รักซ้อนใจ (E-Book มาแล้ว)

ตอนที่ 20 : บทที่๑๐...ทวงคืน (๕๐)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,227
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 175 ครั้ง
    20 พ.ย. 61






บทที่๑๐...ทวงคืน



            บนรถยนต์คันหรูมีเพียงความอึดอัด ไม่มีใครเอ่ยอะไรออกมาอีกหลังจบประโยคของปลายฟ้า ณชาเหม่อมองข้างนอกแต่ใจกลับล่องลอยกลับไปยังอดีตที่ขื่นขม ในขณะที่เธอเป็นนักศึกษาชั้นปีที่หนึ่งคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยแห่งเดียวกับกองทัพและปลายฟ้าทว่าแทบไม่เคยเห็นสองคนนั้นเลย หากไม่ใช่ตนพยายามเข้าไปในวงโคจรของกองทัพเอง

            “เสียดายถ้าเราว่างจะชวนทัพไปกินข้าวด้วยกันสักหน่อย”คนข้างหลังเขยิบไปใกล้กองทัพมากขึ้นพลางถามด้วยใบหน้าแสนเสียดาย ณชาแอบมองแล้วบึนปากไม่ให้ทั้งสองคนเห็น

            “เอาไว้คราวหน้าดีไหม เราจะไปหาทัพถึงที่ทำงานเลย”ร่างบางที่เงียบมานานก็ได้โอกาสเปิดปากพูดด้วยใบหน้าเหนือกว่า

            “ช่วงนี้พี่ทัพงานยุ่งมากเลยค่ะคงไม่ค่อยมีเวลาให้พี่ปลายเท่าไหร่ หรือถ้าจะมาก็โทรถามป้อนก่อนนะคะจะได้ดูตารางงานพี่ทัพให้ว่าว่างหรือเปล่า”ปลายฟ้าหันมามองแววตาสงสัยแต่ไม่ได้ถามออกไปจนณชาต้องไขความกระจ่าง

            “ตายแล้ว พี่ปลายคงยังไม่รู้ว่าตอนนี้ป้อนเป็นเลขาให้พี่ทัพน่ะค่ะ”กองทัพมองสองสาวที่แม้น้ำเสียงจะราบเรียบแต่วาจากลับเชือดเฉือนกันจนกลัวว่าจะมีฆาตกรรมเกิดขึ้นบนรถคันนี้

            “อ๋อ จริงเหรอคะ ดีใจด้วยแล้วกันนะแต่ก็แค่เลขาแหละค่ะคงไม่ได้ยกมาเป็นตำแหน่งอื่น ใช่ไหมทัพ”คนที่เงียบอยู่นานถูกดึงเข้าสู่บทสนทนาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย กองทัพเหล่มามองณชาที่จ้องเขาเขม็งจนกลัวว่าหากตอบไม่ถูกใจคนจะตายอาจเป็นตนก็ได้

            “ไม่รู้เหมือนกัน ผมไม่ใช่หมอดูจะได้รู้อนาคต”ณชายกยิ้มมุมปากทันทีพร้อมมองกลับไปที่ปลายฟ้าอย่างคนที่เหนือกว่าทำเอาอดีตสาวสวยของคณะพาณิชย์และบัญชีกำมือแน่นข่มความเจ็บใจเอาไว้ เธอจะแพ้ไม่ได้ คิดดังนั้นก็แสร้งยิ้มหวานให้อดีตสาวสวยคณะนิเทศศาสตร์

            “นั้นสินะคะ เราจะรู้อนาคตได้ยังไง ที่คิดว่าใช่อาจจะไม่ใช่ก็ได้”

            “หรือบางทีเราก็ควรเรียนรู้สิ่งผิดพลาดจากอดีตจะได้ไม่ไปผิดซ้ำสอง”ณชาตอกกลับแต่รู้สึกว่าจะไม่กระทบแค่ปลายฟ้าเพียงคนเดียวเพราะกระแทกเข้ากลางใจตนเองเหมือนกัน ทีพูดทำเก่งแต่ตนเองกลับทำไม่ได้อย่างที่พูด

