คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

เดือนล้อมดาว (วางแผงปลายเดือน ก.ค. นี้ค่า)

ตอนที่ 14 : บทที่ ๑๓ 100%


     อัพเดท 3 เม.ย. 59
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : นิลปัทม์ นลินนิภา ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นิลปัทม์ นลินนิภา
My.iD: https://my.dek-d.com/senate
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 17 Overall : 369,830
2,524 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2644 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
เดือนล้อมดาว (วางแผงปลายเดือน ก.ค. นี้ค่า) ตอนที่ 14 : บทที่ ๑๓ 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 11893 , โพส : 41 , Rating : 98% / 13 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด





บทที่ ๑๓


เพราะฉันเกลียดเธอไปแล้วยังไงล่ะดาริกา!

ประโยคนั้นจากกลินท์เป็นดั่งเข็มพันเล่มที่ทิ่มแทงหัวใจของดาริกาจนยับเยิน  แม้ว่าเวลาจะผ่านมาได้สองวันแล้ว หากคำพูดของเขามันยังฝังแน่นอยู่ในสมองของหล่อนจนกระทั่งตอนนี้  ดาริกาเกลียดความอ่อนแอของตัวเองเหลือเกิน...แค่ได้ยินคำว่าเกลียดจากปากของเขา หล่อนก็รีบหนีกลับมานอนร้องไห้ที่บ้านไม่ต่างอะไรจากผู้หญิงขี้แพ้

หล่อนรู้แล้วว่าเขาไม่มีทางรักหล่อน...แต่ไม่คิดว่าเขาจะเกลียดหล่อนมากจนถึงขนาดต้องตอกย้ำให้หล่อนฟังอย่างเลือดเย็น

“ดาว!” เสียงเล็กแหลมทำให้คนถูกเรียกหลุดออกจากอาการเหม่อลอย ดาริกาเงยหน้ามอง ก่อนจะเห็นร่างสูงโปร่งในชุดนักศึกษาของธนานพกับปวินทร์ยืนอยู่ตรงหน้า ห่างออกไปไม่เท่าไรมีบุรณี...เพื่อนสาวอีกคนของหล่อน และเป็นเจ้าของน้ำเสียงเมื่อครู่ยืนอยู่ด้วย  

“ทำอะไรอยู่น่ะ”

บุรณีถาม พลางทิ้งตัวลงนั่งเคียงข้างผู้เป็นเพื่อน  พาให้สองหนุ่มต้องทำตาม ดาริการีบหลุบตาลงต่ำ หลบซ่อนความบวมช้ำของดวงตากลมโต หากมันไม่สามารถลอดผ่านสายตาของใครได้เลยสักคนเดียว 

และธนานพก็เป็นคนแรกที่สังเกตเห็นมัน   

“ตาบวมๆ เป็นอะไรไปหรือเปล่า”

“เปล่าหรอก ดาวแค่นอนน้อยน่ะ”

“จริงเหรอ”

ปวินทร์ขมวดคิ้วอย่างคลางแคลงใจ คืนวันเสาร์หลังจากเขาปลีกตัวออกมาจากวงสนทนาของผู้เป็นพ่อแล้วกลับมาหาดาริกาได้ ชายหนุ่มก็ไม่พบหล่อนนั่งอยู่ที่โต๊ะอีก เขาไม่รู้ว่าหล่อนหายไปไหน  โทรศัพท์ไปหา...หล่อนก็ปิดเครื่อง เพิ่งมาเจอหน้าหล่อนอีกทีก็วันนี้นี่เอง แต่ไม่ได้คิดสักนิดว่าจะได้เห็นหล่อนพร้อมกับดวงตาบวมช้ำ

ถ้าให้เดา...ดาริกาคงผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก ไม่ใช่นอนน้อยอย่างที่บอก ซึ่งเขาพอจะรู้หรอกว่ามีอยู่ไม่กี่คนเท่านั้นที่ทำให้หล่อนหลั่งน้ำตาได้

แล้วหนึ่งในนั้น เขามั่นใจว่าต้องเป็นมัน...ไอ้ผู้ชายที่ชื่อกลินท์!

“อือ”

ดาริการีบพยักหน้า ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องคุย  หันไปหาหัวข้อที่มันไกลจากเรื่องลูกตาบวมช้ำของหล่อน

“เออนี่ มันมีร้านอาหารญี่ปุ่นมาเปิดใหม่ตรงนิมมานฯน่ะ กลางวันนี้ไปลองกันไหม ไหนๆวันนี้ก็อยู่กันครบแก๊งค์พอดี”

บุรณีชวน พลางเปิดรูปร้านอาหารในโทรศัพท์ให้เพื่อนทั้งสามคนดูประกอบ ดาริกากับธนานพตอบตกลงเนื่องจากไม่มีเรียนตอนบ่าย มีเพียงปวินทร์คนเดียวที่ปฏิเสธ

“แต่เราคงต้องขอตัวนะบุ้งกี๋ ต้องไปทำธุระกับพ่อตอนสิบเอ็ดโมงน่ะ”

“เฮ้ย ได้ไงอ่ะปอนด์ วันนี้อุตส่าห์อยู่กันครบทีม”

บุรณีทำหน้าบึ้ง กว่าจะอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา มันยากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทรเสียอีกนะ!

