รักซ้อนใจ (E-Book มาแล้ว)

ตอนที่ 5 : บทที่๒...สบตา (๑๐๐)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,571
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 279 ครั้ง
    3 ต.ค. 61







บทที่๒...สบตา



              “พี่คิดค่ามองนะ”แม้จะก้มหน้าทำแผลให้เธอแต่ก็รับรู้ถึงสายตาที่กำลังจ้องมองตนเอง ณชาสะดุ้งเล็กน้อยก่อนเฉไฉมองไปทางอื่นเพราะทำตัวไม่ถูก

            “มากกว่ามองก็ทำมาแล้วเถอะ”พึมพำเสียงเบาแต่ด้วยความเงียบของห้องร่างสูงที่นั่งใกล้แทบจะเกยตักจึงได้ยินเพียงแต่อาจมีบางคำที่เขาได้ยินไม่ชัดจึงเงยหน้าขึ้นมามองใบหน้าหวานด้วยสีหน้าสงสัยถามย้ำเพิ่มความกระจ่าง

            “เมื่อกี้ว่ายังไงนะ”หญิงสาวรีบส่ายหน้าปฏิเสธทันที

            “เปล่าค่ะ ไม่ได้ว่าอะไรนะ พี่ทัพได้ยินว่าอะไรเหรอ”ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นอย่างมีพิรุธ ใบหน้าคมยกยิ้มมุมปากพลางหัวเราะในใจ ณชาไม่เคยโกหกได้เลยสักครั้ง เธอมักจะทำตาโตพูดเร็วจนจับใจความแทบไม่ได้ ไหนจะปากสั่นเพราะกำลังคิดคำพูดอีก

            “ไม่รู้สิ พี่ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน”มือหนาบรรจงติดพลาสเตอร์สีใสให้เป็นการปิดท้าย ณชารีบชักมือตนเองออกจากการจับกุมของเขาเพราะรู้สึกร้อนที่ใบหน้า เคยคิดว่าจะไม่รู้สึกอะไรกับเขาได้แล้วแท้ๆ แต่เมื่อเจอหน้า ได้อยู่ใกล้ ได้สัมผัสความรู้สึกเดิมๆ ก็กลับมาอีกครั้งหนึ่ง

            ห้ามความรู้สึกตนเองไม่ได้เลย เหมือนน้ำวนที่หาทางออกไม่เจอ จะไปต่อก็ไม่ได้ จะเดินถอยหลังก็หาทางกลับไม่เจอทำได้เพียงอยู่ที่เดิมในสถานะเดิมไม่อาจเปลี่ยนแปลง

            “เสร็จแล้ว ถ้าอย่างนั้นป้อนขอตัวก่อนนะคะ มีธุระต่อด้วยคงไม่ได้อยู่คุยกับพี่ทัพ เสียดายจังเลย ไปก่อนนะคะ”ร่างบางจะลุกขึ้นแต่แล้วกลับเซจำต้องนั่งลงที่เดิมเพราะฝีมือของใครบางคนซึ่งเป็นชายหนุ่มสุดหล่อผู้นั่งกลางใจลูกสาวเจ้าของร้านแห่งนี้ ใบหน้าหวานหันมามองเขาแววตามีคำถามเต็มไปหมด กองทัพเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องทำเช่นนี้ รู้เพียงแค่เห็นอีกฝ่ายทำท่าเหมือนจะไปก็ไม่อาจทนได้

            เขาเรียกว่าหวงก้างหรือเปล่านะ

            “รีบไปไหน ไม่ได้เจอกันตั้งนานไม่คิดถึงพี่เหรอ”ครั้งสุดท้ายที่เจอกันคือหน้าร้านกาแฟที่เขาไปปรับความเข้าใจกับเธอแต่สุดท้ายก็ไม่เข้าใจกันอยู่ดี ณชาเดินจากไปในขณะที่เขาทำเพียงแค่มองตาม ผ่านไปไม่นานก็รู้ข่าวจากแม่ว่าน้องบินไปเรียนต่อที่อเมริกาโดยไม่มีแม้คำล่ำลา

