★ Doubtful! ♥ สืบรักเสี่ยงใจ วุ่นรักร้ายนายตัวดี ☆★

ตอนที่ 3 : Chapter 2 ☆ เรื่องแปลก...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,476
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    28 ส.ค. 54











Chapter 2 เรื่องแปลก...




 

          



                ฉันโดนเอิร์ธลากมาที่โรงอาหารจนได้เลย

                เป็นเพราะตอนนี้เป็นเวลาพักเที่ยงพอดี นักเรียนก็เลยเต็มโรงอาหารไปหมด เสียงจอแจของคนในสถานที่แห่งนี้ทำให้ฉันถึงกับหงุดหงิดไปเลยทีเดียว

                ที่นี่เป็นโรงเรียนไม่ใหญ่มากนะ ถือว่าเล็กเลยด้วยซ้ำถ้าเทียบกับโรงเรียนอื่นๆ และก็รับนักเรียนจำกัดมากด้วย ค่าเทอมก็แพงหูฉี่ ที่แม่อยากให้ฉันมาเรียนที่นี่เพราะเห็นว่าเป็นสังคมเล็กๆ จะได้รู้จักกับคนอื่นได้ง่ายๆหน่อย

                แต่ดูเหมือนแม่ฉันจะมองที่นี่ผิดไปถนัดเลยล่ะ! T^T

                “พวกมันอยู่ไหนกันวะเนี่ย” เอิร์ธพาฉันมาหยุดยืนอยู่หน้าโรงอาหารพลางกวาดสายตาไปทั่วเหมือนกำลังมองหาใครอยู่

                ฉันรับรู้ได้เลยว่า...ทันทีที่เราสองคนปรากฏตัวอยู่หน้าโรงอาหารแห่งนี้ สายตานับสิบคู่ก็พากันหันมามองพวกเราเป็นตาเดียว -_-;

                มันน่าเป็นจุดสนใจขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย?

                “แปบนะแฟนแฟร์ ^^” เอิร์ธหันมายิ้มให้ฉันก่อนจะหยิบโทรศัพท์ตัวเองออกมา แล้วกดโทรออกหาใครสักคน

                “อยู่ไหนกันวะ...อ้าว...แล้วไม่กินข้าวกันเหรอ...อ่อ โอเค...โอเค ก็ได้ๆ” เอิร์ธเก็บโทรศัพท์ลงแล้วหันมายิ้มเจื่อนๆให้ฉัน

                “เพื่อนฉันมีธุระนิดหน่อยน่ะ ฉันต้องไปหามัน ^^;” นายลากฉันมา แล้วนายจะทิ้งฉันอีกแล้วเหรอ T^T!

                “เดี๋ยวฉันจะรีบมานะ...” แล้วฉันล่ะ!

                เอิร์ธคงเห็นว่าฉันหน้าเจื่อนไป หมอนั่นคว้าข้อมือฉันเอาไว้ ก่อนจะมองไปรอบโรงอาหารอีกครั้ง แล้วลากฉันเดินตรงไปยังโต๊ะริมสุดอีกฟากของโรงอาหาร

                มันเป็นโต๊ะที่ชาจีนกำลังนั่งกินข้าวอยู่กับเพื่อนอีกสองสามคน! ชาจีนเงยหน้าขึ้นมองฉันกับเอิร์ธด้วยความประหลาดใจ ก่อนที่เธอจะชะงักไป

                “ชาจีน ฝากแฟนแฟร์หน่อยสิ ^^

                “...”

                “พาแฟนแฟร์กินข้าวด้วยนะ เดี๋ยวฉันมา” ชาจีนเหลือบมองฉันก่อนจะพยักหน้าแล้วยิ้มเจื่อนๆให้เอิร์ธ

                “ได้สิ ^^;

                “ขอบคุณมาก” เอิร์ธลากฉันมาฝั่งที่ชาจีนนั่งอยู่ เธอรีบเขยิบเข้าไปข้างในจนเหลือที่ว่างให้ฉัน ก่อนที่เอิร์ธจะดันฉันนั่งลง

                “อย่าลืมกินข้าวล่ะแฟนแฟร์ เดี๋ยวฉันมา” หมอนั่นยิ่มแฉ่งให้ฉัน โบกมือบายๆให้หนึ่งที ก่อนจะเดินออกไปจากตรงนี้ ฉันหันกลับมามองทุกคนในโต๊ะ เหมือนทุกคนจะยังมองตามเอิร์ธไปจนเขาออกไปจากโรงอาหารในที่สุด และสุดท้ายชาจีนก็หันมามองฉัน

                “อยากกินอะไรรึเปล่า ฉันจะพาไปซื้อ”

                “ไม่เป็นไร ฉันยังไม่หิว ^^” ฉันส่ายหน้าแล้วยิ้มให้ชาจีน ยัยนั่นพยักหน้าลงแล้วตักข้าวเข้าปากเงียบๆ เช่นเดียวกับคนอื่นๆ

                ไม่คิดจะคุยกับฉันหน่อยเหรอ T_T ฉันอึดอัดนะ ทำไมชีวิตของแฟนแฟร์มันน่าเศร้าแบบนี้กันนะ!

                ฉันถึงกับแอบถอนหายใจแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเล่น จนกระทั่งได้ยินเสียงชาจีนวางช้อนส้อมลงที่จานข้าวตัวเอง ฉันถึงได้หันไปมอง

                “...เธอเจอกับเพื่อนเอิร์ธรึยัง” ฉันขมวดคิ้วลงอย่างแปลกใจ ชาจีนหยิบแก้วน้ำขึ้นดูดพลางหันมามองฉันนิ่งๆ ฉันส่ายหน้าให้เธอแทนคำตอบ

                “เหรอ...พวกเขาหล่อกันมากๆเลยล่ะ” ฉันไม่ใช่ผู้หญิงบ้าผู้ชายหล่อนะ T^T

                “...ฉันคงห้ามอะไรเธอไม่ได้ แต่ฉันเตือนเพราะฉันหวังดี”

                “...”

                “พวกเขาอาจจะดีกับเธอก็ได้นะตอนนี้...แต่หลังจากนั้นไปฉันไม่รู้” ฉันวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะพลางเหลือบมองทุกคนในโต๊ะที่กำลังมองหน้าฉันอยู่เช่นกัน

                ทำไมล่ะ T^T มันมีอะไรเหรอ?

                “...ทำไมเหรอ” ฉันถามออกไปในที่สุด คนอื่นพากันเงียบพลางหันไปทำสิ่งอื่นแล้วไม่สนใจฉันอีก จะมีก็แต่ชาจีนนี่ล่ะที่ยังคงสนใจฉันอยู่

                ชาจีนยกมือขึ้นเท้าคางลวกๆ สายตาของเธอมองไปทางอื่นทำเหมือนไม่ได้คุยกับฉันแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเบาลง

                “ผู้หญิงคนไหนที่ได้ใกล้ชิดพวกเขาแล้ว”

                “...”

                “ฉันไม่เคยเห็นใครรอดกลับมาดีๆเลยสักคน”

                O.O” ฉันถึงกับมองชาจีนตาโต เธอหมายความว่ายังไงกันน่ะ!

                “...พวกเขาเจ้าชู้เหรอ” ฉันถามชาจีนออกไปด้วยความสงสัย ยัยนั่นยกยิ้มบางๆแล้วส่ายหน้าเบาๆ

                “เปล่า...ฉันหมายถึงเรื่องอื่น” ฉันไม่เห็นจะเข้าใจเลย

                “ไอ้ตอนดีๆมันก็ดีหรอกนะ แต่พอหมดประโยชน์แล้ว”

                “...”

                “พวกเขาไม่แม้แต่จะใยดีเลยล่ะ” ฉันถึงกับเงียบไปเพราะไม่รู้จะพูดอะไรต่อ เป็นเพราะฉันยังไม่ค่อยเข้าใจกับสิ่งที่ชาจีนพูด

                “...เธอคิดว่าผู้ชายที่ทิ้งให้ผู้หญิงของตัวเองตายอย่างเลือดเย็น ทั้งๆที่รู้ มันน่ากลัวมั้ยล่ะ”

                O.O!” เป็นอีกครั้งที่ฉันหันไปมองชาจีนอย่างตกใจ! ชาจีนหันมามองหน้าฉันนิ่ง

                “ฉันเองก็ไม่รู้อะไรมาก...แต่เรื่องที่ทุกๆคนรู้มามันเป็นเรื่องจริง และถ้าฉันพูดมาก ฉันอาจจะโดนเล่นงานไม่รู้ตัวก็ได้”

                “...”

                “เพื่อนในกลุ่มฉันเคยเป็นผู้หญิงที่พวกเขาให้ความสำคัญมากอยู่ช่วงหนึ่ง แต่พักหลังๆเหมือนเพื่อนฉันจะตีตัวออกห่างพวกเขาออกมา ซึ่งฉันเองก็ไม่รู้ว่าทำไม”

                “...”

                “แล้วอยู่ดีๆวันนึงยัยนั่นก็หายไป ไม่มาโรงเรียนหลายวัน พอมาอีกทีก็ซึมไปเลย ทำท่าทางแปลกๆด้วย ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น” ชาจีนถอนหายใจแล้วหันกลับไปตามเดิม

                “พอหลังจากนั้นไม่นานเพื่อนฉันคนนั้นก็ย้ายโรงเรียนไป และดูเหมือนพวกเขาจะไม่ทุกข์ไม่ร้อนอะไรสักอย่างเลย”

                “ละ...แล้วที่เธอบอกว่าตายล่ะ หมายความว่าไง?”

