รักซ้อนใจ (E-Book มาแล้ว)

ตอนที่ 10 : บทที่๕...วันคืนหวนมา (๕๐)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,530
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 179 ครั้ง
    27 ต.ค. 61






บทที่๕...วันคืนหวนมา



            วันนี้เป็นวันแรกที่ณชาต้องมาทำงานในฐานะเลขาชั่วคราวของหัวหน้าฝ่ายการตลาดอย่างกองทัพ ร่างโปร่งบางราวนางแบบอยู่ในชุดเสื้อเดรสยาวเพียงเข่าสีครีมสวมทับด้วยสูทเข้ารูปสีเข้ม ผมยาวถูกปล่อยสยายกลางแผ่นหลังยามก้าวเดินเหมือนมีผีเสื้อโบยบินรอบตัวเธอ

            ก้าวเข้ามาภายในแผนกทุกคนให้การทักทายและต้อนรับอย่างเป็นกันเอง กว่าจะปลีกตัวมาที่โต๊ะประจำหน้าห้องหัวหน้าได้ก็ใช้เวลาพอสมควร เธอมองเอกสารตรงหน้าแล้วถอนหายใจ ไม่ชอบการทำงานเอกสารเอาเสียเลยแต่จะขัดมารดาได้อย่างไรท่านย้ำนักย้ำหนาให้เรียนรู้งานเพื่อจะได้เป็นประสบการณ์ติดตัวบ้าง ชีวิตเธอได้อะไรมาง่ายเกินไปไม่ว่าจะเรื่องงานหรือเรื่องเงินแต่ที่ยากก็เห็นจะมีเพียงเรื่องความรัก

            ไล่ตามมาหลายปีก็ยังไม่ได้เสียที

            “ค่ะพี่ตฤณ ป้อนถึงที่ทำงานแล้วค่ะ”รับสายจากแฟนหนุ่มที่โทรมาถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง เมื่อวานที่เห็นเขารอข้างล่างตกใจจนเกือบทำกระเป๋าตก จำได้ว่าไม่เคยบอกเรื่องที่ทำงานแล้วเขารู้ได้อย่างไรกระทั่งกลับไปบ้านถึงได้รู้ว่ามารดาเป็นคนบอกคุณหมอคนหล่อเอง

            พี่ก็ถึงแล้วเหมือนกัน ไว้เจอกันตอนเย็นนะณชาคงไม่รู้ว่าตอนนี้ปลายสายฉีกยิ้มอย่างมีความสุขมากเพียงใดที่เธอเรียกเขาว่าพี่ตฤณตามคำขอ คนเป็นหมอไม่อยากให้แฟนเรียกอาชีพของตนเองแทนชื่อ เขาเคยขอร้องณชาแล้วแต่เธอก็ตีเนียนเรียกหมอเหมือนเดิมกระทั่งเมื่อวานเอ่ยเรื่องนี้อีกครั้ง และก็ได้ผลเธอยอมเรียกเขาว่าพี่ตฤณแล้ว

            “ค่ะ”ต่อจากนี้คุณหมอบอกว่าจะมารับเธอทุกเย็น อีกไม่นานก็จะพาเข้าไปสวัสดีคุณพ่อคุณแม่ของเขาซึ่งณชารู้สึกเครียดเรื่องนี้อยู่พอสมควร เธอไม่อยากทำร้ายเขาอีกต่อไปแล้วแต่ก็ไม่กล้าพอจะเอ่ยปากบอกเลิก

            มันยากเกินไปที่จะทำร้ายผู้ชายแสนดีอย่างตฤณ

            ก๊อกๆๆ

            “ขอกาแฟดำหนึ่งแก้ว”มือหนาเคาะเลงบนโต๊ะของเลขานุการชั่วคราวแล้วสั่งเสียงเข้ม เธอเงยหน้าขึ้นมาสบตาเขาเห็นแววหงุดหงิดจึงไม่ได้ถามอะไรอีกลุกขึ้นเดินไปห้องชงกาแฟตามคำสั่งของท่านผู้บริหารซึ่งมีอำนาจสูงสุดในแผนก

