★ Doubtful! ♥ สืบรักเสี่ยงใจ วุ่นรักร้ายนายตัวดี ☆★

ตอนที่ 7 : Chapter 6 ☆ เรื่องที่ไม่มีวันเข้าใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,744
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    22 ก.ย. 54















Chapter 6 เรื่องที่ไม่มีวันเข้าใจ



 

    



                ฉันยังคงยืนนิ่งมองผู้ชายที่กำลังยืนยิ้มให้ฉันตรงหน้า ก่อนที่ความรู้สึกบางอย่างจะปะทุขึ้นมาในใจฉัน

                ...ไม่อยากเห็นหน้า!

                รีบเข้าไปกันเถอะ เป็นครั้งแรกที่ฉันเป็นฝ่ายลากเอิร์ธให้เดินตามซะเอง ฉันเดินฝ่าคนพวกนั้นเข้ามา รวมทั้งปริ้นซ์ที่ยืนอยู่ตรงนั้นด้วย และฉันก็ไม่สนใจด้วยว่าพวกเขาจะคิดยังไง

                มีอะไรรึเปล่าแฟนแฟร์ –O-“ เอิร์ธมองฉันด้วยความประหลาดใจ ฉันรีบส่ายหน้าแทนคำตอบ และก็เพิ่งรู้ว่าอาร์ตี้ได้เดินตามเราสองคนเข้ามาแล้วเช่นกัน ฉันมองไปยังหน้าร้านอีกครั้ง พวกเขาออกไปแล้ว...

                ฉันหิวแล้ว ^^;” ฉันเลี่ยงที่จะตอบคำถามของเอิร์ธ

                รีบพาแฟนแฟร์ไปนั่งเหอะ ฉันเหลือบมองอาร์ตี้ที่เป็นคนเอ่ยขึ้น ดีแล้วที่เขาพูดขึ้น จะได้ตัดบทเรื่องราวทุกอย่างไปเลย ให้ตายเหอะ T^T

                ทำไมฉันต้องมาเจอเขาที่นี่ด้วยนะ!

               

                รู้สึกแย่จัง...

                ทั้งๆที่อาหารก็อร่อยขนาดนี้ ทั้งสามคนก็เทคแคร์ฉันดีขนาดนี้ แถมเอิร์ธยังเล่าเรื่องตลกให้ฉันฟังด้วย แต่ฉันกลับรู้สึกไม่ดีเลย

                ...เป็นเพราะนายนั่น

                เก่งจริงๆ...ทำให้ฉันรู้สึกแย่ได้ทุกครั้งที่เจอเลย!

                ครืด~

                เดี๋ยวฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ ฉันบอกทั้งสามคนแล้วขอตัวออกมาจากร้านนั่น ที่จริงฉันไม่ได้อยากเข้าห้องน้ำหรอก แต่สีหน้าฉันคงจะเซ็งมากจริงๆ ฉันกลัวพวกเขาจะถามอีกว่าฉันเป็นอะไรน่ะ T^T ขอออกมาสงบสติอารมณ์คนเดียวสักพักแล้วกัน

                แฟนแฟร์ ฉันถึงกับชะงัก เมื่อได้ยินเสียงคนเรียกฉัน และพอฉันประมวลได้ว่าใครเป็นเจ้าของเสียงนั้น ฉันก็รีบเดินต่อในทันที

                เดี๋ยวสิแฟนแฟร์!”

                หมับ!

                เกิดเป็นผู้หญิงมันต้องเสียเปรียบในทุกๆเรื่องเลยสินะ หนีไม่เคยทันหรอก!...

                ฉันถึงกับถอนหายใจเมื่อรู้ว่าไหล่ตัวเองถูกคว้าเอาไว้ได้ และแน่นอนว่าคนๆนั้นก็เดินอ้อมมาอยู่ตรงหน้าฉันในที่สุด

                ใจคอจะไม่พูดกับฉันเลยเหรอ ^^;” ฉันยืนมองคนที่อยู่ตรงหน้าฉันด้วยสีหน้านิ่งเฉย

                นายจะมายุ่งกับฉันทำไมนักหนาเนี่ยปริ้นซ์!

                ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับนาย เขาถึงกับเงียบไป แต่สุดท้ายเขาก็ยิ้มเจื่อนๆให้ฉัน

                ฉันเพิ่งรู้วันเปิดเทอมเองว่าเธอย้ายโรงเรียนน่ะ

                ...

