Rule no.1: "Don't be too emotional."

ตอนที่ 28 : 24 | Furious (nc)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,382
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 648 ครั้ง
    20 มิ.ย. 63

 

Chapter 24

Furious

 

You are my favorite ex-boyfriend.”

 

 

ผมเอนลงพิงกับพนักเตียงขณะที่ถูกพี่วินซุกไซ้ สองมือของเขาสัมผัสไปทั่วร่างของผม มีเพียงเสียงหอบครางของเราทั้งคู่ที่กำลังดังไปทั่วห้อง ผมกำลังปล่อยกายปล่อยใจไปกับทุกสัมผัส หากจู่ๆ ก็มีเสียงดังตึงดังออกมาจากข้างนอก พี่วินไม่ได้ชะงักการกระทำเพราะเขาไม่ได้สนใจอะไรอีกแล้วนอกจากร่างกายของผม

ผมร้องครางผะแผ่วเมื่อมือหนาลูบที่ขาอ่อนด้านใน ขนลุกเกรียวขึ้นมากับสัมผัสอ่อนเบาที่หยอกล้อ ผมรู้สึกเหมือนบนโลกนี้มีเพียงแค่ผมกับพี่วินเท่านั้น และไม่มีสิ่งใดในโลกนี้ในเวลานี้ที่จะทำให้เราหยุดสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นได้

หากประตูห้องที่ถูกเหวี่ยงเปิดออกอย่างแรงเป็นข้อยกเว้น เราสองคนสะดุ้งเฮือกอย่างตกใจและงุนงง ทั้งผมทั้งพี่วินไม่ทันได้ตั้งตัวว่าอะไรเป็นอะไร นาทีต่อมาผมก็ได้แต่กรีดร้องเมื่อเมื่อพี่วินถูกจับเหวี่ยงไปใส่ตู้ไม้เสียงดังสนั่น หัวของเขากระแทกตู้อย่างแรงจนเลือดออก ผมหวีดร้องลั่นผุดลุกขึ้นจากเตียง

ความรุนแรงนั้นดำเนินต่อไปเมื่อร่างสูงง้างฝ่าเท้าที่ใส่คอนเวิร์สแจ็ค เพอร์เซลล์อัดเข้าที่ลิ้นปี่ของพี่วินจนอีกฝ่ายหน้าเขียว

“พี่เจน! พี่เจนอย่า อย่าทำพี่วิน!!”

ผมปรี่เข้าไปกอดร่างที่สูงหนึ่งเมตรเก้าสิบสองเซนฯ เมื่อเขาใช้สองมือกระชากคอเสื้อพี่วินที่บาดเจ็บขึ้นมาจากพื้น หากการกระทำของผมกลับทำให้ผู้ที่เต็มไปด้วยโทสะเปลี่ยนเป้าหมาย พี่เจนทิ้งร่างพี่วินลงกับพื้นเหมือนเขาเป็นแค่ขยะชิ้นหนึ่ง ก่อนเขาจะหันมามองผมด้วยสายตาที่ทำให้ผมเหมือนถูกกดทับจนหายใจไม่ออก พี่เจนที่นิ่งมาตลอดกำลังแตกสลาย

สายตาของเขาเต็มไปด้วยเพลิงโทสะ มันวาบไหวและแตกร้าว ปิศาจที่เคยเพียงเร้นกายอยู่ในเงามืดเป็นส่วนหนึ่งของเขาบัดนี้แทรกขึ้นมาผงาดเหนือเจ้าของร่าง ในเสี้ยววินาทีหนึ่งที่เขาเงื้อมือขึ้น ผมรู้สึกตัวเล็กลงราวกับเป็นเพียงแค่ตุ๊กตาไร้ชีวิต ผมคิดว่าพี่เจนจะบีบคอผมแน่ๆ

แต่ก็ไม่ .. ร่างสูงกระชากข้อมือผมให้ไปด้วยกัน

และผมก็ไม่สามารถทัดทานเขาได้เลยแม้แต่นิดเดียว

 

 

[เจอไหมครับพี่]

“เจอ”

[ครับ ผมบอกแล้วว่าผมเห็นเด็กพี่ไปกับใครไม่รู้]

“เดี๋ยวพี่ติดต่อกลับไป ขอบใจมาก”

[ได้ครับ เมื่อไหร่ก็ได้เลย]

“เรื่องนี้อย่าบอกใคร เข้าใจไหม” เสียงนั้นเฉียบขาด

[...ครับ พี่เจน]

