★ Doubtful! ♥ สืบรักเสี่ยงใจ วุ่นรักร้ายนายตัวดี ☆★

ตอนที่ 10 : Chapter 9 ☆ คุ้นตา...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,271
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    14 ต.ค. 54










Chapter 9 คุ้นตา...


 




               

                รู้สึกเหมือนช่วงนี้หัวสมองฉันมีอะไรให้คิดเต็มไปหมด

                มันอาจจะเป็นเพราะว่า...ฉันกำลังสงสัยและอยากรู้อะไรหลายๆอย่าง -_-

                ไปกันเถอะแฟนแฟร์ >O<” เอิร์ธลากฉันไปที่ห้องชมรม หลังจากที่ฉันแวะซื้อขนมที่โรงอาหารหลังจากกินข้าวกลางวันเสร็จเรียบร้อย

                ชีวิตฉันในตอนนี้ มันก็เป็นแบบนี้ทุกๆวันนั่นล่ะ...ฉันอยู่แต่กับเอิร์ธ แล้วเอิร์ธก็ลากฉันมาหาอาร์ตี้กับเอ็มเบอร์อยู่เรื่อยๆ

                ทำไงได้ล่ะ T^T ก็ฉันไม่มีเพื่อนจริงๆนี่นา นอกจากชาจีนที่คุยกับฉันบ้างแล้ว คนอื่นก็ไม่เห็นจะสนใจฉันสักคน คงจะมีแต่เอิร์ธนี่ล่ะ

                และถ้าถามว่าฉันไม่กลัวแล้วเหรอ กับการที่มาอยู่กับพวกเขาทั้งสามคน

                พูดตรงๆฉันก็กลัวนะ -_-; แต่ฉันคิดว่า ถ้าฉันไม่ได้ทำอะไร อยู่เฉยๆไปแบบนี้ ก็คงจะไม่มีอะไรหรอกมั้ง

                ฉันกับเอิร์ธพากันเดินเข้ามาในห้องชมรม เอ็มเบอร์นั่งอยู่ตรงหน้าคอมของตัวเอง ส่วนอาร์ตี้กำลังกึ่งนั่งกึ่งนอนกดโทรศัพท์อยู่ที่โซฟา

                ไม่ไปกินข้าวกันเหรอวะ เอิร์ธเอ่ยถามทั้งสองคน

                ไม่หิว และทั้งสองคนก็ตอบออกมาพร้อมกันเช่นกัน -_-; 

                พ่อฉันได้บัตรละครเวทีของรอบวันเสาร์นี้มา เอ็มเบอร์เปลี่ยนเรื่องแล้วหันเก้าอี้ที่ตัวเองนั่งมามองเราสามคน

                ไปกันมั้ย

                ละครเวทีอะไรวะ เอิร์ธถามขึ้น

                ฉันแอบสงสัยอยู่เหมือนกัน พ่อพวกเขาทำงานอะไรกันนะ เวลาฉันมาอยู่กับสามคนนี้ทีไร เรื่องที่พวกเขาคุยกันแต่ละที แม้จะไม่ได้พูดหรือสื่อออกมาตรงๆ แต่ฉันก็รับรู้ได้เลยว่าพวกเขา...รวย -_-

                เอาไปดูสิ เอิร์ธเดินไปหยิบจากมือเอ็มเบอร์มา พลางเดินมาหาฉัน

                ละครเวทีที่กำลังโปรโมทอลังการอยู่ตอนนี้นี่...นักแสดง นักร้องแถวหน้าของเมืองไทยร่วมแสดงกันให้ละลานตาไปหมด

                เธอไปด้วยกันมั้ยแฟนแฟร์ ฉันได้มาสี่ใบพอดี ^^” เอ็มเบอร์ยิ้มให้ฉัน

                ไปสิ! ต้องไปอยู่แล้ว >O<”

                ดะ...เดี๋ยวสิ ฉันหันไปขัดเอิร์ธที่พูดขึ้น ฉันยังไม่ได้พูดสักคำเลยนะว่าจะไป ฮือๆ

                โห อะไรกัน ไอ้เอ็มมันเอามาเผื่อเธอด้วยนะ เธอไม่ไปก็เสียน้ำใจมันแย่เลยนะแฟนแฟร์~” อย่ามาพูดจาหว่านล้อมฉันนะ เอ็มเบอร์แค่ได้มาสี่ใบพอดีต่างหาก เขาไม่ได้เอามาเผื่อฉันซะหน่อย

