Rule no.1: "Don't be too emotional."

ตอนที่ 7 : 6 | Never speaks his mind

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,455
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 955 ครั้ง
    26 พ.ย. 62

Chapter 6

Never speaks his mind


 

Puttin' my defences up

'Cause I don't wanna fall in love

If I ever did that, I think I'd have a heart attack


 

แล้วหลังจากนั้นผมก็พบว่าผมอยู่กับพี่เจนบ่อยมาก มากจนผมลืมไปแล้วว่าตัวเองมีชื่อเล่นว่าเจน ผมคิดว่าผมชื่อเล่นว่าเจนเล็ก ส่วนเขาก็มีชื่อเล่นว่าเจนใหญ่จริงๆ เพราะพอเราอยู่ด้วยกันเยอะ กระทั่งคนที่รู้จักเราอยู่ก่อนก็ตัดสินใจเรียกเราอย่างนั้นเพื่อป้องกันความสับสน เราไปกินข้าวกันหลายครั้ง แต่ผมก็ยังไม่ได้เลี้ยงเขากลับสักที เพราะผมไม่เคยจะจ่ายทันเขาเลย ผมเลยตัดสินใจว่าจะซื้อเป็นของให้เขาดีกว่า รับอย่างเดียวมันเกรงใจอ่ะ

“นี่มึงอยู่ไหนเนี่ย กูไปขอเคิร์ธดูคะแนนแป๊บเดียวเอง"

[ดูดบุหรี่อยู่ มีอะไรล่ะ]

“นี่มึงดูดจัดไปป้ะแก๊ป อะไรวะ เดี๋ยวนี้แทบจะทุกชั่วโมงเลยนะ"

[เรื่องของกูน่า...]

“อยู่กับพุฒิเหรอ"

[อือ มาดิ]

“แหยะ ไม่เอา เหม็น เรื่องไรกูต้องไปดมด้วย"

[เออ งั้นมึงไปหาน้ำขิงกับเชอร์รี่ดิ สองคนนั้นน่าจะอ่านหนังสืออยู่ที่ MLC อ่ะ เดี๋ยวพวกกูดูดเสร็จแล้วตามไป คอมพ์มึงกูก็ฝากอีรี่ไว้อ่ะแหละ]

“เออๆ งั้นเดี๋ยวเจอกัน"

“ไง เมื่อคืนหลับดีไหม"

“โอ๊ยยย พี่เจนน ปล่อยเจ๊นนนนน"

ผมร้องลั่นเมื่อถูกกระโดดมาล็อกตัวจากด้านหลังอย่างไม่ทันตั้งตัว ก่อนจะถูกมือใหญ่ข้างหนึ่งยีหัวอย่างเมามันตั้งแต่เที่ยง พี่เจนต้องเป็นโรคจิตจริงๆ แน่นอน ถ้าเขาเจอผมแบบที่ผมไม่ทันเห็นเขาก่อน เขาจะต้องมาขยี้หัวผมอย่างนี้ทุกครั้ง แต่ถ้าเราเจอแล้วทักกันตามปกติ เขาจะไม่เข้ามาทำนะ แปลกไหม

“โฮ่ย ยุ่งเป็นรังนกอีกแล้วเนี่ย" ผมบ่นอุบ

“วันนี้ใส่เสื้อตัวใหญ่อีกแล้วเหรอ"

“อือ ก็มันซักไม่ทันอ่ะ เฮ้ย! หยุดเลย ไม่ต้องมาติดกระดุมให้!”

“ติดนิดเดียวน่า...”

แล้วสุดท้ายกูก็ต้องมาติดกระดุมถึงเม็ดบนสุดเป็นเด็กเอ๋ออีกตามเคย อาเมน...

“เจนจะไปไหนล่ะ"

“ว่าจะไปหาอะไรกินเล่นแล้วก็ไป MLC อะ พี่เจนล่ะ ธุระเรียบร้อยแล้วเหรอ" เมื่อวานเขาไม่ได้มาเข้าเรียนวิชาแอ๊บนอมอล ผมเลยไลน์ไปถาม แล้วเขาก็บอกว่าติดธุระสำคัญ เลยจำเป็นต้องโดดเรียน

“อืม เรียบร้อยแล้วล่ะ" เขายิ้ม

“จริงๆ พี่นี่ธุระเยอะนะเนี่ย พี่ทำงานด้วยใช่ไหมอ่ะ ไม่ได้แค่เรียนอย่างเดียว" ก็ไม่แปลกอะไรเพราะเขาปีสี่แล้ว ส่วนใหญ่ชั้นปีนี้ก็จะเป็นปีที่เริ่มวางหมากอนาคตทางการงานของตัวเองมากกว่าที่จะโฟกัสกับการศึกษาเท่านั้น

“ประมาณนั้น"

“ทำไรอะ บอกได้ป้ะ"

“ทั่วๆ ไปแหละ"

“ไม่ถามก็ได้"

“เอ้า ไม่ใช่อย่างนั้น" เขาหัวเราะเมื่อเห็นผมเหมือนเคืองที่เขาไม่ยอมบอก "แต่มันก็เป็นเรื่องทั่วๆ ไปที่ไม่รู้จะอธิบายยังไงเลย จริงๆ ก็คือมีคนขอให้พี่ไปช่วยทำอะไรบางอย่างให้เขา... พี่พูดอย่างนี้ได้ไหม"

“แบบขอให้พี่ไปช่วยงานอะเหรอ?”

“...จะว่าอย่างนั้นก็ได้"

“อ่อๆ เข้าใจแล้วล่ะ" มันคงเหมือนขอแรงหรือขอมันสมองให้ไปช่วยงานอะไรแบบนี้มั้ง

เราสองคนเดินจนมาถึงใต้ตึก วันนี้มีงานแฟร์ของคณะ ทำให้ผู้คนหลากหลายมาตั้งบู้ธรวมถึงมีทั้งนักศึกษาจากต่างคณะมาเดินกันขวักไขว่ บรรยากาศดูคึกคักเอามากๆ ดีเลย ผมกำลังคิดว่าอยากหาอะไรกินเล่นก่อนไปติวแสตทกับเพื่อนๆ พอดี

“พี่เจนกินไรไหมอะ"

“ก็ดีนะ พี่ว่าจะกินไก่ป๊อป"

“โอเค ป้าครับ เอาไก่ป๊อปหนึ่งกล่อง"

แล้วผมก็รีบยื่นแบงค์ห้าสิบออกไปทันที รู้สึกดีใจที่ได้มีโอกาสเลี้ยงเขาคืนจนได้แม้จะแค่เล็กๆ น้อยๆ

“อ่ะ ไก่ป๊อป"

“ให้พี่?”