“ถ้าเสร็จเร็วแล้วไปทัน จะโทรหาก็แล้วกัน แต่ยังไม่รับปากอยู่ดีนะว่าไปได้น่ะ”

“เออๆ ก็ได้ พยายามมาให้ทันก็แล้วกัน”

หลังจากเลิกเรียนช่วงเช้า บุรณีก็พาธนานพและดาริกาโดยสารรถยนต์สัญชาติญี่ปุ่นคันเล็กของหล่อนไปยังร้านอาหารญี่ปุ่นที่ตั้งอยู่บนถนนนิมมานเหมินทร์ตอนใกล้เที่ยง เนื่องจากเป็นช่วงพักกลางวัน คนในร้านจึงพลุกพล่านเป็นพิเศษ พอสั่งอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว บุรณีก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำ ที่โต๊ะจึงเหลือแค่ดาริกากับธนานพนั่งสนทนากันอยู่สองคน ระหว่างที่คุยเรื่องสัพเพเหระเพื่อรออาหารมาเสิร์ฟไปพลาง เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ของธนานพก็ดังขึ้น  หญิงสาวเผลอเหลือบไปเห็นชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอเข้าพอดี

คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันทันที เมื่อเห็นว่าเป็นชื่อของใคร

“นี่พี่ไทม์ยังติดต่อกับพี่เดือนอยู่อีกเหรอคะ”

“เดี๋ยวค่อยคุยกัน ฉันขอรับสายเดือนก่อน”

บอกหล่อนเสร็จ ชายหนุ่มก็เลี่ยงออกไปรับโทรศัพท์ที่นอกร้านแทน ดาริกาถอนหายใจเฮือกใหญ่ ในใจมันเต็มไปด้วยความกังวลมากมายสารพัด หล่อนนึกว่าเขาจะเลิกยุ่งกับพราวสิตางศุ์ตั้งแต่ที่หล่อนเตือนครั้งนั้นแล้วเสียอีก  ที่ไหนได้...ธนานพกลับทำเหมือนคนที่ถลำลึกลงไปมากกว่าเดิม

ดาริการู้จักกลินท์มาตั้งแต่เด็ก แม้เมื่อก่อนเขาจะไม่เคยแสดงให้หล่อนเห็น แต่หล่อนก็รู้นิสัยของเขาดี...กลินท์เป็นคนขี้หวงของ เอาแต่ใจอย่างร้ายกาจ แล้วมีหรือที่จะยอมปล่อยให้คู่หมั้นของตัวเองไปอยู่กับผู้ชายหน้าไหน

นอกจากเขาจะไม่ยินยอมแล้ว...หล่อนยังกลัวด้วยว่าเขาจะทำอย่างที่เคยอาฆาตธนานพไว้จริงๆ

หญิงสาวมองแผ่นหลังสูงใหญ่ผ่านกระจกบานใสจากในตัวร้าน  เห็นสีหน้ายิ้มแย้มของเขาแล้วหล่อนรู้สึกใจคอไม่ดีขึ้นมาอย่างไรไม่รู้ ยังไม่ทันที่จะได้คลายกังวล ดาริกาก็ต้องหวีดร้องด้วยความตกใจ เมื่อจู่ๆมีชายชุดดำสามคนจากไหนไม่รู้เดินอาดๆเข้ามาหาธนานพ ก่อนที่หนึ่งในนั้นจะใช้ไม้หน้าสามในมือฟาดเข้าที่ศีรษะของชายหนุ่มต่อหน้าต่อตาหล่อน

ธนานพปล่อยโทรศัพท์ในมือ ล้มคว่ำไปกองกับพื้นด้วยความเจ็บปวด แต่เหมือนคนทำยังไม่สะใจ ส่งฝ่าเท้าเตะเข้าไปที่หน้าท้องและใบหน้าคมอีกหลายที   

ดาริกาตกใจกับภาพที่เห็นไม่น้อย พอได้สติ หล่อนก็รีบวิ่งออกไปดู มือบางทั้งผลักทั้งดันชายร่างใหญ่ไม่ต่างจากยักษ์ปักหลั่นที่กำลังรุมเพื่อนของหล่อนอยู่อย่างไม่กลัวเกรงต่อภยันตรายที่อาจจะมาถึงตัว  

“หยุดนะ! อย่าทำเพื่อนฉันนะ! ไม่อย่างนั้นฉันจะเรียกตำรวจ!

“อย่ามายุ่งนังหนู!

หนึ่งในสามผลักหล่อนจนกระเด็น ก่อนจะหันไปประเคนเท้าใส่คนที่นอนกองอยู่บนพื้นจนชายหนุ่มตัวงอ ดาริกายันกายลุกขึ้นนั่ง หันรีหันขวางก่อนจะตะโกนขอความช่วยเหลือจากผู้คนที่เริ่มเมียงมองมาด้วยความสนใจ แต่กลับไม่มีใครกล้าเข้ามาช่วยธนานพเลยสักคนเดียว 

“ช่วยด้วยค่ะ! ใครก็ได้ช่วยที!

“เฮ้ย! พวกมึงทำอะไรวะ!

เสียงคุ้นหูดังมาจากทางด้านซ้ายมือ...หล่อนใจชื้นขึ้นมาทันทีที่เห็นปวินทร์เร่งฝีเท้าเข้ามาใกล้  ชายสามคนนั้นทิ้งไม้ในมือ ก่อนจะวิ่งหนีไปขึ้นรถตู้ที่จอดอยู่ตรงหัวมุมถนนแล้วขับหายไป ดาริกาจึงรีบเข้าไปดูธนานพ เห็นเสื้อเชิ้ตสีขาวอาบย้อมไปด้วยเลือดสีแดงเข้มที่ไหลไม่หยุดจากศีรษะของเขากับรอยแตกช้ำบนใบหน้าคมอีกหลายจุดแล้วน้ำตาของหล่อนก็พาลไหลออกมาเองเสียดื้อๆ

ทำไมพวกนั้นถึงใจร้ายนัก ทำกับเพื่อนของหล่อนอย่างนี้ได้อย่างไร!

