The idol กำราบหัวใจ คุณชายไอดอล END

ตอนที่ 14 : The IDol - Step13 - ฉันคือใคร [200%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1284
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    28 ก.พ. 59








                   หน้าป้ายรถเมล์

พี่ให้เวลาถึงพรุ่งนี้เช้าคิดหาคำตอบ แล้วจะมารับที่นี้ หวังว่าณรักคงจะรู้ว่าอะไรควรอะไรไม่ควรนะ

            “เท่านี้ใช่ไหมที่จะพูด งั้นณรักขอตัว

เดี๋ยวก่อนสิ พี่มีของขวัญเพื่อจะทำให้ณรักตัดสินใจง่ายขึ้น

พี่ภีมยื่นซองสีน้ำตาลมาให้ฉัน ฉันไม่อยากจะรู้หรอกว่ามันคืออะไรแต่รอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั่นบ่งบอกว่ามันสำคัญฉันเลยเปิดดู แล้วก็ต้องหัวใจตกวูบเพราะมันเป็นรูปที่ฉันกับลีมัสตั้งแต่แรก ตั้งแต่ที่ฉันเป็นข่าว รูปเจ้าปัญหาที่ทำให้เรามาพัวพันกันและอีกหลายรูปเดาไม่ยากว่าพี่ภีมจ้างคนมาตามฉัน และสองรูปสุดท้ายนี่ทำให้ฉันกำจนยับไปหมดรูปนึงเป็นรูปที่ไมค์กำลังลวนลามฉันครั้งสุดท้าย อีกรูปคือลีมัสกำลังต่อยไมค์เพื่อปกป้องฉัน

ต้องขอบใจไมค์นะ เป็นปาปารัซซี่ที่เก่งจริงๆ แนบเนียนจนคนเก่งอย่างณรักไม่รู้ตัว

ว่าไงนะอย่าบอกนะว่า…. “คนที่แอบถ่ายที่ซอกตึกคนนั้นตั้งใจถ่ายณรักกับลีมัส

ก็ใช่น่ะสิ ทีแรกพี่ตั้งใจให้ข่าวมันดังไปทั่ว ให้ณรักได้รู้บ้างว่าตกเป็นเหยื่อมันเป็นยังไงแต่ไอ้ค่ายเพลงนี่มันก็พลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส แถมสั่งกลบข่าวไปซะหมดเส้นใหญ่ไม่ใช่น้อย แล้วดูสิการแต่งตัวที่พี่แทบจำณรักไม่ได้คนอื่นก็พลอยจำไม่ได้ไปด้วย น่าโมโหชะมัดเลย

บ้า พี่มันบ้าไปแล้วทั้งหมดนี่ เป็นแผนพี่ภีม ฉันไม่อยากจะเชื่อ! “พี่นอกใจณรัก แล้วบอกว่าเป็นเหยื่อเนี่ยนะ นี่ณรักยังหาคำด่าให้ไม่ได้เลยจริงๆ นะด่าว่าเหี้ยยังสงสารเหี้ยเลยค่ะ

ปากคอเลาะร้ายขึ้นนิพี่ภีมใช้มือบีบหน้าให้ฉันเข้าไปใกล้ จนเจ็บไปหมด เด็กสาวน่ารักของพี่หายไปไหนแล้ว สงสัยเราจะต้องย้อนรำลึกกันหน่อยริมฝีปากของพี่ภีมใกล้เข้ามามือของฉันก็กระตุกและตบไปเต็มแรงจนหน้าเขาหันไปอีกฝั่งและริมฝีปากมีเลือดซิบๆ

เหอะเขาใช้ลิ้นดุนปากและปล่อยฉันทันที หลังจากส่องกระจกดูรอยแล้วเขาก็หันมาจ้องฉันเหมือนพวกโรคจิต ถ้าทำตัวน่าสนใจแบบนี้กับพี่แต่แรก พี่คงไม่นอกใจหรอก จืดชืดแบบคนเก่าพี่ไม่ชอบ

ณรักไม่สนหรอกว่าพี่ภีมจะชอบหรือไม่ชอบ แต่ต่อไปนี้ณรักจะไม่ยอมให้พี่ภีมทำร้ายณรักอยู่ฝ่ายเดียวแน่

