คัดลอกลิงก์เเล้ว

ยอดวิวรวม

1,476

ยอดวิวเดือนนี้

8

ยอดวิวรวม


1,476

ความคิดเห็น


11

คนติดตาม


13
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  6 มิ.ย. 59 / 18:02 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้




สวัสดีค่ะ เจ้าหญิงขนมหวานเอง

คนที่สวยๆชอบดองฟิคไง----

วันนี้เราแต่งคารุโอคุล่ะค่ะ ลองเปิดใจดู 


THX.

Michell Jean @ Dek-D.com

Mata kimi ni aeru hi @ Shion Miyakawa

あこ @ Pixiv.net

                                                            Micelle Jean        
    
    
     
 

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 6 มิ.ย. 59 / 18:02

บันทึกเป็น Favorite


Title : You’re Mine ~ Only Mine

Author : เจ้าหญิงขนมหวาน

 

----------------------------------------------------------------------

 

คาบคณิตศาสตร์..

 

คาบเรียนที่น่าเบื่อที่สุด โครตของโครตน่าเบื่อ

 

ทุกๆคนต่างพากันโอดครวญเมื่อโคโระเซนเซย์บอกว่าอยากจะปรับพื้นฐานคณิตศาสตร์ให้เหล่านักฆ่ามือใหม่ หรือก็คือนักเรียนของเขา เขาจึงได้ขอเปลี่ยนคาบเรียนทั้งวันของวันนี้เป็นวิชาคณิตศาสตร์

 

ปลาหมึกยักษ์เหลืองเขียนตัวเลขยึกๆเต็มกระดานไปหมด ซึ่งมันทำให้ให้เหล่านักเรียนในห้องอยากจะเอาไส้ดินสอแทงคอหอยตัวเองให้ตายๆไปเดี๋ยวนี้เลย

 

“ทำเป็นโอดครวญไปได้ เรื่องง่ายๆแค่นี้เอง ~”

 

เว้นเด็กหนุ่มผมแดงคนนี้ไว้คนนึงก็แล้วกันนะ..

 

ทุกคนในห้องต่างพากันเหงื่อตกไปกับคำพูดของคารุมะ แหม... ถ้าคนทั้งห้องฉลาดได้ครึ่งนึงของแกก็ดีน่ะสิ !

 

“เอาล่ะครับนักเรียน เดี๋ยวอาจาร์ยจะให้ลองจับคู่ติวกันเองนะครับ ส่วนอาจารย์ขอไปพักผ่อนที่ฮาวายสักชั่วโมงนะครับ ~~”

 

พอพูดจบร่างของอาจาร์ยโคโระก็หายไปด้วยความเร็วมัคทันที

 

ทุกคนในห้องต่างพากันชุลมุนหาคู่ติวให้ โดยส่วนมากก็พยายามเลือกคนที่ฉลาดกว่าตนอยู่แล้ว..

 

“อ...เอ่อ..อ....อา..อาคาบาเนะคุงคะ....” เด็กสาวร่างเล็กทักอีกฝ่ายด้วยเสียงสั่นเครือ ใบหน้าน่ารักใต้แว่นซ่อนสีแดงจางๆจากความเขินอายไว้ ริมฝีสั่นตะกุกตะกักไปหมด คารุมะมองเด็กสาวแล้วยกยิ้มขึ้นมา

 

หาเหยื่อมาแกล้งได้แล้วสิ ~~

 

“อาคาบาเนะคุงอะไรเล่า เรียกคารุมะสิ ~

 

เขากล่าวด้วยรอยยิ้มของเขา รอยยิ้มที่มีความเจ้าเล่ห์และแผนการแกล้งคนตรงหน้าแบบสารพัดร้อยแปดนะ...

 

“อ...เอ๊ะ... ด...ได้สิ.. คารุมะคุง”

 

“ดีมาก ~ ว่าแต่โอคุดะซังมีอะไรงั้นเหรอ ?”

 

“เอ่อ....” โอคุดะก้มหน้ามองพื้นด้วยใบหน้าแดงแจ๊ดแจ๋ ก่อนจะพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงสั่นๆของเธอ “ช....ช...ช่วย...ม..มา..ต...ติวให้จ..จะได้มั้ยคะ..?”