                วันเสาร์แม่กับพ่อฉันไปธุระน่ะ ไม่มีคนไปส่ง ฉันขี้เกียจออกไปเอง ^^;”

                เดี๋ยวฉันไปรับก็ได้

                เห็นมั้ย ไปเถอะนะแฟนแฟร์~” ฉันถึงกับเงียบเมื่ออาร์ตี้พูดขัดขึ้นมาว่าจะไปรับฉัน แถมเอิร์ธยังคะยั้นคะยอให้ฉันไปอีก

                นะๆๆ

                ก็...ก็ได้ เอิร์ธยิ้มให้ฉันจนตาหยี

                เห็นท่าทางแบบนี้ของเอิร์ธทีไร ฉันก็ปฏิเสธไม่ลงทุกทีเลยให้ตาย ฮือๆ

                ฉันนั่งอ่านหนังสือที่ตัวเองพกมาด้วยเงียบๆอยู่ในห้องชมรมรอเวลาขึ้นเรียนช่วงบ่าย ส่วนสามคนนั้นก็เอาแต่คุยเรื่องผู้ชายๆกันที่ฉันเองก็ไม่รู้เรื่องและไม่ได้ใส่ใจ

                ไอ้ตี้ ไปโรงอาหารมั้ย ฉันละสายตาจากหนังสือที่ตัวเองอ่านอยู่ แล้วเหลือบมองเอ็มเบอร์ที่พูดขึ้น หิวแล้วล่ะสิท่า

                แล้วแต่ รายนี้ก็ตอบง่ายดีจัง -_-

                งั้นไป พูดแค่นั้นเอ็มเบอร์ก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้ในทันที

                ไปด้วยมั้ยไอ้เอิร์ธ แฟนแฟร์เอาอะไรมั้ย ^^” ฉันส่ายหน้าให้เขาแทนคำตอบ แต่เอิร์ธที่กำลังนอนกลิ้งอยู่ที่พื้นรีบลุกขึ้นมาในทันที

                ไปๆ จะไปซื้อไอติม!” เมื่อไหร่หมอนี่จะโตสักทีนะ =_=

                ทั้งสามคนพากันเดินไปที่ประตูห้องชมรม ดะ...เดี๋ยวนะ ฉันก็ต้องอยู่คนเดียวน่ะสิ TOT!

                เธออยู่คนเดียวแปบนึงได้ใช่มั้ยแฟนแฟร์ ^^” เอ็มเบอร์หันมาถามฉันขณะที่เขากำลังจะเปิดประตูออกไปอยู่แล้ว

                ...ได้...ได้อยู่แล้ว ^^” ฉันยิ้มกลบเกลื่อน ก่อนที่เขาทั้งสามคนจะออกไปจากห้องนี้ ทิ้งให้ฉันอยู่คนเดียวในห้องเงียบๆนี่

                ที่จริงการที่ฉันยอมไปไหนมาไหนกับเอิร์ธ...เพราะฉันไม่อยากจะอยู่คนเดียวด้วยนั่นล่ะ ฉันกลัว...ว่าจะเห็นอะไรแบบนั้นอีก ฮือออออ

                แล้วนี่...เอิร์ธก็ไม่อยู่ TOT!!

                ฉันกวาดตามองไปทั่วห้องๆด้วยความหวาดระแวงแปลกๆ ห้องนี้เวลาอยู่คนเดียว...มันน่ากลัวซะยิ่งกว่าในห้องเรียนอีกนะ! ฉันรีบเอามือถือตัวเองออกมาเปิดเพลงคลอไว้เบาๆ อย่างน้อยจะได้มีเสียงเพลงอยู่เป็นเพื่อนฉันหน่อย T_T

                ฉันเลิกสนใจสิ่งรอบข้างแล้วก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือตัวเองต่อไป ในใจก็ภาวนาให้พวกเขากลับมาเร็วๆด้วยเถอะ

                ปั่ก!

                ฉันถึงกับสะดุ้ง...เมื่อได้ยินเสียงอะไรบางอย่างตกกระทบพื้น มือที่จับหนังสือของฉันกำแน่นในทันที! TOT

                ชะ...ช่วยด้วย ฮือๆๆๆๆ!

