★ Hidden Guy ! ♥ ปฏิบัติการ(ไม่)ลับ วุ่นเหล่านายตัวร้าย ☆★

ตอนที่ 7 : Chapter 6 ☆ Who are you?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,074
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    16 ธ.ค. 56




 

 






 

Chapter 6 Who are you?





 

 

 

 

เช้านี้เป็นอีกเช้าที่ฉันรู้สึกเบื่อที่สุดในสามโลก

สองวันผ่านมาอย่างเปล่าประโยชน์ ตัวฉันยังไม่ได้อะไรเพิ่มเติมสักอย่าง ฉันเอาแต่นอนดูโทรทัศน์อยู่ในห้อง แล้วก็เพิ่งไปหาแม่ที่บ้านมาเมื่อวาน

ฉันหยิบรีโมทขึ้นมาปิดโทรทัศน์ แล้วหยิบกระเป๋าตังค์ตัวเองขึ้นมา

ออกไปหาอะไรกินดีกว่า อยู่ในห้องก็น่าเบื่อจะตาย =_=

ฉันหาววอดๆ อยู่สองสามทีพลางเดินมาที่ประตู และก่อนที่ฉันจะเปิดมันออก ฉันก็เห็นกระดาษอะไรบางอย่างนอนแอ้งแม้งอยู่แทบเท้าฉัน

ไม่ต้องเดาก็รู้ใช่มั้ยล่ะ -_-

ฉันพ่นลมหายใจออกมาแล้วหยิบมันขึ้นมา ก่อนจะเปิดมันออกอ่าน

‘To…Yuri

Let see your locker :)

 (ไปดูล็อกเกอร์เธอสิ)

ฉันแค่นหัวเราะออกมาก่อนจะปิดประตูห้องแล้วลงลิฟท์ไปชั้นล่างในทันที ฉันเดินมาหยุดอยู่หน้าล็อกเกอร์ที่วางเรียงรายอยู่ตรงหน้าราวกับลิ้นชักขนาดใหญ่ ก่อนจะมองหาเลขที่ของห้องตัวเอง...เหมือนกับเมื่อวาน

และเมื่อฉันเลื่อนเปิดมันออก ฉันก็เห็นถุงขนมปังกับนมอยู่ในนั้น

มันเป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว มีใครบางคนเอามันมาใส่ไว้ในล็อกเกอร์ห้องฉันตั้งแต่เช้า แล้วก็เอากระดาษพวกนี้มาสอดไว้ใต้ประห้องฉัน แต่ไอ้ที่ฉันสงสัยมากกว่าคือ...ทำไมไม่เอามาให้ฉันตรงๆ ซะเลย!

ฉันหยิบถุงนั้นออกมาถือเอาไว้ ก่อนจะแบมืออีกข้างของตัวเองที่ยังคงกำกระดาษแผ่นนั้นเอาไว้ ฉันตัดสินใจเดินไปที่เค้าท์เตอร์พลางเอาปากกาแถวๆ นั้นมาเขียนอะไรลงไปที่อีกด้านของกระดาษ แล้วเอาไปใส่ไว้ที่ล็อกเกอร์ของฉันตามเดิม

‘Who are you? I certainly know you will open my locker again.  Answer my question if you don’t want me to ignore you!’

(คุณเป็นใคร? ฉันรู้ว่าคุณจะต้องเปิดล็อกเกอร์ฉันอีกครั้งแน่ๆ ตอบคำถามฉันซะถ้าคุณไม่อยากให้ฉันไม่สนใจคุณ!)

ฉันเลื่อนล็อกเกอร์ตัวเองปิด แล้วก้มลองมองถุงที่ตัวเองถืออีกครั้ง

ถึงแม้มันจะดูเหมือนเป็นคำพูดที่ค่อนข้างหลงตัวเองอยู่ไม่น้อย แต่ฉันค่อนข้างแน่ใจว่าบุคคลนี้จะต้องตอบอะไรฉันกลับมาบ้างล่ะ ฉันเชื่อว่าเขาจะต้องมาเปิดล็อกเกอร์ฉันดูว่าฉันเอาถุงพวกนี้ไปหรือยัง

และถ้าคนๆ นั้นเป็นคชาจริงๆ...ฉันอยากจะรู้นักเชียว ว่าเขาต้องการจะเล่นอะไรกับฉันกันแน่!