ร่างสูงกดตัดสาย เพียงครู่เดียวก็โทรออกอีกครั้ง เปลี่ยนน้ำเสียงได้รวดเร็วจนใจหาย

“พี่สุด ผมเจนเองครับ มีคนบาดเจ็บที่โฮเต็ลเลิฟลักซ์ ห้อง 204 .. ครับ ให้เอ็กซเรย์สมองด้วยก็ดี ฝากด้วยนะครับ ครับ”

ผมพูดอะไรไม่ออกทั้งนั้นขณะที่นั่งอยู่บนรถของเขา ไม่กล้าที่จะขัดขืนหรือดิ้นรนเพราะรู้ว่ามันจะต้องทำให้เรื่องแย่ไปมากกว่านี้แน่

พี่เจนมีหูมีตาทุกที่ ผมเองก็รู้อยู่แก่ใจ…

ความหนาวเหน็บและเย็นเยือกของบรรยากาศในรถเทียบไม่ได้เลยกับความหนาวเย็นในห้องคอนโดฯ ของเขาในเวลานี้ มีเพียงสิ่งเดียวที่อุ่นจนร้อนดั่งไฟคือมือของเขาที่จับข้อแขนผมอยู่ ก่อนเขาจะปล่อยมันออกอย่างแรงจนผมร่วงตุ้บลงไปบนพื้นพรม

“เจนจะเอาแบบนี้ใช่ไหม”

เขาของเขาดังก้องไปทั่วห้อง ผมคลานถอยกรูดเมื่อเขาย่างสามขุมเข้ามาด้วยใบหน้าของปิศาจ ร่างที่สูงตระหง่านบัดนี้ดูสูงราวกับเป็นยักษ์ เงาตะคุ่มนั้นทาบทับร่างผม

“พี่ถามว่าใช่ไหม!”

เพล้งงงง!

ผมหวีดร้องเมื่อเขาเอามือตบโต๊ะใกล้ๆ แรงเสียจนตุ๊กตากระเบื้องเคลือบคู่ชายหญิงตกลงมาแตก แต่พี่เจนไม่สนใจเลย เขายังคงก้าวเข้ามาอย่างข่มขวัญ

“ทำไม พี่มันน่ารังเกียจนักใช่ไหม”

ผมได้แต่ตัวสั่น

“เจนเกลียดพี่มากใช่ไหม เจนถึงไม่ส่ง essay ที่พี่ทำให้ ยอมได้คะแนนแย่ๆ อย่างนั้น เจนถึงได้เอาดอกไม้ที่พี่ให้ไปทิ้ง โกหกพี่ ทำตัวแย่ๆ กับพี่ พี่รู้หมดทุกอย่างแต่พี่ก็ทน แต่นี่มันเกินไปแล้ว ทำไมต้องทำขนาดนี้เจน ทำไม!”

“อย่าาา!”

ผมร้องยกสองมือขึ้นปิดหูเมื่อพี่เจนหยิบไม้กอล์ฟจากถุงมากวาดฟาดจนของทั้งแถบพังระเนระนาดเสียงดังสนั่น ผมตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว

เขาชี้หัวไม้กอล์ฟหาผม แววตาวาวโรจน์

“พี่พยายามเข้าใจว่ามันต้องใช้เวลา แล้วพี่ก็ให้เจนได้เท่าที่เจนต้องการ แต่นี่มันอะไรเจน เจนตอบแทนพี่แบบนี้เหรอ ด้วยการไม่ยอมพี่แต่ไปยอมให้มันเอาเจน!”

“...ฮึก”

“แล้วพี่จะบอกให้นะ การแสดงว่าคนๆ นึงมั่นคงต่ออีกคน ไม่จำเป็นต้องใช้เซ็กส์เป็นตัวทำให้มั่นใจหรอก การที่มันเคยขอเป็นคนแรกของเจนเพื่อยึดเหนี่ยวน่ะก็บ่งบอกแล้วว่ามันใจแคบมากแค่ไหน ถ้ายังคบกันต่อไป สักวันมันจะบังคับเจนแน่ มันไม่มารอเจนพร้อมเหมือนพี่หรอก เจนยังดูคนไม่ออก ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ” เสียงของเขาดังเหมือนเสียงกัมปนาท

“...”

“อ่อ” เขาทอดน้ำเสียง คลี่ยิ้มแบบที่ทำให้ผมหนาวร้อนจนเหมือนจะเป็นไข้ให้ได้ “หรือรู้แต่ไม่สนใจ”

“...”