“ก็ต้องให้พี่เจนสิ จะให้ใครได้ล่ะ" ถามแปลกๆ

เขายิ้มแล้วรับไป ก่อนจะเปิดกล่องจิ้มกินเลย

“เจนกินไหม"

“ก็ได้"

“อ้าปากสิ"

ผมอ้าปากงับไก่ เราเดินไปกินไประหว่างที่แวะเวียนดูบู้ธน่าสนใจต่างๆ ไปด้วย มันไม่ได้มีแต่บู้ธของกินเท่านั้น ยังมีซุ้มเครื่องปั้นดินเผา ซุ้มเป่าเครื่องแก้ว ไปจนถึงทำลูกโป่ง มีนักศึกษาให้ความสนใจตามจุดต่างๆ ผมกับพี่เจนก็เดินเข้าเดินออกหลายซุ้ม แต่ไม่ได้ซื้ออะไร จนพอเรากินไก่ป๊อปกันหมดก็ไปหาน้ำกินต่อ เป็นอีกครั้งที่ผมเลี้ยงเขาได้สำเร็จ

“มือไวมากนะเราน่ะ"

“ไวดิ ไม่ไวเสี่ยเจนก็ชิงจ่ายให้ก่อนตลอดอ่ะ"

“เสี่ยเจน?"

“อือ"

“โอเค ซื้อ ชอบคำนี้"

“ก็แย่และ เออ พี่เจน เจนมีอะไรมาให้ด้วย"

เขาเลิกคิ้วอย่างสงสัย ก่อนผมจะเปิดกระเป๋าสะพายตัวเองแล้วหยิบของที่เตรียมไว้ออกมาให้

“อ่ะ"

“สมุดเหรอ?”

“อื้อ ก็เห็นวันก่อนพี่สมุดหมดแล้วอ่ะ เห็นยังขอกระดาษคนนั่งข้างๆ มาจดอยู่เลยไม่ใช่เหรอ เนี่ย เลยซื้อให้สองเล่มเลย"

ผมเอ่ยบอก ผมก็ไม่รู้ฐานะที่แท้จริงของพี่เจนหรอก แต่จากที่สัมผัสได้ก็รู้สึกว่าไม่ธรรมดาเท่าไหร่ และคงจะมีมากกว่าผมแน่ๆ ฉะนั้นการที่ผมจะซื้ออะไรแพงๆ ให้เขาก็ดูไม่ค่อยเหมาะสม เพราะรสนิยมของเขาคงหาเองได้ดีกว่าอยู่แล้ว ผมคิดว่าการให้อะไรที่เรียบง่ายแต่จำเป็นและจริงใจดูจะเป็นการแสดงความรู้สึกของผมได้ดีที่สุด

“เอาไปดิ"

ผมยื่นให้อีกรอบ พี่เจนนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนเขาจะระบายรอยยิ้มกว้างเหมือนเด็กๆ แล้วรับสมุดสองเล่มนั้นไป

“ขอบคุณนะ จะใช้อย่างดีเลย"

“พี่ชอบลายไหมอ่ะ เจนไม่รู้พี่เจนจะชอบแบบไหนเลยซื้อแบบเรียบๆ"

“เจน พี่พูดจริงๆ นะ"

“...”

“พี่จะใช้อย่างดีเลย"

“...รู้แล้วน่า"

อย่ามาพูดด้วยสีหน้าอย่างนั้นได้ไหมล่ะ... มันรู้สึกแปลกๆ นะไอ้พี่บ้า

“พี่เจนคะ!”

เสียงเรียกใสๆ ของผู้หญิงที่ดังมาแต่ไกลทำให้ทั้งผมทั้งพี่เจนหันขวับไปมองพร้อมกัน

“อ้าว น้องป็อปกับน้องนิวใช่ไหม"

ผมเป็นคนทักขึ้นมาก่อน จำน้องสองคนนี้ได้ดีเลยแหละ เพราะพวกน้องเขาคือสาเหตุของความวุ่นวายในชีวิตผมไปช่วงหนึ่ง ดีที่ตอนนี้มันสงบลงไปเยอะแล้ว

“ใช่ค่ะ ฮือ พี่เจนคะ จริงๆ แล้วพวกเราตั้งใจมาดักรอพี่เจนอ่ะค่ะ คิดว่าพี่เจนอาจจะมาเดินงานแฟร์ของคณะตัวเองก็ได้"

“ดักรอพี่? ดักรอทำไม" ผมถามอย่างตกใจ นี่ผมทำอะไรผิดเหรอ

“คือว่า รูปพี่ที่ลงไปครั้งที่แล้วอ่ะค่ะ มันกระแสตอบรับดีมาก มีคนอยากรู้จักพี่เพิ่มเติม อินบ็อกซ์มาขอรูปเพิ่มกันเต็มเลย เพราะไอจีพี่ก็ปิดไพรเวท"

“นะคะๆ ไม่ใช่มีแต่สาวๆ ที่มาขอนะคะ ผู้ชายก็มีเหมือนกัน ทุกคนอยากรู้จักพี่เจนกันเต็มเลยน้า"

“เฮ้ย ไม่เอาอ่ะ อย่าเลย คราวที่แล้วก็พอแล้วล่ะ"

“โหยยย พี่เจนคะ ช่วยพวกหนูหน่อยนะคะ เอ๊ะ ว่าแต่นี่ใคร...”

“รุ่นพี่พี่เอง"

“โหย หล่อมากนะแก...”

"นั่นดิ ว่าแต่ทำไมไม่เคยเห็น... พวกพี่ในเพจตกหล่นคนนี้ไปได้ไง"

ผมได้ยินเสียงน้องสองคนกระซิบกระซาบกัน แน่ะ ตอนแรกยังมาขอถ่ายรูปผมอยู่เลย ไม่เอาล่ะไม่อยู่ตรงนี้แล้ว ไม่งั้นพวกน้องๆ ต้องขอถ่ายรูปพี่เจนไปอีกคนแน่ๆ แล้วผมก็ไม่อยากให้มันเป็นอย่างนั้นเลย ยอมรับก็ได้ว่าหวง...

นิดนึงแหละ ก็ผมมันคนอ่อนไหวง่ายนี่

“เอาเป็นว่าพี่ไม่ถ่ายแล้วนะ น้องๆ อย่าตื๊อพี่เลย พี่ลำบากใจ"

“โธ่ พี่เจนคะ..."

“ไม่รู้ๆ ไปแล้วนะ พี่เจน ไปกันเถอะ" ผมดึงเสื้อคนตัวสูงไปอีกทาง

“พี่เจนคะ ยู้ดดด เดี๋ยวก่อนสิคะ" น้องนิวปรี่มาขวางผม "รูปเดียวเองนะคะ นะคะ น้าา"

“คราวที่แล้วน้องก็พูดแบบนี้กันอ่ะ"

“พวกหนูสัญญา ไม่สิ สาบานเลย!"

