ตอนที่ 9 : The IDol - Step8 - New Manager vs Fanclub [180%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1532
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    31 ก.ค. 58








 

         ไอ้คนนิสัยไม่ดี ไอ้เด็กอมมือ ฉันได้แต่ด่าท้อคามินทร์ในใจและเก็บข้าวของลงกระเป๋าตัวเองอย่างลวกๆ

อื้อเด็กบ้ามากระแอมตรงนี้สงสัยเท้าใครจะติดคอ

เสียมารยาท ออกไปเดี๋ยวนี้เลยฉันจะเก็บของ

นี่เธอจะไปจริงๆ เหรอ

“…”ฉันไม่อยากเสียเวลามาทะเลาะกับเขาเลย อยากจะรีบๆ เก็บแล้วก็ไป

เดี๋ยว…”แต่ขณะที่ฉันกำลังจะรูดกระเป๋าเดินทาง ลีมัสก็จับเอาไว้

ฉันจะมั่นใจได้ไงว่าเธอไม่ได้เอาอะไรไปด้วย

ว่าไงนะนี่นายคิดว่าฉันจะขโมยของของนายเหรอ?

ต้องตรวจก่อน…”

“…”เหลืออดเหลือทน ฉันสะกดอารมณ์และยอมให้หมอนี่ตรวจกระเป๋า และพอเขาค้นจนฉันต้องจัดใหม่อีกรอบ มีหรือจะปล่อยเวลาให้เสียเปล่า ฉันก็รีบลากมันลงมาด้านล่างทันที

โชคดีลีมัสที่เดินตามมากอดอกอยู่ด้านหลัง ฉันไม่มีทางพูดกับหมอนี่แน่ ไม่มีทาง

แต่พอจะเปิดประตูก็พบว่ามันเปิดไม่ออก

เอประตู้เป็นอะไรนะ อยู่ดีๆ ก็พังเขาจงใจพูดหน้าไม่สะทกสะท้านก่อนจะเดินไปนั่งที่โซฟา หมอนี่มาไม้ไหนอีกเนี่ย!

ไม่เป็นไร ฉันออกทางหน้าต่างก็ได้คิดว่าแบบนี้ฉันจะออกไม่ได้สินะ รู้จักณรักน้อยไปสิ

นี่เธอ!”

อะไร

จะไปให้ได้?

เออ

ไม่เข้าใจหรือไง

เข้าใจสิ เข้าใจว่านายมันกวนประสาทจนวินาทีสุดท้ายเลย คอยดูนะถ้าฉันออกไปได้จะตั้งเพจแอนตี้แฟนนายแน่

นี่ฉันลองคิดๆ ไตร่ตรองดูแล้ว คำขู่เธอมันน่ากลัวมาก ฉันคงปล่อยให้เธอไปอยู่ไกลๆ จากชีวิตฉันไม่ได้แล้วล่ะ...ณรัก

ย๊าส์!”

ขึ้นไปนอนพักไป พรุ่งนี้เรามีงานมีทแอนด์กริ๊ดที่ลานสกีหิมะหมอนี่ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ยังไงเนี่ย คือฉันโกรธ โมโห แล้วก็ขึ้นมากด้วย มาทำเป็นอ่อนลงแล้วตีเนียนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นง่ายๆ แบบนี้อะนะ

ไม่ ฉันบอกแล้วว่าจะไม่ร่วมทำงานหรือชายคาเดียวกับนายแน่

แต่เธอต้องทำจากเมื่อกี้ที่เขาเดินหันหลังให้ดันกลับมาขึ้นเสียงและก้าวมาตรงหน้าฉันแกมบังคับอีก

ไม่ทำ

ต้องทำ

ไม่

เอ๊ะฉันโตกว่าเธอนะเว้ย แถมยังเป็นไอดอลชื่อดัง จะให้ใครเข้ามาในชีวิตแล้วหายไปง่ายๆ ได้เหรอ ฉันจะเชื่อใจได้ไงว่าเธอจะไม่เอาเรื่องของฉันไปพูดต่อ

ปกตินิสัยฉันมักจะพูดแต่เรื่องดีๆ เรื่องแย่ๆ ฉันไมพูดให้เสียปากหรอกตาต่อตาฟันต่อฟัน ฉันไม่ยอมอ่อนให้ไอ้เด็กนี่ง่ายๆ หรอกนะ ถ้ายอมตอนนี้ก็ต้องยอมต่อไป

แต่ถ้าถามว่าจะอยู่ที่นี้ต่อไหม เอาจริงๆ นี่ก็มืดแล้วนะจะหาที่อยู่อื่นคงยากและอันตราย แต่ขอเชิดสวยๆ อีกนิดให้หมอนี่สำนึกก่อน

เรื่องเยอะ เอาตัวเองยังไม่รอดทำอวดเก่ง

ใครกันแน่

ไหนลองบอกมาสิว่าดึกดื่นป่านนี้เธอจะไปอยู่ไหน

ก็…”เถียงสิ เถียงออกไป มีก็แล้วกัน

บ้านไอ้ไมค์?

