★ Doubtful! ♥ สืบรักเสี่ยงใจ วุ่นรักร้ายนายตัวดี ☆★

ตอนที่ 9 : Chapter 8 ☆ ' P '

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,699
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    6 ต.ค. 54










Chapter 8 ' P '


 





            เกิดเป็นแฟนแฟร์มันช่างอาภัพยิ่งนัก...

                บุญมีแต่กรรมบัง เกิดมามีครอบครัวที่อบอุ่น ฐานะทางบ้านก็โอเค การเรียนก็ไม่ได้ย่ำแย่อะไร แต่ทำไม...ฉันถึงไม่เคยดวงดีเรื่องเพื่อนเลยนะ!

                เด็กโรงเรียนนี้ไม่เคยคิดจะรับฉันเป็นเพื่อนจริงๆใช่มั้ยเนี่ย!

                ทำไมเธอมายืนอยู่คนเดียวล่ะญาศิตา ฉันยิ้มเจื่อนๆให้อาจารย์ เมื่อเพื่อนๆคนอื่นต่างพากันจับกลุ่มของตัวเองแล้วแยกกันไปคนละมุม เพื่อนั่งทำตุ๊กตาพวงกุญแจของวิชาเย็บปักถักร้อยส่งอาจารย์ มีแค่ฉันที่ยืนเอ๋ออยู่ตรงนี้เพราะไม่รู้เรื่อง ก็เลยไม่มีกลุ่มอยู่นี่ล่ะ T^T       

                เธอมาใหม่ใช่มั้ย ยังไม่มีกลุ่มอยู่เหรอ ฉันส่ายหน้าเบาๆ อาจารย์ถึงกับขมวดคิ้วมองฉัน

                อาจารย์สวัสดีครับ ^O^!” ทั้งฉันและอาจารย์หันไปตามเสียงของคนที่เพิ่งจะเดินเข้าห้องเรียนมา

                มีอยู่คนเดียวนั่นล่ะ มาสายเป็นประจำ...เอิร์ธไงล่ะ

                เธอมาสายตลอดเลยนะ

                ขอโทษครับอาจารย์ ^^~ อ้าว...แฟนแฟร์ เอิร์ธหันมามองฉันอย่างประหลาดใจ

                ทำไมมายืนอยู่นี่ล่ะ

                ฉันไม่มีกลุ่ม ^^;” เอิร์ธถึงกับหน้าเหวอไปทันที ฉันพูดผิดตรงไหนล่ะ ก็ฉันไม่มีกลุ่มจริงๆนี่ ฮือๆ

                อาจารย์! ให้ญาศิตาอยู่กลุ่มผมได้มั้ยครับ

                กลุ่มเธอเป็นผู้ชายหมดเลยนะ

                ไม่เห็นจะเกี่ยวเลยครับอาจารย์!” เหมือนอาจารย์กลัวฉันจะลำบากใจยังไงก็ไม่รู้

                เธอจะไปขอคนอื่นอยู่กลุ่ม หรือจะอยู่กลุ่มนี้ล่ะญาศิตา

                ยะ...ยังไงก็ได้ค่ะ ^^;”

                งั้นให้อยู่กับผมนี่ล่ะ เอิร์ธคว้าข้อมือฉันเอาไว้แล้วยิ้มแฉ่งให้อาจารย์ ฉันเห็นอาจารย์ถึงกับส่ายหัวด้วยความเอือมระอาพร้อมกับบ่นพึมพำอะไรบางอย่างที่ฉันได้ยินชัดเต็มสองรูหู

                ...จะได้คะแนนน้อยก็เพราะอยู่กับพวกนี้นี่ล่ะ เวรกรรม T^T เปลี่ยนใจทันมั้ยเนี่ย!

                เอิร์ธลากฉันมานั่งตรงกลุ่มผู้ชายที่กำลังนั่งคุยอะไรกันอยู่สามคน เขานั่งลงกับพื้นก่อนแล้วดึงฉันนั่งลงข้างๆเขา ทุกคนในกลุ่มหันมามองฉันทันที

                เชื่อมั้ย...ผู้ชายในห้องเรียนตัวเอง ชื่อบางคนฉันยังไม่รู้เลย T^T

                แฟนแฟร์อยู่กลุ่มเดียวกับเรานะ!” เสียงเฮของผู้ชายสามคนดังขึ้น จนคนอื่นในห้องหันมามองพวกเรา

                แฟนแฟร์ทำเลยครับ พวกเราทำไม่เป็น!” พูดแค่นั้นก็ดันถุงอุปกรณ์ที่วางอยู่ตรงหน้ามาใกล้ฉัน

                TOT อยากร้องไห้! รู้งี้ฉันขอไปอยู่กลุ่มเดียวกับชาจีนก็ดีหรอก!

