แรงรักปรารถนา (e-book มาแล้ว)

ตอนที่ 25 : บทที่๑๒...คนของฉัน (๑๐๐)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,591
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 152 ครั้ง
    26 ก.ย. 61





บทที่๑๒...คนของฉัน


               แต่แปลกในวันที่กลับมาพี่ชายคนนี้ราวคนไร้หัวใจ แววตาแห้งผากเหมือนมีชีวิตแต่ไร้ซึ่งวิญญาณ มุ่งทำแต่งานแทบไม่ได้นอน เหมือนกำลังต้องการลืมบางสิ่งซึ่งเธอเองก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร

            “แค่งานจริงเหรอคะ พี่ไวท์ระบายกับพรีมได้นะ”จากเด็กน้อยก้าวสู่วัยสาวจนกระทั่งแต่งงานมีครอบครัวน้องน้อยคนนี้ก็ไม่เปลี่ยนเลยสักนิด ยังคงน่ารักเป็นผู้ฟังที่ดีเสมอ

            “ไม่เป็นไร พี่ยังไหว”ยกมือขึ้นมาโยกศีรษะน้องน้อยด้วยความเอ็นดู

            “ถ้าพี่ไม่ไหวจะขออนุญาตพามแล้วยืมตัวเรามานั่งฟังพี่พูดทั้งวันดีไหม”พริมาพยักหน้ารับยินดีทำหน้าที่รับฟังเพราะวรินทร์ก็กับเธอเสมอมา เรื่องเพียงเล็กน้อยแค่นี้ทำไมจะทำให้พี่ชายไม่ได้ สองหนุ่มสาวยิ้มให้กันด้วยความจริงใจโดยไม่รู้เลยว่ามีอีกคนมองมาด้วยสายตาเคลือบแคลง           

            พีมกรรู้ดีว่าพริมาเป็นของเขา เธอรักเขา แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงยังไปนั่งกับวรินทร์ ทั้งสองคนเป็นพี่น้องกันจริงหรือในเมื่อคำว่ารักยังเคยเอ่ยให้กันและกัน ความสับสนกัดกินใจชายหนุ่มจนตัดใจเดินออกมาจากหน้าต่างบานนั้นที่กลายเป็นกระจกสะท้อนให้เขาเห็นมุมเดิม มุมที่เขากลายเป็นคนไร้ตัวตน

            “พี่พามคะ”เข้ามาภายในห้องก็พบร่างสูงนอนห่มผ้าอยู่บนเตียงเสียแล้ว เขาคงเหนื่อยมากจนเผลอหลับไปก่อนเธอ พริมาอมยิ้มเดินเลี่ยงไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดแล้วนอนลงข้างกายหนามองแผ่นหลังกว้างที่หันหลังให้

            ไม่ชินเลย ปกติชายหนุ่มจะเข้ามากอดเธอทุกคืน

            เวลาเดินไปแต่ดวงตากลมโตยังคงจ้องแผ่นหลังของสามี นอนไม่หลับ.. ขาดอ้อมกอดจากเขาแล้วรู้สึกแปลกในหัวใจ เธอติดสัมผัสเข้าเสียแล้ว ในเมื่อพี่พามไม่กอดถ้าอย่างนั้น เธอกอดเขาก่อนก็ได้ กวาดวงแขนกอดร่างที่ใหญ่กว่าตนเอาไว้พลางขยับเข้าไปใกล้ชิด

            “พี่พาม”เรียกเขาเสียงอ่อนก่อนคนตัวสูงจะหันกลับมาแล้วกอดตอบคนตัวเล็ก ไม่ใช่ว่ามีแค่เธอที่นอนไม่หลับเขาเองก็เช่นเดียวกัน ทุกคืนต้องนอนกอดพอข่มใจไม่กอดก็รู้สึกโหยหา ตอนนี้เขากลายเป็นคนติดเมียไปแล้วอย่างสมบูรณ์แบบ

            “นอนซะเด็กดี”มืออีกข้างสอดเข้าใต้ศีรษะเล็กอีกข้างโอบร่างบางให้แนบชิด ปล่อยทุกเรื่องเอาไว้ขอแค่มีพริมา ขอแค่มีเธอเท่านั้น

