★ Hidden Guy ! ♥ ปฏิบัติการ(ไม่)ลับ วุ่นเหล่านายตัวร้าย ☆★

ตอนที่ 3 : Chapter 2 ☆ Kacha's Friends

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,657
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    13 ต.ค. 55






 

 






 

Chapter 2 Kacha's Friends




 

 

 

บ้าบอ!

ฉันหงุดหงิดจนอยากจะบ้าตายซะจริงๆ เรื่องของฉันมั้ย...ก็ไม่ใช่! แล้วทำไมฉันต้องมาโดนกวนประสาทจนทำให้อารมณ์เสียด้วยเนี่ย!

เพราะไอ้มนุษย์เพศผู้ที่ชื่อซีอานนั่น ทำให้ฉันไม่ได้ข้อมูลอะไรจนต้องกลับมาหาน้าป่านที่บ้านอย่างอารมณ์เสีย เพื่อหาวิธีอื่นที่อาจจะดีกว่านี้ และสิ่งที่คุณน้าป่านรู้เกี่ยวกับคชาก็มีเพียงแค่นิดเดียวเท่านั้น

นั่นก็คือ...เพื่อนสนิทคชาที่ชื่อแอล ซึ่งเรียนด้วยกันมาตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย และตอนนี้ก็อยู่คณะเดียวกัน มหาวิทยาลัยเดียวกัน

ส่วนเพื่อนคนที่คุณน้าป่านบอกว่าอยู่กับคชาเป็นคนสุดท้ายก่อนที่เขาจะหายตัวไป หมอนั่นชื่อเอเจ เป็นเพียงเพื่อนร่วมเซคในมหาวิทยาลัยที่ไม่ได้สนิทกันมากเท่าไหร่ และคุณน้าป่านเองมีเพียงเบอร์โทรศัพท์ของหมอนั่นจากตอนที่แจ้งความไปแล้วให้ตำรวจสืบหาเรื่องราวทั้งหมดเท่านั้นเอง

ฉันไม่เข้าใจว่ามันจะยุ่งยากอะไรตรงไหน ถ้าคชาไม่ได้หายตัวไปไหนจริงๆ เพื่อนสนิทของคชาอย่างนายแอลอะไรนั่นก็น่าจะรู้อะไรบ้างล่ะน่า! คนอายุวัยนี้มีอะไรก็บอกเพื่อนหมดไม่ใช่หรือไง

สิ่งเดียวที่คุณน้าป่านมีเกี่ยวกับแอลก็คือเบอร์โทรศัพท์ และแน่นอนว่าฉันก็ทำอะไรไม่ได้นอกเสียจากเอาเบอร์โทรศัพท์ของทั้งสองคนมาเซฟเอาไว้อย่างจำใจ

...ฉันต้องโทรไปหาคนที่ไม่รู้จักอย่างนั้นเหรอเนี่ย =_=

ไม่...มันต้องมีวิธีที่ดีกว่านี้!

ฉันวิ่งลงมาจากชั้นบนของบ้านพลางเดินตามหาคุณน้าป่านในบ้านหลังใหญ่หลังนี้ และไม่นานคุณน้าป่านก็เดินออกจากห้องๆ หนึ่งมา พร้อมกับตะกร้าผ้าใบใหญ่

ฉันชะงักไปเล็กน้อย...

ดูท่าทางแล้วคุณน้าป่านคงจะเป็นแค่คนเดียวที่ดูแลทุกอย่างในบ้านหลังนี้ทั้งหมด...รวมทั้งการดูแลแม่ของฉันด้วย

“คุณหนูมีอะไรรึเปล่าคะ จะเอาอะไรบอกน้าได้นะ เดี๋ยวน้าเอาขึ้นไปให้ค่ะ” คุณน้าป่านวางตะกร้าลงกับพื้นขณะเอ่ยถามฉัน ฉันรีบส่ายหน้าในทันที พลางบอกจุดประสงค์ที่ตัวเองต้องการในตอนนี้

“หนูแค่มีอะไรอยากจะถามค่ะ”

“...”

“เรื่องเพื่อนสนิทคชา คุณน้าพอจะรู้ชื่อจริงเขามั้ยคะ”

“อ๋อ...ถ้าเป็นคุณแอล น้ารู้ค่ะ คุณคชาสนิทกับคุณแอลมานาน คงจะเป็นคนเดียวที่เกี่ยวข้องกับคุณคชาแล้วน้ารู้เยอะมากที่สุดแล้วค่ะ”

“ถ้างั้น...หนูขอชื่อของเขาหน่อยสิคะ” ฉันจ้องมองคุณน้าป่านที่พยักหน้าให้ฉันในทันที พลางยื่นกระดาษกับปากกาไปตรงหน้าคุณน้า

...ฉันคิดว่ามันไม่น่าจะมีอะไรยากนักหรอก ถ้าคชายังมีชีวิตอยู่จริงๆ

คอยดูก็แล้วกัน!

 

@มหาวิทยาลัย XXX

คณะ XXX 14.16 น.

ฉันกำลังกลายเป็นจุดรวมสายตาของนักศึกษาในบริเวณนี้อย่างเลี่ยงไม่ได้ -_-+

หลังจากที่เมื่อวานฉันได้ชื่อและนามสกุลของคนที่ชื่อแอลมาแล้ว ฉันก็จัดการหาทางเข้าเว็บของมหาวิทยาลัยของเขา จนเสิร์ชตารางเรียนเขาเจอจนได้

แน่นอนว่าตอนนี้ฉันกำลังยืนอยู่หน้าตึกที่หมอนั่นมีเรียนในวันนี้ และคาดว่าอีกไม่นานเขาต้องลงมา!