“ไม่ช่วยน้องเขาหน่อยเหรอ จริงๆ ก็ไม่มีอะไรเสียหายนะ"

“พี่เจน...”

“ใช่เลยค่าา พี่สุดหล่อพูดถูกที่สุดเลยค่ะ"

“ถ่ายเถอะเจน ว่าแต่พี่ขอถ่่ายด้วยได้ไหม"

“หือ? อ๋อ! ได้ค่า ได้เลยยย ยินดีมากค่าาา"

ง่ะ

แล้วน้องสองคนนั้นก็กรี๊ดๆ อย่างดีใจกันยกใหญ่ ก่อนรู้ตัวอีกทีผมกับพี่เจนก็ยืนเป็นเป้านิ่งให้น้องสองคนนั้นเตรียมถ่ายรูปแล้ว ผมหันไปถามย้ำกับพี่เจนอีกครั้ง

“พี่เจน... พี่เอาจริงอ่ะ"

“เอาจริงสิ แต่ต้องถ่ายคู่กันนะ"

จริงๆ ถ้าถ่ายคู่ก็...

“งั้นก็ได้ ถ่ายคู่นะ น้องป็อป พวกพี่ไม่ถ่ายเดี่ยวนะ"

“ไม่มีปัญหาค่า พวกพี่ยิ้มหน่อยค่ะ ยิ้มอีก จะคุยเล่นกันก็ได้นะคะ ทำอะไรก็ได้ เอาที่เป็นธรรมชาติ เดี๋ยวนิวมันจะรัวกล้องไปเรื่อยๆ เลย~”

รู้ตัวอีกทีผมกับพี่เจนก็ชักจะเอ็นจอยกับการถ่ายรูปครั้งนี้ซะแล้ว มีรูปที่พวกเราทำมือท่าเก๊กหล่อวางใต้คางเหมือนกัน แล้วก็มีรูปที่พี่เจนทุบหัวผมด้วย มีรูปที่เราสองคนทำท่าตลกๆ อย่างทำมือเป็นปีกออกมาข้างตัวด้วย พวกน้องเขาบอกว่าจะถ่ายให้แต่รูปนี้จะไม่เอาลงเพจเด็ดขาด (เป็นงั้นไป) จนกระทั่งการถ่ายรูปจบลง

“ขอบคุณพวกพี่สองคนมากเลยค่า ว่าแต่พี่ชื่ออะไรนะคะ"

“ชื่อเจนครับ"

“อ้าว พวกพี่ชื่อเหมือนกันเลย แล้วพี่เจนคนนี้สนใจถ่ายเดี่ยวเพิ่มไหมคะ"

“ไม่เอาล่ะ" พี่เจนยิ้ม "งั้นพี่กับเจนขอตัวก่อนนะ"

“ค่า โชคดีนะคะ พี่เจนกับพี่เจน~”

แล้วผมกับพี่เจนก็ร่ำลากับน้องสองคนนั้นพร้อมกับเดินแยกไปอีกทาง

“ไหนเจนบอกว่าไม่อยากถ่ายไง ถึงเวลาก็เต็มที่เลยนะ"

“ก็พี่บิลด์เจนอ่ะ จริงๆ ถ้าพี่เจนไม่เป็นคนตกลงจะถ่ายยังไงเจนก็ไม่ถ่ายหรอก"

“อันที่จริงถ้าไม่อยู่กับเจนพี่ก็ไม่ถ่ายเหมือนกันแหละ พี่ไปแล้วนะ เดี๋ยวจะไปเข้าเรียนแล้ว"

“คร้าบ แล้วเจอกัน"

ผมโบกมือบ๊ายบายเขา แล้วก็เดินแยกไปที่ MLC ตามที่นัดกับพวกเพื่อนๆ ไว้แต่แรก ผมไม่ลืมแวะซื้อน้ำไปให้ทุกคนด้วยเพราะพวกมันจะได้ไม่ด่าที่ผมไปช้า

...จริงๆ ถ้าไม่ใช่รูปคู่ จ้างพันนึงก็ไม่ถ่ายหรอก


 


 

เจน ปี 4 คณะ IB

เจน ปี 2 คณะ IB


 

ปล. สืบรู้มาว่าคนในคณะเรียกว่า เจนเล็ก กับ เจนใหญ่ ส่วนเจนไหนเป็นเจนไหน แอดว่าเพื่อนๆ คงพอเดาได้อยู่แล้วจากชั้นปีและ...ขนาดตัว กริ๊วววว~


 

Zoey Jaturong

- อ๊ายยยย น้องเจนอีกแล้ว น่ารักๆๆๆๆ แอดคะขอรูปน้องเจนเยอะๆ หน่อยค่าา แอดเฟสไปตั้งแต่ครั้งที่แล้วน้องเขาไม่รับเลย อยากจะเป็นกระดุมเม็ดบนสุดที่เธอติด~~

Teerak Pontraing

- โห ไปเอารูปเจนใหญ่มาได้ไงเนี่ย ปกติเจนใหญ่ไม่เคยให้ใครถ่ายรูปลงเพจเลยนะ ที่รู้เพราะเคยไปขอตั้งแต่สมัยยังเป็นแอดมินเอง 5555555

Yumi Mokoto

- พี่เจนใหญ่หล่อมว้ากกกกกกกก น้ำลายจะหก

Tippawan Nail

- เจนใหญ่เป็นคนหรือเทพบุตรคะ จะหล่ออะไรขนาดนี้~ *วิ่งไปเพ้อ

Kanoknun Lim

- น้องเจนเล็กของพี่น่ารักที่สุด น้องเจนชุบแป้งทอดดดด

Houlu Yossawan

- มีใครว่าคู่นี้น่ารักเหมือนกันไหม T///T ชอบรูปที่พี่เจนใหญ่เอากำปั้นรองคางน้องเจนเล็กมากกกกกก น้องก็แบบทำหน้าน่าฟาดสุดๆ เห็นแล้วอยากจะจับขึ้นเตียงฟาดๆๆๆ นว้องงงงง~

Jeab Soukjai

- ฮือออ ชอบเหมือนกันเลยค่ะ เราชอบรูปที่เขามองหน้ากันอ่ะ พี่เจนใหญ่ยิ้มละมุนมาก รังสีความรักงี้แผ่ซ่านไปหมด

Houlu Yossawan

- แงง ใช่ไหมคะ เราไม่ได้คิดไปเองใช่ไหมคะว่าเขารักกัน TT//TT

Jeab Soukjai

- ไม่ได้คิดไปเองแน่นอนค่ะ รูปที่พี่เจนใหญ่เอาข้อศอกวางบนไหล่น้องเจนเล็กรู้กแม่ก็คือดือมากกกกกกก สู่ขิต

Sakura Fc.