“พี่ไทม์  เป็นยังไงบ้าง พี่ไทม์” น้ำเสียงของหล่อนสั่นเครือไปหมดยามเอ่ยถาม ดาริกาเห็นเขาปรือตาขึ้นมามองก่อนจะสลบไป หล่อนจึงหันไปตะโกนเรียกปวินทร์ “ปอนด์! ปอนด์มาดูพี่ไทม์เร็ว! พี่ไทม์หมดสติไปแล้ว!

“พี่ไทม์เป็นไงบ้าง”

ปวินทร์มองคนที่นอนหมดสติอยู่บนตักของดาริกาด้วยความเป็นห่วง ดีที่ว่าเขาทำธุระเสร็จก่อนเวลาที่คำนวณไว้แล้วมาเจอเข้าเสียก่อน ไม่อย่างนั้นดาริกาคงได้แต่นั่งมองธนานพถูกซ้อมจนปางตายโดยทำอะไรไม่ได้เลยเป็นแน่แท้

“หัวแตก เลือดไหลไม่หยุดเลยปอนด์”

“ต้องรีบพาไปโรงพยาบาล”

“เกิดอะไรขึ้น”

บุรณีที่เพิ่งออกมาจากห้องน้ำ โผล่หน้าออกมาดู พอเห็นสภาพของธนานพเต็มตา หล่อนก็อุทานด้วยความตกใจ

“ทำไมพี่ไทม์มีสภาพแบบนี้ล่ะดาว!

“ตอนนี้อย่าเพิ่งถามอะไรเลยกี๋ รีบขับรถพาพี่ไทม์ไปโรงพยาบาลก่อนเถอะ”

ได้ยินดังนั้น บุรณีก็รีบส่งกุญแจรถให้ปวินทร์ แล้ววิ่งเข้าไปจ่ายเงินค่าอาหารที่สั่งมาทั้งหมด ออกมาจากร้านได้ก็พอดีกับตอนที่ผู้เป็นเพื่อนเคลื่อนรถมาจอดรับ หล่อนช่วยดาริกาประคองร่างโชกเลือดของธนานพเข้าไปในรถด้วยความทุลักทุเล สิบห้านาทีต่อมาปวินทร์ก็พาเพื่อนมาถึงโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดได้สำเร็จ

เตียงคนไข้ของธนานพถูกเข็นหายเข้าไปในห้องฉุกเฉิน  ดาริกานั่งรออยู่หน้าห้องพร้อมกับปวินทร์และบุรณี  น้ำตาของหล่อนยังไหลอาบแก้มไม่หยุด ขวัญที่เคยมีอยู่ครบบินหายไปหมดแล้วตั้งแต่เห็นภาพที่ธนานพถูกซ้อมต่อหน้าต่อตา

เขาอาจจะไม่ใช่คนดี...แต่เพื่อนคนนี้ดีต่อหล่อนเสมอมา ในขณะที่นั่งรอ...หล่อนจึงได้แต่ภาวนาว่าขออย่าให้เขาบาดเจ็บสาหัสอย่างที่หล่อนนึกกลัวเลย

เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมง หมอเจ้าของไข้ธนานพก็เดินออกมาจากห้องฉุกเฉิน ดาริกาเป็นคนแรกที่พุ่งเข้าไปหา โดยมีปวินทร์กับบุรณีเดินตามมาสมทบทีหลัง

“หมอคะ อาการเพื่อนหนูเป็นยังไงบ้าง”

“อาการคนไข้ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงครับ มีช้ำในบางจุด แต่โดยรวมแล้วถือว่าปลอดภัยดี  ส่วนแผลที่โดนตีบริเวณศีรษะ หมอเอ็กซเรย์ดูแล้ว ไม่มีอาการเลือดคลั่งในสมอง หรืออาการแทรกซ้อนแต่อย่างใด ยังนับว่าโชคดีที่คนตีไม่ได้ลงน้ำหนักแรง ไม่อย่างนั้นคงสาหัสกว่านี้ แต่คงต้องอยู่ดูอาการที่โรงพยาบาลสักระยะแล้วถึงจะกลับบ้านได้”

ได้ยินคำยืนยันจากปากหมอ ดาริกาก็สบายใจขึ้นมาได้บ้าง

“ขอบคุณมากค่ะหมอ ขอบคุณจริงๆที่ช่วยเพื่อนหนู”

“ไม่เป็นไรครับ มันเป็นหน้าที่ของหมออยู่แล้ว ถ้าไม่มีอะไรจะสอบถามแล้ว หมอขอตัวก่อนนะครับ”

หมอประจำไข้ของธนานพก้มหัวให้หล่อนเล็กน้อย ก่อนจะเดินจากไป ลับหลังร่างในชุดกาวน์ ปวินทร์ก็สอบถามดาริกาถึงเรื่องที่เกิดขึ้นทันที

ไอ้พวกนั้นมันเป็นใคร

เราไม่รู้ พี่ไทม์ออกไปคุยโทรศัพท์นอกร้าน เราหันมาอีกทีก็เจอพี่ไทม์โดนพวกมันเอาไม้ฟาดหัวแล้ว”

“ปอนด์ นายว่าพี่ไทม์ไปเหยียบตาปลาใครเข้าหรือเปล่า เขาถึงได้ส่งพวกมารุมอย่างนี้น่ะ” บุรณีตั้งคำถาม