แล้วถ้าใช่นายจะไปส่งไหมล่ะ

ฟันเถอะ ฉันไม่ยอมให้เธอไปไหนแน่

ทำไม

ก็เถอะเป็นผู้จัดการส่วนตัวฉัน

แล้วนายเคยคิดว่าฉันเป็นจริงๆ ไหมล่ะพูดเรื่องนี้ก็ดีเลย จะได้เคลียร์ไปว่าสิ่งที่เขาทำมันไม่ถูกต้อง นายใช้งานฉันอย่างกับคนใช้ แกล้งฉันสารพัด ขนาดทำงานให้ยังไม่ถึงอาทิตย์ฉันต้องอดทนกับนายไม่เว้นวัน ไม่สิ ไม่เว้นชั่วโมงเลย นายไม่เหนื่อยแต่ฉันเหนื่อย

เธอก็ไม่ต้องทำที่ฉันแกล้งสิ รู้ว่าแกล้งก็ไม่ต้องทำหน้าตาบ่งบอกว่ารู้สึกผิด แต่น้ำเสียงยังแถไปต่อ สุดๆ ไปเลย แต่คนแบบนี้ฉันเจอบ่อย

พูดง่ายเนอะ ถามหน่อยว่าถ้าฉันไม่ทำนายจะหาเรืองอื่นมากดขี่ข่มเหงฉันอีกไหม

แต่มันอยู่ในสัญญา

สัญญาอะไรไม่ทราบ

ก็บอกแล้วไง ว่าถ้าฉันพูดอะไรไม่ได้ก็ให้เธอลืมๆ ไปซะตอนนี้ฉันเดาอารมณ์ไม่ถูกแล้วว่าคามินทร์มาไม้ไหน สีหน้าสำนึกผิดแต่ยังขึ้นเสียงอยู่ ฉันรู้ฉันผิด แต่เธอไม่คิดบ้างเหรอว่าไอดอลอย่างฉันทำไมต้องมาขอโทษผู้หญิงเด็กกว่าอย่างเธอ

แล้วไง ทำผิดก็ต้องขอโทษดิ สนอายุที่ไหนฉันเริ่มกอดอกพูดด้วยความสะใจ การที่เป็นคนคุมเกมส์มันสนุกแบบนี้เอง

ถ้าฉันขอโทษเธอจะอยู่ต่อไหม

ไม่รู้ ต้องรอดูระดับความจริงใจและพอใจก่อน

ขอโทษน้ำเสียงห้วนๆ หน้าตาขอไปทีแบบนี้ใครจะโอ

ไม่เต็มใจก็ไม่ต้องพูด ไม่บังคับ บายฉันกระชับกระเป๋าเดินทางก่อนจะเตรียมลากหนีอีกครั้ง

ณรักพี่ขอโทษ

“…”ฉันเกือบหลุดขำแล้วให้ตาย ขนนี่ลุกไปหมด พี่เหรอ? นี่มันทำให้ฉันทำอะไรไม่ถูกไปเลยนะ

จะไปทิ้งฉันให้อยู่ที่นี้คนเดียวเหรอ

งั้นถ้านายอยากให้ฉันอยู่ นายต้องสัญญาว่าจะปรับเปลี่ยนตัวเองให้ใช้ชีวิตร่วมกันอย่างเป็นสุข

ยังไง

ไม่ยากนายลองคิดว่าฉันเป็นของมีค่าสักอย่างสิ

ห้ะ…”

นายต้องหัดมองคนใกล้ตัวเป็นของมีค่าที่ตัวนายไม่สามารถทำหายได้ ไม่ใช่ว่ามองใครเป็นแค่หุ่นกระบอกที่อยากจะเล่นด้วยก็มา เบื่อแล้วก็ทิ้งไป คนทุกคนอย่างมีค่าด้วยกันทั้งนั้น

“…”

ขอเดาได้ไหม

อะไร

ที่นายไม่ยอมมีผู้จัดการส่วนตัวแต่แรก เพราะนายไม่อยากให้คนรู้จักตัวนายมาเกินไปใช่หรือเปล่า

เดาไปเรื่อย

และการที่นายแยกตัวมาอยู่คนเดียวเพราะนายไม่อยากให้คนอื่นมารู้จักตัวนายและเรื่องราวแบล็คกาวน์ของชีวิตนายสินะ ยิ่งคนอื่นเป็นคนเกาหลีหมดนายคงลำบากใจน่าดูที่ต้องรับแรงกดดันแบบนี้

ล้ำเส้นไปแล้วนะ

ที่ฉันพูด ฉันไม่ได้พูดเพราะฉันคิดว่ารู้จักนายดี แต่ที่นายอยากให้ฉันเป็นผู้จัดการนักหนาเพราะไม่เชื่อใจ กลัวฉันจะเอาเรื่องของนายไปพูดใช่ไหมล่ะ

