คัดลอกลิงก์เเล้ว

[SF] Love Triangle | Baekhyun x Chanyeol X Kyungsoo

โดย devilosen

หนึ่งคือเพื่อนสนิท อีกหนึ่งคือคนรัก แล้วเขาควรจะเลือกใคร

ยอดวิวรวม

413

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


413

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


6
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  25 พ.ย. 57 / 14:30 น.
นิยาย [SF] Love Triangle | Baekhyun x Chanyeol X Kyungsoo [SF] Love Triangle | Baekhyun x Chanyeol X Kyungsoo | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
LOVE TRIANGLE

โดคยองซู : ไม่ใช่แค่นายคนเดียวหรอกที่เจ็บ ฉันก็เจ็บเหมือนกัน

บยอนแบคฮยอน : ฉันไม่เคยต้องการแย่งของๆใครนะ ทำไมไม่พูดออกมาแต่แรกฮะ

ปาร์คชานยอล :  แล้วนายสนใจฉันมั้ย สนหัวใจตัวเองบ้างรึเปล่า



WARNING

ฟิคเรื่องนี้เป็นแนว ชาย x ชาย 

รับไม่ได้กด x ด้านมุมขวา


**อ่านแล้วเม้น+โหวตด้วยน้า** 

ขอบคุณค้าบ




cr.shl

เนื้อเรื่อง อัปเดต 25 พ.ย. 57 / 14:30


LOVE TRIANGLE

 

เธอกับฉัน

ฉันกับเขา

เธอกับเขา

เราจะรักกันอย่างไร...

 

     "คยองซู ฉันว่าฉันชอบชานยอล" 

     "นายยังไม่รู้จักเขาเลยนะ แบคฮยอน"

     "ก็นั่นแหละ แต่ฉันชอบแอบมองเขา เวลาเขาหัวเราะฉันก็เผลอยิ้มตาม นายช่วยฉันนะคยองซู นะๆ"

     "เออๆ ไอ้แบค!! เฮ้ย! อย่ามาเกาะฉัน ทำตัวเป็นหมาไปได้"



     สองเสียงของเพื่อนสนิทคุยกันขณะยืนมองใครบางคนเล่นบาสเกตบอลอยู่ข้างสนาม ใบหน้าขาวที่ชุ่มเหงื่อ สายตาแน่วแน่ที่จ้องมองลูกบาส ทำให้แบคฮยอนเผลอยิ้มออกมา ท่าทางคล่องแคล่วแข็งแรงนั่นทำให้แบคฮยอนหลงรักหนุ่มนักบาสอย่างชานยอลเข้า


     "ไปเถอะ สายแล้วเดี๋ยวก็โดนทำโทษ" เพราะเห็นว่าเลยเวลาเรียนมาสักพักแล้วคยองซูเลยรีบลากเพื่อนเข้าห้องเรียน






     Rrrrrrrr


     เสียงโทรศัพท์ของคยองซูดังขึ้นหลังจากออกมาจากห้องเรียนไม่นาน คนตาโตหยิบมันขึ้นมาดู


     'ชานยอล'


     หน้าจอขึ้นรูปนักบาสของโรงเรียนกับตัวอักษรที่เขียนชื่อของเขาคนนั้น

     "ใครโทรมาหรอ" แบคฮยอนที่เดินออกมาพร้อมกันถามพร้อมกับนื่นหน้าเข้ามาดูหน้าจอ เจ้าของเครื่องรีบกดรับแล้วแนบโทรศัพท์แนบกับใบหูทันที 

     "พี่รหัสน่ะ" 

     "อ๋อ" แบคฮยอนไม่ได้สงสัยกับคำตอบของอีกคนสักเท่าไหร่หยิบโทรศัพท์ของตัวเองมาเล่นรอคยองซูคุยโทรศัพท์

     "มีอะไร"

     [เสาร์นี้ว่างมั้ย ไปดูหนังกัน]

     "ก็ได้ๆ ที่เดิมนะ"

     [ครับๆ เจอกันเที่ยงๆนะ กินข้าวแล้วก็ไปกัน คิดถึงจังเลยเห็นนะมายืนมองอยู่ข้างสนามบาสอะ]

     "อือ เหมือนกันนะ เดี๋ยวถึงบ้านโทรหา...อืม บาย"