ฉันเดินออกมาที่ด้านหน้าหอด้วยอารมณ์หงุดหงิดแปลกๆ ของตัวเอง มันรู้สึกโมโหอย่างบอกไม่ถูกเมื่อรู้สึกว่าเหมือนตัวเองกำลังกลายเป็นยัยตัวตลกให้ไอ้เด็กไม่รู้จักกาลเทศะมาเล่นอะไรไร้สาระด้วยแบบนี้ ฉันยอมรับเลยก็ได้ว่าใจฉันเชื่อไปเกือบครึ่งว่าคนที่ส่งข้อความและของให้ฉันคงจะใช่คชา และยิ่งพอคิดว่าเป็นไอ้น้องชายต่างสายเลือดคนนี้ ฉันก็ยิ่งรู้สึกเกลียดหมอนั่น จนเริ่มปฏิญาณกับตัวเองว่าถ้าเจอกันเมื่อไหร่ ฉันจะตบหน้าเขาแรงๆ ให้ได้คอยดู -_-^

ฉันขยำถุงที่ถืออยู่ในมือด้วยอารมณ์หมั่นไส้ของตัวเอง ก่อนจะปามันลงถังขยะอย่างไม่ใยดี และก่อนที่ฉันจะเดินไปที่ร้านอาหารด้านหน้าหอ ฉันก็เห็นรถดูคุ้นตาจอดอยู่อีกฟากฝั่งของถนน นั่นมัน...นายเอเจนี่

เขาใส่แว่นตาสีดำและกำลังเปิดประตูให้ผู้หญิงคนหนึ่งเข้าไปในรถ -_- แม้จะอยู่ไกลจากเขาแค่ไหน แต่ฉันก็รับรู้ได้ว่าเขายิ้มกรุ้มกริ่มพลางเดินกลับมายังฝั่งด้านคนขับ ก่อนจะขึ้นรถไปแล้วออกรถไปในที่สุด

เอเจ...นายนี่มัน!

ฉันเดาไว้แล้วไม่มีผิดว่าหมอนี่ร้ายกาจน้อยซะที่ไหนล่ะ!

ฉันเลิกสนใจรถของเขาที่ได้เคลื่อนตัวออกไปแล้ว ก่อนจะเดินต่อไปยังร้านอาหาร แต่ฉันก็แทบจะลมจับ...เมื่อร้านปิด!

ให้ตาย -_-^คนกำลังหิวๆ ร้านดันมาปิดอะไรวันนี้เนี่ย! ฉันเพิ่งจะโยนไอ้ขนมปังนั่นลงถังขยะไปเองนะ จะให้เดินไปร้านสะดวกซื้อก็ต้องออกไปหน้าซอย!

ฉันอยากจะกรีดร้องออกมาซะให้รู้แล้วรู้รอด ฉันหมุนตัวกลับอย่างหัวเสีย แต่แล้วร่างสูงโปร่งพร้อมกับผมสีสว่างยามต้องกับแสงแดดที่กำลังเดินใกล้เข้ามาทำเอาฉันชะงักเท้าของตัวเองไปในทันที

ซีอาน...หมอนั่นกำลังถือถุงพลาสติกเล็กๆ อยู่ และดูเหมือนมันจะเป็นถุงลูกชิ้นปิ้ง เพราะอีกมือเขากำลังถือไม้ลูกชิ้น และรูดมันเข้าปากด้วยท่าทางเอร็ดอร่อย =_=

แก้มข้างหนึ่งของเขาบวมตุ่ยจากการยัดลูกชิ้นเข้าปากไม่หยุดหย่อน จนสุดท้ายเขาก็หันมาสบตากับฉันที่ยืนอยู่ตรงนี้จนได้ ซีอานทำเหมือนจะไม่สนใจ แต่จู่ๆ เขาก็หยุดเดินพลางหันมาหาฉัน

ฉันสังเกตได้ว่าเขาพยายามกลืนลูกชิ้นลงคอจนหมด ก่อนจะเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นมาก่อน

“มองฉันเหรอ” นะ...นี่มันประโยคทักทายเหรอเนี่ย! ฉันอึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะเบ้ปากแล้วหัวเราะอย่างไม่รู้จะไม่พูดอะไรดี

“เขาเรียกว่าบังเอิญหันไปมองต่างหาก -_-

“เหรอ” ฉันเกลียดเวลาเขาพูดคำว่า เหรอกับฉันจริงๆ ให้ตาย “จะไปไหน”

โอ้โห ฝนตกแหงๆ เป็นฝ่ายถามฉันก่อนด้วย น่าปลื้มปิติเป็นอย่างยิ่ง =_=

“จะลงมากินข้าว แต่ร้านปิด”

“วันนี้วันอาทิตย์ เธอไม่รู้เหรอว่าร้านมันปิด”

“ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ ฉันเพิ่งมาอยู่ที่นี่ได้ไม่นาน” ซีอานไม่พูดอะไรต่อ เขามองฉันอยู่เพียงชั่วครู่ก็ยกถุงลูกชิ้นปิ้งในมือเขาขึ้นมา ก่อนที่จะใช้อีกมือหยิบมัน แล้วยื่นลูกชิ้นปิ้งหนึ่งไม้มาให้ฉัน

“ให้”

=_=;” มะ...มาอารมณ์ไหนกันเนี่ย ยื่นให้ฉันด้วยสีหน้าเรียบเฉย นิ่งเป็นปกติขนาดนี้น่ะ “อารมณ์ไหนเนี่ย”

“...”