ฉันเลือกที่จะมาหาหมอนั่นตรงๆ ที่นี่ ทั้งที่ไม่รู้ว่าหมอนั่นหน้าตาเป็นยังไงด้วยซ้ำ รู้มาจากน้าป่านแค่ว่า หมอนั่นหน้าตาคุณหนูหน่อยๆ แล้วก็ชอบทำหน้าบึ้ง อะไรอีกนะ...อ้อ ตัวสูง และหน้าตาดี คุณน้าป่านบอกว่าไม่แน่ใจว่าทำผมสีอะไร แต่คงเป็นโทนเข้มๆ หน่อย

-_-^ อันที่จริงข้อมูลแค่นี้ฉันว่างมเข็มในมหาสมุทรมันคงจะง่ายกว่า แต่จะทำไงได้ ถ้าฉันเลือกที่จะโทรหาเขา เขาอาจจะไม่ยอมคุยกับฉันก็ได้ ขนาดนายซีอานที่ไปเจอเมื่อวานยังเลือกที่จะปิดประตูหนีฉันไปซะดื้อๆ เลยให้ตายเถอะ!

ฉันหน้าหงิกเล็กน้อยเมื่อก้มมองนาฬิกาตัวเองแล้วรับรู้ได้ว่า เลยเวลาที่หมอนั่นเลิกเรียนมาเกือบยี่สิบนาทีแล้ว แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะมีใครที่มีท่าทางคล้ายๆ ที่คุณน้าป่านบอกลงจากลิฟท์มาเลยด้วยซ้ำ ฉันเลยต้องกลายเป็นยัยบ้าที่ยืนเฝ้าหน้าลิฟท์มาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว!

ฉันตัดสินใจกดลิฟท์เปิดแล้วเข้าไปในที่สุด ห้องที่หมอนั่นเรียนอยู่ชั้นที่สี่ของตึกนี้ ฉันดูตารางสอนของเขามาแล้ว ดูจนแน่ใจว่าเขาเรียนอยู่ห้องไหน ตึกอะไร

ฉันหยุดอยู่ตรงหน้าห้องเรียนที่ค่อนข้างแน่ใจว่าหมอนั่นเรียนคาบล่าสุด ฉันชะเง้อมองลอดผ่านช่องกระจกบนบานประตูเข้าไปก็พบว่ายังมีนักศึกษาหลายคนอยู่ในห้องนั้น ฉันชั่งใจอยู่นานว่าควรจะเข้าไปถามคนในห้องนั้นมั้ย แต่ไม่นานประตูกลับถูกเปิดออกมาจนฉันต้องรีบเขยิบหนี

“ขอโทษนะคะ” ฉันตัดสินใจเรียกผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังเดินออกมาเอาไว้ เขาหันมามองฉันอย่างงุนงงในทันที

“ครับ”

“เอ่อ รู้จักผู้ชายที่ชื่อแอล...” เพียงแค่ฉันเอ่ยชื่อนี้ออกไป เขาก็พยักหน้าในทันที

อะไรมันจะง่ายดายขนาดนี้กันเนี่ย

“แอลผู้ชายใช่มั้ยครับ อยู่ในห้อง”

“เอ่อ คนไหนเหรอคะ” เขาเปิดประตูไว้เล็กน้อย แล้วกวักมือให้ฉันเข้าไปใกล้ ก่อนจะชี้เข้าไปในห้องนั้น

“ผู้ชายหลังห้องน่ะครับ คนที่นั่งอยู่บนโต๊ะ”

“อ๋อ...ขอบคุณค่ะ”

“ไม่เป็นครับ ^^” ผู้ชายคนนั้นยิ้มให้ฉันพร้อมกับเดินจากไปในทันที

ฉันหันกลับไปมองผู้ชายที่เขาบอกว่าเป็นหมอนั่นอีกครั้ง...เขาเป็นคนเดียวที่นั่งอยู่บนโต๊ะหลังห้อง ดูจากสายตาเหมือนผมของเขาจะเป็นสีดำแต่มันกลับออกประกายสีน้ำตาลเข้มเมื่อกระทบกับแสงไฟในห้อง หูทั้งสองข้างของเขาเสียบหูฟังเอาไว้ขณะที่มือเองก็กำลังกดไอพอดทัช ใบหน้าของเขาดูไม่สบอารมณ์สักเท่าไหร่  คิ้วคู่เรียวขมวดลงเล็กน้อยขณะที่กำลังดูอะไรบางอย่างบนหน้าจอ มองจากระยะนี้แม้ฉันจะเห็นหน้าเขาไม่ชัดเท่าไหร่นัก แต่สิ่งที่ฉันนิยามเขาได้ในตอนนี้...ใช่ เขาเป็นผู้ชายที่หน้าตาดีมาก =_=

ฉันยืนรอเขาจนอีกเกือบสิบนาทีจนคนในห้องทยอยออกมาจนหมด สุดท้ายกลุ่มของเขาก็เป็นกลุ่มท้ายสุดที่ออกจากห้องนี้มา ฉันเห็นหมอนั่นโยนของลงกระเป๋าตัวเองอย่างไม่ใส่ใจเท่าไหร่ ฉันไม่แน่ใจว่าชุดนักศึกษาไทยใส่กางเกงยีนส์ได้หรือเปล่า แต่ฉันเห็นเขาใส่ -_- เขาพับแขนเสื้อลวกๆ ขณะที่ชายเสื้อก็ปล่อยมันออกมาไว้ด้านนอก

กลุ่มเพื่อนของเขาเดินผ่านฉันออกมาทีละคน...จนกระทั่งหมอนั่นเป็นคนสุดท้าย ฉันรับรู้ได้ว่าทุกคนที่เดินผ่านฉันต่างก็เหลือบมองฉันด้วยความสงสัย (ที่ฉันมายืนเฉยๆ ทำไมตรงนี้มั้ง -_-) แม้กระทั่งหมอนั่นด้วย และสายตาของเขาก็ทำเอาฉันรู้สึกไม่ดีตั้งแต่แรกพบ

ฉันไม่รู้ว่าเขาเป็นผู้ชายหน้าเหวี่ยงอยู่แล้ว หรือเขาไม่สบอารมณ์เลยทำหน้าเรียกบาทาได้ขนาดนี้กันแน่

“ขอโทษนะคะ” สุดท้ายฉันก็เรียกเขาไว้ และแน่นอนว่าเขาหยุดเดิน พร้อมๆ กับที่เพื่อนของเขาหันมามอง

“...?”

