★ Hidden Guy ! ♥ ปฏิบัติการ(ไม่)ลับ วุ่นเหล่านายตัวร้าย ☆★

ตอนที่ 12 : Chapter 11 ☆ หลักฐาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,087
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    12 มี.ค. 57




 

 






 

Chapter 11 หลักฐาน





 


 


 

น่าเบื่อชะมัดเลย -_-

“คุณหนูจะทานอะไรอีกมั้ยคะ”

“ไม่เป็นไรดีกว่าค่ะ” ฉันยิ้มตามมารยาทให้กับน้าป่านที่เพิ่งจะเข็นรถเข็นของคุณแม่ออกมาที่สวนหน้าบ้านที่ฉันกำลังนั่งอยู่

ที่จริงฉันมาที่บ้านหลังนี้ตั้งแต่เช้าแล้ว และแม่ของฉันก็ยังคงเป็นเหมือนทุกครั้งที่ฉันมาเยี่ยม...ท่านยิ้มให้ฉันอย่างดีใจ แล้วเอาแต่เรียกฉันว่าหนู ถามว่าฉันเป็นใคร

“เรื่องของคุณคชาไปถึงไหนแล้วคะ” ฉันเหลือบมองแม่เล็กน้อยเมื่อได้ยินคำถามของน้าป่าน แต่ดูเหมือนแม่จะไม่สนใจฟัง เอาแต่ยิ้มบางๆ พร้อมกับมองไปรอบๆ

“ไม่ถึงไหนเลยค่ะ” ฉันตอบไปตามความเป็นจริง มืดแปดด้านขนาดนี้ยังจะทำอะไรได้อีกล่ะ -_- ฉันน่าจะสำเหนียกตัวเองตั้งนานแล้ว ขนาดตำรวจยังช่วยอะไรไม่ได้ แล้วผู้หญิงอย่างฉันจะหาหมอนั่นเจอได้ยังไงกัน

“...แย่จังนะคะ” ฉันลอบมองน้าป่านที่ดูสีหน้าไม่ดีไปในทันที อย่าทำให้ฉันรู้สึกแย่แบบนี้สิ TOT มันไม่ใช่ความผิดฉันนะที่หาหมอนั่นไม่เจอน่ะ “น้าอยากให้คุณคชากลับมาเร็วๆ”

“...”

“...น้ากลัวว่าพี่สาวของคุณผู้ชาย เอ่อ...น้าหมายถึงป้าของคุณคชาก็จะกลับมาที่ไทยเร็วๆ นี้น่ะค่ะ” 

“คะ?”

“...นี่คืออีกเหตุผล ที่น้าอยากให้คุณคชากลับมาเร็วๆ ค่ะ ก่อนที่ป้าของคุณคชาจะกลับมาถึงซะก่อน”

“ทำไมล่ะคะ O.O” ฉันมองน้าป่านอย่างไม่เข้าใจ นี่เป็นเรื่องใหม่ที่ฉันได้รู้เลยนะ วันแรกที่มาน้าป่านยังไม่เห็นพูดถึงสักคำเลย

“ก็ถ้าคุณคชาไม่กลับมาจริงๆ ตามพินัยกรรมบ้านนี้ก็ต้องตกเป็นของป้าของคุณคชาค่ะ”

“อะไรนะคะ!” ฉันลุกจากเก้าอี้ในทันที จนเมื่อเห็นแม่หันมามองฉัน ฉันจึงนั่งลงตามเดิม สุดท้ายท่านก็มองไปทางอื่นราวกับไม่คิดที่จะรับรู้เรื่องที่เราคุยกันอยู่ดี

“น้าไม่รู้รายละเอียดมาก เพราะเป็นเรื่องในครอบครัว แต่เท่าที่รู้มา บ้านหลังนี้คุณผู้ชายมอบให้กับคุณคชา แต่มีข้อแม้ว่าถ้าคุณคชาไม่ต้องการ หรือเจ้าตัวคิดจะย้ายไปอยู่ที่อื่น หรือด้วยเหตุผลอะไรก็แล้วแต่ที่เห็นสมควร คุณผู้ชายก็จะมอบให้แก่พี่สาวของคุณผู้ชายเอง ซึ่งก็คือคุณป้าของคุณคชานั่นล่ะค่ะ”

“...”