เหรอ หึ จะทำไงดีล่ะ จะอยู่ที่นี้กับไอ้เด็กนั่นต่อแล้วให้พี่ปล่อยข่าวโจมตีมันเรื่อยๆ จนหมดอนาคต รวมทั้งคุณพ่อณรักด้วย หรือว่าจะกลับไปเล่นละครเป็นเมียพี่แล้วให้ทุกคนได้ใช้ชีวิตอยู่ต่ออยากปกติสุขดี

“…”ทำไม ทำไมทุกอย่างมันกดดันไปหมด ฉันอยากเห็นแก่ตัวแล้วอยู่ที่นี้กับเขา แต่ฉันทำแบบนั้นไม่ได้

พี่ว่าพี่ได้คำตอบแล้วนะ หึ

“…”น้ำตาฉันจะไหลอยู่แล้ว ได้แต่ลุกออกจากรถพี่ภีมทันที

ไว้เจอกันสักสิบโมงนะ

            เป็นประโยคสุดท้ายก่อนที่พี่ภีมพูดก่อนจะขับออกไป

            ฉันไม่ตอบรับและไม่ปฏิเสธ เดินลงจากรถมาด้วยหลายๆ คำพูดที่พี่ภีมพูดใส่หน้าไว้มันทำให้ฉันแทบล้มทั้งยืน แทบไม่มีเวลาให้ล่ำลาแทบไม่มีเวลาให้ฉันได้ตัดสินใจ ฉันกำลังทำลายคุณพ่อและลีมัสอยู่อย่างนั้นเหรอ มันบ้าที่สุด

                กึก ปึง ฉันปิดประตูและเดินเข้ามาในบ้านที่เงียบสงบแต่พอเปิดไฟก็เห็นลีมัสยื่นอยู่ตรงหน้า

ฉันบอกให้กลับบ้าน ไปซนที่ไหน…”เขาตั้งท่าจะพูดแต่ฉันก็วิ่งเข้าไปกอด ณรักเธอเป็นอะไร ร้องไห้ทำไมฉันสั่นหัวไปมา และกอดเขาแน่นขึ้น แน่นเท่าที่จะแน่นได้

เกิดอะไรขึ้น

“…”ฉันไม่พูดต่อและกอดเขาไว้แบบนั้น ถึงลีมัสจะไม่รู้ว่าฉันร้องเพราะอะไรแต่เขาก็กอดตอบอย่างอบอุ่น ฉันจะทำยังไงดีจะบอกยังไง ฉันไม่กล้า

จนเวลาผ่านไปเนิ่นนานที่เรากอดกันแบบนั้น กอดกันด้วยความเงียบ

ขอโทษนะ

ขอโทษทำไม

ที่กลับมาช้า

อืมเหมือนลีมัสจะอยากรู้ว่าเกิดอะไร แต่สุดท้ายฉันก็ยังโกหกเขาต่อ

ฉันนั่งรถเมล์ผิดสาย หลงทางไปไหนมาก็ไม่รู้ ฉันกลัวมากเลยโทรศัพท์ก็แบตหมด กว่าจะหาทางกลับมาได้ฉันเดินจนหนาวและชาไปหมด

ขอโทษนะลีมัส

จริงๆ เลยนะเธอเนี่ย ทำไมชอบทำให้เป็นห่วงอยู่เรื่อย ตกใจแทบแย่นึกว่าเกิดอะไรขึ้นทีหลังไปไหนต้องไปกับฉันนะเข้าใจไหม

ฉันอยากไปกับนาย ฮึก อยากไปด้วยทุกที่ อยากอยู่กับนายจริงๆ ฮึก

ยัยขี้แยเขาพูดและปาดน้ำตาให้ฉันก่อนจะดึงฉันไปที่เค้าเตอร์บาร์ในครัวและทำนมสดอุ่นๆ ให้ฉันดื่ม ดื่มซะ มันจะทำให้เธออบอุ่นขึ้น เดินมาหนาวๆ เดี๋ยวก็ไม่สบายอีกยิ่งป่วยง่ายๆ อยู่

คามินทร์

หืม

ขอบคุณนะ

ห้ะ

ทั้งที่เราทะเลาะกันบ่อยๆ แต่นายก็ยอมให้ฉันเข้ามาอยู่ด้วย ให้ที่พัก ให้ของกิน ทำให้ฉันไม่เหงาและอยู่เคียงข้างฉัน จดจำเรื่องของฉัน ใส่ใจฉัน และดูแลฉันอย่างดีมาตลอด