- ทุกคนคะ เราเปิดเพจแล้ว อยากชวนคนที่ชอบความน่ารักของคู่เจนใหญ่เจนเล็กมาจอยกัน กดไลค์เพจได้เลยนะ www.facebook.com/bigjaneandlittlejaneIB หรือใครเล่นทวิตก็ไปที่นี่เลยนะ @bigjaneandlittlejaneofficial

Ramida Wareepun

- อ๊ายยย มึงงง มีเพจแล้วจนได้ๆๆๆ เพิ่งคุยกันเรื่องนี้เมื่อเช้าเอง ตามๆๆ เร็วววว @Weawwaree @Sreekarn @Phapavee

Yammy Isara

- คู่นี้เรียลมากจริ๊งงง วันงานแฟร์เห็นป้อนไก่ป๊อปกันใต้ตึกบริหารด้วย เราแอบถ่ายรูปไว้เยอะเลยเพราะน่ารักดี มีใครอยากเห็นมั้ยยยยย .,


 

“โห รูปมึงกับพี่เจนคือฮอตอิชชู่วสัดๆ ตั้งแต่เมื่อเช้าจนตอนนี้กูยังเจอในหน้าไทม์ไลน์เฟสอยู่เลย กูจะ mute แล้วเนี่ย"

“...กูตกใจว่ะ"

น้องนิวกับน้องป็อปยังคงทำงานเร็วเช่นเคย น้องทั้งสองคนอัพรูปคู่ผมกับพี่เจนลงเพจตั้งแต่เมื่อคืน แล้วผมก็รู้สึกเหมือน...โดนถล่ม! เพราะกระแสคราวนี้มันแรงยิ่งกว่าครั้งที่แล้วซะอีก

“มีบ้านค่งบ้านคู่อะไรด้วยเนี่ย มึง คือแค่วันเดียวคนกดไลค์แล้วพันหก"

“แก๊ป มึงว่าพี่เจนเขาจะลำบากใจป้ะวะ แบบเขาจะอึดอัดไหม" ผมถามอย่างไม่สบายใจนัก

“กูจะไปรู้เขาเหรอ แต่เขาดูไม่ใช่คนที่จะแคร์อะไรอย่างนี้ป้ะ"

“กูก็ไม่รู้อ่ะ..."

ผมกับแก๊ปคุยกันอยู่ครู่หนึ่ง พุฒิกับน้ำขิงแล้วก็เชอร์รี่ก็ตามมานั่งด้วยกัน ก่อนเราจะช่วยกันติวหนังสือเหมือนทุกที น้ำขิงเอาโน้ตสรุปของตัวเองที่ซีร็อกมาให้เพื่อนๆ คนล่ะชุด ผมกับแก๊ปแล้วก็พุฒิแทบจะก้มลงกราบสามครั้ง

“แหม เว่อร์เชียวนะ"

“โหขิง แกไม่รู้หรอกว่าเรารักแกแค่ไหน"

“เงียบเหอะแก๊ป โกหกกลางวันแสกๆ อายผีสางเทวดานะ"

“พูดจริ๊งงง ไม่ได้โกหกเลย"

“เจน!”

เสียงเรียกชื่อผมดังมาจากไกลๆ ผมหันไปพร้อมกับเพื่อนๆ แล้วแก๊ปก็เป็นฝ่ายเอ่ยก่อน

“อ้าว พี่เจน หวัดดีครับ"

“สวัสดีค่ะพี่เจน" ทุกคนที่เหลือยกมือไหว้ตามๆ กัน

พี่เจนเดินยิ้มตรงมายังโต๊ะของกลุ่มพวกเรา ก่อนเขาจะยกมือทักทายน้องๆ ทุกคน

“สวัสดีครับทุกคน ว่าไง พุฒิ"

พี่เจนแตะมือลงบนไหล่พุฒิเบาๆ พลางยิ้มให้พุฒิด้วยสีหน้าเป็นมิตร ผมเห็นพุฒิสะดุ้งเล็กๆ ก่อนมันจะยิ้มบางๆ กลับไปให้พี่เจน แปลกจัง ผมนึกว่ามันไม่ชอบพี่เจนซะอีก ไหงวันนี้ดูสนิทกันขึ้นมาได้ ก่อนเจ้าของจี้แม่กุญแจจะละมือออกมาจากบ่าซ้ายของพุฒิแล้วเดินอ้อมมายืนข้างผม เขาเอามือทั้งสองข้างค้ำโต๊ะไม้

“ติวหนังสือกันอยู่เหรอ วิชาอะไรล่ะ"

“บัสคอมค่ะ เดี๋ยวบ่ายนี้จะควิซแล้ว" เชอร์รี่ตอบ

“อื้ม...”

พี่เจนหรี่ตา ดึงหนังสือของผมเข้าหาตัวแล้วพลิกหน้าหนังสือไปประมาณห้าหน้า ก่อนเขาจะหยิบดินสอกดของผมขึ้นมาวงไปตามจุดต่างๆ

“มันจะออกตรงนี้ ตรงนี้ แล้วก็ตรงนี้ ส่วนหน้าเมื่อกี้ไม่ต้องไปอ่านหรอก จำได้ว่าไม่ออกเลย"

“โหย เรียนมาตั้งสองสามปีแล้วพี่เจนยังจำได้เหรอพี่ สุดยอดอ่ะ!” แก๊ปร้องอย่างประทับใจ พี่เจนยิ้ม

“ก็นิดหน่อย นี่ เจนอ่านดีๆ นะ คะแนนมันเยอะ"

“อะไรวะ ทำไมพี่มาย้ำเจนคนเดียว ไม่เห็นจะย้ำคนอื่นเลย" ผมโวยวายทันที

“ก็เพราะเจนเป็นอย่างนี้ไง...”