                ฉันหันไปมองเอิร์ธอย่างขอความช่วยเหลือ แต่เขากลับไม่รับรู้ถึงสายตาของฉัน แถมยังคุยกับเพื่อนกลุ่มเดียวกันอย่างสนุกสนานอีกต่างหาก ฉันก็เลยต้องนั่งทำอยู่คนเดียว T^T ทำก็ทำไม่เป็น จนต้องหันไปถามกลุ่มข้างๆเป็นสิบๆรอบแล้วเนี่ย!

                เบื่อจัง -_-“ ฉันหันไปมองเอิร์ธที่พูดขึ้น ตอนนี้ฉันใช้ให้พวกผู้ชายช่วยกันตัดผ้าเป็นส่วนๆ แค่เล็กๆน้อยๆยังทำท่าอิดออดไม่อยากจะทำกันใหญ่ ดูฉันสิ T^T นั่งเย็บมั่วซั่วไปหมด แถมยังต้องเอานุ่นยัดไอ้ตุ๊กตาตัวเล็เท่าฝ่ามืออีกเนี่ย ลำบาจะตายชักแล้ว!

                ไม่อยากทำแล้วอ่ะ เลิกทำดีมั้ยแฟนแฟร์

                “-_-“ ฉันเอือมระอากับเขาจริงๆนะ เฮ้อ

                ถ้านายไม่อยากทำวางไว้ก็ได้ เดี๋ยวฉันตัดเอง เขามองหน้าฉันอยู่ครู่ใหญ่แล้วส่ายหน้ารัว

                ไม่เอา ถ้าเธอทำ ฉันก็จะช่วยเธอ ^^” เอิร์ธยิ้มให้ฉันจนตาหยีแล้วก้มหน้าก้มตาใช้กรรไกรตัดผ้าต่อไป ฉันเองก็พยายามเอาเข็มทิ่มไอ้เศษผ้าเล็กๆนี่ไม่หยุด

                เย็บมั่วไปหมดแล้ว TOT

                โอ๊ย!” ซุ่มซ่ามอีกแล้วแฟนแฟร์!

                ฉันปล่อยเข็มที่อยู่ในมือลงพื้นทันที เมื่อกี้ฉันทิ่มไม่ทันดู เข็มแทงเข้าไปที่นิ้วฉันเลย ฮือๆๆ T^T

                อ้าวว แฟนแฟร์ O.O” เอิร์ธหันมามองฉันอย่างตกใจ เมื่อเห็นว่าเลือดฉันไหล เขาวางกรรไกลลงพื้นแล้วลุกขึ้นยืน ก่อนจะฉุดฉันลุกขึ้นตามมาด้วย

                อะไรของนายน่ะเอิร์ธ

                เธอเลือดไหล ไปห้องพยาบาลกัน!” แผลเท่าขี้มด! แค่เข็มแทงเนี่ยนะ!

                เอากระดาษทิชชู่เช็ดก็พอมั้ง -_-“

                ไม่ได้!” เอิร์ธลากฉันไปหาอาจารย์ที่ยืนอยู่หน้าห้องทันที

                อาจารย์ครับ ญาศิตาโดนเข็มแทง ผมพาไปห้องพยาบาลนะ

                เข็มแทง? อาจารย์มองมาที่มือข้างที่ถูกเข็มแทงของฉัน แล้วขมวดคิ้วทันที

                ต้องไปห้องพยาบาลเลยเหรอ

                เดี๋ยวแผลติดเชื้อครับ!” ทั้งฉันและอาจายร์ถึงกับเงียบ -_- จนสุดท้ายอาจารย์ก็ถอนหายใจออกมาแล้วพยักหน้าลงจนได้

                รีบๆกลับมาล่ะ เอิร์ธยิ้มกว้างให้อาจารย์ ก่อนจะลากฉันลงมาจากตึกพลางฮัมเพลงไปตลอดทางอย่างอารมณ์ดี

                แต่...ดะ...เดี๋ยวนะ! นี่มันไม่ใช่ทางไปห้องพยาบาลนี่!

                เดี๋ยวเอิร์ธ!” ฉันขืนตัวหยุดยืนอยู่กับที่ จนเอิร์ธต้องหันมามองฉัน

                นายจะพาฉันไปไหนน่ะ

                ไปห้องชมรมฉันไง ^O^” นี่ฉันโดนเขาหลอกให้ออกมาด้วยเหรอเนี่ย!

