Rule no.1: "Don't be too emotional."

ตอนที่ 4 : 3 | Big Jane and Little Jane

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,172
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,004 ครั้ง
    23 พ.ย. 62

Chapter 3

Big Jane and Little Jane


 

We've just been introduced,

I do not know you well,

But when the music started

Something drew me to your side.

So many men and girls,

Are in each others arms.

It made me think we might be

Similarly occupied.

Shall we dance?


 


 

“นี่เดี๋ยวมึงจะไปเรียน Social dance เป็นครั้งแรกด้วยใช่ไหม"

“อือ ไอ้เหี้ย กูแบบป่วยครั้งเดียวคือเหมือนเปิดเทอมช้ากว่าชาวบ้านเลยอ่ะ มีหลายวิชามากที่กูเพิ่งได้เรียนเป็นครั้งแรก"

ผมบ่นกับแก๊ปหลังจากที่ทิ้งกระป๋องโค้กซีโร่ที่หมดแล้วลงในถังขยะ ผมเพิ่งแอดวิชานี้เพิ่มไปเมื่อเร็วๆ นี้ โชคดีที่มีคน ดร็อปไปพอดีผมเลยได้เรียน (รู้สึกว่านักศึกษาคนนั้นจะโดนรถชนหลังมอนี่เอง เลยต้องดร็อปไปทั้งเทอมเลย) ผมอยากจะรีบๆ เก็บหน่วยกิตพวกหมวด P.E. ให้จบๆ ไปตั้งแต่ตอนยังไม่ขึ้นปีสาม เพราะได้ยินมาว่าชั้นปีสูงๆ นั้นเรียนโหดมาก ผมอยากเอาเวลาสองปีสุดท้ายทุ่มเทให้กับวิชาการสุดตัวมากกว่า แต่ก็แล้วแต่แนวคิดใครแนวคิดมันนั่นแหละ

“มึงเรียนแล้วมาบอกด้วยดิว่าเก็บ A ง่ายไหม กูว่าเทอมหน้าจะไปลงกับอีขิงอ่ะ"

“ได้ๆ .. เฮ้ย! กูลืมเลยว่าลีลาศนี่มันต้องเต้นคู่ เวร เสือกเห็นมันว่างหนึ่งที่พอดีเลยแอดไปไม่ได้คิดหน้าคิดหลัง จะมีคู่เต้นไหมเนี่ยกู" ผมเพิ่งนึกขึ้นได้ตอนแก๊ปพูดนี่แหละ สาบาน

“คิดมากไรวะ เดี๋ยวอาจารย์เขาก็หาผู้หญิงมาจับคู่ให้มึงเองอ่ะ วิชานี้เขาให้ลงแบบครบคู่อยู่แล้ว"

“เออ ใครก็ได้อ่ะ แต่ขอไม่เต้นกับอาจารย์ เกร็ง"

เป็นเรื่องจริงที่ปกติแล้ววิชา Social dance จะบังคับให้นักเรียนลงเป็นครบคู่ แต่ก็มีบางเทอมที่นักศึกษาดร็อปหรือถอนไปกลางคันทำให้คู่เต้นต้องไปคู่กับอาจารย์แทนตลอดเทอม ซึ่งผมไม่อยากจะตกอยู่ในสถานการณ์นั้นอยากเด็ดขาด เพราะมันจะทำให้เก็บคะแนนตอนสอบได้ยาก แล้วเวลาซ้อมก็ต้องไปขอซ้อมกับคู่คนอื่น เนื่องจากอาจารย์จะไม่ปลีกตัวมาซ้อมด้วย ฉะนั้นขอล่ะ ขออย่าให้เป็นอย่างนั้นเลย ผมยิ่งเครียดง่ายๆ อยู่

“ไม่น่าจะนะ ก็คนที่โดนรถชนหลังมอคือไอ้ปิ๊ก แปลว่าคู่มันก็ต้องเป็นผู้หญิงถูกไหม มึงคงได้ไปคู่กับคู่ของมันในคลาสอ่ะ"

“อ่ะเหรอ คนที่โดนรถชนคือปิ๊กหรอกเหรอ แล้วโดนได้ไงวะ ได้ยินแค่ว่าโดนชนหลังมอแค่นั้นอ่ะ" ผมกับแก๊ปเดินไปคุยไป

“แม่งเมาไง แล้วออกไปซ่าส์เต้นควงกลางถนนตอนตีสี่ คงคิดว่าปลอดภัยนั่นแหละ ปรากฏมีรถมอเตอร์ไซค์ขับแหกมาจากไหนไม่รู้ ตู้ม! เสร็จเลย"

“โห...”

“มึงเรียนโซเชียลแดนซ์เสร็จกี่โมง หกใช่ป้ะ เสร็จแล้วเตะบอลนะมึง"

“มึง ไม่ได้อ่ะ กูเรียนตอนหกโมงถึงสองทุ่มว่ะ คลาสตอนสี่โมงมันไม่มีคนดร็อปไง ต่อไปนี้วันจันทร์กูคงไม่ได้เตะอ่ะ"

“อ่อๆ เออ เดี๋ยวกูบอกคนอื่นให้ แค่วันเดียวใช่ไหม"

“อือ แล้วนี่ไอ้พุฒิไปไหนเนี่ย กูไม่เห็นมันเลย"

“วันนี้มันโดด ไม่เห็นที่มันส่งมาในกรุ๊ปเหรอ ที่บอกให้เราเก็บชีทแสตทให้ด้วย"

“ยังไม่ได้ดูไลน์เลยว่ะตั้งแต่เช้า แล้วมึงเก็บให้มันยัง"

“อีรี่เก็บแล้วเรียบร้อย"

ผมพยักหน้า นี่แหละข้อดีของการมีเพื่อนผู้หญิงในกลุ่ม

เราสองคนเดินกลับมาที่หน้าห้องน้ำ สาบานว่าที่คุยไปทั้งหมดนี่คือเชอร์รี่กับน้ำขิงยังเข้าห้องน้ำไม่เสร็จเลย ทำไมผู้หญิงถึงชอบเข้าห้องน้ำนานๆ นักนะ มันมีขุมทรัพย์พิเศษอะไรในนั้นเหรอ

จากนั้นพวกเราก็ไปกินข้าวกันตามปกติก่อนเข้าเรียนคาบเที่ยง

"แป๊บๆ ขอดูดบุหรี่ก่อน"

"โอ๊ย ดูดอีกแล้ว ดูดอะไรเยอะแยะ" เชอร์รี่บ่นไอ้แก๊ปทันที "ตอนกินเสร็จก็เพิ่งดูดไม่ใช่เหรอ"

“มันเสี้ยนอีกแล้วอ่ะ"

“นี่ เราไม่รอนะ อีกห้านาทีก็เที่ยงแล้ว อยากนั่งหน้า วิชานี้ยิ่งยากๆ อยู่" น้ำขิงเอ่ยบ้าง

“เออๆ ไปก่อนเลยไป๊ ยัยพวกไม่สวย"

“ตบปากตัวเองสิบทีเดี๋ยวนี้!”

“ไอ้เลวแก๊ป!”