                “ไม่ใช่เพื่อนฉันหรอก”

                “...”

                “ฉันไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้ อีกอย่างฉันไม่ได้รู้อะไรมากขนาดนั้น” ชาจีนลุกขึ้นพลางหยิบจานข้าวที่กินหมดแล้วของตัวเองขึ้นมา

                “พวกเขาอาจจะเป็นเพื่อนที่ดีของเธอได้ก็ได้นะ””

                “...”

                “ระวังไว้ด้วยก็แล้วกันแฟนแฟร์” ฉันถึงกับเงียบ ความรู้สึกแปลกๆเกาะกุมภายในจิตใจฉันทีละนิด

                “ฉันไม่รู้ว่าเขาดีกับเธอเพราะความบริสุทธิ์ใจรึเปล่า...ทางที่ดี เธออย่าทำให้พวกเขาไม่พอใจก็แล้วกันนะ”

                ...พวกเขาน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ?

                “เดี๋ยวฉันไปเก็บจานข้าวก่อนนะ เธอรออยู่นี่ก่อนละกัน” ชาจีนกับเพื่อนๆลุกออกไป ฉันนั่งนิ่งพลางนึกถึงเรื่องที่ชาจีนเพิ่งพูดให้ฉันฟัง

                บ้าน่ะ! พวกเราก็อายุแค่นี้ ยังไม่บรรลุนิติภาวะกันเลยนะ! คนอายุเท่านี้จะร้ายได้เท่าไหร่กันเชียว

                แต่...ก็ไม่แน่นี่นา TOT!

                แม้ฉันจะไม่รู้และไม่ค่อยเข้าใจเรื่องที่ชาจีนพูดกับฉัน แต่ฉันก็ไม่ได้ซื่อบื้อขนาดที่จะไม่รู้ว่าชาจีนต้องการจะสื่ออะไร! และถ้าบวกกับปฏิกิริยาของพวกผู้หญิงในห้องฉันแล้ว ดูยังไงๆ...เหมือนพวกเธอจะกลัวเอิร์ธจริงๆด้วย

                TOT! เขาเป็นเพื่อนใหม่แค่คนเพียงเดียวของฉันนะ!

                แฟนแฟร์ ^O^” ฉันถึงกับสะดุ้งเมื่อมีคนมาแตะไหล่ฉัน และเพราะรู้อยู่แล้วว่าเขาคือใครเลยยิ่งทวีคูณความตกใจมากขึ้นไปอีก ฉันเงยหน้าขึ้นมองเอิร์ธที่กำลังยิ้มทะเล้นให้ฉันอย่างน่ารัก

                เขาดูไม่มีพิษมีภัยอะไรเลยจริงๆนะ! ชาจีนแกล้งฉันรึเปล่าเนี่ย!

                กินข้าวแล้วเหรอ เร็วจัง

                ฉันไม่หิวน่ะ ^^;” เอิร์ธพยักหน้าให้ฉัน

                งั้นไปกัน เขาดึงฉันลุกขึ้นจากเก้าอี้ พอดีกับที่ชาจีนและเพื่อนเดินกลับมาที่โต๊ะ ชาจีนถึงกับชะงัก ก่อนจะทำท่าทางปกติกลับมานั่งที่เดิม

                เพื่อนฉันอยู่ห้องชมรม ฉันอยากให้เธอได้รู้จัก เอิร์ธเตรียมจะลากฉันให้เดินตามเขาไป

                พอนึกถึงคำพูดทั้งหมดที่ชาจีนพูดกับฉันเมื่อกี้แล้ว...

                ฉะ...ฉันกลัวนะ TOT!

                ดะ...เดี๋ยวเอิร์ธ เอิร์ธชะงักไป เขาหันกลับมามองฉันพลางขมวดคิ้วลง

                ฉันอยากคุยกับชาจีนเรื่องรายงานก่อนน่ะ ไว้ไปทีหลังได้มั้ย ^^;” เอิร์ธเลื่อนสายตาไปมองชาจีนที่กำลังเอาหนังสือขึ้นมาเปิด แล้วทำเหมือนไม่สนใจเขา

                เธอว่างรึเปล่าชาจีน

                ... ชาจีนเงยหน้ามองเขาเงียบๆ ฮือๆ T^T ช่วยฉันหน่อยสิชาจีน!

