คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

เดือนล้อมดาว (วางแผงปลายเดือน ก.ค. นี้ค่า)

ตอนที่ 12 : บทที่ ๑๑ 100%


     อัพเดท 29 มี.ค. 59
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : นิลปัทม์ นลินนิภา ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นิลปัทม์ นลินนิภา
My.iD: https://my.dek-d.com/senate
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 24 Overall : 369,837
2,524 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2644 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
เดือนล้อมดาว (วางแผงปลายเดือน ก.ค. นี้ค่า) ตอนที่ 12 : บทที่ ๑๑ 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 11069 , โพส : 22 , Rating : 100% / 7 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




บทที่ ๑๑


เปลือกตาบางค่อยๆเปิดขึ้น  ดาริกาปรับโฟกัสจนชัดเจน ก่อนจะมองไปรอบๆห้องด้วยความงุนงงเล็กน้อย หากเมื่อสายตาสะดุดเข้ากับร่างสูงใหญ่ที่นั่งไขว่ห้าง  กำลังอัดบุหรี่เข้าปอดอยู่บนชุดเก้าอี้นั่งปรายเตียง  หญิงสาวก็รำลึกได้ทันทีว่าทำไมหล่อนถึงมาอยู่ที่นี่...ร่างของหล่อนมีเพียงผ้าห่มผืนหนาคลุมไว้อย่างหมิ่นเหม่เท่านั้น ไร้อาภรณ์สักชิ้นติดกายเฉกเช่นเมื่อคืน

แม้ว่าหล่อนจะสลบไปก่อน  แต่หล่อนก็มั่นใจว่ายังไม่มีสิ่งใดผิดปกติเกิดขึ้นกับร่างกาย  อย่างน้อยก็พอจะโล่งอกได้บ้างที่รู้ว่ากลินท์ไม่ได้หักหาญน้ำใจอย่างที่หล่อนนึกกลัว

ไม่อย่างนั้นดาริกาคงไม่ยอมให้อภัยเขาแน่ๆ...

“หลับยันเช้าเลยนะ ป่านนี้เพื่อนเธอมันคงคลั่งตายไปแล้วมั้ง”

กลินท์ทักทันทีที่หล่อนลืมตาขึ้นสบ  กลิ่นบุหรี่ที่ลอยอวลคุ้งไปทั่วห้องทำให้ดาริการู้สึกวิงเวียนไม่น้อย หล่อนจำได้...หล่อนเคยขอให้เขาเลิกบุหรี่ เขารับปากหล่อนอย่างเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะเลิก พอมาวันนี้หล่อนถึงรู้ว่าเขาแค่รับปากไปส่งๆอย่างนั้นเอง...คำขอของหล่อนมันไม่เคยมีความหมายกับเขาเลย

ไม่เคยมีแม้กระทั่งวันนี้...

“ใจร้าย”

คำตัดพ้อดังมาจากริมฝีปากอวบอิ่ม ส่งผลให้คิ้วหนาดกดำของคนฟังขมวดมุ่น

“เธอว่าไงนะ”

“คนใจร้าย...นิสัยไม่ดี”

แม้หล่อนจะพึมพำประโยคนั้นเบาๆ หากกลินท์ได้ยินมันอย่างชัดเจน ตาคมแข็งกร้าว ขณะพูดสวนออกไป

“ใจร้ายอย่างไรมันก็ไม่ได้ครึ่งหนึ่งของเธอหรอกนะดาริกา!

“ดาวใจร้ายกับพี่กลินท์เรื่องอะไรหรือคะ”

“อย่ามาถามทั้งๆที่เธอเองก็รู้ดีอยู่แก่ใจ”

ยังต้องให้เขาสาธยายอีกหรือไรว่าหล่อนเลวขนาดไหนที่พาไอ้สารเลวนั่นเข้ามาในชีวิตของพราวสิตางศุ์!

“ใจร้ายถึงขนาดพี่กลินท์ทนไม่ไหว ต้องทำกับดาวอย่างนี้เพื่อให้หายแค้นเลยอย่างนั้นเลยหรือ”

ดาริกาถามพร้อมน้ำตาที่รื้นขึ้นมา กลินท์มองเห็น แต่เขาเลือกจะเมินเฉยไปเสีย  ร้องไปเถอะ...อยากร้องก็ร้องไป แต่อย่าหวังว่าเขาจะใจอ่อน ไม่มีทางเสียหรอก

น้ำตาของคนทรยศมันไม่เคยมีค่ากับคนใจแข็งอย่างเขา!