“ที่น้าไม่บอกคุณหนูตั้งแต่แรก เพราะยังไม่แน่ใจว่าคุณป้าของคุณคชาจะกลับมาเมื่อไหร่ เพิ่งทราบข่าวไม่กี่วันมานี้เองค่ะ...และอย่างที่น้าบอก ตระกูลนี้สนใจแต่ผลประโยชน์ของตัวเอง น้าคิดว่าเขาต้องมาเอาบ้านหลังนี้ไปแน่ๆ แค่คุณผู้หญิงที่ยังอยู่กับตัวน้าเองทำอะไรไมได้แน่นอนค่ะ”

...พระเจ้า

นี่มันละครน้ำเน่าชัดๆ!

ฉันถึงกับยกมือกุมขมับอย่างช่วยไม่ได้เมื่อรู้เรื่องราวทั้งหมด ที่ฉันเครียดไม่ใช่เพราะอะไร...ฉันแค่กลัวว่าหลังจากนี้ไป แม่จะลำบากต่างหาก

ถ้าฉันไมได้อยู่อเมริกา ถ้าฉันอยู่แค่เชียงใหม่ หรืออยู่ที่ไหนก็แล้วแต่ในประเทศไทย ฉันคงไม่ซีเรียส แล้วพาแม่ไปอยู่ด้วยก็จบแล้ว แต่นี่มันไม่ใช่!

ฉันยังต้องกลับไปเรียน ต่อให้อยากจะกลับมาที่นี่ มันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย มีอะไรอีกหลายอย่างที่ต้องจัดการนะ!

“น้าทำให้คุณหนูเครียดกว่าเดิมหรือเปล่าคะ น้าขอโทษ” ฉันเงยหน้าขึ้นมองน้าป่านที่กำลังมองมาที่ฉันด้วยสายตารู้สึกผิด

“ไม่หรอกค่ะ ไม่ใช่เพราะคุณน้าหรอก”

“...” ฉันถอนหายใจออกมา เรื่องราวต่างๆ ที่พรั่งพรูเข้ามาทำเอาฉันยกมือขยี้หัวตัวเองด้วยความหงุดหงิด

“แล้วหนูควรจะทำยังไงต่อดี ถึงจะเจอคชาได้”

“...” แน่นอนว่าคุณน้าป่านเลือกที่จะเงียบ เพราะไม่รู้ว่าจะช่วยฉันได้ยังไง

“คุณน้ามีรูปคชาอีกมั้ยคะ เอารูปที่ชัดๆ”

“...”

“อ้อ...จริงสิ! ห้องนอนคชาล่ะคะ มันน่าจะมีอะไรบ้าง อย่างน้อยก็ต้องมีรูปคชาอีก!” ฉันลุกขึ้นยืนในทันที “พายูริไปห้องนอนคชาหน่อยสิคะ” คุณน้าป่านลุกขึ้นจากเก้าอี้ เมื่อเห็นว่าฉันกำลังเดินออกไปจากตรงนี้

แต่แทนที่คุณน้าป่านจะเดินตามฉันมา เธอกลับเดินไปยังรถเข็นของคุณแม่แทน

“ไม่ได้หรอกค่ะ”

“ฮะ?” ฉันชะงักฝีเท้าตัวเองในทันทีเมื่อคุณน้าป่านยืนนิ่งอยู่ด้านหลังรถเข็นของแม่

“น้าหมายถึง...คงพาคุณหนูไปห้องนอนคุณคชาไม่ได้” อะ...อะไรกันเนี่ย!

“ทำไมล่ะคะ”

“คุณคชาไม่ชอบให้ใครไปยุ่งกับห้องตัวเองค่ะ อีกอย่างห้องก็ถูกล็อกเอาไว้ด้วย”

“แต่นี่มันเป็นอีกหนึ่งทาง ที่เราอาจจะได้อะไรเพิ่มเติมก็ได้นะคะ! ห้องล็อกก็เอากุญแจไขได้นี่คะ” ฉันเถียงกลับด้วยความหงุดหงิดที่เพิ่มมากขึ้น หมอนั่นเป็นลูกนางฟ้าเทวดามาเกิดเหรอไง ถึงต้องทำตามขนาดนั้นน่ะ!

ฉันยืนมองคุณน้าป่านที่เงียบไป เธอหลบสายตาฉัน ก่อนจะเริ่มเข็นคุณแม่ออกไปจากสวน

“คุณน้าป่าน!

“น้าให้ไม่ได้หรอกค่ะ”

“หนูไม่เข้าใจค่ะ!” ฉันเดินประกบคุณน้าป่าน จนกระทั่งเธอเข็นรถเข็นของแม่เข้าไปในบ้าน แล้วพยุงแม่ขึ้นไปด้านบนโดยไม่สนใจเสียงของฉัน

โอ๊ยยย! ฉันกระทืบเท้าอย่างหงุดหงิด  ก่อนจะเดินมาทิ้งตัวลงที่โซฟา มันจะอะไรกันนักหนาฮะ ไอ้คชาเนี่ย!