            เขาโกรธ..จนตัดขาดการติดต่อจากเธอ

            แต่ครั้งนี้ที่มาเห็นหน้าได้มองอีกครั้งหัวใจพลันรู้สึกประหลาด มันเต้นแรงกว่าทุกครั้งยามได้สบดวงตาหวาน

            “ทำไมป้อนต้องคิดถึงพี่ทัพด้วยคะ”เอ่ยถามน้ำเสียงน้อยใจ ก่อนไปก็มีเรื่องมากมายที่ไม่เข้าใจกันแต่ที่ชัดเจนในความรู้สึกคือกองทัพไม่ได้รักเธอ เขาเห็นเธอเป็นแค่น้องสาวและน้องสาวคนนี้ก็ยังยอมพลีกายให้โดยที่ชายหนุ่มไม่รับรู้แม้แต่น้อย

            “ไม่รู้สิ ก็ป้อนชอบพี่ไม่ใช่เหรอ”เขาพูดได้หน้าตาเฉยแตกต่างจากณชาที่หน้าแดงอย่างห้ามไม่อยู่ เธอจะเถียงแต่ก็พูดไม่ออกจึงทำเพียงแค่อ้าปากปิดปากไปมาเหมือนปลาทองกำลังจะงับอาหาร แก้มพองลมนั้นน่ารักจนอดยิ้มออกมาไม่ได้

            เขาแกล้งเธอ!

            ณชาโวยวายอยู่ในใจคนเดียวไม่อาจเถียงอะไรออกไปได้ก่อนจะลุกขึ้นหวังออกจากห้องและครั้งนี้กองทัพก็คว้าแขนไว้เช่นเดิมแต่ที่เปลี่ยนไปคือเขาดึงณชามาตักบนตักของตัวเองจนคนไม่ทันตั้งตัวอ้าปากเหวอ ลำคอตีบตันพูดอะไรไม่ออกหัวใจก็เต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ ทั้งยังเสียงดังจนกลัวว่าชายหนุ่มจะได้ยิน

            กองทัพยกยิ้มมุมปากสมใจรับรู้ได้ถึงอาการเกร็งของคนบนตัก แอบโอบกอดเธอเอาไว้จากด้านหลังแล้วเลื่อนใบหน้าไปกระซิบข้างหูเธอเสียงแหบพร่า

            “พี่คิดถึงป้อนนะ”

            ปัง ปัง ปัง

            เสียงพลุดังขึ้นข้างหูเธอก่อนดวงตาจะพร่าเบลอมองอะไรแทบไม่เห็น เมื่อกี้พี่ทัพพูดว่าคิดถึงเธออย่างนั้นเหรอ เขาคิดถึงเธอจริงๆ ใช่ไหม ในหัวใจสับสนจนไม่อาจเรียบเรียงความคิดออกมาได้ ที่บอกว่าคิดถึงหมายความตามนั้นจริงหรือ

            กองทัพเองเมื่อเห็นน้องเงียบก็แอบอมยิ้มก่อนชะงัก ใบหน้าคมยื่นเข้าไปสูดดมที่ซอกคอขาว คิ้วหนาได้รูปขมวดเข้าหากันทันที

            คุ้นอย่างประหลาด “กลิ่นนี้มัน..” เอ่ยออกมาเสียงแผ่วแต่เพราะห้องเงียบทำให้อีกฝ่ายได้ยิน ณชาที่ตกอยู่ในภวังค์ของตนเองหันมามองเขาทำให้แก้มของโดนเข้ากับจมูกโด่งของกองทัพเข้าอย่างไม่ได้ตั้งใจ ร่างบางชะงักก่อนจะรีบลุกขึ้นทันทีด้วยใบหน้าที่แดงจัด

            สัมผัสที่แก้มก็คุ้นคิดไม่ตกจนใบหน้าที่เคยอมยิ้มเครียดขรึม สายตาคมจ้องไปที่ดวงตาหวานอีกครั้งอย่างค้นคว้า เธอกำลังปิดบังอะไรเขาอยู่หรือเปล่า

            “เอ่อ มีอะไรคะ”จากที่เขินอายเมื่อเห็นสายตาของเขาก็เปลี่ยนอารมณ์โดนพลัน เหมือนอีกฝ่ายกำลังสงสัยอะไรบางอย่างและเธอก็ร้อนตัวจนออกอาการ