 

คารุมะถึงกับเผลอหลุดขำออกมากับท่าทีของเธอ อะไรกัน เขาดูน่ากลัวขนาดนั้นเชียว

 

แต่ท่าทางแบบนั้นเนี่ยน่ารักชะมัดเลย ~

 

“ได้สิ ไม่มีปัญหา ~~

 

“จริงเหรอคะ !? ขอบคุณนะคะคารุมะคุง !?”

 

แววตาสีลาเวนเดอร์ฉายความดีใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด เธอส่งรอยยิ้มที่ไม่ว่าใครมองก็ต้องรู้สึกเอ็นดูรอยยิ้มที่แสนจะน่ารักนี่ รวมถึงคารุมะก็เช่นกัน

 

ใบหน้าหล่อเริ่มมีสีแดงจางๆขึ้นเพราะความน่ารักของอีกฝ่าย

 

เขาพึ่งกลับมาเรียนได้ไม่นานก็ไม่ได้สนิทกับใครมากเป็นพิเศษเลยนอกจากนางิสะกับคายาโนะ รีบสร้างสัมพันธไมตรีเพิ่มก็ดี หรือไม่อาจจะมากกว่าเพื่อนก็ได้ ~~

 

ระหว่างที่คารุมะและโอคุดะกำลังติวกันอย่างสวีทหวานแหววมีออร่าสีชมพูแผ่ออกมา พวกเขาก็แทบไม่รู้ตัวเลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังมองมาอย่างไม่พอใจอยู่....

 

---------------------------

 

คารุมะเดินจูงมือโอคุดะข้ามถนนด้วยความเอ็นดู โอคุดะเองก็ยินดีที่จะให้อีกฝ่ายจับมือ วันนี้ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก พวกเขาสนิทกันได้อย่างรวดเร็วราวกับรู้จักกันมานานห้าสิบปี สนิทกันเร็วจนเพื่อนๆในห้องพากันชงให้สองคนนี้กลับบ้านไปด้วยกัน ถึงบางคนจะเห็นว่าถ้าคู่นี้ได้กันคงอันตรายแน่ก็เถอะ...

 

ทั้งคู่เดินมาเรื่อยๆพร้อมกับบทสนนทนาที่มีมาเรื่อยๆ ตั้งแต่เดินจากโรงเรียนพวกเขายังไม่หยุดคุยกันเลยด้วยซ้ำ

 

สิ่งที่คารุมะได้เรียนรู้จากตัวโอคุดะคือเธอเป็นคนที่จะทุ่มเทให้สิ่งที่ชอบ แทบจะทุ่มด้วยจิตวิญญาณเลยด้วยซ้ำ เธอทั้งขี้อาย สื่อสารไม่เก่ง แต่พอได้พูดเรื่องที่ชอบขึ้นมาก็พูดจ้อเลย ซึ่งมันเป็นอะไรที่น่ารักมากสำหรับเขา

 

ส่วนโอคุดะก็ได้เรียนรู้ว่าคารุมะไม่ใช่ผู้ชายน่ากลัวอย่างที่คิด แถมยังอบอุ่นมากด้วยซ้ำ....

 

“อ๊ะ.. ! ฉันอยากจะแวะร้านหนังสือตรงนั้นหน่อยจะได้มั้ยคะคารุมะคุง ?”

 

โอคุดะถามอีกฝ่ายด้วยใบหน้าออดอ้อน วันนี้หนังสือรวมเล่มสูตรเคมีที่เธออยากได้มานานวางแผงแล้วนี่นา ยังไงก็ต้องรีบไปสอยให้ได้

 

“เอาสิ ตามใจโอคุดะซังเลย ~

 

คารุมะตอบด้วยน้ำเสียงสบายๆ เขาก็ไม่มีธุระอะไรอยู่แล้ว อีกอย่างถ้าได้อยู่เรียนรู้เกี่ยวกับเด็กสาวตรงหน้ามากกว่านี้ก็คงเป็นเรื่องดีนั่นแหละนะ ~~

 

ทั้งสองก้าวเข้ามาในร้านหนังสือ โดยที่ไม่รู้เลยว่ามีใครบางคนแอบมารออยู่แล้ว....

