เมื่อจอมมารอย่างข้าอัญเชิญผู้กล้าให้มาฆ่าตัวเอง แต่เหตุฉไนเจ้านั่นถึงกล้าเมินข้าแล้วผันตัวไปเป็นจอมโจรทำเรื่องชั่วๆ เองซะอย่างนั้น !!

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,107 Views

  • 1 Comments

  • 21 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    927

    Overall
    1,107

ตอนที่ 2 : บทที่ 2 : เปิดตัวผู้กล้าหน้าใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 153
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    14 ก.พ. 62


บทที่ 2 : เปิดตัวผู้กล้าหน้าใหม่

 

                หลังจากที่จอมมารซาราทัสผู้ยิ่งใหญ่ทำการอัญเชิญเด็กหนุ่มมาต่างโลก  เขาก็กลับไปยังห้องเดิมที่มักจะเป็นที่ของเขา  ท่าทางที่เคยสง่าสมเป็นจอมมารเมื่อนั่งอยู่บนบัลลังก์ บัดนี้ได้แปรเปลี่ยนเป็นท่านอนด้วยความขี้เกียจแทน


                เจ้านี่มัน... สมแล้วที่เป็นผู้กล้าที่แข็งแกร่งที่สุด !”


                ลูกแก้วในมือของเขาฉายภาพเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังต่อสู้อยู่ในดงอสรพิษเพื่อหาทางรอดออกมา


                เด็กหนุ่มกระชับดาบในมือที่เขาเผอิญเจอในนั้นและหยิบมาใช้ในทันที  ด้วยทักษะของผู้กล้าที่ติดตัวมาเขาจึงใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงก็ฝ่าดงอรพิษทั้งหมดออกมาได้


                ผู้กล้าคนใหม่ไม่ใช่คนโง่ และเขาก็จับต้นชนปลายได้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้นกับเขา เพียงแต่ยังไม่ชัวร์เท่านั้น


                แต่ถ้ามันใช่ ...ถ้าหากเขาถูกอัญเชิญมาต่างโลกเหมือนการ์ตูนหรือนิยายที่เคยอ่านจริงๆ ล่ะก็ เหตุใดสถานที่แรกที่เขาลืมตาขึ้นมาถึงเป็นดงงูอสรพิษล่ะ !?


                ไม่ว่าใครจะเป็นคนอัญเชิญเขามา แต่เด็กหนุ่มก็ได้แช่งชักหักกระดูกคนผู้นั้นไปเรียบร้อยแล้ว....


                สมแล้วที่ข้าอัญเชิญมันมา  บางทีเจ้านี่อาจจะฆ่าข้าได้ก็ได้

                จอมมารยังคงเอ่ยปากชมผู้กล้าคนใหม่ด้วยความตื่นเต้นยินดีปรีดาไม่หยุด


                เขาติดตามชีวิตทุกฝีก้าวของผู้กล้าหน้าใหม่ไม่ห่างไปไหน  ไม่ว่าผู้กล้าจะทำอะไร ไปที่ไหน  หรือจนกระทั่งรู้เรื่องราวทั้งหมดของตัวเอง และรู้ว่าภารกิจที่ยิ่งใหญ่ของผู้กล้าคือการปราบจอมมาร !


                แต่นับวันผ่านไป  จอมมารก็เริ่มจะตงิดใจขึ้นมาหน่อยๆ กับการกระทำในจุดเล็กๆ ของผู้กล้า


                ทำไมน่ะเหรอ ?


                ก็ไอ้การชอบแอบฉกของๆ คนอื่นนี่ ไม่เคยมีผู้กล้าคนไหนเขาทำกันน่ะสิ !