            เธอควรเรียนรู้จากอดีตว่ากองทัพทำให้เจ็บช้ำมากเพียงใดแล้วหลีกหนีไปให้ไกลจากเขา ทว่าความเป็นจริงไม่ใกล้เคียงสักนิด ณชากลับเอาตนเองเข้ามาในวงโคจรแสนเจ็บปวดอีกครั้งและครั้งนี้ไม่ใช่แค่เธอคนเดียวที่ต้องเจ็บ กลับมีชายหนุ่มแสนดีอย่างหมอตฤณเพิ่มอีกคน

            ปลายฟ้ากำมือแน่นจนเจ็บไปหมดค่อยคลายมือออก สูดลมหายใจเข้าออกช้าๆ ระงับความรู้สึกโมโหที่มากพอจะตวาดใส่หญิงสาวอีกคนซึ่งนั่งภายในรถ

            “แล้วเอิร์ธเป็นยังไงบ้างคะ ครั้งนั้นไม่ได้ถามเลย”คำถามนั้นสร้างความร้าวรานใจให้คนฟังยิ่งนัก กองทัพเม้มปากเงียบไม่ได้โต้ตอบกลับไปมีเพียงณชาที่รู้สึกโกรธแทน ผู้หญิงอะไรทำให้เพื่อนสนิทแตกคอกันยังมีหน้ามาถามถึงอีกคนอย่างหน้าตาเฉย

            สงสัยจิตใจคงด้านจนไม่สามารถขัดเกลาได้แล้ว

            “เราขอโทษ เราไม่ได้ตั้งใจจะถาม อืม..ถ้าอย่างนั้นทัพล่ะเป็นยังไงบ้าง มีแฟนหรือยัง”ดวงตากลมโตมีเลศนัยแล้วเขยิบเข้าไปใกล้คนขับรถหนุ่มมากขึ้นจนลมหายใจของเธอเป่ารดหูเขาอยู่ กองทัพไม่ชอบใจทว่าหัวใจกลับเต้นแรงมากขึ้นอย่างไม่มีสาเหตุ

            หวังว่าเขาคงไม่มีเยื่อใยกับเธอหรอกนะ

            “ยัง”คำตอบเดียวสร้างรอยยิ้มให้กับปลายฟ้าได้แต่กลับเพิ่มความขุ่นข้องให้แก่ณชา หญิงสาวเม้มปากแน่นหันไปมองปลายฟ้าที่ยิ้มราวได้ของรางวัลชิ้นใหญ่ในงานปีใหม่

            “ยังไม่มีหรือกำลังรอใครอยู่รึเปล่า”คำถามที่คิดเข้าข้างตัวเองจนณชาอยากหันไปกรอกตาใส่หญิงสาวอีกคนเหลือเกิน แต่ในใจก็รู้สึกหวิวกับคำพูดนั้นเพราะแท้จริงเธอรู้สึกว่าลึกๆ ที่เขาไม่มีใครอาจเพราะรอเจ้าของหัวใจตัวจริงมาทวงคืนซึ่งไม่ใช่คนอื่นไกลเลย

            ปลายฟ้านั้นแหละ ผู้หญิงที่เขารักตลอดมา

            “ไม่ได้รอ แค่ยังไม่อยากมี”กองทัพตอบเสียงเรียบออกรถเมื่อเห็นสัญญาณไฟเขียว ไม่นานรถยนต์คันหรูก็จอดหน้าบ้านพิบูลกนก ยอมรับเลยว่าเธอไม่อยากลงจากรถสักนิดไม่อยากให้ชายหนุ่มอยู่กับปลายฟ้าสองคน