“ใช่...แอลรึเปล่าคะ”

“ฉัน?” เขาชี้ตัวเองอย่างงุนงง ฉันเพิ่งรู้สึกได้ว่าเขาสูงกว่าฉันอยู่เยอะพอตัว ศีรษะของฉันอยู่เพียงแค่ปลายคางของเขาเท่านั้น ทั้งที่ฉันก็ไม่ใช่คนเตี้ยอะไรเท่าไหร่เลยนะ และฉันก็เพิ่งจะเห็นว่าเขามีดวงตาชั้นเดียวที่เรียวได้รูปสวย ริมฝีปากของเขาได้รูปกว่าริมฝีปากของผู้หญิงอย่างฉันซะอีก =_=^ บ้าที่สุด! (อิจฉา) และที่สำคัญเขาเป็นผู้ชายที่หุ่นดีเอาซะมากๆ แถมหน้าตาโดยรวมของเขาคงจะเดาได้ไม่ยากว่าผู้หญิงจะชอบเขากันมากกกกขนาดไหน

น้องชายต่างสายเลือดของฉันคบเพื่อนที่หน้าตาเหรอ ฉันอยากจะรู้จริงๆ!

“ค่ะ ใช่รึเปล่าคะ” ฉันถามตรงๆ อย่างไม่คิดจะอ้อมค้อม

“ใช่สิ ทำไมเหรอ” พับผ่าเถอะ ถามอย่างนี้แถมยังทำหน้าเหมือนฉันมารบกวนเวลาเขาอะไรแบบนั้นน่ะ

ผู้ชายหน้าตาดีที่ประเทศไทยสมัยนี้ มารยาทแย่กันแบบนี้หมดแล้วเหรอไงเนี่ย!

“พอดีมีเรื่องจะคุยด้วยค่ะ” ทันทีที่ฉันพูดจบ เพื่อนของเขาที่ยืนอยู่ก็ส่งเสียงโห่แซวในทันที และแน่นอนว่าหมอนั่นทำหน้าไม่พอใจขึ้นมา และแค่เพียงเขาตวัดสายตาไปมองเพื่อน ทุกคนก็พากันหุบปากในทันที

โอ้ =_=

“มุกนี้ฉันเจอมาเยอะแล้วนะ”

-_-?” เขาพูดอะไรน่ะ

“เธอไม่รู้เหรอว่าฉันไม่ชอบผู้หญิงที่เข้าหาผู้ชายก่อน” OoO! มะ...หมอนี่มันพูดอะไรเนี่ย!

อ๋อ...อ๋อ นี่เขาคิดว่าฉันชอบเขาเหรอ? ให้ตายเถอะ...!!

ปฏิกิริยาตอบโต้ของฉันแบบอัตโนมัติ คือใบหน้าที่เริ่มไม่สบอารมณ์ของฉัน ขณะที่ฉันยกมือขึ้นกอดอกในทันที

“พี่ก็ไม่ได้ชอบผู้ชายหลงตัวเองนักหรอกจ้ะไอ้น้องชาย :)

“...!” คำพูดแกมประชดประชันพร้อมกับยิ้มหวานๆ ของฉัน ทำเอาเขาถึงกับเงียบไป ซ้ำยังมองฉันด้วยสีหน้าอึ้งๆ แม้แต่เพื่อนเขาเองก็ด้วย

“ฉันไม่ได้จะมาจีบนาย -_-

“...”

“ฉันเป็นพี่สาวของคชา”

“...” ฉันรู้สึกได้ว่าเขาชะงักไปในทันที  คิ้วคู่สวยของเขาขมวดเข้าหากันมากกว่าเดิมพร้อมกับทำเป็นเสมองไปทางอื่น

“คุยอะไร” น้ำเสียงของเขาดูท่าทางไม่ค่อยเต็มใจอยากจะคุยกับฉันสักเท่าไหร่นัก แต่ช่างมันเถอะ ตอนนี้ฉันไม่ได้มายด์

อย่างน้อยก็แสดงว่าเขารู้ว่าคชามีพี่สาวต่างสายเลือดอย่างฉัน แต่ก็ไม่น่าแปลกหรอก เขาเป็นเพื่อนสนิทกันนี่

“ฉันจะถาม...” อยู่ดีๆ เขาก็หันหน้าหนีฉันจนทำให้ฉันต้องหยุดพูด

“พวกแกไปกันก่อนได้เลย เดี๋ยวฉันตามไป” เขาหันไปบอกเพื่อนของเขา แม้ว่าทุกคนจะดูสงสัยอยู่ไม่น้อย แต่ก็ยอมเดินออกไปจากตรงนี้แต่โดยดี แอลหันกลับมาหาฉันโดยไม่ได้พูดอะไรราวกับจะรอให้ฉันพูดต่อ

“ฉันจะถามว่านายรู้มั้ยว่าคชาไปไหน”

“...”

“เขาหายตัวไป นายรู้ใช่มั้ย” ฉันได้ยินเสียงเขาพ่นลมหายใจเหมือนไม่พอใจออกมา

“ไม่รู้ก็บ้าแล้ว”

“...”

“แต่ทำไมต้องมาถามฉันล่ะ” เบื่อพวกเด็กไม่รู้จักกาลเทศะ -_-^ มีใครคิดจะให้ความเคารพคนอายุเยอะกว่าอย่างฉันบ้างมั้ยฮะ! (แม้จะแค่ปีเดียวก็เถอะ)

“ก็นายเป็นเพื่อนสนิทเขานี่”

“...”

“ฉันแค่คิดว่า...นายอาจจะรู้อะไรบ้าง”

“มันไม่ใช่เรื่องของฉันสักหน่อย -_-“ เขาเอามือล้วงกระเป๋าตัวเองแล้วทำเหมือนจะเดินหนีฉันซะดื้อๆ แต่ฉันเร็วกว่ารีบคว้าแขนของเขาเอาไว้

“นี่”

“อะไรอีกเล่า” ฉันเกลียดหน้าตาเหวี่ยงระดับโลกของหมอนี่ที่สุด ให้ตายเถอะ

“นายไม่รู้จริงๆ เหรอว่าคชาหายไปไหนน่ะ นายเป็นเพื่อนสนิทเขานะ”

“ไม่รู้”

-_-

“ฉันไม่ได้คุยกับหมอนั่นนานแล้ว จบมั้ย?”

