคไดล์กลับชักมือกลับ



" ใครจะคืนให้ง่ายๆวะ " ชายหนุ่มแลบลิ้น แต่ก็ต้องร้องลั่นออกมาด้วยความตกใจเมื่อนกหนุ่มปีนข้ามโต๊ะกินข้าวมาหา ร่างเล็กกว่าหันไปขอความช่วยเหลือจากโรบิน ดาโบเอีย และสโมคเกอร์ แต่ก็พบเพียงความว่างเปล่า



" ถ้าคุณขัดขืนเจ้าพนักงาน ไม่ยอมให้แว่นล่ะก็ . . . . . ผมก็คงต้องใช้กำลังนะครับ ฟุฟุฟุ ~ " ร่างสูงดันให้อีกคนถอยไปติดกำแพง ครอคโคไดล์เตรียมจะหนี แต่แขนยาวก็ตรึงให้เขาอยู่กับที่



" ย - หยุดเดี๋ยวนี้นะแก ! ! " ชายหนุ่มร้องลั่นก่อนที่สายลับหนุ่มจะพลิกสถานการณ์จากฝ่ายถูกกระทำมาเป็นผู้กระทำ



( 45 % เป็นฉากกึ่ง Nc นะครับ ถ้าอยากได้แบบเต็มให้ส่วนตัวมา >3 )



ลิ้นยาวเลียริมฝีปากพร้อมๆกับที่ครอคโคไดล์หลับตาแน่น โดฟลามิงโก้ชอบเสมอเวลาที่อีกคนทำท่าเหมือนกลัว มันเหมือนลูกแมวที่ไม่อยากอาบน้ำ และมันน่ารักมาก



" อ - ไอ้นกบ้า " ร่างเล็กพึมพำ โดฟลามิงโก้จูบปากอีกคนอย่างอ้อยอิ่ง มือหนาบีบเค้นตามร่างกายที่ยังคงมีรอยแดงเป็นจุดๆจากเมื่อคืน



" ก็บอกให้คืนดีๆแล้วไง " ชายหนุ่มพูด ขบไรฟันลงตามคอขาว ครอคโคไดล์สะดุ้ง พยายามผลักอีกคนออก



" ก - ก็ชั้นไม่อยากให้แกใส่แว่นนี่ ! " คนผมดำพึมพำ



" หมายความว่าไง ? " สายลับหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองงงๆ  ก่อนจะยิ้มให้กับหน้าหล่อของอีกคนที่เปลี่ยนเป็นสีชมพู โดฟลามิงโก้ยังคงอ้อยอิ่งอยู่กับคอขาว ก่อนจะไล่ลิ้นร้อนกลับขึ้นมาที่หน้า


" ก็ . . . แกไม่เข้าใจเหรอ เวลาคุยกัน ชั้นก็อยากม - มองตาแกนี่นา " ชายหนุ่มตะกุกตะกัก หน้ายิ่งแดงขึ้นกว่าเดิม มันเป็นความในใจที่ไม่เคยจะบอกไปด้วยซ้ำ แต่ไม่รู้อะไรมันมาดลใจจระเข้ปากหนักให้โพล่งออกไป



" ทำไมล่ะ ใครๆก็บอกว่าตาชั้นมันไม่สวย "



" ตาแกน่ะ สวยที่สุดเท่าที่ชั้นเคยเห็นมาแล้ว ไอ้นกโง่ ! " ร่างเล็กกว่าแหวใส่ ก่อนจะหายใจเฮือกใหญ่



" ทำไมเวลาโดนผมสอบสวน ไม่แหวใส่กันอย่างงี้ล่ะครับ ~ " คนตาฟ้ายิ้มเจ้าเล่ห์ เลิกเสื้อยืดขึ้นอย่างชำนาญพลางสร้างรอยไว้บนผิวเนื้อ 



" อ - อื้ม . . . หุบปากไปเลยแกน่ะ ! " ครอคโคไดล์โอบรอบคอของคนรัก แต่ยังคงไม่ยอมมองหน้า