“ขิงกับรี่ขึ้นไปก่อนเลย เดี๋ยวเราไปเป็นเพื่อนไอ้แก๊ปเอง จองที่นั่งให้ด้วยนะ"

“โอเค"

ผมเดินกับแก๊ปไปที่ Smoking room ปกติผมไม่ค่อยได้มาด้วยหรอก มันจะมากับพุฒิที่สูบบุหรี่เหมือนกัน ตัวผมเองนั้นเคยลองสมัยอยู่ปีหนึ่ง แต่ก็พบว่าตัวเองไม่พิศมัยบุหรี่เท่าไหร่ แต่ก็ไม่ได้แอนตี้คนสูบหรอกนะ เพราะคิดว่าปอดใครก็ปอดมัน อีกอย่าง ผมว่าการสูบบุหรี่มันไม่ได้เป็นตัววัดความดีความเลวของคน

“มึงดูดเร็วๆ นะ อีริคให้สายได้แค่ห้านาที มึงก็รู้"

“เออๆ เดี๋ยวกูจะดูดแค่สองฟื้ดแล้วทิ้งเลย"

“ไอ้สัด ถ้าจะรีบขนาดนั้นก็อย่าดูดเลย เปลือง"

“มึงนี่มันเรื่องมากจริงๆ ว่ะไอ้เจน แล้วจะให้กูทำยังไง เอ้า ถึงแล้ว จะเข้ามาไหม"

แก๊ปเปิดประตูพลางถามผม ผมพยักหน้า กำลังจะก้าวเข้าไปแต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นนักศึกษาคนหนึ่งที่กำลังสูบบุหรี่อยู่ในนั้น ฉิบหายแล้ว นั่นพี่เจน!

“เป็นเหี้ยอะไรขึ้นมา ทำหน้าอย่างกับเห็นผี"

“แก๊ป กูปวดฉี่อ่ะ เดี๋ยวกูไปก่อนนะ เจอกันที่ห้องเรียนเลย"

“เอ้า อะไรวะไอ้จิ๋ว เจน เจน!!”

ผมหันหลังวิ่งสี่คูณร้อยออกไปจากตรงนั้นทันที ไม่นำพาต่อเสียงตะโกนของเพื่อน รู้แต่ว่าต้องรีบออกไปจากตรงนี้โดยด่วน เพราะตั้งแต่ผมรู้ว่าพี่เจนเห็นข้อความบ้าบอที่ผมพิมพ์ลงไปใน google docs ผมก็ยังไม่ได้คุยกับเขาเลย แถมแค่คิดถึงก็หน้าร้อนขึ้นมาเพราะความอับอายแล้ว

“นี่สรุปเมื่อกี้มึงเป็นอะไรเนี่ย"

แก๊ปที่เพิ่งตามขึ้นมาบนห้องเรียนกระซิบถาม ผมส่งใบเช็กชื่อให้มันแล้วตอบ

“ก็ปวดฉี่ไง รู้สึกว่าอั้นไม่ไหวแล้วเลยรีบวิ่งออกมา มึงจะให้กูฉี่ราดตรงนั้นรึไง"

“แปลกๆ นะมึงเนี่ย ทำอย่างกับหนีคนอย่างนั้นแหละ กูนึกว่ามึงเจอชัชชี่ซะอีก"

“มึงอย่าเอ่ยชื่อนั้นได้ป้ะ" ผมแยกเขี้ยวใส่แก๊ป ชัชชี่ หรือชื่อเล่นจริงๆ คือชาติ เป็นเพื่อนกะเทยรุ่นเดียวกันที่สูงเมตรเก้าสิบ ตัวใหญ่ล่ำบึ้ก แต่นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญ เรื่องสำคัญคือมันแอบชอบผมแล้วตามสตอล์กเกอร์อยู่เป็นปี!

“มึง ชัชชี่รักมึงขนาดนั้นอ่ะ มันบอกแล้วไงว่าถ้าได้มึงไปเป็นผัว มันจะเป็นเมียทาสที่ดี มึงก็จำได้ มึงไม่สนใจลองคิดดูอีกทีเหรอ"

“หุบปาก"

“ชัชชี่เคยตั้งสเตตัสในเฟสบุ๊กว่าอะไร 'เราชอบเจนเพราะเจนน่ารักยิ่งกว่าขนมมาร์ชเมโล่ เวลาเห็นเจนแล้วชัชชี่มีความสุข รอยยิ้มของเจนทำให้ชัชชี่นอนหลับฝันดี ถึงเจนไม่รักชัชชี่ ชัชชี่ก็จะรักเจนตลอดไป’ "

“ถ้ามึงไม่หยุดพูดชื่อนี้กูจะเตะน้องชายมึงจริงๆ นะ"

“มึงหมายถึงไอ้เกียร์อะเหรอ"

“กูหมายถึงจู๋มึงนี่แหละ!”

ไอ้แก๊ปหัวเราะจนสำลักน้ำดื่มที่ได้แกล้งผมสมใจอยาก ตอนแรกผมไม่ได้รังเกียจชัชชี่เลย อันที่จริงเราก็เคยเป็นเพื่อนกันดีๆ ด้วยซ้ำ ผมไม่ใช่คนเหยียดเพศอย่างนั้นสักหน่อย แต่หลังจากมันเริ่มแสดงออกอย่างเกินควบคุมแล้วคุกคามผม แล้วก็ทำบ้าทำบอต่างๆ นานาอย่างเช่นระรานน้ำขิงกับเชอร์รี่ที่เป็นเพื่อนผู้หญิงที่ผมสนิท จนหนักข้อถึงขนาดตามไปถวายอาหารเพลที่วัดป่าที่ผมบวชช่วงปิดเทอม! ทั้งๆ ที่ผมไม่ได้บอกคนอื่นนอกจากคนสนิทเลยว่าผมไปบวชที่วัดไหน ผมก็รู้สึกว่านี่มันไม่ใช่แล้ว ผมรู้อยู่หรอกว่าตอนนี้ชัชชี่ก็ยังชอบผม เพราะเมื่อไหร่ที่เราเดินสวนกัน อีกฝ่ายก็จะส่งสายตาตัดพ้อน้อยอกน้อยใจมาให้ แต่เพราะว่าผมกับครอบครัวไปแจ้งตำรวจเอาไว้ชัชชี่เลยไม่กล้าตามติดผมมากเท่าเดิมอีก

“จะไปไหนต่อกันบ้างอ่ะ" ผมถามขึ้นหลังจากที่เราเลิกเรียนตอนสี่โมง เพราะทุกคนยกเว้นผมไม่มีเรียนแล้ว ไม่อยากรอจนหกโมงเย็นคนเดียวเลย

“วันนี้พ่อมารับอ่ะ เนี่ย น่าจะถึงแล้ว" น้ำขิงบอกขณะดูไลน์

“เราไปซ้อมหลีดน้องถึงดึกโน่น แต่เดี๋ยวว่าจะไปกินข้าวกับพวกแก๊งหลีดก่อน"

“อ่อ... แล้วมึงอ่ะแก๊ป จะกลับเลยเหรอ"

“ไม่อ่ะ กูจะไปเข้าชมรมรอเตะบอล มึงไปกับกูไหมล่ะ พอหกโมงค่อยไปเรียนลีลาศ"

“ได้ๆ"