            “เราเคย..ช่างมันเถอะ พี่อาจจะคิดไปเอง”ลุกขึ้นยืนก่อนจะยกมือขึ้นดูเวลา บ่ายกว่าเสียแล้วทั้งที่เมื่อสักครู่พึ่งเที่ยงครึ่งแท้ๆ ชายหนุ่มพรูลมหายใจด้วยความเหนื่อยหน่าย ไม่อยากเข้าออฟฟิศเลยแต่งานที่กองท้วมโต๊ะก็ไม่อาจเพิกเฉยได้

            จากที่สงสัยว่าณชาอาจจะเป็นผู้หญิงคนนั้นก็ถูกปัดไปทันที ไม่มีทางหรอก เธอไม่ยอมเอาตัวเข้าแลกแน่นอนเพื่อความรักแน่นอน ยืนยันในใจอย่างหนักแน่นแล้วยกมือขึ้นลูบศีรษะเล็กราวย้อนไปหลายปีก่อนที่พี่ทัพยังคงเป็นพี่ทัพคนเดิม ไม่มีสายตารำคาญมีเพียงสายตาซึ่งเต็มไปด้วยความห่วงหาที่สั่นคลอนหัวใจเสียเหลือเกิน

            “ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ”การกระทำเพียงเท่านี้กลับกินใจเธอเสียจนต้องหลุบตามองพื้น

            อันตรายเกินไปแล้ว

            แค่เขาทำดีเพียงนิดหน่อยก็ทลายกำแพงที่เพียรสร้างมาหลายปีลงอย่างง่ายดาย ผู้ชายคนนี้มีอิทธิพลกับเธอมากเกินไป มือหนาลดลงแนบข้างลำตัวแต่สัมผัสเมื่อครู่ยังคงติดตรึงในใจของณชา เธอเงยหน้ามองเขาก่อนจะยิ้มให้

            “ป้อนก็ดีใจที่ได้กลับมา”ทั้งสองมองตากันก่อนทุกอย่างจะถูกทำลายไปด้วยผู้มาใหม่ กองทัพมองอีกฝ่ายด้วยความประหลาดใจก่อนหัวใจจะกระตุกเมื่อชายหนุ่มพุ่งตรงมาที่ณชาก่อนคว้ามือบางขึ้นมาดูอย่างถือสิทธิ์

            “ป้อนเป็นอะไรไหม พี่ตกใจแทบแย่โทรหาก็ไม่รับสาย”คุณหมอตฤณยกมือแฟนสาวขึ้นมาดูพลางสำรวจด้วยใบหน้าเคร่งขรึมอย่างน้อยครั้งจะเป็น ณชามองหน้าเขาก่อนจะหัวเราะออกมาเสียงใสแล้วส่ายหน้าปฏิเสธ รีบเสียจนมีเหงื่อพุดขึ้นเต็มใบหน้าคม

            “แค่แก้วบาดเองค่ะ ไม่เป็นไรแล้ว”

            “ถึงแผลจะนิดเดียวแต่ถ้ามันทำให้ป้อนเจ็บพี่ก็เจ็บไปด้วย”คำพูดและแววตาที่แสดงออกถึงความห่วงใยเกินพี่น้องทั่วไปทำให้กองทัพเริ่มจะเดาความสัมพันธ์ของทั้งคู่ออก เขาจ้องมองใบหน้าหวานทันทีเห็นแววส่องประกายในดวงตานั้นหัวใจพลันเจ็บจี๊ดเหมือนมีหนามมาทิ่มอย่างแรง

            หมายความว่าอย่างไร..เขากำลังหวงเธออย่างนั้นหรือ

            “แล้วพี่หมอมาได้ยังไงคะ ไม่มีตรวจเหรอ”ถามกลับด้วยความสงสัย

            “พี่โทรหาป้อนแล้วมีคนรับสายแทนบอกว่าคนดื้อโดนแก้วบาดพี่ก็รีบขับรถมาหา แล้วหลังจากนี้ก็ว่างทั้งวันพอที่จะพาป้อนไปช็อปปิ้งได้”คุณหมอฝากคนไข้ไว้กับเพื่อนอีกคน ช่วงบ่ายเขาไม่มีเคสผ่าตัดด่วนมีเพียงเคสธรรมดาไม่หนักหนาเท่าไหร่ แต่ก็บอกพยาบาลเอาไว้ว่าถ้ามีเรื่องด่วนให้โทรหาได้ตลอด