                ตกใจแทบแย่แน่ะ ^^;”

                ...ตกใจหรือเสียใจกันแน่ ที่ไม่มีฉันมาเป็นแพะคอยรับหน้าแทนผู้หญิงคนนั้นของนาย

                ... ปริ้นซ์ถึงกับเงียบไปเพราะคำพูดของฉัน และก็เหมือนเดิม...สุดท้ายเขาก็ยิ้มให้ฉันเหมือนเดิม!

                การกระทำแบบนี้ของเขา...มันทำให้ฉันโมโหมาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้ว!

                เธอพูดอะไรของเธอน่ะแฟนแฟร์ ^^;” เขายิ้มแบบงงๆให้ฉัน

                ฉันจะบอกอะไรให้เอามั้ย...ฉันเชื่อเลยว่า ผู้หญิงทั้งโลกนี้ไม่มีใครแสดงละครเก่งได้เท่าผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉันตอนนี้อีกแล้ว!

                ฉันไม่เห็นเข้าใจที่เธอพูดเลย มือข้างหนึ่งฉันกำแน่นโดยไม่รู้ตัว

                มันน่าโมโหจริงๆนะ...กับคนที่ทำผิดแท้ๆ แต่ไม่เคยยอมรับสักอย่าง แถมยังหน้าด้านหน้าทนทำเหมือนไม่รู้เรื่องอะไร! มันทำให้ฉันโมโหจนอยากจะต่อยหน้าเขาแรงๆ!

                ฉันสูดหายใจเข้าลึกๆเพื่อระงับอารมณ์โกรธของตัวเอง แล้วหันหลังหนีเขา

                ...ไม่ยุ่งกับผู้ชายคนนี้น่ะ ดีที่สุดแล้ว!

                แฟนแฟร์ เขาคว้าข้อมือฉันเอาไว้ได้ทันก่อนที่ฉันจะทันได้เดินไป และฉันก็สะบัดข้อมือตัวเองออกจากการเกาะกุมจากเขาอย่างไม่ต้องคิดเลย

                หยุดทุกอย่างที่นายต้องการจะทำเลยนะปริ้นซ์

                ...

                ถ้าไม่อยากให้ข้าวฟ่างหึงนายจนเป็นบ้าอีก...หยุดทุกเรื่องสารเลวของนายได้แล้ว!” ใบหน้าหล่อของคนตรงหน้าถึงกับนิ่งไปอีกครั้ง

                ...แต่สุดท้าย คนไม่รู้สึกผิดอย่างหมอนั่น ก็กลับมายิ้มให้ฉันอีกจนได้!

                เธอชอบพูดเรื่องที่ฉันไม่เข้าใจอยู่เรื่อยเลยนะแฟนแฟร์ ^^;”

                ฉันไม่เคยเห็นผู้ชายคนไหนหน้าด้านเท่าเขามาก่อนเลยจริงๆ! โมโหจนอยากจะเหวี่ยงมือไปที่หน้าเขาแรงๆ แต่เพราะมีคนเดินผ่านไปผ่านมาเต็มไปหมด

                ฉันหันหลังให้เขาอีกครั้ง และไม่ทันที่ฉันจะได้เดินไป ฉันก็ถึงกับชะงักทันทีเมื่อพบว่าคนที่เดินมาทางด้านหลังฉันเป็นเอ็มเบอร์ เขาขมวดคิ้วทันทีที่เห็นฉันยืนอยู่ตรงนี้

                เอ็มเบอร์เลื่อนสายตาไปมองปริ้นซ์ที่ยืนอยู่ด้านหลังฉัน ฉันรู้สึกได้ว่าเขามองปริ้นซ์นิ่งราว 2-3 วินาทีแล้วจึงหันกลับมามองฉัน

                ยังไม่ได้เข้าห้องน้ำเหรอแฟนแฟร์

                กำลังจะไปเข้าเลย ^^; นายออกมาทำไมน่ะ

                ฉันกำลังจะไปเข้าห้องน้ำเหมือนกัน ^^” เป็นอีกครั้งที่ฉันเป็นฝ่ายคว้าข้อมือเขาไว้ก่อน แล้วลากเขาเดินผ่านปริ้นซ์มาทันที และฉันก็เห็นปริ้นซ์มองตามเราสองคนมาจนแทบจะถึงทางเลี้ยวไปห้องน้ำเลยซะด้วยซ้ำ