“ถ้าพี่กลินท์ยังไม่หายแค้น ต้องให้ดาวพลีชีพเพื่อให้พี่กลินท์หายแค้นเลยหรือเปล่าล่ะคะ”

“อย่ามากวนประสาทฉันนะ”

กลินท์เตือนเสียงต่ำ  เมื่อรู้สึกได้ว่าหญิงสาวเริ่มพูดจาแดกดันให้เขาโมโห

“แล้วพี่กลินท์จะแค้นดาวอีกนานไหม”

“เลิกพูดเดี๋ยวนี้!

“ถ้าพี่กลินท์หายแค้นดาวเมื่อไร พี่กลินท์จะกลับมารักน้องสาวคนนี้เหมือนเดิมได้อีกหรือเปล่า...”

เสียงของหล่อนเจือสะอื้นในตอนท้าย ดวงตาของดาริกายังจ้องตรงไปยังเขาอย่างมั่นคงไม่วอกแวกไปไหน คำถามของหล่อนไม่ต้องการคำตอบ...หล่อนแค่อยากบอกให้เขารับรู้ไว้เท่านั้นว่าสำหรับหล่อน กลินท์ยังเหมือนเดิมทุกอย่าง...ยังเป็นพี่ชายที่หล่อนปักใจรักและเทิดทูนเช่นที่เคยเป็น

หากใครจะรู้ว่าประโยคนั้นมันกลับทำให้กลินท์หมดความอดทนลง

“โธ่โว้ย!

ชายหนุ่มปัดจานเขี่ยบุหรี่หล่นแตกกระจายด้วยความหงุดหงิด แล้วสาวเท้าเข้าไปกระชากร่างบางบนเตียงให้ลุกขึ้นมาเผชิญหน้ากัน  ดวงหน้าคมสันมีแต่ความโมโหยามเอ่ยคำพูดต่อมาให้หล่อนฟังทีละคำ

“อยากรู้นักใช่ไหมว่าฉันจะหันกลับไปเอ็นดูเธออีกหรือเปล่า งั้นฟังให้ดีๆนะ...ฉันจะไม่มีวันหวนกลับไปรักหรือเอ็นดูเธออีก! ไม่มีทางที่ฉันจะกลับไปทำดีกับคนที่กล้าทรยศอย่างเธอ!  เพราะฉะนั้นเลิกพูดเรื่องในอดีตเสียที ฉันไม่อยากฟัง!

นัยน์ตาสีดำสนิทที่หล่อนมองสบอยู่ด้วยบอกชัดว่าเขาไม่ได้โกหก...ดาริกาเห็นทุกความรู้สึกของกลินท์สะท้อนอยู่ในนั้น แต่ไม่มีความรู้สึกไหนเลยที่บอกว่าเขารักและเอ็นดูหล่อนอย่างเคย

ตอนนั้นเองหล่อนถึงได้รู้...ความรู้สึกของเขากับหล่อนมันกำลังสวนทางกัน

ในขณะที่หล่อนโหยหาเขาแทบคลั่ง แต่กลินท์กลับผลักไสหล่อนให้ออกห่างอย่างเอาเป็นเอาตายโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองสักนิดว่าคำพูดและท่าทีของเขามันฉีกทึ้งหัวใจของหล่อนอย่างไรบ้าง...

แค่หน้าของหล่อน...เขายังไม่อยากจะมอง แล้วจะหวังอะไรกับการให้ทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเดิม

น้ำตาของคนฟังหยดเผาะ แววตาเซื่องซึมของหล่อนมันยิ่งเพิ่มความหงุดหงิดใจให้แก่คนมองยิ่งนัก หากก่อนที่เขาจะทนไม่ไหวทำอะไรรุนแรงใส่หล่อนขึ้นมาอีก กลินท์ก็สูดหายใจลึกอย่างคนที่กำลังควบคุมอารมณ์ ก่อนจะปล่อยแขนเล็กที่ยึดไว้อยู่  แล้วเดินไปหยิบเสื้อผ้าชุดใหม่ที่สั่งให้พนักงานไปซื้อมาเพื่อให้ดาริกาใส่แทนชุดนอนตัวเก่าที่ขาดเป็นผ้าขี้ริ้วด้วยฝีมือเขามาโยนใส่หน้าหล่อน

“ใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย ฉันจะพาเธอไปส่งที่บ้าน แล้วอย่าพูดอะไรที่มันไม่เข้าหูอีก...ไม่อย่างนั้นจะโดนดี!