แล้วเราสี่คนก็แยกกัน ผมไปที่ห้องชมรมดนตรีกับแก๊ป ไม่ได้อยู่ชมรมนี้แต่ก็เข้ามานั่งบ่อยๆ จนคิดว่าน่าจะลงชื่อเป็นสมาชิกได้แล้วล่ะ ผมร้องไปสองเพลงขณะที่แก๊ปเล่นคีย์บอร์ดไปด้วย เห็นไอ้แก๊ปเป็นแบบนี้มันมีอาชีพเสริมเป็นครูสอนเปียโนนะครับทุกคน เห็นว่าเรียนมาแต่เล็กแต่น้อย

พอเห็นว่าจวนหกโมงเต็มทีผมก็เดินไปที่ห้องกระจกอันเป็นห้องที่ใช้สำหรับการเรียนเต้นทุกชนิด คิดว่าตัวเองมาเร็วแล้วแต่ก็ต้องตกใจเมื่อพบว่าผลักประตูเข้าไปก็มีนักศึกษาอยู่เต็มห้องเลย ผมเดินไปหาอาจารย์แล้วยกมือไหว้

“อาจารย์รพีครับ ผมที่เพิ่งแอดมาใหม่ครับ"

“อ่อ ที่แอดมาเมื่อเช้านี้เลยใช่ไหม" อาจารย์ก้มลงดูใบรายชื่อ "เจนอารีย์ ปีสอง"

“ใช่ครับ...”

“เจน!”

ผมที่ไม่ทันได้พูดต่อต้องสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงเรียกชื่อตัวเอง แล้วพอหันไปมองก็ต้องขนลุกไปทั้งตัว

ชัชชี่!

พูดถึงผี ผีก็มา!

ชัชชี่ปรี่เข้ามาหาผม แต่ก็ไม่ได้เข้ามาเกาะแกะเหมือนอย่างที่เคยทำตลอดปีก่อน เขาเอ่ยถาม

“เจนเรียน Social dance ด้วยเหรอ ชัชชี่ไม่เคยเห็นเจนมาก่อนเลย"

“อือ เรา .. เอ่อ เพิ่งแอดเมื่อเช้านี้น่ะ" เวรเอ้ย ดร็อปตอนนี้จะทันไหม!

“ดีจัง อย่างนี้เราก็จะได้เรียนด้วยกันน่ะสิ"

ตาของคนพูดเป็นประกายขณะที่ผมได้แต่ยิ้มแหยหัวเราะแหะๆ เรียกว่าทำหน้าไม่ถูกกันเลยทีเดียวคราวนี้

“อย่างนี้เจนก็ยังไม่มีคู่น่ะสิ เจนคู่กับชัชชี่ก็ได้นะ เดี๋ยวชัชชี่สอนที่เรียนๆ ไปให้เจนเอง"

“มะ .. ไม่ดีหรอก ชัชชี่ก็มีคู่แล้วไม่ใช่เหรอ จะทิ้งเขาได้ไง อีกอย่างเจนก็เป็นผู้ชาย ชัชชี่ก็เต้นเป็นผู้ชายเหมือนกัน ถ้าคู่กันชัชชี่ก็ต้องไปฝึกท่าใหม่หมด ลำบากเปล่าๆ"

“ไม่เป็นไร ชัชชี่หัวไวมากเรื่องเต้น ส่วนอีกิ๊บเดี๋ยวมันก็ไปคู่กับคนอื่นเองแหละ ถ้าไม่มีก็ให้มันไปคู่อาจารย์ก็ได้ งั้นตกลงเราคู่กันเนอะ"

ไม่เอา! ช่วยด้วย!!

“เจนอารีย์ มานี่หน่อยสิ"

เสียงของอาจารย์รพีเหมือนเสียงสวรรค์สำหรับผมในเวลานี้ ผมรีบแกะมือของชัชชี่ที่จู่ๆ ก็มาวางบนแขนตัวเองออกแล้ววิ่งไปหาอาจารย์

“ครับ ว่าไงครับอาจารย์"

“เดี๋ยวเธอไปคู่กับคนที่คู่เขาดร็อปไปเพราะรถชนนั่นนะ ห้องนี้ครบคู่พอดีไม่ต้องห่วง"

“ตกลงครับ!” โฮ้ย โล่ง! โล่งที่สุด!

“แล้วนี่ชาติสยามเธอมาทำอะไรตรงนี้" อาจารย์รพีหันไปถามชัชชี่ที่ตามผมมาอย่างไม่เข้าใจ

“คือหนูจะมาเสนอตัวคู่กับเจนเขาอ่ะค่ะ" ชัชชี่เอ่ยอย่างสะดีดสะดิ้ง

“แต่เธอคู่กับกีรณาแล้วนี่ ไม่ต้องห่วงเพื่อนเขาหรอก ครูจับคู่ให้เรียบร้อยแล้ว เธอน่ะไปประจำที่ได้ล่ะ"

ชัชชี่หน้าม่อยที่แผนการความฝันถูกพังทลาย แต่ก็ยอมเดินกระแทกเท้าตึงๆ กลับไปยืนกับเพื่อนสาวของตัวเอง ส่วนผมนั้นไม่อาจบอกได้เลยว่าดีใจขนาดไหน

“อาจารย์ครับ ว่าแต่ไหนคู่ผมเหรอครับ" ผมถามเพราะสอดส่ายสายตามองไปทั่วห้องก็เห็นว่าผู้หญิงทุกคนมีคู่กันหมดแล้ว ไม่เห็นใครยืนเดี่ยวๆ สักคน

“อ่อ ยังไม่มามั้ง คนนี้เขาแจ้งครูไว้แล้วว่าเขาจะมาสายนิดหน่อยเพราะวิชาเรียนก่อนหน้านี้เขาต้องเรียนที่ตึกใหม่ อ่อ นั่นไง เข้ามาพอดี เอ้อ เธอ! เธอนั่นแหละนักศึกษา ชื่ออะไรนะ... ช่างมันเถอะ มานี่หน่อย มาหาครูตรงนี้ก่อน”

“...”

อาจารย์รพีดุนหลังผมที่เงียบกริบให้เผชิญหน้ากับผู้ชายคนนั้นที่เพิ่งเดินเข้ามา

ผู้ชายตัวสูงที่สวมจี้รูปแม่กุญแจ มีดวงตาสีดำคมกริบ และยังมีออร่าไอเย็นอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวแผ่ออกมาเหมือนเคย

“ปีสี่ นี่คู่ใหม่เธอนะ เป็นผู้ชายเหมือนกันแต่เดี๋ยวให้น้องเขาเต้นเป็นผู้หญิง ไม่มีปัญหาหรอก มีอย่างนี้ทุกเทอมแหละ หญิงเต้นเป็นชาย ชายเต้นเป็นหญิง ก็แล้วแต่คลาส..." อาจารย์รพีพูดเหมือนพูดกับตัวเองมากกว่า "แล้วเธอชื่ออะไรนะนักศึกษา ครูลืม"

“เจนครับ"

“เออนั่นแหละ เอ้า สองคนนี้คู่กันนะ ไปซ้อมกันให้ดีๆ ล่ะเพราะเธอคนนี้ต้องตามเยอะเลย เจนสอนน้องด้วย เอ้อ แล้วเธอชื่ออะไรนะ"

“จะ .. เจนอารีย์ครับ..."