                ไหนนายบอกจะพาฉันไปทำแผลไงเอิร์ธ

                โหย แผลแค่นี้ที่ห้องชมรมฉันก็ทำได้หรอก ฉันเบื่อจะแย่อยู่แล้ว T^T ไปห้องชมรมกันดีกว่า!” เขาไม่ฟังฉันพูดอะไรทั้งสิ้น แล้วลากฉันเดินต่อไปทันที

                บ้าจริงเลย T^T นายหลอกให้ฉันโดดเรียนเป็นเพื่อนนายเหรอเนี่ย

                แล้วงานล่ะเอิร์ธ

                โหย มันไม่ได้ส่งวันนี้ซะหน่อยน่า ค่อยทำก็ได้ ทำไมเขาถึงเป็นคนแบบนี้เนี่ย!             

                เอิร์ธลากฉันมาหยุดอยู่หน้าห้องชมรมของเขา ก่อนที่เขาจะหยิบกุญแจจากไหนกระเป๋ากางเกงขึ้นมาไข แล้วเปิดประตูห้องชมรมเข้าไป

                อ้าว O.O”

                มีคนอยู่ในห้องชมรมอยู่แล้ว...อาร์ตี้ เขาหันเก้าอี้หน้าคอมที่เขานั่งอยู่มาทางด้านหน้าประตูที่ฉันกับเอิร์ธยืนอยู่

                แกไม่มีเรียนเหรอวะตี้

                อาจารย์ให้ส่งงานก็ปล่อยแล้ว...แกนั่นล่ะ มาได้ไง อาร์ตี้เหลือบมองฉัน และเมื่อสายตาของเราประสานกัน เขาก็ยกยิ้มอย่างที่เขาชอบทำให้

                ฉันพาแฟนแฟร์มาทำแผล ข้ออ้างๆชัด! นายอยากโดดเรียนมากกว่านะเอิร์ธ

                ฉันยกมือขึ้นจับผมตัวเองเพราะทำตัวไม่ถูกทุกทีเวลาอยู่ต่อหน้าพวกเขาพร้อมๆกัน เอิร์ธลากฉันไปนั่งที่เก้าอี้ตัวหนึ่งแล้วหยิบกระดาษทิชชู่ทั้งมวนมาให้ฉัน

                เธอเช็ดเลือดไปก่อนละกันแฟนแฟร์ เดี๋ยวฉันหาเบตาดีนกับพาสเตอร์ปิดแผลให้

                ไม่เป็นไรหรอกเอิร์ธ แค่เช็ดก็พอแล้ว

                เถอะน่า~ เผื่ออาจารย์เห็น เขาจะได้ไม่หาว่าฉันโกหก มันผิดตั้งแต่เราออกมาแล้วจะไม่กลับเข้าไปเรียนแล้วล่ะเอิร์ธ T^T

                ฉันเอากระดาษทิชชู่เช็ดเลือดพลางมองตามเอิร์ธที่กำลังเดินไปเปิดลิ้นชักแล้วค้นหาอะไรสักอย่างในนั้น ก่อนที่เขาจะหยิบเบตาดีนกับกล่องพาสเตอร์ปิดแผลออกมา

                เจอแล้ว ^O^” เอิร์ธเดินกลับมาหาฉัน แล้ววางมันไว้บนโต๊ะตรงหน้าฉัน

                เดี๋ยวฉันทำให้!”

                ครืด ครืด ~ ครืด ครืด~

                เขาชะงักไปเมื่อเสียงโทรศัพท์ของตัวเองสั่นขึ้นมา เอิร์ธหยิบมันออกมาจากกระเป๋ากางเกงตัวเองก่อนจะขมวดคิ้วขึ้นมา

                แม่โทรมาทำไมเนี่ย เขาหันไปหาอาร์ตี้ที่ยังคงนั่งอยู่ที่เดิม

                ไอ้ตี้ แกมาทำแผลให้แฟนแฟร์แทนฉันหน่อยดิ เดี๋ยวฉันไปคุยโทรศัพท์ก่อน พูดจบแค่นั้นเอิร์ธก็เปิดประตูชมรมออกไปข้างนอกทันที ฉันหันไปมองอาร์ตี้ที่กำลังมองมาที่ฉันอยู่

                ฉัน...ไม่ชอบอยู่กับเขาสองคนเลย T^T มันรู้สึกยังไงไม่รู้ ฮือๆๆ

                ฉะ...ฉันทำเองก็ได้ ฉันบอกอาร์ตี้ แต่เขากลับไม่สนใจที่ฉันพูดแล้วเดินมาเลื่อนเก้าอี้ที่อยู่ข้างๆฉัน ก่อนจะนั่งลงไป