                เหมือนเธอจะไม่ว่างนะ ^O^ เพราะงั้นเอาไว้ทีหลังแล้วกันนะเรื่องรายงานอ่ะ!” เขายิ้มให้ฉันอย่างน่ารักแล้วลากฉันออกมาจากตรงนั้นอย่างที่ฉันไม่ทันตั้งตัว ไม่แม้แต่จะฟังคำตอบของชาจีนด้วย!          

                ซะ...ซวยแล้วแฟนแฟร์! T^T! โอ๊ยยย! ฉันต้องไม่อยู่กับเขาตามลำพังนะ ฉันกลัว!

                เดี๋ยวๆเอิร์ธ!”

                หือ? เขาหันมามองฉันอย่างแปลกใจอีกครั้ง

                ฉันอยากเข้าห้องน้ำน่ะ ^^;”             

                อ้อ~ ที่ห้องชมรมก็มีให้เข้า ห้องน้ำใหญ่กว่าตั้งเยอะด้วย พูดจบแค่นั้นเขาก็ลากฉันเดินต่อไปอย่างอารมณ์ดีทันที!

                โอ๊ย ทำยังไงดี? ฉันจะทำยังไงดีเนี่ย! T_T

                ยังไม่ทันที่ฉันจะทันได้คิดอะไรต่อ เอิร์ธก็พาฉันขึ้นมาบนตึกที่อยู่ตรงข้ามกับตึกใหญ่ ก่อนจะมาหยุดยืนอยู่หน้าประตูห้องๆหนึ่ง ซึ่งมีป้ายคำว่าชมรมติดอยู่ แต่กลับเว้นว่างเอาไว้ว่าชมรมอะไร –O-;

                เอิร์ธเปิดประตูเข้าไปในห้องทันที

                มาแล้วววว~” ฉันกวาดตามองไปทั่วอาณาบริเวณาห้องสี่เหลี่ยมกว้างๆที่ฉันกำลังยืนอยู่ ในห้องนี้ริมผนังมีชั้นวางหนังสือตั้งเรียงรายกันเต็มไปหมด มีโซฟาตัวใหญ่ตั้งระเกะระกะอยู่กลางห้องพร้อมกับโต๊ะกระจกเตี้ยๆที่มีหนังสือการ์ตูนวางกองจนนับไม่ถ้วน ผนังฝั่งด้านหน้าฉันเป็นโต๊ะคอมเรียงต่อกันสามโต๊ะ และมีแลปทอปวางอยู่ครบทั้งสามเครื่อง ซึ่งสองในสามเครื่องนั้นมีคนกำลังนั่งเล่นอยู่ และ เขาสองคนนั้น ก็กำลังนั่งหันหลังให้ฉันเพราะกำลังสนใจกับแลปทอปตรงหน้านั่นเอง

                “เฮ้ย! ถอดหูฟังกันก่อนสิวะ!” เสียงตะโกนของเอิร์ธทำให้ผู้ชายที่นั่งอยู่ริมขวามือสุดยืดตัวขึ้นจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่พร้อมกับถอดหูฟังออกมาแล้วหันหน้ามามองฉันกับเอิร์ธ

                O.O///!

                “ไม่ต้องตะโกนเสียงดังขนาดนั้นก็ได้ ^^” ผู้ชายคนนั้นพูดพลางหัวเราะน้อยๆ แล้วหันมาสบตากับฉันที่กำลังยืนนิ่งไป!

                นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนของเขากำลังสะกดฉันไว้จนไม่กล้าหันหนี ผมสีน้ำตาลเข้มได้ทรงรับกับใบหน้าเรียวขาวใส จมูกโด่งเป็นสันจนฉันเองยังอิจฉา ริมฝีปากบางเฉียบได้รูป แถมยังเป็นสีชมพูระเรื่อตามธรรมชาติ!

                ...เขาเป็นผู้ชายที่ดูดีมากจริงๆ! เป็นผู้ชายหน้าหวานที่มีใบหน้างดงามราวกับแกะสลักจากรูปปั้นอะไรทำนองนั้น!

                “เสียฤกษ์ฉันหมดเลยไอ้เอ็ม -^- อุตส่าห์พาสาวน้อยมาแนะนำให้รู้จัก” ฉันถึงกับชะงักไปเพราะคำพูดของเอิร์ธ

                พาสาวน้อยมาแนะนำให้รู้จัก...พูดเหมือนฉันมาติดกับพวกเขางั้นล่ะ! TOT คนยิ่งกลัวๆอยู่!