พอมองย้อนไป ลีมัสเขาดีกับฉันมากจริงๆ ทุกครั้งที่จะเกิดเรื่องร้ายๆ เขามักจะคอยช่วยเหลือฉันทุกครั้งเสมอ

พูดอะไรของเธอ ฉันเป็นคนดีขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไรกัน

ทั้งที่นายยังไม่รู้จักฉันเลยว่าฉันเป็นใครมาจากไหน

นี่ณรัก ถ้าฉันจะเป็นเพื่อนหรือจะคบใครสักคน ฉันไม่เคยสนหรอกว่าพวกเค้าเป็นใครมาจากไหน จะสูงศักดิ์หรือเป็นแค่คนธรรมดาถ้าคนนั้นรักและจริงใจต่อฉัน ฉันก็พร้อมที่จะจริงใจและรักเค้าเหมือนกัน

มีแต่ฉันที่หลอกหลวงและทำร้ายจิตใจเขา

ฉันมีอะไรจะบอกนาย

ดูทำหน้าเข้า คิ้วจะผูกกันแล้ว ซีเรียสไหมถ้าไม่ค่อยบอกพรุ่งนี้ตอนเย็นละกันพรุ่งนี้เช้าฉันมีธุระต้องไปทำแต่เช้า

สำคัญสิ สำคัญมาก

อะไรเหรอ ฉันนั่งรอเธอจนง่วงมากแล้วเนี่ย

ฉันอาจจะต้องกลับไทยไปเคลียร์เรื่องที่บ้านพักนึง

ห้ะ?

ฉันต้องกลับไทย พรุ่งนี้

พรุ่งนี้ ทำไมเธอเพิ่งมาบอก กลับนานแค่ไหนแล้วจะอีกทีเมื่อไร อาทิตย์ สองอาทิตย์หรือสามอาทิตย์

ไม่มีกำหนด ฉันตอบไม่ได้

“…”เกิดความเครียดในชั่วพริบตา และฉันควรบอกเขาให้หมดก่อนที่จะไม่ได้บอก

คือจริงๆ แล้วฉันน่ะเป็น…”

ฉันง่วง ขอตัวไปนอนก่อนนะสีหน้าจริงจังและไม่ล้อเล่นทำให้หัวใจฉันเจ็บปวดมากขึ้นไปอีก

คามินทร์ ฟังฉันก่อนนะ คือฉันน่ะเป็นนัก…”

ทีหลังถ้าเธอจะขอเลิกกับใคร เธอบอกดีๆ ก็ได้ ไม่ต้องเอาเรื่องโน่นเรื่องนี้มาบอกเลิก เคลียร์เรื่องครอบครัวเหรอ ไม่มีกำหนดกลับเหรอ พูดแบบนี้มันก็เท่ากับว่าฉันไม่สำคัญพอที่เธอจะรีบกลับมา ฉันไม่รั้งเธอไว้หรอกณรัก

ไม่ใช่นะ นายฟังฉันก่อนสิ

มุขบอกเลิกแบบนี้ฉันเจอมาเยอะแล้ว แล้วแต่เธอเลย ฉันคงบังคับและทำให้เธออึดอัดมากไป ขออย่างเดียวสัญญาที่เธอทำไว้กับฉันเรื่องความลับในบ้านหลังนี้อย่าไปบอกใครละกัน

“….”

ฉันก็เหนื่อยจะตามง้อและตามเอาใจเธอแล้วเหมือนกัน เรื่องที่กอดฉันและก็ขอโทษพร้อมทั้งพูดขอบคุณต่างๆ นาๆ ทำไมเมื่อกี้ฉันคิดไม่ออกนะ

คามินทร์…”

ตั้งแต่เกิดมาเธอเป็นคนแรกเลยนะที่ฉันคิดว่าฉันสบายใจและมีความสุขที่ได้อยู่ด้วย ไม่ต้องมาปิดบังและต้องมาสร้างภาพเวลาอยู่ด้วย แต่เธอคงไม่คิดแบบนั้นฉันคงทำให้เธอลำบากใจมากไป เอาเลยเธอจะกลับไปเป็นปีเป็นชาติ จะไม่กลับมาก็เรื่องของเธอเลย ฉันยอมแพ้เธอแล้วณรัก ฉันยอม!”ฉันเห็นน้ำตาเขาไหลออกมาก่อนจะเดินหันหลังกลับไป

