★ Hidden Guy ! ♥ ปฏิบัติการ(ไม่)ลับ วุ่นเหล่านายตัวร้าย ☆★

ตอนที่ 5 : Chapter 4 ☆ Room405

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,228
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    2 พ.ย. 55






 

 






 

Chapter 4  Room405





 

 

 

 

 

 

[เป็นไงบ้างล่ะแก กลับไทยเจอหนุ่มๆ ถูกใจมาเผื่อแผ่ฉันบ้างป่ะ >O<]

“เผื่อบ้าอะไรล่ะ ฉันเอาแต่ยุ่งวุ่นวายกับไอ้น้องชายบ้าบอของฉันเนี่ย -_-“ ฉันตอบยัยฟองออกไปพลางใส่สีหน้าไม่สบอารมณ์อย่างเต็มที่

ตอนนี้ฉันกำลังคุยกับยัยฟองผ่านสไกป์อยู่ ยัยฟองเป็นเพื่อนคนไทยที่อยู่อเมริกาเพียงคนเดียวของฉัน ครอบครัวยัยนั่นย้ายไปอยู่ที่นั่นกันหมด ยัยฟองเลยไม่มีโอกาสกลับมาที่ไทยเหมือนกับฉันตอนนี้

ซึ่งอันที่จริงฉันก็ไม่รู้สึกดีใจหรอกนะที่กลับมาที่นี่  =_=

[ฮ่าๆๆ แล้วสรุปแกเจอน้องชายแกรึยังล่ะ]

“เจอบ้าอะไรล่ะแก รู้มั้ยว่าตอนนี้ฉันยิ่งเกลียดหมอนั่นเข้าไปใหญ่ สร้างปัญหาให้ฉันทั้งที่ไม่เคยเจอกันด้วยซ้ำ เจอเมื่อไหร่ฉันจะด่าให้เสียศูนย์เลยคอยดู!” ฉันได้ยินเสียงยัยฟองขำก๊ากออกมาชนิดที่ไม่เกรงอกเกรงใจ ยัยนี่รู้เรื่องทุกอย่างเกี่ยวกับฉันดี เพราะฉันมีเพื่อนคนไทยเพียงคนเดียวที่เป็นที่ปรึกษาและระบายปัญหาในทุกเรื่องๆ

[แกก็...ใจเย็นๆ น่า น้องชายแกอาจจะกำลังมีปัญหาชีวิต เดี๋ยวก็คงจะกลับมามั้ง] เวลาพูดคำว่าน้องชายทีไรยัยฟองจะหัวเราะคิกคักตลอด เพราะรู้ดีว่ามันเป็นคำพูดแกมประชด

ก็ที่จริงแล้วฉันเต็มใจจะมีน้องชายเสียเมื่อไหร่กันล่ะ ให้ตายเถอะ

“ไม่รู้ล่ะ ยังไงซะฉันต้องลากตัวหมอนั่นกลับมาก่อนฉันจะกลับให้ได้”

[โอ้ว -O- แล้วถ้าแกเจอน้องแกแล้ว ฉันสงสัยมากว่าอย่างแกจะยอมคุยดีๆ กับน้องแกด้วยเหรอเนี่ย]

“ฝันไปเถอะ! ฉันยอมกลับมาที่นี่ก็บุญเท่าไหร่แล้ว! ที่ทำอยู่ก็เพราะแม่ ฉันจะยอมคุยกับหมอนั่นแค่เรื่องของแม่เท่านั้นล่ะ”

ครืดๆ

ฉันละสายตาไปมองโทรศัพท์ข้างตัว พอเห็นว่าเป็นใครโทรเข้ามาฉันก็รีบหันกลับมาบอกลายัยฟองทันที

“แก ฉันต้องไปแล้วล่ะ มีธุระด่วน ไว้จะคอลหาแกใหม่”

[อ้าว โอเคๆ มีอะไรก็ส่งข่าวมานะ ฉันติดตามชีวิตแกอยู่ ฮ่าๆ]

“ย่ะ ขอบคุณมากที่อุตส่าห์ถ่างตามาคุยกับฉัน” ฉันมองยัยฟองโบกมือบายๆ ฉัน ก่อนจะปิดมันไปในที่สุด

ฉันหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้ากระเป๋าลากใบใหญ่ของตัวเอง พลางกดรับโทรศัพท์ในทันที

“ฉันกำลังจะลงไปแล้วเอเจ”

 

ติ๊ง!

ฉันเหลือบมองตัวเลขดิจิตอลที่ปรากฏอยู่ภายในลิฟต์เมื่อมันมาหยุดลงที่ชั้น 4 เอเจเดินนำฉันออกไปจากลิฟท์พลางลากกระเป๋าฉันพร้อมกับผิวปากอย่างอารมณ์ดี เขาพาฉันมาหยุดอยู่ยืนหน้าบานประตูห้อง 409 ก่อนจะยื่นกุญแจมาให้ฉัน

“นี่ ห้องของเธอ”

“ขอบใจ -_-

“ฉันให้แม่บ้านมาจัดห้องให้ใหม่เพื่อเธอเลยนะ :)

“เว่อร์น่า -_-“ ฉันเหลือบมองเอเจอย่างหมั่นไส้ พลางเบนสายตาไปยังห้องที่อยู่เยื้องทางฝั่งตรงข้าม

ห้อง 405 ของคชา... ทำเลดีไม่เบานะตรงนี้ หึๆ

“มีอะไรเธอก็บอกฉันละกัน ฉันอยู่ห้อง 701

“...”