สั่งเสร็จ เขาก็เดินออกไปรอข้างนอก ทิ้งให้ดาริกานั่งมองเสื้อผ้าในมืออยู่คนเดียว ตากลมโตเผลอเหลือบไปยังชุดนอนสีขาวที่กองอยู่ข้างเตียง...เศษซากที่เป็นดั่งอนุสรณ์แห่งความใจร้ายที่เขามีต่อหล่อน  คำถามหนึ่งมันติดอยู่ในสมองมาตลอดจนกระทั่งบัดนี้   

มันเกิดอะไรขึ้น...ทำไมความสัมพันธ์ระหว่างกลินท์กับหล่อนถึงกลายเป็นเช่นนี้ไปได้

ทำไมเขาถึงกลายเป็นคนใจร้ายและเย็นชาได้ขนาดนี้

ทำไม...

 

 

 

ธนานพเดินพล่านเป็นหนูติดจั่น หลังจากถูกกลินท์ตัดสายทิ้งเมื่อคืน เขาก็ติดต่อหามันไม่ได้อีก จนกระทั่งเช้าวันนี้...เขามาหาดาริกาที่บ้าน แล้วได้ทราบจากจำเนียงว่าหล่อนไม่ได้กลับบ้านตั้งแต่เมื่อคืน  เขาก็ยิ่งอยู่ไม่สุข  ชายหนุ่มพยายามจะไม่คิดในแง่ร้าย แต่เสียงร้องไห้ของดาริกามันยังฝังอยู่ในสมองมาจนป่านนี้

ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับดาริกา...เขาจะไม่ให้อภัยตัวเองเลย  และเขาก็สาบานว่าจะตามจองล้างจองผลาญไอ้คนที่มันกล้ามาทำร้ายเพื่อนของเขาไปทั้งชาติอย่างแน่นอน!

การรอคอยอันแสนยาวนานของธนานพสิ้นสุดลง ทันที่รถยนต์สัญชาติยุโรปสีดำเคลื่อนเข้ามาจอดเทียบที่หน้าบ้าน ชายหนุ่มลุกจากโซฟาไปมองที่หน้าต่าง พอเห็นร่างคุ้นตาของเพื่อนสนิทเปิดประตูลงมา เขาก็พุ่งออกไปหาด้วยสีหน้าโกรธเกรี้ยว 

“พี่ไทม์...”

ยังไม่ทันที่ดาริกาจะทักเขาจบประโยค  ร่างสูงโปร่งของธนานพก็เดินลิ่วๆไปทางฝั่งคนขับ ดึงประตูรถฝั่งนั้นให้เปิดออก ก่อนจะกระชากคอเสื้อของกลินท์ให้ออกมายืนประจันหน้า

“ต่อไปนี้แกห้ามมายุ่งกับเพื่อนของฉันอีกนะไอ้กลินท์!

ธนานพตะคอกด้วยเสียงอันดังก้อง 

กลินท์ยิ้มมุมปาก...เป็นยิ้มที่คนมองรู้ชัดว่ากำลังถูกเยาะหยัน เห็นปฏิกิริยาร้อนรนทุกข์อกทุกข์ใจของชายหนุ่มตรงหน้าแล้วมันสะใจเขาเสียจริง คิดไม่ผิดสักนิดที่ใช้ดาริกาเป็นเครื่องมือ ทีนี้มันจะได้รู้เสียทีว่าเขารู้สึกอย่างไรเวลามันมายุ่งกับพราวสิตางศุ์!

ทีใครทีมัน!

“ยืมเพื่อนแกไปนอนกกเล่นแค่คืนเดียว ทำหวงไปได้”

ได้ยินอย่างนั้น ธนานพก็กระชับคอเสื้ออีกฝ่ายแน่นขึ้นกว่าเดิม รู้ว่าโดนอีกฝ่ายย้อนกลับด้วยคำพูดเดียวกับที่เขาเคยยั่วให้มันโกรธ

ดาวไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้ เพื่อนฉันไม่เกี่ยว แกได้ยินไหม! อยากทำอะไรก็มาลงที่ฉันนี่ แต่อย่ามาลงกับเพื่อนของฉัน!