“ไม่อยากให้พี่เป็นคนแรกของเจนขนาดนั้นเลยสินะ”

“...”

“เกลียดกันขนาดนั้นเลยงั้นสิ”

ผมสั่นหน้าระรัว

“พี่ใจดีแล้วเจนก็ไม่ชอบ เจนชอบให้พี่นิสัยไม่ดีใช่ไหม”

ผมยังคงส่ายศีรษะอย่าบ้าคลั่ง

“ได้ พี่ทำได้นะ”

“...”

“มาสิ”

“อย่าา!”

“มานี่!”

ผมร้องเมื่อเขาโยนไม้กอล์ฟทิ้งแล้วลงมากดตัวผมลงกับพื้นพรม ร่างสูงนั่งคร่อมทับผม มือข้างหนึ่งกดอกผมเอาไว้ขณะที่ใช้อีกข้างกระชากเสื้อของผมจนมันขาดวิ่นเป็นเศษผ้า ก่อนเขาจะเขาจับร่างผมพลิกคว่ำ แล้วใช้หัวเข่าทั้งสองข้างของตัวเองกดทับขาผมเอาไว้ไม่ให้หนีไปไหนได้ ผมร้องขัดขืนขณะถูกจับกดลงจนหน้าผากจมพื้น มือหนาดึงกางเกงผมลงอย่างไม่ใส่ใจความรู้สึก เขาปลดตะขอกางเกงตัวเองด้วยความรีบเร่ง ไม่มีทางไหนที่ผมจะหนีไปได้อีกแล้ว

หากจู่ๆ เขาก็หยุด .. หยุดเหมือนรถยนต์ที่เจอกับไฟแดง หยุดชะงักเหมือนกับมีอะไรมายื้อเขาเอาไว้

ผมที่ตัวสั่นสะท้านสะดุ้งเฮือกเมื่อเขาทุบพื้นข้างตัวผมแรงๆ ราวกับจะพังห้อง ก่อนแรงกดทับและการกระทำที่รุนแรงทั้งหมดจะจบลงดื้อๆ ผมรู้สึกร่างกายเบาหวิวเมื่อถูกปลดปล่อยเป็นอิสระ ก่อนเสียงกัมปนาทจะดังขึ้นอีกครั้งเมื่อพี่เจนหันไปชกกำแพงแรงจนกรอบรูปงานศิลปะที่แขวนไว้ตกลงมาแตก

แตกร้าวเหมือนกับความรู้สึกของเขา

“เจนจะไปไหนก็ไป”

“...”

“ไป...”

ร่างสูงเอ่ยโดยไม่หันหน้ามามองผมอีก ก่อนเขาจะเดินหายเข้าไปในห้องนอนปล่อยให้ผมอยู่คนเดียวในห้องรับแขกที่พังพินาศ มีเพียงภาพแผ่นหลังและไหล่กว้างอันอ้างว้างเป็นภาพสุดท้ายติดตรึงในสายตา ใจที่เต้นรัวของผมค่อยๆ สงบลง จู่ๆ ความกลัวทั้งหมดที่ผมรู้สึกก็พลันสลายหายไปราวกับมันเป็นเพียงแค่เมฆหมอกที่ถูกลมพัดหอบไปที่อื่น ผมได้แต่นั่งนิ่งอยู่ที่เดิมเพื่อตกผลึกกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น

ความจริงที่พี่เจนไม่เคยบังคับผมเลย

ความจริงที่ผมใจร้ายกับเขามากเหลือเกิน…

 

 

ร่างสูงนั่งก้มหน้าอยู่บนเตียงกว้างสีน้ำเงินเข้มเพียงลำพัง มือซ้ายจับสันมือด้านขวาที่เริ่มปวดตุ้บ ผมลอบมองเขาอยู่นานนับสิบนาที ก่อนในที่สุด ผมจะก้าวเข้าไป

ผมก้าวเข้าไปหาเขา กล้าๆ กลัวๆ แต่ก็ตัดสินใจทำตามที่วางแผนไว้ ผมจับมือขวาของเขามาประคบกับเจลแช่เย็น เขานิ่งไปนิดหนึ่ง ก่อนจะสะบัดมือออกโดยไม่มองหน้าผมเลย