            “ใจดีจังเลยนะคะ”มองสองหนุ่มสาวหยอกล้อกันราวเขาเป็นส่วนเกินกองทัพก็ไม่อาจทนอยู่เฉยได้ มือหนากำแน่นด้วยอารมณ์หลากหลาย เขาจับความรู้สึกตนเองไม่ถูกว่าตอนนี้เป็นอะไร หัวใจมันคันยุบยิบก่อนจะเจ็บเหมือนมีมือมาบีบคั้นแล้วผ่อนแรงลงหากไม่นานก็กลับมารัดแน่นอีก

            เขากำลังหึงรึเปล่า..

            ไม่หรอก จะเป็นอย่างนั้นได้ยังไงในเมื่อระหว่างเขากับณชาเป็นเพียงแค่พี่น้องกัน ไม่มีความสัมพันธ์ฉันท์ชู้สาว แต่ว่ากลิ่นนั้นยังติดอยู่ที่ปลายจมูกและความสงสัยก็ยังไม่คลายเพียงแค่ถูกปัดออกไปในตอนนี้

            “อะแฮ่ม”หากรอให้คนมาใหม่หันมามองเขาคงไม่ได้ไปไหนกันพอดี กองทัพกระแอมเสียงดังจนทั้งสองคนหันมาสนใจ คุณหมอมองด้วยแววตาประหลาดใจก่อนจะยิ้มให้ทันทีในขณะที่ณชาเองกลับรู้สึกเหมือนเด็กทำความผิด

            บ้าน่า..เธอทำอะไรผิดกัน

            “จะไม่แนะนำให้พี่รู้จักหน่อยเหรอ”กองทัพเอ่ยถามณชาที่ยังคงยืนเงียบ เหลือบมามองคุณมองที่ยืนข้างกายพลางเม้มปากแน่น ถ้าแนะนำว่ารุ่นพี่ที่รู้จักคงไม่ดีแน่ แต่ให้บอกว่าเป็นแฟนเธอก็ไม่อยากให้กองทัพเข้าใจแบบนั้น

            ป้อนข้าวเธอมันผู้หญิงหลายใจและกำลังจะทำตัวเหมือนปลายฟ้า!

            “พี่หมอคะนี่พี่ทัพค่ะ”กองทัพโค้งศีรษะให้คุณหมอเล็กน้อยซึ่งอีกฝ่ายก็ยิ้มรับแล้วหันมามองณชา เธอมีสีหน้าลำบากใจเล็กน้อยแต่ก็ยิ้มให้หมอตฤณ

            “นี่พี่หมอตฤณค่ะ เป็นแฟนป้อนเอง”เกิดความเงียบขึ้นภายในห้องจนคุณหมอตฤณสังเกตได้ บรรยากาศแปรเปลี่ยนเป็นความอึดอัดอย่างเห็นได้ชัดเมื่อสองหนุ่มสาวเลือกที่จะเงียบ คนกลางที่ไม่รู้เรื่องอะไรจึงเอ่ยขึ้นทำลายบรรยากาศ

            “สวัสดีนะครับ ใช่พี่ชายของป้อนหรือเปล่า”ประโยคแรกหันไปบอกกองทัพส่วนประโยคหลังก็หันมาถามแฟนสาวที่มีสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

            “ไม่ใช่หรอกครับ ผมเป็นลูกชายของเพื่อนน้าลิซ แม่ป้อนน่ะครับ เรารู้จักกันมาตั้งแต่เด็กแล้ว”ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่าที่คำพูดเหมือนจะเป็นการอวดกรายๆ แต่หมอตฤณก็ไม่อยากคิดมากจึงทำเพียงยิ้มรับให้การขยายความของกองทัพ

            “ขอบคุณที่ทำแผลให้ป้อนนะครับ บ่ายกว่าแล้วป้อนอยากไปไหนเดี๋ยวพี่พาไป ตอนเย็นจะได้ไปไหว้แม่ป้อนด้วยกลับมายังไม่ได้ไปหาท่านเลย”กองทัพกลายเป็นคนนอกอีกครั้งเมื่อคุณหมอหันไปคุยกับณชา เขาไม่อยากรู้สึกแบบนี้เลย ความรู้สึกที่เหมือนตนเองไม่เป็นที่ต้องการ