                จากการฉกเล็กฉกน้อย นานวันก็เริ่มมากขึ้นๆ จนกลายเป็นการแอบเข้าไปขโมยของในบ้านของผู้ว่าจ้างภารกิจซะงั้น


                เอาเถอะ อย่างจอมมารไม่จำเป็นต้องไปสนใจเรื่องพวกนี้หรอก


                ไม่ว่าการกระทำของผู้กล้าหน้าใหม่จะแปลกแตกต่างจากผู้กล้าที่ผ่านมามากขนาดไหน  แต่สิ่งเดียวที่จอมมารสนใจก็คือวันที่จะได้ประมือกันกับผู้กล้า !


 

                [ จอมมาร – Part ]

                ณ สวนส่วนตัวในบริเวณคฤหาสน์ของจอมมาร

                ข้ามองร่างของแวมไพร์หนุ่มที่เดินเข้ามาขัดเวลาน้ำชาของข้า  เขาคือผู้นำตระกูลแวมไพร์อันเก่าแก่อีกทั้งยังเป็นเพื่อนของข้าอีกด้วย  แต่บอกเลยว่าถึงเจ้านี่จะหนุ่มกว่าเพราะเป็นแวมไพร์แต่ถ้าเทียบความหล่อแล้วล่ะก็ ข้าชนะขาด !


                อะไร ? ข้าเปล่าหลงตัวเองเสียหน่อย


                มอร์เฟียตเหรอ ?  นั่งก่อนสิ


                ซาราทัส  เจ้ายังทำตัวสบายอกสบายใจเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะ

                มอร์เฟียตนั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้าม  ข้าสั่งให้เชสเซอร์เอาชามาเพิ่มอีกแก้วสำหรับแขก ก่อนที่จะหันไปมองหน้าเพื่อนเก่าเพื่อนแก่ที่ไม่ได้เจอกันมานาน


                แล้วทำไมข้าจะต้องนั่งร้อนรนด้วยล่ะ หืม ?

                ข้าทำน้าเซ็งกะบ๊วยเหมือนอย่างทุกที  มอร์เฟียตเองก็ทำหน้าเหม็นเบื่อเหมือนข้าเพิ่งตอบแบบกวนส้นมันไป


                เจ้าไม่ได้ยินข่าวลือเรื่องผู้กล้าคนใหม่เหรอ ?


                เจ้าหมายถึงไอ้หนูซินเธียน่ะเหรอ

                เจ้าเด็กหนุ่มผู้กล้าหน้าใหม่มีชื่อว่าซินเธีย  ไม่แปลกที่พอมีผู้กล้าปรากฏขึ้นมาแล้วข่าวคราวจะดังไปถึงหูทุกคนในแคว้นอาณาจักร รวมถึงพวกเหล่าปีศาจด้วย


                หืม  ถึงกับรู้ชื่อของผู้กล้า  แสดงว่าเจ้าคงรู้ตัวแล้วล่ะสิ


                นี่เจ้าเห็นข้าเป็นตาแก่หงำเหงือกไม่รู้จักโลกภายนอกหรือไงหา ?

                ข้าขบเขี้ยวเคี้ยวฟันจ้องมอร์เฟียตอย่างเอาเรื่อง  ให้ตาย ! ถึงข้าจะอยู่มานาน แต่หน้าหล่อๆ ข้าไม่ได้แก่เสียหน่อย  ...ถ้าหน้าข้าไม่แก่ มันก็ไม่ได้หมายความว่าข้าจะแก่ตามอายุนะโว้ย !


                ก็ไม่ใช่หรือไง ?


                ร่างกายเจ้าอยากโดนปะทะงั้นรึมอร์เฟียต ??


                เปล่านี่  ชาเจ้ายังอร่อยเหมือนเดิมเลยนะ


                ไอ้เจ้านี่... เปลี่ยนเรื่องเฉยเลย ! คิดว่าข้าโง่นักรึไง  รอให้มันเผลอก่อนเถอะ ข้าจะดักตีหัวแล้วขุดหลุมฝังมันทั้งเป็นแบบนั้นเลย.. ถ้าข้าทำได้น่ะนะ


                แล้วเจ้าหนุ่มผู้กล้านั่นมีอะไร  เจ้าถึงกับถ่อมาถึงที่นี่


                ข้าแค่มาเยี่ยมเจ้า  ไม่ได้งั้นหรือ ?