                ฉันปล่อยมือเอ็มเบอร์ทันทีเมื่อเลี้ยวมาทางนี้ได้ ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาอย่างรุนแรง

                เธอไม่เป็นอะไรแน่เหรอแฟนแฟร์ ฉันเลือกที่จะส่ายหน้าอีกครั้ง

                ...เธอรู้จักปริ้นซ์ด้วยเหรอ ฉันหันไปยิ้มเจื่อนๆให้เอ็มเบอร์แล้วพยักหน้าลง

                เขาเป็นเพื่อนโรงเรียนเก่าฉันเอง ^^;”

                อ้อ...

                นายรู้จักปริ้นซ์ด้วยเหรอ

                ...ก็ปกตินี่ ^^ ใครๆก็รู้จักหมอนั่นกันทั้งนั่นล่ะ ดังมากไม่ใช่เหรอ

                ขนาดคนหล่ออย่างเอ็มเบอร์ยังรู้จักเขาเลยให้ตาย

                คนสารเลวอย่างนายนี่มันดังจริงๆเลยนะปริ้นซ์!

 

                ฉันอยากเกิดมาฉลาดจัง -_-

                ฉลาดแบบที่ว่าไม่ต้องรงต้องเรียนอะไรทั้งนั้น...แค่นอนอยู่บ้านเฉยๆก็พออะไรแบบนั้นน่ะ!           

                เพราะฉันเบื่อเหลือเกินกับการมาโรงเรียน มันไม่ได้มีความสุขเลยจริงๆนะ T^T            

                ฉันไหลตัวลงไปกับเก้าอี้ของตัวเอง แล้วก้มหน้าลงกับโต๊ะ...เบื่อจริงๆนะเนี่ยให้ตายเหอะ

                แฟนแฟร์ ฉันเงยหน้ามองเอิร์ธที่สะกิดไหล่ฉันเบาๆ

                เป็นอะไร ดูเธอเบื่อๆจัง –O-“ สีหน้าฉันคงจะเบื่อจริงๆสินะเนี่ย

                ...อยากกลับบ้านแล้ว

                ไม่อยากเรียนแล้วเหรอ ถ้าตอบว่าใช่ เขาจะมองฉันเป็นคนยังไงกันนะ -_-

                ฉันแค่เบื่อๆน่ะ เดี๋ยวก็หาย เอิร์ธมองหน้าฉันอยู่พักใหญ่ ก่อนจะยิ้มกว้างออกมาอย่างน่ารัก

                โดดเรียนมั้ย เดี๋ยวฉันโดดเป็นเพื่อน ^O^” ต่อให้ฉันไม่โดด นายก็โดดเป็นกิจวัตรอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ -_-

                ฉันก้มมองนาฬิกาตัวเอง จะบ่ายสองแล้ว...

                ฉันเบื่อจริงๆนะ -_- เพราะงั้น...ไหนๆเขาก็เสนอมาแล้ว ฉันก็ต้องสนองซะหน่อยล่ะ!

                ไปสิ

                ว้าวววว แฟนแฟร์โดดเรียน!” เอิร์ธทำหน้าราวกับมันเป็นเรื่องมหัศจรรย์ที่สุดในโลกหล้า

                ฉันบอกแล้วไงว่าฉันเบื่อ ^^; รีบออกไปเถอะ เดี๋ยวอาจารย์จะเข้ามาก่อน พูดจบแค่นั้นทั้งฉันทั้งเอิร์ธก็เก็บของใส่กระเป๋าตัวเองเสร็จสรรพ ก่อนจะเดินลงมาจนถึงชั้นล่าง สวนกับอาจารย์ที่เพิ่งขึ้นไปพอดี ดีนะที่อาจารย์ไม่ทันสังเกตเห็น -_-;

                จะไปไหนล่ะ ไปอยู่ห้องชมรมฉันก่อนมั้ย ฉันยืนนิ่งพลางคิดว่าตัวเองจะทำอะไรต่อจากนี้ดี

                เอิร์ธ...ตอนนี้มันออกไปนอกโรงเรียนได้มั้ย

                ที่จริงก็ไม่ได้หรอก แต่ถ้าเธออยากออกฉันพาเธอไปได้นะ >O<” เอิร์ธยิ้มกว้างให้ฉันเหมือนเคย