                ฉันค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองไปยังเบื้องหน้า ก่อนจะพบว่า...หนังสือการ์ตูนที่ถูกวางไว้บนโต๊ะคอมตกลงมาอยู่กับพื้น มะ...มันตกลงมาได้ยังไงกัน

                ตึกๆ ตึกๆ ตึกๆ~

                ลางสังหรณ์ฉันดีเสมอๆ หัวใจของฉันกำลังเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆเพราะความกลัวที่กำลังถาโถมเข้ามา ก่อนที่ฉันจะรีบก้มหน้ามองหนังสือในมือตัวเองต่อทันที!

                ...!

                มา...มาแล้ว TOT!

                ฉันถึงกับนั่งนิ่งไม่ไหวติง พอฉันก้มหน้าลง...ระยะสายตาของฉันกลับรู้สึกได้ถึงขาคู่หนึ่งของใครบางคน ที่ยืนอยู่ข้างชั้นหนังสือด้านขวามือของฉัน

                ติดอยู่เพียงแต่ว่า...ฉันอยู่ในห้องนี้คนเดียวนะ!

                ฉันไม่กล้าเงยหน้า ไม่กล้าขยับตัวไปไหนทั้งสิ้น TOT ที่น่าช็อคยิ่งกว่าคือ...เพลงในมือถือที่ฉันเปิดเอาไว้ มันดันหยุดไปเองซะเฉยๆ!

                ฮึก...ฮึก

                ...!”

                ปึ่ก!

                ฉันถึงกับมือไม้อ่อนทำหนังสือตกลงไปที่พื้น เมื่ออยู่ดีๆก็ได้ยินเสียงสะอื้นไห้ของผู้หญิงคนนึงดังอยู่ข้างหู ราวกับว่าเธอกำลังมาร้องไห้ข้างหูฉันยังไงอย่างนั้น!

                ไม่...ไม่ไหวแล้ว TOT! ช่วยฉันด้วย!

                ฮึก...ฮึก ขาแขนฉันสั่นไปหมด ระยะสายตาของฉันที่ยังคงมองเห็นชั้นหนังสือนั้นได้กลับเห็นว่า...ข้างตู้หนังสือนั้นไม่มีใครอยู่แล้ว!

                ฉันหันไปมองทันทีด้วยความตกใจ...ว่างเปล่าจริงๆด้วย!

                ปึ่ก! เสียงของตกกระทบพื้นอีกครั้ง...

                ฉันกำมือตัวเองแน่นพลางสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วค่อยๆหันไปดูทางต้นตอเสียง

                O.O!!

                กะ...กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!” ผู้หญิงคนนั้นอีกแล้ว!!

                ฉันลุกลี้ลุกลนลุกจากโซฟาพลางถอยหลังหนีด้วยความตกใจ! ก่อนที่ฉันจะสะดุดขาโต๊ะล้มลงไปกับพื้น พลางทำเอากองหนังสือที่อยู่บนโต๊ะเทลงมาด้วย!

                ใบหน้าซีดเซียวของผู้หญิงคนนั้นจ้องมองมาที่ฉันไม่วางตา! พร้อมๆกับเสียงสะอื้นไห้ที่ดังก้องไม่หยุด!

                ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย TOT!!

                ฉันหลับตาปี๋แล้วยกมือขึ้นพนมพลางสวดมนต์มั่วไปหมด!

                ฉันกลัวค่ะ อย่ามาให้ฉันเห็นเลยนะคะ ฉันไม่รู้จักคุณ ฮึก TOT ฉันไม่เคยคิดทำร้ายคุณนะคะ ไม่เคยคิดร้ายอะไรเลยค่ะ!” ปากฉันพูดพร่ำไม่หยุด ตอนนี้ฉันกลัวจนน้ำตาปริ่มเต็มไปหมดแล้ว!

                ฉันหลับตาปี๋อยู่แบบนั้น ก่อนที่เสียงสะอื้นไห้จะหยุดไป...จนมันทำให้ฉันชะล่าใจ กล้าที่จะลืมตาขึ้นมา

                กรี๊ดดดดดด! O.O” ฉันถึงกับกรี๊ดออกมาอีกรอบ เมื่อพบว่าเธอยังคงยืนอยู่ที่เดิม! แต่ก็ถึงกับชะงักไป...

                เพราะผู้หญิงคนนั้นไม่ได้อยู่ในแบบใบหน้าซีดเซียวกับผมที่ปรกหน้าซะจนหน้ากลัวเหมือนทุกครั้ง...แต่มันกลับ...กลับเป็นใบหน้าธรรมดาๆในแบบมนุษย์ทั่วไป!

                ดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้ม ริมฝีปากชมพูระเรื่อ กับผมดัดอ่อนๆสีน้ำตาลเป็นลอนสวยของเธอ คงทำให้เธอดึงดูดผู้คนได้มาก...ถ้าหากเธอยังเป็นมนุษย์อยู่ แม้ว่าใบหน้าจะดูซีดเซียวไปมากก็ตาม

                ใจฉันยังคงเต้นรัวเร็วด้วยความตื่นกลัว ขณะที่เธอยังคงจ้องมองมาที่ฉัน...แม้ว่าดวงตาคู่นั้นมันจะดูเศร้าซะเหลือเกิน ฉันเพ่งพินิจพิจารณาผู้หญิงตรงหน้าด้วยความหวาดผวา และความประหลาดใจที่เพิ่งจะผุดขึ้นในใจเมื่อกี้เมื่อได้เห็นหน้าเธอ

                ...เหมือนฉันเคยเห็นหน้าผู้หญิงคนนี้ที่ไหนรึเปล่านะ?

                ทำไม...เธอดูคุ้นตาฉันมากขนาดนี้กัน?

                แอ๊ดด~

                เสียงประตูห้องชมรมที่ถูกเปิดเข้ามา ทำให้ฉันสะดุ้งด้วยความตกใจแล้วหันไปมองในทันที ก่อนจะพบว่าเป็นอาร์ตี้นั่นเอง เขาหันมามองฉันอย่างตกใจแล้วรีบปราดเข้ามาหาฉันในทันที

                คงจะตกใจอยู่หรอก...สภาพฉันตอนนี้ T_T นั่งก้นจ้ำเบ้าอยู่กับพื้น แถมหนังสือยังกระจัดกระจายเต็มไปหมด น้ำตาที่ไหลอาบแก้มฉันอีกล่ะ ฮือๆ

                แฟนแฟร์!” เขาเข้ามาพยุงฉันให้ลุกขึ้น ฉันมองกลับไปยังจุดๆเดิมที่ผู้หญิงคนนั้นเคยยืนอยู่ แต่ตอนนี้เธอหายไปแล้ว...

                เกิดอะไรขึ้นกับเธอ ฉันเหลือบมองอาร์ตี้ที่มองมาที่ฉันด้วยสีหน้างุนงงและเป็นกังวล

                ปะ...เปล่า ^^;”

                ทำไมหนังสือมันตกแบบนี้ -_- แล้วเธอร้องไห้ทำไม ฉันไม่ตอบคำถามเขาพลางเฉไฉเปลี่ยนเรื่อง แล้วเอามือเช็ดน้ำตาตัวเองลวกๆ

                แล้วคนอื่นล่ะอาร์ตี้

                อยู่โรงอาหาร ฉันเข้ามาเอางาน จะเอาไปส่งอาจารย์ เขาพูดพลางเอื้อมมือไปหยิบแฟ้มๆหนึ่งที่โต๊ะ

                ฉันไปด้วย!” อาร์ต์หันมามองฉันด้วยความประหลาดใจ เมื่อเห็นว่าฉันคว้าแขนเขาไว้ ฉันรีบปล่อยมือออกทันทีแล้วยิ้มเจื่อนๆให้

                ฉะ...ฉันไม่อยากอยู่คนเดียว ^^;” อาร์ตี้หรี่ตาลงมองฉันอย่างจับผิด จนทำให้ฉันต้องหลุบตาหนีเขา

                เธอเป็นอะไรรึเปล่าแฟนแฟร์

                ...

                ต้องเป็นอยู่แล้วล่ะ -_- ไปนั่งจับกบที่พื้นแบบนั้น

                ...

                เกิดอะไรขึ้น สีหน้านิ่งๆตามแบบฉบับของอาร์ตี้ทำเอาฉันไม่กล้าที่จะเฉไฉเขา

                ฉัน...ฉันกลัวผี ฉันตอบเขาเสียงเบา แล้วหันหน้าหนีไปทางอื่นเมื่อเห็นว่าอาร์ตี้ยิ่งจ้องหน้าฉันนิ่งเข้าไปใหญ่           

                เขาคงจะหาว่าฉันโกหก ไม่ก็หาว่าฉันบ้าแน่ๆ TOT

                ผี?