-_-^” เขาแกะแขนฉันออกอย่างรวดเร็ว แต่ฉันก็คว้ามันไว้อีกครั้ง “เดี๋ยว!

“อะไรอีกเนี่ย”

“นายพูดแบบนี้แสดงว่าเขายังมีชีวิตอยู่จริงๆ ใช่มั้ย”

“มันอยู่บนโลกนี้ล่ะ ไม่หายไปไหนหรอก”

=O=^

“แต่ฉันไม่ได้สนใจ แล้วก็ไม่ได้ใส่ใจ ถ้าเธอจะมาถามเรื่องนี้จากฉัน เธอควรไปถามไอ้คนที่ชอบอยู่กับมันดีกว่ามั้ง” เขาพูดกับอย่างไม่สบอารมณ์ พร้อมกับแกะแขนฉันอีกครั้งเสร็จสรรพ แต่ฉันยังไม่วายเดินตามเขาไปติดๆ

“นายหมายความไงน่ะ”

“ฉันเป็นเพื่อนสนิทมัน แต่ไม่ได้หมายความว่าฉันต้องอยู่กับมันตลอดเวลา มันเองก็มีเพื่อนกลุ่มอื่นที่ชอบไปไหนมาไหนด้วยกัน เธอไม่เคยมีเพื่อนผู้ชายบ้างรึไง เขาไม่ได้คบอยู่กลุ่มเดียวเหมือนพวกผู้หญิงหรอก” นอกจากจะพูดอย่างใส่อารมณ์รำคาญฉันอย่างเต็มที่ ยังอุตส่าห์กระแนะกระแหนด้วยคำพูด -_-^ ไอ้หมอนี่!

ฉันหยุดเดินในทันทีเมื่อความหงุดหงิดของตัวเองเริ่มปะทุขึ้นมา ฉันก็ไม่ใช่คนอารมณ์เย็นสักเท่าไหร่และยิ่งเป็นคนไม่ค่อยยอมอะไรง่ายๆ อยู่ด้วย แต่ตอนนี้ฉันต้องใช้เขาให้เป็นประโยชน์ เลยเก็บอารมณ์ของตัวเองเอาไว้

“ถ้างั้นนายบอกฉันหน่อยสิว่าเพื่อนอีกกลุ่มของน้องชายฉันเป็นใคร”

-_-

“ไม่งั้นฉันก็จะเดินตามนายไปแบบนี้นั่นล่ะ!” เขาหยุดลงตรงหน้าลิฟท์ พลางเอื้อมมือไปกดปุ่มแล้วหันมามองฉันด้วยสายตารำคาญเสียเต็มที

“ไอ้เอเจ” เขาตอบฉันอย่างไม่ใส่ใจเท่าไหร่นัก  “พูดไปทำอย่างกับจะรู้จัก เฮอะ”

ชื่อนี้...คนเดียวกับที่คุณน้าป่านบอก แต่ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับผู้ชายคนนั้นสักอย่างนอกจากเบอร์โทรศัพท์

“ฉันจะไปเจอเขาได้ที่ไหน”

“ฉันจะไปรู้ได้ยังไง” เขาสวนฉันกลับมาอย่างรวดเร็วทันที พร้อมๆ กับที่ลิฟท์ขึ้นมาถึงชั้นสี่ในที่สุด หมอนั่นเดินเข้าไปในลิฟท์อย่างไม่สนใจฉัน และแน่นอนว่าฉันเองก็รีบเดินตามเขาเข้าไปด้วย

“เขาอยู่คณะไหนล่ะ”

“เธอจะถามเยอะแยะให้มันได้อะไรขึ้นมา”

“ฉันถามนาย นายมีหน้าที่ตอบสิ -_-^” เขาด่าฉันทางสายตาอีกแล้ว

“มันอยู่คณะเดียวกันกับฉัน กับน้องเธอด้วย” ถึงจะตอบแต่น้ำเสียงไม่ได้เต็มใจเลยจริง ๆ =_=

“นายรู้ชื่อจริงเขามั้ย”

“ฉันไม่ใช่พนักงานทำบัตรประชาชนนะ ถึงจะไปรู้ชื่อมันน่ะ”

ติ๊ง!

ลิฟท์ลงมาถึงชั้นหนึ่งในที่สุด ขณะที่ฉันเองนิ่งไปเพราะคำตอบสุดแสนจะกวนประสาทของเขา แอลเดินออกจากลิฟท์ไปโดยไม่คิดจะหันมาสนใจฉันต่อแม้แต่นิดเดียว

=O= อะ...ไอ้บ้านี่

ท่าทางเขาทำเหมือนรู้อะไร แต่ไม่คิดจะบอกชัดๆ! ถ้าไม่ได้คุยกัน แล้วจะรู้ได้ไงว่าคชายังมีชีวิตอยู่น่ะ ประสาท!

ทำเป็นรำคาญฉันไปเหอะ ฉันจะกลับมากวนนายอีกแน่นายแอล!

 

การคว้าน้ำเหลวครั้งที่สองของฉัน...ทำให้ฉันต้องกลับมานั่งคิดใหม่ว่าจะเอายังไงต่อไปดี

ยังไงตอนนี้ฉันก็ต้องไปหาคนที่เกี่ยวข้องกับคชาให้หมดทุกคน อย่างน้อยเผื่อใครยังติดต่อคชาอยู่จริงๆ เขาอาจจะได้รู้ว่าฉันอยู่ที่ไทยแล้ว และเผื่อว่าเขาอาจจะมาให้ฉันเจอ

มันดูเป็นความคิดตื้นๆ น่ะนะ =_= แต่ฉันทำอะไรไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้วล่ะ ฉันแค่ผู้หญิงธรรมดาๆ ที่วันๆ นึงไม่ทำอะไรนอกจากไปเรียน เม้าท์กับเพื่อนต่างชาติ  กลับบ้านมาอ้อนพ่อ แล้วก็งอแงกับแม่เลี้ยงที่ใจดีที่สุดในโลกหล้าเพราะอยากได้ของนู่นนี่นั่น -_-