โธ่ พ่อคนแสนงอน

ผมตัดสินใจนั่งลงข้างๆ เขาบนเตียง รู้สึกโล่งใจขึ้นมาที่อย่างน้อยพี่เจนก็ไม่ไล่ตะเพิดผม ผมรู้ว่าผมไม่ได้แค่ทำให้เขาโกรธ แต่ผมทำให้เขาเสียหน้า ผมที่เป็นแฟนของเขา แม้จะแค่ในนาม ท้าทายอำนาจพี่เจนขนาดหนีไประเริงรักกับผู้ชายคนอื่น ยิ่งคนรู้เยอะพี่เจนก็ยิ่งเสื่อมเสีย เขาคุมคนตั้งมากมาย แต่กลับคุมแฟนตัวเองไม่ได้

อย่างน้อยผมก็ควรจะให้เกียรติเขามากกว่านั้นมากๆ ผมทำอะไรไม่คิดถึงหน้าตาและใจเขาเลยจริงๆ

ผมจับมือข้างที่เจ็บของพี่เจนมาวางโปะเจลแช่เย็นลงไปอีกครั้ง คราวนี้ผมลุกขึ้นไปหยิบเทปกาวมาพันยึดมันเข้าด้วยกันไว้ด้วย พี่เจนไม่ได้สะบัดผมออกแล้วแต่ก็ยังไม่คุยกับผมอยู่ดี

ผมสูดลมหายใจ ตัดสินใจวางสองมือลงบนบ่าเขาจากด้านหน้า ทำใจดีสู้เสือเข้าหาเขาอย่างที่ชีวิตนี้ไม่เคยทำกับใครมาก่อน

“พี่เจน...”

“...”

“ที่รัก”

ลมหายใจที่ขาดช่วงของเขาทำให้ผมรู้ว่าผมมาถูกทาง ผมจำได้ว่าเขาชอบเรียกผมแบบนี้ .. ตามหลักจิตวิทยา เราจะพูดสิ่งนั้นกับคนอื่นถ้าเราอยากได้ยินมันเหมือนกัน ผมขยับมือเลื่อนขึ้นจากสองบ่ากว้างเปลี่ยนไปกอดคอเขา สูดลมหายใจเข้าปอดลึกอีกครั้ง พยายามจ้องเข้าไปในดวงตาคู่คมนั้นให้ได้

“ที่รัก เค้าขอโทษนะ”

“...”

“เค้าผิดไปแล้ว เค้า .. เค้าจะพยายามนะ มันยากสำหรับเค้าจริงๆ”

“...”

“เค้าเอาแต่คิดว่าเค้าถูกบังคับ ทั้งๆ ที่ตัวเองก็ดีกับเค้าทุกอย่าง”

“...”

“เค้ามันไม่ดีเอง เค้าท้าทายตัวเอง ทำตัวแย่ๆ เค้าทำอะไรลงไปไม่คิดเลย เค้าจะไม่ทำอีกแล้ว”

“...”

“เค้ามาง้อที่รักแล้ว ที่รักให้อภัยเค้านะ .. นะ”

ผมขยับขึ้นไปนั่งตักเขา มองจ้องดวงตาสีดำที่ตอนนี้จ้องผมอยู่ก่อน ผมเห็นแวววาบไหวในนั้น รู้ได้ว่าพี่เจนกำลังรับฟังทุกน้ำคำ เอาล่ะ ผมต้องเอาชีวิตรอดไปจากตรงนี้ให้ได้ ตอนนี้เขาอ่อนไหว เขาก็อาจจะบอกให้ผมไปไหนก็ไปเสมือนไม่ต้องการอะไรจากผมอีก แต่ถ้าวันรุ่งขึ้นเขาลุกขึ้นมามาเล่นงานผม ผมจะทำยังไง ผมติดค้างเขาแล้วผมไม่มีทางรอด ผมไม่อยากให้เขาใจร้ายกับผม เพราะฉะนั้นผมก็ควรจะทำอย่างเดียวกัน ผมควรจะเลิกใจร้ายกับเขา และเห็นใจเขาบ้าง…

ผมต้องลบอคติให้ได้ แม้เขาจะเป็นคนไม่ดี แต่ที่ผ่านมา เขาก็มีความจริงใจให้ผมไม่น้อย

เจน แพทริค ก็มีหัวใจเหมือนกัน

มีเพียงความเงียบงันที่ดำเนินไปทั่วขณะที่เราจ้องตากัน ผมชิงพูดขึ้นอีกครั้ง

“ที่รักครับ ตัวก็โต ไม่ใจน้อยนะ เค้าขอโทษ”

“...”