                ฉันทำตามที่ไอ้เอิร์ธสั่ง พูดแค่นั้นเขาก็คว้ามือข้างนั้นของฉันไป

                ไปโดนอะไรมา

                แค่เข็มจิ้มเอง ไม่เป็นอะไรเลย แผลเท่านี้ไม่ได้กระเทือนฉันเลยแม้แต่นิด เด็กประถมมันยังไม่กลัวเลย

                ฉันได้ยินเสียงอาร์ตี้หัวเราะเบาๆ ก่อนที่เขาจะหยิบกระดาษทิชชู่มาซับเลือดให้ฉันอีกครั้ง แล้วหยดเบตาดีนลงบนแผลฉัน จัดการติดพาสเตอร์ให้เสร็จสรรพ

                ลายนี้เหมาะกับเธอดีนะ ฉันก้มมองลายพาสเตอร์ที่เขาเป็นคนแปะให้ มันเป็นลายการ์ตูนรูปหมีแพนด้า

                ฉันเหมือนหมีแพนด้าเหรอ -_-“

                เปล่า

                ...?

                มันน่ารักดี

                “-O-/////” ฉันถึงกับหน้าเหวอมองอาร์ตี้ที่ยังคงไม่ได้สบตาฉันอยู่ในตอนนี้ และพอเขาเงยหน้าขึ้นมา ฉันก็รีบหลุบสายตาไปทางอื่นทันที!

                ขอร้องล่ะ...อย่าพูดอะไรแบบนี้เลย ฮือออออ T/////T

                เสร็จแล้ว เขาปล่อยมือออกจากมือฉัน นัยต์ตานิ่งสนิทแต่ดึงดูดของอาร์ตี้ยังคงจ้องมองมาที่ฉัน จนทำให้ฉันรู้สึกร้อนๆหนาวๆแบบแปลกๆ ไม่รู้จะเอามือไปเก็บไว้ที่ไหนดี

                เขาเป็นผู้ชายที่กระตุกต่อมความรู้สึกผู้หญิงได้มากจริงๆนะ ฉันไม่อยากอยู่กับเขาสองคนแล้ว ฮือๆ

                ไม่สบายหายแล้วนะ? เขาถามฉัน ฉันจึงพยักหน้าเออออไปตามเรื่องตามราว

                ฉันสบายดีมาตั้งนานแล้ว ที่ไปห้องพยาบาลวันนั้นเพราะฉันเจอ...

                โอ้ย ไม่เอา! ไม่พูดแล้ว T^T อุตส่าห์อยู่รอดปลอดภัยมาแล้ว ฉันต้องไม่นึกถึง เดี๋ยวกลับมาให้เจออีกทำไงล่ะ

                ดีแล้ว อาร์ตี้ยกยิ้มบางๆให้ฉัน ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินเข้าไปที่ห้องน้ำ

                ฉันถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วเอามือแนบแก้มตัวเอง

                หล่ออันตราย เรื่องที่ได้ยินมาก็อันตราย ท่าทางก็อันตรายต่อหัวใจฉันอีก! แย่ที่สุดเลย T_T

                ฉันลุกขึ้นพลางหยิบขวดเบตาดีนกับพลาสเตอร์เดินไปที่ลิ้นชักที่เอิร์ธไปหยิบมันออกมา กะจะเป็นคนเก็บให้เข้าที่ ฉันเปิดลิ้นชักนั้นออกมาแล้วเก็บให้มันเข้าที่ แต่ระหว่างที่ฉันกำลังจะเลื่อนมันปิดเข้าไป สายตาของฉันก็ไปสะดุดกับอะไรบางอย่างที่อยู่ด้านในสุดของลิ้นชัก โดยมีของกระจุกกระจิกหลายๆอย่างวางบังมันไว้จนฉันเห็นเพียงแค่บางส่วน แต่เพราะไอ้บางส่วนที่ฉันว่านั่นล่ะ...มันทำให้ฉันรู้สึกคุ้นตาอย่างบอกไม่ถูก!

                ฉันกวาดของที่บังมันอยู่ออก ก่อนจะหยิบมันขึ้นมาดู

                O.O!!

                ฉันถึงกับนิ่งไปด้วยความงุนงงและตกใจเมื่อเห็นสิ่งที่ฉันกำลังถืออยู่ในมือตัวเองตอนนี้!