อาจารย์ขมวดคิ้ว

“เจน เจนอารีย์ ... เจน เจนอารีย์ ... เจนเฉยๆ กับเจนอารีย์" อาจารย์รพีท่องซ้ำๆ เร็วๆ “ชื่อคล้ายกันมากเลยนะ แล้วเมื่อไหร่ครูจะจำได้ล่ะเนี่ย เอาเป็นว่าช่างมันไปก่อน เอ้า ประจำที่กันได้แล้ว"

อาจารย์ปรบมือกลางอากาศดังๆ หนึ่งครั้ง แล้วนักศึกษาก็เริ่มเข้าประจำที่ ผมที่เพิ่งวางกระเป๋าพิงกำแพงใจเต้นรัวขณะก้าวเข้าไปยืนตรงข้ามกับพี่เจน โอ๊ยย ให้ตายสิ ไม่กล้ามองหน้าพี่เขาเลยอ่ะ ทำไงดี๊!

"เดี๋ยววันนี้ครูจะเริ่มสอนชะชะช่า แล้วพอท้ายคาบจะค่อยทวนบีกิน เอ้า ชะชะช่าเริ่มแบบนี้ เริ่มจากผู้ชายก่อน"

แล้วอาจารย์รพีก็เริ่มสอนจังหวะพื้นฐานของผู้ชายก่อน หนึ่งสอง สามสี่ห้า .. หกเจ็ด แปดเก้าสิบ .. ผู้ชายก้าวขาซ้ายก่อน อะไรประมาณนั้น ซ้ายสอง สามสี่ห้า .. ถอยเจ็ด แปดเก้าสิบ .. จากนั้นก็สอนของผู้หญิง ผู้หญิงจะต้องเริ่มขวาก่อน (ซึ่งผมต้องเต้นเป็นผู้หญิงเฉยเลยอ่ะ)

"เอาล่ะ แล้วพอเข้าคู่ก็จะเป็นแบบนี้ ทุกคนดูครูก่อนนะ กีรณา มาช่วยครูหน่อย...”

กิ๊บถูกอาจารย์ดึงออกไปเต้นให้ดูเป็นคู่ตัวอย่าง ทั้งคู่ดูสง่างามไปตามเสียงเพลงจนดูราวกับว่าการเต้นลีลาศช่างง่ายดายเหลือเกิน ก่อนจะปล่อยเธอกลับคืนสู่ชัชชี่ที่เป็นคู่

“เดี๋ยวครูจะให้ลองแล้วนะ เอ้า ชายหญิง เข้าคู่"

เชี่ย เข้าคู่นี่คือโอบกันเลยเหรอ ไม่เอ๊าาาาา

“ตรงนั้นเป็นอะไร ทำไมไม่เข้าคู่ เจน... เจนอะไรนะ ชื่อเด็กสมัยนี้จำยากจริง เอ่อ เจนเล็ก! เจนเล็กจับมือเจนใหญ่เลย เร็ว เจนใหญ่รอนานแล้ว"

เจนเล็กนี่คือกูใช่ป้ะ กูสินะเจนเล็ก อ๊ากกกกก

เมื่อทุกคนและอาจารย์จ้องมองเป็นตาเดียว ผมก็ไม่มีทางเลือกนอกจากประกบมือที่สั่นเทาเข้ากับมือของพี่เจนที่วางท่ารออยู่ก่อนนานแล้ว และทันทีทันใดนั้น วงแขนแกร่งของร่างสูงก็รวบตัวผมเข้าไปเป็นท่าเตรียมลีลาศที่ถูกต้อง

“ทุกคน เริ่ม!”

เสียงนับจังหวะจากอาจารย์และนักศึกษาทุกคนดังไปทั่วห้อง เหลือแต่ผมที่เอาแต่ก้มหน้างุด เต้นงกๆ เงิ่นๆ เหมือนขาจะพันกันให้ได้ อะไรวะ จังหวะอะไรแล้วเนี่ย!

“เจนเล็ก! ถ้าเธอไม่มองหน้าเจนใหญ่มัวแต่กังวลมองเท้าแบบนั้นมันจะนับจังหวะผิดนะ เงยหน้าขึ้น ตั้งไหล่ให้สง่า! เต้นให้มีความมั่นใจ!”

โอ๊ย บ้าเอ๊ยยยย

“ยังไม่เงยหน้าขึ้นมาอีก งั้นครูตัดคะแนนคู่เธอซะดีไหม"

ผมเงยหน้าพรึ่บทันทีที่ได้ยินประโยคนั้น แต่ก็ยังจ้องอยู่ที่จี้รูปแม่กุญแจของคู่เต้นตัวเองอยู่นานสองนานกว่าจะกล้าขึ้นไปมองหน้าเขา แล้วก็เห็นว่าพี่เจนมองหน้าผมอยู่แล้ว ก่อนเขาจะเอ่ยปากนับจังหวะให้ผมฟังชัดๆ

“ซ้าย สอง สามสี่ห้า หกเจ็ด แปดเก้าสิบ ..”

เต้นง่ายขึ้นเยอะเลยแฮะ...

ในที่สุดคู่เราก็ได้เต้นเป็นปกติกับชาวบ้านเขาสักที จนถึงตอนนี้ผมคล่องเสต็ปจนไม่ต้องนับจังหวะออกเสียงได้แล้ว แต่เรายังคงต้องจ้องตากันแบบนั้น รู้สึกแปลกๆ ชะมัด... นี่ถ้านักศึกษาในห้องนี้เป็นปลากัด คงท้องกันไปแล้วหลายคู่

“เป็นไง หนีหน้าพี่เหรอ"

“อะไร เจนไม่ได้หนีหน้าพี่เจน หนีทำไม ไม่มี๊!” ผมเอ่ยเสียงสูง แล้วก็อยากกัดลิ้นตาย โห ไม่พิรุธเลยว่ะไอ้เจน ไม่พิรุธเล๊ยยยยย ฮืออออออ

“ก็เราเจอพี่ที่ smoking room แล้วก็หนีไปเลยไม่ใช่เหรอ พี่กำลังจะโบกมือทักเลยนะนั่นน่ะ"

“ปล๊าววว เจนทำอย่างนั้นเมื่อไหร่ พี่เจนอย่ามามั่วดิ"

“แล้วไป พี่ก็นึกว่าเราเขินที่สารภาพรักพี่มาซะอีก"

ไม่ได้สารภาพรักนะ!

“โอ๊ย!”

พี่เจนร้องพลางสะบัดเท้าเมื่อผมก้าวพลาดเหยียบเขาเต็มเปา อาจารย์รพีทำท่าจะเดินมาดูแต่พี่เจนก็โบกมือเป็นเชิงบอกอาจารย์ว่าไม่เป็นไร ก่อนเราจะเข้าคู่เต้นกันต่อ

“เต้นได้ไหม ผู้หญิงต้องเริ่มขวาก่อน ขวาเจน ไม่ใช่ซ้าย ก้าวถอย ก้าวซ้าย อย่างนั้นแหละ เริ่มเข้าที่แล้ว ตามจังหวะเท้าพี่"

“แม่งเอ้ย ทำไมต้องมาเต้นเป็นผู้หญิงด้วยนะ คนโดนรถชนที่หลังมอคือไอ้ปิ๊กไม่ใช่เหรอ งั้นแปลว่าก่อนหน้านี้พี่ก็คู่กับปิ๊กน่ะสิ มันก็เต้นเป็นผู้หญิงเหมือนกันเหรอ"

พี่เจนยิ้มออกมา

“พี่คู่กับเค้ก แฟนปิ๊กต่างหาก สองคนนั้นโดนรถชนพร้อมกัน เจนไม่รู้เหรอ"

“อ้าว!”