“…”

สิ่งเดียวที่จะทำให้ทุกอย่างดีขึ้น คือนายต้องไว้ใจและเชื่อใจคนรอบข้าง ถ้านายไม่ให้ใจคนอื่น แล้วใครที่ใจให้ใจนาย

-วันต่อมา-

สถานการณ์ของเราฉันกับคามินทร์ตอนนี้บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าดีขึ้นหรือยัง พอเมื่อคืนที่เขารับฟังและแยกย้ายกันไปนอนจนถึงเวลานี้ก็ยังไม่ค่อยคุยกันเลยนอกจากเรื่องงาน

ตอนนี้ฉันอยู่บนรถตู้ของเขา เรากำลังไปงานมีตแอนด์กริ๊ดที่จัดลานสกีหิมะที่อยู่ห่างจากโซลหลายชั่วโมงอยู่ ฉันอยากจะหลับในรถอยู่หรอกแต่ก็ไม่อยากให้สถานการณ์มันน่าอึดอัดแบบนี้เลย

คามินทร์

“…”เขาที่หลับอยู่ลืมตาและมองฉันที่นั่งอยู่เบาะข้างๆ

เมื่อคืนนี้ ฉันอาจจะพูดตรงเกินไป ถ้าหากทำให้นายไม่พอใจฉันขอโทษละกัน

การพูดว่าขอโทษมันไม่ได้ยากอย่างที่คิดหรอก ฉันอยากสอนให้รู้ว่าใครๆ ก็พูดคำนี้กันทั้งนั้นแหละ แต่พอเขาฟังจบก็ดึงหูฟังมาสวมแล้วหลับตาลงอีก ไอ้เด็กบ้านี่เกินเยียวยา

เพราะไม่รู้จะทำอะไรอีกตั้งชั่วโมงกว่าๆ ถึงจะถึงที่หมายก็เลยเคลิ้มๆ หลับไป แต่ก็รู้สึกตัวเมื่อรู้สึกเหมือนมีอะไรมาคลุมอยู่ที่แถวต้นแขน อากาศที่นี้เริ่มหนาวขึ้นๆ แต่ทำไมอุ่นอย่างบอกไม่ถูก

“…”สายตาฉันพบกับขนของคามมินทร์ที่กำลังห่มผ้าห่มที่เขาพกมาให้กับฉันอยู่

หนาวขนาดนี้ทำไมไม่สวมเสื้อที่มันหนาๆ

ก็ฉันไม่ได้เตรียมของมาเพื่อมาเล่นสกีสักหน่อย มีเสื้อหนาสุดก็ตัวนี้นั่นแหละ

ภาระจริงๆ สรุปใครต้องดูแลใครกันแน่ถึงปากจะบ่นแต่ฉันก็เห็นท่าทีของเขาที่ดีขึ้นนั่นแหละนะ

ขอบใจนะ

ฉันไม่ได้ทำเพื่อเธอหรอกนะ ฉันทำเพราะเพื่อมีปาปารัซซี่แอบถ่ายจะหาว่าฉันใจร้ายกับผู้จัดการส่วนตัว

แล้วแต่นายจะคิดเลย

และแล้วเราก็มาถึงที่ตั้งสักที แล้วอะไรรู้ไหมฉันเพิ่งเคยเจอสถานการณ์แบบนี้แฟนคลับนับพันมารอตอนรับคามินทร์ที่ทางเข้าสกีเป็นแถวยาวอย่าง และรู้อะไรไหมว่าหมอนี่ทำอะไร เปิดกระจกไปทักทายอย่างกับหาเสียงจนสาวๆ วิ่งตามรถมาเป็นขบวน

จนรถจอดสนิท พี่การ์ดก็แห่กันมาเพื่อรักษาความปลอดภัยของเขา

ปัง กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ลีมัส ลีมัส

ลีมัส พี่มาตามจากประเทศไทยเลยนะ

ซารางเฮ อปป้า

คือเสียงกริ๊ดและเสียงทักทายมากจากทุกสารทิศหลังจากที่พี่คนขับมาเปิดประตูรถให้ กล้องถ่ายรูปกล้องมือถือก็มารอพร้อมอยู่ตรงหน้า

มีพี่ผู้จัดการคนที่ฉันเคยเจอฝ่าวงล้อมมาช่วยพาลีมัสออกไปก่อนแล้วก็ฉันที่กำลังเดิน

ฉันไม่ชอบเธอ

โอ้ย…”ฉันถูกดึงหลังจนหลุดจากวงล้อมของการ์ดและลีมัสก็ถูกดึงไปถึงทางเข้าจนมองไม่เห็นหลังเขาแล้ว

เธอมันไม่เหมาะเป็นผู้จัดการลีมัส

อ้ะ….”มีคนพยายามดึงแขนและรั้งผมฉันด้วย ไม่ใช่คนเดียวแต่มันเยอะจนมองไม่เห็นว่าใครทำ

นี่มันบ้าไปใหญ่แล้ว

หยุดนะ หยุดแล้วพี่การ์ดที่อยู่ข้างหลังกับพี่คนขับรถก็รีบเข้ามาช่วยฉันเอาไว้ก่อนที่จะถูกรุมประชาทัณฑ์ดงทีนตรงนี้

อะไรกันเนี่ยน่ากลัวจนฉันจะร้องไห้อยู่แล้ว ฉันไปทำอะไรให้พวกหล่อนกันนะทำไมถึงทำกันแบบนี้!