                ฉันสนิทกับยามที่นี่จะตาย แค่นี้จิ๊บมาก!” เขาทำท่าตะเบ๊ะเหมือนพวกทหารแล้วยืดตัวตรง จนทำเอาฉันขำออกมาเบาๆ

                งั้นนายพาฉันออกไปหน่อยได้มั้ย

                ได้อยู่แล้ว!” เราสองคนพากันเดินออกไปยังหน้าโรงเรียน ดีอย่างที่ตอนนี้เป็นวิชาเรียนหมด คนก็เลยบางตา อาจารย์ก็ไม่มีด้วย

                แล้วเธอจะไปไหนล่ะแฟนแฟร์

                ไปวัด

                “O.O” เอิร์ธหันมามองฉันตาโต ทำไมล่ะ ไปวัดแล้วมันทำไมเหรอ -_-

                ฉันก็แค่อยากไปทำบุญไหวพระเท่านั้นล่ะ...เผื่ออะไรมันจะดีขึ้น T^T

                เธอโดดเรียนไปวัดเนี่ยนะแฟนแฟร์

                ใช่สิ ทำไมเหรอ -_-“

                เปล่าหรอก มันแปลกดี ฮ่าๆๆ เอิร์ธหัวเราะอย่างชอบใจ เราสองคนหยุดยืนอยู่หน้าประตูโรงเรียนที่ตอนนี้ไม่ใครเดินผ่านมาแถวนี้แม้แต่คนเดียว ก่อนที่เอิร์ธจะบอกให้ฉันรออยู่ตรงนี้ ส่วนตัวเขาก็เดินไปคุยกับลุงยามที่อยู่ไม่ไกล

                ...และไม่ถึง 5 นาที ฉันกับเขาก็ออกมาข้างนอกได้ง่ายๆเลย -_-

                ถ้าเธออยากไปวัด ฉันจะพาเธอไปวัดๆนึงล่ะ

                ...

                พวกฉันไปทำบุญกันที่นั่นเป็นประจำเลยนะ!” ฉันเหลือบมองเขาพร้อมกับความประหลาดใจ พวกเขาทำบุญเข้าวัดกันด้วยเหรอเนี่ย ไม่อยากจะเชื่อเลย

                ทำไมทุกสิ่งทุกอย่าง ทุกการกระทำ...มันถึงขัดกับเรื่องที่ชาจีนเล่าให้ฉันฟังขนาดนี้นะ T^T

                ฉันปล่อยให้เอิร์ธเป็นคนพาฉันไป นั่งแท็กซี่ไม่ถึงชั่วโมงก็มาถึงจุดหมายซะจนได้ วัดนี้ฉันเคยได้ยินชื่อนะ เป็นวัดไม่ใหญ่มาก แต่คนก็มากันมากอยู่ เพียงแต่ตอนนี้คงเป็นเวลาทำงาน ที่นี่ถึงได้เงียบสงบขนาดนี้ พอเข้ามาในอาณาเขตวัด สายลมเบาๆก็พัดผ่านตัวฉัน จนทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ

                พี่เอิร์ธ!” ฉันถึงกับหันไปมองด้วยความงุนงง ก่อนจะเห็นเด็กผู้ชายคนหนึ่งวิ่งมาทางพวกเรา ที่จริงก็ไม่เด็กแล้วนะ ดูแล้วน่าจะอายุประมาณ 12-13 ได้ -_-

                ไงไอ้แสบ เอิร์ธยกมือไปเขกหัวน้องคนนั้นแล้วยิ้มกว้างออกมา

                แฟนแฟร์ นี่ไอ้ตอง

                ผมเป็นเด็กวัดที่นี่ครับ ^O^!” น้องพูดแทรกขึ้นจนทำเอาฉันขำออกมา

                พาสาวมาด้วยเหรอพี่ วันนี้พี่เอ็มกับพี่ตี้ไม่มาเหรอ

                พี่โดดเรียนมา พูดตรงๆว่าฉันยังคงประหลาดใจอยู่นะ -_- การที่หมอนี่ดูท่าทางสนิทสนมกับเด็กวัดขนาดนี้ แสดงว่าคงมาที่นี่บ่อยน่าดู

                พวกเขาเป็นพวกชอบเข้าวัดจริงๆเหรอเนี่ย ไม่อยากจะเชื่อเลย!