“ปกติไม่เห็นจะสนใจ”

“อารมณ์ดี”

=O=” ให้ตาย...เขาแปลกจริงๆ

ฉันเหลือบมองไม้ลูกชิ้นในมือเขาอย่างชั่งใจ แต่สุดท้ายก็รับมันมาจนได้

ที่จริงก็ไม่อยากจะไปรบกวนอะไรหมอนี่นักหรอก แต่ตอนนี้ฉันหิวมาก T_T กว่าจะเดินออกไปหน้าปากซอย เกรงว่าฉันจะโมโหหิวเป็นบ้าไปเองคนเดียวซะก่อน รู้งี้ไม่น่าโยนไอ้ขนมปังบ้านั่นทิ้งถังขยะเลย

ฉันหันหน้าหนีซีอานเล็กน้อยแล้วเริ่มกินลูกชิ้น ซีอานเดินอ้อมไปนั่งลงเก้าอี้ม้าหินอ่อนที่ตั้งอยู่ด้านหน้าร้านอาหาร เขาเริ่มรูดลูกชิ้นใหม่ไม่เข้าปากตุ้ยๆ แต่ก็ไม่วายมองฉันไปด้วย

“มองอะไร”

“เธอขาว”

=[]=” มะ...หมอนี่!

คำพูดของเขาทำเอาฉันไปต่อไม่ถูก ฉันโยนไม้ลูกชิ้นที่กินหมดแล้วทิ้งลงพื้น แต่ซีอานก็ก้มเก็บมันไปใส่เอาไว้ในถุงของเขา

“ขาวแต่นิสัยไม่ดี”

=_=;

“ไอ้เอเจบอกว่าใครทิ้งขยะไม่เป็นที่ มันจะปรับคนละห้าร้อยบาท” ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังคุยอยู่กับมนุษย์จากมิติที่สี่ยังไงไม่รู้

“หมอนั่นไม่สนใจหรอก ขับรถออกไปกับสาวแล้ว”

“เหรอ” เหรอตลอด =_=

“ก็เออน่ะสิ” ฉันย้ายตัวเองมานั่งลงข้างๆ เขาแทน เมื่อแดดเริ่มส่องมาโดนฉัน ซีอานยื่นลูกชิ้นมาให้ฉันอีกไม้โดยไม่มองฉันด้วยซ้ำ

ในเมื่อนายให้ ฉันก็รับมันแบบไม่เกรงใจละกันนะ -_-

“สาวคนไหน”

“จะรู้ได้ยังไงล่ะ หมอนั่นเจ้าชู้จะตาย”

“...”

“ปากบอกจีบฉัน ยังออกไปกับคนอื่น ฉันว่าแล้วไม่มีผิด”

“จีบเธอ?”

“คงพูดไปงั้นแหละ ตามประสาคนหน้าม่อมั้ง” ฉันเอามือพัดตัวเองเบาๆ ก่อนจะหันไปมองซีอานอีกครั้ง เขาเองก็มองฉันอยู่เช่นกัน คิ้วคู่เรียวของหมอนั่นขมวดลงเล็กน้อย “มีอะไร -_-

“เปล่า” พูดแค่นั้นเขาก็หันกลับไปทันที...แปลกคนได้ตลอดนะนายเนี่ย!

ว่าแต่...ทำไมจู่ๆ ฉันถึงมานั่งคุยกับหมอนี่ได้แบบนี้กัน

ฉันแหย่ไม้ลูกชิ้นที่กินหมดแล้วลงไปในถุงของซีอานอย่างไม่เกรงใจ แต่เขาก็ไม่ได้ว่าอะไรนอกจากหันมามองฉันเพียงเล็กน้อย

“คชามาหานายบ้างรึเปล่า” สุดท้ายฉันก็อดจะถามเขาเรื่องของคชาไม่ได้อยู่ดีนั่นล่ะ

เขาคาบลูกชิ้นทั้งไม้ไว้ในปาก (ไม่ใช่หมานะ -_-) ก่อนจะหันมามองฉันแล้วส่ายหน้าช้าๆ ซีอานรูดไม้ออกปรื๊ดเดียวลูกชิ้นทั้งไม้ก็เข้าไปอยู่ในปากเขาจนหมด

“ทำไมเธอถึงอยากเจอมัน )-O-(“ เขาควรจะเคี้ยวให้หมดก่อนคุยกับฉันสิ ให้ตายเถอะ

“ฉันไม่อยากเจอ ฉันแค่จำเป็นต้องมาเจอต่างหากล่ะ”

“ยังไง?”

“บอกไปนายก็ไม่รู้เรื่องฉันหรอก =_= เอาเป็นว่าที่ฉันมาตามหาหมอนั่นเพราะความจำเป็น ที่จริงฉันไม่ได้อยากจะเจอเลย”

“ถ้าไม่ได้อยากเจอ แล้วจะตามหาทำไม ไม่เข้าใจ  )-O-(

“เรื่องของฉันเถอะน่ะ!’