ฉันเองก็เป็นแค่ยัยผู้หญิงเอาแต่ใจคนหนึ่งที่โดนพ่อตามใจมาตลอด และไม่เคยตกระกำลำบาก แต่ตอนนี้ฉันกลับต้องมาพยายามทำอะไรด้วยตัวเองที่มันช่างดูเป็นเรื่องไร้เหตุผลสิ้นดี

หงุดหงิดจัง -_-^

แต่ก็ช่างมันเถอะ...ถือว่าทำเพื่อแม่ก็แล้วกัน ยังไงซะฉันก็อยากสบายใจว่าแม่จะสามารถอยู่กับคนที่จะปกป้องแม่ได้จริงๆ ยังไงฉันก็ต้องหาเด็กนั่นให้เจอ

ฉันถอนหายใจด้วยความหงุดหงิดขณะนั่งอยู่ในร้านกาแฟเล็กๆ ในมหาวิทยาลัย (ฉันยังไม่ออกไปจากที่นี่ -_- มันร้อนเกินไป ฉันเกลียดแดดแรงๆ แบบนี้) ฉันหยิบโทรศัพท์มือถือตัวเองขึ้นมาพลางเลื่อนลงมายังเบอร์โทรศัพท์เบอร์หนึ่งที่เพิ่งจะเซฟเอาไว้สดๆ ร้อนๆ

เอเจ

ฉันควรจะทำยังไงกับผู้ชายคนนี้ดี?

นายซีอานก็ทำฉันคว้าน้ำเหลวมาแล้ว แถมยังปิดประตูใส่หน้าฉันดังปัง

ส่วนนายแอล ก็ไม่ยอมให้ความร่วมมือ แถมยังทิ้งสายตารำคาญของเขาให้ฉันได้แค้นใจเล่น

ผู้ชายพวกนี้นี่มันอะไรกันนะ -_-^ แม่อยากถีบให้คว่ำจริงๆ เลยเถอะ โอ๊ย!

ฉันมองโทรศัพท์อย่างชั่งใจว่าจะโทรหรือไม่โทรดี...แต่หมอนี่ก็ดูเหมือนจะเป็นบุคคลสำคัญมากๆ ที่ฉันควรจะเจอเขา เพราะเขาเป็นคนสุดท้ายที่อยู่กับคชาก่อนที่จะหายตัวไป

...มันน่าสงสัยน้อยซะเมื่อไหร่ล่ะ =_=

หรือว่า...ฉันจะส่งข้อความไปก่อนดี? เอาแบบนั้นก็ได้มั้ง นี่ฉันลงทุนขอร้องให้น้าป่านหาโทรศัพท์มือถือกากๆ มาให้ฉันหนึ่งเครื่องพร้อมกับซิมส์ใหม่เลยนะเนี่ย เพราะฉันโทรศัพท์ที่ฉันใช้อยู่ยังไม่ได้ทำเรื่องเปิดใช้โทรศัพท์ที่นี่เลย

ฉันเริ่มพิมพ์ข้อความอะไรบางอย่างลงไปสั้นๆ เพราะคิดว่าเขาอาจจะสงสัยและส่งกลับมาหาฉัน

‘AJ?’

ถ้าเขาไม่คิดว่าฉันเป็นโรคจิต เขาคงจะส่งกลับหาฉันนั่นล่ะนะ =_=

ครืด ครืด~

O.O ให้ตายเถอะ หมอนั่นส่งกลับมาแล้ว! เร็วเกินคาด!

‘Who’s that?’

แน่นอนว่าฉันส่งกลับอย่างไม่รีรอ

‘wanna know ? hehe :)  I’m just a girl who wanna see u and now I’m near your faculty building’

‘what did u mean? Wanna see me? I’ll go if u wanna :)’’ 

ฉันว่าฉันออกตัวแรงแล้วนะ...เขาแรงกว่าฉันอีก -_-; ไม่เบาซะแล้วหมอนี่  

ท่าทางหูดำที่ฉันรู้สึกได้ผ่านทางข้อความของเขา ทำเอาฉันอดคิดไม่ได้ว่าทำไมการจะเจอเขามันช่างง่ายดายขนาดนี้กัน

แค่ส่งข้อความไป แค่นี้ก็จะยอมออกมาเจอฉันง่ายๆ เพราะรู้ว่าฉันเป็นผู้หญิง ทั้งๆ ที่หน้าตาฉันก็ยังไม่เคยเห็นเนี่ยนะ น่ากลัวที่สุด =_=

แต่ถ้าฉันไม่เรียกเขาออกมาเจอ ฉันก็จะชวดนะ เพราะงั้นช่างมันเถอะ ไม่มีอะไรให้ต้องกลัว อยู่อเมริกามาตั้งหลายปี เรื่องพวกนี้สะเทือนฉันไม่มากเท่าไหร่ -_- ถึงในใจลึกๆ ฉันจะไม่ชอบผู้ชายท่าทางแบบนี้ก็เถอะ

‘sure :) I’m waiting~ if u wanna know me, you just come to the coffee shop near your faculty building and then you will find the pink one inside here’

ฉันตัดสินใจตัดบทและบอกที่ๆ ฉันอยู่พร้อมกับสีเสื้อที่ฉันใส่ในตอนนี้ และไม่นานเขาก็ส่งข้อความกลับมาอีกครั้ง

‘I’ll go there in 5 minutes. See u girl :)

ห้านาที แสดงว่าหมอนี่อยู่แถวนี้สินะ เผลอๆ อาจจะอยู่บนตึกที่ฉันเพิ่งจะลงมาก่อนหน้านี้ด้วยซ้ำ

ฉันวางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะขณะที่เอนตัวพิงพนักพิงพร้อมกับกอดอกรอการมาของเขา หมอนั่นหน้าตาเป็นยังไงก็ไม่รู้ =_=

ครืด ครืด~

ฉันเหลือบมองโทรศัพท์ตัวเองในทันที เอเจ...หมอนั่นส่งข้อความมาหาฉันอีกครั้ง

‘I saw u cute girl’

มะ...หมอนั่นเห็นฉันแล้วเหรอ =_=;

ฉันยืดตัวนั่งดีๆ พร้อมกับกวาดสายตามองไปรอบๆ ร้าน แต่ก็ไม่มีใครที่จะมีท่าทีน่าสงสัยหรือมองฉันอยู่

ครืด ครืด~

‘Come outside if u wanna see me’

ให้ตายเถอะ...!

