คัดลอกลิงก์เเล้ว

ยอดวิวรวม

698

ยอดวิวเดือนนี้

5

ยอดวิวรวม


698

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


5
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  3 พ.ค. 59 / 20:34 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
CR.SQW
 
 
Heart Chat Bubble
 
(ขอบคุณรูปจากพี่เนะ Nekonene มากๆเลยนะคะ)
 

ในที่สุดก็คลอดฟิคคู่นี้ออกมา

เราอวยคู่นี้มากเลยล่ะค่ะ ! อวยรองลงมาจากชูรูริเลย

สองคนนี้คงจะรุ่งมากถ้ากินกันเองแล้วปล่อยราคุไป----      

แต่ยังไงถ้าส่วนของเนื้อเรื่องหลักเราก็ทีมหัวเหลืองอยู่ดี เลิฟๆนะลิงน้อยจิโตเกะของเค้า

 

ปล. ฝากถึงทีมหัวเหลืองและหัวอื่นๆด้วยนะคะว่าช่วยอวยกันอย่างมีสติด้วย ให้เกียรติตัวละครด้วยค่ะ ใจเขาใจเรา ถ้าคนอื่นมาว่าตัวละครที่เราอวยก็คงไม่พอใจกันทั้งนั้นแหละค่ะ โคซากิจังก็น่ารักในแบบของโคซากิจัง สาวๆในเรื่องเขาน่ารักในแบบของเขาแล้ว กรุณาให้เกียรติพวกเธอด้วยค่ะ !

 

**งดสงครามกองอวยในฟิคนี้นะนะคะ**

 
 

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 3 พ.ค. 59 / 20:34

บันทึกเป็น Favorite


Heart Chat Bubble
 

            Title : Strange Sensation Under The Rain

            Author : เจ้าหญิงขนมหวาน

            Pairing : Onodera Kosaki x Kirisagi Chitoge

 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

            ไม่ว่าใครก็ต้องชอบอากาศในหน้าฝนอยู่แล้วล่ะ

 

            อากาศชื้นๆเย็นสบายน่านอน

 

            หรือจะเป็นกลิ่นอายของสายฝนที่ทำให้รู้สึกสบายใจ

 

            เสียงหยดน้ำฝนที่หลั่งรินลงมาจากฟากฟ้ากระทบกับพื้นจนเกิดเสียงดังสนั่น หยดน้ำฝนยังคงรินไหลลงมาจากเมฆอึมครึมนั่นเรื่อยเหมือนกับว่าจะไม่หยุดตกอีกแล้ว ร่างบางเจ้าของเส้นผมสีน้ำตาลโกโก้ถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้

 

            ถึงจะรู้ว่านี่เป็นฤดูฝนแต่โอโนะเดระ โคซากิก็ยังมิวายที่จะลืมพกร่มติดตัวมาด้วย แถมฮารุน้องสาวของเจ้าตัวก็ดันกลับไปก่อนเสียแล้ว

 

          อา.. วันนี้คงวันดวงตกของฉันสินะ..

 

            เธอนั่งรอให้ฝนหยุดมาราวๆสามชั่วโมงได้แล้ว แต่ฝนก็ไม่มีวี่แววจะหยุดตกเลย

 

            แม้ว่ากลิ่นอายของสายฝนนั้นจะทำให้เธอรู้สึกสบายใจ แต่การที่จะต้องมาติดแหง็กในโรงเรียนสามชั่วโมงแบบนี้มันก็ไม่ใช่เรื่องเหมือนกัน แถมโทรศัพท์มือถือก็ดันแบตหมดไปเสียแล้ว จะโทรให้ฮารุเอาร่มมาให้ก็คงไม่ได้แล้วล่ะ

 

            โคซากิลุกขึ้นยืนก่อนจะปัดเศษฝุ่นตามเสื้อผ้าของตนออกไป

 

          ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปคงไม่ได้กลับบ้านแน่.. ยังไงก็ต้องวิ่งกลับแล้วสินะ..