“ก็แค่สงสัย เห็นตามหาจัง สงสัยว่าเจอมันแล้วจะทำอะไรได้”

“ไม่ทำอะไรทั้งนั้นล่ะ แค่ฉันจะตบหมอนั่นสักที”

-O-

“สร้างแต่ปัญหา น่ารำคาญตั้งแต่ยังไม่เจอหน้ากัน น่าเบื่อที่สุด” ฉันพูดราวกับรำพึงรำพันกับตัวเอง

“เธอนี่นิสัยไม่ดีจริงๆ ด้วย”

“อะไรนะ -_-^

“...” เขาทำเป็นไม่ได้ยินที่ฉันพูด ก่อนที่จะโยนถุงลูกชิ้นที่กินเรียบแล้วลงถังขยะที่อยู่ไม่ไกล

ซีอานลุกขึ้นยืน ก่อนจะเหลือบลงมองฉัน

“มีร้านอาหารร้านนึง”

-_-?” ฉันมองเขาอย่างงุนงง เมื่อจู่ๆ ซีอานกลับพูดอะไรขึ้นมาอย่างไม่คิดจะเกริ่นนำแม้แต่นิด

“ไอ้คชามันชอบไป”

O.O

“ไม่แน่อาจจะมันอยู่ที่นั่น”

“...”

“มั้งนะ” ฉันแอบมองค้อนเขานิดหน่อย แต่ก็ยอมลุกยืนแต่โดยดี

ไอ้ที่ฉันตาโตไม่ใช่อะไรหรอก แค่ตกใจว่าอย่างหมอนี่ทำเหมือนยอมจะช่วยฉันต่างหากล่ะ! มันน่าอะเมซิ่งน้อยซะที่ไหนกัน!

“นายพูดเหมือนกับว่าจะพาฉันไปที่นั่น”

“ถ้าไม่ซื่อบื้อเกินไปจะเข้าใจที่ฉันพูด”

=_=^” ฉันอยากจะฆ่าหมอนี่จริงๆ เลย!

ฉันส่งสายตาค้อนซีอานที่อยู่ด้านหน้าฉัน แต่สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากเดินตามเขาไปจนได้

ถือว่ายอมให้ละกัน ไหนๆ ก็อุตส่าห์ช่วยฉัน เชอะ!

 

Babe Bean Coffee

ฉันอ่านป้ายที่โชว์หราอยู่ตรงหน้าร้านแล้วรีบเดินตามซีอานเข้าไปด้านใน ร้านนี้เป็นร้านกาแฟไม่ใหญ่มาก ซึ่งเท่าที่ฉันดูทางตอนที่นั่งแท็กซี่มา เหมือนมันจะอยู่ห่างจากมหาวิทยาลัยของคชาไม่เท่าไหร่นัก ฉันมองไปรอบๆ ร้านที่ถูกตกแต่งด้วยโทนสีน้ำตาลอ่อนและสีครีม ขนาดวันนี้เป็นวันอาทิตย์แท้ๆ ยังมีนักศึกษามานั่งเล่นกันที่นี่เลย มุมหนึ่งของร้านเป็นส่วนของขนมปังที่แพ็คถุงเอาไว้สำหรับขาย

O.O เดี๋ยวนะ!

ฉันปรี่เข้าไปตรงนั้นทันที ก่อนจะหยิบถุงขนมปังถุงหนึ่งขึ้นมา นี่มัน...ขนมที่มีคนเอามาไว้ในล็อกเกอร์ฉันนี่!

...แสดงว่าคนที่เอามันมาใส่ไว้คือคชาจริงๆ สินะ และก็แสดงว่าเขาต้องมาที่นี่จริงๆ ด้วย

“ดูอะไร” ฉันสะดุ้งเล็กน้อยๆ เมื่ออยู่ดีๆ ซีอานมายืนอยู่ด้านหลังฉันแล้วชะโงกหน้ามามองด้วยความอยากรู้ ฉันใช้ศอกดันตัวเขาให้ถอยห่างจากฉันเล็กน้อย ก่อนจะหันไปหาเขาอย่างเต็มตัว จะซื้อเหรอ”

ซีอานเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าฉันถือขนมปังถุงนี้เอาไว้ในมือ

“เปล่า”

“นึกว่าชอบกินอะไรเหมือนไอ้คชา” ฉันชะงักไปเล็กน้อยพลางก้มมองถุงขนมปังในมืออีกครั้ง คำพูดของซีอานทำให้ฉันยิ่งแน่ใจเข้าไปอีกว่าคชาเป็นเจ้าของขนมปังในล็อกเกอร์

ฉันเบ้ปากเล็กน้อยแล้ววางถุงขนมปังไว้ที่เดิม

“ยิ่งจะไม่กินเลย ถ้ารู้ว่าหมอนั่นชอบ” ฉันเบี่ยงตัวแล้วเดินผ่านซีอานออกมาจากตรงนั้น เขาเดินตามฉันมาก่อนจะพูดอะไรต่อ

“มันคงจะมาที่นี่บ้าง”

“...”