            ณชามองเครื่องชงกาแฟตรงหน้าเหมือนเจอของประหลาด มารดาเปิดร้านคาเฟ่มีทั้งขนมและกาแฟขายแต่ลูกสาวกลับทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง ร่างบางหันซ้ายแลขวาต้องการผู้ช่วยกระทั่งมีสาวร่างเล็กเดินเข้ามาพอดีใบหน้าหวานจึงยิ้มอย่างดีใจ

            “พี่อ้อยคะ คุณทัพอยากดื่มกาแฟแต่ว่าป้อนทำไม่เป็น พี่อ้อยสอนหน่อยสิ”ปกติที่เห็นก็จะมีแค่กาน้ำร้อนแต่เครื่องตรงหน้าคือเครื่องชงกาแฟสดที่วิธีการทำอาจไม่ยุ่งยากสำหรับคนที่คุ้นเคยแต่ไม่ใช่กับณชาแน่นอน

            “คุณทัพชอบกินกาแฟดำสูตรเข้มมากๆ เพราะฉะนั้นใช้แค่ผงกาแฟกับน้ำร้อนก็พอ เดี๋ยวพี่ทำให้เอง”หญิงสาวพยักหน้าอย่างดีใจมองวิธีการทำกาแฟให้หัวหน้าต่อไปเวลาเขาใช้เธอจะได้ไม่ต้องให้คนอื่นมาช่วยอีก การทำก็แสนง่ายแค่ใส่ผงกาแฟสำเร็จรูปสามช้อนชาใส่น้ำร้อนพอประมาณก่อนคนให้เข้ากันเป็นอันเรียบร้อย

            “ง่ายจังเลยค่ะ”หยิบถ้วยกาแฟมาวางบนจานรอง

            “คุณทัพเขาไม่เรื่องมาก”คนมาช่วยยิ้มให้รุ่นน้องก่อนจะจัดการชงกาแฟใส่ฟองนมของตนเอง ณชาเดินไปเคาะประตูหัวหน้าได้ยินอีกฝ่ายอนุญาตจึงเปิดเข้าไป ตอนนี้กองทัพนั่งอยู่ท่ามกลางกองเอกสารมากมาย ช่วงบ่ายเขาต้องประชุมกับทีมนักวิจัยการตลาดถึงความต้องการผู้บริโภคจึงต้องนั่งศึกษาเอกสาร

            “กาแฟร้อนๆ ค่ะ”วางไว้ใกล้มือเขาเพื่อให้สะดวกต่อการจับ ในขณะที่หญิงสาวจะเดินออกไปใบหน้าคมที่เมื่อสักครู่ก้มมองเอกสารก็เงยขึ้นเรียกหญิงสาวเอาไว้

            “เมื่อกี้คุยกับใคร”ร่างบางหยุดชะงักหันมามองเจ้านายที่เอ่ยถามด้วยใบหน้าเคร่งเครียดราวกับว่าเป็นคำถามระดับชาติที่ต้องการคำตอบอย่างเร่งด่วนไม่เช่นนั้นอาจทำให้เกิดภัยพิบัติต่อโลกก็เป็นได้

            “แฟนค่ะ”ตอบเสียงฉะฉานและคำตอบนั้นสร้างความหงุดหงิดแก่กองทัพเป็นอย่างมาก

            “แต่มันเวลางานป้อนไม่ควรคุยกับแฟน”เตือนโดยที่ใช้อารมณ์เหนือเหตุผล “ขอประทานโทษนะคะคุณกองทัพ เวลาที่ป้อนคุยคือแปดนาฬิกาห้าสิบสามนาทีซึ่งเวลาเข้างานคือเก้านาฬิกา เพราะฉะนั้นหมายความว่ายังไม่ถึงเวลางานป้อนก็มีสิทธิที่จะคุยโทรศัพท์ไม่ใช่เหรอคะ”เตือนตนเองไม่ให้ระเบิดอารมณ์เพียงเพราะอีกฝ่ายกำลังหาเรื่อง ใบหน้าหวานบูดบึ้งไม่อาจเก็บสีหน้าเอาไว้ได้