ฉันวางเงินค่าโกโก้เย็นลงบนโต๊ะ แล้วหยิบโทรศัพท์เดินออกมาจากร้านทันที ฉันหยุดอยู่ด้านหน้าร้านพลางกวาดสายตามองไปทั่วบริเวณแต่ก็ไม่พบใครเหมือนเดิม

ครืด ครืด~

คราวนี้ฉันถึงกับชะงักเมื่อคนที่เพิ่งจะส่งข้อความให้ฉันเมื่อกี้ กำลังโทรเข้ามาหาฉัน -_-; ฉันมองอย่างชั่งใจเพียงชั่วครู่ก็ตัดสินใจกดรับ

“ฮัลโหล”

(หันมาอีกทางสิ) น้ำเสียงเจือด้วยแววขบขันของเขาทำเอาฉันเบ้ปากออกมาอย่างไม่รู้ตัว

ฟังแค่เสียงก็รู้แล้ว...ว่าหมอนี่น่ะไม่เบา!

อยู่ไหนน่ะฉันหันตามที่เขาบอกแล้วเริ่มเดินออกมา เมื่อไม่เห็นมีใครสักคนนอกจากนักศึกษาที่เดินผ่านไปมาไม่กี่คน

( …)

“นี่ ทำไมไม่ตอบล่ะ” ฉันหยุดเดินเมื่อคนในสายเงียบไป จนฉันต้องพูดฮัลโหลอยู่หลายที

อะไรของหมอนี่กันเนี่ย!

(ข้างหลังเธอไง :) )

O.O แน่นอนว่าคำพูดของเขาทำเอาฉันหันหลังโดยอัตโนมัติในทันที!

...ฉันถึงกับผงะไปเมื่อหันมาเจอผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าฉันในระยะประชิด มันใกล้เสียจนฉันต้องก้าวถอยหนีเขาไปหนึ่งก้าว นัยน์ตาสีดำสนิทของเขากำลังจับจ้องมาที่ฉันขณะที่รอยยิ้มแพรวพราวของเขาผุดอยู่ที่มุมปากตลอดเวลา

หมอนี่มัน...หล่ออันตรายชัดๆ !

เขาโน้มหน้าลงมาใกล้ฉันอย่างจงใจ แม้ว่ามันจะไม่ใกล้จนน่าเกลียด แต่มันก็ทำให้ฉันก้าวถอยหนีเขาอีกหนึ่งก้าว ใบหน้าเรียวของเขาเข้ากันได้ดีกับผมสีช็อกโกแลตที่ถูกเซ็ทได้ทรง โดยเฉพาะผมด้านหน้าที่ถูกเซ็ทเปิดขึ้นไปด้านบนเล็กน้อยยิ่งขับใบหน้าเรียวของเขาให้ดูโดดเด่นมากขึ้นไปอีก เขาอยู่ในชุดนักศึกษาที่ปล่อยชายเสื้อยับยู่ยี่ออกมาด้านนอก กางเกงยีนส์ขาเดฟเหมือนกับนายแอลนั่นเลยแต่คนละโทนสีกัน -_-

ฉันกระแอมไอสองสามทีเพื่อจะตั้งหลักให้ตัวเอง ขณะที่สายตาของหมอนั่นจับจ้องมาที่ฉันอย่างพึงพอใจ...จนออกนอกหน้ามากเกินไป =_=

“สงสัยเซ้นส์ฉันจะดีแฮะ :)” รอยยิ้มกรุ้มกริ่มถูกส่งผ่านมาพร้อมกับน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ของเขา

เขาเป็นผู้ชายที่รักษามาดนิ่งไว้อย่างดีเยี่ยม...แต่สายตากับน้ำเสียงของเขาดูออกได้ไม่ยากเลยว่าเขาเป็นคนประเภทไหน “ปกติฉันไม่ตอบเมสเสจพวกผู้หญิงที่ส่งมาหรอกนะ ไม่รู้อะไรดลใจให้ตอบเมสเสจเธอ”

=_=;

“ลัคกี้ :)” ฉันทำเพียงแค่ยิ้มเจื่อนๆ อย่างไม่รู้จะต่อกรกับคนตรงหน้ายังไง

รู้มั้ยว่าผู้ชายประเภทนี้ฉันรับมือได้ยากสุด เพราะฉันรู้สึกว่าอันตรายถ้าจะยุ่งด้วยจริงๆ ผู้ชายเจ้าชู้น่ะ เล่ห์เหลี่ยมเยอะกว่าผู้หญิงอย่างฉันอีกนะ

เอาเถอะ ฉันแค่มายุ่งกับเขาแค่แปบเดียวน่ะ

“เอ่อ...ฉันมีเรื่องจะคุยด้วยนิดนึงได้มั้ย ^^” เขาดูไม่ได้แปลกใจอะไรสักเท่าไหร่ และรอฟังฉันพูดต่อ “นายเป็นเพื่อนของคชาใช่มั้ย”

ทันทีที่ฉันถามแบบนี้เขาก็ขมวดคิ้วขึ้นมาในทันที =_= และแน่นอนว่าฉันยังคงเลือกวิธีที่จะเข้าเรื่องให้เร็วที่สุด

“พอดีฉันเป็นพี่สาวของคชา”

“...”

“รู้ใช่มั้ยว่าฉันกำลังจะพูดถึงเรื่องอะไร” เขาเหมือนจะเงียบไปอยู่เสี้ยววินาที จนฉันตัดสินใจเป็นฝ่ายพูดต่อ “ฉันอยากคุยด้วยเรื่องนี้หน่อย”

“...ได้สิ”

“ถ้างั้น...”

“แต่ตอนนี้ฉันยุ่งมากเลยนะ” เขาพูดขัดฉันขึ้นมาเสียแบบนั้น -_- ทำไมอยู่ดีๆ ก็ยุ่งกะทันหันล่ะ

=_=

“ฉันว่างเย็นนี้ตอนสี่โมงเย็นล่ะ”

“...”

“ถ้าอยากคุยกับฉันเรื่องนี้...”