" ไม่เอาน่า คุยไปทำไป สนุกดีออก " สายลับหนุ่มว่า ลากลิ้นเลียตามไหปลาร้าก่อนจะลงมาถึงแผงอกกว้าง รอยสีแดงที่ทำทิ้งไว้เมื่อคืนยังคงอยู่



" แกสนุกคนเดียวสิไม่ว - อะ หยุดเลย ! " ชายหนุ่มกัดริมฝีปากเมื่ออีกคนเริ่มเล่นลิ้นกับยอดอกตัวเอง 



" อะไรนะ พูดใหม่สิ ~ "



" ก - แก ! ไอ้ . . . อ่ะ - อย่านะ มันจ - เจ็บ " ร่างสูงกว่าเงยหน้าขึ้นมองอีกคน ผมดำตกลงมาปรกหน้าที่กำลังบิดเบี้ยวด้วยความอยากและความซึน 



" เจ็บมากมั้ย เมื่อคืนตรงนี้โดนเยอะด้วย . . " โดฟลามิงโก้เลิกคิ้ว นวดบนอกของอีกฝ่ายอย่างเบามือ แต่ก็ไม่วายขบเม้ม



" แกลองโดนบ้างมั้ยละหา ! ? อ๊ะ . . . อย่าเป่าสิไอ้โง่ ! ม - มันเสียว - อะ อือ . . " ครอคโคไดล์ขมวดคิ้วเข้าหากัน ก่อนจะแอ่นตัวขึ้นเบียดกับร่างหนาของคุณสายลับ 



" อย่าปากหนักสิ ชอบก็บอก ~ " 



" จะทำอะไรก็รีบๆทำเฟ้ย ทรมาน ! " ครอคโคไดล์ตวาด และเขาก็รู้สึกได้ว่านั่นคือความผิดพลาดครั้งใหญ่



" ฟุฟุฟุ ~ งั้นไม่ออมมือแล้วน้า " โดฟลามิงโก้หัวเราะและครอคโคไดล์ก็ร้องโหยหวน



( CUT 50 % )



ครอคโคไดล์ลากสังขารออกจากห้องกินข้าว ตามมาด้วยร่างสูงใหญ่ของโดฟลามิงโก้ที่ยิ้มด้วยพึงพอใจ ดาโบเอียรีบวิ่งลงบันไดเพื่อประคองพี่ชายของตนและนิโคโรบินที่กำลังคุยโทรศัพท์


" ไหวมั้ยครอค จริงๆน้า เกือบชั่วโมงเลย . . . " เสียงใสของโรบินพูดขึ้น เธอวางมือจากโทรศัพท์ก่อนจะเดินมาหาเจ้านายของเธอ


" ใครโทรมาเรอะ " โดฟลามิงโก้เลิกคิ้ว ส่วนทางคุณจระเข้เองก็โผล่หน้ามา ก่อนจะเริ่มหน้าแดงขึ้นเรื่อยๆ


" ไปถ่ายตอนไหนวะเนี่ย ลบทิ้งเดี๋ยวนี้เลยนะ ไม่งั้นเธอโดนหักเงินเดือนแน่ ! " ร่างโปร่งตวาดใส่โรบิน เลาขาสาวยิ้มน้อยๆก่อนจะก้มหัวรับ


" จะลบอย่างเร่งด่วนเลยค่ะบอส ว่าแต่ สนุกมั้ยคะ ? " หญิงสาวตีหน้าซื่อพลางหลบกำปั้นของคนเป็นนายที่เหวี่ยงมา


" สนุกบ้านเธอน่ะสิ ดูไอ้นกโง่นั่น ดูมัน ดูมันสิ ทำชั้นจนชั้นเกือบเดินไม่ได้ มันยังมีหน้าคุยกับน้องชั้นอีก แกนะแก ตกเย็นวันนี้ได้ทรมานแน่ เหอะ ว่าแต่ เธอคุยกับใครน่ะ "