ฉันมองไปรอบๆ อย่างครุ่นคิดว่าตัวเองควรทำอะไรต่อ ก่อนจะสะดุดตากับภาพวาดแจกันใบใหญ่ที่ติดอยู่ที่ฝาผนัง

...จริงสิ

ฉันลุกขึ้นจากโซฟาในทันที แล้วเดินไปรอบๆ บริเวณห้องโถงใหญ่ รวมทั้งห้องรับแขก และห้องนั่งเล่นที่อยู่ข้างๆ กัน

...น่าแปลกชะมัด

ที่นี่มีรูปภาพที่ใส่กรอบทั้งแบบตั้งตามชั้นตู้โชว์ และติดตามผนังเต็มไปหมด มีทั้งรูปแม่ของฉัน รูปพ่อของคชา หรือรูปวาดต่างๆ

ทั้งๆ ที่มีรูปเต็มไปหมด...แต่กลับไม่มีรูปของคชาแม้แต่น้อย!

ประหลาด...ประหลาดชัดๆ เลย

หมอนั่นเป็นลูกของบ้านนี่ แต่กลับไม่มีรูปของตัวเองอยู่เลย เป็นไปได้ยังไงกัน!

ระดับความหงุดหงิดของฉันเพิ่มขึ้นอย่างไม่มีเหตุผลเมื่อทุกอย่างมันขัดใจไปซะหมด ยิ่งอยากรู้เท่าไหร่ก็ยิ่งหาคำตอบไม่เจอ หมอนั่นต้องการให้ฉันประสาทตายจริงๆ ก่อนใช่มั้ย ถึงจะโผล่มาให้ฉันเจอน่ะ!

ฉันออกจากบ้านมาโดยที่ไม่ได้บอกคุณน้าป่านด้วยซ้ำ ฉันจงใจที่จะไม่บอกเองล่ะ เพราะท่าทีของคุณน้าก่อนหน้านี้ อาจจะทำให้ฉันหลุดปากพูดไม่ดีกับคุณน้าออกไปก็ได้

“นี่ค่ะ” ฉันยื่นเงินให้กับคนขับรถแท็กซี่ เมื่อมันมาจอดลงตรงหน้าหอ ระหว่างที่ฉันกำลังจะลงจากรถ ฉันก็เห็นใครบางคนกำลังเดินออกมาจากหอ นั่นมัน...เอเจ

ฉันจะไม่ใส่ใจเลย ถ้าหากข้างๆ หมอนั่นไม่ได้มีผู้หญิงเดินออกมาด้วย ฉันคว้าประตูรถให้ปิดลงตามเดิม โดยที่ตัวเองยังไม่ได้ลงจากรถ ยิ่งทั้งสองคนนั้นเดินเข้ามาใกล้เท่าไหร่ ฉันก็เห็นใบหน้าของผู้หญิงคนนั้นชัดเจนขึ้น

...O.O!

แตงโม! ผู้หญิงนั้นคือแตงโม!

ฉันมองตามสองคนนั้นไปอย่างตกตะลึง! รู้ตัวอีกทีก็เมื่อคนขับแท็กซี่หันมามองฉัน พอดีกับที่ทั้งสองคนนั้นขึ้นรถ แล้วขับออกไปจากหอนี้

บรืนนน!                 

เสียงรถของเอเจ ทำให้ฉันดึงสติตัวเองกลับมาได้ ฉันตบเบาะรถอย่างลืมตัวก่อนจะชี้ไปที่รถของเอเจในทันที

“ตามรถคันนั้นไปค่ะ!

แม้คนขับแท็กซี่จะดูงุนงง แต่ก็ยอมออกรถแต่โดยดี อาจจะเพราะท่าทางที่ตกใจของฉันที่แสดงออกมา

...นี่ฉันพลาดอะไรไปอีก ผู้หญิงคนนั้นเป็นแตงโมไม่ผิดแน่ แต่ที่ฉันรู้จักแตงโมก็แค่ในฐานะแฟนเก่าของแอลและคชานี่ ไม่เคยมารู้ก่อนว่าแตงโมรู้จักเอเจด้วย!

แต่ว่ามันก็ไม่แปลกนี่ =_= ในเมื่อเอเจก็เป็นเพื่อนกับคชา ฉันลืมคิดเรื่องนี้ไปซะสนิทเลย!