                นั่นๆ  มันจะตอกย้ำว่าข้าแก่อีก เดี๋ยวจะแถมตอกหมุดลงที่หัวใจไปด้วยก่อนฝังให้เลยเป็นไง


                มอร์เฟียตกระแอมทีสองทีแล้วเลิกเล่น

                ข้าได้ยินข่าวลือมาว่าผู้กล้าคนใหม่มีชื่อเสียงในด้านเสียๆ น่ะ


                ชื่อเสียงด้านเสียๆ ?


                ขโมยไงล่ะ  ถึงจะไม่มีใครจับได้ ทว่าก็มีข่าวลือว่าฝีมือขโมยของตามคฤหาสน์ขุนนางเป็นฝีมือของผู้กล้าคนใหม่


                ดวงตาคมดุจสัตว์ป่าของมอร์เฟียตจ้องมาที่ข้า ก่อนที่มันจะพูดด้วยสีหน้าจริงจังเหมือนกำลังเก๊กอยู่  ...เออ แต่จริงๆ มันก็ไม่ได้เก๊กอะไรหรอกนะ มันเป็นพวกหน้าตายมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว


                จิตวิญญาณของพระเจ้า ...เจ้ายังเก็บไว้ดีอยู่ใช่ไหม ?


                แน่นอน  หรือว่าเจ้ากลัวไอ้ผู้กล้าเด็กนั่นจะมาขโมยงั้นเหรอ ?


                ใช่

                มันตอบชัดถ้อยชัดคำจนข้าต้องเป็นฝ่ายจ้องมันกลับบ้าง


                ไม่มีใครหาจิตวิญญาณของพระเจ้าเจอ จนกว่าจะมีใครสังหารข้าได้


                เจ้ารู้หรือเปล่าว่าขบวนของผู้กล้ากำลังใกล้เข้ามาแล้ว ?  อีกไม่นานก็คงมาถึงที่นี่  หากเจ้ายังเลินเล่ออยู่แบบนี้  ระวังจะเสียท่าให้พวกมัน


                ข้ารู้ว่าพวกมันกำลังใกล้เข้ามา

                ใช่ ข้ารู้... ว่าพวกผู้กล้ากำลังเดินทางมาเพื่อปราบจอมมารอย่างข้า และอีกไม่ถึงชั่วโมงก็จะมาถึงแล้วด้วย ส่วนข้าก็กำลังตั้งหน้าตั้งตารออยู่นี่ไง


                ถ้าคิดว่าขโมยได้ ก็มาสิ ข้าเคยไม่ปราณีพวกมันอยู่แล้ว หึหึ


                มอร์เฟียตหลับตาเหมือนครุ่นคิดบางอย่างก่อนที่มันจะคลี่ยิ้มบางๆ และลุกจากเก้าอี้

                เอาเถอะ ยังไงเจ้าก็จัดการได้เหมือนทุกครั้งอยู่แล้วนี่นะ ท่านจอมมาร


                จะกลับแล้วเหรอ ?


                ข้ามีที่ๆ ต้องไปแถวนี้น่ะ  แล้วก็ ...ขอยืมตัวคนใช้ของเจ้าไปด้วย ไม่นานเดี๋ยวเอามาคืน


                แน่นอน เจ้าเอาเชสเซอร์ไปได้


                เชสเซอร์มีอาการเหมือนไม่อยากไปเท่าไหร่แต่ก็ต้องจำยอม คงเพราะมันเองก็รู้ว่าอีกไม่นานพวกผู้กล้ากำลังจะมาถึงแล้ว และในคฤหาสน์นี้ก็ไม่ได้มีคนรับใช้อยู่เลย