“ไม่รู้สิ แต่พักนี้เราก็ไม่เห็นพี่ไทม์ไปมีเรื่องกับใครเลยนะ อีกอย่าง...ถ้าเป็นคู่อริที่เคยมีเรื่องด้วยจริง ส่วนมากก็เป็นพวกเด็กช่างฯหรือไม่ก็เด็กมหาลัยอื่น แต่นี่มันแต่งชุดดำเหมือนพวกรับจ้างที่ถูกจ้างวานให้มามากกว่า”

คำสันนิษฐานของปวินทร์นั่นเองที่ทำให้หัวใจของดาริกาเย็นเยียบ แวบหนึ่งหล่อนเผลอนึกถึงหน้าของใครบางคนขึ้นมา

ไม่หรอก...ต้องไม่ใช่เขา ชายหนุ่มไม่ใช่คนเลือดเย็นขนาดนั้น เขาจะกล้าส่งคนมาทำร้ายเพื่อนของหล่อนเชียวหรือ แม้หล่อนอยากจะยืนกรานอย่างนั้นอีกสักเท่าไร แต่ดาริการู้ดีว่าตอนนี้ศัตรูคู่อาฆาตของธนานพมีเหลืออยู่แค่คนเดียวเท่านั้น

นั่นก็คือกลินท์...

 

 

 

อย่าค่ะ เข้าไม่ได้นะคะ ถ้าไม่ได้นัดหมายไว้ล่วง..ท่านรองประธานคะ คุณ เอ่อ...คุณคนนี้เธอ...

เลขาฯสาวทำหน้าอ้ำๆอึ้งๆ เมื่อปล่อยให้ดาริกาพรวดพราดเข้ามาในห้องทำงานของผู้เป็นเจ้านายได้  หากกลินท์กลับไม่สนใจฟังหล่อนพูดต่อ โบกมือเป็นสัญญาณไล่ให้ออกไป ในห้องจึงเหลือเพียงแค่เขากับดาริกาที่ยืนประสานตากันอย่างไม่มีใครยอมใคร

ต้องทำกันถึงขนาดนี้เลยหรือคะ

ทำอะไร

กลินท์ถามเสียงเรียบ พลางวางปากกาในมือลงบนโต๊ะ เห็นดวงตากลมโตแดงกล่ำ เขาก็นึกรู้ทันทีว่า'ภารกิจ'ที่จ้างคนไปทำคงประสบความสำเร็จอย่างสวยงาม

พี่กลินท์สั่งให้คนไปซ้อมพี่ไทม์จนสภาพของเขาสาหัสแบบนั้น!”

มันสมควรโดนแล้วนี่

คนพูดยักไหล่อย่างไม่แย่แส

พี่กลินท์!

เธออย่ามาเรียกร้องความเห็นใจหรือความสงสารแถวนี้ เพราะฉันไม่มีให้มัน มีแต่ความสมเพชเท่านั้น

ดาวรู้ว่าพี่กลินท์เกลียดพี่ไทม์ แต่ทำไมต้องทำรุนแรง ทำไมพี่กลินท์ต้องสั่งให้คนไปซ้อมพี่ไทม์จนเขามีอาการสาหัสขนาดนั้น”

ฉันพอใจจะทำ มีอะไรไหม

เขาพูดราวกับนั่นเป็นเรื่องธรรมดาทั่วไปที่ใครก็ทำกัน แต่ดาริการู้ดีว่ามันไม่ใช่...คนใจไม้ไส้ระกำเท่านั้นถึงจะทำแบบที่เขาพูดออกมาได้ กลินท์กำลังเห็นชีวิตของคนๆหนึ่งเป็นผักปลา  หล่อนไม่ชอบที่เขาเป็นแบบนี้...ไม่ชอบเลยสักนิดเดียว

เขาเลือดเย็นเกินคนไปแล้ว...

พี่กลินท์รู้ตัวไหมคะว่าตัวเองใจร้ายมากขนาดไหน

พอประโยคนั้นหลุดออกจากปากหล่อน กลินท์ก็ตวัดสายตาเรืองโรจน์ไปมอง

แล้วเธออยากรู้ไหมล่ะว่าใครเป็นคนที่ทำให้ฉันกลายเป็นคนใจร้ายแบบนี้...เธอไงดาริกา เธอไงล่ะที่เป็นคนพามันมารู้จักกับเดือนจนทำให้ฉันต้องบ้าคลั่งแบบนี้ บอกไว้ก่อนเลยนะว่าถ้าฉันมีโอกาส ฉันฆ่ามันแน่ เธอไม่ต้องห่วง

ใจร้าย ใจดำ

ฟังคำที่หล่อนประณามเขาแล้ว ตาคมก็ลุกโพลงทันที  ใครกันแน่ที่ใจร้าย...ไม่ใช่หล่อนหรอกรึที่ทำให้เขาต้องกลายเป็นคนใจร้ายให้หล่อนประณามอยู่แบบนี้!