ทีแกยังนอนกับคู่หมั้นฉันได้ แล้วทำไมฉันจะนอนกับเพื่อนแกบ้างไม่ได้!

“ไอ้ชาติชั่ว!

หมัดหลุ่นๆของคนด่าถูกปล่อยเข้าไปที่ใบหน้าคมของศัตรูคู่อาฆาต กลินท์เซถลาไปพิงรถ ตาคมวาววับหลังจากแตะโดนเลือดตรงมุมปาก พอทรงตัวขึ้นมาได้ก็สวนกำปั้นกลับไปบริเวณครึ่งปากครึ่งจมูกของธนานพทันที และก่อนที่จะเกิดการวางมวยขึ้นที่หน้าบ้าน  ดาริกาซึ่งเห็นท่าไม่ดีก็รีบวิ่งไปกั้นกลางระหว่างชายหนุ่มทั้งสอง มือหนึ่งยกขึ้นยื้อแขนธนานพแน่น ส่วนตาก็มองไปยังผู้ชายอีกคนที่พร้อมจะกระโจนเข้าหาศัตรูตรงหน้าได้ทุกเมื่อ

“หยุดค่ะ! อย่ามีเรื่องกันนะคะ!

กลินท์ปรายตามองหล่อนเล็กน้อย เขายอมลดกำปั้นในมือลง แต่ยังไม่ยอมหยุดอาฆาตมาดร้ายธนานพ

“แกระวังตัวไว้ให้ดี...เพราะจากนี้ไปถ้าแกยังไม่เลิกยุ่งกับเดือน  แกได้เจ็บตัวกว่านี้แน่ๆ!

จบคำขู่นั่น  ชายหนุ่มก็ยอมล่าถอยไปขึ้นรถ ขับออกไปสู่ถนนใหญ่ ทิ้งไว้แต่ฝุ่นที่กระจัดกระจายให้รู้ว่าคนขับจากไปด้วยอารมณ์เช่นไร เมื่อเหลือกันแค่สองคน ธนานพก็รีบคว้าไหล่บางให้หันมาเผชิญหน้า ไล่สายตาสำรวจความเสียหายตามร่างของหล่อนทุกตารางนิ้ว

“มันทำอะไรเธอหรือเปล่า”

“เปล่าค่ะ”

“ดาว ทำไมเธอถึงกล้าออกไปกับมันค่ำมืดดึกดื่นแบบนั้น ถ้ามันเกิดบ้าทำอะไรเธอขึ้นมาจะว่ายังไง”

สีหน้าของคนพูดมีแต่ความเป็นห่วงเป็นใย หากดาริกากลับซาบซึ้งในความห่วงใยของเขาได้ไม่เต็มที่นัก ไม่ใช่เพราะเขาหรอกหรือ...กลินท์ถึงได้บ้าคลั่งทำกับหล่อนแบบนั้นเพื่ออยากแก้แค้นเขา

“ดาวต้องถามพี่ไทม์มากกว่าว่าทำไมถึงกล้าพาพี่เดือนไปค้างที่คอนโด”

“เดือนทะเลาะกับมัน แล้วมาหาฉันเอง”

“ก็เลยต้องปลอบด้วยวิธีแนบชิดกันขนาดนั้นแล้วถ่ายรูปส่งไปให้พี่กลินท์ดูงั้นเหรอคะ”

หล่อนถามเสียงสูง  เมื่อเห็นธนานพไม่ตอบ แต่เลี่ยงไปมองทางอื่นแทน ดาริกาจึงพูดต่อ

“ดาวรู้นะคะว่าพี่ไทม์คิดจะทำอะไร อย่าทำเลยค่ะ  มันไม่ได้ผลหรอก...พี่เดือนไม่มีทางเปลี่ยนใจจากพี่กลินท์มาหาพี่ไทม์ หรือต่อให้พี่เดือนจะเลิกกับพี่กลินท์จริง พี่เดือนก็ไม่มีทางหันมามองคนที่ทำลายความรักของพวกเขาอย่างพี่หรอกค่ะ ดาวบอกกี่ครั้งแล้ว ทำไมถึงไม่เชื่อเสียที”