            “ค่ะ”ณชาตอบรับเล็กน้อยแล้วหันไปสบตากองทัพที่เรียบเฉย ก่อนหน้านี้เขายังมีสีหน้าสดใสอยู่เลย

            “ผมขอตัวนะครับ พอดีมีงานต่อ พี่ไปนะ”คุณหมอยิ้มให้ส่วนณชาก็ยกมือขึ้นโบกลา กองทัพออกมาจากห้องนั้นด้วยความรู้สึกจะเจ็บปวดก็ไม่ใช่น้อยใจก็ไม่เชิง เขาแค่อยากดึงร่างบางออกห่างจากผู้ชายคนนั้นแล้วย้ำกับเธอว่าคนที่เธอชอบคือเขา

            แน่ใจได้ยังไง เขามั่นใจได้ยังไงว่าณชายังชอบตนเองอยู่

            ในเมื่อผู้ชายคนนั้นตอกย้ำถึงความพ่ายแพ้ของเขา ไม่มีอะไรแน่นอนอีกต่อไปความรู้สึกของณชาก็เช่นเดียวกัน แต่เมื่อสักครู่เธอก็ยังทำทีเหมือนมีใจให้อยู่เลยไม่ใช่หรือ มันเป็นอย่างนี้ได้ยังไง ต้องมีอะไรที่ผิดพลาดแน่

            กองทัพสับสนเกินกว่าจะคิดอะไรออก เขาขึ้นรถขับออกไปด้วยความเร็วก่อนจะต้องชะลอเพราะการจราจรติดขัด เฮ้อ

            ไม่มีอะไรได้ดังใจเลยสักอย่าง!



....................


หูยยยยย
พี่ทัพเกิดอาการเจ็บจี๊ดๆ
และจะเป็นอย่างนี้ไปอีกสักพัก
แต่น้องป้อนอย่าทำแบบนี้เลย
หนูไม่สงสารหมอเหรอคะ
ขอเสียง #ทีมหมอ หน่อยค่ะ
แสนดีขนาดนี้จะให้เป็นพระรองจริงเหรอ
เฮ้อออ หลงคุณหมอแล้ว
แต่พี่ทัพก็เดินหน้านะคะ
เริ่มแสดงออกมากขึ้น ถ้าไม่มีมารมาผจญนะ
เอาใจช่วยด้วยนะคะ
บอกเลยว่าเรื่องนี้อารมณ์อาจสวิง 
เตรียมตัวเตรียมใจไว้ให้ดี
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ
ขอบคุณที่เม้นและกดให้กำลังใจ
อาจจะไม่ได้มาบ่อยแต่ไม่ปล่อยให้คอยนานแน่นอนค่ะ
ฝากติดตามด้วยนะคะ
ทีมใครแท็กได้เลย
#ทีมกองทัพ #ทีมป้อนข้าว #ทีมหมอ
แต่คนเขียนนั้น ... ขอ #ทีมหมอ แล้วกันนะคะ



ฝากพ่อดลแม่เปรมด้วยค่ะ
มาเจอกองทัพเวอร์ชั่นเด็กกันจะน่ารักน่าชังแค่ไหน
เสน่ห์ดลใจรัก
ข้าวสีทอง/Kaowsethong
www.mebmarket.com
"เปมิกา" ดาราสาวที่มีข่าวฉาวโฉ่ไม่เว้นวันถูกพี่ชายขอร้องให้ไปเสนอตัวกับ "ภราดร" เพื่อให้ชายหนุ่มเลิกยุ่งกับแฟนตนเอง เธอจึงจำใจต้องทำทั้งไม่เต็มใจ เขาร้าย เขาทำลายจิตใจเธอสารพัด หัวใจที่คิดว่าเข้มแข็งมันไม่พอที่จะต้านทานเขาในที่สุดก็หลงรักเขา รักทั้งที่รู้ว่าเขาไม่มีวันมองเธอเป็นอื่นนอกจากเครื่องบำบัดความใคร่
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 279 ครั้ง