                สิ่งที่อยู่ในมือของฉันตอนนี้คือ...นาฬิกาข้อมือ ดูก็รู้ว่าเป็นนาฬิกาข้อมือแสตนเลสราคาแพงหูฉี่ แม้ว่ามันจะดูใหม่ไม่มากก็ตาม มันคงไม่เป็นที่สนใจของฉันถ้าหากว่าสิ่งที่ฉันมองเห็นก่อนที่จะหยิบมันขึ้นมา คือตัวอักษรที่ถูกสลักไว้ที่สายนาฬิกาแสตนเลสนี่ต่างหาก!

                ตัวอักษร P ในภาษาอังกฤษ!!

                มันไม่ใช่ตัวอักษร P ทั่วไปแบบธรรมดา แต่มันเป็นตัว P ที่มีเพชรเม็ดเล็กๆสองเม็ดฝังอยู่ที่ส่วนโค้งด้านหน้าของตัว P และมีมงกุฎอันเล็กๆสลักอยู่บนหัวมุมตัว P ด้านซ้ายมือด้วยเช่นกัน

                ลองไปถามเด็กโรงเรียนเก่าฉันดูสิ...ใครดูก็รู้แล้วว่าสัญลักษณ์แบบนี้มีไอ้เจ้าชายที่ชื่อ ปริ้นซ์คนเดียวเท่านั้นล่ะที่จะใช้มัน!

                พวงกุญแจของหมอนั่นที่ยังอยู่กับฉันก็เป็นตัว P ที่ถูกสลักแบบนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างที่หมอนั่นสั่งทำขึ้นมา มันจะเป็นของชิ้นเดียวที่มีในโลกและเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวเขาทั้งนั้น

                แล้วทำไม...ของของปริ้นซ์ ถึงมาอยู่ในห้องชมรมของสามคนนี้ได้กัน?!

                แอ๊ด~

                เสียงประตูห้องน้ำถูกเปิดออก จนฉันต้องรีบยัดมันกลับไปไว้ที่เดิมแล้วปิดลิ้นชักลงทันที! และเมื่อฉันหันไปมองก็พบว่าอาร์ตี้ยืนมองฉันอยู่ที่หน้าห้องน้ำ

                ฉัน...เอาเบตาดีนกับพาสเตอร์เก็บให้แล้วนะ ^^;” เขาจะฆ่าฉันมั้ย TOT ฮือๆๆ

                อ่าฮะ เขาตอบแค่นั้น แล้วเดินมาตรงหน้าฉัน

                จะเล่นคอมมั้ย เล่นเครื่องฉันก่อนก็ได้นะ

                ไม่เป็นไรดีกว่า ^^;” ฉันยิ้มเจื่อนๆให้อาร์ตี้แล้วเบี่ยงตัวเดินกลับมานั่งรอที่เก้าอี้ตัวเดิม อาร์ตี้มองตามฉันมา และพอฉันหันไปสบตากับเขาอีกครั้ง เขาก็ยิ้มให้ฉันแล้วกลับไปสนใจกับคอมพิวเตอร์ตรงหน้าต่อ

                ฉันแอบถอนหายใจออกมาเบาๆ พลางยกมือขึ้นทาบที่หัวใจตัวเอง

                ตึกๆ ตึกๆ...

                ใจเต้นแรงมากเลย...เมื่อกี้ฉันตกใจจริงๆนะ ฮือๆ

                ฉันหันไปมองลิ้นชักชั้นนั้นอีกครั้ง ก่อนที่คิ้วของฉันจะขมวดเข้าหากันอย่างไม่รู้ตัว

                ฉันสงสัยมากจริงๆนะ...ทำไมของของปริ้นซ์ ถึงมาอยู่ที่นี่ได้?

 

                เลิกเรียนปุ๊บ ฉันก็ขึ้นแท็กซี่กลับบ้านทันที

                เชื่อมั้ยว่าจนถึงตอนนี้ฉันก็ยังข้องใจเรื่องนาฬิกานั่น ฉันมั่นใจจริงๆนะว่ามันเป็นของปริ้นซ์ รูปสลักตัว P แบบนั้นมันต้องเป็นของเขาแน่ๆอยู่แล้ว!

                ทำไมสามคนนั้นถึงมีของแบบนั้นอยู่ด้วย? พวกเขารู้จักกันเหรอ?

                ไม่นี่...วันที่ฉันไปเจอปริ้นซ์ที่ห้าง ก็ไม่เห็นพวกเขาจะมีท่าทีอะไรว่าจะรู้จักปริ้นซ์เลยไม่ใช่เหรอ?

                นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย T^T

                นี่ค่ะ ฉันยื่นเงินจ่ายให้แท็กซี่ ก่อนจะลงมาจากรถ และระหว่างที่ฉันกำลังควานหากุญแจในกระเป๋าตัวเอง ฉันก็ถึงกับชะงักไปทันที เมื่อในระยะสายตาของฉันกลับมองเห็นใครบางคนยืนพิงรั้วหน้าบ้านฉันรอฉันอยู่

                O.O

                ปริ้นซ์!...เขามาทำอะไรที่นี่!

                ฉันไม่แปลกใจหรอกที่เขารู้บ้านฉัน เพราะตอนนั้นที่เราเรียนพิเศษด้วยกัน แม่เขาก็เคยมาส่งฉัน แต่ที่ฉันแปลกใจคือ...ทำไมอยู่ดีๆเขาถึงมาหาฉันต่างหาก ทั้งๆที่ไม่เคยโผล่หัวมาให้ฉันเห็นเลย!

                ปริ้นซ์เดินยิ้มบางๆเข้ามาหาฉันที่ยืนนิ่งอยู่หน้าประตูบ้านตัวเอง

                ...นายมาทำอะไรที่นี่

                ฉันมาหาเธอนั่นล่ะแฟนแฟร์ ^^”

                ... มาหาฉัน? หมอนี่จะมาหาฉันทำไมกัน

                ฉันรู้ว่าโทรหาเธอเธอก็คงไม่รับสายฉันใช่มั้ยล่ะ ฮะๆ เพราะงั้นฉันก็เลยมารอเจอเธอที่นี่ดีกว่า ปริ้นซ์พูดพลางยิ้มให้ฉันเหมือนสิ่งที่เขาพูดไม่มีอะไรน่าผิดปกติ

                บอกแล้ว...เขาเป็นผู้ชายที่ด้านได้ชนะเลิศเลยล่ะ!

                ฉัน...จะมาเอาพวงกุญแจฉันคืนน่ะ ที่ฉันลืมไว้ตอนนั้นไง ฉันถึงกับขมวดคิ้วทันทีกับคำพูดของเขา

                ...ตั้งแต่เกิดเรื่องนั้นขึ้น เขาก็ไม่ได้ติดต่อฉันมา แถมไม่เห็นจะสนใจที่จะเอามันคืนเลยสักนิด แล้วอยู่ดีๆเกิดนึกบ้าอะไรขึ้นมา ถึงอยากได้มันคืนตอนนี้?

                หัวสมองของฉันเริ่มคาดการและคิดอะไรเองจนมั่วไปหมด ยิ่งกับเหตุการณ์ที่ฉันเจอมาวันนี้แล้ว ฉันก็เอามาโยงกันมั่วเองไปหมด

                ฉันคิดไปเองรึเปล่า?...ปริ้นซ์มาขอพวงกุญแจคืนจากฉัน หลังจากที่เห็นว่าฉันอยู่กับสามคนนั้น?

                หรือฉันจะคิดอะไรมากไปเอง?

                ทำไมนายถึงมาเอามันคืนไปตอนนี้ล่ะ

                ก็...ฉันเพิ่งนึกได้นี่นา ^^” เขายังคงยิ้มให้ฉันแบบไม่มีความผิดปกติอะไรเลยสักนิด

                พวงกุญแจเขาก็ยังอยู่ในกระเป๋าฉันนะ...แต่ไม่รู้ทำไม ความรู้สึกฉันเหมือนมันมีอะไรบางอย่าง...

                ...ฉันทิ้งไปแล้ว

                ... ปริ้นซ์ถึงกับเงียบไป

                ถ้านายไม่โง่หรือแกล้งโง่เกินไป นายคงรู้ว่าฉันเกลียดนายมากขนาดไหน เพราะฉะนั้นไม่มีความจำเป็นที่ฉันจะเก็บของๆนายไว้ที่ฉัน ฉันจ้องหน้าเขานิ่ง ไม่ได้แสดงความผิดปกติอะไรออกไปทั้งสิ้น ทั้งๆที่พวงกุญแจอันนั้นมันยังนอนเล่นอยู่ในกระเป๋าฉันอยู่จนถึงตอนนี้

                ฉันคงหามันมาคืนนายไม่ได้ ขอโทษละกัน ฉันแกล้งกระแทกเสียงใส่ในคำพูดสุดท้าย ปริ้นซ์ที่เงียบไปค่อยๆยกยิ้มบางๆให้ฉันแล้วส่ายหน้าเบาๆ

                ไม่เป็นไรหรอก ^^”

                ...