“เธอก็จำไว้แล้วกันร้านนี้ เผื่อจะเจอ”

“...”

“จะกินอะไรมั้ย” ฉันหยุดเดินแล้วเหลือบมองเค้าท์เตอร์ ก่อนจะกลืนน้ำลายดังเอื้อก

ร้านนี้มีข้าวขายด้วย...ลืมไปซะสนิทเลยว่าก่อนหน้านี้หิวขนาดไหน TOT

ฉันหันไปมองซีอานอย่างไม่เต็มตานัก ก่อนจะพยักหน้าลงในที่สุด

ซีอานพาฉันมานั่งชั้นลอยของร้านแห่งนี้ ถึงจะบอกว่าเป็นร้านที่ไม่ใหญ่นัก แต่กลับมีชั้นลอยเล็กๆ แถมบนนี้คนก็น้อยกว่าด้านล่างด้วยซ้ำ

หมอนั่นไม่สั่งอะไรเลย นอกจากสั่งกรีนทีปั่นมานั่งกินเพื่อรอฉันกินข้าว

...และสิ่งที่กำลังจะทำให้ฉันบ้าตายตอนนี้ คือการที่หมอนี่ไม่พูดอะไรแล้วจ้องฉันตลอดเวลานี่ล่ะ -_-^!

“นี่” ฉันวางช้อนส้อมลงพลางมองหน้าเขาอย่างหาเรื่อง จ้องแบบนี้ใครมันจะไปกินลง!

“...”

“จะมองอะไรนักหนา!

“ว่าง”

=_=” ให้ตาย ให้ตาย! “รู้มั้ยว่ามันเสียมารยาท คนจะกินข้าว”

“งั้นไม่มอง” จู่ๆ ซีอานก็ยกมือสองข้างขึ้นปิดตาพลางเอนตัวพิงพนักพิงด้านหลัง

ฉันอยากจะบ้า...หมอนั่นคิดว่าตัวเองอายุเท่าไหร่กัน ถึงมานั่งปิดตาเป็นเด็กๆ แบบนี้เนี่ย! ฉันไม่เข้าใจหมอนี่จริงๆ!

“นายช่วยหาวิธีอื่นที่จะไม่มองฉันได้มั้ย อะไรก็ได้ที่ไม่ใช่มานั่งปิดตาแบบนี้เนี่ย -_-

“นิสัยไม่ดีแล้วยังเรื่องมาก” ฉันถึงกับแค่นหัวเราะออกมาอย่างเอือมระอาคนตรงหน้า ซีอานพูดทั้งที่ยังนั่งปิดตาอยู่ด้วยซ้ำ ฉันไม่สามารถหยั่งรู้ได้ว่าเขาพูดจริงหรือพูดเล่น แต่ฉันรู้แค่ว่าหมอนั่นแอบอมยิ้มเล็กๆ -_-^

ฉันกำลังตอกเขากลับ แต่โทรศัพท์ของฉันดังขึ้นมาซะก่อน ฉันเหลือบมองมันขณะที่ซีอานละมือลงจากตาของตัวเอง

เอเจโทรหาฉัน -_-

ฉันรับสายก่อนจะตักข้าวเข้าปากอีกครั้ง

(where are you babe?)

“ฉันอยู่ข้างนอก”

(หือ ไปคนเดียวน่ะเหรอ)

“เปล่า ออกมากับซีอาน”

(ซีอาน?)

“ใช่ นายมีอะไรรึเปล่า”

(ถ้างั้น...ไม่มีอะไรแล้วล่ะ see you babe)

ฉันมองโทรศัพท์อย่างงงๆ เมื่อเอเจวางสายไปซะดื้อๆ อะไรของหมอนี่กัน ทำเหมือนพวกน้อยใจแล้ววางสายใส่ซะอย่างงั้นน่ะ

ฉันวางโทรศัพท์ลงข้างตัวก่อนจะหันมาสบตากับซีอานอย่างไม่ได้ตั้งใจอีกครั้ง

“ใครโทรมา เธอพูดชื่อฉันด้วย”

“เอเจ”

“...”

ซีอานไม่พูดอะไรอีก และฉันเองก็ไม่ได้สนใจอะไรนอกจากกินข้าวของตัวเองให้หมดเช่นกัน

 

ฉันกับซีอานกลับมาที่หอโดยแท็กซี่เหมือนกับขาไป ฉันถามเขาด้วยนะว่าเขาไม่มีรถเหรอ แล้วเขาก็ตอบฉันว่าเขาไม่ชอบขับรถ -_-

มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรหรอก แต่เพราะผู้ชายคนนี้คือซีอาน ฉันเลยรู้สึกว่าเขาทำอะไรมันก็แปลกไปซะหมด ฉันยังงงๆ กับตัวเองว่าวันนี้ฉันอยู่กับหมอนี่เกือบครึ่งค่อนวันได้ยังไงกัน ไม่อยากจะเชื่อ!