            จงใจหาเรื่องกันชัดๆ

            “ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ขอตัวค่ะ”ก้มศีรษะเล็กน้อยหมุนตัวแล้วเดินออกจากห้องปล่อยให้กองทัพอารมณ์เสียแต่เพียงผู้เดียว เขาหยิบกาแฟที่เธอเอามาให้ขึ้นดื่มก่อนจะคายทิ้งแทบไม่ทันเพราะร้อนจนลวกลิ้น

            “โอ๊ยร้อน”

            ฝากไว้ก่อนเถอะป้อนข้าว

            ฝ่ายหญิงสาวก็กระแทกตัวนั่งบนเก้าอี้ด้วยอารมณ์ขุ่นมัว เขาชวนทะเลาะแต่เช้าเป็นการเริ่มทำงานที่ไม่สดใสเลยไม่รู้ทั้งวันจะต้องรองรับอารมณ์อะไรของท่านผู้บริหารอีกหรือเปล่า ณชาหยิบแฟ้มงานสำหรับเสนอให้กองทัพเซ็นมาอ่านแล้วแยกประเภทอย่างชัดเจน

            อาจจะบ่นว่าไม่ชอบแต่ว่าหากทำอะไรก็ต้องทำให้เต็มที่ที่สุด เช้านั้นหญิงสาวจึงยุ่งกับงานจนแทบไม่ได้เงยหน้ามองใครเลย พักเที่ยงเพื่อนในแผนกก็เข้ามาชวนไปกินข้าวที่ร้านอาหารใกล้บริษัท เธอไม่ปฏิเสธต้องการผูกมิตรเอาไว้ถึงมาทำงานชั่วคราวก็ตาม

            “พี่ถามจริงๆ นะ ป้อนรู้จักกับคุณทัพใช่ไหม”สามสาวนั่งล้อมวงกินข้าวเที่ยงคืออาหารอีสานและเมนูที่สั่งเพียงแค่มองก็รู้สึกแสบท้องแล้ว ทั้งส้มตำปูปลาร้า ลาบหมู ต้มไก่บ้าน เสือร้องไห้ ไม่น่าเชื่อว่าหญิงสาวร่างเล็กทั้งสามคนจะจัดการอาหารตรงหน้าหมด

            “ค่ะ แม่ของป้อนเป็นเพื่อนกับแม่พี่ทัพ”พี่อ้อยหรืออัญชิสาตบเข่าฉาดใหญ่เพราะที่คิดไว้เป็นจริง เธอเคยเห็นน้องสาวคนนี้ตามหน้าหนังสือพิมพ์กรอบไฮโซกระซิบ

            “นั้นไง ฉันบอกแล้วว่าฉันวงใน”อัญชิสาหันไปหาเพื่อนแล้วตบบ่าอีกฝ่าย

            “จ้า แม่วงใน”จุ๋มหรือสจีวรรณส่ายหัวเอือมระอาเพื่อนแล้วตักน้ำต้มไก่มาสูดเสียงดังอย่างเอร็ดอร่อย

            “พี่ถามจริงๆ นะ”

            “แกถามจริงๆ มาหลายรอบแล้ว ไม่ต้องพูดประโยคนั้นเขาก็รู้แล้วไหมว่าแกอยากเผือก”สจีวรรณทนไม่ไหวจึงเอ่ยจิกกัดเล็กน้อยตามประสาเพื่อนสนิท

            “เออ แกอย่าขัดฉันสิ พี่แค่อยากรู้ว่าคุณทัพเขาไม่มีแฟนเหรอ ตั้งแต่ที่เขามาทำงานก็ไม่เห็นควงสาวที่ไหนเลย ข่าวในวงสังคมเรื่องผู้หญิงก็ไม่มี เหมือนอยากจะครองโสดตลอดไป หรือว่าเขาจะบวช”คิดไปต่างๆ นานาจนณชาหัวเราะเพราะขำในความช่างคิดของรุ่นพี่