ฮึก…”ทำให้เขาฉันทรุดลง สิ่งที่กำลังจะพูดถูกกลบไปหมด เขาไม่ฟังและเข้าใจผิดไปหมด หรือนี่มันจะดีแล้วที่เขาจะได้อยู่ห่างจากฉัน

ให้มันจบไปแบบนี้ ต่างฝ่ายต่างไม่พบกันมันอาจจะดีที่สุดแล้วก็ได้ เพราะฉันมันตัวซวยของทุกคนจริงๆ

ฉันเก็บของทุกอย่างลงกระเป๋าพร้อมน้ำตาที่ไหล เดินไปรอบๆ บ้าน ซึมซับและจดจำเรื่องทุกอย่างเอาไว้ ครั้งนึงฉันเคยมีความสขมากที่นี้ ครั้งนึงฉันเคยมีความรักที่แสนวิเศษที่นี้ ฉันเขียนข้อความที่ห้องนอนเพื่ออธิบายทุกอย่าง สิ่งที่ฉันไม่กล้าพูดกับลีมัสตรงๆ และวางไว้ที่โต๊ะในห้องก่อนจะเดินลากกระเป๋ามาที่หน้าห้องเขา

ฉันเปิดประตูและเดินเบาๆ ไปยังเตียงพร้อมกับนั่งลงใกล้ๆ ลีมัสที่หลับสนิทพร้อมกับหูฟังที่ยังมีเพลงดังอยู่ เหมือนทุกครั้งที่เขาชอบทำใช้เพลงกล่อมให้หลับ

ขอโทษนะที่ฉันทำอะไรเพื่อนายไม่ได้เลย ฉันขอโทษ

ฉันกดริมฝีปากไปที่หน้าผากของเขาเบาๆ ก่อนจะเดินออกมา หลังจากเปิดประตูบ้านฉันก็มองบ้านหลังนี้ในความเงียบและมืดอีกครั้งด้วยความจำอันสวยงาม ที่โซฟานั้นเราเคยเถียงกันและสุดท้ายก็มานอนหนุนตัก ตรงโต๊ะอาหารเราเคยทะเลาะแต่ก็เคยพลัดกันป้อนอาหาร ตรงตู้เกมส์เราเคยแข่งกันเอาเป็นเอาตาย แต่ก็เคยโดนลงโทษโดยการจุ๊บหน้าผากทำให้หัวใจสั่นระรัว

ก่อนที่ประตูจะปิดลง ฉันขอให้คามินทร์พบเจอแต่สิ่งดีๆ เขาเป็นคนดีถึงจะชอบทำตัวว่าเป็นคนร้าย สร้างกำแพงเพื่อไม่ให้เห็นความอ่อนไหวของตัวเอง ขอให้อย่ามีใครทำอะไรเขาได้และมีชีวิตอย่างที่เขาต้องการ เจอคนที่สามารถอยู่กับเขาและรักเขาได้ ทำให้เขาไม่เหงาและไม่โกหกเขาอย่างฉันเลย

ปึง!

ทุกอย่างมันจบลงแล้ว ความสนุก ความสดใส ความอบอุ่น และความรัก

พอกันทีกับวิธีแก้แค้นแบบเด็กๆ เพราะจากนี้ณรักคนนี้ จะกลับไปจัดการให้ทุกอย่างมันจบลงจริงๆ สักทีแบบที่ผู้ใหญ่เขาทำกัน

เอี๊ยดดดดดด!

มารอพี่นานแล้วเหรอ

เราจะกลับกันเมื่อไร อ่อแล้วณรักขอพาสปอร์ตกับกระเป๋าที่พี่ภีมใช้คนไปขโมยคืนด้วยนะคะเดาไม่ยากใช่ไหมว่าคนทำให้ฉันหมดตัวตั้งแต่มาถึงเกาหลี และขโมยของทุกอย่างไปคือใคร

ขอโทษที่เล่นแรงไปนะ ตอนนั้นพี่โกรธณรักมากไปหน่อย

ไม่เป็นไรค่ะ ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรมากถ้าเทียบกับที่พี่ทำตอนนี้

นั่นสินะรอยยิ้มแบบนี้มันน่ารังเกลียจมาก ฉันต้องนิ่งเพื่อไม่ให้พี่ภีมรู้อะไร ก่อนกลับพอดีมีที่ที่พี่ต้องไปเย็นนี้ เลยต้องเลื่อนไปไฟท์ดึกหน่อย