                “บอกให้ไอ้ตี้ถอดหูฟังหน่อยดิ!” เอิร์ธพูดพลางเหลือบมองไปยังอีกหนึ่งคนที่ยังคงนั่งเล่นคอมแล้วใส่หูฟังไม่ได้สนใจอะไรสักอย่าง ผู้ชายที่เอิร์ธเรียกเขาว่าเอ็ม ยืนมื่อไปสะกิดเขาคนนั้น ก่อนที่นายนั่นจะถอดหูฟังออกอีกคนแล้วหมุนเก้าอี้ที่ตัวเองนั่งอยู่มาทางฉัน

                -_-

                ...เป็นอีกครั้งที่ทำให้ฉันถึงกับนิ่งไปชั่วขณะ เมื่อฉันได้เห็นหน้าและสบตากับเขาเต็มๆ!

                นัยน์ตาสีดำสนิทที่กำลังสบสายตากับฉันดูนิ่งซะจนคนที่มองอย่างฉันใจหวิวแบบแปลกๆ ผมสีดำประกายแดงยามกระทบกับแสงไฟทำให้ใบหน้าขาวๆของเขายิ่งมีออร่าเข้าไปอีก และสิ่งที่ทำให้ฉันยิ่งแน่นิ่งไม่ไหวติงคือรอยยิ้มเล็กๆที่มุมปากของเขาที่กำลังยิ้มให้ฉัน ทำให้ใบหน้าหล่อแบบหยิ่งๆของเขายิ่งมีเสน่ห์เหลือล้นเข้าไปอีก

                ...ให้ตายเหอะ พวกนี้มันหล่ออันตรายกันชัดๆ!

                “หันมาก็ดีแล้ว ครบล่ะทีนี้...ฉันจะแนะนำเพื่อนใหม่ของฉันให้พวกแกรู้จัก ^O^” เอิร์ธยังคงยิ้มตามแบบฉบับของเขา ต่างกับฉันที่เริ่มทำอะไรไม่ถูก ไม่รู้จะยืนยังไง ไม่รู้จะเอามือไปเก็บไว้ไหน และไม่กล้าสบตากับพวกเขาเต็มๆเลยสักคน

                ฉันรู้ซึ้งถึงคำพูดของชาจีนแล้ว TOT!

                พวกเขาหล่อเกินไปจริงๆ! ดูดีจนทำให้คนที่ไม่บ้าผู้ชายหล่ออย่างฉันแอบใจสั่นได้! อันตรายที่สุดเลย!

                “เธอชื่อแฟนแฟร์ เพิ่งย้ายมาใหม่ และก็เป็นคนที่ฉันไปขับรถชนมาก่อนเปิดเทอมไง ^^//” นายไม่ต้องพูดถึงตอนขับรถชนฉันด้วยน้ำเสียงร่าเริงขนาดนั้นก็ได้นะเอิร์ธ!

                ฉันแอบลอบมองพวกเขาอีกสองคนที่มองมายังเราสองคนอยู่ ก่อนที่ฉันจะสบตากับพวกเขาเข้าจนได้เลย!

                “ฉันเอ็มเบอร์ เรียกฉันว่าเอ็มก็ได้ ^^” ผู้ชายหัวสีน้ำตาลส่งรอยยิ้มหวานๆมาให้ฉัน จนฉันถึงกับเอามือจับผมตัวเองแก้เก้อ T///T บ้าจัง!

                “อาร์ตี้” ส่วนอีกคนทำเพียงแค่บอกชื่อฉันสั้นๆ

                เอิร์ธจับข้อมือฉันไว้อีกครั้ง แล้วลากฉันเข้าไปใกล้สองคนนั้นมากขึ้น

                “แฟนแฟร์น่ารักเนาะ ^O^!” อะ...อะไรเนี่ย! ฉันถึงกับหันไปมองเอิร์ธหน้าเหวอ

                อยู่ดีๆก็ลากฉันมายืนหน้าสองคนนี้ แล้วพูดอะไรแบบนี้เนี่ยนะ! TOT

                “อื้อ ^^ ชื่อก็แปลกด้วย” ฉันไม่ชอบสบตากับเอ็มเลย T-T สายตาของเขาฆ่าฉันได้เลยนะ! รอยยิ้มหวานๆของเขาด้วย!

                “...เพิ่งย้ายมาเหรอ” ฉันหันไปมองอาร์ตี้...รายนี้ก็อีกคน! ชอบทำหน้านิ่งๆ แต่พอเห็นว่าฉันไม่กล้าพูดอะไรก็จะยกยิ้มบางๆที่มุมปากให้ เขาคงไม่รู้ตัวสินะว่ารอยยิ้มของเขาแบบนั้น อาจจะทำให้ผู้หญิงหลายๆคนบ้าไปเลยก็ได้!

                “อะ...อื้อ -_-//

                “เอ้อ! ใช่สิ...ฉันลืมถามเธอไปเลยแฟนแฟร์ เธอย้ายมาจากโรงเรียนไหนเหรอ” เอิร์ธถามฉันขึ้นมา

                “ฉันเรียนที่เซนต์ฟานี่”

                “...”