ฉันกับซีอานเดินเข้ามาจนถึงลอบบี้ของหอ พลันสายตาฉันก็เหลือบไปเห็นล็อกเกอร์เลยนึกอะไรขึ้นมาได้...

ซีอานหยุดเดินทันทีเมื่อเห็นฉันเดินตรงไปที่ล็อกเกอร์ แทนที่จะเป็นลิฟท์ ฉันเลื่อนเปิดล็อกเกอร์ของตัวเองดู ก็พบว่า...กระดาษที่ฉันเขียนไว้มันหายไปแล้ว O.O

มีคนมาเอามันไปแล้ว!

ฉันเดินกลับมาหาซีอานอย่างครุ่นคิด ถ้าเป็นคชา...ก็แสดงว่าหมอนั่นต้องมาช่วงที่ฉันกับซีอานออกไปร้านกาแฟน่ะสิ

โธ่เอ๊ย! ฉันไม่น่าพลาดเลย!

ฉันจิ๊เสียงออกมาจนซีอานถึงกับมองฉันอย่างงุนงง ฉันไม่สนใจแล้วเดินนำเขาไปลิฟท์ หมอนั่นก็ไม่ได้คิดจะถามอะไรฉันนอกจากเดินตามเข้ามาเงียบๆ

เราสองคนมาถึงชั้นที่หมายในที่สุด ฉันเดินนำซีอานออกมาจากลิฟท์ ก่อนจะชะงักไปในทันทีเมื่อเห็นใครบางคนกำลังเดินตรงมาทางนี้ ฉันขมวดคิ้วลงอย่างอดสงสัยไม่ได้ จนกระทั่งเขาเองก็หยุดเดินทันทีเช่นกันเมื่อสบตากับฉัน

“นายมาทำอะไรชั้นนี้น่ะเอเจ” ฉันเอ่ยถามเขาออกไปในที่สุด ฉันรู้สึกได้ว่าเอเจเงียบไปชั่วครู่ก่อนที่เขาจะหัวเราะออกมา

“มาหาเธอนั่นล่ะ”

“มาหาฉัน?”

“ก็...เผื่อเธอกลับมาแล้วไง” คิ้วของฉันยิ่งขมวดลงเข้าไปอีก ก็เขาเพิ่งจะโทรหาฉันเมื่อไม่ถึงยี่สิบนาทีก่อนหน้านี้ไม่ใช่รึไง มันแปลกๆ ที่จะลงมาหาฉันทั้งที่รู้ว่าฉันไม่อยู่ “why did you look at me like this babe? –O-

เอเจมองหน้าฉันเหรอหราเมื่อเห็นว่าฉันมองเขาด้วยสายตาราวกับจับผิด ฉันได้ยินซีอานที่ยืนอยู่ด้านหลังของฉันหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ก่อนที่เขาจะเบี่ยงตัวแล้วเดินผ่านฉันกับเอเจไป

“เข้าห้องแล้วนะ” ฉันไม่รู้ว่าซีอานพูดกับใคร เขาพูดแค่นั้นก็เดินไปจนถึงห้องตัวเองในทันที

ฉันเลื่อนสายตากลับมามองเอเจอีกครั้ง

“นายกลับมานานรึยัง”

“ทำไมเหรอ”

“แค่ถามดู”

“อ้ออ...สักพักแล้วล่ะ” เอเจเปลี่ยนมามองฉันด้วยสีหน้ากรุ้มกริ่มตามแบบฉบับของเขาตามเดิม เขายกนาฬิกาข้อมือขึ้นมองก่อนจะมองหน้าฉันอีกครั้ง “เดี๋ยวฉันขึ้นห้องก่อนนะ เห็นหน้าเธอก็หายคิดถึงละ J

หยอดตลอด =_= เฮอะ!

เขาทำท่าจะเดินผ่านฉันไปที่ลิฟท์ แต่ฉันก็ตัดสินใจเรียกเขาไว้อีกครั้ง

“เดี๋ยวเอเจ”

“ว่าไงครับ~” เอเจหันกลับมาหาฉัน

“ฉันอยากขอนายดูกล้องวงจรปิดได้มั้ย”

“ฮะ?”