“ปิ๊กไม่ได้ลงเรียนวิชานี้แต่แรกแล้ว"

เป็นงั้นไป!

ผมทำหน้าเซ็ง รู้งี้ไม่แอดวิชานี้แต่แรกดีกว่า ไม่อยากเต้นเป็นผู้หญิงเลยอ่ะ

“ทำไม อยากเต้นเป็นผู้ชายเหรอ"

“อืม... ก็ใช่อ่ะ เจนไม่ชอบเต้นเป็นผู้หญิง" มันเป็นปมของผู้ชายตัวเล็กอย่างผมมั้ง เราจะชอบทำอะไรที่ทำให้เรารู้สึกว่าเราดูมาดแมน แก่กล้า เพื่อที่จะได้ดูตัวสูงขึ้น มันเป็นหลักจิตวิทยา

“งั้นพี่เต้นเป็นผู้หญิงให้ก็ได้"

“จริงเหรอ?”

“ใช่สิ เราสูงเท่าไหร่ล่ะ"

“...”

“ว่าไง"

“...ร้อยเจ็ดสิบสาม"

เขายิ้มแปลกๆ เหมือนจะนึกขันผม อันที่จริงก็คือยิ้มเยาะๆ แบบที่ผมเคยบอกเขานั่นแหละ แต่มันเพิ่มความขันเข้าไปด้วย

“นี่ เจนพูดจริงๆ นะ"

แค่แอบเติมไปสี่เซ็นต์เอง!

“พี่ก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่พี่สูงร้อยเก้าสิบสอง ถ้าเจนคิดว่ารับน้ำหนักพี่ได้พี่ก็จะเต้นเป็นผู้หญิงให้"

ผมขมวดคิ้ว ว่าแต่เราสูงต่างกันตั้งยี่สิบสามเซ็นต์เลยเหรอ…

“รับน้ำหนักยังไง?”

“อย่างนี้

“...เฮ้ย!!”

ผมร้องออกมาเมื่อจู่ๆ พี่เจนก็คลายวงแขนที่ประคองหลังผมไว้แล้วใช้แรงดันให้ผมเอนไปด้านหลัง ก่อนจะกระชับรอบเอวรับน้ำหนักไว้แทน เขาโน้มหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกเราแทบชนกัน ผมใจเต้นด้วยความตกใจและความใกล้ชิด พี่เจนยังคงยิ้ม

“...ท่านี้แหละ"

ตึกตัก... ตึกตัก... ตึกตัก...

“เดี๋ยวเรียนไปเรื่อยๆ มันจะมีท่านี้แน่ๆ"

ตึกตัก... ตึกตัก... ตึกตัก...

“ตกลงจะเต้นเป็นผู้ชายไหม"

คนตัวสูงผมดำเจ้าของจี้รูปแม่กุญแจยังคงถามทั้งรอยยิ้มบนหน้า ผมรู้สึกถึงความร้อนของอุ้งมือเขาที่โอบตัวผมเอาไว้ ก่อนผมจะกระแอมแล้วตอบ

“...พี่เป็นไปเถอะ"

“นี่! คู่สองเจนตรงนั้นน่ะ ครูยังไม่ได้สอนท่าฟิกเกอร์อย่างนั้นเลยนะ อย่าข้ามขั้น เรายังอยู่ที่ชะชะช่ากันอยู่ ขึ้นมาก่อน!"

พี่เจนดึงผมขึ้นมาให้กลับมาอยู่ในท่ามาตรฐานอย่างน่าอัศจรรย์ ทำให้ผมรู้ได้ว่าเขาไม่ใช่มือใหม่ในการเต้นลีลาศ ผมรอจนใจเต้นสงบลงจึงเอ่ยถามเขาด้วยน้ำเสียงที่ตัวเองคิดว่าฟังดูปกติที่สุด

“...นี่พี่เจนเต้นเป็นอยู่แล้วใช่ป้ะ"

เขาไม่ตอบแต่ยักคิ้วรัวๆ ให้ผม ทำให้ผมรู้ได้ง่ายๆ

“โห่ ไรวะ ไม่แฟร์นี่หว่า"

“ไม่ดีเหรอ คู่กับพี่"

“...”

“หมายถึงคู่กับคนที่เต้นเป็นอยู่แล้ว"

“ก็ .. ดีมั้ง"

เขายังคงยิ้ม

“ไม่ต้องห่วงนะ เจนอยู่กับพี่ เก็บ A อยู่แล้ว"

ผมพยักหน้าเพราะไม่รู้จะพูดอะไร มันแอบรู้สึกดีแปลกๆ กับคำพูดนั้นมั้ง... ไม่รู้เหมือนกันสิ หรือว่าผมจะรู้สึกดีแปลกๆ กับรอยยิ้มเขามากกว่า

“เจนก็แค่แปลกใจที่พี่เต้นลีลาศเป็น หน้าอย่างพี่มันดูแบบน่าจะเต้นเคป็อปหรือฮิปฮอปมากกว่าอะ"

“ก็ไม่เกี่ยวกับหน้านี่ พี่ก็แค่เคยเรียนลีลาศมาก่อนตั้งแต่สมัยเรียน"

“แปลกดี พี่เรียนโรงเรียนอะไรมาอ่ะ"

“เรียนเอง"

“ที่บ้านส่งไปเรียนเหรอ หรือว่าพี่เจนสนใจเอง"

“ข้อแรก" เขาตอบสั้นๆ

“โห บ้านพี่ทำงานอะไรน่ะ ต้องเข้าสังคมบ่อยเหรอถึงส่งลูกชายไปเรียนลีลาศ"

พี่เจนไม่ได้ตอบอะไรแค่ยิ้มบางๆ ในหน้า ก่อนเขาจะถามผมกลับบ้าง

“แล้วเสื้อพี่ล่ะ"

“ก็ไม่คิดว่าวันนี้จะเจอกันอะ เลยกะว่าะจะเอามาคืนพรุ่งนี้ในคาบแอ๊บนอมอล ซักให้แล้วนะ"

เขาพยักหน้า แล้วเราก็นับจังหวะเต้นกันต่อ สักพักอาจารย์ก็สั่งให้หยุดได้ แล้วก็สอนวิธีหมุนของทั้งหญิงทั้งชาย ผู้ชายให้เริ่มหมุนในจังหวะที่หนึ่ง แต่ผู้หญิง (ผม) จะต้องหมุนในจังหวะที่หก อันนี้ยังไม่ยากมากเท่าไหร่ แต่มันจะยากมากขึ้นก็ตรงอาจารย์จะเริ่มเปิดเพลงให้เราเต้นตาม แล้วก็ไม่ให้ใครนับออกเสียงแล้วทั้งนั้น ให้นับในใจ

ทั้งห้องเงียบกริบแต่ล้วนมีใบหน้าเคร่งเครียดกับการเต้น บางคนก็เม้มปากจนหน้ากลายเป็นสีม่วง เหมือนกับว่าต้องห้ามตัวเองอย่างมากที่จะไม่นับจังหวะออกมาดังๆ ส่วนคู่เรา ต้องขอบคุณความเก่งกาจของพี่เจน เขานำผมได้ดีมากจนผมรู้สึกว่าเต้นลีลาศเหรอ กระจอก! ก็แค่จิ๊บๆ! หมุนอีกใช่ไหม สบายมาก มาดิ๊!