“หรือไม่ก็...” เอเจยกมือขึ้นทำท่าโทรศัพท์แล้วเอาแนบกับหูของเขาเหมือนครั้งนั้น “call me babe :)

“เฮอะ” เอเจหัวเราะออกมาเมื่อเห็นว่าฉันเบะปากใส่เขา ฉันเลิกสนใจเขาพลางหันมาไขกุญแจประตูห้องตัวเอง แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะเปิดประตูห้องเสียด้วยซ้ำ เสียงเปิดประตูที่ดังอยู่ไม่ไกลจากตรงนี้ก็ดึงความสนใจจากฉันในทันที

นั่นมันประตูห้อง 405 นี่!

สายตาของฉันจับจ้องไปยังบานประตูห้องนั้น ก่อนจะเห็นเจ้าของห้องปรากฏตัวขึ้นในที่สุด ไม่สิ...คนเช่าห้องต่างหาก นายซีอานไง!

สีผมอันสุดแสนจะโดดเด่นของเขาดูเป็นทรงกว่าวันนั้นที่ฉันเจอ เขาปิดประตูห้องลงก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับฉันในที่สุด =_=

เขานิ่งไปเมื่อมองมาที่ฉัน สีหน้าเขาเรียบเฉยซะจนฉันไม่รู้ว่าหมอนั่นกำลังอยู่ในอารมณ์ไหน แต่ไม่นานซีอานกลับเลื่อนสายตาไปทางเอเจแทน

“จะออกไปข้างนอกเหรอ” เอเจเอ่ยทักเขาพร้อมกับยักคิ้วทักทายเล็กน้อย

แต่สำหรับฉัน ฉันคิดว่ามันดูกวนประสาทมากกว่าจะเป็นการทักทายนะ =_=

“อือ จะออกไปข้างนอก”

“อ้อ อย่างนี้นี่เอง เอ้อนี่...ลูกค้าใหม่ของฉัน :)” เอเจชี้มาทางฉันพลางส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ไปทางเขาด้วย “ชื่อยูริ ยังไงก็ฝากๆ แกดูแลด้วยนะ”

“...”

“เพราะฉันคิดว่ายูริน่าจะมีอะไรรบกวนแกอีกเยอะเลยล่ะ” แน่สิ เขาจะโดนฉันรบกวนจนกว่าฉันจะเจอคชานั่นล่ะ! “เดี๋ยวฉันขึ้นไปข้างบนก่อน มีอะไรก็โทรหาฉันนะ” เอเจหันมาโปรยยิ้มหวานให้ฉันพลางเปิดประตูห้องฉัน แล้วลากกระเป๋าเข้าไปวางด้านในให้เสร็จสรรพ เขาหันไปบอกลาซีอานอย่างไม่ใส่ใจนัก ก่อนจะเดินออกไปจากตรงนี้

ฉันมองเอเจที่หายเข้าไปในลิฟท์ แล้วหันกลับมาสบตาคนที่ยังยืนอยู่ที่เดิมอีกครั้ง

...เห็นหน้าแล้วหมั่นไส้ตงิดๆ -_-^ วันนั้นฉันยังจำได้ดีนะยะ!

ซีอานเดินตรงมาทางนี้ขณะที่เขาเหลือบมองฉันเพียงเล็กน้อย เขาทำท่าเหมือนจะเดินผ่านฉันไป แต่แล้วก็หยุดยืนอยู่ตรงหน้าฉันเสียดื้อๆ

=_=

“ฉันเคยเจอเธอรึเปล่า” มะ...หมอนี่! นี่นายจำฉันไมได้หรือไงกันหา!

-_-^

“...”

“ฉันเป็นพี่สาวคชา” ฉันแอบเหลือบมองเขาด้วยหางตา คิ้วของซีอานขมวดลงเล็กน้อย แต่ไม่นานเขาก็กลับมาทำสีหน้าปกติตามเดิม

“อ้อ...”

“...”

“เธอนี่เองยัยมารยาทเสียวันนั้น”

“นี่!

“ทำไมต้องขึ้นเสียง =_=” ให้ตาย...ให้ตาย หมอนี่เป็นคนประเภทไหนกันเนี่ย! พูดจากับฉันได้หน้าตายมาก แถมยังถามมาได้ด้วยท่าทางนิ่งๆ แบบนั้นน่ะ!

“ก็นายมาว่าฉันเสียมารยาทได้ไง! อีกอย่างฉันเป็นพี่นายนะ! นายนั่นล่ะมารยาทเสียไม่มีสัมมาคารวะ!

“เหรอ”

“..!” เหรอ? เหรออะไรของนายหา! ตอบสั้นแบบนี้ฉันด่าต่อไปถูกนะยะ!

“...ก็เธอมารบกวนเวลานอนฉันนี่”

“ฉันไมได้อยากจะรบกวนเวลาของนายแม้แต่เสี้ยววินาทีหรอกนะ ฉันมาตามหาคชาถึงได้มาหานาย!

“เหรอ”

-_-^

“วันนั้นฉันจำไม่ได้หรอกว่าเธอมาหาฉันทำไม ฉันง่วง ฉันไม่ชอบให้ใครมากวนฉันเวลานอน ฉันจะหงุดหงิดมาก”

“เรื่องของนายเถอะ และฉันขอพูดอีกรอบว่าฉันเป็นพี่นายหนึ่งปี”

“ฉันนับถือใครเป็นพี่ตามส่วนสูงน่ะ“

“...!” ฉันอยากจะปรี๊ดดด กรี๊ดดดดดดด!