     "มีอะไรอะ?" พอคุยจบแบคฮยอนก็รีบซัก

     "อ๋อ พี่รหัสชวนไปเลี้ยงเสาร์นี้อะ"

     "งั้นเหรอ ดีจังพี่รหัสฉันหายไปเลยอะ ฮ่าๆ" แบคฮยอนว่าขำๆคยองซูได้แต่ส่งยิ้มฝืนๆไปให้ เขาโกหกแบคฮยอนมาตลอด แต่ไม่เคยรู้สึกผิดเท่าครั้งนี้ ถ้าหากแบคฮยอนไม่ได้ชอบชานยอลทุกอย่างมันคงจะดีกว่านี้...













     วันเสาร์


     คยองซูมาถึงที่นัดหมายตรงเวลาพอดี คนในห้างเดินกันขวักไขว่ ยิ่งเป็นช่วงกลางวันคนยิ่งเดินหาร้านอาหารกันเยอะ คนตาโตไม่ค่อยชอบที่แบบนี้สักเท่าไหร่แต่เมื่อคนรักเขานัดมา มีหรือที่เขาจะปฏิเสธ

     "มานานรึยัง?" ไม่นานนักร่างสูงที่ดูโดดเด่นกว่าใครๆก็มาปรากฏตรงหน้าร่างเล็ก

     "ไม่ ไม่ถึงห้านาทีเลย" 

     "งั้นก็ไปกันเถอะ ว่าแต่ทานอะไรดีนะ" ชานยอลว่าพลางกุมมืออีกฝ่ายไว้ก่อนจพเริ่มเดิน ถึงแม้ว่านี่จะไม่ใช่ครั้งแรกที่มาเดินแบบนี้กับชานยอล แต่มันกลับทำให้คนตัวเล็กรู้สึกแย่ไม่น้อย เวลามองรอยยิ้มของอีกคน เวลาที่เดินกุมมือกัน เวลาที่ชานยอลเอ่ยคำหวานใส่ ไม่มีครั้งไหนที่เขาไม่นึกถึงแบคฮยอน หากเขาบอกกับเพื่อนสนิทเสียแต่แรกว่าคบกับชานยอล เรื่องคงไม่เลยเถิดมาถึงขนาดนี้ แบคฮยอนคงไม่หลงรักชานยอล...


    




     'มองใครน่ะ รู้จักเหรอ?'

     'ชานยอลอะนะ ออกจะดัง นักบาสโรงเรียนที่มีแต่สาวๆกรี๊ดไง' 

     'ชอบเหรอ' 

     'เปล่า'








     ยิ่งนึกถึงตอนที่เขาจ้องมองคนตัวสูงเล่นบาสหลังจากคบกันได้ไม่นานอยู่ที่ริมสนามนานสองนานจนแบคฮยอนผิดสังเกตเอ่ยถาม ครั้งแรกที่แบคฮยอนรู้จักชานยอล ครั้งแรกที่เขา'โกหก'


     "เป็นอะไร มือเย็นเฉียบเลย หนาวเหรอ" ชานยอลเอ่ยถามเมื่อมือเล็กที่กุมอยู่เริ่มเย็นขึ้นเรื่อยๆ

     "อือนิดหน่อย" ร่างสูงเมื่อเห็นว่าอีกคนหนาวจากที่กุมมือก็ดึงอีกคนเขามาโอบแทน คยองซูพิงหัวทุยเข้ากับไหล่ของชานยอล รับความอบอุ่นของอีกคน ความอบอุ่นครั้งสุดท้ายที่เขาจะได้รับจากชานยอล

     หลังจากทานอาหารกลางวันกันเสร็จแล้ว ทั้งสองก็ไปดูหนังกันต่อ จนกระทั่งห้าโมงเย็น ชานยอลผิดสังเกตคยองซูตั้งแต่ตอนทานอาหารด้วยกัน อีกคนเหมือนมีเรื่องกลุ้มใจอยู่ เขารอให้คนตัวเล็กบอก แต่อีกคนกลับไม่แม้จะปริปากบอกอะไรเขาเลย





     "วันนี้ดูนิ่งๆนะ ไม่สบายใจอะไรรึเปล่า" ร่างสูงเอ่ยถามเมื่อมาถึงบ้านของคยองซู 

     "คือ...ชานยอล ฉันว่าเรา...ควรจะเลิกกัน"