ฉันอยากจะกัดลิ้นตัวเองตาย เมื่อเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองกำลังสงสัยคนอื่นจนคิดอะไรงี่เง่าไปเอง จะบอกให้พี่แท็กซี่เลี้ยวรถกลับก็สายเกินไปเมื่อรถได้ออกมาที่ถนนใหญ่เป็นที่เรียบร้อย ฉันเลยปล่อยเลยตามเลยให้แท็กซี่ขับรถตามรถของเอเจไปก่อน ก่อนจะพบว่าหมอนั่นขับมาทางถนนที่ฉันเริ่มคุ้นทางในช่วงนี้ และไม่นานรถก็จอดลงหน้าสถานที่แห่งหนึ่ง...

Babe Bean Coffee!

...ถึงจะบอกว่าร้านนี้อยู่ไม่ไกลจากหอเท่าไหร่ก็ตามเถอะ แต่ในเวลานี้สำหรับฉันมันช่างเป็นเรื่องน่าบังเอิญอย่างเหลือเชื่อที่เอเจมาที่นี่

ฉันสั่งให้แท็กซี่จอดรถห่างจากรถของเอเจ รอจนกระทั่งทั้งสองคนเข้าไปในร้าน ฉันถึงได้ลงจากรถ ก่อนจะเดินมายืนเก้ออยู่หน้าร้านเพราะไม่กล้าเข้าไป

ให้ตาย ให้ตายเถอะ! ฉันควรทำยังไงดีเนี่ย!

ฉันมองลอดกระจกเข้าไปในร้าน ดูเหมือนเอเจกับแตงโมจะไม่ได้ขึ้นไปบนชั้นลอยของร้าน ทั้งสองคนกำลังเลือกดูขนมที่มีขายอยู่ในมุมหนึ่งของร้าน ฉันดูให้แน่ใจว่าทั้งสองคนไม่ได้หันหน้ามาทางประตูด้านหน้าร้าน ฉันรีบทำเนียนเดินตามคนที่เพิ่งจะเปิดประตูเข้าไป ก่อนจะเดินไปนั่งลงตรงเก้าอี้ที่อยู่ใกล้สองคนนั้นมากที่สุด

ดีที่เก้าอี้ที่นี่ดีไซน์ให้มันเก๋ไก๋เหมาะกับร้าน คล้ายกับโซฟาตัวใหญ่ พนักพิงมันเลยสูงพอที่ฉันจะแน่ใจว่าพวกเขาไม่น่าจะเห็นฉันได้

“นายซื้อขนมปังอะไรตั้งเยอะแยะเนี่ย” ทำเลอันดีเยี่ยมของฉัน ทำให้ฉันได้ยินเสียงของแตงโมได้ไม่ยาก และคำว่าขนมปังของเธอ ก็ทำเอาใจฉันเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล ฉันได้ยินเสียงหัวเอเจหัวเราะออกมาเบาๆ ตามมา

“ซื้อไปฝากคนน่ะ”

“ฝากใคร ไม่ใช่เอาไปฝากสาวที่ไหนล่ะ”

“นั่นสิ J

“นี่!” ฉันได้ยินเสียงแตงโมตีเอเจ และเขาก็หัวเราะขึ้นมาอีกครั้ง บทสนทนาของทั้งสองคนทำให้ฉันกัดริมฝีปากตัวเองอย่างลืมตัว “นายจะนอกใจฉันซะแล้วเหรอ”

...!

“ฮ่าๆๆ ล้อเล่นน่า ^^” เสียงของทั้งสองคนดังเข้ามาใกล้ฉันมากขึ้น จนฉันรีบห่อตัวเพราะกลัวพวกเขาจะเห็น เอเจกับแตงโมเดินไปจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์ ก่อนที่ทั้งสองคนจะออกจากร้านไป

ฉันลุกขึ้นจากเก้าอี้ในทันที ฉันเดินไปยังมุมขนมของร้าน มองหาขนมปังที่มีคนเคยเอามาใส่ในล็อกเกอร์ของฉัน ก่อนจะพบว่ามันหายไปเป็นช่องโหว่ ราวกับเพิ่งมีใครมาหยิบไป ฉันหยิบมันมาถุงหนึ่งแล้วเดินไปยังเคาน์เตอร์ พร้อมกับยื่นให้พนักงาน

“ผู้ชายคนเมื่อกี้ซื้อขนมปังแบบนี้ไปใช่มั้ยคะ”

“คะ..คะ? O.O” พนักงานมองหน้าฉันด้วยความงุนงง แต่เมื่อเธอเห็นว่าฉันจ้องเขม็ง เลยหลุบสายตามองขนมปังในมือของฉัน ก่อนจะรีบพยักหน้าลง “ใช่ค่ะ”

“อ้อ...ขอบคุณค่ะ”

“...”