ถ้าไม่อยากตายก็ลาออกซะ!”

 

 

หลังจากที่หลุดออกจากบ่วงตรงนั้นได้ บอกเลยว่ามันไม่ง่ายที่จะตั้งสติและสะกดอารมณ์ของฉันได้ โอเคว่าพวกนั่นเป็นแฟนคลับของลีมัส และแน่นอนว่าถ้าเวลาชอบใครมากๆ อยู่ๆ มีผู้หญิงคนไหนมาข้องเกี่ยวแบบกะทันหันอาจจะไม่พอใจ

แต่ฉันก็ไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมมันต้องรุนแรงแบบนี้!

หายตกใจหรือยัง

ลีมัสที่เพิ่งเปลี่ยนชุดและแต่งหน้าเสร็จเดินออกมานั่งข้างฉันที่กำลังหงุดหงิด

ไม่ต้องมายุ่งกับฉันเพราะรู้สึกว่ายิ่งเห็นหน้าต้นตอของต้นเหตุฉันก็ยิ่งหงุดหงิดจนต้องหันหน้าหนี

แต่หมอนี่เหมือนสนุกไง เอานิ้วมาจิ้มแกล้งกันไม่หยุด

ย่าส์ ไปไกลๆ เลย คนยิ่งอารมณ์ไม่ดี

นี่เธอกำลังพาลนะเนี่ย

เออ พาล แล้วจะทำไม

เหอะ ใครต้องมาลองรับอารมณ์ใครกันแน่วะเนี่ย

จะไปไหนก็ไปสิ จะได้เวลาแสดงแล้วไม่ใช่หรือไง

ก็ดูเธอทำหน้าเข้า เห็นสภาพหน้าตัวเองหรือยังเนี่ยลีมัสใช้สองมือประคองหน้าฉันให้หันไปมองเขาในระยะประชิดและค่อยๆ เอื้อมมือมาจัดผมฉันอย่างที่ไม่เคยเห็นสายตาอ่อนโยนแบบนี้มาก่อน ผมยุ่งหมดแล้ว คีพลุคหน่อยสิ เธอเป็นผู้จัดการส่วนตัวฉันนะ

ทำอะไรของนาย

กำลังขอโทษอยู่

“…”ฉันกลืนน้ำลายเพราะเมื่อกี้ที่เขาพูดออกมา เสียงมันเบาและเหมือนว่าเขาใช้สองมือปิดตรงหูฉันไว้ด้วยให้มันได้ยินแบบเบาที่สุดอะไรแบบนั้น

เอาไว้กลับโซลฉันจะพาไปกินของอร่อยเป็นการเริ่มต้นใหม่ของเรานะ แล้วก็อย่าโกรธแฟนคลับฉันเลยนะ จริงๆ พวกเค้าใจดีมาก แต่แค่ตกใจที่อยู่ๆ ก็มีเธอมาเป็นผู้จัดการของฉัน

รู้แล้วน่าถึงจะตอบไปแบบนั้น แต่ใครมันจะหายโกรธได้ง่ายๆ ทั้งโดนดึงโดนทึ่งหัว เจ็บอยู่เลยนะเนี่ย ไปสแตนบายเถอะ วงนายไปกันหมดแล้ว

อยู่แถวนี้นะ เดี๋ยวเล่นคอนเสิร์ตเสร็จฉันจะกลับทันที ถ้ามาแล้วไม่เจอฉันจะทิ้งเธอไว้ที่นี้แน่

อืม

มีบางอย่างกำลังเปลี่ยนไป ภายใต้ความกวนประสาทและคำสั่งมากมายฉันรู้สึกถึงความรู้สึกผิดด้วยจริงๆ สายตาของเขาที่มองเมื่อกี้มันบ่งบอกได้ว่าเขาก็รู้สึกแย่ที่ทำให้ฉันต้องมาเจอเหตุการณ์แบบนี้ เหมือนเป็นคนกลางที่พูดไม่ออกนี่ก็ฉันนั่นก็แฟนคลับ แต่อย่างน้อยหมอนี่ก็ดูรักแฟนคลับมากๆ เลยละนะ