นี่ยังไม่ได้ครึ่งของความใจร้ายที่ฉันมีอยู่เลยนะ เธออยากลองพิสูจน์ไหมล่ะว่าฉันจะใจร้ายกับเธอได้มากขนาดไหน”

ร่างสูงใหญ่ผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่  สืบเท้าเข้าหาหล่อนทีละก้าวอย่างคุกคาม เขาก้าวเข้ามาใกล้เรื่อยๆจนดาริกาเผลอเดินถอยหลัง ยังไม่ทันจะได้หนีพ้น...กลินท์ก็กระชากร่างบางในชุดนักศึกษามาปะทะอกแกร่งอย่างไม่คิดจะถนอม หญิงสาวดิ้นรนโดยอัตโนมัติ...ความรู้สึกไม่ปลอดภัยเหมือนในวันนั้นปรากฎขึ้นมาอีกครั้ง

ดิ้นทำไมล่ะ อยากรู้นักไม่ใช่เหรอว่าความใจร้ายมันเป็นยังไง ฉันกำลังจะแสดงให้เธอเห็นอยู่นี่ไง

ปล่อยนะคะพี่กลินท์

ดาริกาขืนตัวหนีจากอ้อมแขนของเขา แต่นอกจากกลินท์หาได้ยอมปล่อยตามที่หล่อนต้องการ เขายังจับต้นคอของหล่อน บังคับให้เงยหน้าเพื่อรอรับสิ่งที่เขากำลังจะทำต่อจากนี้

พี่กลินท์ ปล่อยดาวนะ พี่กลินท์...อื้อ!

เสียงร้องประท้วงเงียบหายยามริมฝีปากหยักทาบทับลงมาบนริมฝีปากอิ่ม  บดขยี้จนดาริกาเจ็บแสบ  ไม่นานลิ้นร้อนชื้นก็ถูกส่งเข้ามาในโพรงปากเป็นครั้งแรก...สัมผัสแปลกประหลาดที่ไม่คุ้นเคยทำให้หล่อนตื่นตระหนกไม่น้อย แล้วยิ่งมาพร้อมกับความจาบจ้วงเอาแต่ใจ ดาริกาก็ยิ่งดิ้นรนต่อต้านเขาอย่างหนัก

มือบางทุบไปที่ไหล่หนาเต็มแรง ไม่ยินยอมต่อสัมผัสอันแสนหยาบคายของเขา หากแรงของหล่อนกลับเป็นเสมือนแรงมดตัวน้อยที่ไล่กัดตามผิวหนังจนน่ารำคาญ เพียงแค่กลินท์รวบข้อมือเล็กทั้งสองข้างด้วยมือใหญ่ข้างเดียว  หล่อนก็ประทุษร้ายเขาไม่ได้อีก  ดาริกาจึงจำต้องปล่อยให้เขาบดขยี้ริมฝีปากของหล่อนไปอย่างหมดปัญญาหนี 

ไม่รู้เหมือนกันว่าความเจ็บปวดกับเสียใจ...อย่างไหนมันมีมากกว่า รู้แต่ว่าเวลานี้หัวใจของหล่อนมันเจ็บแสบเหมือนถูกกลินท์เอามีดกรีดอย่างไรอย่างนั้น

พี่กลินท์กำลังดูถูกหล่อน...เขากำลังดูถูกหล่อน!

จวบจนพอใจ เขาจึงผลักหล่อนลงไปนอนกองอยู่บนโซฟา  แล้วยังเหยียบย่ำความรู้สึกของหล่อนให้แย่ลงกว่าเดิมด้วยคำพูดต่อมาว่า

เครื่องฉันชักจะร้อนแล้วสิ งั้นเธอช่วยเป็นที่ระบายให้ฉันหน่อยก็แล้วกัน

กลินท์ถอดสูทออก โยนส่งๆทิ้งไปบนพื้น  หากยังไม่ทันที่จะโน้มตัวลงไปหา ดาริกาก็ทรงตัวขึ้นยืนเผชิญหน้าเขาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะวาดมือตบหน้าเขาเต็มแรงเพื่อหยุดการกระทำอันแสนหยาบคายของเขา และให้เขาได้สติเสียทีว่ากำลังทำอะไรอยู่

เลว!หล่อนตอกคำนั้นใส่หน้าเขา ทำไมพี่กลินท์ถึงได้เลวอย่างนี้!

พอหายอึ้งที่ถูกตบ  เขาก็หันกลับมามองคนทำด้วยดวงตาวาวโรจน์

เธอกล้าตบหน้าฉันเหรอ!

กลินท์ถามเสียงต่ำลอดไรฟัน ความแสบบนผิวแก้มเหมือนกับน้ำมันที่ราดบนไฟให้ลุกท่วมอย่างไรอย่างนั้น ความโกรธเริ่มเข้าครอบงำกลินท์จนปราศจากความยั้งคิดใดๆอีก...นาทีนี้เขารู้เพียงแต่ว่าเขาต้องเอาคืน!

ว่าแล้วชายหนุ่มก็กระชากตัวคนที่ฝากรอยห้านิ้วบนแก้มมาใกล้ ก่อนจะก้มลงซุกไซร้ไปที่ซอกคอของหล่อนอย่างรุนแรง ตอนแรกเขาก็แค่อยากจะแกล้งให้หล่อนโกรธ  แต่ตอนนี้คงต้องสั่งสอนให้หล่อนรู้จักจำว่าอย่าบังอาจมาตบหน้าเขาอีก!

อย่านะพี่กลินท์!