“ฉันเอาอันนี้อย่างเดียวค่ะ คิดตังค์ได้เลย”

 

แอ๊ด~

ฉันเปิดประตูเข้ามาในห้องตัวเอง คิ้วทั้งสองข้างของฉันยังคงขมวดเข้าหากัน และไม่มีทางที่จะแยกมันออกจากกันได้ตอนนี้ ฉันมองถุงขนมปังที่อยู่ในมือเพียงครู่เดียว ก็ปามันลงที่พื้นอย่างอารมณ์เสีย

นี่มันเรื่องบังเอิญหรืออะไรกันแน่...ถ้ามันเป็นเพราะความบังเอิญจริงๆ มันก็คงเป็นความบังเอิญบ้าบอที่ฉันอยากจะหัวเราะดังๆ สักที!

เอเจ...หมอนั่นไปที่ร้านนั่น ร้านที่ซีอานบอกฉันว่าคชาชอบไป และเขาก็เลือกซื้อขนมปังแบบเดียวกับที่มีคนเอามาใส่ไว้ในล็อกเกอร์ของฉัน แถมตอนที่เขาคุยกับแตงโม หมอนั่นยังบอกว่าจะเอาไปฝากใครสักคน

...แล้วการที่แตงโมพูดว่าเอเจจะนอกใจเธอคืออะไรกัน!

ฉันรู้...ฉันรู้ว่าฉันอาจจะระแวงเอเจไปเอง ตั้งแต่หมอนั่นทำท่าทางอึกอักตอนที่ฉันถามถึงคชาแล้ว แล้วไหนจะคำตอบที่เขาเล่ามา ดันตรงข้ามกับซีอานอีกล่ะ! ซ้ำแตงโมก็เป็นแฟนของคชาด้วยไม่ใช่เหรอ ถึงตอนนี้จะบอกว่าเลิกไปแล้วก็เถอะ

โอ๊ย! ฉันจะบ้าตาย!

ฉันล้มตัวลงนอนบนเตียงอย่างคิดอะไรไม่ออก ทุกอย่างตีกันยุ่งไปหมด แถมพอนึกถึงหน้าเอเจขึ้นมาตอนนี้ ฉันก็โมโหเขาอย่างไม่มีเหตุผล

ยอมรับก็ได้...ว่าอยู่ดีๆ ฉันก็คิดว่าหมอนั่นอาจจะเป็นคชาก็ได้

แล้วถ้าสมมติมันเป็นแบบนั้นจริงๆ หมอนั่นทำแบบนี้เพื่ออะไรกันแน่ เขาสนุกนักเหรอไง

ก๊อก ก๊อก!

ฉันเงยหน้าขึ้นมองประตูเมื่อได้ยินเสียงเคาะจากด้านนอก ก่อนจะเดินไปเปิดมันอย่างเอื่อยเฉื่อย แต่คนที่กำลังยืนอยู่หน้าห้องของฉันตอนนี้ ทำเอาอารมณ์ฉันขุ่นในทันที

Babe J” เอเจกำลังยืนยิ้มหน้าหล่อให้ฉัน แน่นอนว่าตอนนี้เขาอยู่คนเดียว ไม่ได้มีแตงโมข้างกายเหมือนครึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้ “ไปกินข้าวกันมั้ย”

“นายเพิ่งออกไปข้างนอกมาไม่ใช่เหรอ” เอเจขมวดคิ้วเล็กน้อยกับคำถามของฉัน แต่เขาก็พยักหน้าลงแต่โดยดี

ทำไมยิ่งเห็นหน้าหมอนี่แบบนี้ ฉันยิ่งโมโหนะ!

“แต่ยังไม่ได้กินข้าวนะ O.O

“แล้วออกไปไหนมาล่ะ”

“ไปซื้อของมาน่ะ”

“ซื้ออะไรมา” คิ้วของเขายิ่งขมวดเข้าหากันไปใหญ่ ก่อนที่เขาจะพูดเจือน้ำเสียงหัวเราะเล็กน้อย

“ซื้อของใช้เข้าห้องนิดหน่อย วันนี้มาแปลกนะเนี่ย ถามซะเยอะเชียว” หึๆ...