" คุยกับวีวี่แล้วก้ออออออออออออออ . . . . " เลขาสาวโชว์หน้าจอโทรศัพท์


บนนั้นคือคลิปของครอคโคไดล์กับโดฟลามิงโก้ และปรากฏชื่อผู้ส่งคือตัวโรบินและอีกคนคือเอเยนต์ระดับสูงที่มีฉายาในองค์กรบาล็อก เวิร์คว่า ' รีดเดอร์ ' ครอคโคไดล์เมื่อเห็นดังนั้นก็เกือบจะแหกปากร้องออกมา หากแต่เส้นเสียงและลำคอของจระเข้หนุ่มในตอนนี้มันแหบเพราะการใช้เสียงที่เยอะเกิน


" นี่โรบิน เธอนี่มัน . . . " ร่างโปร่งกัดฟัน ใบหน้าคมของคุณสายลับโผล่มาข้างๆอีกคนก่อนจะยิ้มร่าเมื่อเห็นคลิปเจ้าปัญหา


'' โอ้ เยี่ยมเลยโรบิน ส่งมาให้ชั้นบ้างสิ เวลาครอคไม่อยู่ชั้นจะได้ไม่เบื่อ " 


" ทราบค่ะนายน้อย ไปขอโมเน่ก็ได้นะคะ น่าจะมี " สาวผมดำหัวเราะคิกให้กับใบหน้าแดงก่ำยิ่งกว่ามะเขือเทศของครอคโคไดล์


" หักเงินเดือนให้หมดทุกคนเลย ! " ชายหนุ่มตวาด


" เอ๋ ~ งูว่าถ้าได้ของมีค่าขนาดนี้น่ะ ต่อให้โดนหักเงินเดือนก็ยอมนะ จริงมั้ยล่ะ โมเน่ นายควัน "


" ดาโบเอียพูดถูกนะคะ คุณครอคโคไดล์ อีกอย่าง ดอฟฟี่ก็เป็นคนขอพวกเราด้วย "


" ควันไม่รู้ด้วยหรอก เรื่องนี้ เคลียร์กันเองเหอะ ควันจะเตรียมงานฮัลโลวีนแล้ว พนันได้เลยว่าวันนี้ไอ้เจ้าเด็กๆแก๊งหมวกฟาต้องมาแน่ " ทหารเรือหนุ่มว่า ก่อนจะลากดาโบเอียออกไปด้วนกัน


" คุฮะฮะฮ่า จริงสิน้า อยากเจอเจ้าหมวกฟางกับพ่อคิ้วม้วนชะมัด วันนั้นที่ซันจิมา จ้องชั้นตาเป็นมันเลย " มาดามคนสวยพูด ตามแฟนหนุ่มไปที่หลังบ้าน มาดามสาวหายไปในห้องแต่งตัว ก่อนที่หญิงสาวจะโผล่ออกมาหาสโมคเกอร์ในชุดเมดสาวกับหางหมาป่ายาวนุ่มฟู


" น่ารักมั้ยๆ "


" อือ "


'' นี่ ครอคจะใส่ชุดนี้ล่ะ "


" จะดีเหรอ เดี๋ยวคืนนี้ก็โดนอีกสิ . . . . "


( 55 % )


" ดีสิ ก็นี่คือเซอร์ไพรส์ให้พ่อสายลับล่ะ " มาดามสาวยกยิ้มน้อยๆก่อนจะหาว


" ง่วงแล้วเรอะ "


" อืม "


" ไป กลับไปกันเถอะ ว่าแต่งูจะใส่ชุดนี้ทั้งวันเลยเหรอ "


" อืม . . " อีกคนเบือนหน้าหนีสายตาของสโมคเกอร์ที่โลมเลียไปทั่วตัว 


" นี่มันพึ่งเที่ยงเองนะ "