ดาริกาผลักเขาออก แต่ชายหนุ่มกลับไม่สะเทือนแม้แต่น้อย ซ้ำยังพาหล่อนทิ้งตัวลงนอนราบบนโซฟาแล้วทาบร่างสูงใหญ่เหนือร่างบางจนมิด  กลินท์ไม่ยอมฟังคำทัดทานที่หล่อนเฝ้ากรอกหูเขาไม่ได้หยุดได้หย่อน ตรึงมือเล็กที่กำลังต่อต้านเขาไว้แน่นกับโซฟา แล้วไล่ฝังจมูกโด่งกับริมฝีปากร้อนผ่าวไปบนผิวนวลบริเวณลำคอของคนใต้ร่าง ขยับต่ำลงไปเรื่อยๆจนถึงแอ่งชีพจร  กระทั่งใกล้เนินอก  กระดุมเม็ดแรกบนเสื้อนักศึกษาของหล่อนก็หลุดออก เผยให้เห็นผิวขาวผ่องที่หลบซ่อนอยู่ภายใต้บราเซียของสาวน้อยวัยแรกแย้ม

ร่างสูงใหญ่ตั้งใจบดเบียดกลางกายเข้าหาร่างบาง  ให้หล่อนสัมผัสถึงความเดือดพล่านที่มันสุมอยู่ในร่างของเขาอย่างชัดเจน ไม่อนาทรว่าหล่อนจะหวาดผวาต่อสัมผัสแนบชิดนี่อีกสักเท่าไร

สติของดาริกาเริ่มหล่นหายไปทีละน้อยเมื่อเจอกับสัมผัสคุกคามจากเขา

ออกไปนะพี่กลินท์! อย่าทำกับดาวแบบนี้นะ! ดาวไม่ชอบ!

ยิ่งเธอไม่ชอบ ฉันก็ยิ่งอยากทำ!

เขาพูดด้วยแววตาเหมือนคนโรคจิตอย่างไรอย่างนั้น วินาทีถัดมามือหนาก็สอดหายเข้าไปใต้กระโปรง สัมผัสแตะต้องเรียวขาขาวนวลที่ซ่อนอยู่ภายในนั้นอย่างถือสิทธิ์ ไต่ขึ้นมาอีกหน่อยก็พบกับชั้นในตัวจิ๋ว  ร่างบางของคนไม่เคยถูกใครสัมผัสแบบนี้มาก่อนกระตุกเฮือกจนกลินท์ต้องยกกายขึ้นมอง เมื่อเห็นความหวาดกลัวไหวระริกอยู่ในดวงตากลมโต ชายหนุ่มก็ยิ่งได้ใจ  กำลังจะก้มลงบดขยี้ริมฝีปากอวบอิ่มที่เปล่งวาจาร้ายกาจใส่เขาเมื่อครู่ก่อนอีกครั้ง

หากยังไม่ทันสัมผัสโดน  ประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดออกโดยไม่มีการบอกกล่าวแต่อย่างใด  

อุ้ย ขอประทานโทษค่ะท่านรองฯ

เสียงที่ดังขึ้นทำให้ดาริกาดิ้นรนจนมือหลุดออกจากการเกาะกุมของเขาได้สำเร็จ แล้วผลักเขาออกอย่างแรง คราวนี้ชายหนุ่มยอมผละออกโดยที่หล่อนไม่ต้องเปลืองแรงเลยสักนิด  เกิดความเงียบกริบขึ้นครู่หนึ่ง ก่อนเลขาฯสาวที่บังเอิญเข้ามาเห็นเรื่องไม่ควรของผู้เป็นเจ้านายจะเป็นฝ่ายเอ่ยถามอย่างกระอักกระอ่วน

เอ่อ...ให้ดิฉันออกไปรอ...

ไม่ต้อง คุณไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น...เดี๋ยวเด็กคนนี้ก็ไปแล้ว

กลินท์รีบบอก ปรายตาไปยังร่างบางในชุดนักศึกษาหลุดลุ่ยที่กำลังประคองตัวลุกขึ้นนั่งด้วยสายตามาดร้าย

เขาเป็นผู้ชาย...ใครจะมองอย่างไรมันก็ไม่สำคัญหรอก

หล่อนต่างหาก...หล่อนต้องอับอายที่ถูกมองว่าเป็นเด็กใจง่ายแล่นมาหาผู้ชายถึงในห้อง!

ดาริการีบรวบคอเสื้อที่กระดุมเม็ดบนหลุดหายไปแน่น พลางเหลือบไปมองเลขาฯสาวอย่างกล้าๆกลัวๆ  พอเห็นสายตาที่ทอดมองมายังหล่อนเท่านั้น  หล่อนก็ถึงกลับหน้าชาดิก...ดวงตาของชนิดามันบอกชัดว่ากำลังคิดอย่างไรกับภาพที่เห็นเมื่อครู่ก่อนและสภาพของหล่อนในตอนนี้ ดาริกาไม่ใช่ผู้หญิงหน้าหนา...ถึงจะได้ไม่รู้สึกรู้สาอะไรกับการกระทำที่เหมือนโดนดูถูกต่อหน้าคนอื่น

หล่อนก็อายเป็นที่ต้องถูกมองด้วยสายตาดูแคลนว่าเป็นเด็กใจแตกเช่นนี้!

ดวงตากลมโตที่เริ่มมีน้ำคลอขังตวัดไปมองกลินท์อย่างกล่าวโทษ หวังอย่างยิ่งที่จะเห็นความสำนึกผิดปรากฏบนตาคม  หากสิ่งที่ดาริกามองเห็นกลับมีเพียงแค่ความสะใจเท่านั้น หล่อนคงคาดหวังเกินไปที่จะเห็นเขารู้สึกผิดต่อหล่อนบ้าง...แค่สักนิดก็ยังดี

แต่นี่กลับไม่มีเลย... 