 

            ขาเรียวยาวก้าวไปข้าวหน้าอย่างรวดเร็ว มือทั้งสองก็ยกกระเป๋าขึ้นเหนือศรีษะเพื่อป้องกันไม่ให้ผมเปียกเพราะถ้าเป็นหวัดคงจะลำบากแย่เลย

 

            ในขณะเดียวกัน

 

            คิริซากิ จิโตเกะกางร่มสีชมพูของตัวเองก่อนจะเดินออกมาจากร้านอาหารฟาสต์ฟู้ดใกล้ๆโรงเรียนพร้อมกับแฟน(ปลอม)ของเธอ

 

            “อาหารที่นี่อร่อยชะมัด ~

 

            “มีอะไรที่ไม่อร่อยสำหรับเธอด้วยรึไง”

 

            ราคุบ่นพึมพำขึ้นมาเบาๆก่อนจะเหลือบไปเห็นผู้หญิงผมสีน้ำตาลหน้าตาคุ้นๆคนนึงวิ่งผ่านหน้าไป ซึ่งดูเหมือนว่าจิโตเกะเองก็คงจะเห็นเหมือนกับเขา

 

            “นั่นมันโคซากิจังนี่.. งั้นไว้เจอกันพรุ่งนี้นะราคุ บาย”

 

            จิโตเกะกล่าวลากับอีกฝ่ายก่อนจะวิ่งตามเพื่อนสนิทของตนไป วิ่งมาสภาพนั้นแสดงว่าคงไม่มีร่มแน่ๆ ในฐานะเพื่อนสนิทก็ต้องเป็นห่วงกันเป็นธรรมดาอยู่แล้วล่ะ ยิ่งตอนที่เห็นชั้นในลางๆเพราะความเปียกของเสื้อนั่นยิ่งห่วงหนักเข้าไปใหญ่ ไม่อยากให้ใครมาเห็นโคซากิจังในตอนนี้เลย

 

          ความรู้สึกหวงนี่มันอะไรกันนะ ?

 

            โคซากิหยุดพักหอบกลางทางด้วยความเหนื่อย วิ่งขนาดนี้ ไม่เหนื่อยก็คงแปลกแหละ

 

            แต่อยู่ดีๆเธอก็รู้สึกแปลกใจที่ผิวหนังของเธอไมรับรู้ถึงหยาดน้ำฝนอีกแล้ว เธอหันไปก็พบกับเพื่อนสนิทผมบลอนด์ของกำลังกางร่มให้เธออยู่ เธอฉีกยิ้มกว้างออกมาเหมือนคนบ้า เพราะอะไรก็ไม่รู้ทำไมเธอถึงได้ดีใจขนาดนี้นะที่จิโตเกะจังโผล่มาในเวลาแบบนี้

 

            “ขอบใจนะจิโตเกะจัง”

 

            จิโตเกะสัมผัสได้ว่าหน้าของตนร้อนผ่าวขึ้นทันทีที่เห็นรอยยิ้มนางฟ้าของอีกฝ่ายที่ส่งมาให้ตน

 

          ทำไมอยู่ดีๆหน้าถึงได้ร้อนผ่าวขนาดนี้กันนะ หน้าร้อนก็ไม่ใช่แท้ๆ !

 

            “ไม่เป็นอะไรหรอกน่า อีกอย่างฉันเองก็เป็นห่วงโคซากิจังเหมือนกันนั่นแหละ เสื้อเปียกจนเห็นชั้นในลางๆแล้วนะ”

 

            ดวงตาสีน้ำตาลเบิกกว้างก่อนที่ใบหน้าจะแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงอย่างไม่มีสาเหตุ หัวใจของเธออยู่ดีๆก็เต้นแรงขึ้นกะทันหันเพราะคำพูดของอีกฝ่าย

 

          ท ทำไมหัวใจถึงได้เต้นตึกตักๆแบบนี้กันนะ ล แล้วที่จิโตเกะจังพูดแบบนั้นหมายความว่าอะไรกัน.. เธอหวงเรางั้นเหรอ..?

 

            โคซากินิ่งเงียบไป จิโตเกะเองก็เช่นกัน ทั้งสองคนเดินไปโดยไม่มีบทสนทนาอะไรเลย มีเพียงเสียงของสายฝนที่กระทบลงมาบนร่มและบนพื้น

 

          แต่เสียงที่ดังชัดกว่าเสียงของสายฝนก็คือเสียงหัวใจที่เต้นผิดจังหวะของทั้งสอง

 

            เพราะอะไรหัวใจถึงได้เต้นแรงขนาดนี้นะ..?

 

 

จบแล้วค่า ///-/// ปั่นภายในชั่วโมงเดียวเลย แฮ่ ~

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Lunatic Syndrome ☪ จากทั้งหมด 7 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 17:51
    สายวายห้ามพลาดค่ะ อวยคู่นี้>\\\<!!
    #1
    1