" เหอะน่าาาา " ดาโบเอียลากเสียงยาวด้วยความง่วงและรำคาญ พลางหมุนตัวและทำท่าจะเดินกลับไปยังห้องโถงใหญ่ที่ตอนนี้เกิดการจลาจล (?) อยู่


" ครับๆ ควันยอมละครับ ที่รัก " สโมคเกอร์ส่ายหน้าให้กับนิสัยเอาแต่ใจของมาดามสาว เดินตามอีกฝ่ายต้อยๆกลับไปหาที่เหลือ ครอคโคไดล์เงยหน้าขึ้นจากแอ่งน้ำสีแดงและร่างสูงใหญ่ของโดฟลามิงโก้


" โอ้ส ยังไม่กลางคืนเลยนะครอค จะรีบไปไหนเหรอ " ดาโบเอียขมวดคิ้ว ใช่ว่าเธอจะเข้าใจว่าครอคโคไดล์ได้ทำการประหารชีวิตคุณสามีของตัวเองไปแล้ว แต่แค่การกดหน้าอีกคนให้จมอยู่กับกองมะเขือเทศเละๆนั่น โดฟลามิงโก้ก็น่าจะทรมานพอควร


" ก็นะ ไอ้นกนี่มันเริ่มปาใส่ชั้นก่อน "


" ก็ชั้นอยากเห็นแกเลอะ - อั่ก !! " โดฟลามิงโก้ผู้น่าสงสารก็ถูกกดหัวลงไปอีกรอบ 


" รอตกเย็นสิ แกนี่ไม่รู้จักการรอคอยเลยนะ " ครอคโคไดล์ส่ายหัวน้อยๆกับนิสัยเสียๆของอีกฝ่าย


" เงียบไปเลย แกไม่เข้าใจเหรอว่ามันทรมานแค่ไหนน่ะ เวลาแกมานั่งโชว์ขาขาวๆอยู่ตรงหน้าแล้วชั้นก็ทำไรไม่ได้เพราะเด็กๆอยู่น่ะ " ร่างสูงใหญ่ชี้สะเปะสะปะไปที่เด็กๆสามคนอันได้แก่ ซูการ์ อัลลิเกเตอร์ และวานิ ทั้งสามยิ้มอ่อนๆส่ายหน้าเหมือนจะบอกว่า ( ไม่จริงเลยค่ะ ดอฟฟี่ไม่เคยสนสายตาเวอร์จิ้นของพวกเราเลยค่ะ )


" ตอแ-ล ทีเวลาบนเตียงชั้นยังรอได้เลย เรื่องแค่นี้ทำเป็นรอไม่ไหว " เพียงเท่านั้น โมเน่ โรบิน และสโมคเกอร์ก็รีบวิ่งไปปิดหูปิดตาของคนยังไม่บรรลุนิติภาวะทั้งสามทันที แน่นอนว่าไอ้ที่ตามมามันต้องเป็นอะไรที่เด็กไม่ควรฟัง 


" ก็ทำไมอ่ะ มันก็ทำแบบนี้อยู่แล้ว "


" แต่คนอื่นไม่ได้ทิ้งกันให้ * ตั้งแล้วก็นั่งมองนี่หว่า "


" แกจะเอาไง จะให้รีบทำให้เสร็จๆใช่มั้ย ไม่ต้องมา * กัน อะไรเลยใช่มั้ย "


" ไม่โว้ย แต่ไม่ได้หมายความว่าแกจะทิ้งให้ชั้นอารมณ์ค้างอย่างงั้นนี่ "


" ทีแกแกยัง * แล้วยังมัดชั้นไว้ แกหาเรื่องเรอะ "


" แกเป็นคนขอเองไอ้นก * "


" ด่าชั้นว่าไงนะไอ้จระเข้งั่ง "


" ไอ้ * ชั้นอายุมากกว่าแกนะ "


" เวลาแบบนี้เอาเรื่องอายุมาพูด "


" แกจะทำร้ายคนอายุมากกว่าเรอะ "