แต่แล้วมันก็จะชักจะไม่ง่ายเมื่ออาจารย์เพิ่มท่าโชว์เดอร์ทูโชว์เดอร์ แฮนด์ทูแฮนด์ นิวยอร์ก ดับเบิ้ลนิวยอร์ก ทรีชะชะช่า และอีกสารพัดเข้ามาด้วย แล้วก็ให้เราฟิวชั่นเอาทุกอย่างมาเต้นด้วยกัน ผมคิดว่าผมคงประหม่าจนออกทางสีหน้า

“ใจเย็นๆ เดี๋ยวพี่จะคอยบอกให้ว่าต้องทำอะไรตอนไหน"

“ขอบคุณครับ"

ถึงพี่เจนจะกระซิบบอกและคอยนำ แต่แน่นอนว่าสำหรับมือใหม่มันไม่ง่ายเอาซะเลย ไม่ใช่แค่คู่เราเท่านั้น คู่อื่นๆ ก็ยังไม่เข้าท่าเข้าทางกันทั้งสิ้น ผมรู้สึกเครียดขึ้นมาเมื่อมันไม่ใช่การเต้นง่ายๆ อีกต่อไป แล้วผมก็รู้ได้เลยว่าผมคงจะไม่เป๊ะในครั้งสองครั้งแน่

“เจนชักเข้าใจแล้วสิว่าทำไมทุกปีถึงเห็นคนแย่งกันจองห้องซ้อมนอกรอบ หรือไม่งั้นก็ซ้อมกันตามทางเดินเต็มไปหมด"

“มันไม่ง่ายใช่ไหมล่ะ"

ผมพยักหน้าอย่างยอมรับ

“ใช่ครับ"

“ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวก็เป็น พี่จะช่วยนำให้"

“แล้วพี่เจนรู้จังหวะของผู้หญิงใช่ไหมอะ"

เขาพยักหน้า

“ดีเลย ช่วยน้องด้วยนะจ๊ะพี่ น้องว่าน้องต้องตายแน่นอน นี่ยังจำไม่ได้สักกะจังหวะเลย"

เขาถึงกับหัวเราะเบาๆ ออกมา ดวงตาคมคู่นั้นโค้งลงเป็นรูปร่างคล้ายพระจันทร์เสี้ยว

“เอาล่ะ เดี๋ยวครูจะเปิดเพลงแล้วนะ ทุกคนประจำที่!”

ผมประหม่าจนเหงื่อออกมือ แต่พี่เจนก็ทำปากแบบไร้เสียงบอกให้ใจเย็นๆ จากนั้นเขาก็นำผมอย่างน่าสรรเสริญเหมือนทุกครั้ง อันที่จริงก็นับเป็นบุญของผมเอามากๆ ที่ได้คู่กับเขา เพราะไม่อย่างนั้นคงเละเน่ากว่านี้เยอะ เทียบกับคู่อื่นคู่เราก็ถือว่าก้าวหน้าสุดล่ะ (เพราะพี่เจน ไม่ใช่เพราะผมเลย)

“เจนรู้สึกไหมว่าเราโดนมองแปลกๆ"

“หือ? อ่อ...”

ผมถือโอกาศในท่าแฮนด์ทูแฮนด์มองไปทันที แล้วก็พบว่าชัชชี่กำลังจ้องผมอยู่จนตาแทบถลน เรียกได้ว่ามีประกายไฟพวยพุ่งออกมาจากตาเลยทีเดียว ชัชชี่จ้องผมหนักเสียจนไม่ได้ใส่ใจเลยว่าตัวเองโดนกิ๊บเหยียบเท้าตั้งหลายครั้งเพราะไม่ยอมก้าวตามจังหวะเพลง ผมทำหน้าแหย รู้สึกขนลุกขนพอง ก่อนจะรีบหันหน้ากลับมามองหน้าพี่เจนแต่เพียงผู้เดียว

“อย่าไปสนใจเลย คนบ้าอะพี่"

“เรารู้จักเขาเหรอ"

“อืม ปีสองเหมือนกัน"

“แค่นั้นเหรอ"

“...”

“พี่ก็ว่าไม่น่าจะใช่นะ"

“มันชอบเจนอ่ะ แต่เจนไม่ได้ชอบมัน เคยมีคดีกันอยู่"

“คดีอะไร?”

“ก็แบบ... คือตอนแรกก็เป็นเพื่อนกันนี่แหละ เพราะว่าอยู่กลุ่มรับน้องเดียวกัน ก็ไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นแค่ก็คุยได้ เจนยังเคยเต้นท่าโรตีใส่ไข่ใส่นมสีมันอยู่เลย ก็ว่าตอนนั้นมันสีกลับซะเต็มที่เชียว"

พี่เจนหัวเราะเบาๆ ตอนนี้เราเต้นแต่ท่าเบสิคกับหมุนตามคำสั่งอาจารย์เลยพอคุยกันได้ ยังไม่มีฟิกเกอร์ที่หรูหราหมาเห่ามากนัก ไม่งั้นผมจะต้องจดจ่อสมาธิมากกว่านี้เยอะ

“แล้วไงต่อ"

“คือ แล้วมันก็มาสารภาพรักกับเจน เจนก็อ่ะ ตกใจ แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร ยังบอกว่าขอบคุณที่มีความรู้สึกดีๆ ให้เราอยู่เลย แต่ว่าชัชชี่ก็หนักขึ้นเรื่อยๆ แอบเอาของมาวางไว้ในล็อกเกอร์ที่เจนเช่าไว้ที่คณะบ้างล่ะ แล้วเรื่องของเรื่องคือเจนมีกุญแจคนเดียว มันเอาเข้าไปวางไว้ได้ไง แต่ที่หนักคือมันตามสตอล์กเกอร์เจนแบบขั้นสุดยอด แล้วก็ระรานเพื่อนผู้หญิงของเจนทุกคนเลย"

พี่เจนเลิกคิ้วขวา เขาดูฉงนสนเท่ห์

“อาการหนักนะนั่น"

“หนักมาก! ช่วงปิดเทอมเจนไปบวชสั้นๆ สองอาทิตย์ที่วัดป่าจังหวัดกาญจนบุรี ไม่ได้บอกใครเลยยกเว้นเพื่อนสนิทกับญาติสนิท วันหนึ่งมันโผล่ไปที่วัด เอาอาหารเพลไปถวายให้เจนเฉย แล้วก็ถามด้วยว่าหลวงพี่จะสึกเมื่อไหร่ คือตอนนั้นเจนห่มผ้าเหลือง จะโกหกก็ไม่ได้ ก็เลยต้องบอกไปตรงๆ แล้ววันที่เจนสึก เจนอุตส่าห์รีบสึกแต่เช้ามืดเพื่อหนีมัน แล้วตอนป๊าเจนขับรถออกมา ก็มีเงาดำตะคุ่มใหญ่ๆ กระโดดมาขวางหน้ารถ ทายซิ ใครเอ่ย!?”