            “พรีมรักพี่พามนะ”เพียงได้กลิ่นกายที่คุ้นเคยความง่วงก็เข้าครอบงำจนหลับไปในที่สุด แต่ก่อนจะหลับไม่วายบอกรักเขาจนสามีอมยิ้มในความมืด แค่คำว่ารักความขุ่นมัวในใจก็หายไปราวกับไม่เคยเกิดอะไรขึ้น ท่าทางเขาคงจะหลงเธอมากจริงๆ

            หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปโดยที่ทั้งสองใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย พีมกรไปส่งภรรยาที่ทำงานทุกวันทั้งยังมารับไปทานข้าวทุกเที่ยงนับจากวันนั้นก็ไม่เคยเห็นบารมีมาที่ร้านอีกเลยก็เบาใจไปเปราะหนึ่ง แต่วันนี้ใบหน้าคมกลับเรียบเฉยติดบึ้งตึงเสียด้วยซ้ำ

            ดวงตาคมมองภรรยาที่จัดกระเป๋าเดินทางให้ตนด้วยความไม่ชอบใจ หาเป็นฮันนีมูนเขาคงรู้สึกดีกว่านี้แต่เพราะครั้งนี้เขาต้องทำงานที่ไต้หวันตั้งหนึ่งสัปดาห์ ไม่ได้กอดคนตัวเล็กตั้งเจ็ดวันหกคืน คราแรกว่าจะพาเธอไปด้วยแต่เพราะช่วงนี้งานเยอะอีกทั้งไม่ค่อยมีพนักงานช่วยพริมาจึงไปกับเขาไม่ได้

            “พี่จะเปิดรับพนักงานร้านดอกไม้”หมายมั่นเอาไว้จนพริมาหันมายิ้มให้เขา

            “ตามใจเลยค่ะ”มีแค่หนามเตยคนเดียวจะไปพอได้อย่างไร ไหนจะออกไปจัดดอกไม้นอกสถานที่อีก จะต้องรับเพิ่มสักห้าคนจะได้มีเวลาสวีทกันบ้าง

            “ไปกับพี่ไม่ได้เหรอ”ยังไม่เลิกอ้อน ร่างสูงเดินไปกอดเอวพริมาซึ่งกำลังพับผ้าใส่กระเป๋าเขาอยู่บนเตียง

            “ไม่ได้ค่ะ พรีมบอกแล้วไงว่างานเยอะ”ถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่าย อยากจะให้เธอออกจากงานเสียจริงแต่กลัวคุณย่าจะมาเผ่นกบาลเอาน่ะสิ 

            “ก็พี่คิดถึงพรีม ไม่ได้กอดไม่ได้หอมตั้งหลายวัน”ราวย้อนกลับไปเป็นเด็กอีกครั้งเอาแต่งอแงไม่ยอมท่าเดียว โน้มหน้าลงมาวางบนไหล่เล็กก่อนจุมพิตที่ลาดไหล่เนียนเบาๆ กลิ่นกายสาวหอมขนาดนี้แล้วเขาจะนอนคนเดียวได้อย่างไร

            “เดี๋ยวพรีมโทรหาสามเวลาหลังอาหารเลยดีไหมคะ”ส่ายหน้าทันที

            “โทรทุกวินาทีเลยไม่ได้เหรอ พี่อยากได้ยินเสียงพรีม อยากเห็นหน้าพรีม แต่ถ้าจะให้ดีไปกับพี่นะครับ”วนกลับมาเรื่องเก่าจนได้แม้จะเคลียร์กันจบแล้วแต่สำหรับพีมกรยังไม่จบ ร่างบางจัดของเสร็จก็ปิดกระเป๋าให้เขาหันหลับมาสบตาคม

            “ไม่กี่วันเองค่ะ ถ้ากลับมาพรีมจะทำอาหารอร่อยๆ ไว้รอดีไหมคะ”เห็นหน้าหงอยของคุณสามีแล้วจึงเอาเรื่องอาหารยกขึ้นมาเอาใจเขาแต่พีมกรก็ดูท่าจะไม่ชอบใจสักเท่าไหร่