“แล้วมาทำอะไรที่นี่” ฉันกำลังจะอ้าปากด่าเขาต่ออยู่แล้วเชียว แต่เขากลับขัดฉันขึ้นมาซะก่อน

“มารอคชา!

“เหรอ”

=_=^

“มารอที่นี่แล้วจะเจอเหรอ” ฉันเบ้ปากใส่เขาพลางยกมือขื้นกอดอก

“ก็หมอนั่นกลับมาที่นี่ด้วยไม่ใช่เหรอไง นายมาเช่าห้องต่อคชา นายก็น่าจะรู้บ้างนะ”

“...”

“ฉันไม่เชื่อว่านายจะไม่รู้อะไรเลย”

“หน้าฉันดูเป็นคนรู้เรื่องขนาดนั้นเลยเหรอ =_=

“...” ป่วยการที่จะพูดกับเขาจริงๆ...

ฉันไม่เคยเจอผู้ชายแบบนี้มาก่อนในชีวิต ผู้ชายที่กวนประสาทแบบซื่อบื้อได้เถรตรงสุดๆ!

ฉันใช้มือปัดผมตัวเองไปด้านหลังอย่างหงุดหงิด ก่อนจะใช้มืออีกข้างเท้าเอวมองเขาในที่สุด

“งั้นนายตอบคำถามฉันมาแค่คำถามเดียวพอ ว่านายรู้มั้ยว่าคชาหายไปไหนกันแน่ หมอนั่นให้นายเช่าห้องต่อ ก็น่าจะบอกอะไรนายบ้างสิ”

“...”

=_=

“ทำไมต้องทำหน้ากดดันด้วย กำลังคิดอยู่นี่ไง” ให้ตายเถอะจอร์จ หมอนี่มัน...=[]=!

-_-^

“ฉันไม่รู้ ฉันไม่ได้สนใจ”

“ฉันไม่เชื่อ”

“เออ งั้นรู้ก็ได้” อ้าว! “ไม่ละ...ไม่รู้ดีกว่า”

...ฉันอยากจะกระโดดถีบยอดหน้าหมอนี่จริงๆ กรี๊ดดดดด!

“นายจะเอายังไงกันแน่หา!

“ไม่รู้จริงๆ ที่ฉันรู้ รู้แค่ว่ามันบอกว่าจะไม่อยู่ที่นี่สักพัก แล้วจะกลับมาเอง =_=

“แค่นั้น? -_-

“เออมั้ง มันถึงให้ฉันเช่าห้องอยู่ต่อได้นี่ไง ไม่งั้นฉันจะมาอยู่ได้ยังไงล่ะ” พูดจาไม่เพราะแล้วยังกวนอีกนะ

“แล้วหลังจากที่นายมาอยู่ที่นี่ นายเจอคชาบ้างมั้ย”

“ไม่”

“เป็นไปได้เหรอ ถ้าหมอนั่นกลับมาที่ห้องนายก็ต้องเห็นสิ =_=

“ฉันไม่ใช่กบ ถึงจะได้จำศีลอยู่ในห้องตลอดเวลา”

-_-^

“ฉันก็อยากเจอมันอยู่เหมือนกัน เพราะมันไม่ได้จ่ายค่าห้องงวดสุดท้ายก่อนที่ฉันจะมาอยู่”

=_=;” ฉันจ้องมองใบหน้าหล่อที่ยังคงสีหน้าเดิม จนยากที่ฉันจะอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้

“เออ แล้วทำไม...ฉันถึงมายืนคุยกับคนที่ไม่รู้จักอย่างเธอเนี่ย”

“...!

“งั้นไปละ” ซีอานพูดกับฉันเพียงสั้นๆ ก่อนจะเดินจากฉันไปอย่างหน้าตาเฉย!

ฉันได้แต่อ้าปากค้างมองไปตามหมอนั่นไปอย่างอึ้งๆ จนกระทั่งหมอนั่นหายเข้าไปในลิฟท์...

โอ๊ย! ซีอาน นายมัน...มนุษย์ประหลาดชัดๆ เลย!

 

ฉันชักไม่แน่ใจว่าการที่ฉันตัดสินใจเข้ามาอยู่ที่หอนี่ มันจะช่วยให้ฉันได้เจอตัวคชาตามที่หวังไว้หรือเปล่า -_- ทำไมถึงดูพึ่งพาใครไม่ได้ขนาดนี้กันเนี่ย

ฉันขยี้หัวตัวอย่างหงุดหงิดพลางเหลือบมองนาฬิกาบนผนัง...เพิ่งจะแปดโมงเช้าเอง!

เมื่อกี้นี้คุณน้าป่านโทรมาหาฉัน ถามฉันว่าเป็นยังไงบ้างและลำบากอะไรหรือเปล่า ฉันก็โอเคนะที่คุณน้าป่านดูเป็นห่วงเป็นใย แต่ไม่ต้องโทรมาเช้าขนาดนี้ก็ได้มั้ง -_-

ตั้งแต่มาที่นี่ บอกตามตรงว่าฉันยังปรับตัวให้ชินกับเวลาที่นี่ไม่ค่อยได้ แต่ฉันดันมีเรื่องให้ทำเยอะแยะไปหมดจนงงไปหมดแล้วเนี่ย!