            ถ่านไฟเก่าที่พร้อมจะลุกโชนเสมอช่างน่ากลัวเหลือเกิน

            “ถึงบ้านแล้วน้องป้อนไม่ลงเหรอคะ”สาวร่างบางหน้าตาจิ้มลิ้มเอ่ยถามขึ้นด้วยแววตาใสซื่อทว่ากลับแฝงน้ำเสียงเยาะเย้ยอยู่ในนั้น

            “พรุ่งนี้พี่ทัพจะมาเช้าไหมคะ”ไม่ได้สนใจจะตอบคำถามของปลายฟ้าแต่หันไปเอ่ยเสียงหวานกับกองทัพแทน

            “คงเช้าเพราะตอนบ่ายพี่ต้องออกไปคุยกับลูกค้าไม่ใช่เหรอ”ตารางที่จำได้คือตอนบ่ายมีนัดจนถึงเย็นเพราะฉะนั้นเขาต้องรีบเข้าออฟฟิศเพื่อสะสางงานตั้งแต่เช้า

            “ถ้าอย่างนั้นป้อนจะทำแซนวิชไปให้นะคะ”พูดออดอ้อนพร้อมยิ้มจนตาหยีช่างดูน่ารักจนคนตัวใหญ่ยกมือขึ้นลูบศีรษะเธอแผ่วเบา

            “ขอบคุณครับ”ราวกับว่าโลกนี้มีกันสองคนกระทั่งได้ยินเสียงเปิดประตูรถจากด้านหลังณชาจึงได้สติ แก้มนวลแดงปลั่งเมื่อสบสายตาคมที่มีแววขบขันอยู่ในนั้น

            “พี่ไม่ได้ชอบปลายฟ้าแล้ว”บอกย้ำเพื่อเพิ่มความมั่นใจให้กับเลขาสาวเจ้าเสน่ห์ เมื่อได้ยินประโยคนั้นก็พอเบาใจจึงถอนหายใจออกมาแต่แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าไม่ควรแสดงอาการให้เขารู้ความในใจเลย ใบหน้าหวานหันมามองเขาที่ระบายยิ้มจนเห็นฟันสวยเรียงตัวกัน   

            “อะ อะไร ป้อนไม่ได้ถามสักหน่อย”กองทัพไม่ได้พูดอะไรเพื่อต่อประโยคของร่างบางทว่ากลับเอ่ยบางอย่างทำเอาใจดวงน้อยเต้นโครมครามไม่เป็นจังหวะ

            “ถึงบ้านพี่จะโทรหานะ รับรองว่าไม่เกินสี่ทุ่มครับ”ได้ยินอย่างนั้นก็อยากปฏิเสธทว่าจิตใจไม่โอนอ่อนตามเลย เธอพยักหน้าช้าๆ ก่อนลงจากรถโดยมีปลายฟ้ายืนรอข้างนอกก่อนหน้านั้นแล้ว อีกฝ่ายมีสีหน้าไม่พอใจจนได้สบตากันปลายฟ้าจึงยิ้มหวาน

            ...ที่เคลือบยาพิษ

            “ขอให้นอนหลับฝันดีนะคะ”โบกมือขึ้นลาสาวรุ่นน้องก่อนขึ้นไปนั่งแทนที่แล้วหันมามองณชาซึ่งยืนอยู่ที่เดิม

            ราวกับว่าทุกอย่างย้อนไปในอดีตและมันกำลังจะกลับไปสู่จุดเริ่มต้นอีกครั้งหนึ่ง

            สะบัดศีรษะไล่ความคิดนั้นออกมองรถยนต์ของกองทัพแล่นจากไปช้าๆ สิ่งที่เธอต้องทำต่อจากนี้คือจัดการชีวิตตัวเองเสียก่อน ไม่ทันจะได้คิดอะไรเสียงเรียกเข้าก็ดังขึ้นเมื่อค้นกระเป๋าเห็นโทรศัพท์แผดเสียงดังจึงรับสายแฟนหนุ่ม