            “เปลี่ยนได้ไหม”ตอบกลับสีหน้าเจ้าเล่ห์จนเธอเริ่มกลัวข้อต่อรองของเขา

            “ถ้าพี่กลับมา พี่ขอแค่สามกล่องพอ”ครั้งแรกไม่เข้าใจที่เขาพูดแต่พอเหลือบไปเห็นกล่องถุงยางอนามัยก็เข้าใจในทันที ให้ตายเถอะ ทำไมเขาคิดแต่เรื่องใต้สะดือทุกครั้งเลยนะ และนั้นก็ทำให้เธอเขินหน้าแดงอย่างห้ามไม่อยู่ก่อนคนตัวสูงจะก้มลงมามอบจูบแสนหวานให้ ทั้งสองผลัดกันรุกผลัดกันรับกระทั่งแผ่นหลังบางนอนลงบนเตียง

            “ไปที่นู้นห้ามเหล่สาวฝรั่งนะคะ”สั่งห้ามเสียงแข็งซึ่งเขาก็หัวเราะเมื่อเห็นเธอทำท่าจะหึง

            “ไม่มีหรอก หลงเมียจะตายอยู่แล้ว”จบคำทุกอย่างก็เงียบแล้วแปรเปลี่ยนเป็นเสียงสองหนุ่มมอบความสุขให้แก่กันอย่างไม่รู้เบื่อ อีกตั้งหลายวันกว่าจะได้กลับมากอดแบบนี้ถ้าอย่างนั้นคืนนี้ต้องเอาให้คุ้ม จะไม่หยุดถ้าไก่ไม่ขัน!

            ผลสุดท้ายร่างบางก็นอนสลบแม้จะเป็นเวลาเช้าแล้วก็ตาม พีมกรเดินใส่สูทออกจากห้องแต่งตัวก้มลงจุมพิตหน้าผากมน ไม่อยากปลุกเพราะเขากวนเธอทั้งคืน ดีที่ไม่เป็นไข้เหมือนรอบนั้น ดวงตาคมฉายแววแห่งรักเปี่ยมล้นก่อนจะกระซิบข้างหูพริมา

            “พี่ไปก่อนนะ แล้วจะรีบกลับมา”คนนอนหลับครางตอบรับแต่ไม่ได้รู้สึกตัว เขายิ้มแล้วเดินออกไปข้างนอกส่งกระเป๋าให้แม่บ้านถือขึ้นรถ ไปตั้งนานหวังว่าเวลาแค่เจ็ดวันทุกอย่างคงไม่เปลี่ยนไปหรอกนะ มองบ้านหลังใหญ่ด้วยความรู้สึกประหลาดคล้ายใจหาย เหมือนว่าทุกอย่างอาจจะไม่เหมือนเดิม

            คิดมากน่าพาม..

            บอกตัวเองแล้วขึ้นรถยนต์ตรงไปสนามบินทันที เวลาแค่นี้แปบเดียวเอง เดี๋ยวก็ได้กลับมาแล้ว

 

            ติ้ง

            ติ้ง

            ติ้ง

            เสียงข้อความเข้าขณะที่ร่างสูงนอนไม่ได้สติอยู่บนเตียงหนา เมื่อคืนเขาปาร์ตี้กับลูกค้าหนักจนกลับห้องแทบไม่ได้ ดีที่คุณจุไรลักษณ์สั่งให้บ๋อยมาส่งถึงห้องไม่อย่างนั้นคงได้นอนกอดขวดเหล้าอยู่บาร์ข้างล่างแล้ว มือหนายกหมอนขึ้นปิดหูเพราะรำคาญเสียงที่ดังก้องไปทั่วห้องพึ่งจะเที่ยงเองส่งอะไรมานักหนา

            ติ้ง

            ติ้ง

            คนส่งไม่มีทีท่าว่าจะหยุดจนพีมกรร้องโวยวายเสียงดัง “โว้ย คนจะหลับจะนอนส่งอะไรมานักหนาวะ”เมื่อคืนก็ไม่ได้คุยกับภรรยา ทั้งที่ห้าวันที่ผ่านมาโทรคุยกันทุกวัน หรือว่าจะเป็นพริมาที่โทรมา คิดได้ดังนั้นก็รีบดีดตัวลุกขึ้นนั่งหยิบโทรศัพท์ข้างเตียงมาเปิดดู

            “ใครวะ”พึมพำด้วยความงุนงง เปิดดูภาพที่ส่งมาโดยเบอร์โทรศัพท์ปริศนา เพียงแค่เปิดดูภาพแรกร่างสูงก็ชาตั้งศีรษะจรดปลายเท้า นี่มันอะไรกัน..