                ว่าแล้ว! พี่เอ็มไม่ค่อยมาเลยนะตั้งแต่พี่ภีมไม่อยู่เนี่ย!”

                ...

                อ้อ วันก่อนแม่พี่ภีมมาทำบุญด้วยล่ะพี่เอิร์ธ ฝะ...

                เดี๋ยวพี่เข้าไปข้างในก่อนนะ ฉันถึงกับงุนงงเมื่อเอิร์ธตัดบทน้องเขาซะดื้อๆแล้วคว้าข้อมือฉันเอาไว้ทันที   

                ไว้เดี๋ยวค่อยคุยกัน ^^;”

                ได้ๆพี่ อะไรกันอีกล่ะเนี่ย -_-

                แม้ฉันจะงงๆแต่ก็ปล่อยให้เอิร์ธลากฉันเข้าไปด้านใน เราสองคนพากันไปไหว้พระ ถวายดอกไม้และปิดท้ายด้วยให้อาหารปลาที่ริมแม่น้ำ ฉันเอาแขนท้าวกับที่กั้นแล้วโยนขนมปังให้ปลาเงียบๆ เอิร์ธเองก็ยืนอยู่ข้างฉัน

                ได้มาทำบุญ...ถึงแม้จะทำเล็กๆน้อยๆ แต่ฉันรู้สึกสบายใจขึ้นนะ T^T

                ฉันรู้สึกได้ถึงความเงียบเกินไปของเราสองคนก็เลยหันไปมองเอิร์ธ ก่อนจะพบว่าเขากำลังมองฉันอยู่

                “-O-;”

                ...

                ที่ฉันมองเพราะฉันแค่สงสัยน่ะ ว่าทำไมเธอดูมีอะไรในใจเยอะจัง แหะๆ เขาเกาหัวตัวเองแก้เก้อ แล้วโยนขนมปังให้ปลาต่อ

                ว่าแต่ฉัน...แล้วพวกนายไม่มีเลยเนอะ -_-^

                มีอะไรไม่สบายใจก็บอกฉันได้นะ ^^!” ฉันยิ้มแทนคำตอบให้เอิร์ธก่อนจะหันกลับมาเงียบๆ 

                สุดท้ายเราสองคนก็เดินออกมาจากตรงนั้น เอิร์ธบอกว่าจะพาฉันไปหาอะไรกินแถวๆนี้ล่ะ

                อ้าว สวัสดีครับลุง >O<” ฉันถึงกับแปลกใจอีกแล้ว เมื่อเอิร์ธหยุดเดินแล้วไหว้ลุงคนหนึ่งที่กำลังกวาดใบไม้ที่พื้นอยู่ เหมือนเขาจะสนิทกับทุกคนไปหมดเลยนะเนี่ยให้ตาย!

                มาทำบุญเหรอพ่อหนุ่ม เอิร์ธพยักหน้าให้ ลุงยิ้มบ้างๆก่อนจะเลื่อนสายตามามองฉัน

                ผมไปล่ะครับ ไว้ว่างๆจะมาใหม่ เอิร์ธยกมือไหว้ลุงอีกครั้งแล้วเดินนำหน้าฉันไป ฉันเองพอเห็นเขาเดินก็เลยรีบเดินตามหลังไป แต่ฉันก็ถึงกับชะงักเมื่อลุงคนนั้นเรียกฉันเอาไว้

                ...แม่หนู

                คะ...คะ? O.O” ฉันหันไปมองคุณลุงอย่างงุนงง มือของท่านจับไม้กวาดแล้วเขี่ยมันเบาๆเหมือนไม่ได้ตั้งใจกวาด และสายตาก็ไม่ได้มองมาที่ฉันด้วย

                ...ถ้าแม่หนูเห็นอะไรที่ไม่ควรเห็น

                ...!!”

                ก็บอกเขาไปซะ...ว่าแม่หนูไม่เคยมีเจตนาร้ายกับเขาและคนรอบตัวเขา

                “O.O!!” ฉันมองคุณลุงอย่างตกใจ! ขณะที่ฉันกำลังเอ่ยปากถามท่าน เอิร์ธก็เดินกลับมาหาฉันซะก่อน

                ไปกันเร็วแฟนแฟร์ เดี๋ยวรถจะติดนะ >O<”

                อ่า...โอเค ^^;” ฉันเหลือบมองคุณลุงที่ทำเป็นไม่สนใจฉันอีกครั้ง ก่อนจะรีบเดินตามเอิร์ธออกมา

                ...คุณลุงพูดเหมือนรู้งั้นล่ะ ว่าฉันเห็นอะไรเข้าน่ะ!