            “ค่ะพี่ตฤณ”ใบหน้าหวานเศร้าหมองอย่างคนรู้สึกผิด ขณะที่เขาวาดแผนอนาคตร่วมกับเธอทว่าณชากลับมีเพียงประโยคบอกเลิกตลอดเวลา

            ไม่ดีเลยสักนิด ต่อว่าตนเองอยู่ในใจเดินเข้าบ้านโดยคุยกับคุณหมอหนุ่มอีกไม่กี่ประโยคค่อยวางสายไป เธอถอนหายใจเสียงดังเดินลัดเลาะไปยังสวนของบ้านนั่งลงบนพื้นหญ้าไม่โดยไม่กลัวว่าชุดจะเปื้อนหรือไม่ จิตใจตอนนี้อ่อนแอเกินกว่าจะสนใจชุดราคาแพงของตนเอง

            ทำไมเรื่องทุกอย่างต้องประดังประเดเข้ามาในตอนนี้ด้วย เธอพึ่งเรียนจบอายุก็ยังไม่ทันจะเข้าเบญจเพสเลยด้วยซ้ำแต่รู้สึกว่าตัวเองผ่านชีวิตมามากเหลือเกิน

            “โอ๊ย ปวดหัว”ทิ้งประเป๋าแล้วนอนลงไปบนพื้นหญ้ามองท้องฟ้าสีดำด้วยใจที่ว่างเปล่า ดาวก็ไม่มี พระจันทร์ซ่อนตัวอยู่ภายใต้กลุ่มเมฆหนาราวต้องการหลบลี้ผู้คน เหมือนเธอตอนนี้เลย อยากหนีไปให้ไกลไม่ต้องรับรู้เรื่องราวอะไรทั้งนั้น

            “ทัพดูโตขึ้นมากเลยนะ”ระหว่างทางปลายฟ้าใช้สายตามองชายหนุ่มอย่างไม่ปิดบัง เธอชัดเจนอย่างนี้เสมอเหมือนครั้งอดีต

            ที่สถานะของเราคือคำว่า..ชู้รัก

            “อือ”ตอบกลับสั้นเสียจนร่างบางหน้างอ เธอหันไปมองด้านหน้าพลางบอกถึงสถานที่อยู่ใหม่ซึ่งพึ่งซื้อขาดหลังกลับมาจากเรียนโทที่ประเทศฝรั่งเศส ร่างบางไม่ได้ขยายความอีกแต่เป็นเพราะความอยากรู้ของคนตัวโตจึงเอ่ยถาม

            “ไปทำอะไรที่ฝรั่งเศส”คำถามนั้นได้รับรอยยิ้มแสนหวานจากปลายฟ้า กองทัพหันไปมองเธอก่อนจะผินหน้าหลบ เธอเป็นคนน่ารัก หน้าตาจิ้มลิ้มมองอย่างไรก็ไม่เบื่อ พูดคุยเจื้อยแจ้วได้ไม่น่ารำคาญสักนิดในความรู้สึกของเขา แต่ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว เขาไม่ได้รู้สึกรักเหมือนเดิมเพราะอดีตสอนให้เขาได้เรียนรู้ความรักที่แท้จริง

            “เราไปเรียนปริญญาโทแล้วก็ทำงานที่นั่นอีกสองปีพึ่งกลับมาไทยไม่นานนี่เอง แล้วก็ยุ่งเรื่องที่อยู่ไม่ได้ติดต่อใคร..นอกจากทัพ”ประโยคสุดท้ายหันมาบอกพร้อมย้ำความสำคัญของชายหนุ่มให้ได้รู้ ปลายฟ้ามักจะเป็นแบบนี้เสมอ เธอให้ความสำคัญกับเขาแต่ก็ไม่เท่าใครอีกคน

            “ตอนนี้เรากำลังหางานทำ แต่ก็มีหลายที่เรียกให้ไปสัมภาษณ์แล้วนะไม่รู้ว่าจะได้หรือเปล่า”หญิงสาวถ่อมตัวเขารู้ดี ปลายฟ้าเป็นคนฉลาดอีกไม่นานคงได้งานและตำแหน่งอาจก้าวหน้าไปไกลอย่างก้าวกระโดดเลยล่ะ