                ฉันแค่อยากได้มันคืน แต่ถ้าหายไปแล้วก็ไม่เป็นไร

                อือ โทษที ฉันพูดแค่นั้นก็หันหนีเขาไปไขกุญแจบ้านเตรียมจะเปิดประตูเข้าไป

                แฟนแฟร์ ฉันชะงักไปแล้วหันกลับไปมองเขาอีกครั้ง

                เธอทิ้งไปแล้วจริงๆเหรอ ฉันถึงกับงุนงงเมื่อเขาถามย้ำฉันอีกครั้ง

                ...อือ ฉันพูดแค่นั้นปริ้นซ์ก็ยกยิ้มให้ฉันมากขึ้น

                ไม่เป็นไร ขอบใจนะ ฉันไปล่ะ ^^” ปริ้นซ์ยกมือบายๆฉันแบบไม่เต็มมือ พลางเดินออกไปจากหน้าบ้านฉัน ทิ้งให้ฉันยืนมองตามเขาด้วยความรู้สึกที่ฉันเองก็บอกไม่ถูก

                หนึ่งความรู้สึกที่ชัดเจนของฉันคือ...มันดูไม่ปกติเลยสักนิด

                ...ต้องมีอะไรแน่ๆ









To be Continued









มุมทอล์ค *


สวัสดีค่าาาา ! ^^
มาแล้ววววววววววว
กระแสตอนที่แล้ว ปริ้นซ์โดนด่ากระจายยยยย ไม่เหลือชิ้นดี 5555
แต่มันก็...สมควรเป็นอย่างยิ่งค่ะ : )) หึๆๆ !!

ง่วงมากกกกกค่ะ
เมืีอเช้าไรท์เตอร์ตื่นมาลงทะเบียนเรียนตั้งแต่ 7.15 อ่ะ
แต่ลงได้จริงๆ 8 โมง -____-;
แทบนั่งหลับอยู่หน้าคอม เกลียดวันลงทะเบียนเรียนมากค่ะ
ตื่นเช้าไม่พอ ต้องมานั่งลุ้นอีก กลัวลงไม่ทัน T^T
เวลาลงไม่ทันมันจะยุ่งยากมาก ฮืออ เืพือนไรท์เตอร์ก็ลงไม่ทันไปคนนึงค่ะ ฮ่าๆ
ซวยเลยยย T___T 

มาเข้าเรื่องนิยายกันบ้าง
ที่จริงไม่มีอะไรจะพูด ฮ่าๆๆ >___<
กำลังจะลากแฟนแฟร์เข้าไปสู่ปัญหาระดับโลกกก (เว่อร์ 555)
สรุป สามหนุ่มเป็นใคร แล้วอิปริ้นซ์มันเป็นใคร -_-;



โปรโมททททท!
นิยายอีกเรื่องของไรท์เตอร์ติดโครงการนักเขียนหน้าใสปี 4 ของแจ่มใสค่ะ!
เข้ารอบ 5 คนแล้ววววว
รบกวนทุกคนช่วยกันโหวตหน่อยน้า จิ้มคนละจึกสองจึกกันหน่อยนะคะ >_<"
ขอบคุณล่วงหน้าเลยค่ะ

คลิกลิงค์ไปเลยโลดดดดดดดดดดดด!


http://www.dek-d.com/jamsai/view.php?id=719






อย่าลืมติดตามเรื่องนี้กันนะคะ !



1 เม้นท์ 1 กำลังใจเช่นเดิมม ^^
ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ




ไว้เจอกันตอนหน้าค่าาา

รักทุกคนนนนนนน
ม๊วฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ^3^



มีน้องทำแฟนเพจให้ค่ะ น่ารักมากเลยยยยย
ใครอยากไปทักทายกัน ก็อย่าลืมกดไลค์กันนะคะ ^^!
คลิกลิงค์ด้านล่างได้เลยค่า

http://www.facebook.com/pages/MiNa-Seenm-/252857024756177









Matesoul my 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,819 ความคิดเห็น

  1. #2808 palm-za001 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2555 / 19:46
    เกลียดปริ๊น
    #2,808
    0
  2. #2738 หนมปังเปียก > < // (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2555 / 21:54
    = = ยังมีหน้าถามถึงกุญแจ -O- 
    #2,738
    0
  3. #2706 Natnatthitirath (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 เมษายน 2555 / 17:57