     "หมายความว่าไง อย่ามาพูดเล่นสิ ฉันใจไม่ดีนะ"

     "ฉันไม่เล่นชานยอล ฉันพูดจริง เลิกกันเถอะ"
 
     "เพราะอะไรบอกมาสิ พูดสิคยองซู" ร่างสูงเขย่าร่างเล็กอย่างแรง พร่ำเอ่ยประโยคซ้ำๆ คยองซูได้แต่กัดฟันกลั้นน้ำตาเอ่ยตอบเสียงชา

     "ฉันเบื่อนายแล้ว จบนะ" 

     "เหรอ ฉันมันน่าเบื่อสินะ" น้ำใสไหลออกจากหางตาผ่านพวงแก้มขาวของชานยอลช้าๆ ไร้เสียงสะอื้นมีเพียงน้ำตาที่ไหลอย่างไม่ขาดสาย "ขอบใจนะที่ทนคบกันมาเกือบปี" ร่างสูงเอ่ยก่อนจะเดินจากไป น้ำตามากมายที่กลั้นเอาไว้ไหลออกมาทันทีที่แผ่นหลังของชานยอลลับไป คนตาโตทิ้งตัวนั่งลงปิดใบหน้าชุ่มน้ำตาเอาไว้ พิงหลังเข้ากับประตูรั้วสะอื้นอย่างหนัก

     "ไม่ใช่แค่นายคนเดียวหรอกชานยอลที่เจ็บ ฉันก็เจ็บไม่แพ้กัน"


    


     คยองซูไม่เคยรู้สึกเจ็บขนาดนี้ ไม่เคยต้องเสียใจขนาดนี้ ไม่เคยร้องไห้หนักขนาดนีล้ เขาใช้เวลาวันอาทิตย์เกือบทั้งวันร้องไห้คนเดียวในห้อง


    
     วันจันทร์คนตาโตมาโรงเรียนด้วยสภาพร่อแร่ ดวงตากลมโตบวมจนแทบมองอะไรไม่เห็น

     "คยองซูตานายบวมๆนะ ร้องไห้เหรอ เครียดรึเปล่า หรือไม่สบาย" แบคฮยอนเห็นเพื่อนท่าทางไม่ดีเอ่ยถาม

     "ไม่มีอะไรหรอก ว่าแต่เรื่องชานยอลจะให้ฉันช่วยอะไร" 

     "ฉันอยากคุยกับเขาอะ นายทำให้ฉันคุยกับเขาได้มั้ย"

     "คิดว่าได้นะ เดี๋ยวฉันมา"





     คยองซูเดินปลีกตัวออกมาเพื่อโทรศัพท์หาชานยอล
    
     "ฮัลโหล"

     [มีอะไรจะตอกย้ำอีกรึไง]
  
     "เปล่า แค่อยากคุย มาเจอกันที่ห้องนั้นได้มั้ย"

     [อือ ได้ แล้วจะคุยอะไรเหรอ]

     "ค่อยคุยกันที่นั่นนะ ไม่อยากคุยผ่านโทรศัพท์" 

     [ก็ได้ แค่นี้นะ] ชานยอลตัดบทสนทนาแล้วกดวางอย่างรวดเน็วไม่ทันได้รออีกคนตอบกลับ

     "ขอโทษนะ" คยองซูพูดกับโทรศัพท์ในมือ ทั้งๆที่รู้ว่าชานยอลไม่มีทางได้ยิน น้ำตาพาลจะไหลลงมาอีกครั้ง คนตาโตกระพิบตาถี่ๆเพื่อไล่น้ำตา ก่อนจะเดินกลับไปหาแบคฮยอน


     "วันนี้ตอนเย็น เดี๋ยวฉันพาไป" คยองซูบอกกับแบคฮยอน อีกคนดีใจจนลืมสังเกตอาการที่แปลกไปของเพื่อนสนิท แบคฮยอนไม่รู้อะไรเลย เขาไม่รู้ว่าคยองซูยอมเป็นคนไม่ดีในสายตาชานยอลเพื่อเขา ไม่รู้ว่าอีกคนต้องทำเป็นดีใจด้วยทั้งๆที่ภายในเจ็บจนแทบจะทนไม่ไหว ไม่รู้ว่าเพื่อนสนิทตาโตของเขาคนนี้เองก็รักชานยอลไม่น้อยไปกว่าเขาเลย...