ในเมื่อหมดอารมณ์ที่จะนอนต่อ ฉันเลยลุกจากเตียง กะว่าอาบน้ำแล้วจะออกไปข้างนอกหาซื้ออะไรมาตุนไว้สักหน่อย

ฉันหยุดอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งเพื่อจัดผมที่ไม่เป็นทรงของตัวเอง ก่อนจะได้ยินเสียงโหวกเหวกโวยวายดังขึ้นจากด้านนอกห้อง จนต้องเดินไปส่องตาแมวดูอย่างช่วยไม่ได้ =_=

ที่แท้ก็ผู้หญิงกับผู้ชายที่เปิดประตูออกจากห้องฝั่งตรงข้ามฉันนี่เอง เอะอะเสียงดังอะไรกันแต่เช้า แต่เอ๊ะ! นั่น...ฉันเห็นใครบางคนใส่ชุดนักศึกษาพร้อมกำลังเดินผ่านห้องฉันไป นายซีอาน =O= มีเรียนแต่เช้าเลยเหรอเนี่ย

พอเห็นเขาก็อดที่จะเบ้ปากเองคนเดียวไม่ได้ -^- เจอทีไรไม่เคยทำให้ฉันรู้สึกพอใจได้หรอก!

ฉันเลิกสนใจเรื่องของคนอื่นแล้วหยิบผ้าเช็ดตัวเข้าไปอาบน้ำ หลังจากอาบน้ำเรียบร้อยฉันก็ออกมานั่งเปิดโทรทัศน์พลางเช็ดผมตัวไปด้วย เสียงปิดประตูปึงปังจากด้านนอกทำให้ฉันอดจะหันไปมองประตูอีกครั้งไม่ได้ =_= ให้ตายเหอะ เมื่อไหร่จะเลิกทะเลาะกันเนี่ย!

ครืด ครืด

ฉันละสายตาจากประตูแล้วเหลือบมองโทรศัพท์ตัวเอง

‘Wake up honey!’

เอเจ หมอนั่นส่งข้อความมาหาฉัน =_= ฉันเบะปากใส่โทรศัพท์แล้วส่งกลับไปหาเขาทันที

‘honey? I’m not your girl :P!!’

ฉันวางโทรศัพท์เอาไว้เหมือนเดิม ก่อนจะลุกขึ้นและเดินตรงไปยังโต๊ะเครื่องแป้ง แต่เสียงเคาะประตูจากห้องด้านนอกที่ดังระดับหลายร้อยเดซิเบลทำเอาฉันหันไปมองประตูอย่างหงุดหงิดอีกครั้งจนได้!

ไปทะเลาะกันที่อื่นได้มั้ยยะ! โอ๊ย!

ฉันเดินไปที่ประตูอย่างอารมณ์เสีย เตรียมจะออกไปฉะไอ้พวกที่ไม่รู้จักเกรงอกเกรงใจชาวบ้านชาวช่อง!

แต่ขณะที่มือของฉันจับลูกบิดประตูอยู่นั้น ระยะสายตาของฉันกลับเห็นอะไรบางอย่างอยู่ที่พื้นแทบเท้าของฉัน

O.O กระดาษอะไรน่ะ?

มันมาจากไหนกัน?! เมื่อกี้ฉันนั่งอยู่บนเตียงแล้วหันไปมองประตูตั้งหลายรอบ ฉันไม่เห็นจะเห็นเลย งั้นก็หมายความว่า มันเพิ่งถูกสอดเข้าบานประตูมาเมื่อไม่กี่นาทีนี้!

ไวเท่าความคิด ฉันเลิกสนใจเรื่องด้านนอกห้องแล้วก้มตัวหยิบกระดาษขึ้นมาพร้อมกับคลี่มันออกในทันที

‘To…Yuri’

‘You don’t have to find me because I found you’

(เธอไม่ต้องตามหาฉันหรอก เพราะฉันพบเธอแล้ว)

ข้อความในกระดาษทำเอาฉันขมวดคิ้วในทันที ข้อความห้วนๆ สั้นๆ ไม่มีที่มาที่ไปและก็ไม่ได้ลงชื่อเอาไว้เหมือนครั้งก่อน แต่มันก็ทำให้ฉันคาดเดาได้ไม่ยากเลยว่าใครที่น่าจะเป็นคนเขียนมันให้ฉัน!

ฉันถือกระดาษไว้ในมือพลางเปิดประตูห้องออกไปในทันที!

ปึง!

แรงผลักประตูของฉันทำเอาบานประตูกระทบกับผนังจนเกิดเสียงดัง พร้อมๆ กับที่ใครคนหนึ่งชะงักมือออกจากลูกบิดประตูของห้องที่อยู่เยื้องกับห้องของฉันอย่างรวดเร็ว!

“...”

“...”

...ห้อง 405 ห้องของคชา!

ฉันยืนนิ่งมองผู้ชายร่างสูงที่กำลังสบตาฉันที่ฉันเช่นกัน เขาไว้ผมสีดำ...แต่ยามที่มันกระทบกับแสงไฟมันกลับมีประกายสีน้าตาลหม่นค่อนไปทางสีแดงเลือดหมู ดวงตาได้รูปกำลังเบิกตาโตเล็กน้อยเมื่อมองมาที่ฉัน ใบหน้าของเขาเรียวได้รูปเข้ากับผมที่ถูกจัดทรงเอาไว้เล็กน้อยของเขา จิวเล็กๆ ที่ใบหูด้านซ้ายสะท้อนกับแสงไฟจนฉันสังเกตเห็นใด และที่โดดเด่นสะดุดตาก็คือแว่นเลนส์ใสกรอบสีดำธรรมดา ที่เขาเสียบเอาไว้ตรงเสื้อของเขา!