ขนมปังมันเป็นของใช้ของนายเหรอไง!

ฉันจ้องหน้าเอเจนิ่ง ยิ่งเห็นดวงตาคู่สวยที่กำลังกระพริบตาปริบๆ แล้วมองมาที่ฉัน ฉันก็ยิ่งอยากจะชกเขาเข้าสักที

“เอเจ”

O.O

“...อย่าให้ฉันรู้นะว่านายโกหกอะไรฉัน”

“...”

“เพราะนอกจากนายจะจีบฉันไม่สำเร็จแล้ว ฉันจะเกลียดนายไปตลอดชีวิต -_-“ เอเจเบิกตาโตกับคำพูดของฉัน ฉันจะปิดประตูใส่หน้าเขา แต่เขาก็รีบดันมันเอาไว้ไม่ให้ฉันปิด!

“ยูริ เธอพูดแบบนี้หมายความว่าไงเนี่ย!

“ปล่อยเลย! ฉันไม่อยากคุยกับนาย!” ฉันใช้แรงที่มีดันประตูเอาไว้ แต่แน่นอนว่าสู้แรงของเอเจไม่ได้ จนเรากลับมายืนเผชิญหน้ากันเหมือนเดิมอีกครั้ง “อะไรของนายอีก!

“เธอพูดอะไรเนี่ย ฉันไม่เข้าใจ O.O” ฉันใช้สายตาทิ่มแทงเอเจที่ทำหน้าไม่รู้เรื่องอะไร ประจวบกับที่ประตูของห้องที่อยู่เยื้องกับฉันถูกเปิดออกมา

ฉันหันไปมองซีอานที่เพิ่งออกมาจากห้อง เขาปิดประตูลงพลางยืนเฉยอยู่กับที่เมื่อเห็นเราทั้งสองคน ฉันเลื่อนสายตากลับมามองเอเจอีกครั้ง

“ฉันโกหกอะไรเธอยูริ ฉันงงเลยนะเนี่ย” ท่าทางของเอเจยิ่งทำเอาฉันหงุดหงิดจนอยากจะบ้าตาย!

“...ฉันเกลียดคนโกหกมาก และยิ่งเป็นคนที่ฉันเกลียดอยู่แล้วมาโกหกฉัน ฉันจะเกลียดจนถึงที่สุด”

“...”

“ถ้าน้องชายฉันมันยังไม่ตาย ฝากบอกด้วยก็แล้วกัน!

ปัง!

ฉันปิดประตูใส่หน้าเอเจอย่างรุนแรง ก่อนจะเดินมาทิ้งตัวลงที่เตียง...เป็นเอเจจริงๆ เหรอ ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย!

ก๊อก ก๊อก!

อะไรอีกเล่า!

ฉันเดินกลับไปที่ประตูอีกครั้งแล้วเปิดมันออก แต่คราวนี้กลับเป็นซีอานที่ยืนอยู่หน้าห้องฉันคนเดียว

“มีอะไร -_-

“...”

“ถ้าไม่มีฉันจะปิดประตูแล้วนะ”

“มี” คำตอบสั้นๆ ของซีอานทำเอาฉันค้อนมองเขา มือของซีอานข้างหนึ่งที่ซ่อนไว้ด้านหลัง ค่อยๆ ยื่นมาตรงหน้าฉัน พร้อมกับอีกมือของเขาที่จับมือฉันขึ้นมา

ในมือของซีอานมีขนมปังจากร้าน Babe Bean Coffee อยู่...ขนมปังแบบนี้อีกแล้ว!

เขายัดขนมปังลงที่มือของฉัน ก่อนจะปล่อยมือฉันให้เป็นอิสระ

“มีคนซื้อมาให้ฉัน ฉันเลยเอามันมาให้เธอ” ซีอานพูดแค่นั้น ก่อนจะหมุนตัวเดินตรงไปที่ลิฟท์อย่างไม่สนใจฉันอีก ปล่อยให้ฉันยืนอ้าปากค้างกับอารมณ์สับสนทำอะไรไม่ถูกของตัวเอง

พวกนายนี่มัน...

จะเล่นตลกกับฉันไปถึงไหนกัน! ไอ้บ้าเอ๊ยยย!