            “งานทัพยุ่งไหม”

            “ยุ่ง มีหลายงานเข้ามาในช่วงเวลาเดียวกันเยอะไปหน่อย”เรียกได้ว่างานชนงานเลยล่ะ ใครว่าตอนเรียนลำบากแล้วตอนทำงานลำบากกว่าหลายเท่าตัว ทั้งงานเอกสาร ไหนจะประชุม ไหนต้องออกไปพบลูกค้าซึ่งมีความหลากหลายด้านอารมณ์ที่ต้องรองรับเสมอ จากไม่เคยยิ้มก็ต้องคอยยิ้มอยู่เป็นนิจจนเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่ายิ้มออกมาจากใจเป็นอย่างไร

            กระทั้งได้เจอณชาอีกครั้ง

            เธอทำให้เขากลับมายิ้มอย่างมีความสุขจนเผลอหลุดยิ้มออกมาให้ปลายฟ้าได้เห็น ร่างบางกำมือแน่นรู้ดีว่าเขาไม่ได้นึกถึงคนที่นั่งอยู่ข้างกายอย่างเธอ

            คงกำลังคิดถึงผู้หญิงที่พึ่งไปส่งเมื่อสักครู่แน่นอน ความกลัวเริ่มเข้ามาเกาะกินใจ ในอดีตเธอเคยขัดขวางและทำให้เขาเขวแล้ว ปัจจุบันเธอก็จะทำเช่นนั้นเหมือนกัน ไม่มีวันที่ณชาจะได้ผู้ชายคนนี้ไปครอบครองแล้วปล่อยให้เธอยืนมองด้วยความเจ็บใจ

            แต่ก่อนยังทำให้รักได้ แล้วทำไมตอนนี้เธอจะทำแบบนั้นอีกไม่ได้ล่ะ

            “ขอบคุณที่มาส่งนะคะ ขึ้นไปดื่มกาแฟสักแก้วไหม”กองทัพจอดรถหน้าคอนโดของปลายฟ้าตามการบอกทางของเธอ มองตึกสูงระฟ้าที่พึ่งสร้างเสร็จเมื่อสองปีที่แล้วจำได้ว่าโครงการนี้สร้างชื่อเสียงให้วิจิตร จำกัด(มหาชน)พอควร และกว่าจะได้งานนี้มาก็ต้องแย่งกับบริษัทชั้นนำหลายแห่ง คุณภราดรแทบไม่กลับบ้านเพราะต้องอยู่ลุยงานนี้ เมื่องานออกมาทุกคนต่างก็ชื่นชมเป็นเสียงเดียวกัน

            “ไม่ล่ะ ผมต้องรีบกลับ”หากเป็นแต่ก่อนกองทัพคงไม่ปฏิเสธที่จะขึ้นห้องไปดื่มกาแฟสักแก้วเพื่อจะได้รับจุมพิตแสนหวานจากเธอซึ่งตอนนี้เปลี่ยนไปแล้ว เขาไม่ได้ต้องการจูบของปลายฟ้าอีกต่อไป

            “ค่ะ”ใบหน้าหวานยิ้มออกมาเพียงเล็กน้อยก่อนจะสูดลมหายใจเข้าปอดช้อนดวงตากลมโตมองกองทัพด้วยความหวังเต็มเปี่ยม

            “เรากลับไปเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมได้ไหม แค่เพื่อนก็ได้”มือเล็กเอื้อมมาจับมือของเขาไปกุมเอาไว้อย่างถือวิสาสะ แววตาใสออดอ้อนอยู่ในทีจนไม่สามารถละสายตาได้ กลับไปเป็นเพื่อนอย่างนั้นหรือ..