            “เรื่องผู้หญิงป้อนไม่รู้นะคะ แต่พี่ทัพเขาไม่บวชหรอก”มั่นใจแน่เพราะได้ข่าวว่าอีกฝ่ายบวชไปแล้วเมื่ออายุครบ25ปี และบวชนานถึงหนึ่งเดือนซึ้งรสพระธรรมเลยทีเดียว เสียดายที่เธอไม่ได้มางานบวชเขาเนื่องจากติดสอบ แต่หากไม่ติดสอบก็คงไม่มาหรอกยังไม่สามารถมองหน้ากองทัพได้

            “แกจะอยากรู้ทำไม ถึงเขาไม่มีใครก็ไม่เอาแกหรอก อย่างคุณทัพเขาก็ต้องมองระดับเดียวกัน น้องป้อนก็เข้าเค้านะพี่ว่า สวย มีเสน่ห์ มีระดับ มีสมอง”ประโยคสุดท้ายสจีวรรณหันมาย้ำกับเพื่อนจนอัญชิสาถลึงตาใส่

            “ฉันมีสมองย่ะ”สองสาวเพื่อนซี้จึงทะเลาะกันโดยมีณชาคอยหัวเราะคำพูดที่ดูเหมือนจะจิกกัดแต่ก็ไม่ได้จริงจัง และเธอยังได้รู้เรื่องราวของกองทัพมากมายอีกด้วย

            กองทัพเข้ามาทำงานบริษัทแห่งนี้โดยยื่นใบสมัครเหมือนคนทั่วไป เขาเริ่มงานที่ฝ่ายการตลาดคอยเป็นเบ้รับใช้ทุกคนและปิดบังว่าเป็นใครทำให้เห็นจุดบกพร่องของการบริหาร ไม่นานเขาก็สามารถไต่ขั้นขึ้นเป็นหัวหน้าแผนกได้ด้วยอายุที่ยังไม่ถึงสามสิบปี วันที่รายชื่อประกาศตำแหน่งทุกคนก็อ้าปากค้างกับนามสกุลของกองทัพ เพราะไม่ใช่นายกองทัพ สุริยจักรแต่เป็นถึงนายกองทัพ วิจิตรประภาลูกชายคนโตของท่านประธานบริษัทอย่างคุณภราดร วิจิตรประภา

            “วันนั้นพี่ขนลุกเลยนะ เคยด่าพ่อเขาไว้เยอะ”พูดแล้วก็ลูบแขนตัวเอง วันนั้นทุกคนหน้าเสียอย่างเห็นได้ชัดแต่ที่ชัดสุดคงหัวหน้าคนเก่าที่แทบล้มทั้งยืนโดนย้ายไปประจำสาขาที่ต่างจังหวัดเนื่องจากละเลยหน้าที่แถมยังลางานบ่อยอีกด้วย

            “ฉันก็ไม่ต่างหรอก ใช้เขาตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ ขนาดผ้าอนามัยยังให้เขาไปซื้อให้เลย”แม้กองทัพจะหน้านิ่งเหมือนไม่อยากทำอะไรดูเป็นคนขวางโลกแต่หากใช้ก็ทำไม่ขัด วันนั้นสจีวรรณปวดท้องประจำเดือนวันแรก ผ้าอนามัยก็ไม่มีเลยไหว้วานเด็กใหม่ไปซื้อให้ กองทัพก็ไม่อิดออดไปซื้อให้ทั้งยังได้แผ่นประคบร้อนมาอีกด้วย

            “ว้ายๆ จะบ่ายโมงแล้วรีบไปกันเถอะ”อัญชิสามองนาฬิกาที่ข้อมือแล้วกระวีกระวาดเรียกแม่ค้ามาคิดเงิน ทั้งสามเดินแกมวิ่งไปที่ตึกก่อนจะถึงแผนกในเวลาชิวเฉียด