                ทำไมเงียบกันล่ะ -_-;

                ฉันหันไปมองเอิร์ธอย่างงุนงง เขายิ้มให้ฉันตามเดิม

                “อ้อ ฉันรู้จัก โรงเรียนเธอน่าอยู่ออก มีสระว่ายน้ำใหญ่เบ้อเริ่มเลย  >O<! ” ฉันยิ้มเจื่อนๆให้เอิร์ธ

                ใช่...โรงเรียนเก่าฉันน่าอยู่มากจริงๆ สภาพบรรยากาศภายในโรงเรียนใครได้มาเห็นก็ชอบกันทั้งนั้น

                “เธออยากเข้าห้องน้ำไม่ใช่เหรอแฟนแฟร์ เข้ามั้ย?”

                “อ้อ...ใช่จ้ะ ^^;” ฉันอยากเข้าจริงๆซะที่ไหนล่ะ TOT!

                “ห้องนั้นเลย ^^” เอิร์ธชี้ไปยังประตูทางริมผนังด้านขวามือที่อยู่ติดกับชั้นหนังสือ ฉันพยักหน้าให้เขาก่อนจะเดินไปตามทางที่เขาบอก และก่อนที่ฉันจะเปิดประตูห้องน้ำ ฉันก็หันกลับมาวางกระเป๋าของตัวเองไว้ที่โต๊ะหน้าห้องน้ำ และภายในระยะสายตาของฉัน ฉันก็มองเห็นพวกเขาทั้งสามคนที่ยังคงอยู่ตรงที่เดิม

                ...พวกเขาสามคนกำลังสบตากันเงียบๆ และเพียงไม่นานก็หันกลับไปทำสิ่งที่ตัวเองสนใจต่อ

                ทะ...ทำไมกันน่ะ TOT มีอะไรรึเปล่าเนี่ย! ฉันกลัวนะ!

               

                “นี่ค่ะ” ฉันส่งเงินให้คนขับแท็กซี่ ก่อนจะลงมาจากรถ

                บ้านฉันอยู่ในหมู่บ้าน และเป็นหลังที่อยู่สุดซอยตันเลยด้วย ฉันก็เลยให้แท็กซี่จอดแค่หน้าซอยบ้านฉัน จะได้ไม่ต้องถอยรถออกมา เดินไปอีกนิดเดียวก็ถึงแล้ว นิดเดียวจริงๆ

                ฉันปิดประตูรถมาพลางนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ และฉันก็ยังคงข้องใจกับท่าทีของผู้ชายสามคนนั้น!

                ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคำพูดของชาจีนรึเปล่า เลยทำให้ฉันคิดไปว่าพวกเขาดูมีอะไรจริงๆด้วย TOT! ฉันกลัวจริงๆนะเนี่ย! ฉันเป็นผู้หญิงตัวคนเดียวนะ ถ้าพวกเขาน่ากลัวอย่างที่ชาจีนเล่าจริงๆ ฉันจะรอดกลับมามั้ยเนี่ย ฮือๆๆ

                ปั่ก!

                เวรกรรม จะเอากระเป๋าตังค์ยัดใส่กระเป๋า ดันมัวแต่คิดเรื่องพวกนั้นทำตกจนได้ ซุ่มซ่ามจริงๆแฟนแฟร์ TOT

                ฉันถอนหายใจกับความซุ่มซ่ามของตัวเอง แล้วหันหลังกลับไปก้มลงหยิบกระเป๋าตังค์ของตัวเองที่ตกลงกับพื้น

                วืบบบบบบบ ~

                ลมแรงๆที่พัดมาทำให้ฉันต้องจับผมตัวเองทัดหู ก่อนจะก้มลงหยิบกระเป๋าตังค์ พอกลับมาถึงบ้านฟ้าก็มืด ฝนก็ทำท่าจะตกลงมาซะแบบนั้น ถ้าฉันกลับช้ากว่านี้แล้วฝนตก รถได้ติดยาวแน่ๆ

                คราวนี้ฉันเก็บกระเป๋าตังค์ลงถูกช่อง แล้วเงยหน้าขึ้น ก่อนที่สายตาของฉันจะมองเห็นสวนน้ำพุซึ่งเป็นวงเวียนศูนย์กลางของหมู่บ้านเวลามีคนขับรถผ่าน

                หืมมม...ฝนจะตกขนาดนี้แล้ว ยังมีคนอยู่อีกเหรอเนี่ย!