            “เราไม่อยากเสียทัพไป ถ้าทัพไม่อยากพัฒนาความสัมพันธ์ก็ไม่เป็นไร ขอแค่เพื่อนก็พอแล้ว”เธอยกมือเขาขึ้นมาแนบแก้มก่อนที่น้ำตาใสจะไหลลงมาช้าๆ

            ช่างเป็นภาพสวยงามราวถ่ายทำละคร น้ำตาสั่งได้ที่แท้จริง




........................
ปลายฟ้าใสๆ ค่ะ
ครั้งนี้มาแบบนางฟ้าตัวจริง
มีทีมปลายฟ้าไหมคะ
ใครชอบผู้หญิงคนนี้บ้างไหม
ขอบคุณที่ติดตามกันมานะคะ
ยังไงก็ติดตามไปเรื่อยๆ น้า
ฝากเม้น ฝากกดถูกใจด้วยน้าา




แรงรักปรารถนา
ข้าวสีทอง/Kaowsethong
www.mebmarket.com
แม่หนีไปกับชู้และผู้ชายคนนั้นยังเป็นคนสนิทของพ่อ! ทิ้งเพียงลูกสาวไว้ให้ดูต่างหน้า จากที่เคยเอ็นดูเหมือนน้องพีมกรก็เกลียดจนต้องทำร้ายอีกฝ่ายด้วยคำพูดทุกครั้งที่เจอหน้า โดยไม่รู้เลยว่าหัวใจของพริมาเจ็บปวดแค่ไหน...พี่พาม..น้องพรีม"พี่พามต้องดูแลน้องเข้าใจไหมครับ""ครับ พามจะดูแลน้องพรีมเอง"คำมั่นที่เคยให้ไว้ กลายเป็นเพียงความทรงจำที่เจ็บปวดเขาโยนความผิดนั้นให้เธอผู้เดียวโดยที่ไม่รู้เลยว่าเธอเองก็เจ็บเหมือนที่พี่ชายกลายร่างเป็นคนไร้หัวใจคอยสาดคำพูดร้ายๆ ใส่ทุกครั้งที่เจอ
เสน่ห์ดลใจรัก
ข้าวสีทอง/Kaowsethong
www.mebmarket.com
เพราะยังยึดติดกับอดีตจึงไม่ยอมเปิดรับใครเข้ามาในชีวิต"เปมิกา" ดาราสาวซึ่งมีข่าวคาวไม่เว้นวันจำต้องเดินหน้าเข้าหา "ภราดร" นักธุรกิจหนุ่มโดยใช้ร่างกายเข้าแลก การกระทำครั้งนี้มีชีวิตและหัวใจของเธอเป็นเดิมพันต่อจากนี้เขาคืออดีต ปัจจุบันและอนาคตของเธอ............................“พอดีฉันแอบอัดได้แค่คิดเดียว แต่จับใจความได้ว่าแฟนของฉันอยากให้เปรมมาแยกฉันออกจากคุณก็เลยทำทีเข้าหา หวังว่าคุณคงไม่หลงกลหรอกนะคะเพราะผู้หญิงคนนั้นใครเขาก็รู้ว่าทั่วถึงแค่ไหน”ไร้ซึ่งเสียงร่างสูงมีเพียงใบหน้าที่เคร่งขรึมมากกว่าเมื่อสักครู่ ดวงตาเรียวราวกับพี่เปลวไฟในนั้นจนคนตรงข้ามไม่กล้าสบ“ฉันจะทำให้เธอเห็นเองเปมิกาว่าคนอย่างเธอไม่มีสิทธิมาล้อเล่นกับฉันแบบนี้”กำหมัดแน่นแน่นขึ้น เหตุการณ์ต่อจากนี้ไปคนที่คุมเกมคือเขา ความรู้สึกทั้งหมดที่เริ่มขึ้นได้พังทลายลงไปไม่เหลือชิ้นดี ต่อจากนี้จะต้องเอาคืนให้สาสมกับสิ่งที่เธอได้หลอกลวงเขา!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 175 ครั้ง