     "ไปกันได้ยังคยองซู เร็วสิ" แบคฮยอนเร่งคนตาโตทันทีที่เลิกเรียน คยองซูไม่ตอบอะไรแค่หัวเราะในลำคอเบาๆแล้วเดินนำออกไปเงียบๆ


     ร่างบางพาแบคฮยอนมาที่ห้องเรียนห้องหนึ่ง ทั้งสองยังไม่เห็นร่างของชานยอล 

     "ชานยอลยังไม่มาเลย"

     "เดินมาแล้วนั่นไง" คยองซูเห็นคนตัวสูงกำลังเดินผ่านทางเดินอีกฝั่งของตึก เขารีบดันแบคฮยอนเข้าไปในห้อง "ฉันไปก่อนนะ"

     "อยู่เป็นเพื่อนฉันสิ" 

     "ฮะแต่ว่า..."

     "แอบใต้โต๊ะก็ได้ ชานยอลจะมาแล้ว" คยองซูถูกแบคฮยอนดันให้เข้ามาหลบอยู่ใต้โต๊ะ แม้มันจะดูขำแต่เขาขำไม่ออกจริงๆ เข้าไม่อยากได้ยินเพื่อนสนิทบอกรักแฟนเก่าของตัวเอง ไม่อยากรับรู้อะไรสักอย่างหลังจากเขาเลิกกับชานยอล


     "คยองซูมี...นาย?" ประตูถูกเปิดพรวดเข้ามาทำให้สองร่างในห้องสะดุ้งโหยง "มีอะไรกับฉันเหรอ"

     "ฉ...ฉันชื่อแบคฮยอนนะ เอ่อคือ..." แบคฮยอนเริ่มประหม่าเมื่ออยู่ต่อหน้าชานยอล คนตัวเล็กไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรต่อดี "นายมีแฟนรึยัง"

     "ยังหรอก ทำไมเหรอ"

     "ฉันชอบนาย คบกันมั้ย" แบคฮยอนพูดออกไปแล้ว เขารู้ดีว่าการพูดออกไปตรงๆแบบนี้มีสิทธิ์โดนปฏิเสธสูง อย่างน้อยเขานะได้รีบตัดใจ คนอย่างแบคฮยอนตามตื้อตามจีบใครเป็นที่ไหนกันเล่า

     "คยองซูต้องการอย่างนี้เองเหรอ" ชานยอลพึมพำเบาๆ นึกโมโหคนรักเก่าตัวเองในใจ ทำไมต้องเป็นห้องนี้ ทำไมคยองซูต้องเรียกเขามาหาแบคฮยอนที่ห้องที่เขาเคยใช้ขอคยองซูเป็นแฟนด้วย 

     "ชานยอล..."

     "เอาสิ คบกันก็ได้"



     คนตาโตที่อยู่นั่งแอบอยู่ใต้โต๊ะได้ยินทุกคำพูดของชานยอลและแบคฮยอน ม่านกลมเอ่อล้นด้วยน้ำใส คยองซูกัดฟันกลั้นเสียงสะอื้น ยกมือเล็กขึ้นมาปิดปากไม่ให้เสียงสะอื้นดังลอดออกมา ร่างเล็กสั่นราวกับลูกนก ดวงตาแดงก่ำจนหน้ากลัว ร่างบางปล่อยให้น้ำใสไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ 

     เสียงเปิดปิดประตูดังขึ้น ชานยอลคงออกไปแล้ว คยองซูยังคงนั่งอยู่ที่เดิม เขาออกไปหาแบคฮยอนสภาพนี่ไม่ได้

     "คยองซู...ชานยอลไปแล้ว"

     "ออกไป แบคฮยอนกลับไปก่อน"

     "นายเป็นอะไร"

     "ฉันอยากอยู่คนเดียวขอร้องล่ะ ออกไปก่อน"

     "ก็ได้ เจอกันพรุ่งนี้นะ"

     "อืม"


      เสียงปิดประตูดังขึ้นอีกครั้ง คยองซูออกมาจากใต้โต๊ะมองดูรอบห้องเพื่อความมั่นใจว่าไม่มีใครอยู่แล้ว