ไม่รู้อะไรดลใจให้ฉันก้าวขาเดินเข้าไปหาเขาอย่างรวดเร็ว! ฉันหยุดอยู่ตรงหน้าเขาพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองผู้ชายที่สูงกว่าฉันเกือบยี่สิบเซนติเมตรที่กำลังมองฉันด้วยสีหน้าตกใจเข้าไปอีก

O.O!

“นาย...”
                "..."

“ใช่ คชารึเปล่า”

“...” ฉันใช้มือข้างหนึ่งดึงเสื้อคลุมตัวนอกเขาเอาไว้เพราะกลัวว่าเขาจะวิ่งหนีฉัน ขณะที่บุคคลตรงหน้าฉันเองยังออกอาการเหวอจนไม่คิดจะตอบคำถามของฉัน

ยิ่งได้เห็นเขาระยะประชิด ฉันยิ่งรับรู้ได้ว่านัยน์ตาสีดำสนิทของเขามีแรงดึงดูดมหาศาล จมูกโด่งรับกับใบหน้าได้อย่างพอดิบพอดี ไม่มากไม่น้อยไป

...แต่ว่าหมอนี่ก็ไม่ได้ดูคล้ายคชาในรูปที่คุณน้าป่านให้ฉันมาเลย! ให้ตายเถอะ...รูปนั้นมันทั้งเก่า ทั้งเห็นหน้าไม่ชัดเพราะแว่นบังหน้าไว้ซะหมด เหมือนรูปหลายปีมาแล้วยังไงอย่างงั้น

“นี่ นายใช่คชามั้ย!” ฉันกระตุกเสื้อเขาเบาๆ เมื่อเห็นว่าเขายังไม่ตอบอะไร เหมือนหมอนั่นจะได้สติ เขารีบดึงมือฉันออกจากการยึดเสื้อของเขาไว้ในทันที

“อะ...อะไรของเธอเนี่ย!

-_-

“อยู่ดีๆ ก็เดินปรี่เข้ามาดึงเสื้อคนอื่นแบบนี้ รู้จักกันเหรอ!” เขาถอยหลังออกห่างจากฉันไปหนึ่งก้าว แถมยังทำสีหน้างุนงงปนไม่พอใจใส่ฉันอีกต่างหาก

“ก็ฉันถามว่านายใช่คชารึเปล่า ตอบมาว่าใช่หรือไม่ใช่”

“...ฉัน?” เขาชี้เข้าหาตัวเองพลางเบิกตาโตใส่ฉัน “จะบ้าเหรอ ฉันจะไปเป็นมันได้ยังไงกัน -_-!

อยากจะบอกว่าหมอนี่เป็นคนที่แอ็กติ้งแรงมาก =_= เขาเหวี่ยงมือไปมาเหมือนไม่พอใจที่ฉันหาว่าเขาเป็นคชายังไงอย่างงั้นน่ะ

ฉันยกมือขึ้นกอดอกแล้วหรี่ตามองเขาในทันที...ถ้าไม่ใช่คชา แล้วมายืนอยู่หน้าห้องนี้ ทำท่าลับๆ ล่อๆ แบบนี้ทำไมกัน! แล้วไหนจะกระดาษที่เพิ่งสอดเข้ามาใต้ประตูห้องฉันอีกล่ะ ทุกอย่างมันดูเหมาะเหม็งเกินไปมั้ง

“ถ้าไม่ใช่คชา แล้วนายเป็นใคร”

=_= ทำไมฉันต้องบอกเธอด้วยเนี่ย”

“ตอบมา!” ฉันเข้าไปใกล้เขาแล้วดึงเสื้อเขาเอาไว้อีกครั้ง จนเขายกมือทั้งสองข้างขึ้นอย่างตกใจ ราวกับพวกผู้ร้ายโดนตำรวจจับได้

“เฮ้ย! เธอเป็นใครเนี่ย ทำไมโหดจังวะ!

-_-

“ปาร์ค ฉันชื่อปาร์ค!” ฉันจ้องหน้าเขานิ่งอย่างไม่ค่อยอยากจะเชื่อเท่าไหร่นัก แต่สุดท้ายก็ปล่อยมือออกจากเสื้อของเขาอีกครั้ง

“นายมาทำอะไรลับๆ ล่อๆ หน้าห้องนี้”

“นั่นมันเรื่องของฉันเถอะ ฉันต่างหากที่สงสัยว่าเธอเป็นใครแล้วมายุ่งกับฉันทำไม =_=

“ฉันเป็นพี่สาวคชา” ฉันตอบออกไปอย่างไม่อ้อมค้อมและคอยสังเกตพิรุธของเขา แต่หมอนั่นแค่เงียบไปเพียงไม่กี่วินาที ก่อนจะพูดต่อ

“...พี่สาว?”

“อือ”

“ไอ้คชามีพี่สาวด้วยเหรอเนี่ย =_=

“เรื่องนั้นไม่สำคัญเท่ากับการที่นายไม่มายืนทำตัวหน้าสงสัยอยู่หน้าห้องคชาหรอก”

“อ้าว อะไรกัน ก็ฉันมาหามัน ฉันก็ต้องมายืนอยู่หน้าห้องมันดิ”

“แต่เมื่อกี้นายกำลังจะเปิดประตูเข้าไป -_-+

“ก็ฉันเคาะห้องแล้วมันไม่อยู่ ฉันเลยลองจับลูกบิดดูเผื่อว่าห้องไม่ได้ล็อก เธอนั่นล่ะเปิดประตูออกมาซะเสียงดัง ฉันเลยตกใจ!