959 ความคิดเห็น

  1. #560 kalakhao (@kalakhao) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 22:52
    สงสารพี่หมอ#ทีมพี่หมอคนดี เเต่ไม่เข้าใจป้อนว่าทั้งๆที่รู้ตัวเองและย้ำเตือนตนเองตลอดเวลาว่าเราก็มีเเฟนเเล้ว เเต่ทำไมยังแบบนี้ มันเหมือนอารมณ์แบบคิดปุปก็ลืมไปแล้วอ่ะว่าเมื่อกี้บอกกับตัวเองยังไง

    #เป็นนิยายเรื่องเเรกที่สงสารพระรองเเล้วอยากด่านางเอกอยากให้นางเอกโดนเท555
    #560
    0
  2. #321 ฝันหวาน31 (@cutedream) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 15:53
    ไม่ทีมปลายฟ้าอย่างแน่นอน เป็นผู้หญิงที่โรคจิต จิงๆ
    #321
    0
  3. #320 MamiTa (@madame-fabric) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 02:08
    ว่าไงทัพ จะเอาไง
    #320
    0
  4. #319 minnie_phat (@phatcharawalai) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 22:10
    ไม่ทีมใครทั้งนั้น. #แต่ก็ทีมพี่หมอนะคะ
    #319
    0
  5. #318 moo_pen (@moo_pen) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 21:26
    ให้พี่หมดเป็นพระเอกนะคะไรทน๊าาาาาา
    #318
    0
  6. #317 _sasusaku_ (@Tinadamlongboun) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 18:05
    เอิ่ม...อ่านถึงตอนนี้แล้วรู้สึกหมั่นไส้!!!
    #317
    0
  7. #316 บัวชู (@satnovel21) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 17:46
    ถ้าทัพรู้ไม่ทันนาง ก็ไปอยู่ด้วยกันเลยไป ปล่อยป้อนไปซะ
    #316
    0
  8. #315 Annsomnia (@annsomnia) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 15:06

    เกลียดคนแบบนี้ พี่ทัพคงไม่โง่ซ้ำซากนะคะ

    #315
    0
  9. #314 Pui Ultralove (@puiultalove) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 13:18
    มารยาละสิ
    #314
    0
  10. #313 ศรีจำปา (@kanusama) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 12:51
    เกลียดผู้หญิงแบบนี้
    #313
    0
  11. #312 coonX3 (@coonX3) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 12:47
    ถ้าเชื่อก็ไปกินหญ้าเถอะ ป้อนเรียนรู้จากอดีตบ้าง ไม่ใช่เค้ามาทำดีก็คิดเตลิด คิดถึงแฟนตัวเองด้วย ไม่ต้องเอาตัวเข้าไปแลกเลย
    #312
    0
  12. #311 Aimmy_ka (@Aimmy_ka) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 12:13
    ไม่ไว้ใจทัพ เชียร์พี่หมอ
    #311
    0
  13. #309 Satvi (@Satvi) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 11:46
    ทีมปลายฟ้าหรือทีมดกทงคะ
    #309
    0
  14. #308 moo_pen (@moo_pen) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 16:42
    ให้พี่หมอเป็นพระเอกนะคะไรท์พลีสสสสส
    #308
    0
  15. #307 38831yuwadee (@38831yuwadee) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 13:20
    สู้ๆนะคะ
    #307
    0
  16. #306 aimehappy (@aimehappy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 13:04
    เกลียดความโลเลของพี่ทัพ
    #306
    0
  17. #305 moo2540 (@moo2540) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 12:50

    รออออออ
    #305
    0
  18. #304 1460701305562 (@1460701305562) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 11:48
    สงสารคุณหมอ
    #304
    0
  19. #303 jeauan (@jeauan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 11:33
    เกลียดนังปลาย
    #303
    0
  20. #302 minnie_phat (@phatcharawalai) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 10:02
    ป้อนกินน้ำตาแน่ อิอิ
    #302
    0