 

 


 

 









To be Continued









มุมทอล์ค *


สวัสดีค่าาา สวัสดีตอนเย็นๆ ทุกคน วู้วววว
กว่าจะโผล่หน้ามาได้นี่ ทุกคนลืมหน้ากันไปหมดแล้ว T T
555555 อยากจะบอกว่าาาา
เรียนจบแล้วค่า วู้ววววววววววววว!
ใกล้จะว่างแล้วค่ะ อีกนิดเดียว ยังมีอะไรที่ต้องสะสางนิดหน่อย 5555
หลังจากนี้จะได้ปั่นนิยายจริงจังซะทีค่ะ ฮือออ T T

สัญญาไว้ว่าจะมาลง Hidden Guy ให้อ่านกันอีกหนึ่งตอน
และก็เอามาลงให้แล้ววว แม้่ว่าจะปล่อยให้รอกันนานไปหน่อย TOT
ฮือออออ เก๊าขอโต้ดดดดดด

หลังจากนี้ก็จะต้องปั่นเก็ทตอนจบสักทีค่ะ
ปล่อยให้รอกันนานเกินไปแล้ววว ได้เวลาหนุ่มๆ สาวๆ
เขาจะลงเอยกันสักกกที <3



ตอนแรกว่าจะอัพ Hidden Guy พรุ่งนี้
แต่ลืมไปว่าวันนี้เก๊าจะบินไปยุ่น เลยรีบมาอัพก่อนเลยค่ะ TOT

กว่าจะกลับก็วันอาทิตย์นู่นแหนะะ เดี๋ยวจะปล่อยให้รอนานอีก
กลับจากยุ่นเมื่อไหร่ จะมาปั่นเก็ทแล้วน้าาา >___<


มาเข้าเรื่องกันหน่อยดีกว่า เกริ่นซะยาวเชียว 5555
สำหรับตอนนี้...หึๆ หุๆ โฮะๆๆๆ 5555555555
เอาล่ะสิยูริ มีอะไรให้คิดอีกแล้ว เจอหลักฐานเด็ดคาตาขนาดนี้
ใครอยากรู้ว่าจะเป็นยังไงต่อไป ต้องรอติดตามในหนังสือนะคะ 5555
บอกไว้เลยว่า เรื่องนี้ถ้าอ่านผ่านๆ หรือข้ามไปอ่านตอนจบเลย
รับรองว่า งง แน่นอนน >___< 55555

เพราะงั้นอยากรู้ว่าอะไรเป็นอะไร ต้องตั้ง่ใจอ่านกันให้ดีดี

ที่จริงแอบอยากลงให้จนจบเหมือนกันค่ะ TOT
แต่ไม่ได้จริงๆ ขอโทษด้วยนะคะ T___T

เอาไว้จะแต่งเรื่องใหม่มาชดเชยให้น้าาาา

วันนี้เม้าท์พอกรุบกริบ (ยาวเชียว ) 555555
คิดถึงทุกคนเลยยยยยยยยยยยยยยยยยย










อย่าลืมติดตามเรื่องนี้กันนะคะ !



1 เม้นท์ 1 กำลังใจเช่นเดิมม ^^
ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ




ไว้เจอกันตอนหน้าค่าาา

รักทุกคนนนนนนน
ม๊วฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ^3^





 
 













  



 

 
Matesoul my



 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

560 ความคิดเห็น

  1. #558 -sugushaha- (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 เมษายน 2557 / 16:31
    งื้ออออ ~ รออยู่นะคะ มันค้างอ่า แงๆ จะเข้ามาส่องทุ๊กวันเบยยย ~

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 8 เมษายน 2557 / 16:32
    #558
    0
  2. #556 daremdreamdum (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มีนาคม 2557 / 11:38
    รออยู่นะคะ
    #556
    0
  3. #555 baeji (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 มีนาคม 2557 / 17:32
    รอเล่มนะคะ อยากให้ออกไวๆมากๆ
    เรื่องนี้ปมเยอะแยะไปหมด
    #555
    0
  4. #553 Eyp (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มีนาคม 2557 / 19:01
    รออ่านเปนเล่มไม่ไหวแล้วววว