“โอ๊ยย โอ๊ยยยย อย่าเล่นหัวเจ๊นนน ยู้ดดดด"

“หมั่นเขี้ยว .. ไหน วันนี้แต่งหน้าหน่อยไหม”

“พี่เจน อ๊ากกกก เอาไฮไลท์ออกไป พี่เจนนน มาขีดหน้าเจนทำไม! ปล๊อยยยย”

ทุกคนหัวเราะลั่นที่พี่เจนล็อกคอผมแล้วยีหัวผมจนฟูฟ่องอีกแล้ว และยังซ้ำร้ายกว่าเก่าโดยการหยิบไฮไลท์สีชมพูของน้ำขิงมาวาดลงบนแก้มซ้ายของผม วาดอะไรวะเนี่ย... เสร็จแล้วก็มาติดกระดุมเสื้อให้จนถึงเม็ดบนสุดอีกล่ะ บ้าบอ ก่อนเขาจะยอมปล่อยผมเป็นอิสระในที่สุดเมื่อสาแก่ใจ คนตัวสูงยืดตัวขึ้น

“พี่ไปแล้วนะเด็กๆ พุฒิ ไปดูดบุหรี่ด้วยกันไหม เมื่อคืนยังคุยค้างอยู่เลย" เขายิ้มกว้างให้พุฒิ ซึ่งเพื่อนของผมก็พยักหน้ารับ

“อ่อ ไปครับพี่”

แล้วพุฒิก็ลุกขึ้นจากโต๊ะพลางเดินไปกับพี่เจน ผมรู้สึกสงสัยเอามากๆ ว่าสองคนนั้นไปสนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะ พุฒิยังเคยเอาข่าวลือแปลกๆ ของพี่เจนมาเล่าให้ผมฟังอยู่เลย แถมยังดูเหมือนไม่ชอบพี่เจนเอามากๆ ด้่วย แต่ไหงกลายเป็นงี้ล่ะ

“เอ่อ มีใครรู้บ้างไหมว่าพุฒิไปสนิทกับพี่เจนตั้งแต่เมื่อไหร่"

สุดท้ายผมก็ทนความอยากรู้อยากเห็นไม่ไหวจึงเอ่ยถามพวกเพื่อนๆ บนโต๊ะ เชอร์รี่ที่เพิ่งจะวงหัวข้อที่น่าจะออกควิซตามหนังสือผมเป็นคนตอบทั้งที่มือยังเขียนโน้ต

“อ๋อ เห็นว่าไปเจอกันตอนแข่งรถวันก่อนอ่ะ คงสนิทกันมาตอนนั้นแหละ"

“งั้นนั่นเอง...”

แต่พี่เจนไม่เห็นจะเล่าให้ผมฟังเลย ไอ้พุฒิก็ด้วย

“แล้วรี่รู้ได้ไงอะ" ผมซักต่อ

“เมื่อคืนตอนผับเลิกเราไปกินข้าวต้มตีสามกับพี่ป่ายต่อ แล้วเจอพุฒิกับพี่เจนนั่งอยู่ด้วยกัน แต่ก็ไม่ได้มีแค่สองคนนั้นหรอก มีคนอีกเยอะแยะเต็มโต๊ะ เลยถามพุฒิ แล้วพุฒิก็เล่าให้ฟัง"

“อ่อ...”

“ขิง มีผ้าอนามัยป้ะ หมดแล้วอ่ะ"

“ไม่มี ไปซื้อไหม เดี๋ยวไปเป็นเพื่อน"

“เออไปๆ"

แล้วสองสาวก็ลุกจากโต๊ะ ทิ้งให้ผมกับแก๊ปนั่งเฝ้าข้าวของ ก่อนแก๊ปจะเอ่ยปาก

“ไง มึงหายข้องใจแล้วสิ"

“เรื่องพุฒิกับพี่เจนอ่านะ คงงั้นมั้ง...”

“ไม่ใช่ กูหมายถึงเรื่องที่มึงคิดว่าเขาจะอึดอัดไหมเรื่องเพจคู่บ้านคู่อะไรของมึงกับเขา กูไม่เห็นเขาจะพูดอะไรสักคำ"

“เขาอาจจะไม่รู้ก็ได้ไงว่ามีสิ่งพวกนี้อุบัติขึ้น...”

“โอ๊ย ไม่รู้ก็แย่แล้ว เขาก็มีเพื่อนไหม เพื่อนเขาตั้งเยอะตั้งแยะ ยังไงเพื่อนเขาก็ต้องพูดบ้างแหละ แต่กูว่านะ ที่เขาไม่ว่าอะไรอ่ะ มันเพราะเขาโอเคกับมันน่ะสิ"

“...มึงหมายความว่าไง"

อยู่ดีๆ ผมก็รู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ แปลกๆ อาการมันเหมือนคนร้อนตัว

“สายตาเวลาพี่เขามองมึงคือแบบ โคตรเอ็นดู แบบ เอ็นดู๊ เอ็นดู~ เจ้าหนูทูทู พิคกี้บูบูของพี่ เหมือนมึงแบบเป็นความน่ารักที่สุดของโลกใบนี้อะ"

ไอ้บ้า!” ผมตะโกนสุดเสียง สองแก้มร้อนผ่าวเหมือนไปอังไฟมา

“เอ้า ก็จริง เอาเป็นว่าเขาเอ็นดูมึงเป็นพิเศษนั่นคือแน่นอน ไม่ดีเหรอ เขาเรียนเก่งมากนะมึง A รวดอ่ะ มึงไม่รู้กิตติศัพท์เขาเหรอ"

“...ไม่รู้อ่ะดิ"

ให้ตาย นี่ผมพลาดเรื่องนี้ไปได้ยังไง ไม่เคยรู้ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย

“ใช่ พี่เจนเรียนเก่งมากมึง ก่อนหน้าเขาจะเป็นเจนใหญ่ของมึง กูรู้มาว่าเขาเป็นเจนเทพมาก่อน คือเขา 4.00 ตลอด แม้แต่เจอร์รี่ที่ไม่แจก A ใคร ยังแจกให้เขาเป็นคนแรกในรอบยี่สิบเอ็ดปี"

“โห...”

“เออ เป็นบุญของมึงจะแย่ที่ได้มาสนิทกับเขา เจ้าหนูทูทูของพี่เจนใหญ่~”

"ก็แย่และ เดี๋ยวมึงจะโดนหน้าแข้งกูฟาดปาก"

"แหมๆ ทีเมื่อกี้พี่เขานั่งอยู่มึงไม่เห็นจะมึงมาพาโวยอย่างนี้เลย"

"ไอ้เชี่ยแก๊ป”

แก๊ปพลิกหน้ากระดาษไปอีกหน้า ก่อนจะหยุด แล้วหันมามองหน้าผม

“เจน"

"อะไร"

"กูเพื่อนสนิทมึงนะ"

“แล้วไงวะ?”

มันยังคงมองผมด้วยสายตารู้เท่าทัน

“หมายความว่ากูเป็นเพื่อนสนิทมึง มึงคิดอะไรอยู่ ทำไมกูจะไม่่รู้"

“...”