                เอิร์ธ ลุงเขาเป็นใครเหรอ

                อ๋อ คนเก่าแก่ของที่วัดนี้น่ะ ฉันมาทีไรก็เจอตลอดล่ะ ลุงใจดีนะ ^O^!” ฉันพยักหน้าให้เอิร์ธพลางหันหลังกลับไปมองคุณลุงเป็นครั้งสุดท้าย

                ก็บอกเขาไปซะ...ว่าแม่หนูไม่เคยมีเจตนาร้ายกับเขาและคนรอบตัวเขา

            คุณลุงหมายความยังไงกันแน่?

                ฉันจะไปทำอะไรได้ไง ในเมื่อ ผู้หญิงคนนั้น ฉันไม่เคยรู้จักเลยซะด้วยซ้ำ!

                ...นี่มันเรื่องอะไรกันแน่เนี่ย?











To be Continued









มุมทอล์ค *


สวัสดีค่า T_____T!
มาพร้อมความง่วงและความเหนื่อย ฮ่าๆๆ
อยู่ในช่วงสอบก็งี้ล่ะค่ะ แต่หนังสือยังไม่ได้แตะ!
อ่านไปนิดเดียว ฮืออออออออ นั่งเล่นคอมทั้งวัน!
แย่ที่สุดในสามโลก 55555555555
เรื่องนี้ยังคงคอนเซปท์เดิมเหมือนทุกครั้ง
คือ...มาช้ากว่าเรื่องอื่นตลอด 5555555
ออกแนวอาทิตย์ล่ะตอนใช่มั้ยนิ T^T

ขอเวเลาค่า ไม่ได้อยากช้าจริงๆนะ
แต่เวลาแต่งเรื่องนี้ทีไร มึนตึ้บบบบบบ TOT
กลัวผูกเรื่องไม่ได้ ฮ่าๆๆ เลยต้องค่อยๆแต่งค่ะ

เอาปริศนามาใส่ให้อีกนิด -___-;
แต่ก็คงไม่มีใครรู้ ฮ่าๆ
บรรยากาศเรื่องนี้มันช่างอึมทึมอย่างรู้สึกได้
เป็นนิยายแนวไหน ไรท์เตอร์เองก็ยังระบุไม่ได้ ฮ่าๆๆๆ
เอาน่า...รอให้แฟนแฟร์ของเรา ปิ๊งๆ ก่อน แล้วจะใส่ฉากหวานๆให้นะค้าา >O<
(หวังว่ามันจะมีบ้างอะไรบ้าง T^T 5555)

ที่บ้านฝนตกตลอดเวลาเศร้า
ดูแลสุขภาพกันด้วยนะคะ ^^!
อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยเว่อร์ๆ
ไรท์เตอร์เป็นห่วงงงงนะ!


โปรโมททททท!
นิยายอีกเรื่องของไรท์เตอร์ติดโครงการนักเขียนหน้าใสปี 4 ของแจ่มใสค่ะ!
เข้ารอบ 11 คนแล้ววววว
รบกวนทุกคนช่วยกันโหวตหน่อยน้า จิ้มคนละจึกสองจึกกันหน่อยนะคะ >_<"
ขอบคุณล่วงหน้าเลยค่ะ

คลิกลิงค์ไปเลยโลดดดดดดดดดดดด!


http://www.dek-d.com/jamsai/view.php?id=719






อย่าลืมติดตามเรื่องนี้กันนะคะ !