และก่อนที่น้ำตาจะร่วงหล่นให้อับอายมากขึ้นกว่าเดิม หญิงสาวก็รีบก้มหน้า เดินแกมวิ่งชนร่างสูงใหญ่ ผ่านเลขาฯของเขาออกมาด้านนอกอย่างรวดเร็ว พอพ้นจากรัศมีการมองเห็นของคนอื่นๆ ดาริกาก็ทรุดตัวลงนั่งกับพื้นอย่างหมดสภาพ  มือข้างหนึ่งปาดน้ำตาที่ไหลลงมาอาบแก้มไม่หยุดนับตั้งแต่ก้าวออกมาจากห้องทำงานของกลินท์  ส่วนอีกข้างยกขึ้นเช็ดสัมผัสน่ารังเกียจที่เขาประทับแน่นอยู่บนริมฝีปากและตามลำคอออกไปให้หมด...เช็ดจนแสบ  หล่อนก็ยังไม่รู้สึกว่ามันสะอาดขึ้นแต่อย่างใด ซ้ำร้ายมันยังสร้างแผลเป็นลงในใจ

ทำไมทุกอย่างมันถึงกลายเป็นอย่างนี้ไปได้...นี่เขาเห็นหล่อนเป็นตัวอะไรถึงได้กล้าพูดจาหยาบคายและกระทำต่อหล่อนอย่างจาบจ้วงจนแทบนับครั้งไม่ถ้วนเช่นนั้น!

สมน้ำหน้า...รู้ทั้งรู้ว่ามาแล้วจะโดนเขาดูถูก แล้วยังจะแล่นมาหาถึงที่ให้เขารังแกเอาอีก

เจ็บแล้วทำไมถึงยังไม่รู้จักจำเสียทีนะดาริกา



           ลุ้นกันล่ะสิ  แต่แหมมมม่ น่าเสียดาย ทำไมพี่กลินท์ถึงไม่ยอมล็อคประตูวววววว  (ส่วนของจริงอยู่ในบทถัดไปแล้วล่ะ55555)

ปล.ขอโทษที่มาเลตคร่า ไปทำธุระมา กว่าจะกลับก็ดึกละT^T แงงงง นักอ่านคงนอนกันหมดแล้วใช่ไม๊ รู้สึกผิดเบาๆที่ทำให้รอ




Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
เดือนล้อมดาว (วางแผงปลายเดือน ก.ค. นี้ค่า) ตอนที่ 14 : บทที่ ๑๓ 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 11893 , โพส : 41 , Rating : 98% / 13 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 41 : ความคิดเห็นที่ 2445
ซื่อได้ แต่อย่าบื้อนะคะลูก ...เฮ้อ
PS.  Queen Anne's Lace.
Name : Ever_After < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ever_After [ IP : 58.8.151.218 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 พฤษภาคม 2559 / 16:18
# 40 : ความคิดเห็นที่ 1966
ทำไมถึงโง่และเลวขนาดนี้ ยัยพี่สาวคนผิดยังอยู่ดีและยังได้รับความรักเหมือนเดิมเฉยเลย
PS.  
Name : kimnok < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kimnok [ IP : 223.24.85.236 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤษภาคม 2559 / 20:40
# 39 : ความคิดเห็นที่ 1738
พอเถอะค่ะ อย่าให้นางเอก โง่ กว่านี้ เลย นู๋เริ่มรับบไม่ได้ริ้ว
Name : บทสรุป คือความเสียใจ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บทสรุป คือความเสียใจ [ IP : 27.55.135.109 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤษภาคม 2559 / 13:15
# 38 : ความคิดเห็นที่ 1706
พอเถอะอย่าให้พระเอกเลวกว่านี้เลย เริ่มรับไม่ได้
Name : ชะนี [ IP : 103.26.23.218 ]

วันที่: 9 พฤษภาคม 2559 / 23:06
# 37 : ความคิดเห็นที่ 1543
กลินท์ ควรโมโหคู่หมั้นมากกว่านะ ถึงอีกฝ่ายสนใจ ถ้าฝ่ายคู่หมั้นไม่เล่นด้วยก็ไม่มีอะไรเกิด ถึงดาวจะเป็นคนแนะนำก็ตาม เฮ้อ เดินไปให้เขารังแกแท้ๆดาวเอ้ยยยยย
Name : Chariyaiem < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chariyaiem [ IP : 1.46.47.96 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤษภาคม 2559 / 22:07
# 36 : ความคิดเห็นที่ 709
ไรท์ใจร้ายอะ. สงสารนางเอกอะ. ฮือๆ
Name : Boss6789 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Boss6789 [ IP : 27.55.74.204 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 เมษายน 2559 / 14:37
# 35 : ความคิดเห็นที่ 439
จริงๆ น้องดาวนี่เธอก็อึดดีนะคะ เหมาะกับคนเลวอย่างนายกลินทร์ ไรท์เลือกคู่ไดเหมาะสมดีแล้วค่ะ
Name : somluck [ IP : 103.26.22.212 ]