นานๆ ทีจะเห็นโหมดความน่าเอ็นดูของคามินทร์

เดี๋ยวนะ เมื่อกี้ฉันคิดว่าอะไรนะ น่าเอ็นดู ขนลุกอ่า!!!”คิดเองแล้วก็สยองเอง ไม่ไหวๆ คิดอะไรได้สยองขวัญมาก

-สองชั่วโมงผ่านไป-

ฟังเพลงในมือถือจนแบตจะหมดอยู่แล้วคามินทร์ก็ยังไม่โผล่มาอีก แล้วฉันก็ไม่อยากจะโผล่หัวไปที่งานมีตที่ลานสกีด้วย หนึ่งเลยคือยังตั้งรับไม่ไหว และสองคือเสื้อผ้าฉันหนาไปพอจะท้าหิมะด้วย

ขอโทษค่ะ…”เพราะอยากรู้กำหนดการฉันเลยถามพนักงานที่เดินกำลังจะเข็นเสื้อผ้าเดินผ่านฉันไป งานมีตติ้งจะจบตอนไหนเหรอค่ะ

น่าจะอีกชั่วโมงครึ่งครับ

ขอบคุณค่ะ

นั่งจนจะหลับอยู่แล้วฉันไปเดินเล่นแถวๆ นี้ดีกว่า

 แล้วก็ไม่ลืมที่จะแอบหยิบหมวกไหมพรมแล้วก็ที่ปิดจมูกมาอำพรางตัวเองด้วย ของใครไม่รู้แหละของยืมก่อนละกันนะ แฮะๆ

แฉะ แฉะ มาถึงนี้ทั้งที่ก็ต้องเก็บภาพเป็นที่ระลึก

ฉันมาโดนรอบๆ ที่ลานสกีอีกฝั่งที่ไม่ได้จัดงาน มีนักท่องเที่ยวหลายคนกำลังเดินขึ้นไปบนเขาเพื่อไปขอพรที่วัด เห็นป้ายมันชี้ไว้อะ

โอ้ยฟินอ่า! ครั้งสุดท้ายที่เล่นหิมะก็ตอนไปเที่ยวยุโรปกับคุณพ่อคุณแม่แล้วก็พี่ภีม เหอะ บ้าเอ้ยเมื่อก่อนทำไมฉันถึงได้มีความทรงจำกับอีพี่ภีมเกือบทุกทีเลยให้ตาย ไม่ว่าจะไปไหนแม่ฉันก็มักจะชวนเฮียแกไปด้วยทุกที่อะ

เอาจริงๆ ฉันแทบไม่ได้ตามข่าวเลยนะว่าเป็นไงบ้าง บล็อกเบอร์บล็อกไลน์คนรู้จักไปหลายคนเลยล่ะ มีแต่เพื่อนสนิทๆ ที่เอาไว้ติดต่อ

แล้วเหลือเวลาอีกตั้งชั่วโมงกว่าถ้าจะไม่เดินไปไหว้พระขอพรมันก็ยังไงอยู่ใช่ป่ะ ช่วงนี้ดวงยิ่งซวยๆ

อึ๊บ!!!!

นี่บันไดวัดหรือบันไดกำแพงเมืองจีบค่ะพูด แล้วป้าๆ อาจุมม่า ที่เดินอยู่ทำไมชิวจังค่ะ ณรักจิไม่ไหวแล้ววววววว

แดบัค!

ขั้นสุดท้ายถึงแล้ว!”

            ละแล้วนี้เหอะ กระเช้าขึ้นมาจากอีกฝั่ง ขอบคุณนะ ขอบคุณแรง น้ำตาจิไหล มีกระเช้ารับส่งอีกฝั่งทำไมไม่บอกเนี่ย!

            ก็ยังดวงซวยจนวินาทีสุดท้ายT^T

            ตอนลงจะไม่โง่แล้วสาบาน!

บนนี้ลมแรงมากเลย อากาศดีกว่าข้างล่างจัง แถมวิวก็ยังสวยขาวโพลนไปด้วยหิมะไปหมด เสียงระฆังและกระดิ่งบนนี้ดังตามลมพัดไหวไม่หยุด ถึงจะมีเสียงดนตรีจากด้านล่างมาแต่ก็ไม่ได้รบกวนที่นี้เลย

คุณป้าและคุณลุงหลายคนมาไหว้พระขอพร และนั่งสมาธิกัน บางส่วนก็มาเป็นครอบครัวมานั่งพักผ่อนหยอนใจตรงลานกว้าง

อุณหภูมิ -10 องศา

บรื้อ หนาวอ่า!