            ภาพแรก..พริมายืนจับมือบารมีที่หน้าร้านดอกไม้ ร่างสูงดีใจจนยิ้มออกมามองดูราวคู่รัก

            ภาพที่สอง..สองร่างเคียงคู่กันในห้างสรรพสินค้าเหมือนสามีภรรยาเดินซื้อของเข้าบ้านเสียเหลือเกิน มือหนากำเข้าหากันแน่นเมื่อเปิดภาพต่อมา

            ภาพที่สาม..บารมีกอดร่างบางที่ขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยาของเขาไว้แนบอก หัวใจของประธานหนุ่มเต้นดังราวกลองเพล เจ็บปวดจนต้องเอามือมานวดหน้าอกข้างซ้ายเพื่อบรรเทาอาการแต่กลับไม่ช่วยเลยสักนิด

            ภาพที่สี่..ทั้งคู่จ้องตากันในอ้อมกอดและภาพสุดท้ายทำให้มือหนาอ่อนจนโทรศัพท์ร่วงลงบนเตียง ภาพที่ทั้งคู่กับกำลังก้มจูบกันโดยมีภาพพื้นหลังเป็นห้างสรรพสินค้า เขากำลังโดนสวมเขาอย่างนั้นหรือ..ปากสั่นไม่รู้ตัวเมื่อคิดอย่างนั้น

            ไม่หรอก พริมาไม่มีทางทรยศต่อความรักของเขา เรารักกัน แม้จะพยายามกล่อมตัวเองแบบนั้นแต่ภายในใจกลับเดือดดาลจนต้องโทรศัพท์หน้าเลขาที่ตามติดเจ้านายมาไต้หวันด้วย

            คะ คุณพามปลายสายรับด้วยความเร็ว

            “ผมต้องการไฟท์บินกลับกรุงเทพเร็วที่สุด!”งานทางนี้เรียบร้อยก่อนกำหนดคงไม่ผิดหากเขาจะกลับเร็วต่างจากแผนเดิมที่วางไว้ เลขาทำตามความต้องการของพีมกรอย่างรวดเร็วเพราะฟังจากน้ำเสียงแล้วคงมีอะไรผิดปกติ

            ได้ค่ะ ดิฉันจะรีบจองให้ด่วนที่สุดวางสายแล้วกำโทรศัพท์ในมือแน่น ความจริงเป็นอย่างไรอีกไม่นานเขาคงได้รู้ บอกเขามาตลอดว่าห้ามมีคนอื่นพีมกรก็ทำตามไม่แตะต้องผู้หญิงหรือสนใจใครแม้จะมีคนทอดสะพานให้ก็ตาม

            แต่คนที่ผิดสัญญาดูเหมือนจะเป็นอีกฝ่าย ขอร้องนะพริมาอย่าทำให้พี่ร้ายอีกเลย ขอให้มันเป็นเพียงแค่ข้อความจากผู้ไม่ประสงค์ดีต้องการก่อกวนเถอะนะ อย่าเป็นเหมือนที่เห็นในรูปเลย พี่รับไม่ไหวกับความเจ็บปวดอีกแล้ว

            ได้แต่ภาวนาแล้วลุกขึ้นเดินเข้าห้องน้ำชำระกายเปลี่ยนชุดเร่งด่วน เขาจะต้องกลับไปเคลียร์เรื่องนี้ให้เร็วที่สุด!


..........................