                ฉันพูดจริงๆนะ TOT!” ใครไม่ใช่ฉันคงไม่รู้หรอก ฮือๆ

                ฉันเอามือลูบแขนตัวเองเบาๆ ก่อนหน้านี้ขนแขนฉันมันลุกซะจนฉันรู้สึกได้เลยล่ะ

                ...ก็ยังไม่ทันว่าอะไรเลย ฉันถึงกับหยุดการกระทำของตัวเองแล้วเงยหน้ามองเขา อาร์ตี้ยกยิ้มบางๆที่มุมปาก ก่อนที่เขาจะเอื้อมมือข้างหนึ่งมาเช็ดน้ำตาให้ฉันอย่างแผ่วเบา         

                “O.O//”

                จมูกเธอแดงหมดแล้ว

                ... ฉันถึงกับเงียบไม่กล้าพูดอะไร เมื่ออาร์ตี้ก้มหน้าเข้ามาใกล้ฉันมากขึ้น

                .ให้ตายเหอะ T///T ฉันไม่รู้จริงๆนะว่าการกระทำโดยปกติของเขาเป็นแบบนี้อยู่แล้วรึเปล่า

                แต่มันทำให้คนถูกกระทำอย่างฉัน...คิดเตลิดเปิดเปิงไปหมดเลย!

                อาร์ตี้ละมือออกจากหน้าฉัน ก่อนที่เขาจะยกยิ้มอย่างที่ชอบทำให้ฉันอีกครั้ง

                ถ้าเธอกลัว ออกไปกับฉันก็ได้ พูดแค่นั้นเขาก็จับข้อมือฉันเอาไว้ ก่อนจะพาฉันออกมาจากห้องชมรมด้วย ฉันถึงกับถอนหายใจเมื่อพ้นออกมาจากห้องชมรมแล้ว

                ฉันกัดริมฝีปากตัวเองอย่างไม่รู้ตัว เมื่อภายในหัวของฉันยังคงนึกถึงแต่...ผู้หญิงคนนั้น

                ผู้หญิงคนนั้นในร่างปกติ...คุ้นตาฉันมากจริงๆ

                มันเหมือนติดอยู่ที่ปาก...เหมือนจะนึกได้ แต่ก็นึกไม่ออกว่าฉันเคยเจอเธอที่ไหนกัน

                อ้าว แฟนแฟร์!” ฉันแทบสะดุ้งจนตัวโยนอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงเอิร์ธเรียกฉันอยู่ไม่ไกล ก่อนที่ฉันจะหันไปเห็นเขากับเอ็มเบอร์กำลังเดินมาทางนี้ พร้อมๆกับที่อาร์ตี้ปล่อยมือออกจากข้อมือฉัน

                เธอจะไปไหนเหรอ O.O” เอิร์ธถามฉันด้วยความประหลาดใจ มือข้างหนึ่งของเขาถือไอติมแท่งอยู่ ส่วนอีกข้างเป็นไอติมโคนที่คงกำลังจะละลายในอีกไม่นาน

                ฉันเบื่อๆ...ก็เลยตามอาร์ตี้ออกมาข้างนอกน่ะ ^^;” เอิร์ธพยักหน้าให้ ก่อนที่จะยื่นไอติมโคนในมือมาให้ฉัน

                ฉันซื้อมาให้ >O< รีบกินซะ เดี๋ยวจะละลายหมดนะ ฉันรับมันมาด้วยความงุนงง เอิร์ธยังคงยิ้มให้ฉันด้วยรอยยิ้มน่ารักๆเหมือนเคย

                ฉันไปส่งงานก่อนนะ อาร์ตี้พูดแค่นั้นก็เดินแยกจากเราสามคนไปอีกทางในทันที เอิร์ธมองตามเขาไปอย่างงุนงง

                อะไรของมัน เขาหันกลับมาหาฉันกับเอ็มเบอร์

                ไปกันเหอะ >O<” เอ็มเบอร์เดินนำหน้าเราสองคนไป ก่อนที่เอิร์ธจะดันตัวฉันให้เดินมาทางเดียวกับเขาด้วย

                ฉันเพิ่งออกมาจากห้องชมรมเองนะ

                ฉันต้องกลับไปเข้าไปในห้องนั้นอีกแล้วเหรอเนี่ย TOT!