“ชัชชี่เหรอ”

“ถูกต้อง! แม่เจนกรี๊ดลั่นเลย นึกว่าเจอดีเข้าแล้ว นั่นแหละ จนที่บ้านรู้สึกว่ามันเกินไปจริงๆ ก็เลยไปแจ้งความลงบันทึกประจำวัน แล้วสารวัตรเขาก็เรียกชัชชี่ไปตักเตือนที่สน. เรื่องถึงได้เบาไป"

“งั้นเราหนีเขากันดีไหม"

“หา ยังไงอ่ะ"

“ทำแบบนี้สิ"

พี่เจนพาผมเต้นหมุนๆ ออกลีลาซะเต็มที่จนน่าตกใจ ผมถูกจับหมุนควงเป็นลูกข่างจนแทบล้ม แต่ก็ไม่ล้มเพราะมีพี่เจนประคองไว้ เราเบียดเสียดคู่อื่นๆ ไปรอบห้อง ผมขำเป็นบ้าเป็นหลังที่เขาสามารถพาผมเต้นหนีสายตาของชัชชี่ได้จริงๆ แม้มันจะทุลักทุเลเพราะความไม่ประสาของผมก็ตาม แต่คือตอนนี้ท่าเต้นของคู่เราเว่อร์มาก เลยที่อาจารย์สอนไปไกลโข เรียกว่าทำเอาเพื่อนร่วมคลาสคนอื่นๆ งงไปหมด จนในที่สุดเราก็มาหยุดลงที่อีกมุมหนึ่งของห้องกระจก แล้วพี่เจนก็ปรับจังหวะกลับมาที่ท่าเบสิคเหมือนเดิม

“โหย คุณเจน คุณเก่งนะเนี่ย" ผมออกปากชมซะหน่อย

“ก็นิดหน่อย"

“เวลาพี่ทำท่าแบบนี้มันน่าหมั่นไส้มากเลยอ่ะ"

“เอาล่ะ หยุดได้ ระเนระนาดกันเชียวนะ" อาจารย์กดปิดเพลงแล้วพูด ดูจากสีหน้าผมว่าแกก็ไม่ได้หวังให้พวกเราเต้นดีไปมากกว่านี้อยู่แล้ว "อย่างที่เห็นนั่นแหละ มันไม่ง่ายแต่ก็ไม่ยาก ฉะนั้นพวกเธอต้องไปหาเวลาซ้อมกับคู่ของตัวเองนอกเวลาด้วย จะมาเก็บเอาในชั่วโมงเรียนอย่างเดียวไม่ได้"

ทุกคนตอบรับ

“จากที่ดูมา ครูเห็นมีคู่หนึ่งโดดเด่นมากๆ เลยอยากจะให้มาโชว์เพื่อนๆ หน่อย"

คู่ไหนหว่า รีบมาโชว์เร็ว อยากเห็นมากๆ ถ้ามีน้ำใจก็ออกมาเต้นงามๆ ให้เพื่อนดูหน่อย

“คู่ชายล้วนเพียงหนึ่งเดียวในห้องเรา เจนเล็กกับเจนใหญ่ มากลางฟลอร์นี่เลย"

หาาา กูเหรอ!

ผมตกใจจนหน้าเหวอเมื่อได้ยินเสียงปรบมือโดยพร้อมเพรียงของเพื่อนๆ ร่วมชั้นเรียน แต่พี่เจนก็คือเดินออกไปกลางฟลอร์แล้วขณะที่ผมยังตัวแข็งค้าง บ้าน่า! ให้ผมไปเต้นโชว์เนี่ยนะ ไม่เอา! เต้นยังไม่เป็น ทำไม่ได้โว้ยยยย

“เอ้า เจนเล็กทำไมยังไม่ออกมาอีก เออ ก็ดีเหมือนกันนะ งั้นเรามาทำแบบแสดงละครกันดีกว่า ทุกคนจินตนาการตามครูนะ..."

อาจารย์รพีเริ่มเกริ่นในสิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ แปลกๆ นี่อาจารย์กำลังทำบ้าอะไรวะเนี่ย!

"คุณทุกคนกำลังอยู่ในงานเต้นรำของสโมสรราตรีพันดาว ทุกคนต่างแต่งหน้าแต่งผมแต่งตัวเต็มยศสวยหล่อ" อาจารย์พรรณนาต่อ "แล้วจังหวะเพลงชะชะช่าก็ดังขึ้นมาจากวงดนตรี แล้วคุณ เจนใหญ่ ก็ที่กำลังถือแก้วไวน์ เอ้า ทำท่าถือแก้วไวน์สิ"

พี่เจนยกมือขวาขึ้นมาจนได้เมื่อถูกอาจารย์ตบที่ข้อศอก แล้วอาจารย์รพีก็ใช้สองมือจับไหล่พี่เจนทั้งสองข้างให้หมุนไปเรื่อยๆ กลางห้อง ก่อนจะหันมาหยุดลงที่ผม

"คุณเหลือบไปเห็นแม่สาวหน้าตาจิ้มลิ้มพริ้มเพราเรือนร่างสะโอดสะองค์ แล้วก็รู้สึกว่า อยากจะรู้จักแม่สาวคนนี้จังเลย"

ทุกคนเริ่มส่งเสียงหัวเราะคิกคักกันในขณะที่ผมหน้าเห่อร้อน ชอบกันนักไอ้เรื่องแซวชายชายเนี่ย

“คุณจึงวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะ..."

พี่เจนลดมือลง

"...แล้วตัดสินใจรวบรวมความกล้า แล้วก็เดินตรงเข้าไปเพื่อขอเธอเต้นรำอย่างกล้าหาญสมชายชาตรี"

พี่เจนก้าวขาตามที่ถูกอาจารย์ดุนหลังมาที่ผม ก่อนเขาจะโค้งลงพร้อมกับยื่นมือมาข้างหน้าเพราะถูกอาจารย์รพีดันหัวในจังหวะที่แกพูดจบ บางคนถึงกับขำออกมาดังๆ เพราะแทบได้ยินเสียงกระดูกคอพี่เจนลั่น

“สาวน่ารักคนนั้นก็รู้สึกว่า... ช่างถูกชะตากับชายรูปหล่อผู้นี้เหลือเกิน แต่เธอก็ยังเอียงอายอยู่...”

คราวนี้ทุกคนหันมามองผมเป็นตาเดียว ผมรู้สึกเหมือนเห็นประโยคที่เขียนว่า 'อย่าทำให้ฟ้าผิดหวัง' แปะอยู่บนหน้าผากของทุกคนโดยเฉพาะบนสายตาของอาจารย์รพี ไม่ค่อยกดดันกูเล้ยยยย!

โอ๊ยยย ทำยังไงดี

...เอาวะ!