“...”

“แล้วทำไมเธอต้องมาจับผิดฉันด้วยเนี่ย =_=” ฉันเงียบไปในทันทีเมื่อคนตรงหน้าดูค่อนข้างแน่ใจในสิ่งที่ตัวเองพูด ฉันแสร้งมองไปทางอื่นอย่างกลัวเสียหน้าก่อนจะตอบเขาออกไป

“ฉันนึกว่านายเป็นคชา -_-

“ฉัน? เป็นไอ้คชาเนี่ยนะ O.O?

“อะ...เออ ก็นั่นล่ะ!

“ตลก! เธอคิดได้ยังไงเนี่ย!” ฉันหันกลับมามองเขาอีกครั้งในทันที

“ก็ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ ฉันเพิ่งมาจากอเมริกา มาตามหาคชา ฉันไม่ได้เจอหมอนั่นมาหลายปีแล้ว แล้วอยู่ดีๆ นายก็โผล่มา ฉันก็นึกว่าเป็นนายสิ!

“หือ ตามหา? ตามหามันทำไม”

“ก็หมอนั่นหายตัวไปไง -_-

“หายตัวไป?” หมอนั่นขมวดคิ้วลงพลางจ้องมองฉันด้วยความสงสัย

“ใช่ นายเป็นเพื่อนเขา นายไม่รู้เหรอ”

“เพื่อน? ขอโทษทีเถอะ ฉันไม่ใช่เพื่อนมัน”

“อ้าว”

“ฉันไม่ถูกกับมันต่างหากล่ะ =_=^” หะ...หา? ไม่ถูกกับคชา?!  ให้ตาย...ฉันล่ะปวดหัว ไอ้น้องชายคนนี้ทำไมมันเรื่องเยอะเรื่องแยะนักหนาเนี่ย! “แล้วที่เธอเห็นฉันอยู่ตรงนี้เวลานี้ เพราะฉันมีเรื่องที่จะต้องสะสางกับมัน -_-

“งั้นเหรอ =_= หมอนั่นไม่อยู่หรอก”

“...”

“คชาหายตัวไปตั้งนานแล้ว นายไม่รู้เหรอ”

“ก็เพราะไม่เห็นมันโผล่ไปให้เห็นนี่ไง ฉันถึงได้มาหามันที่นี่ เมื่อสามวันก่อนมันยังโทรหาเพื่อนฉันอยู่เลย”

“เพื่อนนาย O.O!” ฉันถึงกับเบิกตาโตมองเขาอย่างตกใจ!

“ใช่ดิ ไอ้คชามันหาตัวจับยากจะตาย เจอเมื่อไหร่ฉันจะถีบมันให้หน้าหงายเลยคอยดู =_=

“...”

“แล้วนี่มันไม่อยู่ห้องจริงเหรอเนี่ย”

“จริง มีแต่เพื่อนคชามาอยู่แทน นายรู้จักรึเปล่าที่ชื่อซีอานน่ะ”

“ฉันจำเพื่อนมันได้ไม่หมดหรอก เธอไม่รู้เหรอว่าไอ้คชามันมีเพื่อนเยอะแยะไปหมดน่ะ เป็นพี่สาวประสาอะไรกัน  -_-” ฉันไม่คิดจะโต้ตอบกับสิ่งที่เขาพูด พลางกัดริมฝีปากตัวเองอย่างกลุ้มใจ

คชา นายลงมาจากสวรรค์วิมานชั้นไหนกัน ถึงได้ดูแปลกแยกแตกต่างจากคนอื่นขนาดนี้เนี่ย โอ๊ย!

“ทีนีเลิกสงสัยฉันได้รึยัง” ฉันช้อนสายตาขึ้นมองเขาอีกครั้ง ถึงทุกอย่างที่เขาพูดมันจะดูน่าเชื่อถือได้ แต่...มันก็อดสงสัยไม่ได้อยู่ดี!

แต่ถ้าทุกอย่างที่หมอนี่พูดเป็นเรื่องจริง...ก็แสดงว่าฉันคงจะรู้ข้อมูลเกี่ยวกับคชาได้อีกไม่ยาก

น้องฉันไปมีเรื่องอะไรกับหมอนี่กันเนี่ย =_=!

“นายชื่ออะไรนะ”

“ปาร์ค” ฉันพยักหน้าลงอย่างไม่สนใจอะไรเท่าไหร่นักก่อนจะเขาไปใกล้เขาอีกครั้ง แล้วคว้าข้อมือเขาเอาไว้ “เฮ้ย! เธอจะพาฉันไปไหนเนี่ย!

หมอนั่นเดินตามแรงลากของฉัน ฉันไม่สนใจว่าตัวเองจะอยู่ในชุดเสื้อยืดธรรมดาๆ กับกางเกงลายการ์ตูนขาสั้นแสนธรรมดา แถมผมก็ยังไม่แห้งดีแล้วมีผ้าขนหนูพาดไว้ที่บ่าอีกต่างหาก ฉันลากหมอนั่นจนมาถึงหน้าลิฟท์พลางเอื้อมมือไปกดลิฟท์เพื่อรอมันลงมาจากชั้นบน

“นี่ ยัยขาวโบ๊ะ ทำไมเธอเผด็จการจังวะ เธอจะลากฉันไปไหนมั่วๆ ซั่วๆ ไม่ได้นะ!” ฉันหันไปมองเขาในทันที

“ถ้านายไม่ใช่คชาจริงๆ นายต้องเล่าทุกอย่างที่นายรู้เกี่ยวกับคชาให้ฉันฟัง!