วันที่: 15 เมษายน 2559 / 17:41
  • ความคิดเห็นที่ 439-1 (จากตอนที่ 14)
    โกรธเกลียดพี่กลินท์ อยากเหวี่ยง อยากด่า ทำได้ตามสบายเลยค่า อยากด่าแรงแค่ไหน ด่าได้เลยค่า ไรท์เตอร์ไม่ว่า
    แต่อย่าเหวี่ยงไรท์เตอร์เลยน้า มันคืออรรถรสจิงจิ๊งงง >.<55555555
    ปล. ดาวไม่ทนนะคะ ทำไมดาวต้องทนด้วย ไรท์เตอร์ไม่เข้าใจจจจ
    Name : My Dear :) < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ My Dear :) [ IP : 103.26.23.212 ]
    ส่งข้อความลับ
    วันที่:15 เมษายน 2559 / 18:04
# 34 : ความคิดเห็นที่ 334
เกลียดพระเอกได้ไหมมมม ทำไมโง่อย่างงี้ คือควรจะโทษเดือนคู่หมั้นตัวเองมากกว่าไหม แล้วไหงมาลงกับดาว คือนังเดือนควรได้รับบทเรียน #เกลียดกว่าพระเอกก็เดือนนี้แหละ
PS.  
Name : Musell < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Musell [ IP : 110.77.213.147 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 เมษายน 2559 / 01:55
# 33 : ความคิดเห็นที่ 322
อยากให้ไทม์ความจำเสื่อนลืมยัยเดือนดับนั่นไปซะ
PS.  
Name : cerberus < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ cerberus [ IP : 124.120.93.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 เมษายน 2559 / 23:39
# 32 : ความคิดเห็นที่ 191
พระเอกเลวจังโอ๊ยๆๆๆอ่านเเล้วโมโหไม่มีเหตุผลเอาส่ะเลยยยยย
Name : preaw98 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ preaw98 [ IP : 223.204.201.150 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 เมษายน 2559 / 08:21
# 31 : ความคิดเห็นที่ 178
สงสารหนูดาวจัง
PS.  อยากจะลบเลือนความเป็นจริงว่า เธอไม่เคยคิดมีใจ...
Name : ZhaoYing < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ZhaoYing [ IP : 182.232.64.198 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2559 / 23:12
# 30 : ความคิดเห็นที่ 177
เพิ่งเข้ามาอ่านค่ะ ขอด่าพระเอกหน่อยนะคะ ฮีเลวได้ใจมาก สงสารดาว มากๆๆๆๆ
Name : dawbaba < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ dawbaba [ IP : 122.155.43.26 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2559 / 19:48
# 29 : ความคิดเห็นที่ 176
อยากให้ดาวเลิกตอแยกับไอพี่บ้านี้ชะมัด
Name : วิภาภรณ์ [ IP : 122.60.255.70 ]

วันที่: 3 เมษายน 2559 / 14:47
# 28 : ความคิดเห็นที่ 175
ปวดร้าว
Name : Forgiveness < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Forgiveness [ IP : 116.58.242.28 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2559 / 14:39
# 27 : ความคิดเห็นที่ 174
โอ๊ยชึ้งมากอะไรท์ ทำไมอิพระเอกนี่ใจร้ายอย่างงี้
รีบมาต่อนะไรท์กำลังลุ้น
Name : katicknam < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ katicknam [ IP : 202.137.132.140 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2559 / 12:51
# 26 : ความคิดเห็นที่ 173
โอ๊ยยยเป็นหนูดาวนะจะเตะผ่าหมากเลย กลินท์นายจะต้องเสียใจ มาต่อเร็วๆน๊าาา
Name : maiow-jung < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ maiow-jung [ IP : 101.108.98.198 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2559 / 11:25
# 25 : ความคิดเห็นที่ 172
รอเวลาเอาคืน ขอหนักๆให้สมกับความเลววววว
Name : Jeab Ja Jeab < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Jeab Ja Jeab [ IP : 1.46.35.54 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2559 / 11:11
# 24 : ความคิดเห็นที่ 171
เลวมากกกกกกกกกกกกกกกก
PS.  This hope is treacherous. But 난 널 사랑해서 내 맘 변하지 않겠어 ♥
Name : Nirakim < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nirakim [ IP : 124.122.244.243 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2559 / 10:30
# 23 : ความคิดเห็นที่ 169
อิกลิน ไปกินหญ้าช้ะ คนเขาไม่ผิดดันไปเกลียดเขา ปล่อยคนผิดลอยหน้าลอยตา เดี๋ยวฟาดด้วยทุเรียนเลยนิ !!!!
Name : pam_noii < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pam_noii [ IP : 49.230.244.185 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2559 / 10:10
# 22 : ความคิดเห็นที่ 168
โอ้ยยย เกลียดอีตากลิน สุ ด ๆ เลย ผช.อะไรจะหลงผญ.จนไม่รู้จักแยกแยะขนาดนี้ เห้อออ
ปล. มาอีกนะคะไรต์ สนุกดีคะ
Name : amo_otum < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ amo_otum [ IP : 103.26.23.220 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2559 / 09:11
# 21 : ความคิดเห็นที่ 167
นี่พระเอกหรือควาย โอยยยย เลวมาก ที่รับไม่ได้คือส่งคนไปทำร้ายเค้า ถ้าสุดท้ายดาวไม่ได้คู่กลินท์นี่ยอมนะ 5555
PS.  Do whatever I want :)
Name : PM N I < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PM N I [ IP : 27.55.228.179 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2559 / 09:03
# 20 : ความคิดเห็นที่ 166
รอคร้า
Name : AtomRc < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ AtomRc [ IP : 182.232.108.32 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2559 / 07:56
# 19 : ความคิดเห็นที่ 165
รอค่ะรอ สนุกอ่ะ
Name : Yupamasdayan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Yupamasdayan [ IP : 223.24.25.118 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2559 / 07:43
# 18 : ความคิดเห็นที่ 164
รอต่อนะคะ.
Name : Paramuricea Seafan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Paramuricea Seafan [ IP : 1.47.11.254 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2559 / 07:30
# 17 : ความคิดเห็นที่ 163
กลินทร์นี่มันโง่ยิ่งกว่าควายอีก ดาริกาทำไมไม่เตะกล่องดวงใจสักทีจะได้หายโง่
Name : visr < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ visr [ IP : 49.237.198.40 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2559 / 06:30
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android