 

โอคุดะไปหยิบหนังสือที่ตนต้องการและเตรียมไปจ่ายตังค์ แต่อยู่ๆก็มีคนสะกิดเธอ เธอจังหันไปมอง

 

“ว่าไงโอคุดะซัง ~ มาทำอะไรเหรอ ~~

 

เด็กสาวผมเขียวทักทายเพื่อนร่วมห้องรอยยิ้มร่าเริงของเธอ แต่ภายใต้ความร่าเริงนั้นสายผมเปียคงไม่รู้หรอกว่าแรงริศยาในตัวเธอตอนนี้มันรุนแรงมากพอที่จะฆ่าใครซักคนได้แล้วด้วยซ้ำ...

 

“อ๊ะ.. คายาโนะซัง..มาทำอะไรที่นี่เหรอคะ ?”

 

“มาซื้อหนังสือพุดดิ้งน่ะ ~ โอคุดะซังมาซื้อหนังเคมีเหรอ ?”

 

คายาโนะถามพลางมองหนังสือในมืออีกฝ่าย โอคุดะพยักหน้ารับแล้วขอตัวไปจ่ายตังค์ก่อน เธอไม่อยากให้คารุมะคุงรอนานมากหรอกนะ รู้สึกเกรงใจเขาแปลกๆ เขามาส่งแล้วยังต้องมารอเธอซื้อหนังสืออีก แต่อีกใจนึงก็ดีใจนะที่เขาทำแบบนี้..

 

คายาโนะจิ๊ปากอย่างหงุดหงิด.. เธอดูออกนะว่าโอคุดะจะรีบไปหาคารุมะ ซึ่งมันน่าหงุดหงิดที่สุด..

 

ฉันเฝ้ามองมาตลอดแต่โดนแย่งไปงั้นเหรอ เรื่องอะไรจะยอม..

 

คายาโนะรีบจ่ายตังค์ตัดน้าโอคุดะแล้ววิ่งออกไปข้างนอกทันที เมื่อเธอเห็นคารุมะเธอก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข

 

ในที่สุดก็ได้อยู่ด้วยกันสองคนซักที ต้องรีบก่อนโอคุดะซังจะมาซะแล้ว ~

 

“คารุมะคุง ~~

 

คายาโนะทักทายอีกฝ่ายด้วยเสียงใสแจ๋ว คารุมะเห็นคนตัวเล็กก็ยิ้มอย่างเอ็นดูขึ้นมา ด้วยความที่ว่าเธอเหมือนเด็กแล้วก็แกล้งสนุกดี

 

“ว่าไงคายาโนะจัง ? ว่าแต่คายาโนะจังเห็นโอคุดะซังมั้ย ? ทำไมไปซื้อหนังสือนานจัง”

 

เมื่อคายาโนะได้ยินชื่อโอคุดะขึ้นมารอยยิ้มของเธอก็หุบลงทันที..

 

“นี่...”

 

เธอพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า จิตสังหารที่เก็บซ่อนมานานเริ่มจะแผลงฤทธิ์เพราะแรงริศยาเสียแล้ว ยังไงวันนี้ก็ต้องมีคนตาย..

 

และคนนั้นคือคนที่แย่งของรักของเธอไป !!!

 

“ฉันไม่ชอบเวลาคารุมะคุงอยู่กับโอคุดะซังเลยนะ...”

 

ดวงตาที่อำพันเบิกโพลงด้วยความตกใจปนมึนงง เกิดอะไรขึ้นกับคายาโนะที่ร่าเริงคนนี้กัน ทำไมอยู่ดีๆถึงเปลี่ยนไปเป็นคนละคนล่ะ ?

 

“ฉันหึง”

 

ดวงตาของคารุมะเบิกกว้างอีกครั้งกับคำพูดของอีกฝ่าย และไหนจะหนวดที่ออกมาจากต้นคอของเธอ

 

นั่นมันอะไร !!

 

ตุบ..!

 

โอคุดะที่กลับมาพอดีเผลอทำหนังสือตกด้วยความตกใจ ร่างกายสั่นไปหมดด้วยความกลัว

 

“...ฉันเกลียดเวลาที่มีคนมายุ่งกับของรักของฉัน...”

 

“แล้วคนๆนั้นก็คือนายคารุมะ !!

 

“เพราะฉะนั้น....”