“แล้วเธอเป็นใครถึงมาบังคับฉันได้เนี่ย!” ฉันไม่สนใจที่เขาพูดพลางพยายามดันหลังปาร์คเข้าไปในลิฟท์ เมื่อลิฟท์มาถึงแล้ว

ติ๊ง!

หมอนั่นโดนฉันดันเข้าไปในลิฟท์เป็นที่เรียบร้อยๆ พร้อมๆ กับประตูลิฟท์อีกตัวที่เพิ่งขึ้นมาหยุดยังชั้นสี่กำลังเปิดออก ฉันกำลังจะก้าวไปในลิฟท์ ขณะที่คนในลิฟท์ตัวนั้นกำลังเดินออกมาเช่นกัน และเขาก็หันมาสบตากับฉันพอดี

ดวงตาชั้นเดียวเรียวได้รูปกำลังมองมาที่ฉัน ขณะที่เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นฉัน

...นายแอล =_=

หมอนั่นมาทำอะไรที่นี่กันเนี่ย?!

 


 

 









To be Continued









มุมทอล์ค *


สวัสดีค่าา วันนี้มาทักทายด้วยความลั้นลาา
ได้อัพนิยายตอนเย็นมันเฟรชชี่แบบนี้นี่เองงง 5555555
รู้งี้น่าจะอัพนิยายเร็วๆ แบบนี้มาตั้งนานแล้ววว
ทำเป็นพูดดีไป -.,- ไม่เคยปั่นเสร็จทันตอนเย็นน่ะค่ะ
กว่าจะเสร็จก็หลังเที่ยงคืน ทุกกกกกกกที 555555

น้องๆ หลายคนเปิดเทอมแล้วใช่มั้ยยยย
ไรท์เตอร์ปิดอีกอาทิตย์เดียวค่ะ T^T ปิดเหมือนไม่ได้ปิ
แถมเทอมหน้าก็เรียนมหาโหด เห็นชื่ออาจารย์ทีสอน
แบบว่า
ขอทรุดทีเถอะ 555555 เตรียมโฮได้เลย ฮือออ

มาเข้าเรื่องกันอย่างเร็วไว >_____<
ในที่สุดหนุ่มคนสุดท้ายก็โผล่มาาาาา! เฮฮฮฮ
ถ้าไม่นับเอเจนี่ ปาร์คเป็นอีกหนึ่งคนที่เข้าหาง่ายสุดแล้วค่ะ
ซีอานกับแอลนี่ไม่ไหวนะ 55555555 
ซีอานนี่ผู้ชายอึนแห่งชาติ และอารมณ์แปรปรวนมาก
ส่วนแอลนี่ก็เหวี่ยงแห่งชาติ 55555555

ว่าแต่หอนี้นี่เป็นที่เดินเล่นของหนุ่มๆ สี่คนกันหรืออ ^___^
มาที่นี่กันให้วุ่นเชียว คึๆๆๆๆๆๆ 555555

ไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจที่ได้เป็นยูริดีค่ะนางเอกเรา (ฮา)
เจอน้องอย่างคชาเข้าไป... 5555555555

เรื่องนี้พยายามจะไม่ให้ยาวมากนะคะ 5555
แต่ไม่รู้จะทำได้มั้ย T________T
การจะส่งบทให้ปู้ชายสี่คนเท่าๆ กันนี่ไม่ง่ายเลยยย
พยายามจะไม่ลำเอียงส่งบทให้คนที่ตัวเองชอบเยอะค่ะ 55555
ล้อเล่นน่าาา >3< เก๊าไม่เคยลำเอียงขนาดนั้น (??) 5555


วันนี้มาทอล์คแบบกรุบกริบ
คืนนี้ต้องเตรียมตัวดูแรงเงาอีกแล้วววว ! -.,-


คิดถึงทุกคนเสมอออออออออออออออ
จุ๊บบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ









อย่าลืมติดตามเรื่องนี้กันนะคะ !



1 เม้นท์ 1 กำลังใจเช่นเดิมม ^^
ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ




ไว้เจอกันตอนหน้าค่าาา

รักทุกคนนนนนนน
ม๊วฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ^3^





 
 













  



 

 
Matesoul my



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

560 ความคิดเห็น

  1. #470 Thetwinkle (@cincine) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2556 / 21:51
    ฮาซีอาน 555555555555
    รู้เรื่องอะไรกับเขาบ้างมั้ยเนี่ยยยยยย

    กรี๊ดพี่ปาร์คคคค ดูเป็นคนธรรมดา (เอ้ะ 5555)
    มยองซูโอปป้าาาาาา
    ติ่งพี่ปาร์คคคคค
    สู้ๆนะคะไรท์เตอร์ ^^

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 17 ตุลาคม 2556 / 22:38
    #470
    0
  2. #432 D'A (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2556 / 11:08
    คชาเนี่ยช่างมีเพื่อนเยอะดีจริงๆ เลย