คำพูดของดาริกามันอาจจะแรงไปบ้าง หากสิ่งที่หล่อนพูดออกมาทั้งหมดล้วนมาจากความจริงใจทั้งสิ้น ธนานพเป็นเพื่อนของหล่อน เป็นรุ่นพี่ที่หล่อนรักและเคารพคนหนึ่ง แต่ถ้าหากเพื่อนไม่ฉุดเพื่อนให้ขึ้นสู่ที่สูง แล้วนั่นจะเรียกว่าเพื่อนแท้ได้อย่างไร

เพราะหวังดี...หล่อนถึงไม่อยากเห็นเขาต้องทุกข์ทรมานใจไปมากกว่านี้อีกแล้ว  ถ้าหากพราวสิตางศุ์แต่งงานกับกลินท์เมื่อไร....เขานั่นแหละจะมีอาการย่ำแย่ที่สุด

“พี่ไทม์กลับบ้านไปเถอะค่ะ กลับไปคิดทบทวนดูให้ดีๆว่าสิ่งที่พี่ทำมันถูกต้องจริงหรือเปล่า  ดาวขอตัวก่อนนะคะ”

ดาริกาออกปากไล่เขา ก่อนจะเดินเข้าบ้าน ทิ้งให้ธนานพยืนอยู่เพียงลำพัง หล่อนถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย...ไม่ว่าเมื่อไรธนานพก็ทำให้หล่อนเป็นห่วงได้เสมอ เขาอายุมากกว่าหล่อน แต่วุฒิภาวะทางอารมณ์ หล่อนโตกว่าเยอะ แต่เพราะคำว่า เพื่อน’  เวลาเขาทำอะไรผิด  หล่อนก็มักทำเป็นไม่เห็นและเข้าข้างเขาตลอด...

หากครั้งนี้มันน่าลำบากใจตรงที่คู่กรณีของธนานพคือกลินท์...ผู้ชายอีกคนที่หล่อนก็แคร์เช่นกัน

ปัญหาหนึ่งหมดไป อีกปัญหาก็เข้ามาแทนที่...พอเห็นหน้าจำเนียงที่โผล่ออกมาจากห้องครัว ดาริกาก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้เตรียมคำพูดไว้ตอบคำถามของแม่บ้านชราภาพเลยสักคำถามเดียว

“คุณดาว ป้าใจหายใจคว่ำหมด ไปอยู่ที่ไหนมาคะเนี่ย”

จำเนียงทิ้งข้าวของในมือแล้วเดินเข้าไปหาคุณหนูของหล่อน เมื่อคืนนี้หลังจากดาริกาบอกให้หล่อนเข้านอน จำเนียงก็ไม่ได้สนใจอะไรอีก  มารู้อีกทีว่าดาริกาไม่อยู่บ้านก็ตอนที่ธนานพถามแล้วหล่อนขึ้นไปตามบนห้องนั่นล่ะ

“เอ่อ...”

“เมื่อกี้ป้าเห็นแวบๆ ใช่คุณกลินท์ไหมคะ”

“ใช่ค่ะ”

คำตอบของดาริกาทำให้หญิงชราเริ่มประติดประต่อเรื่องราวได้ทั้งหมด สายตาฝ้าฟางที่จ้องมองหล่อนจึงเริ่มเปลี่ยนเป็นจับผิด

“แล้วเมื่อคืนนี้คุณกลินท์พาคุณดาวไปไหนมาคะ”

จำเนียงรู้ว่ากลินท์เอ็นดูดาริกามาตั้งแต่เด็ก...ไม่ผิดนักหรอกที่ทั้งสองคนจะสนิทจนไปไหนมาไหนด้วยกัน แต่ในเมื่อเขาและหล่อนเติบโตขึ้นเป็นหนุ่มเป็นสาว ข้อจำกัดระหว่างหญิงชายก็เพิ่มตามไปด้วย ดาริกาไม่ใช่เด็กเล็กๆที่จะวิ่งตามกลินท์ไปไหนต่อไหนโดยที่คนมองไม่รู้สึกอะไรอีกแล้ว โดยเฉพาะวิไลเรขกับพราวสิตางศุ์ หากสองแม่ลูกนั่นรู้เข้า ตัวหล่อนเองนั่นล่ะที่จะเดือดร้อน