 

หนวดสองเส้นจากต้นคอของร่างเล็กแทงทะลุหัวใจของเด็กหนุ่มไปอย่างไร้ความปราณี หยาดเลือดสีแดงสดกระจายไปทั่ว และส่วนนึงก็ไปเปรอะหน้าของโอคุดะ

 

คายาโนะตรงไปหาโอคุดะแล้วเช็ดเลือดที่หน้าให้เธอ

 

ร่างเล็กสั่นด้วยความหวาดกลัว เหตุการณ์เมื่อกี้ทำเอาขาของเธออ่อนล้าจนทรุดลงไปกับพื้น ถ้าเธอคิดจะหนีคนตรงหน้าต้องฆ่าเธอแน่

 

ตอนนี้สิ่งที่โอคุดะทำได้มีเพียงแค่การพยักหน้ารับชะตากรรมและไว้อาลัยให้เพื่อนสนิทคนแรกของเธอ

 

คายาโนะก้มลงมาประกบริมฝีปากเข้ากับอีกฝ่ายเบาๆแล้วกระซิบที่ข้างหูของเธอ

 

“จำไว้นะโอคุดะซัง โอคุดะซังน่ะเป็นของฉัน ของฉันคนเดียว ~

 

“เพราะงั้น..ถ้ามีใครมาแตะต้องเธอฉันจะฆ่ามันทิ้งให้หมดเลย

 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Lunatic Syndrome ☪ จากทั้งหมด 7 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

11 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 17:32
    อือหืม...
    yuri......//ติดสตั้น oh! my god!!!
    #11
    1
    • 25 มีนาคม 2560 / 17:35
      อีกอย่าง...
      ทำไมไม่ส่งมอบคารุมะให้นางิจังหรือกาคุคุงล่ะเออ...
      เรื่องนี้จะได้ y โดยสมบูรณ์....
      #11-1
  2. #10 มิวติคอล
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 19:37
    ไม่อยากให้คายาโนะเป็นตัวร้ายเลยอ่ะ อยากให้คู่กับนางิสะดีๆ ไม่ต้องอิจฉาใคร ถ้าจะเอาตัวร้ายอ่ะ ก็คิดขึ้นมาเองเลยสิคะ//// ทำหน้าบูด😣😣😣
    #10
    1
  3. วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 04:58
    หักมุม...อื้อหือ---- นึกว่าคายะจะแย่งคารุไปแต่อ่านดีๆ คายะแย่งโอคุไปนี่หว่า กรรม 555+ อมก.มากเลยค่ะ จะติดตามน้าาาา
    #9
    0
  4. #8 Dre_am☆ (@Dreamer_Eater) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 21:06
    ห่ะ?! 5555ความหักมุมนี้ ถถถถถถ
    #8
    0
  5. วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 23:56
    หักมุมจนตกใจเลยจ้า 555555
    อ่านจบนี่ปิดหน้าขำเลย (คารุมะ ทำไมนายตายง่ายขนาดนั้นนนน?!!)
    #7
    0
  6. วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 07:52
    หักมุมเกินไปแล้ว!!?
    #6
    0
  7. วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 13:06
    เอิ่มมมม พีคกว่านี้จะมีอีกมั้ย 555555555555555 หักมุมอย่างไม่น่าให้อภัยยย นี่มันอะไรฟะเนี่ย!?! 
    #5
    0
  8. วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 22:19
    ถถถถถว์ นึกว่าคายาโนะหึงคารุมะ  ไปๆมาๆหึงโอคุดะเฉย และคารุมะก็ตายอย่างอนาถ //ยืนไว้อาลัย 3 วิ แด่คารุมะ
    #4
    0
  9. วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 22:32
    อมก.................................... ไม่มีอะไรจะพูดเลยค่ะ น่ากลัวมากกกกกกก
    #3
    0
  10. วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 18:19
    เป็นการหักมุมที่น่าตกใจเป็นอย่างมาก o_O!
    #2
    0
  11. วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 18:07
    ตามมาอ่านจากในเฟส ก็คิดๆไว้แล้วว่าต้องมีการหักมุม...แต่ไม่คิดว่าจะขนาดนี้... OMG น้ำตามาจากไหน... 

    ปล.ในที่สุดก็ได้แต่งคายะโอคุตามอยากแล้วนะคะ สนุกมากก แต่ก็แอบเศร้าด้วยเช่นกัน R.I.P. คารุมะ ใช้ชีวิตหลังความตายให้สนุกนะ เดี๋ยวจะไปหา...#เดี๋ยว
    #1
    0