“มึงแม่งไม่ได้เป็นคนที่อ่านยากนักหรอกว่ะ"

“มาแล้ว! รอนานไหม"

“ไม่นาน" แก๊ปหันไปตอบน้ำขิง ผมนึกดีใจที่สามารถเลี่ยงบรรยากาศเมื่อกี้ไปได้ "อ้าว แล้วอีรี่อ่ะ"

“เปลี่ยนผ้าอนามัยอยู่ คนที่ห้องน้ำเยอะเราเลยกลับมารอที่โต๊ะ บอกรี่แล้ว"

“งั้นขิงอยู่กับไอ้เจนไปนะ แก๊ปไปซื้อกาแฟแป๊บ ง่วง เอาอะไรกันไหม"

“งั้นเราฝากมอคค่า"

“กูเอาชาเย็น"

“ชาสีส้มใช่ไหม? เออๆ เดี๋ยวมา"

แล้วแก๊ปก็จากไป ผมกับน้ำขิงนั่งรอพวกเพื่อนๆ ที่กระจัดกระจายให้กลับมารวมกลุ่มด้วยกัน ต่างคนต่างก็ดูโน้ตแล้วก็ชีทของตัวเอง ทว่าอยู่ๆ น้ำขิงก็เอากล่องบางอย่างมาวางตรงหน้าผม

“อะไรอ่ะ ของขวัญ?”

“อื้อ"

“ให้เราทำไม" ผมงงมาก วันนี้ไม่ใช่วันพิเศษอะไรของผมเลย

“เปล่า ไม่ได้ให้เจน"

“อ้าว...”

“โอเค ให้เจน แต่ไม่ได้ให้เจนเพื่อนเรา"

“...”

ผมเงียบไปพลางมองหน้าน้ำขิงเต็มสายตา แล้วก็เห็นว่าดวงตาของเธอเป็นประกายสุกใส โหนกแก้มของเธอขึ้นสีระเรื่อนิดๆ

“เราอยากฝากเจนเอาไปให้พี่เจนหน่อยได้ไหม นะ"

น้ำขิงยกสองมือขึ้นมาไหว้ขอผมอย่างน่ารัก

“เจนสนิทกับพี่เขาอ่ะ เป็นความหวังของเราแล้ว เราไม่กล้าให้เอง เมื่อกี้ตอนพี่เขามา เราใจเต้นไปหมดเลย คิดว่าจะเอาให้ดีไหมแต่มันก็ลังเล สุดท้ายก็ไม่กล้าจริงๆ เพื่อนๆ ก็อยู่กันเยอะด้วย เราอาย..."

“...”

“ยังไงเราทำตามแผนเดิมดีกว่า เราฝากเจนเอาไปให้พี่เจนหน่อยนะ เจนไม่ต้องพูดอะไรก็ได้ เราแนบการ์ดไปกับของแล้ว"

ผมมองใบหน้าตื่นเต้นของน้ำขิง ดูแล้วก็แน่ใจว่าเธอคงจะชอบพี่เจนจริงๆ ก็ไม่แปลก... พี่เจนก็เป็นผู้ชายที่รูปหล่อ และยังนิสัยดี หลังๆ มานี้เขาอยู่กับผมเยอะขึ้นก็ทำให้พลอยรู้จักกับเพื่อนของผมไปด้วย การที่น้ำขิงจะประทับใจในตัวพี่เจนมันก็ไม่ใช่เรื่องผิดปกติอะไรไม่ใช่เหรอ... ส่วนผมเป็นเพื่อนของน้ำขิง แม้ไม่สนิทที่สุดแบบที่ผมสนิทกับไอ้แก๊ป แต่ก็ถือว่าเราสองคนสนิทกันไม่น้อย น้ำขิงช่วยเหลือผมมาตลอดโดยเฉพาะกับเรื่องเรียน

เพื่อนก็ต้องช่วยเพื่อนสิ

ผมยิ้ม เก็บกล่องของขวัญเข้ากระเป๋าสะพายของตัวเอง

“อื้ม งั้นเดี๋ยวเจนเอาไปให้พี่เจนเย็นนี้เลยนะ มีเรียนกับพี่เขาพอดี"

“เย่! ขอบคุณน้าเจน เดี๋ยวเราเลี้ยงชาเย็นเอง"

“เฮ้ย ไม่เป็นไร ฮ่าๆ"


 


 

ผมพบว่าผมคิดเรื่องของน้ำขิงเยอะกว่าที่ตัวเองคิด ทั้งที่จริงๆ มันก็ไม่มีอะไรต้องคิดแล้ว ผมจะเอาของนี่ไปให้พี่เจนตามที่รับปาก แล้วสองคนนั้นก็คงจะได้เริ่มสานสัมพันธ์กัน แต่จะไปบรรจบที่ตรงไหน ถึงตอนนั้นก็คงมีแต่สวรรค์ที่รู้ได้ ส่วนผมก็จะยังเป็นรุ่นน้องของพี่เจนเหมือนเดิม

ไม่เห็นมีความจำเป็นต้องรู้สึกอะไรสักหน่อยนี่นา...

“เจน กูมาล่ะ"

“อ้าว พุฒิ เออ นั่งเลยมึง คนอื่นล่ะ? ยังไม่เสร็จอ่อวะ”

“มันไปแย่งกันต่อคิวซื้อขนมปังนมสดต่อ กูขี้เกียจรอเลยมาหามึงที่ห้องสมุดเลยเนี่ย ไหน อ่านไร สรุปมาหน่อยดิ๊"

“สรุปเชี่ยไรล่ะ กูเพิ่งอ่านไปหน้าแรกเนี่ย"

ผมเอาสมุดเล่มบางตีหัวมัน พุฒิหัวเราะ มันชอบเป็นแบบนี้ตลอด คือเวลาเรานัดติวกันทั้งกลุ่มมันก็จะมาถึงสายที่สุด แล้วพอมาถึงก็จะบอกว่า 'พวกมึงสรุปมาเลย' แบบนั้นมันได้ที่ไหนล่ะ

ผมกับพุฒิช่วยกันดูหัวข้อที่น่าจะออกตอนมิดเทอมนี้อย่างเคร่งเครียด ผมเดาว่ากว่าพวกที่เหลือจะมาคงอีกนานเลยล่ะ เพราะขนมปังนมสดเอาเข้ามากินในห้องสมุดไม่ได้

“เอ้อ พุฒิ"

ผมเรียกชื่อเพื่อนที่กำลังนั่งลอกโน้ตของผมอย่างเมามัน พุฒิถามกลับโดยที่ไม่เงยหน้าขึ้นมา

“ว่างาย"

“มึงไปสนิทกับพี่เจนเมื่อไหร่อ่ะ ตอนนั้นมึงยังดูไม่ชอบเขาอยู่เลยนะ"

พุฒิชะงักมือไปนิดหนึ่ง นิดเดียว ก่อนจะตอบเสียงเบา

“...ไม่ได้สนิท"

“อ้าว”

“กูไม่ได้สนิทกับพี่เจนหรอก มึงอย่าพูดอย่างนั้นเลย"

“อะไรวะ แต่วันนี้เขายังชวนมึงไปดูดบุหรี่ด้วยกันอยู่เลยไม่ใช่เหรอ" ผมงงมาก

“ก็ไม่ได้แปลว่าต้องสนิท... มันแปลว่าเขากับกูมีเรื่องต้องคุยกัน"

“เกี่ยวกับเรื่องรถอะนะ พี่เจนเขาแข่งรถด้วยเหรอ"

“จะพูดอย่างนั้นก็ได้"

“...”