    ทั้งเพื่อนเอย ศัตรูเอย

    แถมยังหล่อทุกคนด้วย กรี้ดดด

    (ที่พล่ามมาทั้งนาน ประเด็นของแกคือผู้ชายหล่อใช่ไหมยัยบ้้า)

    ใช่แล้วววว // พลั่ก โดนถีบไปเรยบร้อย
    #432
    0
  3. #397 Zom Wing (@zom-cheang) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2556 / 11:23
    ปาร์คคคคคค มยองซูที่รักของเค้า♥
    #397
    0
  4. #384 Daniel-Pleng (@daniel-pleng) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2556 / 03:40
    สนุกมากค่าชอบซีอานนนอ่า
    #384
    0
  5. #294 ˙ (@11530) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2555 / 19:43
    ปาร์คจ๋าาา *0*
    #294
    0
  6. #293 SeaSon A Lonely(Fall) (@fern501) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2555 / 19:57
    อยากรู้ อยากอ่านต่อแว้ววอ่า
    #293
    0
  7. #292 Tjazy ferkylll (@p211141) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2555 / 01:28
    เย้ยยยยยยยยย ปาร์คมาแล้ว > < ท่าจะหล่อน่าดู 
     - ยิ่งอ่านยิ่งงงนะพี่ออม
    #292
    0
  8. #291 mook (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2555 / 19:27
    อยากรู้แล้วอ่ะ T^T อัพต่อไวๆ นะคะพี่ออม ไฟท์ติ้ง! >O<
    #291
    0
  9. #290 lil-mouse (@jerjerryya) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2555 / 15:00
    ตอนนี้เมนเปลี่ยนมาเป็นปาร์คแล้ว หุหุ -.,-
    คิดว่าเรื่องนี้พระเอก ไม่ปาร์ค ก็ นายแอลนี่แหละ 5555

    อัพต่อไวไวนะคะ <3
    #290
    0
  10. #289 ~Lhin'KP~ (@lhinlhin-amita) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2555 / 21:52
    ปาร์ค มาแล้ววว หนุ่มคนสุดท้าย
    แต่ละคนที่โผล่มา เหนื่อยแทนยูริเลยอ่ะ
    ซีอาน ซึนได้อีก555
    แอล อีตาหน้าเหวี่ยง มาทำไม?
    #289
    0
  11. #288 kukkarul (@kukkarul) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2555 / 17:46
    เย้ๆ  อัพแล้ววว

    ไม่ชอบนายเอเจ

    ไม่ปาร์คก็แอลนี่แหละที่เป็นพระเอกแน่ๆเล้ยยยย

    #288
    0
  12. #287 kusu kusu (@samael) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2555 / 19:39
    รู้สึกเหนื่อยแทนยูริ =_=;;

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 1 พฤศจิกายน 2555 / 19:42
    #287
    0
  13. #286 ZhiNiE (@sugarnarak) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2555 / 01:06
    สนุกค่ะ ลุ้นอยากจะรุจิงๆว่าคชาทำไมต้องทำอย่างนี้

    ชอบแอลอ่า น่ารัก ><
    #286
    0
  14. #285 sweet_hamster (@punchnarak) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 20:44
    ซ่อนเงื่อนงำมาก - - คชาอยู่แถวนี้แหละฉันรู้สึกได้ 555
    #285
    0
  15. #284 HA KAO (@hakao2052) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 20:23
    555555สนุกมากกกกกกก อยากรู้.
    #284
    0
  16. #283 l ฟิ $ u (@054965742) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 20:06
    ปาร์คเปิดตัวได้น่ารักมาก *0*
    #283
    0
  17. #282 minniesp (@minniesp) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 19:53
    อยากรู้แล้วอ่า
    #282
    0
  18. วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 19:28
    วีอานอึนไปนะ =_=;;
    เหนื่อยแทนยูริ เอาเค้าไปแทนก็ได้นะ !
    เค้าว่างงง สามารถตามหนุ่ม ๆ ไปได้ตลอดเลย =,.=
    #280
    0
  19. #279 GAPPA (@oewza87) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 18:53
    ปาร์คน่ารักมากกก ^O^
    #279
    0
  20. #278 123 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 18:08
    ชอบซีอานนนนนน
    #278
    0
  21. #277 หางหมู (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 11:33
    ชอบคชาา่่
    #277
    0
  22. #276 Orpicuew (@orpicuew) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 10:37
    ชอบซีอานมาก นายกวนได้โล่
    ปาร์คก็น่ารักน้ะ
    เป็นยูรินี่ปวดหัวดีแท้ 555
    #276
    0
  23. #275 You&I (@litter-witch) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 08:59
    ตอนนี้ลุ้มมาก ใครเป็นคชารึป่าว
    อ่านแล้วมันส์มากค่า อยากอ่านต่อ ^^
    รอค่าพี่ออมม
    #275
    0
  24. #274 somsom (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 02:05
    อิอิ เราจะไม่คิดเยอะ....!!!

    ปาร์คคือคชา 555555

    ก็พฤติกรรมมันน่าสงสัยนินา

    เข้าข่ายหมด แอ็คติ้งแรง พูดจาตะกุกตะกัก

    ลับๆล่อๆหน้าห้อง ตอนยูริได้จดหมายพอดีอีก

    555555 5 เดามั่วๆล้วนๆ ><



    เชียร์ปาร์คค่า !!!!

    #274
    0
  25. #61 น้ำ. (@vipassara43) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 21:12
    เอิ่มมมมมม อยากรู้แล้ว -_- 
    #61
    0