     "ฮึกๆ ทำไมถึงเจ็บอย่างนี้ ฮึก ขอให้นายกลับมาไม่ทันแล้วใช่มั้ย ชานยอล" คนตาโตทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ใกล้ๆ ฟุบหน้ากับโต๊ะเรียนปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมา ความทรงจำมากมายผุดขึ้นมาในความคิด ความทรงจำที่ไม่มีทางกลับคืนมา












     หนึ่งเดือนที่ชานยอลกับแบคฮยอนคบกัน ทั้งคู่ดูมีความสุขดี แบคฮยอนเล่าเรื่องชานยอลให้คยองซูฟังเกือบทุกวัน 

     "นายเล่าไปสามรอบแล้วนะเรื่องนี้"

     "อ่าวเหรอ ฮ่าๆๆๆ" คนตาโตได้แต่มองเพื่อนยิ้มๆยามฟังอีกคนเล่าเรื่องราวของตัวเองให้ฟัง แม้ในใจจะไม่อยากรับรู้มากแค่ไหนก็ตาม


     "อะ ฉันต้องไปแล้ว ไปด้วยกันมั้ย"

     "ไม่ดีกว่านายไปเถอะ" 


     ทุกครั้งที่แบคฮยอนต้องการจะอยู่กับชานยอล เขามักเลือกที่จะหนีออกมา หนึ่งเดือนที่ไม่ได้มองหน้ากันยามเดินผ่าน หนึ่งเดือนที่ไม่ได้พูดคุยกัน แต่คยองซูไม่เคยลืมอีกคนได้เลย


     ด้านชานยอล เขาเริ่มสนใจในตัวแบคฮยอนมาขึ้นแล้ว แต่แม้ในสายตาเขาจะมีแบคฮยอน แต่ในใจยังคงเป็นคยองซู 

     วันนี้เป็นอีกวันที่แบคฮยอนมารอเขาที่ข้างสนามบาส ภาพที่แบคฮยอนส่งขวดน้ำเย็นมาให้เขาเห็นมันจนเคยชิน เขายืนคุยกับแบคฮยอนต่อหลังจากดื่มน้ำ ทว่าหางตาของชานยอลเหลือบเห็นใครบางคนเดินผ่านไป ใครบางคนที่เขาไม่เห็นหน้ามาเป็นเดือน

     "เดี๋ยวฉันมานะแบค"

     "อ๋อ อือๆ" 

     ร่างสูงรีบสาวเท้าออกจากสนามวิ่งตามแผ่นหลังเล็กที่คุ้นตา

     "คยองซู" เรียกชื่อร่างเล็กก่อนจะคว้าข้อมือไว้

     "ปล่อย ชานยอล" คนตัวสูงไม่สนใจคำของอีกฝ่ายเลย ชานยอลลากคนตัวเล็กไปที่มุมตึกซึ่งไม่มีใครผ่าน

     "ทำแบบนี้ทำไม" คนตัวสูงตะคอกใส่ร่างเล็กเสียงดัง 

     "ฉันทำอะไร"

     "นายเลิกกับฉัน เพื่อให้ฉันไปคบกับแบคฮยอนเนี่ยนะ" 

     "ฉันแค่ ฮึก ก็เขาชอบนาย" ดวงตากลมเริ่มเอ่อน้ำ คยองซูพยายามคุมเสียงไม่ให้สั่น

     "แล้วนายสนใจฉันมั้ย สนหัวใจตัวเองบ้างรึเปล่า"

     "ฉัน ฮึก ฉันไม่ได้เจ็บปวดอะไรสักหน่อย แบคฮยอนเป็นคนน่ารัก ฮึกๆ เดี๋ยวนายก็ชอบเขา" ร่างเล็กเอ่ยสลับกับเสียงสะอื้น มือเล็กถูกยกขึ้นมาปาดน้ำตาเรื่อยๆ 

     "ง่ายๆงั้นเลยเหรอ ขอโทษแล้วกันที่คิดไปเองว่ายังมีใจให้กัน"

     "อือ เข้าใจก็ดี" คยองซูเตรียมขะหันหลังให้ชานยอลแต่เสียงหนึ่งที่ดังขึ้นทำให้เขาชะงัก

     "คยองซูกับชานยอลเคยเป็นแฟนกันเหรอ คยองซูยอมเลิกกับชานยอลเพราะฉันสินะ" แบคฮยอนที่ยืนแอบฟังทั้งสองทนไม่ไหว ออกมาจากที่ซ่อน แล้วพูดกับทั้งสองด้วยน้ำเสียงผิดหวัง นึกโมโหตัวเองที่ดันอยากรู้อยากเห็นเลยวิ่งตามมา

     "แบคฮยอน!"