“ที่รักอยากให้เค้าตีตัวเองไหม เค้าจะลงโทษตัวเค้าเองให้ดู นี่แน่ะ นี่ – ”

ผมชะงักเมื่อเขาจับมือขวาของผมไม่ให้ตีแขนตัวเองได้อีก ผมเงียบกริบ เงยหน้ากลับขึ้นไปจ้องตาเขา

“ที่รักไม่ดื้อกับพี่แล้วได้ไหม”

เสียงนั้นแผ่วพร่าและเจือไปด้วยแววขอร้อง…

ผมรีบพยักหน้าเมื่อตั้งตัวติด

“ได้ .. ได้สิ”

“เจน… อย่าทำอย่างนั้นอีกนะ”

ดวงตาของเขาสั่นไหวและฉายแววปวดร้าว

“พี่ใจจะขาด...”

“...”

“ทำไมเจนใจร้ายกับพี่จัง”

“...”

“ใจร้ายมากเลย”

“...เค้าขอโทษนะที่รัก เค้าไม่รู้จะพูดคำไหนได้ เค้ามันแย่จริงๆ นั่นแหละ”

ร่างสูงซบหน้าลงบนไหล่ของผม พร่ำพูดราวกับสายน้ำ “ที่รักทำให้พี่เป็นคนไม่ดี พี่อยากเป็นคนดีของที่รักนะรู้ไหม พี่… พี่...”

“รู้… โอ๋ๆ นะ ไม่ต้องพูดแล้ว ที่รักไม่ผิดเลย เค้าไม่ดีเอง ที่รักอย่าโทษตัวเองเลย โทษเค้าเถอะ”

ผมกอดปลอบเขาเหมือนปลอบเด็กๆ ผมเพิ่งสังเกตว่าพี่เจนสั่นไปทั้งเนื้อทั้งตัว เวลานี้เขาไม่เหมือนพี่เจนที่ผมรู้จักเลย แต่มันคงต้องมีบ้าง วันที่เขาอ่อนแอ

“เจน...”

เขาผละใบหน้าออกไปเรียกชื่อผม ผมยกมือซ้ายขึ้นลูบแก้มตอบของเขา ก่อนจะเป็นฝ่ายประทับจุมพิตลงบนเรียวปากอิ่มนั่นก่อนเป็นครั้งแรก พี่เจนจุมพิตผมกลับ จุมพิตที่อ่อนเบาของเราสองคนเกิดขึ้นสี่ห้าครั้ง ก่อนริมฝีปากของเราทั้งคู่จะถูกดึงดูดเข้าหากันอย่างคนที่มีปรารถนา พี่เจนดึงกระชากเทปและเจลแช่เย็นที่โปะพันรอบมือตัวเองออก เขากอดรัดรอบเอวของผมขณะที่ผมใช้สองมือลูบไล้บ่าและหน้าอกของเขา เสียงทุ้มกระซิบพร่า

“เจนครับ...”

“เค้าเป็นของที่รักนะ”

ผมจ้องตาเขา เอ่ยในสิ่งที่เวลานี้ผมรู้สึกจริงๆ

“เจนอยากเป็นของพี่เจน”

พี่เจนมองผมอย่างไม่อยากเชื่อ ก่อนแววตาดีใจจะแปรเปลี่ยนเข้ามาแทนที่ ผมไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า ผมเอื้อมมือเป็นฝ่ายเริ่มปลดกระดุมเสื้อของเขาแสดงให้เขาเห็นว่าผมพร้อมมากแค่ไหน พี่เจนมองตามมือผม ยังคงอึ้งตะลึง ผมจึงถอดเสื้อของตัวเองออกเปลือยท่อนบนทั้งที่ยังนั่งอยู่บนตักเขา

“เร็ว”

“...”