“...”

“ก็ไปกินข้าวกับฉันสักมื้อก็แล้วกัน :) ” ให้ตายเถอะ...ฉันว่าแล้วว่าเขาต้องมามุกนี้!

=_=^

“ฉันเลิกเรียนสี่โมงเย็น”

“...” ฉันรับรู้ได้ว่าเอเจกำลังรอปฏิกิริยาตอบรับของฉัน และฉันก็ทำอะไรไม่ได้นอกเสียจาก...พยักหน้าลงอย่างไม่เต็มใจเท่าไหร่นัก

คชา...ไอ้น้องชายที่ฉันไม่แม้แต่จะจำหน้าได้ สร้างความลำบากให้ฉันมากเกินไปแล้วนะ!

ใบหน้าหล่อเหลาของคนตรงหน้าส่งยิ้มบางๆ มาให้ฉัน ก่อนที่เขาจะใช้มือทำท่าโทรศัพท์แนบหูพร้อมกับค่อยๆ ก้าวถอยหลังออกไป

I will call you babe :)” เอเจหันหลังเดินกลับไปพร้อมกับทิ้งคำพูดที่ทำให้ฉันอยากจะอาเจียนเอาไว้

ฉันชักเริ่มสงสัยว่าคชาเป็นคนยังไงกันแน่

ก็ดูเพื่อนแต่ละคนสิ...ธรรมดาน้อยซะเมื่อไหร่กันล่ะ! พับผ่าเถอะ!


 

 









To be Continued









มุมทอล์ค *


สวัสดีค่าาาทุกคน โค้งงามๆ ด้วยความเหนื่อยอ่อน
พรุ่งนี้เริ่มสอบแล้วค่า แง้ T_______T
ยังไม่พร้อมเลยค่ะ ตอนนี้ขี้เกียจมากกกก
หนังสือก็อ่านไปนิดเดียวว ทำไมเป็นคนแบบนี้ไม่รู้ ฮืออ
พรุ่งนี้สอบวิชายากด้วยค่ะ แต่ ณ ตอนนี้...
ยังคงนั่งเล่นคอมสบายใจเฉิบ 555555555

กะว่าหลังอัพนิยาย จะไปอ่านเป็นจริงเป็นจังแล้วน้า
เป็นกำลังให้ไรท์เตอร์คนนี้หายขี้เกียจหน่อยนะคะ 55555

ถึงจะใกล้สอบ แต่ก็อดรนทนไม่ได้
ต้องมาอัพนิยาย ไม่งั้นจะรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวจะลงแดงค่ะ (ฮาา)
ขอลงให้ได้สบายใจ ก่อนจะไปทุกข์ระทมกับการสอบ YOY
แงงงงงงงงง อีกนานเลยกว่าจะสอบเสร็จจจจจจ

มาเข้าเรื่องกันเล็กน้อยถึงปานกลาง 5555555
เปิดตัวมาอีกสองหนุ่ม 5555
หนุ่มเรื่องนี้นี่...หาดีๆ ยากนะคะ
5555555555555 แฮ่ๆๆ ก็ไม่ขนาดนั้นนนหรอกเนอะ>.<
อย่างที่บอกว่าช่วงแรกๆ ของเรื่องนี้อาจจะอยู่ในช่วงปูเรื่อง
และตัวละครอีกสักพัก จากนั้นก็.... โฮ่ๆๆๆๆ (??)

ในสี่หนุ่มนี้ ไรท์เตอร์ก็แอบจองไว้แล้วค่ะคนนึง 55555
แต่ยังไม่บอกนะว่าใคร >O< คึๆๆ
ตัวละครในเรื่องนี้ไม่มีใครดีสุดโต่ง ไม่มีใครเลวถึงขีดสุด
ทุกคนมีอารมณ์และนิสัยตามธรรมดาของโลก
เห็นแก่ตัวบ้าง คิดได้บ้าง และนึกถึงคนอื่นบ้าง

...นี่ประหนึ่งกำลังจะสอนให้เข้่าใจโลก 555555555
อยากรู้ว่าเรื่องจะดำเนินไปในทิศทางไหน ติดตามค๊า ^O^//


พล่ามมาพอประมาณ ได้เวลาไปอ่านหนังสือแล้วค่ะ TOT 555
ต้องใช้เวลาทำใจก่อนอ่านอีกครึ่งชั่วโมง

ถึงจะได้ฤกษ์อ่านจริงๆ จังๆ ค่ะ 55555555555555 แงงงงง

คิดถึงนักอ่านที่น่ารักของเค้าทุกคนเล้ยยยยยย
จุ๊บบบบบบบบบบบบบบบบบ <3





อย่าลืมติดตามเรื่องนี้กันนะคะ !



1 เม้นท์ 1 กำลังใจเช่นเดิมม ^^
ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ




ไว้เจอกันตอนหน้าค่าาา

รักทุกคนนนนนนน
ม๊วฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ^3^





 
 













  



 

 
Matesoul my



 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

560 ความคิดเห็น

  1. #468 Thetwinkle (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2556 / 21:28
    กรี๊ดดดดด
    ผู้ชายหล่อเต็มมมมมมม
    ติดตามค่าาา
    #468
    0
  2. #393 WSาว >.^ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 16:59
    จะผิดมั้ยเนี่ย แอบปลื้มเอเจ >< 
    #393
    0
  3. #201 Porpia (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2555 / 12:33
    นางเอกของเราจะรับมือไหวมั้ยยหนอ ? 5555555555 แต่ละคน.... แสบน้อยซะที่ไหน555
    #201
    0
  4. #198 MEANNNS (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2555 / 00:13
    อ๊ายยย~ กรี๊ดเอเจ >3< ว่าแต่เรื่องนี้ใครเป็นพระเอกกัน? อยากรู้มากกก~ อ่านแล้วมันค้าง~ อิอิ รีบๆมาอัพต่อนะค๊าาา~



    PS.ตั้งใจอ่านหนังสือสอบนะคะ :)

