ยัยอ่อนคณิตกะนายอิงลิชไม่แข็งแรง - นิยาย ยัยอ่อนคณิตกะนายอิงลิชไม่แข็งแรง : Dek-D.com - Writer
×

    ยัยอ่อนคณิตกะนายอิงลิชไม่แข็งแรง

    เป็นเรื่องแรกที่แต่ง ยังไงก็เม้นกันด้วยนะคะ

    ผู้เข้าชมรวม

    260

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    1

    ผู้เข้าชมรวม


    260

    ความคิดเห็น


    2

    คนติดตาม


    1
    จำนวนตอน :  0 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  1 ก.ย. 66 / 17:57 น.

    อีบุ๊กจากนิยาย ดูรายการอีบุ๊กทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ

    บทที่ 1 แง้เกรดคณิตฯอัปปรีย์

               

    สวัสดีจ้ะฉันชื่อแอล ผู้งดงาม (แกมันหลงตัวเอง - - ผู้เขียน) เรียนอยู่ ร.ร.มัธยมแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่แต่วันนี้ฉันต้องซวยแน่ๆ เพราะวันนี้น่ะ เป็นวันฟังผลสอบของฉันโอ้ววววววว  ม่ายยยยยยย !!!! ฉันต้องได้เกรดคณิตศาสตร์ต่ำว่า 2 แน่นอน แงๆๆ T^T แต่แปลกนะวิชาภาษาอังกฤษฉันได้เกรด 4 ทุกปีทุกเทอม งืม แปลกๆ =_= ;

                "นี่! แอลเมื่อไหร่จะลงมากินข้าวซักทีลูกเดี๋ยวก็ไปฟังผลสอบสายหรอก"

    เสียงแม่ตะโกนเรียกฉันดังมาจากชั้นล่าง

                "ค่า...หนูจะลงไปเดี๋ยวนี้ล่ะค่ะ" ฉันขานรับแม่ แล้วรีบวิ่งลงไปชั้นล่างอย่างรวดเร็ว "วันนี้มีอะไรคะแม่" ฉันถามแม่ "ข้าวต้มหมูน่ะอยากกินก็ตักนะตักให้พ่อด้วยล่ะ" แม่สั่งอย่างเหนื่อยๆ คงเป็นเพราะแม่ตื่นแต่ตี 5 มาทำอาหารเช้าให้ลูกล่ะมั้ง

                "หืม...ฮ้อม หอมเลยแม่" ฉันชม "โฮะๆๆ แน่นอนเพราะแม่เป็นคนทำ"สรุปว่าบ้านนี้หลงตัวเองทั้งบ้านนี่ยังไม่นับไอ้พี่ชายเฮงซวยของฉันอีกนะเนี่ย เฮ้อ!

    "เอ่อ... ค่ะๆแม่ -_-" ว่าแล้ว ฉันก็รีบโซ้ยข้าวต้มหมูของแม่หมดไปตั้ง 3 ชาม เอ่อ... จะว่าไปนะ ปกติฉันก็กินราวๆนี้ล่ะ โฮะๆๆ   ^0^ (หัวเราะแบบนางมารร้าย) พอกินเสร็จ ฉันก็รีบซดโอวัลตินหนึ่งแก้ว แล้วรีบขี่น้องเวสป้าสีชมพูเลี่ยนซะ (ปกติฉันเรียกมันว่าน้องเหมียว เพราะฉันติดสติ๊กเกอร์รูป Kitty เต็มไปหมดเลยอ่านะ) ไปโรงเรียนทันที

               

    # ที่ ร.ร.มัธยมแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ #

    ฉันเดินไปสวัสดีคุณครูที่โต๊ะแล้วรับใบแจ้งผลการเรียน แล้วค่อยๆเปิดดูอย่าง

    ตื่นเต้ล "กริ๊ดดดดดด ม่ายยยยยยยน้าาาาาาาา" พอฉันเห็นผลการเรียนก็กริ๊ดออกมาดังๆ จนทุกคนที่อยู่ในหอประชุมหันมามองกันตรึม เหอะๆๆ ทำไมน่ะเรอะ ก็เกรดคณิตฉันได้

    1 อีกตามเคย โฮๆๆๆ T^T ก็ไอ้สูตรห่าอะไรก็ไม่รู้ ปวดหัวฉิบเลย แล้วฉันก็ต้องไปอยู่บ้านคุณป้าอีกตามเคยน่ะสิ บ้านคุณป้าน่ะน่าเบื่อจะตายชัก แถมป้าขี้บ่นก็เป็นสาวโสด

    แล้วหัวโบราณเสียมากๆ ปีที่แล้วฉันก็ไปอยู่บ้านคุณป้าเพื่อดัดนิสัยและไปเรียนกับครู

    คณิตที่เป็นเพื่อนรักของป้า เฮ้อ! ฉันต้องเอาชีวิตวัย 15 ไปทิ้งไว้กับการนั่งๆนอนๆที่บ้านคุณป้ามหาภัยเหรอเนี่ย เบื่อว้อยยยยย (พูดอย่างกับแกจะไปตายที่นั่นงั้นแหละนังบ้า - - ผู้เขียน)

    # ที่บ้าน #

               

                "ว่าไงลูกแอล สอบคณิตฯ ได้เกรดเท่าไหร่จ้ะ ^_^" แม่ถามอย่างร่าเริง

                "..." (แอล)

                "ไงแอลสอบได้คะแนนเท่าไหร่น่ะลูก ^ - ^ เอาใบแจ้งผลการเรียนมาให้พ่อดูซิ"

    ฉันจึงจำเป็นต้องยื่นใบตัวเงินตัวทองนั่นให้พ่ออย่างช่วยไม่ได้  แล้วพ่อก็เปิดดู

    "แอลลลลลลลลล"พ่อตะโกนดังออกมาแง... ขอโทษค่าพ่อ T^T

    "พรุ่งนี้เก็บของไปอยู่กับป้าซะเข้าจายม้าย" พ่อตะโกน โธ่พ่อพูดเบาๆหนูก็ได้ยินแล้วค่ะ

    ทำไมต้องตะโกนด้วย

    ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    ความคิดเห็น