เสียงหัวเราะฮาลั่นดังขึ้นทั่วห้องทันทีเมื่อผมทำท่าบิดตัวเขินอายเป็นสาวน้อยวัยแรกแย้มจนผมเห็นว่าแม้แต่ไหล่กว้างของผู้ชายที่ก้มรอท่าผมอยู่ยังสั่นเทิ้มน้อยๆ เพราะเขาเองก็หัวเราะ ผมทำท่าดัดจริตขวยเขินอยู่อีกสักพักก็วางมือลงบนมือพี่เจนด้วยท่าทางประหม่าที่ตอแหลที่สุดในชีวิตทำเอาเพื่อนบางคนถึงกับเป่าปากแซว ก่อนพี่เจนจะจับมือผมแล้วพาเราไปกลางฟลอร์ด้วยกันตามมารยาทการเต้นลีลาศที่ชายต้องนำหญิง

ผมไม่ได้เต้นเก่งขึ้นแม้แต่น้อย ผมก็ยังคงเป็นคนเดิมที่เต้นผิดเต้นถูก หลุดไปหลายครั้ง เพราะว่าผมคงจะไม่เก่งขึ้นมาในระยะเวลาสั้นๆ

แต่สิ่งที่ทำให้ผมเอาแต่หัวเราะไม่หยุดระหว่างเต้นกับเขา ไม่ใช่แค่เพราะขบขันในความเด๋อของตัวเอง แต่เป็นเพราะเพราะเสียงตะโกน เจนใหญ่ เจนเล็ก จากทุกคนนี่แหละ

 

 

-----------

ฮวังซอล

 

ฮั่นน่ออว น่ารักกกก

จะหวานกันไปอีกยาวนานเลยแหละ ไม่ต้องกลัวๆ 55555

อั่นแน่ะ จริงๆ พี่เจนน่ารักน้าาาา >.,<

ส่วนตัวเราชอบตรงนี้มากเลยค่ะ จุดเริ่มต้นการเป็นพี่เจนใหญ่กับน้องเจนเล็ก .,

อ่านจบแล้วอย่าลืมคอมเมนต์เป็นกำลังใจ สกรีมแท็กที่ #อย่าขอพี่เจน นะคะ

 

twitter: @seolstuff_

ฝากรีทวิตที่แจ้งเวลาเราอัพนิยายด้วยนะคะ ~ ขอบคุณค่า

เราเช็กฟีตแบ็คในทวิตเตอร์ตลอดเลย การที่ทุกคนหวีดเรื่องของเราและติดแท็ก เราอ่านแล้วมีความสุขมากจริงๆ ค่ะ

 

ปล. ชัชชี่มีจริงค่ะ เรื่องนี้เราเอามาจากเพื่อนผู้ชายของเราเอง ฮีโดนรังควานอยู่เป็นปีๆ แฟนสาวโดนกลั่นแกล้ง แทบบ้าเลยแน่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.004K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,788 ความคิดเห็น

  1. #3782 syn1/9 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มกราคม 2564 / 11:29
    โคตรน่ารักเลยยยย ฮืออออ
    #3,782
    0
  2. #3699 Sariei_va (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2563 / 13:31
    เจนใหญ่เจนเล็กกกก
    #3,699
    0
  3. #3408 TiuLip (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 11:25
    น่ารักมากกกก
    #3,408
    0
  4. #3223 cactus090 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 10:56
    อาจารย์นี่คิดถึงเรื่องsket dance เลยอ่ะช่างมันไปก่อนช่างมันนนนนนขำโอ้ยน555555555
    #3,223
    0
  5. #3193 tarun_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 22:59
    โอบเอวกันทีไรฉันเขินทุกที
    #3,193
    0
  6. #3192 tarun_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 22:59
    ฉันนวยแทนเจนเลยจ้า โอ้ยยยย
    #3,192
    0
  7. #2991 NutHun_s (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 02:50
    อาจารย์คือหัวหน้าชิปเปอร์555555555
    #2,991
    0
  8. #2934 PILLOWPILLOW_P (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 16:31
    พรมลิขิตบันดาลชักพาาา ถ้าฉันเป็นน้องเจนนะ ฉันคงเขินจนวิ่งหนีเหมือนกัน555555
    #2,934
    0
  9. #2916 monαβ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 23:16
    อาจารย์ 5555555555กสมท่ื ทมมมมใใใใ ใสดทเ/ดนหใดา
    #2,916
    0
  10. #2900 Washingto.kc (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 23:25
    ทูเจนคือโลกกลมพรหมลิขิตมาก น่ารักจริง
    #2,900
    0
  11. #2867 PCB614 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 11:49
    น่ารักกก มีความเจนเล็ก เจนใหญ่ อาจารย์ก็นะ555555
    #2,867
    0
  12. #2833 สาววายกับเจ้าชายอสูร (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 23:14
    โอ้ยน่ารักอะ ภาพในหัวคือเริ่ดมากๆเลยนะ
    #2,833
    0
  13. #2760 BSRin (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 19:50
    ตอนแรกอ่านชัชชี่เป็นชัชชาติ ดุ้งเลย
    #2,760
    0
  14. #2748 monster_evil (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 23:23
    แอบคิดว่าอิพี่มันทำหรือเปล่าวะ เกินกว่าพรหมลิขิตแล้ววว
    #2,748
    0
  15. #2739 fah_ikon14 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 23:44
    ตอนแรกกะพี่เจนกะน้องเจน ตอนนี้เป็นเจนเล็กเจนใหญ่ อ่าาา มันน่ารักจริงๆ กับที่อ.เรียก คู่เจนน่ะ 555555555
    #2,739
    0
  16. #2643 √169=? (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 23:04
    ชอบอาจารย์ สุดยอดดด
    #2,643
    0
  17. #2512 gamnunnapat (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 16:15
    ยิ้มไม่หุบเเบ้วว
    #2,512
    0
  18. #2482 Ludeer520 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 09:24
    มันจะพอดีเกินไปมั้ย
    #2,482
    0
  19. #2427 tang_thai°°° (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 10:42
    แงงงง อาจารย์น่ารักกกกก ค่ตน่ารักเลยตอนนี้
    #2,427
    0
  20. #2421 baifernkiki27 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:48
    เรื่องรถชนคงไม่เกี่ยวกับพี่เจนใช่มั้ยเนี่ยยย
    #2,421
    0
  21. #2405 Surawatari Komiko (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:57
    น่ารักกกก ทำไมจังหวะมันพอดีไปหมดแบบนี้เลยน้า เจนใหญ่ ไม่ได้วางแผนอะไรไว้ใช่มั้ยคะ
    #2,405
    0
  22. #2378 SSbts2 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:37
    ขำไม่ไหว ตอนนี้ตลกมาก จังหวะโบ๊บ๊ะสุด เขินมากด้วย อ่านแล้วรู้สึกจั๊กจี้ เป็นหวิวๆ ตอนอยู่ด้วยกัน พี่เจนดูขี้แกล้งนะ ดูตั้งใจแกล้งด้วยอ่ะ เอ้อ เป็นคนแบบนี้หรอคะ ว่าแต่เจ้าเจนเล็ก เล่าเรื่องขนาดนี้ไว้ใจคนง่ายสินะหนู ระวังคนพี่ไว้หน่อยมั้ยเราน่ะ
    #2,378
    0
  23. #2331 blueeyes111 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 23:17
    ชัชชี่น่ากลัวมาก
    #2,331
    0
  24. #2274 แจนมงกุน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 19:22
    เขินค่ะเขิน ฮือออออ ตอนพี่เจนโอบน้องเจนมันแบบบบบ ;-; กี๊สสสสส เขิน!
    #2,274
    0
  25. #2247 Feum23 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 22:53
    น่ารักกกกก ฮือออ เขินง่ะ เจนใหญ่เจนเล็กนะ เอ็นดู
    #2,247
    0