ฉันเดินเล่นถ่ายรูปอยู่สักพักก็ต้องมาทำในสิ่งที่ควรจะทำคือไหว้พระขอพรตามประสาคนดวงแย่

ขอให้ต่อแต่นี้มีแต่สิ่งดีๆ เข้ามาในชีวิตณรักบางเถอะนะคะ ขอให้มีความสุข สมหวัง ได้ใช้ชีวิตตามที่ณรักต้องการ และขอให้เจอความรักที่แท้จริงที่ไม่มองกันเพียงเพราะผลประโยชน์

ขอมากไปไหมเนี่ยฉันยิ้มหลังจากอธิษฐานจบ แต่

โคก

โอ้ยท้องฉัน ปวดจี๊ดขึ้นมาเลยอ่า ท้องฉันแย่แล้ว

ขอโทษนะคะ ห้องน้ำอยู่ทางไหน

นี่เธออย่าลืมประกาศบอกนักท่องเที่ยวนะ ให้รีบลง…”คือพนักงานดูกำลังยุ่งๆ อะไรสักอย่างแต่ฉันมาถามเธอเลยชี้ส่งๆ

ทางโน่นค่ะเจ้าหน้าที่ชี้ไปทางหลังลานกว้างที่อยู่ไกลพอสมควร และขณะที่กำลังจะหันหลังแล้วเดินไป

ตึก

เดินประสาอะไรคือยัยนี่เดินมาชนฉันแท้ๆ แต่มาด่าคือ? เหอะ- -+

ยัยบ้าเอ้ยแล้วพวกเพื่อนเธออีกสามสี่คนก็มองหน้าฉันอย่างกับฉันผิดไง อะไรเนี่ยคนสมัยนี้!

ใจเย็นไว้ณรักที่นี้ในวัด ปล่อยวาง มาทำบุญ แล้วตอนนี้ก็ไม่ใช่เวลามาหาเรื่องไง ตอนนี้ฉันมีเรื่องอีกอย่างที่สำคัญกว่า โจ๊กกกกก ท้องบิดแล้วงือ

ห้องน้ำจ๋า!

อย่างน้อยชีวิตฉันก็ยังหิวได้กิน ปวดท้องได้เข้าห้องน้ำแหละนะ ดีจัง

ตึกตึก

อะไรน่ะ หน้าประตูห้องน้ำ!

ได้ยินเหมือนเสียงคนทำอะไรสักอย่าง

เร็วๆ สิแก เดี๋ยวมันก็ออกมาก่อนได้ยินเหมือนมีคนพูดกันหลายคนมีเสียงประกาศอะไรสักอย่างมากลบเสียงพูดด้วย ฉันไม่ค่อยได้ยินอะ แล้วพอเสร็จกิจฉันจึงรีบออกมาแล้วพบว่าประตูห้องน้ำตรงทางเข้าปิดลงแต่มันผลักยังไงก็ไม่ออกเหมือนถูกล็อคจากด้านนอก และมีกระดาษสีขาวพร้อมอยู่ตรงนั่น

ฉันไม่รู้ว่าเธออ่านภาษาเกาหลีออกไหม แต่นี้คือการเตือนครั้งสุดท้าย อย่ามายุ่งกับลีมัสอีก ปล. นอนที่นี้คิดทบทวนไปแล้วกันนะเพราะกำลังมีพายุหิมะตอนนี้คอนเสิร์ตเลยหยุดลง และเจ้าหน้าที่ที่วัดกำลังพาคนลงกระเช้าอันสุดท้ายแล้วเธอคงออกมาไม่ทัน  โชคดี!’

ปัง ปัง ปัง!

ชะช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย ฉันติดอยู่ในนี้ค่ะ

ไม่นะ ฉันยังอยู่บนนี้

มีคนติดอยู่ในห้องน้ำ ช่วยด้วยค่ะฉันพยายามส่งเสียงทั้งภาษาเกาหลี และภาษาอังกฤษ แต่มันก็เหมือนไร้เสียงตอบรับ มีแต่เสียงลมที่ได้รับกลับมา

ปัง ปัง ปัง

จริงด้วยโทรศัพท์

แสงสุดท้ายพอฉันกดเปิดมันขึ้นโชว์แบตสีแดงและดับไปเพียงแค่ฉันกดดูปลดล็อคหน้าจอ

ไม่นะ อย่าเพิ่งดับ อย่าดับฉันพยายามลองเปิดมันอีกครั้งแต่ก็ไม่มีผล

ช่วยด้วยฮึก ฉันกลัวความมืด เอาฉันออกไปที

ขอร้องล่ะ ช่วยฉันที ช่วยฉันด้วยฮึกฉันกลัวมากๆ จนน้ำตาไหลออกมาไม่หยุด ทั้งเคาะทั้งบิดมันก็ไม่มีวี่แว่วจะมีคนช่วยหรือออกไปจากที่นี้ได้

ช่วยฉันด้วย มีคนติดอยู่ในห้องน้ำค่ะ ฮึก ช่วยที ช่วยณรักด้วย

ฮือ ช่วยด้วย ใครก็ได้ ช่วยฉันด้วย ปัง ปัง ปัง

อยู่แถวนี้นะ เดี๋ยวเล่นคอนเสิร์ตเสร็จฉันจะกลับทันที ถ้ามาแล้วไม่เจอฉันจะทิ้งเธอไว้ที่นี้แน่