“ถ้าที่รักช้าเดี๋ยวเค้าเปลี่ยนใจนะ”

 

 

 

– CUT ค่ะ

ผิดกฎเว็บไซต์เด็กดี ต้องไปหาอ่านกันที่เว็บไซต์อื่น

แล้วก็สำหรับ cut ซอลจะขอค่าขนมหน่อยนะคะ ตามไปข้างนอกได้เลย ถือว่าแจ้งไว้ก่อนแล้วน้า

ซอลตั้งใจแต่งมากค่ะ มากๆ อยากให้ทุกคนได้อ่านจริงๆ รับรองว่าจะคุ้มค่าแน่นอน –

 

 

 

------------------

twitter: @seolstuff_

 

มาเสิร์ฟกันแล้วค่ะกับ nc ตอนแรกของเรื่องนี้

เค้าแต่งจนแทบหมดลมหายใจตามน้องเจนเลยค่ะ (เขินจัง)

กว่าจะมาก็คือจบกันไปตั้งหนึ่งองก์แล้วววว 55

คนลุ้นกันเต็มเลยว่าจะเป็นพี่เจนกับน้องเจน หรือน้องเจนกับพี่วิน โหยย ก็ต้องเป็นพระเอกสิคะ จริงไหม?

ซอลรู้สึกขอบคุณมากๆ มาตลอดเลยค่ะที่ทุกคนพยายามวิเคราะห์ คิดตามความรู้สึกพี่เจน พยายามหาสิ่งที่เขาซ่อนเอาไว้หลังสายตาโดยที่ซอลไม่เคยต้องมาเขียนทอล์คขอให้ทำเลย หลายคนวิเคราะห์พี่เจนได้ลึกซึ้งและตรงใจซอลมากๆ ในฐานะคนเขียนปลื้มจนไม่รู้จะพูดยังไงเลยค่ะ

หวังว่าจะชื่นชอบตอนนี้กันนะคะ ฝากเป็นกำลังใจให้ซอลโดยการคอมเม้น ให้กิ๊ฟ โดนเนท และติดแท็กให้กำลังใจที่ #อย่าขอพี่เจน ได้เลยค่ะ



 

เห็นคนยังสงสัยกันจนทุกวันนี้ ซอลขอบอกตรงนี้เลยแล้วกันนะคะว่า 'พี่เจนไม่เกี่ยวข้องอะไรกับการติดพนันของเจตค่ะ เป็นสิ่งที่ไม่ได้วางแผนไว้' ตอนแรกกะจะเก็บไว้เป็นปริศนาธรรมเหมือนหลายๆ อย่างในเรื่อง แต่หัวข้อนี้รู้สึกจะต้อง clarify สักหน่อย แฮะๆ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 648 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,780 ความคิดเห็น