เอาแล้ววววว

พี่พามอยู่ในช่วงขี้น้อยใจค่ะ

และแน่นอนว่าหลังจากนี้...ดราม่าจ้าาา

หลังจากที่หวานมาหลายตอน

เราก็จะดราม่าแบบไม่ต้มน้ำใดๆ ทั้งสิ้น

เตรียมใจรับได้เลยนะคะ

เพราะอาจจะลากยาวไปจนจบ


ขอฝากคุณดลด้วยนะคะ


เสน่ห์ดลใจรัก
ข้าวสีทอง/Kaowsethong
www.mebmarket.com
"เปมิกา" ดาราสาวที่มีข่าวฉาวโฉ่ไม่เว้นวันถูกพี่ชายขอร้องให้ไปเสนอตัวกับ "ภราดร" เพื่อให้ชายหนุ่มเลิกยุ่งกับแฟนตนเอง เธอจึงจำใจต้องทำทั้งไม่เต็มใจ เขาร้าย เขาทำลายจิตใจเธอสารพัด หัวใจที่คิดว่าเข้มแข็งมันไม่พอที่จะต้านทานเขาในที่สุดก็หลงรักเขา รักทั้งที่รู้ว่าเขาไม่มีวันมองเธอเป็นอื่นนอกจากเครื่องบำบัดความใคร่
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 152 ครั้ง

520 ความคิดเห็น

  1. #159 Amy Wongkamolsersh (@vwamywg) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 18:07
    ดราม่าก็มา เฮ้ออออ
    #159
    0
  2. #158 MamiTa (@madame-fabric) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 05:48
    เฮ้อ ปล่อยในคิดมากไป
    #158
    0
  3. #157 Puipui Puilui (@puirong) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 22:43
    ลากยาวจนจบ เลยเหรอ หวานกี่ตอน เอง ใจร้ายไปนะไรต์
    #157
    0
  4. #156 destinyzi (@destinyzi) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 22:27
    เฮ้อออ ใครนะใจร้ายจัง ส่งรูปมาให้พาม

    งานนี้ พรีมท้อง แถมเจอหาว่าลูกชู้ เป็นของแถมอีกป่าวเนี่ย

    #เบื่อความหูเบาพี่พาม
    #156
    0
  5. #155 แก้ม~อูม (@kaem_ka) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 21:42

    เดี๋ยวซิคุณพามภาพเก่าไหม รึตัดต่อ แต่คงมีเหตุการณ์หลังจากนั้นซินะถึงได้ดราม่ายาวจนจบ เฮ้ย อุตสาห์ลุ้นว่าคุณพามตื่นมาคงไม่มีผู้หญิงข้างกาย แต่กลายเป็นภาพชวนลงนรกเสียได้ ใครกัน อ๋อ น้องคุณเนตรรึป่าว ชื่ออะไรนะ คนไม่สำคัญเลยลืมชื่อ

    #155
    0
  6. #154 kaew_1980 (@kaew_1980) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 18:13
    ถ้าจะไม่มีเหตุลนะเนี้ยที่โมโหเขานี้หึงล้วนๆว่างั้น แต่ขอร้องนะพามช่วยถามไถ่ด้วยเหตุผลนะ ไม่งั้นอาจเสียใจไปตลอด #รีดไม่อยากซดน้ำ"มาม่า"นานนะ😂😂😂
    #154
    0
  7. #153 MuBin69 (@MuBin69) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 17:37
    อ๊ากกกกกก..ตัดแบบนี้ทะมาย T^T
    #153
    0
  8. #152 sikannim (@SIKANN-n) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 17:18
    โอยยย จะยังไงล่ะคะเนี่ย
    #152
    0
  9. #151 Sisira ศิศิรา (@sa_vas) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 17:18
    ทำใจแพพ พยายามตั้งแต่ไรท์เกริ่น แต่ก้อทำไม่ได้เลย อย่ามาม่าเยอะนะคะ กราบบบบบ
    #151
    0
  10. #150 0806616696 (@0806616696) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 17:15
    โอ้ย สงสารนาง ชีวิตจะสงบสุขบ้างมั้ย
    #150
    0
  11. #149 MuBin69 (@MuBin69) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 16:58
    จะมาม่าแล้วขออีบุ๊คเถอะT^T
    #149
    0