    #198
    0
  5. #197 Tjazy ferkylll (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2555 / 23:14
    > < ไิอเลิฟยูน้ะ เอเจ <3 เอ๋ ? ใครเป็นพระเอกน้าาาา ? ไรเตอร์เรื่องนี้งงพอๆกับพริวเบยย
    #197
    0
  6. #196 rin@T ' 7 ' S.I.C. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2555 / 19:29
    อยากบอกว่าชอบผู้ชายเรื่องนี้ทุกนายยยยยยยยยยยยยคร้าาาาาาาาาา จะให้ปลื้มๆก็เอเจ อ่ะ เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆนะค้าาาาาาาา อยากอ่านๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #196
    0
  7. #195 JRS (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2555 / 13:52
    หลงรักผู้ชายเรื่องนี้จริง ๆ แย้วววววววววววววววว
    #195
    0
  8. #192 วิวโกะ_เริงร่า (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2555 / 00:46
    Ajน่รักจังค่ะ. อยากเจอเเอล(park)แล้วอ่าาาาา
    #192
    0
  9. #191 may_me.kuma (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2555 / 20:41
    กรี๊ดเอเจค่าาาาา >. อ่านนิยายที่มีปู้ชายเพลย์บอยมันน่าฮั๊กขนาด....
    แต่ในชีวิตจริงก็ไม่ไหวนะคะ ฮ่าาาาาาาาาาา~~
    แต่ก็แอบปลื้มแอล...นิ่งๆ นี่ใช่เลยยยยยยย
    ซีอานมาน้อย ยังไม่ให้คะแนน ^O^ รอดูไปก่อน
    รอ..คู่อริเปิดตัว 'O' รอ..คชาหนุ่มน้อยปริศนาด้วย

    Ps.
    อยากให้พี่ออม ปั่นๆๆๆๆ แล้วส่งไปสนพ.ด้วย
    ไม่ใช่อะไรหรอกค่ะอยากได้รูปเล่ม ฮาาาาาาาา~
    มั่นใจนิยายพี่ออมทุกเรื่องงงงงง
    #191
    0
  10. #190 Daniel-Pleng (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2555 / 16:48
    ชอบเอเจง่ะ><
    #190
    0
  11. #188 mobile (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2555 / 16:34
    เพื่อนหล่อขนาดนี้ คชาจะขนาดไหนเนี่ย
    #188
    0
  12. #187 ۩۞۩ ยั*จูน*ซ่าส์* (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2555 / 08:39
    ชอบเอเจอ่ะ ><"
    #187
    0
  13. #186 Benzzeu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2555 / 23:08
    ตอนแรกชอบแอล พอมาเจอเอเจ แอร๊ยยย หลงอีกแล้วว น่ารักจุงเบยยย >3<
    #186
    0
  14. #185 Benzzeu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2555 / 23:05
    ตอนแรกชอบแอล พอมาเจอเอเจ แอร๊ยยย หลงอีกแล้วว น่ารักจุงเบยยย >3<
    #185
    0
  15. #184 ย้วยกยู (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2555 / 21:37
    พออ่านแล้วอยากเห็นอิมเมจคชา วอนพี่มีนาลงอิมเมจคชาด้วย TOT 
    อยากเห็นอ่าาาาา
    #184
    0
  16. #183 หมูกระต่ายของแทยอง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2555 / 20:27
    อร๊ายยยยย แต่ละคนน่ากินจัง 5 5+
    #183
    0
  17. #182 นักอ่าน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2555 / 20:04
    คชาพาแฟนสาวของพวกนี้หนีไปใช่มั้ย ๕๕๕

    สองคนแรกนี่มาแนวโหดชะมัด อีกคนก็เจ้าชู้กะล่อน ขอเดาว่าพี่ออมแอมจองคนนี้ ๕๕๕
    #182
    0
  18. #181 l ฟิ $ u (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2555 / 20:02
    เอเจเป็นผู้ชายที่เล่ห์เหลี่ยมเยอะจริงๆ =_=

    รอการปรากฎกายของปาร์ค >_<

     อยากเห็นอิมเมจคชาอ่ะ    4 หนุ่มยังหล่อขนาดนี้ แล้วคชาจะขนาดไหนกันเนี๊ย 55555'  


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 11 ตุลาคม 2555 / 20:05
    #181
    0
  19. วันที่ 11 ตุลาคม 2555 / 18:33
    เอเจน่ารักไปแล้ววว !!
    #180
    0
  20. #178 Šõƒёиїặ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2555 / 08:26
    อยากบอกว่าแอบชอบทุกคน
    เรียงลำดับก็คงจะเป็น แอล ซีอาน เอเจ และหนุ่มน้อยที่ยังหาตำแหน่งให้มิเจอ คชา
    ทำไมเอเจเป็นคนสุดท้าย เหตุผลง่ายๆ พลอยไม่ค่อยถูกชะตากับหนุ่มเพล์บอย ฮ่าๆๆๆ
    อุ้ย วันนี้แปลกไม่กรีีด ไม่เป็นไร ยังไงหนุ่มๆทุกคนในนิยายพี่ออยก็ต้องมาอยู่ใน Collection ของหนูอยู่แล้ว(ฮา)
    #178
    0
  21. #177 .feather! (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2555 / 02:01
    จองใครไม่รู้แต่เราขอจองคชาไว้ก่อนละกัน เพราะชื่อแท้ๆ 555

    อยากอ่านต่อแล้วค่าา นิยายพี่ออมสนุกเหมือนเคย :)
    #177
    0
  22. #176 wnwn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2555 / 20:04
    ขอบคุณค่ะะะ :) 
    #176
    0
  23. #175 |l|-Qoo♥-|l| (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2555 / 19:44
    แอบกรี๊ดหนุ่มสไตล์แอลอ่าาา อร๊ายย อ่านแล้วเขินมาก >///<
    เอเจก็ไม่เบาอ่า ! อันตรายจริงๆ 555 กล้ามาหายูริเกินไปไหม
    รีบอัพต่อนะคะพี่ออม สู้ๆค่าา
    #175
    0
  24. #174 HA KAO (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2555 / 19:34
    เอเจ น่ารักมากกกก ><
    #174
    0
  25. #172 . เมอร์เมด , (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2555 / 19:05
    แบบว่าชอบหนุ่มแอลอ่ะ เกรียนๆดี อั้ยย  >3<
    #172
    0