เมื่อเห็นว่าดาริกาเลี่ยงไม่ยอมตอบคำถาม จำเนียงจึงได้แต่ถอนหายใจ

“คราวหลังถ้าไม่จำเป็น  คุณดาวอย่าออกไปไหนมาไหนกับคุณกลินท์ตามลำพังดึกๆดื่นๆอย่างนี้อีกเลยนะคะ  ถ้าไปแค่ครู่เดียวมันก็ไม่เท่าไรหรอกค่ะ แต่นี่เล่นกลับกันเสียเช้า  ใครรู้เข้ามันจะไม่งาม”

“ไม่มีคราวหลังอีกแล้วล่ะค่ะ ดาวขอโทษนะคะที่ทำให้ป้าเนียงเป็นห่วง ต่อไปดาวจะไม่หายไปแบบนี้อีกแล้วค่ะดาวสัญญา”

ดาริกาให้คำมั่นพร้อมทำท่าประกอบ จากที่ว่าจะขุ่นเคืองในคราแรก...คนมองจึงเปลี่ยนเป็นเอ็นดู

จำเนียงเห็นดาริกามาตั้งแต่วันที่หล่อนเข้ามาอยู่ในบ้านวรารักษ์ตอนอายุแปดขวบ ดูแลแทนแม่แท้ๆที่ตายลงด้วยโรคมะเร็งมาตลอดหลายปี ความรักและห่วงใยในตัวของเด็กคนนี้จึงมีมากเป็นพิเศษ  แค่ดาริกาเชื่อฟังทุกคำที่หล่อนพร่ำสอน...ไม่ออกนอกลู่นอกทางไปไหน คนแก่อย่างหล่อนก็สบายใจแล้ว

และเพราะดาริกาไม่เคยทำให้หล่อนผิดหวัง จำเนียงจึงเชื่อในทุกคำสัญญาของคุณหนูของตนเสมอ




แหม่ เขียนเองก็หมั่นไส้เอง ผู้ชายอะไรเยอะจริงๆ งี่เง่าได้โล่ เดี๋ยวจะให้ลูกดาวเอาคืน! คอยดู!(แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้ โดนหมาบ้าไล่ฟัดไปก่อนละกันนะลูกดาว 555555)

วันนี้มาน้อยหน่อย พอดีเค้าไปไหว้เจ้าที่เช้งเม้งมา กำลังมาปั่นต่อ เดี๋ยวเจอกันเต็มๆตอนหน้าค่า อิอิ



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
เดือนล้อมดาว (วางแผงปลายเดือน ก.ค. นี้ค่า) ตอนที่ 12 : บทที่ ๑๑ 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 11069 , โพส : 22 , Rating : 100% / 7 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 22 : ความคิดเห็นที่ 1989
อยากเห็นพัฒนาการของตัวละครอะค่ะ -3-
Name : Mylina < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mylina [ IP : 122.155.45.177 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 พฤษภาคม 2559 / 00:00
# 21 : ความคิดเห็นที่ 1876
พระเอกได้ทั้งพี่ได้ทั้งน้องอะจิ เลว
Name : Lugchit < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Lugchit [ IP : 1.46.65.187 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤษภาคม 2559 / 21:16
# 20 : ความคิดเห็นที่ 1604
สงสารดาวจัง
Name : พิไล เหล่าลุมพุก < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ พิไล เหล่าลุมพุก [ IP : 49.230.229.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤษภาคม 2559 / 16:07
# 19 : ความคิดเห็นที่ 432
อยากให้ดางเข้มแข็ง หมดรักผู้ชายคนนี้ เร็วๆจัง
Name : ชาดา/ Sada < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ชาดา/ Sada [ IP : 49.229.53.51 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 เมษายน 2559 / 20:18
# 18 : ความคิดเห็นที่ 431
แล้ว อย่างเดือนนี้ ทั้งกลินทร์และไทม์ ยังรักลงอีกเหรอ
Name : ชาดา/ Sada < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ชาดา/ Sada [ IP : 49.229.53.51 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 เมษายน 2559 / 20:17
# 17 : ความคิดเห็นที่ 429
บอกตามตรง ดาวจะโง่และงี่เง่า ไปมากกว่านี้อีกเหรอ จะรักจะผูกพันธุ์อะไรกันนักหนา แค่นี้ยังโง่และงี่เง่าไม่พออีกเหรอ
Name : ชาดา/ Sada < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ชาดา/ Sada [ IP : 49.229.53.51 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 เมษายน 2559 / 20:16
# 16 : ความคิดเห็นที่ 320
พี่ไทม์กลับตัวกลับใจมารักดาวดีกว่านะ
PS.  
Name : cerberus < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ cerberus [ IP : 124.120.93.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 เมษายน 2559 / 23:21
# 15 : ความคิดเห็นที่ 128
ผู้ชายงี่เง่า ผู้หญิงก็งี่เง่า แต่สุดท้ายเราก็ชอบอ่านอยากให้นางเอกใจเด็ดกว่านี้หนีหน้าพระเอกไปเลย
Name : วิภาภรณ์ [ IP : 122.60.255.70 ]