  1. #3762 Sariei_va (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2563 / 00:47
    พี่เจนนน อยากให้พี่เจนโกรธเราบ้างงง
    #3,762
    0
  2. #3617 imk9o (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 17:42
    ทำไมอยู่ดีๆถึงยอมพี่เค้าง่ายจังล่ะลูกกกก
    อิพี่เจนนี่ก็มาแนวอ่อนโยน ไปไม่เป้นเลยตกลงจะยังไงดี/ร้ายคะพี่ขาาา
    #3,617
    0
  3. #3608 Lollipop-Yim (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 00:42
    อ่าน nc ในเว็บไหนหรอคะ เลื่อนหาในทวิตไรท์ไม่เจอเลยค่ะ
    #3,608
    2
  4. #3604 perpang (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 21:17
    แพ้พี่เวอร์ชั่นอ่อนแออ่ะ
    #3,604
    0
  5. #3518 RainyPula (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 19:06
    คือบางมุมก็แอบสงสารพี่เจน แต่พอคิดไปถึงตอนพี่เจนทำไม่ดีกับน้องก็เลยไม่รู้ไหนจริงไหนหลอกกันแน่
    #3,518
    0
  6. #3510 filmnaruepron (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 13:04
    ฮือออ อยากมีตังค์อ่าน NC
    #3,510
    0
  7. #3456 dina_d (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 00:26
    เราทีมพี่เจน คือตอนแรกๆดูเหมือนนางจะเป็นคนใจร้ายแต่ว่าพอลองมาคิดดูดีๆ เขาไม่เคยไปบังคับใครให้มาขอ favor จากเขาเลย รวมถึงเจนเล็กด้วย อยู่ๆนางก็มาขอให้ช่วยเอง แล้วก็ทำตัวงี่เง่า ไม่น่ารัก นิสัยไม่ดี ใจแคบ เอาแต่ใจตัวเอง กับคนที่เข้ามาช่วยเหลืออีก เจนเล็กดูๆไปแล้วเหมือนคนป่วยจิตมากกว่า แล้วคืออะไรตอนแรกยังจะไปให้คนอื่นเปิดซิงอยู่เลย แล้วพอพี่เจนระเบิดอารมณ์ก็มาเรียกเขา ที่รักยังงัน ที่รักยังงี้ ดูปลอมอะ เหมือนพูดเพราะแค่อยากมีพี่เจนคอยช่วยนั้นนี้ต่อ หรือเพราะยังติดหนี้ก้อนโตเขาอยู่ เจนเล็กแม่แนะนำให้หนูไปโรงพยาบาลนะลูก ตรรกะหนูป่วยไปหมดแล้ว ไม่ไหวๆ
    #3,456
    0
  8. #3438 chunnaiplawal (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 21:20
    สำหรับนี่มันคือtoxic relationship ตลค.ของเจนแพทริคมีความจิตแต่ก็ยังมีความเป็นมนุษย์บทนี้ทำให้เห็นเลยว่าเค้ามีมุมที่เปราะบางเหมือนกัน พี่เจนรักน้องจริงๆนั่นแหละ แต่การแสดงออกความรักแบบพี่เค้าทำให้น้องไม่เข้าใจในบางสิ่ง ออกตัวเลยว่านี่เป็นทีมยัยน้องเจนมาโดยตลอด แต่ตอนนี้ก็คือขอถอยออกมามองภาพรวมของความสัมพันธ์ของตลค.หน่อย พี่เจนและน้องเจนมีส่วนที่เรารู้สึกย้อนแย้งในความรู้สึกตัวเอง เรามองว่าเราไม่สามารถเข้าข้างฝ่ายไหนได้อย่างสุดใจ เห็นใจตลค.มากๆ
    #3,438
    0
  9. #3431 No1212312121 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 01:37
    ตอนนี้รู้สึกไม่ชอบเจนเล็กเลยเคืองด้วย อยากเก็บพี่เจนไว้ไกลๆ
    #3,431
    0
  10. #3427 Kim taev (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 15:30
    ฉันทีมพี่เจนจ้า ทีมพี่เจนตั้งแต่แรกและตลอดไป คือสิ่งที่น้องทำมันดูเห็นแก่ตัวไปสักนิด นิดแหละหรือไม่นิด แบบน้องไม่พยายามเข้าใจพี่เจนเลย น้องอคติแบบแกฟังก่อน หาเหตุผลซักนิด พอเลิกกับพี่เจนน้องก็มูฟออนเร็วอยู่นะ น้องคิดแค่ว่าสิ่งที่พี่เจนทำมันผิด รับไม่ได้ มันแย่มาก แต่แบบคนพวกนั้นมาขอพี่เจนเอง พี่เจนก็ให้พอขอคืนก็ไม่ยอมทำตาม เห็นแก่ตัว แล้วสุดท้ายพี่เจนก็เป็นผิดทั้งที่พี่เค้าไม่ได้บังคับให้มาขอfavorเลย พอพี่เจนเค้ามาขอคืนก็-ผิด กลายเป็นคนไม่ดี งงมาก อิพวกคนดี~~ ไม่เป็นไรนะพี่เจนลูกแม่ กอดปลอบ
    #3,427
    0
  11. #3425 ชอบวีวี่จ้ะ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 10:46
    อุแง้งงงง เป็นนิยายที่อ่านแล้วความดันจะขึ้น ต้องการยาดมค่ะ555555 เราพูดแบบตามตรงเลยนะคะ คู่รักแห่งความประสาทแดก(มุแง้งงง หยาบคาย แต่เรานินามสองคนนี้ได้อย่างงี้จริงๆ;-;) เราไม่เห็นวี่แววความรักของสองคนนี้ได้จริงๆเลย ตอนมหากาพย์ช่วงแรก พี่เจดูประสาทแดกมาก ดูเป็นคนเลวมาก คือไม่น่าเป็นพระเอกได้อะ มาหลังๆน้องเจนดูประสาทแดกแทน ยัยน้องเจนดูเลวกว่าพี่เจนอีก ครบครันทุกเรื่อง เอาแต่ใจ เห็นแก่ตัว ตอนเรียกพี่เจนว่าที่รัก จากใจจริงจากเรา คือเราสัมผัสความรักไม่ได้เลย น้องเจนดูแค่เอาตัวนอกจากสถานการณ์ตรงนั้นมากกว่า;-; เป็นครั้งแรกของน้องเจนที่เราบะลั่กอุบะลั่กลั่กมาก
    เราอยากเห็นคุณคนเขียนเขียนต่อเลยว่าสองคนนี้มันจะรักกันยังไง รักที่เป็นความรักจริงๆ คือตอนนี้เราก็คิดว่ารักกันแหละ แต่มันดูเป็นความรักที่บวกความประสาทแดกลงไปด้วยอะ จบสุดท้ายยัยเจนใหญ่เล็กคู่นี้จะมีความรักที่ไม่ประสาทแดกกันได้ยังไง
    ปอลิง ส่งความรักให้คุณคนเขียนคับ!! ปิ้วๆ❤️
    #3,425
    1
  12. #3424 เจโฮป (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 22:03
    คุ้มค่า!! คุ้มราคา!! ประสิทธิภาพเกินเอื้อม!!!!
    #3,424
    0
  13. #3423 ja0508 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 21:47
    เหมือนได้เห็นพี่เจนอีกด้านนึงเลย อาจจะไม่ได้รักหมดหัวใจ แต่พี่เจนก็รักน้องเจนไปแล้วอ่ะ
    #3,423
    0
  14. #3422 น้ำหยดดด (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 21:44
    มาค่ะพอมีที่รักกับเค้านี่ยิ้มเหมือนหมาเลยฉัน555555555555555555555
    #3,422
    0
  15. #3420 WSWISA (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 20:43
    จริงๆก็สงสารพี่เจนนะ