                อ้อ  ข้าลืมบอกไปว่าคฤหาสน์ของจอมมารตอนนี้มีเพียงข้าและเชสเซอร์เท่านั้น  เพราะข้าไม่ชอบความวุ่นวาย อีกทั้งไม่ต้องการให้ใครมาปกป้อง ออกหน้ารับแทน  ก็ถ้ามีแขกโผล่เข้ามาข้าก็มักจะเป็นฝ่ายขับไล่ไม่ก็ตบมันตายเสียตรงนั้นเองเลยทุกที  ส่วนเจ้าเชสเซอร์นั้น ข้าเป็นคนเก็บมันมาเลี้ยงตั้งแต่มันยังเป็นมนุษย์หมาป่าตัวน้อยๆ  จนตอนนี้ก็กลายเป็นคนใช้ส่วนตัวของข้าไปแล้ว


                สรรพคุณของเชสเซอร์นั้นพูดง่ายๆ ก็คงเหมือนเป็นพ่อบ้านพ่อเรือนเลยก็ว่าได้  ไม่ว่าเรื่องทำอาหาร  หรือการทำความสะอาด  ข้ามั่นใจว่าแม้แต่มนุษย์ก็ยังสู้มันไม่ได้  และข้าก็ชอบดูมันเปลี่ยนร่างตอนคืนพระจันทร์เต็มดวงด้วย  มันก็เหมือนลูกหมาที่ข้าเก็บมาเลี้ยงนั่นแหละนะ ต่างตรงที่มันทำได้ทุกอย่างก็เท่านั้นแหละ


                หลังจากที่มอร์เฟียตและเชสเซอร์ไปแล้ว  ข้าก็นั่งดื่มชาอย่างสบายอารมณ์อยู่พักหนึ่ง ไม่นานก็รับรู้ถึงกลิ่นเหม็นสาบของมนุษย์ที่ย่างกรายเข้ามาในอาณาเขตของข้า


                เอาล่ะ  ถึงเวลาเล่นสนุกเสียที

                ข้าลุกขึ้นยืน บิดขี้เกียจเล็กน้อย แล้ววาปอีกทีไปยืนอยู่หน้าคฤหาสน์ต้อนรับแขกที่ข้าเต็มใจให้มาเยือน(?)


                สอง ...สาม ...สี่ ...ห้า ?  พากันมาแค่นี้ เจ้ามั่นใจหรือว่าจะเอาชนะข้าได้ ?

                มองจากจำนวนคนที่มากับผู้กล้าแล้วข้าก็อยากหัวร่อเสียนี่กระไร  แต่ก็ช่างเถอะ จำนวนคนไม่มีผลต่อข้าเสมอ


                เอ.. หรือพวกเจ้ามีอะไรซ่อนอยู่ที่หลังเกวียนใหญ่นั่นกัน ?


                เตรียมใจที่จะได้รับการสูญเสียหรือยัง  ...เจ้าจอมมาร !”

                ผู้กล้าหนุ่มน้อยที่ตอนนี้มันเติบโตขึ้นจากการฝึกฝนแล้วชี้ดาบใหญ่ในมือมาทางข้า


                3 ปีที่ข้าไม่ก้าวเข้าไปยุ่ง ทำความวุ่นวายเพราะต้องการให้มันฝึกปรือวิชาให้เก่งกาจมากขึ้น  ...ยิ่งมันเก่งเท่าไหร่ ข้าก็ยิ่งสนุกกับการรับมือมากขึ้นเท่านั้น


                ถึงจะตงิดใจกับลักษณะการแต่งตัวของมันไปเสียหน่อยก็เถอะ  ...ทั้งที่ปกติผู้กล้าควรจะใส่ชุดเกราะ แต่มันกลับใส่ชุดสีดำทั้งตัวอีกทั้งยังมีผ้าปิดปากที่ใช้อำพรางใบหน้าอีกด้วย


                เข้ามาเลย !  แสดงให้ข้าเห็นหน่อยว่าเจ้ามันเก่งขนาดไหนกัน !”


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 




 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:30
    เราว่าเนื่องนี้มันควรyaoiนะ5555+แต่แบวนี้ก็ดีแล้วสนุกดี
    #1
    0