“เจน ไหนๆ แล้วมึงก็พูดเรื่องนี้ขึ้นมาแล้ว กูจะขอพูดอีกรอบนึงนะ มึงเลิกยุ่งกับเขาเหอะ"

“...”

ผมพูดอะไรไม่ออกเมื่อพุฒิหันมามองผมเต็มสายตา และยังเป็นสายตาของความห่วงใยเพื่อนอย่างแท้จริง

“เขาไม่ใช่คนที่มึงควรไปยุ่งด้วยหรอก เชื่อกู ได้ไม่คุ้มเสีย การที่เห็นมึงกับเขาสนิทสนมกันทำให้กูรู้สึกแปลกๆ มาก แต่กูเห็นว่ายังไม่มีอะไรเกิดขึ้น เลยยอมปล่อยไปก่อนทั้งที่ใจกูโคตรห่วง แต่ไหนๆ ตอนนี้มึงก็พูดมาแล้ว กูขอบอกอีกทีแล้วกัน มึงออกห่างเขาเถอะ คุยแค่เท่าที่จำเป็นพอ"

“ทำไมวะ มึงก็บอกเองไม่ใช่เหรอว่ามึงไม่ได้สนิทกับเขา ตอนนี้กูก็ถือว่าสนิทพอใช้ได้ เท่าที่รู้จักกันมา เขาไม่ได้มีอะไรเสียหายน่ากลัวอย่างที่มึงบอกเลยนะ เขาดีกับกูมากๆ เลยด้วย"

พุฒิหัวเราะห้าวๆ

“กูบอกเหรอว่าเขาไม่ดีกับมึง"

“อ้าว...”

“เขาก็ดีกับกู ตอนนี้น่ะ ไม่ใช่ไม่ดี"

“...” แล้วมันจะมาบอกให้ผมออกห่างพี่เจนทำไม

“กูบอกให้มึงอย่าไปยุ่งกับเขา มึงต้องแยกเรื่องก่อน"

“...งงว่ะ"

“อ่ะ อะไรที่ทำให้มึงรู้สึกว่าเขาดีกับมึง"

“ก็... เขาเลี้ยงข้าวกู...”

“เลี้ยงข้าว?”

จริงๆ มันมีมากกว่านั้นที่ผมกำลังจะพูด แต่เพราะเสียงของพุฒิที่แทรกขึ้นมาก่อนทำให้ผมต้องเงียบไป ก่อนพุฒิจะส่ายศีรษะ

“เจน อย่าปล่อยให้เขาเลี้ยงข้าวมึงอีก คนอย่างนั้นไม่ให้อะไรใครฟรีๆ หรอก"

“มึงพูดเหมือนเขาเป็นคนงก ชอบทวงบุญคุณ"

“เปล่ามึง เขาไม่ได้เป็นแบบนั้นหรอก แต่เขาเคี่ยว"

“...”

“เขาเก็บทุกเม็ด นั่นแหละเขาล่ะ"

“พุฒิ... มันไม่ได้ขนาดนั้นเลย"

"มันขนาดนั้นแหละ สิบบาท ยี่สิบบาท มึงก็ห้ามติดผู้ชายคนนี้ มึงอย่าทำให้เขามีอะไรที่จะมาเรียกร้องจากมึงได้"

ผมเงียบอึ้งไป ก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างใจนึก

"ทำไมพอมึงพูดแล้วอะไรที่เกี่ยวกับพี่เจนถึงดูเป็นเรื่องใหญ่นักวะ มึงทำให้กูงงจริงๆ ว่ะ ถ้าเขาไม่ใช่คนไม่ดี แล้วทำไมกูจะยุ่งกับเขาไม่ได้"

“แม่มึงไม่เคยสอนเหรอว่าอย่าเล่นกับไฟ ต่อให้จะเป็นไฟเย็นก็ตาม"

“...”

“มึงก็รู้ว่าไฟเย็นมันดูเหมือนไม่ร้อน แต่ความจริงแล้วร้อนมาก อุณหภูมิตั้งพันหกองศาเซลเซียส อันตรายขนาดไหม้มือพุพองได้"

“...”

“ถ้าไม่อยากเจ็บตัว รีบถอยมาซะ เพราะไฟเย็น...แม่งไม่เย็นตลอดไปหรอก"

“...พุฒิ... กูต้องการคำอธิบายมากกว่านี้ มึงพูดแค่นี้ยังไงกูก็เข้าใจไม่ได้" ผมเอ่ยอย่างสับสน พุฒิถอนใจ ก่อนจะยกมือข้างหนึ่งของมันมาจับบ่าผม

“เอาเป็นว่าสิ่งที่กูเคยบอกมึงตั้งแต่แรก มันไม่ใช่เรื่องล้อเล่น แล้วกูก็บอกมึงไปหมดแล้ว ถ้ามึงจะไม่เชื่อ กูก็ทำอะไรไม่ได้"

“...พุฒิ พี่เจนไม่ใช่ -- ”

“มึงรู้จักเขาดีแค่ไหนวะ มึงถึงเที่ยวมาแก้ตัวแทนเขาอยู่ได้แบบนี้"

“...”

นั่นสิ

ผมรู้จักพี่เจนดีแค่ไหนกัน

“กูเตือนมึงแล้วนะเจน ออกมาเถอะ อย่าทำให้ตัวเองต้องเจ็บปวดเลย"

 

 

----------

ฮวังซอล

 

เจนนนนนน ;--------; โธ่ลูกกกก

อ่านจบแล้วอย่าลืมคอมเมนต์เป็นกำลังใจ สกรีมแท็กที่ #อย่าขอพี่เจน นะคะ เค้ารออ่านความคิดเห็นของทุกคนอยู่นะ ยิ่งยาวยิ่งชอบเลยค่ะ ทุกครั้งที่อ่านคอมเมนต์ ทุกครั้งที่คลิกเข้าไปอ่านแท็กแล้วมันมีเพิ่มขึ้น เราปริ่มใจมาก

เพิ่มเติมอีกเรื่องค่ะ นิยายโดนเด็กดีเตือนมาว่าอัพเดตผิดปกติ เลยอาจจะไม่มีการแจ้งเตือนประมาณ 7 วันนะคะ T_____T แต่ไม่ต้องห่วงค่ะ เราอัพทุกวันในช่วงนี้ เข้ามาเช็กดูตลอดได้เลย