ลีมัส มาช่วยฉันด้วย นายอย่าทิ้งฉันไว้ที่น่ากลัวนะได้โปรด

ฉันทุบแรงจนที่ข้อมือมีเลือดออกแต่ประตูก็ยังไม่หลุด กลัวจนตั้งสติไม่อยู่ ไม่เคยกลัวอะไรมาก่อนเท่าตอนนี้แล้ว มันเริ่มมืดลงและได้ยินเสียงลมแรงขึ้น กระทบกับประตูทีฉันก็สะดุ้งที ตะโกนจนเสียงเริ่มไม่มี ร้องไห้จนมองอะไรไม่เห็น

ชะช่วยด้วย ลีมัส ช่วยฉัน ได้โปรดมาช่วยฉัน

อากาศหนาวจนปากฉันแข็งพูดไม่ออก มือก็แสบโดนอากาศหนาวจัดยิ่งทำให้ชาไปทั้งตัว ได้แต่นั่งกอดอกอยู่ที่หน้าประตู แล้วพยายามจะเปล่งเสียงออกไปเพื่อลีมัสจะตามหาฉันอยู่ก็ได้

ลีมัส

เป็นชื่อเดียวที่ฉันคิดถึงเขามากที่สุดตอนนี้ ฉันอยากเห็นเขา อยากได้ยินเสียงบ่น เสียงที่ค่อยกวนประสาท สีหน้าหาเรื่อง และค่อยจิกกัดกันไม่หยุด ปกติแล้วฉันเกลียดที่จะได้ยินและเห็น แต่ตอนนี้ฉันอยากเจอเขามากที่สุด

คุณพ่อคุณแม่ หนูเหนื่อย หนูหนาว หนูเจ็บ ฮึก แล้วหนูก็กลัวมาก ฮือ

ฉันมาทำอะไรที่นี้ ทำไมชีวิตของฉันมันต้องแย่ได้ขนาดนี้ด้วย ฉันเคยไปทำอะไรไว้ ทำไมฉันถึงได้เจอแต่เรื่องแย่ๆ เจอแต่คนที่คิดจะคอยทำร้ายฉันตลอดเวลาทั้งที่ฉันไม่เคยคิดจะทำร้ายใครเลย ทำไม!

หวิว

ฮึก ฮึก

ตอนนี้ท้องฟ้าข้างนอกน่าจะมืดสนิทแล้ว ลมแรงอีกตั้งหาก ฉันเลยสะดุ้งตัวทุกครั้งที่ลมปะทะประตู ทั้งหิวทั้งเหนื่อยและกลัว ฉันเหมือนคนกำลังจะหมดแรง เย็นชาไปทั้งตัวจนขยับตัวไปไหนไม่ได้

ตะคริวกินขาไปหมดแล้ว แรงจะบีบขาก็จะหมดแล้วด้วย

ตึกตึก

ณรัก เธออยู่ที่นี้หรือเปล่าฉันลืมตาขึ้นจากน้ำตา เมื่อกี้ฉันเหมือนได้ยินเสียงเรียก

ลีมัส

ณรัก ณรักเธออยู่ไหนไม่ใช่หูฟาด เสียงเรียกใกล้ขึ้น และถี่ขึ้นจนฉันเริ่มร้องไห้และพยายามจะเรียกชื่อทั้งที่ปากจะอ้าไม่ออก

ยะอยู่นี้ ฉะฉันอยู่นี้ฉันพยายามเปล่งเสียงออกไป และลากตัวไปทีประตูเพื่อจะตบเรียกแทนเสียงที่แหบพร่า ลีมัส

ปัง ปัง

พรึบ

ณรัก!”เสียงเรียกของเขาทำให้ฉันร้องไห้ออกมาอีกครั้ง และเขาก็รีบรับฉันไว้เพราะตอนนี้ฉันชาไปทั้งตัวแทบไม่รู้สึกอะไรเลย

นายมาช่วยฉันแล้ว

 

ยัยบ้า ฉันตกใจแทบแย่...ฉันมาช่วยเธอแล้วณรัก

มีเพียงความอบอุ่นจากตัวลีมัสที่ฉันรู้สึกได้ อบอุ่นไปถึงหัวใจ ถ้าความรู้สึกนี้คือผลของความเชื่อใจ ฉันก็อยากจะลองเชื่อใจเขาและพึ่งพาเขาจนกว่าฉันจะเข้มแข็งและยืนได้ด้วยขาของตัวเอง

แต่ตอนนี้ฉันขอพึ่งพิงไหล่ที่อุ่นนี่ก่อนคงไม่เป็นไรใช่ไหม

 

 