To be Continued









มุมทอล์ค *


สวัสดีค่า ^____^
มาแล้ว มาแล้ววววววว
ช้าเป็นกิจวัตร ฮาาาาา~
สรุปคอนเซปท์เรื่องนี้ อัพอาทิตย์ละ่ครั้งใช่มั้ยคะเนี่ย? 555 (ถามตัวเอง - -)
55555 วันนี้ที่บ้านฝนตกปรอยๆค่ะ
บรรยากาศอึมครึม ปั่นมันส์มากๆ สุดยอดไปเลย ฮ่าๆ
สงสัยถ้าจะอัพเรื่องนี้บ่อยๆ
ต้องหาเรื่องทำให้ตัวเองอึนบ่อยๆแล้วค่ะ T^T
ปั่นเรื่องนี้ทีไร สูญเสียพลังงานไปเกือบครึ่ง เฮือกก 555

ไม่ได้เพิ่มปมแล้วนะคะ 555
ทุกอย่างหลังจากนี้ คือการเริ่มคลายปมมากกว่าค่ะ
แล้วเรื่องทุกอย่างจะโยงเข้าหากันได้ (รึเปล่านะ? - -)
ที่จริงส่วนยิบย่อย มันก็แอบใส่ไว้ตอนอื่นๆอยู่แล้วเนอะ อิอิ
(แล้วใครจะไปรู้ T^T)

นิยายเรื่องนี้ไม่เหมาะสำหรับคนชอบอ่านนิยายง่ายๆสบายๆไว้แก้คลายเครียด
แต่เหมาะสำหรับ คนอยากหาอะไรอ่านให้ตัวเองเครียดเล่นค่ะ
55555555555 XD

เรื่องนี้กับเรื่องปลาทองนี่
คนละฟีลกันเลยนะคะเนี่ย 5555
วันไหนที่แบบ...แต่งสองเรื่องต่อกัน
ไรท์เตอร์ต้องปรับโหมดอย่างรุนแรง ฮาาาาาา
ต้องเปลี่ยนเพลงที่ฟังเลยค่ะ ไม่งั้นจูนไม่ติด
เวลาแต่งนิยายต้องฟังเพลงไปด้วย แล้วมันลื่นนน ~ เฮือกก
ไม่รู้ใครเป็นแบบนี้เหมือนกันรึเปล่า? 555555

เปิดนิยายเรื่องใหม่แล้ววววว XD
อย่าลืมแวะเข้าไปเจิมกันนะคะ
คลิกลิ้งค์โลดดด
http://writer.dek-d.com/seenam/writer/view.php?id=751643


วันนี้เม้าท์พองามค่ะ (นี่ขนาดงาม ฮาา)
แต่งเสร็จปุ๊บ หิวปั๊บ จังหวะนี้ต้องหาอะไรกิน ฮ่าๆๆๆๆ
อย่าลืมกินข้าวด้วยนะ รีดเดอร์ของเค้าทุกคนน >3<




อย่าลืมติดตามเรื่องนี้กันนะคะ !



1 เม้นท์ 1 กำลังใจเช่นเดิมม ^^
ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ




ไว้เจอกันตอนหน้าค่าาา

รักทุกคนนนนนนน
ม๊วฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ^3^











Matesoul my 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,819 ความคิดเห็น

  1. #2818 Kamonwan Jongkaijak (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 11:28
    มาต่อนร้า^^
    #2,818
    0
  2. #2817 ทิพย์ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มกราคม 2558 / 21:06
    คนที่เดินกับปริ๊นคงชื่อภีมรึเป่าค่ะแล้วเป็นแฟนกับเอ็มเบอร์ด้วยรึเป่าเห็นตองบอกว่าไม่เห็นพี่เอ็มมาเลยตั้งแต่พี่ภีมไม่อยู่อ่ะไม่รุไช่ป่าว
    #2,817
    0
  3. #2816 ทิพย์ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มกราคม 2558 / 21:01
    คนที่เป็นคนที่ปริ๊นแอบชอบคงจะเป็นคนเดียวกันกับภีมทีตองบอกแน่เลยแล้วคงจะเป็นคนที่ชาจีนบอกว่าพวกเอิท์ธปล่อยไห้คนที่รักตายอย่างเลือดเย็นแน่เลย