            ณชาถอนหายใจเดินไปที่โต๊ะกำลังจะนั่งลงหัวหน้าคนหล่อก็เปิดประตูออกมาเรียกเธอ “ป้อนไปชงกาแฟมาให้หน่อย”ก้นยังไม่ทันจะแตะเก้าอี้จำต้องเดินไปชงกาแฟตามคำสั่ง คราวนี้เธอจำวิธีทำได้จึงลงมือจัดการเองแล้วนำไปเสิร์ฟเขาในห้อง

            “กาแฟค่ะ”วางไว้ที่เดิมพลางบ่นในใจ คนอะไรกินกาแฟเช้ากลางวัน จะนอนหลับอยู่เหรอ

            “ขอบใจ”ยกกาแฟขึ้นจะดื่มก่อนจะงักเป่าเล็กน้อย ประสบการณ์ตอนเช้าสอนให้เขารู้ว่าลิ้นชาไม่ใช่เรื่องตลก ต้องระวังให้มากขึ้นเพราะณชาชงแบบน้ำร้อนชนิดที่สามารถลวกจนลิ้นละลายได้เลยล่ะ

            “ขอตัวนะคะ”ไม่ได้รับคำตอบจากเขาเธอจึงย่นจมูกใส่คนขี้เก๊ก ทีเมื่อวานยิ้มเรี่ยราดให้มาวันนี้กลับบึ้งตึงราวไปกินรังแตนมา คนพูดก็ไม่พูดเธอไม่เห็นจะสนใจเลย ร่างบางเดินไปนั่งที่ประจำแล้วเริ่มงานตอนบ่าย เพียงแค่เปิดเอกสารหน้าแรกก็หาวเสียแล้ว

            “จะรอดไหมเนี่ย”หนังท้องตึงหนังตาก็หย่อนแต่จำต้องฝืนทำงาน ตอนไหนจะเลิกงานสักทีนะเธออยากกลับไปนอนเต็มทีแล้ว

            หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปอย่างรวดเร็วแต่ในความรู้สึกของณชามันกลับนานราวพันปี แต่ละวันผ่านไปอย่างเชื่องช้ายิ่งช่วงบ่ายต้องหากิจกรรมทำเพื่อไม่ให้ตนเองง่วง บางวันก็ออกไปกับกองทัพเพื่อคุยกับลูกค้า หรือบางวันนั่งอ่านเอกสาร แปลเอกสาร ประชุมงาน ทำไมมันน่าเบื่อแบบนี้รู้อย่างนี้ไปช่วยพ่อกับพี่ชายเสียก็ดี

            “ค่ะพี่ตฤณ”ทุกเช้าเมื่อมาถึงที่ทำงานแฟนหนุ่มก็จะโทรหาเวลาเดิมราวกับเป็นความเคยชินไปเสียแล้ว

            วันนี้พี่ไปรับไม่ได้นะครับ มีเคสผ่าตัดต้องเข้าไปเป็นผู้ช่วยอาจารย์หมอณชาพยักหน้าทั้งที่รู้ว่าปลายสายคงไม่เห็น

            “ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวป้อนกลับเอง”นั่งแท็กซี่กลับไม่นานก็ถึงบ้าน อันที่จริงไม่อยากรบกวนเขาสักนิดรู้ว่ากว่าจะเลิกงานตฤณก็เหนื่อยอยู่แล้วยังต้องมารับเธอไปส่งบ้านอีก แต่ขัดใจได้ที่ไหนอีกฝ่ายดื้อเงียบจะตาย

            ถึงบ้านโทรหาพี่ด้วยนะหญิงสาวรับคำก่อนวางโทรศัพท์พอดีกับที่กองทัพเดินเข้าห้องโดยไม่ทักทายอะไรสักคำ คุ้มดีคุ้มร้ายจนตามไม่ทัน สัปดาห์ที่ผ่านมาก็แทบไม่ได้คุยอะไรกันเลยนอกจากเรื่องงาน