    อะไรของนังปริ้นว้ะ - -5555
    #2,706
    0
  4. #2675 ยัยตัวเล็ก :3 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 เมษายน 2555 / 13:57
     มีอะไรอ่า อยากรุ้จัง>< !
    #2,675
    0
  5. #780 JENNYHA (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มีนาคม 2555 / 14:10
    ยังไงกันแน่ลุ้นเว้อร์
    #780
    0
  6. #779 hot_sweet (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2555 / 14:30
     ผีที่แฟนแฟร์เห็นก็คงเป็นคนคนเดียวกับผู้หญิงที่ปริ้นซ์ชอบและก็เดินด้วยนั่นแหละ

    ส่วนสามหนุ่นก็หน้าจะรู้จักอีตาปรินซ์ดีเลยล่ะ
    #779
    0
  7. #778 ~ yAyee* ~ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2555 / 14:34
    รักเอิร์ธ >_<ชอบอาร์ตี้...
    ...เกลียดอี่ปริ้นซ์!!!!!
    #778
    0
  8. #777 Shadow Alice (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มกราคม 2555 / 11:14
    ไม่ชอบปรินซ์เลยอ่ะ ด้านได้ด้านอีก :(
    แล้วสิ่งที่อยู่ในห้องชมรมของสามหนุ่ม อ.อ่าง นั่นคือ?
    #777
    0
  9. #776 TMP* (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มกราคม 2555 / 14:47
    ปมเยอะจัด-_-;

    ตอนนี้อาร์ตี้ทำคะแนน5555
    #776
    0
  10. #775 Combo Lita' (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2554 / 00:19
     ยุ่งยากจริงๆเลยปริ๊นซ์เนี่ย

    แล้วปริ๊นซ์จะรู้จักกับสามหนุ่มจริงๆน่ะหรอ
    #775
    0
  11. #774 ma~nell (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2554 / 20:13
     เฮ้อ~~~ หลากหลายอารมณ์ดีนะเรื่องนี้
    แต่ชอบอ่ะ 55
    #774
    0
  12. #773 Supine (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2554 / 13:50
     เรื่องนี้เหมือนจะเดาออกแต่ก็เดาไม่ออกอะ - -" (ยังไงฟ่ะ)
    ลึกลับมากกก ก ไรเตอร์เอาผีมาออกอีกเค้าชอบฮ่าๆๆ
    #773
    0
  13. #772 lovelyGirl_P (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2554 / 20:34
    ลึกลับ -*- มากกก
    #772
    0
  14. #771 Ln_shin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2554 / 14:27
    เรื่องมันชักจะซับซ้อนเกินไปแร้ว = =;

    ปมเยอะเกิ๊น แต่ก้นะ ดูลึกลับน่าค้นหาดี5555

    #771
    0
  15. #770 คนที่รออ่าน (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2554 / 04:38
    เรื่องนี้ดูลึกลับจริงๆ - -
    #770
    0
  16. #769 !^:kluay:^! (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2554 / 21:19
     อะไรๆๆๆ สามสี่คนนั้นมีอะไรกัน?
    #769
    0
  17. #768 Cupcake (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2554 / 22:35
    ปริ๊นซ์ๆๆๆ?
    ของของปริ๊นซ์?
    #768
    0
  18. #767 yaya-yee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2554 / 06:38
    ปริ้นซ์อะไรอีกล่ะเนี่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    เริ่มไม่ชอบปริ้นซ์ขึ้นมาทีละนิด - -
    อาร์ตี้เองก็แอบมีมุมน่ารักเบาๆ ><♥
    #767
    0
  19. #766 Too-Noi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2554 / 20:00
    โอ้ว วุ่นวาย สับสน วกวน ปัญหามากมาย!
    เป็นกำลังใจให้แฟนแฟร์น้อยต่อไป
    -^-o

    #766
    0
  20. #765 เด็ก (ร้าย) เดียงสา (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2554 / 19:50
     อั่ยย่ะ>< มีไรแปลกๆอีกแล้ว
    ว่าแต่ เข็มแทง เรยหรอ 55
    #765
    0
  21. #764 LLbxit4k (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2554 / 12:41
     ด้านได้โล่มาก
    #764
    0
  22. #763 Kitty'z (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2554 / 16:27
    มันซับซ้อนอ่ะ ปมเยอะ แต่ก็น่าหนุกเน้อ ><
    #763
    0
  23. #762 ป้าปุ๊ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2554 / 21:32
     เห่อ 
    #762
    0
  24. #761 noei-nattan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2554 / 18:28
     งง            
    #761
    0
  25. #760 Choco Late ♥ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2554 / 15:54
    เอ่อออ...
    ยังไงกันนี่ งง หมดแล้วนะ 
    #760
    0