ตามสะดวกเลยค่ะ

แต่ณรักต้องไปกับพี่ด้วย งั้นเราไปเปลี่ยนลุคณรักกันก่อนละกัน

งานอะไร

งานเกี่ยวกับกระทรวง ณรักต้องไปกับพี่

เหอะ ไม่บังคับไปหน่อยเหรอค่ะ

พี่ว่าฐานะณรักตอนนี้ไม่น่าต่อรองนะ เพราะรูปที่พี่ให้ณรักดูพร้อมส่งไปให้กับนักข่าวทันที

“…”ฉันจ้องพี่ภีมด้วยสายตาแบบไหนกันนะ

แหม รู้สึกหึงไอ้เด็กหน้าหล่อนั้นขึ้นมานิดๆ แล้วนะ ไม่รู้ว่าทำ ท่าไหน ทำให้ภรรยาคนสวยของพี่ยอมปกป้องได้ถึงขนาดนี้

ต่ำ สกปรก ณรักไม่ทรามแบบพี่ภีมอย่าเอานิสัยชั่วๆ ของพี่มาวัดคนอื่น

อ่อเหรอ ไปนอนกับเค้าถึงที่พี่จะเชื่อดีไหมนะ แต่พี่ใจกว้างพอ เพราะก่อนหน้านี้พี่ก็ทำกับณรักไว้เยอะ เรามาเริ่มต้นใหม่กันนะครับณรักคนดี

ไปดีกับผีเถอะ จำไว้เลยนะถ้าไม่ใช่เพราะคุณพ่อ ไม่ใช่เพราะคามินทร์นายไม่ได้เข้าใกล้ฉันแน่

คิกๆ แค่คิดก็มันส์แล้วโน๊ะเรื่องของเราสองสามคน

ฉันได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอ และหลังจากนั้นเขามาจอดในร้านชุดแบรนด์ดังก่อนที่จะเปลี่ยโฉมฉันไปเป็นณรักนักการทูตคนเดิมที่ไม่เจอกันนาน

รอยยิ้มของฉันมันหมดลงแล้วจริงๆ เมื่อฉันต้องเดินตามหลังพี่ภีมมาที่โรงแรมแห่งนึงในกังนัม

งานอะไรค่ะ

เข้าไปเดี๋ยวก็รู้

ณรักขอไปเข้าห้องน้ำก่อน พี่ภีมเข้าไปก่อนเลยนะคะ

ถ้าเบี้ยวแล้วหนีกลับรู้นะว่ายังไงพี่ก็หาณรักจนเจอ

ถ้ามาขนาดนี้แล้วยังไม่เชื่อจะไปเฝ้าก็ได้นะคะ

โอเค พี่จะเข้างานก่อน ตามมาเร็วๆ นะ

ฉันเดินไปข้างๆ ล้างไม้ล้างมือและมองตัวเองในลุคนี้แบบไม่ชอบใจเท่าไร จบแล้วจริงๆ แล้ว ฉันต้องกลับมาเป็นนักการทูตสุดเนี๊ยบและวางตัวดีเยี่ยมอีกแล้ว

ไง ไม่เจอกันนานนะฉันพูดกับกระจกแล้วต้องถอนหายใจยาว รีบจัดการให้มันจบๆ สักทีเป็นการให้กำลังใจครั้งสุดท้ายก่อนที่จะก้าวออกจากห้องน้ำมาที่ห้องสักครู่

ปึง!

พอพนักงานเปิดประตูเสียงเพลงและงานเลี้ยงด้านหน้าก็ทำให้ฉันทำตัวไม่ถูก

นี่มัน…. ไม่จริง….

ฉันถอยหลังแต่แล้วก็ชนกับอกใครสักคนจนต้องหันกลับ

โทษครับ คุณเธอผู้จัดการของลีมัส

คุณฮยอนชิกเขาเป็นวงรุ่นบอยเบรนด์รุ่นพี่ของลีมัสเราเพิ่งเจอกันเมื่อในงานคอนเสิร์ตเมื่อวานเอง และไม่พูดพร่ำทำเพลงก็ลากฉันเข้ามาในงาน

จำแทบไม่ได้เลยนะครับ หาไอ้ลีมัสใช่ไหม เมื่อกี้ผมเห็นมันนั่งดริ้งกับเพื่อนๆ อยู่

เอ่อ ไม่…”

นั่นไง เฮ้ไอ้ลีมัส!”