            “ทำไมไม่มีกาแฟ”เข้าห้องไปได้สักพักเขาก็เดินออกมาถามเสียงเข้มราวเธอทำความผิดใหญ่หลวง

            “ป้อนลืมค่ะ เดี๋ยวทำมาให้นะคะ”ในขณะที่กำลังจะลุกขึ้นไปชงกาแฟกองทัพก็เอ่ยขึ้นลอยๆ

            “คราวหลังก็ใส่ใจเรื่องนี้ให้เท่ากับที่ใส่ใจแฟนด้วยล่ะ”พูดจบหัวหน้าสุดหล่อก็ปิดประตูเข้าห้องปล่อยให้ณชายืนอ้าปากค้างด้วยความโมโห เขากำลังหาเรื่องเธอชัดๆ ไปโกรธใครมาทำไมต้องมาลงที่คนอื่นด้วยเล่า!

            คิดอย่างขัดใจก่อนจะไปชงกาแฟมาให้เขา คอยดูจะแกล้งใส่เกลือให้เป็นโรคไตเลย!

             






.......................

คืออะไรของเขาคะ?
ไม่ใช่อย่าสำคัญตัวผิดไปสิ
วันนี้เรามานะคะ
เราไม่ผิดนัดแล้วน้าา
แล้วก็จะบอกว่าจ่อจากนี้จะมาอัพทุกวันจันทร์ พุธ เสาร์นะคะ
สัปดาห์ละสามวัน
หรือหากมีอะไรเปลี่ยนแปลงจะมาบอก
อยากจะถามว่ามีใครอยากได้เรื่องนี้แบบรูปเล่มไหมคะ
อาจจะทำทั้งอีบุ๊คและรูปเล่ม
ทุกคนว่ายังไงบ้างคะ
แสดงความคิดเห็นได้เลยนะคะ




ขอฝากคุณพามและน้องพรีมด้วยนะคะ
เข้าไปอุดหนุนได้น้าา
แล้วก็พ่อดลแม่เปรมด้วยนะคะ

แรงรักปรารถนา
ข้าวสีทอง/Kaowsethong
www.mebmarket.com
แม่หนีไปกับชู้และผู้ชายคนนั้นยังเป็นคนสนิทของพ่อ! ทิ้งเพียงลูกสาวไว้ให้ดูต่างหน้า จากที่เคยเอ็นดูเหมือนน้องพีมกรก็เกลียดจนต้องทำร้ายอีกฝ่ายด้วยคำพูดทุกครั้งที่เจอหน้า โดยไม่รู้เลยว่าหัวใจของพริมาเจ็บปวดแค่ไหน...พี่พาม..น้องพรีม"พี่พามต้องดูแลน้องเข้าใจไหมครับ""ครับ พามจะดูแลน้องพรีมเอง"คำมั่นที่เคยให้ไว้ กลายเป็นเพียงความทรงจำที่เจ็บปวดเขาโยนความผิดนั้นให้เธอผู้เดียวโดยที่ไม่รู้เลยว่าเธอเองก็เจ็บเหมือนที่พี่ชายกลายร่างเป็นคนไร้หัวใจคอยสาดคำพูดร้ายๆ ใส่ทุกครั้งที่เจอ

เสน่ห์ดลใจรัก
ข้าวสีทอง/Kaowsethong
www.mebmarket.com
"เปมิกา" ดาราสาวที่มีข่าวฉาวโฉ่ไม่เว้นวันถูกพี่ชายขอร้องให้ไปเสนอตัวกับ "ภราดร" เพื่อให้ชายหนุ่มเลิกยุ่งกับแฟนตนเอง เธอจึงจำใจต้องทำทั้งไม่เต็มใจ เขาร้าย เขาทำลายจิตใจเธอสารพัด หัวใจที่คิดว่าเข้มแข็งมันไม่พอที่จะต้านทานเขาในที่สุดก็หลงรักเขา รักทั้งที่รู้ว่าเขาไม่มีวันมองเธอเป็นอื่นนอกจากเครื่องบำบัดความใคร่
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 179 ครั้ง