     "ที่นายแปลกไปเพราะเรื่องนี้ใช่มั้ย ฉันไม่เคยต้องการแย่งของๆใครนะ ทำไมไม่พูดออกมาแต่แรกฮะ คยองซู ฮึก ทำไม" แบคฮยอนเอ่ยทั้งน้ำตา 

     "ฉันขอโทษ แค่คิดว่า..."

     "นายยังรักเขาอยู่ใช่มั้ย ที่ขอตัวทุกครั้งเวลาฉันจะมาหาเขา ที่ฝืนยิ้มเวลาฉันพูดเรื่องชานยอล เพราะนายยังรักเขาอยู่ใช่มั้ย"

     "ฮึก ฉัน ฉัน..."

     "คยองซู" ชานยอลได้ฟังที่แบคฮยอนพูดก็เอ่ยชื่อคนรักเก่าเบาๆรอฟังคำที่เขาอยากได้ยิน

     "ใครมันจะไปลืมรักแรกของตัวเองได้ล่ะ ฮึก แต่จะให้กลับไปคบกับชานยอลอีกครั้ง ฉันก็ทำไม่ได้หรอก ก็ใบหน้าของแบคฮยอนมันผุดขึ้นมาตลอดเลยนี่"

     "คยองซู เพราะฉันใช่มั้ย ชานยอลเราจบกันแค่นี้แล้วกันนะ ในเมื่อนายก็ฝืน ขอบคุณสำหรับหนึ่งเดือนที่ผ่านมา" แบคฮยอนพูดกับชานยอล เขาฝืนยิ้มให้ร่างโปร่งทั้งน้ำตา

     "อืม ขอบใจนะที่เข้าใจ"

     "อือ กลับกันเถอะคยองซู จบแบบนี้แหละดีแล้ว" ร่างเล็กสองร่างเดินจากไป ชานยอลไม่คิดจะรั้งคยองซูไว้ ในเมื่อเจ้าตัวบอกเองว่าไม่อยากกลับมาคบกัน

     "ถ้าไม่อยากกลับไป ฉันขอเริ่มใหม่ได้มั้ยคยองซู" 

     มีทางมั้ยที่เขาจะเริ่มเรื่องราวกับคยองซูอีกครั้ง


 

End

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ devilosen จากทั้งหมด 4 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 yksxx (@yksxx) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:43
    น้องคยองนางเอกมากเลยลูก แม่พระมาโปรดจริงๆ แต่ถ้าบอกความจริงไป จากเจ็บ3ก็จะเหลือแค่,1นะ
    #3
    0
  2. วันที่ 19 ธันวาคม 2557 / 23:50
    เห๋???????????????? เอาจริง
    #2
    0
  3. วันที่ 29 พฤศจิกายน 2557 / 03:19
    จะจบแบบนี้จริงๆหรอคะ ;_________;
    ทั้งที่ชานยอลกับคยองซูก็ยังรักกันแบบนี้
    ชานยอลลลลลล ไปเริ่มต้นใหม่เดี๋ยวนี้ ไปเริ่มใหม่เลย!
    เราสงสารทุกคนล่ะ แบคฮยอนชอบชานยอลแต่ไม่เคยรู้อะไร
    คยองซูรู้ทุกอย่างแถมเป็นคนปลีกตัวห่างออกไปเอง
    ส่วนชานยอลก็โดนบอกเลิกแต่พอมีแฟนใหม่ก็ยังคิดถึงคยองซูอยู่
    วุ่นวายจังงงง จับแบคฮยอนกับคยองซูรักกันแทนเลยซี่ ฮืออออออ
    นี่อยากให้ชานยอลรั้งคยองซูไว้บ้าง เพราะอย่างน้อยๆก็รักอยู่ใช่มั้ยล่ะ
    แง้งงงงงงงง ไม่จบแบบนี้ได้ม้ายยยย ฮื่ออออออออ เสียใจไม่ใช่แค่สาม
    เพิ่มเราไปด้วย เราเสียใจจจจจจจจจจจ ;__________;
    #1
    0