รู้ตัวว่ามาช้า เลยแบบจัดหนัก ๆ ไปเลยค๊า 555
ที่จริงตั้งใจว่าจะอัพสามครั้งเพราะยาวแต่แบบไหน ๆ มาช้าก็อัพหนัก ๆ ไปเลย
ช่วงนี้ทำงานและมีงานราชงานหลวงเพียบจ้า 555
ตั้งใจจะอัพก็ไม่ได้อัพเลยงะ
เมื่อวานก็วุ่นกับการจองบัตรเดี่ยว 11 แลดูมีสาระปะ แบบกว่าจะได้
อย่าว่าเก๊าเลยนะ เก๊าก็เป็นมนุษย์ทั่วไป 
อยากหาอะไรฟินๆ ใส่ตัวบ้าง อาจมาช้าไปนิด แต่มาให้ตอนนี้คงฟินกันถ้วนหน้า
ตั้งแต่ตอนนี้คงมีอะไรดีๆ ดีเกิดขึ้น 
ทีมแม่ยกอดใจรอนะคะ <3
อ่านแล้วเม้นให้เป็นกำลังใจด้วยนะคะทุกคน
แบบหลายครั้งเิดมาเม้นเท่านเดิมตั้งใจจะแต่งนิยายก็นอยด์เบย
มาหากำลังใจก่อนแต่งนิยายเสมอค่ะ แว๊บมาอ่านคอมเม้นตลอดๆ
ช่วยกันนะคะ คนละเม้นก็ยังดีเน้อ จุ๊บๆ


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

1,192 ความคิดเห็น

  1. #827 mino'for ever love (@loveva191) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2558 / 23:06
    อ๊ากกลีมัส เปลี๊ยนไป ฟินมาก
    #827
    0
  2. #826 p๋ngpAng (@pang232) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2558 / 19:10
    บอกเลยว่าร้องไห้
    #826
    0
  3. วันที่ 12 กรกฎาคม 2558 / 18:40
    ลีมัสมาช่วยทันด้วย แค่นางรู้ได้ไงว่าณรักอยู่ที่ไหนน่ะ
    #825
    0
  4. #824 นุ่ม (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2558 / 22:24
    ณรักสู้ๆนะ
    #824
    0
  5. #823 onsiri1856 (@onsiri1856) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 23:35
    สงสารณรัก สนุกมาก
    #823
    0
  6. #822 p๋ngpAng (@pang232) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2558 / 20:43
    ณรักไฝว์เลย
    #822
    0
  7. #821 Rayton (@rayton) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2558 / 20:06
    ต่อๆ
    #821
    0
  8. #820 mino'for ever love (@loveva191) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2558 / 19:33
    โอ้โห แฟนคลับโหดหนัด รอจ้า
    #820
    0
  9. วันที่ 23 มิถุนายน 2558 / 16:33
    ตายแน่งานนี่้ณรัก เจอแฟนคลับลีมัสโหดใส่ขนาดนี้
    #819
    0
  10. #818 Flower Me (@suraya06) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2558 / 16:23
    ณรักจะโดนอะไรบ้างเนี้ย
    #818
    0
  11. #817 Flower Me (@suraya06) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2558 / 16:23
    ณรักจะโดนอะไรบ้างเนี้ย
    #817
    0
  12. #816 Flower Me (@suraya06) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2558 / 16:23
    ณรักจะโดนอะไรบ้างเนี้ย
    #816
    0
  13. #815 Flower Me (@suraya06) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2558 / 16:23
    ณรักจะโดนอะไรบ้างเนี้ย
    #815
    0
  14. #814 Flower Me (@suraya06) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2558 / 16:23
    ณรักจะโดนอะไรบ้างเนี้ย
    #814
    0
  15. #813 fernariess (@fernariess) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2558 / 11:00
    จาเริมมม เจิมจ้าาาาาา

    #813
    0
  16. #812 UNIQUE (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2558 / 20:30
    เจิม ม ม ม ม เจิม ม ม ม ม ม ม ม
    #812
    0
  17. #811 shacool (@wahnwink) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2558 / 06:58
    เจิม
    #811
    0
  18. #810 ying__kzm (@ying__kzm) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2558 / 22:13
    เจิมมมมมมม
    #810
    0
  19. #809 ⋌ Phst . △ (@phshoot2545) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2558 / 16:11
    เจิมมมม
    #809
    0
  20. #808 p๋ngpAng (@pang232) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2558 / 15:14
    อยากเห็นเจ๊ณรักจัดการหนูลีมัสจังเลย
    #808
    0
  21. #807 p๋ngpAng (@pang232) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2558 / 15:13
    เจิมมมมม
    #807
    0
  22. #806 p๋ngpAng (@pang232) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2558 / 15:12
    ทีมเจ๊ณรักค่ะ
    #806
    0
  23. วันที่ 10 มิถุนายน 2558 / 13:43
    เจิมมมมมมมมมมมม
    #805
    0
  24. วันที่ 10 มิถุนายน 2558 / 13:41
    เจิมมมมมมมมมมมม
    #804
    0
  25. วันที่ 10 มิถุนายน 2558 / 13:41
    เจิมมมมมมมมมมมม
    #803
    0