959 ความคิดเห็น

  1. #201 aimehappy (@aimehappy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 20:56

    เอาเกลือใส่ในกาแฟให้พี่ทัพกินหน่อยเหอะ เผื่ออาการบ้าๆจะดีขึ้น
    #201
    0
  2. #196 0986503640 (@0986503640) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 23:03

    อยากได้อีบุ๊ค ค่ะ ต้องทำไง

    #196
    0
  3. #195 0931809719 (@0931809719) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 22:26
    อยากได้e-book คะ
    #195
    0
  4. #194 kaew_1980 (@kaew_1980) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 21:47
    ชงกาแฟก็ใส่เกลือให้พี่ทัพหน่อยนะน้องป้อนเผื่อจะมีรสชาติขึ้นมาบ้าง
    #194
    0
  5. #193 fashioonly (@fashioonly) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 21:14
    อยากได้e-book ค่ะ
    #193
    0
  6. #192 Pui Ultralove (@puiultalove) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 19:59

    555 พ่อแง่แม่งอน มีลูกหัวปีท้ายปีเลยแบบนี้
    #192
    0
  7. #191 040626 (@040626) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 18:59
    จะเอาความรักจากใครได้ป้อนขนาดหมอดีขนาดนี้ยังหลอกหมดได้เลยนางเอกเห็นแก่ตัวมากไม่ต่างจากพระเอกเลย
    #191
    0
  8. #190 poppyyyyyyyy (@poppyyyyyyyy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 16:39
    กลัวหมอเสียใจ ถ้ากลัวหมอเสียใจป้อนควรบอกเลิกตั้งแต่ตอนนี้ ไม่ใช่รอให้อะไรเกินไปกว่านี้
    #190
    0
  9. #189 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 13:53

    สงสารหมออ่ะป้อนถ้ารู้ว่าใจตัวเองยังลืมไม่ได้ก็อย่าใช้คนอื่นมาเป็นตัวประกันแบบนี้ แล้วคุณหมอเรื่องแบบนี้ไม่ใช่การเสียฟอร์มนะคะ ถ้านางไม่มีใจก็ต้องปล่อยค่ะยื้อไว้คนที่เจ็บคือเรานะคะ

    #189
    0
  10. #187 juthamardsan (@juthamardsan) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 08:23

    หาผู้หญิงดี ๆ ให้หมอเถอะ

    #187
    0
  11. #186 DawThipsuda (@DawThipsuda) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 06:59
    #ทีมพี่หมอ
    #186
    0
  12. #184 Puipui Puilui (@puirong) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 13:59
    อีตาทัพนิโรคจิต นะ ชอบเป็น ชู้ ตลอดเวลา
    #184
    0
  13. #183 minnie_phat (@phatcharawalai) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 12:49
    อย่าทำให้หมอบอบช้ำนะคะถ้าจะเทหมอก็หาคนที่ดีมาให้หมอค่ะนางน่าสงสาร
    #183
    0
  14. #182 Konmunlhor1 (@Konmunlhor1) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 10:53
    อ้ากกก เชียพี่หมอสุดใจ
    #182
    0
  15. #181 Athiparkkul (@Athiparkkul) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 10:41
    เสาร์นี้รอนะคะ...อย่าเบี้ยวเหมือนครั้งก่อนน้าา
    #181
    0
  16. #180 poppyyyyyyyy (@poppyyyyyyyy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 10:00
    หาคนใหม่ให้หมอเลยค่ะ ยังไงป้อนก็ไม่ได้รัก
    #180
    0
  17. #179 nidnidlittlebit (@nidnidlittlebit) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 10:00
    ทีมพี่ทัพค่ะ โง่ไปหน่อยแต่รักหมดใจ หาแฟนใหม่ให้คุณหมอเลยค่ะ สงสาร😢😢😢
    #179
    0