1 เม้นท์ 1 กำลังใจเช่นเดิมม ^^
ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ




ไว้เจอกันตอนหน้าค่าาา

รักทุกคนนนนนนน
ม๊วฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ^3^


















Matesoul my 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,819 ความคิดเห็น

  1. #2799 NATCHAYA_NNFC (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 กันยายน 2555 / 11:35
    แฟนแฟร์ สู้สู้
    #2,799
    0
  2. #2736 หนมปังเปียก > < // (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2555 / 21:31
    น่ากลัวสุดๆ >O<
    #2,736
    0
  3. #2673 ยัยตัวเล็ก :3 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 เมษายน 2555 / 13:16
     ลึกลับแบบนี้ ชอบ !!
    #2,673
    0
  4. #2645 sweet life (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2555 / 19:53
     *0*
    #2,645
    0
  5. #2631 KURURU (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มีนาคม 2555 / 11:17
    อยากรู้จังงง
    #2,631
    0
  6. #628 JENNYHA (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มีนาคม 2555 / 13:43
    ลึกลับซับซ้อนมากกก
    #628
    0
  7. #627 hot_sweet (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2555 / 17:29
     ผู้หญิงคนนั้นคือคนที่สามหนุ่มรู้จักดีเลยล่ะ
    #627
    0
  8. #626 `Toey :)☆` (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มกราคม 2555 / 21:35
    รู้แล้วววว รู้แล้ววววว
    ภีมคือผู้หญิงคนนั้น เทอคันนั้นรู้จักกับเอิทไง!:)
    #626
    0
  9. #625 Shadow Alice (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มกราคม 2555 / 11:02
    คะ...คุณลุงรู้ได้ยังไงคะว่าแฟนแฟร์เจออะไรมา O.o!!
    #625
    0
  10. #624 Princess_of_Devil ( NJ ) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2555 / 16:28
    เป็นเรื่องที่ลึกลับมากกกกกกกกกกก
    #624
    0
  11. #623 TMP* (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มกราคม 2555 / 14:28
    แฟนแฟร์ความลับเยอะพอๆกับสามหนุ่มเลย



    สนุกๆๆๆๆ XD
    #623
    0
  12. #622 Combo Lita' (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2554 / 23:52
     ภีมเป็นแฟนเก่าเอ็มเบอร์แน่ๆเลยอ่ะ

    เเล้วตายไปแล้ว พวกชาจีนคงเข้าใจอะไรมาผิดๆแน่ๆเลย
    #622
    0
  13. #621 crijnook (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2554 / 12:00
    ภีมคือผู้หญิงคนนั้น ?
    แล้วที่มาวัดบ่อยๆคือมาทำบุญให้ภีมใช่ไหม
    #621
    0
  14. #620 !^:kluay:^! (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2554 / 20:56
     ละผู้หญิงคนนั้นเป็นใครอ่า?
    #620
    0
  15. #619 Cupcake (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2554 / 22:15
    ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร?!
    ภีม? เอ็มเบอร์? งงค่า TOT
    ลุ้นมากๆ เอิร์ธน่ารัก >_<
    #619
    0
  16. #618 reborn_mind (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2554 / 12:30
     โดดเรียนเพื่อไปทำบุญ -__-
    #618
    0
  17. #617 yaya-yee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2554 / 05:53
    นั่งอ่านตอนเกือบจะหกโมงหวั่นๆว่าจะเจออยู่เหมือนกัน TOT
    #617
    0
  18. #616 เด็ก (ร้าย) เดียงสา (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2554 / 19:27
     เอิร์ธ เอ็มเบอร์ อาร์ตี้ น่ารักอ่า ><
    #616
    0
  19. #615 Too-Noi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2554 / 19:26
    ปกติพี่ออมแต่งแนวน่ารักๆใสๆ พอมาแต่งอึนๆอึมครึมๆแบบนี้แล้วรู้สึกโหวงจังเลยค่ะ
    #615
    0
  20. #614 LLbxit4k (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2554 / 12:22
     โดดเรียนมาวัด

    เยี่ยม!!
    #614
    0
  21. #613 Kitty'z (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2554 / 16:26
    ชอบตอนที่โดดเรียนอ่าา มันฮาดี :)
    #613
    0
  22. #612 กูขี้เกียจ...อ่านหนังสือ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2554 / 12:32
    กลัวอ่ะ

    อยู่บ้านคนเดียวด้วย

    มันเสียวนะ
    #612
    0
  23. #611 prawpraw (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2554 / 01:24

    ฮือๆๆ กลัวอ๊ะ !!

    #611
    0
  24. #610 ป้าปุ๊ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2554 / 21:22
     เห่อ ให้ตาย
    #610
    0
  25. #609 Prejayy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2554 / 23:49
    ตอนนี้กำลังอึนมากกก เป็นนิยายที่สุโค่ยสุดๆๆ -.-
    #609
    0