“ตรงล็อกเกอร์ชั้นล่างกับหน้าลิฟท์ชั้นนี้ =_=

“กล้องชั้นล่างมีแค่ที่จอดรถกับตรงหน้าเคาท์เตอร์ ตรงล็อกเกอร์กล้องไปไม่ถึงน่ะ”

-_-

“ส่วนหน้าลิฟท์...ของชั้นนี้เสียพอดี -_-;

“นายล้อฉันเล่นรึเปล่าเนี่ย -_-

“ฉันพูดจริงๆ ไม่ได้ล้อเล่นนะ เธอจะไปดูเลยก็ได้” ฉันอยากจะบ้าตาย...ทำไมพระเจ้าถึงใจร้ายกับฉันขนาดนี้เนี่ย!

“งั้นฉันเข้าห้องก่อนนะ” ฉันหงุดหงิดเล็กน้อยกับการที่โชคไม่เข้าข้างฉันแม้แต่นิด เอเจมองอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ ของฉันด้วยสีหน้างุนงง ก่อนที่ฉันจะเดินผ่านฉันมายังหน้าประตูห้องของตัวเองในที่สุด

ติ๊ง!

ฉันยืนอยู่หน้าห้องของตัวเองพลางหันไปมองเอเจที่หายเข้าไปในลิฟท์เรียบร้อย ก่อนที่ฉันจะไขประตูเข้าไปในห้อง พลางก้มมองที่พื้นในทันที

...ว่างเปล่า

ไม่มีกระดาษอะไรถูกสอดเข้ามาในห้องทั้งนั้น...

ฉันปิดประตูห้องพลางกัดริมฝีปากตัวเองอย่างครุ่นคิด...ฉันต้องคิดมากไปจนระแวงไปเองแน่ๆ

จู่ๆ เมื่อกี้...ฉันก็คิดว่าเอเจอาจจะเป็นคชาก็ได้ ตลกแล้ว! ไม่มีทางเป็นไปไม่ได้หรอก

คชา...นายเป็นใครกันแน่?! นายกำลังจะทำฉันประสาทตายแล้วนะ!

 


 

 









To be Continued









มุมทอล์ค *


สวัสดีค่าา ขอกล่าวทักทายอย่างเบิกบานใจ
คิดถึงเรื่องนี้ที่สุดในสามโลกกกก ฮืออออ
ไม่ได้อัพเกือบค่อนเดือนแล้ววววววว

มาตอนนี้เลยขอยาวสักนิดค่ะ 555555
แม้จะไม่ยาวเท่าเรือ่งเก็ท แต่ก็ยาวใช่ย่อย ฮาาา


การจะแบ่งบทให้สี่หนุ่มแบบไม่ลำเอียง...
ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะคะทุกคน
555555อยาก
รักเท่าๆกัน จะได้ออกเท่าๆกัน  ฮาาาาาาา

ว่าแต่...ทำไมทุกคนถึงมาวนเวียนอยู่ใกล้นางเอก
(หรือนางเอกเราไปวนเวียนใกล้หนุ่มๆ เอง -_-)

5555555555555

มาเ้ข้าเรื่องกันเล็กน้อยตามเสต็ป

เอาล่ะสิ...ยูริเริ่มสงสัยคนใกล้ตัว 555555
อันที่จริงไอ้หนุ่มพวกนี้มันก็น่าสงสัยมาตั้งแต่แรก
เพียงแต่จะใช่คชามั้ยนี่ก็อีกเรื่องค่ะ หึๆๆๆๆๆ

ไอ้ที่น่าคิดยิ่งกว่า คชาัทำไปเพื่ออะไรคะพ่อคุณ
ออกมาดีๆก็ไม่ได้ ชอบให้คนเขาปวดหัว 555555

น่ะ...เรื่องบางเรื่องก็มีเหตุผลในตัวของมันเองงงง

ตั้งแต่ป่วยนี่กลายเป็นคนติดทีวีมากค่ะ
และทีวีนี่ล่ะ อุปสรรคในการปั่นนิยายแงงงง

พอจะปั่น มีอะไรให้ดูอีกละ ไม่ได้ปั่นทุกที 55555
ตอนนี้กำลังทำใจไม่ให้ดูทีวีเยอะอยู่ค่ะ T T


ดูยอดคอมเม้นท์ของเรื่องนี้แล้วแอบใจหายแวบ
ทั้งๆที่ วิวก็ไม่ได้น้อยเลย แงงงงงงงงงง
อาจจะเป็นเพราะัอัพช้าด้วยรึเปล่าก็ไม่รู้ค่ะ T^T
เม้นท์กันสักนิดน้า จะได้เป็นแรงฮึดส่งสี่หนุ่มมาโลดแล่นต่อค่า 555
ขอบคุณล่วงหน้าไว้ก่อนเลยค่าา 555555

ช่วงนี้หมดเรื่องเม้าท์จริงจังเลย ฮืออออ
เอาไว้เจอกันตอนหน้านะคะ ขอแวบไปหาอะไรกินก่อนน



คิดถึงเสม้อเสมอออออออออ
ม๊วฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ <3









อย่าลืมติดตามเรื่องนี้กันนะคะ !