                ฉันขมวดคิ้วเมื่อมองเห็นผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ข้างต้นไม้ที่ถูกตัดแต่งเป็นรูปแกะ เธอใส่เสื้อคลุมแขนยาวตัวใหญ่ทับชุดนักเรียนจนคลุมกระโปรงสั้นๆเหนือเข่านั่น และยังไม่ทันที่ฉันจะละสายตาออก ผู้หญิงคนนั้นก็หันมาสบตากับฉันพอดิบพอดี =O=;

                ^^;” ฉันรีบยิ้มเจื่อนๆเมื่อเห็นว่าเธอมองฉันนิ่ง แล้วหันกลับมาเดินต่อ เธอจะหาว่าฉันเสียมารยาทมั้ยเนี่ย! ไม่ได้ตั้งใจจะมองซะหน่อยนะ T^T

                ฉันรีบเร่งฝีเท้าเดินไปจนถึงหน้าบ้านตัวเองเมื่อฝนเริ่มลงเม็ดปรอยๆ และเมื่อฉันมาหยุดอยู่ที่หน้าประตูบ้านตัวเอง ระยะสายตาของฉันก็รู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่าง จนฉันต้องหันกลับไปมองหน้าซอย

                ผู้หญิงในสวนน้ำพุเมื่อกี้นี้นี่ =_=; ทำไมเดินเร็วจัง?

                ผู้หญิงคนนั้นเดินเอามือไขว้หลังลวกๆ หน้าของเธอก้มมองพื้นและกำลังจะเดินผ่านซอยนี้ไป แต่อยู่ดีๆเธอก็หยุดเดินแล้วเงยหน้าขึ้นมา...สบตากับฉันช้าๆ =O=;

                วืบบบบบ~           

                ลมพัดแรงมาอีกระลอกจนทำเอาใบไม้ปลิวร่วงไปตามๆกัน ผมฉันถูกลมพัดมาปรกหน้าอีกครั้งจนฉันต้องหลับตาแล้วจับมันออกไปทัดหูทั้งหมด และเมื่อฉันลืมตาขึ้นพร้อมกับมองไปที่หน้าซอยอีกครั้ง...

                ผู้...ผู้หญิงคนนั้นหายไปแล้ว! O.O

                ฉันถึงกับกวาดตามองไปทั่วด้วยความประหลาดใจ แต่ก็พบแต่ความว่างเปล่าเบื้องหน้า ไม่มีใครอยู่เลยสักคน

                บะ...บ้าน่ะ!

                ฉันรีบหันกลับแล้วรีบเปิดประตูรั้วบ้านตัวเองทันทีก่อนจะรีบแทรกตัวเข้าไปเพราะรู้สึกถึงความผิดปกติอะไรบางอย่าง และระหว่างที่ฉันกำลังเอื้อมตัวออกไปคว้าประตูมาปิด สายตาของฉันก็มองออกไปยังสวนน้ำพุอีกครั้ง

                ...ผู้หญิงคนนั้นกลับไปยืนอยู่ตรงนั้นอีกครั้งตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

                ...และเธอก็ยืนหันมาทางนี้และกำลังจ้องมองมาที่ฉัน!

                ปัง!

                ฉันกระแทกประตูปิดโดยไม่ได้ดูว่ามันปิดลงสนิทหรือไม่ ก่อนจะวิ่งเข้าไปในบ้านทันที!

                ไม่มีทางเป็นไปได้...ระยะทางจากหน้าซอยไปถึงสวนน้ำพุ ไม่ถึงนาที ไม่มีทางเดินไปถึงได้หรอก!









To be Continued









มุมทอล์ค *


สวัสดีค่าทุกคนนน
ตอนที่ 2 มาแล้วววววว
มาช้าไปหน่อยค่าาาา T^T แอบกลับมายุ่งเล็กน้อยย
พรุ่งนี้สอบมิดเทอมยุ่นค่ะ
อ่านหนังสือ เลยแอบมาแวะลงให้ 5555
เดี๋ยวกลับไปอ่านต่อแล้วววว >___<

คราวนี้เปิดตัวครบ สามหนุ่ม แล้วนะคะ ฮ่าๆ
ชอบคนไหนเลือกได้เลย
เพราะยังไงซะ... หึๆๆ
ไม่มีอะไรหรอกค่า 55555




ตอบคำถาม *

มีรีดเดอร์ถามว่า นางเอกคือใคร
ขอโทษด้วยค่า คราวที่แล้วไรท์เตอร์ลืมตอบบ T^T

อิมเมจนางเอกคือ ลิซซี่ วง After School ค่า >__<
น่ารักเน้ออออออออออ!

หมดเรื่องจะทอล์ค
ช่วงนี้ไม่มีเรื่องให้เม้าท์เลยค่ะ 5555
เดี๋ยวไปอ่านหน้ังสือต่อก่อนค่ะ ยังอ่านไม่ถึงไหนเลยย T^T


อย่าลืมติดตามเรื่องนี้กันนะคะ !