แล้วทุกสายตาก็มองมาที่เรา คือดันตะโกนช่วงเพลงในงานเงียบพอดี ฉันก้มหน้าลงและทำตัวไม่ถูก มือเย็นไปหมดขาก็ชา

ณรัก

เสียงเรียกของลีมัสเข้ามาใกล้ ฉันได้แต่ก้มหน้ากึ่งเครียดกับเรื่องตรงหน้า นี่มันอะไรกัน พี่ภีมตั้งใจทำอะไรกันแน่ เขามันสารเลว

เธอมาหาฉันเหรอ ณรัก

คือ คือฉัน…”

ณรักพี่อยู่ทางนี้แต่แล้วพี่ภีมก็ดึงมือฉันไปกุมไว้จนฉันหันไปสบตากับลีมัส

                คุณจะทำอะไร ช่วยปล่อยมือผู้จัดการผมด้วยเขากำมือพี่ภีมที่จับมือฉันไว้อีกที

            “ไหนๆ ก็อยู่กันครบผมขอขอบคุณที่ทุกคนทำงานอย่างเต็มที่สำหรับงานคอนเสิร์ตระหว่างประเทศ และต้องขอขอบนักการทูตคนเก่งที่เข้ามาช่วยดูและทีมงานและค่ายเพลงแต่ต้น

            ไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยพี่ภีมเปิดฉากพูดทำเอาฉันหน้าเห่อร้อนและจะร้องไห้ออกมา นี่เขาตั้งใจบอกเรื่องฉันต่อหน้าลีมัส ทำไมฉันคิดไม่ออกนะ ทำไม!

            “หมายความว่าไง นอกจากคุณผมก็ไม่เห็นใครมาในฐานะนักการทูต ปล่อยมือจากผู้จัดการผมด้วย

จริงๆ มีอีกคนเธอขอมาดูหน้างานและสัมผัสงานก่อนจะถึงงานจริง ต้องขอบคุณณรักมากนะครับที่ยอมมาดูงานเพื่อศึกษาให้งานออกมาสมบูรณ์แบบ เธอเป็นนักการทูตระหว่างประเทศที่ได้รับมอบให้มาดูแลงานนี้ตั้งแต่ต้น เพิ่งจะผ่านงานแต่งสดๆ ร้อนๆ เธอก็ยอมมาทำงานหนักขนาดนี้เพื่อทุกคน ในฐานะที่ผมเป็นสามีขอเป็นเจ้ามือเลี้ยงฉลองที่ทุกคนดูแลภรรยาสุดที่รักของผมมาหลายเดือนเลยนะครับ

ว่าไงนะสายตาลีมัสที่มองมาเจ็บปวดและสับสน มือของเขาคลายออกและมองฉันด้วยสายตาหาคำตอบ

คุณไอดอลนั้นแหละ ที่ควรจะปล่อยมือออกจจากภรรยาสุดที่รักของผมสักที!”


 

เกิดความเงียบไปหลายวินาที

พรึบ

พี่ภีมกระชากแขนลีมัสออกและโอบไหล่ฉันหลังจากนั้นฉันก็ทำอะไรไม่ถูก ไม่ใช่แค่ฉันและลีมัสที่นิ่งสบตา ฉันสัมผัสได้ว่าคนทั้งงานกำลังนิ่งงันไปเช่นกัน

ฉันจะไม่เชื่อใครทั้งนั้น แก้ตัวมาสิณรัก พูดออกมาว่าเค้ากำลังสร้างเรื่องคำพูดที่ทำให้น้ำตาฉันไหลริน น้ำเสียงของเค้าเปล่งออกมาแต่ละคำเหมือนกำลังวางความเชื่อใจไว้ที่มือของฉัน

ฉัน ฮึก ฉัน….”ถึงอยากจะพูดว่ามันไม่ได้เป็นแบบนั้น แต่ฉันทำไม่ได้ ฉันทนเค้าตกที่นั่งลำบากเพราะฉันไม่ได้! ขอ…”

ไม่ต้องพูดแล้ว ฉันมันโง่เอง

ลีมัสเดินผ่านฉันออกไปทั้งที่เพื่อนๆ ในวงกำลังวิ่งตาม ฉันหลับตาปล่อยโฮออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ มันหยุดไม่ได้ มันสั่งให้หัวใจไม่เจ็บปวดได้ที่ไหนกัน

หยุดร้องไห้ งี่เง่านี่ซะ อยากให้คนอื่นรู้หรือไงว่าเธอกับมันเป็นอะไรกัน

สุดท้าย

อะไร

ครั้งสุดท้าย ที่ณรักจะร้องไห้เพราะพี่อีก ต่อไปนี้เรามาอยู่กันให้มีความสุขตายไปข้างนึงเลย!”