1 เม้นท์ 1 กำลังใจเช่นเดิมม ^^
ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ




ไว้เจอกันตอนหน้าค่าาา

รักทุกคนนนนนนน
ม๊วฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ^3^





 
 













  



 

 
Matesoul my



 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

560 ความคิดเห็น

  1. #516 WSาว >.^ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มกราคม 2557 / 18:47
    คชาทำไปเพื่ออะไร T^T
    #516
    0
  2. #472 Thetwinkle (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2556 / 22:15
    ซีอานน่าร้ากกกกกก มนุษย์อึนโฟร์ดี (เลิกกรี๊ดปาร์คห้านาที 5555555)
    คชาน่ากลัวจริงๆนะเนี่ย จะโผล่ก็ไม่โผล่ แทนที่จะกลับมายูริจะได้ไม่ต้องยุ่งยาก
    คชาคือหนึ่งในสี่คนนี้จริงๆหรอ ว้ากกกกก
    เดาไม่ออกเลยค่ะไรท์เตอร์ คชาไปไหนนนนน
    #472
    0
  3. #438 monkey's bag (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 18:44
    ชอบที่สุดดดด
    #438
    0
  4. #433 _X_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2556 / 11:40
    คชา นายคือใครกันแน่...
    #433
    0
  5. #390 pang (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มีนาคม 2556 / 18:40
    คิดว่านะ เอเจคือคชาล่ะแต่เปลี่ยนชื่อหรือไม่ก็คนที่ชื่อซีอานคชาอยู่ใน4คนนี้แน่นอน
    #390
    0
  6. #389 >>Pink Spiders<< (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 14:43
    ซีอานน่ารักจัง จะรออัพนะค่ะ
    #389
    0
  7. #387 Daniel-Pleng (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2556 / 00:32
    รีบๆมาอัพต่อนะคะ
    #387
    0
  8. #386 Daniel-Pleng (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2556 / 04:10
    ซีอานน่ารักมว้ากกกก
    #386
    0
  9. #383 rabbit (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มกราคม 2556 / 16:14
    อยากอ่านต่อแล้ว อัพหน่อยหนาาาาา
    #383
    0
  10. #378 `ฮยอกคีย์ : D. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มกราคม 2556 / 20:32
    เรื่องนี้มันสลับซับซ้อนซ่อนปมอะไรไว้เยอะแยะ 
    #378
    0
  11. #376 ป๊อกป๊อกแป๊ก (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มกราคม 2556 / 09:33
    อัพๆๆๆแรงเชียร์อัพๆๆๆ
    #376
    0
  12. #372 แฮปปี้ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2555 / 22:23
    อัพต่อๆ
    #372
    0
  13. #371 aa123 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2555 / 13:57
    ซีอานกวนจุงเบยย>___3<
    #371
    0
  14. #370 123 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2555 / 23:57
    ชอบซีอานนนนนนนน ^^
    #370
    0
  15. #369 กระเป๋าลิง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2555 / 19:09
    หรือว่าเอเจจะรู้อะไรบางอย่าง? =O=
    ซีอานน่ารักกก >3<
    #369
    0
  16. #368 หมูกระต่ายของแทยอง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2555 / 20:24
    รักซีอานนนนนนนที่สุดอ่าาา/เชียร์ให้เนพระเอกกกกกก อิอิ ♥
    #368
    0
  17. #367 l ฟิ $ u (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2555 / 09:09
    ตอนนี้ซีอานน่ารักอ่ะ >_<
    #367
    0
  18. #366 You&I (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2555 / 19:43
    ซีอานน่ารักอ่าาาาาา >\\\\\\<
    #366
    0
  19. #364 Almon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2555 / 15:47
    หนุกมาก อัพต่อเร็วๆนะคะ
    #364
    0
  20. #363 minniesp (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2555 / 20:03
    ทำให้งงตลอด อีตาคชานี่
    #363
    0
  21. #362 .feather! (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2555 / 19:27
    จองซีอาน หนุ่มสี่มิตินี่น่าค้นหาโพดโพดดดดดดดดดดดดดดด

    >
    #362
    0
  22. #361 ป๊อกป๊อกแป๊ก (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2555 / 21:37
    ใครกัน?
    #361
    0
  23. #360 eyp (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2555 / 19:45
    ตอนนี้เทใจให้ซีอานไปเกินครึ่งแล้วค่าาาา

    ว่าแต่หนึ่งในสี่คนนี้ใครจะเป็นคชาเดาไม่ถูกเลยย
    #360
    0
  24. #359 oak-tree (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2555 / 19:28
    น่ารักกกก หลงรักซีอาน>0< ,,ตอนอ่านก็แอบคิดว่าเอเจเป็นคชาเหมือนกันนะนี่ =_=
    #359
    0
  25. #358 Orpicuew (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2555 / 10:11
    ซีอานน่ารักได้อีก >///<
    #358
    0