1 เม้นท์ 1 กำลังใจเช่นเดิมม ^^
ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ




ไว้เจอกันตอนหน้าค่าาา

รักทุกคนนนนนนน
ม๊วฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ^3^























Matesoul my 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,819 ความคิดเห็น

  1. #2812 นิวจี้ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 เมษายน 2556 / 22:18
    เริ่มหลอนแล้ว>
    #2,812
    0
  2. #2795 gentleman คร๊ (@hillhill) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กันยายน 2555 / 09:49
    สนุกอย่างนี้เอาไปเลย 5 ดาว รักนิยาย สไตล์นี้ง่ะ ^^

    ชอบมาก นี้ขนาดอ่านได้ 2 ตอนเองนะเนี่ยยยยยยย
    #2,795
    0
  3. #2787 marrysa (@marrypo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2555 / 21:48
    หลอนอ่า ตอนนี้
    #2,787
    0
  4. #2777 Patint (@peanna) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2555 / 19:10
    ชักสยองง
    #2,777
    0
  5. #2774 ไม้ขัดส้วม !?! (@hibari18) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2555 / 15:32
    ผู้หญิงชุดดำ!?
    #2,774
    0
  6. #2732 หนมปังเปียก > < // (@numzalovely) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2555 / 21:00
    น่ากลัวอ่ะ T[ ]T
    #2,732
    0
  7. #2698 Natnatthitirath (@natnatnatty17) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 เมษายน 2555 / 00:36
    เอิรธ เอ็ม อาต  มันน่ากลัวขนาดนั้นเลยเรอะ? เค้าทำอะไรกับผู้หญิงง
    แล้วผู้หญิงชุดดำ คือใคร หลอน TT ชอบอ้ะ ><
    #2,698
    0
  8. #2669 ยัยตัวเล็ก :3 (@5196686) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2555 / 11:15
     ใครอ่า ? ผีเหรอ-.- !!??
    #2,669
    0
  9. #2663 polar (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 เมษายน 2555 / 12:10
    น่ากลัวมากกก UU

    แต่แอบชอบ โรคจิตเนาะ 55555
    #2,663
    0
  10. #2643 sweet life (@sweet-life) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มีนาคม 2555 / 19:22
     หลอนได้อีก=[]=!
    #2,643
    0
  11. #394 ✖ bAzzA✖ (@bazza) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มีนาคม 2555 / 23:02
    น่ากลัวอ่ะ
    #394
    0
  12. #393 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มีนาคม 2555 / 12:55
    เห้ยขนลุก
    #393
    0
  13. #392 hot_sweet (@sweethot) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2555 / 16:40
     คนไหนพระเอกกันแน่คะ
    #392
    0
  14. #391 hot_sweet (@sweethot) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2555 / 16:23
    หลอนนน
    #391
    0
  15. #390 ~ yAyee* ~ (@nuyayeenoi) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2555 / 13:21
    น่ากลัวววววววววววววววววววววววววววว~!!!
    #390
    0
  16. #389 Aneare[s]t (@orpicuew) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2555 / 00:50
     แนวไหนเนี่ย!!  ชักหลอน
    #389
    0
  17. #388 `Toey :)☆` (@toey2544) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มกราคม 2555 / 21:15
    น่ากลัววววTT'
    #388
    0
  18. #387 kusu kusu (@samael) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มกราคม 2555 / 11:26
     แอบหลอน(เบาๆ)^^
    #387
    0
  19. #386 Shadow Alice (@sweet--devil) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มกราคม 2555 / 20:45
     อะ...อ่านตอนกลางคืนแบบนี้แอบหลอน Y^Y
    #386
    0
  20. #385 TMP* (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มกราคม 2555 / 13:53
    แอบหลอน55555555
    #385
    0
  21. #384 Princess_of_Devil ( NJ ) (@j_minako) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มกราคม 2555 / 00:53
    น่ากลัวอะ >,<
    #384
    0
  22. #383 alonerz (@alonerz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2555 / 17:21
     - ผี ! =[ ]  = 
    - นี่เรื่อง การิน เรอะ ! = =
    #383
    0
  23. #382 Combo Lita' (@Dywatchai) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2554 / 23:27
     ลึกลับอ่ะ

    นี่ตะกี้แฟนแฟร์โดนผีหลอกใช่มะ >O<

    แล้วพวกเอิร์ธมีอะไรกันง่ะ หรือชาจีนแกล้งเด็กใหม่ั้งั้นหรอ
    #382
    0
  24. #381 LoveOwodog (@tina0905) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2554 / 20:53
    น่ากลัวอะ
    #381
    0
  25. #380 ma~nell (@mayorra) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2554 / 18:45
     ผีแน่ๆ -..-
    #380
    0