959 ความคิดเห็น

  1. #277 moo2540 (@moo2540) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 21:24

    สงสารทัพคงไม่โดนทิ้งอีกใช่มั้ย
    #277
    0
  2. #95 Amy Wongkamolsersh (@vwamywg) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 11:28
    ทีมป้อนค่ะ ป้อนน่ารัก หมอก็น่ารัก เปลี่ยนพระเอกดีกว่าเนอะ อิๆ
    #95
    0
  3. #94 juthamardsan (@juthamardsan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 08:45

    สงสารหมอรอไว้เลย ผู้ชายดี ๆ มักโดนเทค่ะ หานางเอกไว้ให้พี่หมอเรื่องหน้าด้วยนะ เอาไว้เยียวยาจิตใจ

    #94
    0
  4. #93 ฝันหวาน31 (@cutedream) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 01:06

    รอๆนานแค่ไหนก็รอได้
    #93
    0
  5. #92 Aimmy_ka (@Aimmy_ka) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 23:47
    ป้อนเอาคืนเยอะๆ ค่ะ #ทีมน้องป้อน
    #92
    0
  6. #91 MkIkHp (@MkIkHp) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 23:36

    #ทีมพี่หมอ ค่ะ

    #91
    0
  7. #90 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 21:23

    จำกลิ่นได้แต่ยังไม่ยอมรับฮึ

    #90
    0
  8. #89 destinyzi (@destinyzi) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 21:08
    สมน้ำหน้าพี่ทัพ
    #89
    0
  9. #88 nukik1024 (@nu_kik1024) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 21:06
    ลำไยนางเอก
    #88
    0
  10. #87 kaew_1980 (@kaew_1980) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 21:04
    เริ่มจะมีความเสียดายเหรอทัพ
    #87
    0
  11. #86 Marnyaying (@sweetleejongsuk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 20:41
    สมน้ำหน้า อีพี่ทัพ
    #86
    0
  12. #85 chon29 (@chon29) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 20:21
    #ทีมพี่หมอ หนูห้ามใจร้ายกับพี่หมอน้าาา
    #85
    0
  13. #84 MamiTa (@madame-fabric) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 19:59
    มาต่อไวๆนะคะ
    #84
    0
  14. #83 oobka (@oobka) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 19:50
    ทีมป้อนสู้ๆๆ
    #83
    0
  15. #82 namfon-1971 (@namfon-1971) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 19:43
    เอ๋ออ

    ทีม ป้อนข้าว จร้า
    #82
    0
  16. #81 Nootyty (@Nootyty) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 19:07
    รออ่านนิยายทุกวันเลย
    #81
    0
  17. #80 sikannim (@SIKANN-n) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 19:04
    เขินความกองทัพนะคะ แต่จะใจร้ายกับพี่หมอได้ลงคอหรอคะ แงง
    #80
    0
  18. #79 Pheung4234 (@Pheung4234) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 18:52
    ทีมกองทัพค่ะ ชอบคนโง่! 555
    #79
    0
  19. #78 Patsawee Jintanalerd (@08028888) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 18:42
    สะ....ใจจจจ พี่หมอน่าร้ากกกก ขอบคุณค่ะไรท์ สนุกมากเลยนน
    #78
    0
  20. #77 Suangrat Nonluecha (@suangrato) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 18:38
    #ทีมพี่หมอ คนดีของน้องงง
    #77
    0
  21. #76 nang74 (@nang74) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 03:18
    อัพบ่อยหน่อยก้อได้ค่าไรท์...กราบบบบบบ
    #76
    0
  22. #75 chunchira_oae (@chunchira_oae) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 23:37

    รอนานนนน คิดถึงไรท์แล้วววว
    #75
    0
  23. #74 mookataiza (@mookataiza) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 20:21

    โห รอนานจางอะ

    #74
    0
  24. #73 destinyzi (@destinyzi) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 19:26
    วันจันทร์ได้มิ
    #73
    0
  25. #71 aOrinDy (@0613757747) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 17:45
    นานไปมั้ยค่ะไรท์ ขอสักตอนก่อนได้มั้ยค่ะ จะลงแดงแล้วววว
    #71
    0