" แกก็เป็นมาโซอยู่แล้ว "


" มาโซบ้านเอ็งดิ ไม่เคยขอให้แกเอาห่วง * * * "


" ************** "


" นี่แกกล้าใช้คำพรรค์นั้นเรอะ ไอ้ * ขาด ไอ้เถิก ! ! "


" หนอยยย นี่ผัวนะเฟ้ย เดี๋ยวจับกดซะเลยดีมั้ยหา "


" ไอ้ * "



จลาจลกลางบ้านดำเนินไปเกือบสิบนาทีก่อนจะสงบลงด้วยคำพูดคำเดียวของดาโบเอีย ( หูกระจงควรปลูกให้ห่างจากตัวบ้าน ) แล้วทุกสิ่งทุกอย่างก็กลับมาเป็นปกติ แน่นอนว่าเด็กน้อยทั้งสามสามารถกลับมาได้ยินอีกครั้งแล้ว 


" พวกนายสองคนนี่เถียงกันได้โคตรไร้ยางอายเลย " สโมคเกอร์เปรยขึ้นในห้องออนเซ็นชายเมื่อทั้งหมดแยกย้ายไปแต่งตัว จริงอยู่ตอนนี้พึ่งจะบ่ายโมง แต่การแต่งตัวของแต่ละคนก็ใช้เวลาพอสมควร และไม่ใช่ว่าคนในแอนิมอเลียรีเจียนจะมีน้อย อย่างน้อยๆเหล่าผู้นำก็สิบกว่าคนแล้วล่ะ


" ก็ไอ้โดฟลามิงโก้อ่ะ "


" ชั้นผิดเหรอ "


" เออ ! นิสัยเสียๆของแกส่งผลกระทบกับชั้นมากเกินไปเลยเว้ย "


" เฮ้ย ใจเย็นๆ อย่าพึ่งตีกันสิ " เวอร์โก้รีบร้องปราม สโมคเกอร์ส่ายหัวเป็นรอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ของวันก่อนจะเริ่มขัดตัว


" เฮอะ " ครอคโคไดล์กอดอกแต่ก็ต้องร้องจ๊ากเมื่อโดฟลามิงโก้ขโมยหอมแก้มเขาไป หน้าคมเปลี่ยนเป็นสีแดง


" สุดท้ายก็รักชั้นอยู่ดีแหละน่ะ "


" หุบปากไปเลยแก "


" ฟุฟุฟุ ทำให้หุบเองสิครับ "


" หาเรื่องชั้นเรอะ ไอ้นกหน้าโง่ ! "


" เข้ามาเลยเซ่ เจ้าเข้หน้าตาย ! "


" เอาเข้าไปไอ้สองคนนี้ !! " เวอร์โก้กุมขมับ ดูเหมือนว่าคำเตือนของเขาจะไม่สามารถหยุดยั้งการทะเลาะกันของสองผู้นำได้เลย


( 70 % )



// เดือนตุลาทั้งที Halloween theme ก็ต้องมาสิครับ ตอนนี้ยาวอยู่ 5555 อยากให้ใครแต่งเป็นอะไรตอนกลางคืนบอกได้นะ ไม่ทราบว่าผมเคยให้ดูรูปของวานิรึยังเอ่ย นี่นะครับวานิ ลูกของดาโบเอียกะสโมคเกอร์



แล้วก็จะมีอัลลิเกเตอร์ที่เป็นลูกบุญธรรมของเสี่ยป๋า



ตามนี้ครับ อย่าลืมนะ อยากให้ใครแต่งเป็นอะไรเมนต์กันมาน้าาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14 ความคิดเห็น

  1. #13 J-Hope_19 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 19:51
    คิดถึงไรท์จังเลยค่ะ
    #13
    0
  2. #12 O0o00ooO (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มีนาคม 2563 / 15:41
    เกินคำบรรยายค่ะ อร้ากกกก ฟินเเทบตายยย
    #12
    0