    ความเห็นไม่ตรงกันอะเนอะ
    #3,420
    0
  16. #3419 Phatt. (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 20:31

    พี่เจนดีกลับบน้องเจนมากนะรู้เเต่ก็ทนถ้าคนไม่รักจะยอมเจ็บยอมทนกับคนที่ใจร้ายแบบนี้ได้ขนาดนี้จริงหรอเเต่น้องเจนเหมือนจะคิดอาตัวรอดอ่ะใจดีกลับพี่เค้าหน่อยลูก

    #3,419
    0
  17. #3418 Poo_Army I love jinkook (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 20:06

    สุดท้ายเวลาเขาดีกัน เราก็หมานี่เอง55555
    #3,418
    0
  18. #3417 OingUraiwon (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 03:31
    อ่านเเล้วรู้สึกว่าตัวเองจะความดันขึ้น
    #3,417
    0
  19. #3415 Bearyisme (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 23:35
    ใจบางไปหมดแล้วววววว
    #3,415
    0
  20. #3414 Aem Nawara (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 21:54
    แงงงง ชอบเรื่องนี้มากกกก(ก.ล้านตัวๆ)คุนซอลลลเก่งที่ฉุกกกกกก
    #3,414
    0
  21. #3413 thonghan (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 21:12
    มันดีมากค่ะ
    #3,413
    0
  22. #3412 cocoviviana (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 16:28

    กีก่ก่ก่ก้กก้กกดดดดดดดดดดดดดด คุนซอลบลบบบบ ดีมาก!!!!!! จัยนุ้ปิ๊มปิ่มไปหมดแร้วคุนซอล รอเล่มหนังสือไม่ไหวแล้ว้ววววว

    #3,412
    0
  23. #3410 SSbts2 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 13:48
    โอ้โหหหหหหหห คดีพลิกแรงมาก ดิฟแบบหัวทิ่มเลยอ่ะ ยัยน้องเจน!!! พี่เจนระเบิดลงจริงๆด้วย น่ากลัวมากจริงๆ แต่ก็สมควรแล้ว พอรู้ว่าพี่รู้มาตลอดก็ยิ่งเข้าใจอ่ะ มันแบบ...เฮ้อ~ น้องไม่เคยเห็นค่าความรักของพี่เลยอะไรแบบนั้นอ่ะ แต่พี่ก็ทำตัวเองมั้ย พี่ร้ายกาจไง แต่พี่แค่ไม่เคยร้ายกับเจน // คาดไม่ถึงว่า nc จะมาเร็วขนาดนี้ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เราเต็มใจจะจ่ายจริงๆนะ ขนาดระบบล่มเราก็ไปหาวิธีจ่ายมาจนได้55555555 ฉันสู้ค่ะ! ดีงามมากจริงๆอ่ะ พี่เจนคือแบบ เป็นคนแซ่บที่รักเทอ เอ็นดูน้องมากอ่ะ โอ๋น้องชิบหายเลย พี่เจนนนนน ;0; เซ็กซี่เกินไปแล้วววว
    #3,410
    0
  24. #3409 Taryhyl (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 13:39

    พี่เจนมาหาหม่ามี๊เร็วคับ โอ๋ๆน้าคนดี
    #3,409
    0
  25. #3407 pxrn (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 09:19
    พี่เจนน;-;
    #3,407
    0