    ซื้อแน่นอนไม่ต้องคิดนาน
    #553
    0
  5. #552 AhhaNoob (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มีนาคม 2557 / 10:24
    จะบ้าตามยูริแล้ว 5555
    #552
    0
  6. #551 pp-praw (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 มีนาคม 2557 / 21:37
    มีลับลมคมในเยอะนะเรื่องนี้ อ๊ากกก
    #551
    0
  7. #550 tammynalag (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 มีนาคม 2557 / 20:00
    เดาว่าเรื่องนี้ต้องหักมุมหลายตลบแน่เลยอ่ะตอนจบ แต่หนูชอบนิยายแนวนี้มากที่สุดเลยค่ะ มีเรื่องลึกรัก เอ๊ย!ลึกลับให้ได้ลุ้นกันแทบทุกตอน อืม คชาเป็นพระเอกรึป่าวคะ หนูว่าไม่แน่คชาอาจเป็น1ในเหล่า4หนุ่มหล่อนี้ก็เป็นได้ ตั้งแต่อ่านเรื่องนี้มาหนูชอบแอลกับซีอานที่สุดชองที่สุดของที่สุดๆๆๆๆๆเลยค่ะ เป็นผู้ชานในสเป๊กเลย เงียบๆ เย็นชา แต่แอบกวน หึๆ ถ้าคชาแฝงตัวอยู่ใน4หนุ่มจริง หนูจะสงสัยผู้ชายสุดหล่อ+ฟินสองคนนี้เป็นคนแรกเลย อ๊ายยยยย > <
    #550
    0
  8. #549 jennyha (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 มีนาคม 2557 / 00:29
    โคตรงง บอกตามตรง ค๙าต้องการไร ทำไมป้าไม่ยอม โอ๊ยย ออกเล่นเร็วๆนะคะ
    #549
    0
  9. #546 punchnarak (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 22:21
    สรุปแล้ว ใครเป็นใคร 55555555
    #546
    0
  10. #545 winny (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 20:33
    งงไปหมดแล้วเนี่ย สงสัยไปซะทุกอย่าง
    #545
    0
  11. #544 แอม (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 20:18
    โอ๊ยยยยย อยากรู้ความจิงแล้วววว ออกเป็นเล่มไวไวนะค่ะ ชอบมากๆๆๆ
    #544
    0
  12. #543 wathanyamewlucy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 19:41
    อะไรกันนนน >O< ทำไมถึงเข้าห้องคชาไม่ได้ ฮะ! ยัยน้าป่านน  >O<^^^ ห้องล็อคไว้ก็ถีบประตูให้พังไปเลยยูริ >[]< ไม่ก็งัดประตูก็ได้นะยูริ(นั่นมันโจรแล้ววว) แล้วทำไมถึงไม่มีรูปคชาในกรอปรูปที่บ้านเลยสักกรอบล่ะ ? หรือว่า...คชาไม่ได้มีตัวตนตั้งแต่แรกแล้ว O_O หรือว่าคชาตายไปแล้ว!(ตรรกะอะไรของหล่อน -_-;;) ไม่มีรูปคชาที่มันชัดบ้างเหรอ อย่างนี้กว่ายูริจะหาคชาเจอก็คงชาติหน้าแล้วล่ะมั้งงง O> แม้กระทั่ง...ขนมปังก็ยังเป็นปมได้แง้ะ!? =_+ เดาไม่ออกแล้วอ่ะะะะ ว่าตอนนี้ใครจะได้เป็นพระเอก *-* #อยากให้เป็น ซีอาน \>//
    #ง่าาาา ลงตอนนี้ตอนสุดท้ายแล้วจริงๆเหรอ TOT ?? อยากอ่านเพิ่มอีกสักตอนจัง T.,T 
    #เล่มนี้รอซื้อแน่นอนค่ะ ! อยากให้ตีพิมพ์ไวๆ *O*
    #เดินทางไปยุ่นอย่างปลอดภัยนะคะ ^^


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 12 มีนาคม 2557 / 19:50
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 13 มีนาคม 2557 / 08:43
    #543
    0
  13. #542 orpicuew (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 19:40
    มีแต่คนหน้าสงสัยอ่ะ ปวดหัวแทนยูริแล้วเนี่ย
    #542
    0
  14. #541 054965742 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 19:07
    ทำไมพวกนี้ชอบทำตัวให้น่าสงสัยกันจัง @_@
    #541
    0
  15. #539 femalezii_ying (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 18:31
    น้องออม อ่า ค้างอ่ะ
    #539
    0
  16. #538 siriyakorneye (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 17:48
    เย้ รอเรื่องนี้ในรูปเล่มนะคะ ซื้อแน่นอน > < 
    เดินทางโดยสวัสดิภาพนะคะ พี่ออม #บอกล่วงหน้า5555555
    #538
    0
  17. #537 mizuuki (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 17:39
    โอ้! แม้แต่ขนมปัง พี่ออมยังเอามาเป็นปมให้คนอ่านมึนหัวได้ 55555
    จะรอซื้อเป็นรูปเล่มนะค๊าา >๐<
    #537
    0
  18. #536 After School (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 17:38
    กรี๊ดดดดดดดดดดด น่าติดตามมมม >O
    #536
    0