 

ปล. ขอบคุณสำหรับท๊อป 16 ค่ะ จะร้อง T______________T มาช่วยซอลขึ้นอันดับไปด้วยกันนะคะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 955 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,780 ความคิดเห็น

  1. #3702 Sariei_va (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2563 / 14:50
    พี่เจนใหญ่เป็นคนยังไงนะ งงไปหมดแล้ววพี่เจนจะทำอะไรน้องงง
    #3,702
    0
  2. #3428 Nitto_OuranHC (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 17:13
    เจนอย่าทำเจนนนนนน
    #3,428
    0
  3. #3271 Soo Gass (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 13:15
    เป็นท้อเลยเธอ เรื่องดูสับสนไปหมด สงสารน้อง
    #3,271
    0
  4. #3203 tarun_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 23:44
    พี่น่ากลัวมากกกก ส่วนเรื่องเพื่อนก็ชอบพี่เจนนี่ท้อเลย
    #3,203
    0
  5. #2937 PILLOWPILLOW_P (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 17:33
    น้องเจนโดนทั้งขึ้นทั้งล่องเลยอ้า เพื่อนคนหนึ่งก็แอบชอบ-พี่ เพื่อนอีกคนก็เตือนอะไรน่ากลัวๆ ฉันเป็นเจนฉันก็สับสนชห.
    #2,937
    0
  6. #2878 PCB614 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 14:38
    ชั้นกลัวน้องเป็นอะไรไปอะ น้องลองเชื่อที่เพื่อนพูดดีมั้ย รู้สึกว่าได้ลาง ๆ ว่าพี่เจนอันตราย
    #2,878
    0
  7. #2757 bringmesorrow (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 17:26
    คือแบบในหัวตอนนี้คืองงมาก
    #2,757
    0
  8. #2742 fah_ikon14 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 00:57
    อะ ตอนนี้เราก็ไม่ได้รู้สึกต่างไปจากน้องเตนเลยค่ะ สับสนๆๆๆ
    #2,742
    0
  9. #2649 Becaamlum (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 17:42
    ภาษาเเละการเล่าเรื่องดีมากๆเลย รักมากกกกๆๆๆ
    #2,649
    0
  10. #2513 gamnunnapat (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 18:54
    ชอบการเปรียบเทียบไฟเย็นมั้ก
    #2,513
    0
  11. #2483 Ludeer520 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 12:40
    ตื่นเต้นไรไม่รู้ตอนนี้
    #2,483
    0
  12. #2461 Ice1234567891011 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 00:00

    ตื่นเต้น

    #2,461
    0
  13. #2430 tang_thai°°° (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 11:11
    แงงง สับสนมากตอนนี้จะเชื่อใครดีอะ
    #2,430
    0
  14. #2408 Surawatari Komiko (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:26
    สงสารน้องเจนอ่ะ คนนึงก็เพื่อน คนนึงก็พี่ที่สนิท ไม่รู้จะเชื่อสิ่งที่ตัวเองได้สัมผัสหรือคำเตือนจากเพื่อนดี แงง น้องสับสนไปหมดแลเว
    #2,408
    0
  15. #2381 SSbts2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:02
    ชอบความมีเพจเป็นของตัวเองด้วย5555555 ยัยน้องตอนอยู่กับพี่คือดือมากกก ใครเขียนคอมเม้นท์เพจอ่ะ เหมือนมาจากจินตาการของเราเลย แทนใจเรามาก5555555 จนถึงตอนนี้พี่เจนก็ยังดูไม่มีพิษไม่มีภัยนะ แต่เราว่ามีแหละ -.- อ่านเรื่องนี้แล้วนึกถึง cheese in the trap ที่โกอึนเล่นเลยอ่ะ เราชอบเรื่องนี้เอามากๆ และเราก็ชอบนิยายเรื่องนี้มากกกกก ฟีลเดียวกันเลยค่ะ
    #2,381
    0
  16. #2362 mookkuyy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:51
    มีโอกาสเป็นไปได้ไม๊ที่พี่เจนจะไม่ใช่คนอะ แง พุฒนายทำให้เรากัว
    #2,362
    0
  17. #2337 blueeyes111 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:24
    พี่เจนเป็นคนยังไงกันแน่นะ ที่เข้าหาเจนนี้ต้องการอะไรแน่ๆ แต่เจนอย่าใจอ่อนลูก
    #2,337
    0
  18. #2278 nngg (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 00:12
    พุฒิดูรู้มาก ทั้งที่ก็ไม่ได้สนิทกับพี่เจนเหมือนกัน ถ้ามองกลับกัน แต่ด้วยความเป็นเพื่อนก็เตือนกันไว้ก่อน

    เข้าใจความหวังดีของพุฒิแต่เจนก็อยู่กับพี่เจนตลอดเรื่องแบบนี้อธิบายก็ไม่รู้เรื่องอยู่ดี ถ้าไม่เจอกับตัว ทั้งที่มีบอกว่าไม่ให้ดูคนจากภายนอก ดูอย่างทีดิอันนี้ก็ไม่รู้ว่ามีเบื้องลึกเบื้องหลังอะไรไหมอีก ดูมีอะไรไปหมด
    #2,278
    0
  19. #2234 arainisad (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 16:51
    mlcมานี่รู้เลย ไรท์เรียนมหิดลหรอออ
    #2,234
    0
  20. #2159 Jupitersadd (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 00:16
    พุฒิดูรู้ลึกมากอยากให้บอกเจนตรงๆ แต่บอกไปเจนคงไม่เชื่ออยู่ดีนั่นแหละ555555
    #2,159
    0
  21. #2142 kurikara2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 03:12
    หงุดหงิดกะเจนเฉยยยย
    #2,142
    0
  22. #2093 frodono44 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 12:36

    พี่เจนเป็นคนจริงๆรึเปล่าเนี่ย. ทำไมดูอันตรายอย่างนี้ พี่เป็นคนยังงายยยย

    #2,093
    0
  23. #1920 Midories (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 22:46
    นายพุฒิ รู้อะไรพูดออกมาชัดๆ อย่าปล่อยให้เพื่อนงง เริ่มหนักใจแทนน้องเจนแล้วเนี่ย
    #1,920
    0
  24. #1764 homtee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 00:10
    แน่ๆ little Jane โดนแล้วแน่ๆ..
    #1,764
    0
  25. #1707 hoiiiii (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 08:13
    เครียดแทนเจนเลย พี่เจนเลี้ยงไปตั้งเท่าไหร่ ฮือๆๆๆๆ
    #1,707
    0