วันที่: 31 มีนาคม 2559 / 10:25
# 14 : ความคิดเห็นที่ 123
มาต่อไวๆ เลยค่ะ สงสารดาวมาก
PS.  Do whatever I want :)
Name : PM N I < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PM N I [ IP : 27.55.131.79 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มีนาคม 2559 / 23:15
# 13 : ความคิดเห็นที่ 122
เป็นห่วงดาวจัง
Name : katicknam < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ katicknam [ IP : 115.84.117.138 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มีนาคม 2559 / 22:36
# 12 : ความคิดเห็นที่ 121
ตกลงพี่กลินมันแค้นแล้วยังอยากได้เดือนอยู่อีกเหรอเนี่ย ผู้หญิงอย่างนี้จะเอามาเป็นแม่ของลูกได้ไง เกืดวันไหนพี่กลินไม่ว่างนางคลไปหาพี่ไทม์แก้ขัดด้วยมั่ง
Name : เมเปิ้ล [ IP : 58.11.26.111 ]

วันที่: 29 มีนาคม 2559 / 21:06
# 11 : ความคิดเห็นที่ 118
รอค่า????????????
Name : peangrak < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ peangrak [ IP : 27.145.135.27 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มีนาคม 2559 / 13:21
# 10 : ความคิดเห็นที่ 117
คอยยุ่น่ะ
Name : AtomRc < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ AtomRc [ IP : 182.232.15.185 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มีนาคม 2559 / 12:16
# 9 : ความคิดเห็นที่ 116
ทำ ebook ด้วยน้า. เราอยู้ต่างประเทศจะได้อ่านได้
Name : Natty [ IP : 108.217.211.3 ]

วันที่: 29 มีนาคม 2559 / 01:18
# 8 : ความคิดเห็นที่ 115
มาต่อไวๆนะค่ะไรท์
Name : katicknam < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ katicknam [ IP : 115.84.118.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มีนาคม 2559 / 22:57
# 7 : ความคิดเห็นที่ 114
รออยุ่ด้วยคร้าาาา
Name : fon&fon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fon&fon [ IP : 171.4.77.78 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มีนาคม 2559 / 22:47
# 6 : ความคิดเห็นที่ 111
ฉันมารอ ไรท์ที่หน้าวอลทุกวันเลย
Name : ma112237 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ma112237 [ IP : 64.233.173.56 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มีนาคม 2559 / 20:03
# 5 : ความคิดเห็นที่ 110
เอาคืนให้น้ำตาตกเลยนะ อย่ายอมง่ายๆนะหนูดาววว
Name : maiow-jung < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ maiow-jung [ IP : 1.47.0.169 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มีนาคม 2559 / 18:18
# 4 : ความคิดเห็นที่ 109
รอค่าาา ค้างมากๆๆ
Name : สบายใจประกายดาว < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สบายใจประกายดาว [ IP : 125.24.152.78 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มีนาคม 2559 / 17:59
# 3 : ความคิดเห็นที่ 108
ถึงเวลาดาวเอาคืน ขอหนักๆนะคะไรท์ ????????
Name : Jeab Ja Jeab < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Jeab Ja Jeab [ IP : 1.47.72.96 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มีนาคม 2559 / 15:54
# 2 : ความคิดเห็นที่ 106
อยากได้เล่มแล้วค่ะ
Name : Paramuricea Seafan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Paramuricea Seafan [ IP : 1.47.130.167 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มีนาคม 2559 / 15:21
# 1 : ความคิดเห็นที่ 105
รออยู่นะคะ
Name : โอตาคุไทยเเลนด์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ โอตาคุไทยเเลนด์ [ IP : 171.6.162.62 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มีนาคม 2559 / 14:48
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android