    อัพเร็วๆน้าาากำลังลุ้นเลยได้โปรดดพลีสสสสสสส TTOTT
    #2,816
    0
  4. #2815 เปอร์เซีย{Persian} (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 เมษายน 2557 / 22:55
    กิ๊กของปริ๊นซ์แน่ๆ
    เพิ่งตามมาอ่าน รอหนังสืออยู่ T.T
    #2,815
    0
  5. #2809 palm-za001 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2555 / 20:01
    ผู้หญิงคนนั้นเป็นผู้หญิงที่ปริ๊นชอบป่าวอ่ะ ชอบอาร์ตี้ค่ะน่ารักมากๆ
     
    ปล. เเต่งได้สนุกมากๆค่ะ ><
    #2,809
    0
  6. #2805 nannii (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2555 / 22:53
    มันมีแค่นี้หรอคะ ?
    #2,805
    0
  7. #2801 bamble (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กันยายน 2555 / 18:39
    ผู้หญิงคนนั้นใครอ่ะอยากรู้
    #2,801
    0
  8. #2793 CHroMe narak (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 กันยายน 2555 / 10:29
    ตอนสุดท้ายแล้วเหรอเล่มแพลงตั้ง 219 แต่เราซื้อมาแล้วนะ มีตั้ง 322หน้าอ่านไม่เบื่อเลยอิอิ
    #2,793
    0
  9. #2786 Bam (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2555 / 20:32
    ขอบคุณค่ะ ทำต่อเลื่อยๆนะ
    #2,786
    0
  10. #2781 Ploy Patthanan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2555 / 08:44
    เป็นผู้หญิงทีเดินกะปริ้นซ์แล้วข้าวฟ่างฆ่าตายรึเปล่า ตื่นเต้นๆ >O<
    #2,781
    0
  11. #2762 Aum Aumaum (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2555 / 15:25
    ย้ากกกกก อยากให้ปมมันคลี่สักที T^T
    #2,762
    0
  12. #2761 Princess_of_Devil ( NJ ) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2555 / 18:30
    หลอนนนนนนนนอ่า ~
    #2,761
    0
  13. #2739 หนมปังเปียก > < // (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2555 / 22:01
    โอ๊ยยยย ได้เวลาคลายปมแล้วซิ >W< ฮ่าๆๆ อยากรู้โว้ยย >O<
    #2,739
    0
  14. #2676 ยัยตัวเล็ก :3 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2555 / 14:09
     ผู้หญิงคนนั้นคือคนที่ปริ้นซ์ชอบ

    แล้วก็คงเป็นแฟนกะอาร์ตี้ ใช่มัย ??
    #2,676
    0
  15. #857 JENNYHA (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มีนาคม 2555 / 14:18
    เห้ย ผุ้หญิงคนั้นตายแล้วเหรอ!!!!
    #857
    0
  16. #856 hot_sweet (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2555 / 14:44
     สนุกมากก
    #856
    0
  17. #855 ~ yAyee* ~ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2555 / 14:39
    ฉัน~กลัวววว T__T;
    #855
    0
  18. #854 Shadow Alice (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 มกราคม 2555 / 11:16
     ผีตนนั้น...อืม...ใช่คนที่อยู่กับปรินซ์หรือเปล่า เอ๊ะ?
    หรือว่ามันจะเป็นคนอื่นกัน สงสัยจังเลยนะเนี่ย :(
    #854
    0
  19. #853 TMP* (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มกราคม 2555 / 14:50
    น่ากลัววววว วว T[]T
    #853
    0
  20. #852 alonerz (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มกราคม 2555 / 18:00
     - ขนลุกก =[  ]   =
    #852
    0
  21. #851 Combo Lita' (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2554 / 00:26
     ถ้าแฟนแฟร์คุ้นแสดงว่าผีผู้หญิงต้องเกี่ยวข้องกับแฟนแฟร์จริงๆ

    ชอบอาร์ตี้อ่ะ น่ารักสุโค่ยยยย
    #851
    0
  22. #850 ma~nell (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2554 / 17:42
     อืมมมมมมมม -..-
    #850
    0
  23. #849 Supine (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2554 / 13:59
     เอาอีกๆ หลอนดีฮ่าๆๆ
    (อินี่มันบ้าค่ะอย่าสนใจ)
    #849
    0
  24. #848 -เบบี๋ฟอร์ม (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2554 / 13:33
     เรื่องนี้ใครเป็นพระเอก - -
    หนูอยากรู้จริง ๆ นะเออ ?
    #848
    0
  25. #847 crijnook (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2554 / 20:33
     หลอนมากกกกกก
    #847
    0