 

กรุงเทพฯ

-สามเดือนผ่านไป-

คุณณรักค่ะ งานเอกสารที่สั่งให้ณิตาแก้ไขได้แล้วค่ะ

ว่างไว้นั่นแหละ เดี๋ยวฉันจะตรวจสอบอีกครั้ง

เอ่อ…”เลขาส่วนตัวของฉันที่พี่ภีมสั่งมาคุม หมายถึงส่งมาเป็นผู้ช่วยของฉันวันนี้เธอไม่ออกปอย่างว่าง่ายและเหมือนเธอจะอยากพูดอะไรกับฉันอีก นี่มันก็จะห้าทุ่มแล้ว ณิตาขอตัวกลับก่อนได้ไหมค่ะ พอดีวันเกิดแฟนณิตาด้วย

เชิญเลขาส่วนตัวของฉันตาโตดีใจก่อนจะกึ่งเดินกึ่งวิ่งออกไปจากห้อง

เฮ้อ! ฉันกลับมาเป็นนักการทูตสุดเหี้ยบเจ้าระเบียบคนเดิม ไม่สิช่วงนี้มีแต่คนบอกว่าฉันดุ อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ และปากจัดกว่าเมื่อก่อน ถ้าใครมาเป็นฉันก็อาจจะต้องพบจิตแพทย์ในไม่ช้าก็ได้

เพราะอะไรนะเหรอ

คุณณรักครับ คุณภีมสั่งให้ผมมารับคุณกลับบ้านครับ

ตอนนี้ฉันถูกคนคุมเข้ม ไปไหนมาไหนก็ต้องมีคนรับส่ง มาทำงานก็ยังมีสาย เริ่มไม่แน่ใจว่ามีเครื่องดักฟังฝั่งอยู่แถวนี้ด้วยหรือเปล่า เพราะว่าถ้าถามถึงกล้องวงจรปิดฉันคิดว่ามีแน่ๆ ทั้งบนรถ ออฟฟิศ ร่วมทั้งที่บ้าน

ฉันบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่ามารบกวนฉันเวลาทำงาน

แต่ว่าคุณภีม…”

ถ้าแน่จริงก็ตามเจ้านายของนายมารับฉันเองสิ

เอ่อคือ…”

ไม่ต้องพูดหรอก ฉันรู้ว่าเวลาแบบนี้เค้าคงไปรับรองลูกค้าอยู่โรงแรมไหนสักที่…”

ไก่เห็นตีนงู งูเห็นนมไก่ เค้าจ้างคนมาตามฉัน แน่นอนว่าฉันไม่ยอมใหเค้าเสียเปรียบจ้างนักสืบตามเก็บข้อมูลไว้เหมือนกัน

กลับไปซะ วันนี้ฉันจะกลับไปที่บ้านแล้วคุณพ่อก็กำลังมารับแล้วด้วย แต่ถ้าไม่กลับเรื่องครั้งที่แล้วที่นายดูแลฉันไม่ดีอาจจะถึงหูพี่ภีมก็ได้นะลูกน้องของเค้ายอมไปแต่โดยดี เพราะถ้าขัดใจฉันมากๆ คงกลัวเรื่องที่เก่าที่เค้าเคยดูแลฉันไม่ดีปล่อยให้ฉันหนีหายไปได้หลุดถึงหูพี่ภีมละมั้ง ก็ได้เพื่อนๆ ในกลุ่มฉันนั่นแหละให้ฉันได้ไปหายใจหายคอบ้างไม่ใช่มาโดนตามอยู่แบบนี้

ก็จริงว่าตั้งแต่กลับมาที่นี้เราอยู่กันในนามสามีภรรยา เค้าทำให้พ่อฉันหลุดจากคดีความทั้งหมดและกลับมาดำรงตำแหน่งเดิม ส่วนฉันก็ช่วยเค้าสร้างภาพลักษณ์ให้คนกลับมาเชื่อและผู้ห็ในกระทรวงก็กลับมาสนับสนุนเค้าเช่นเดิม อยู่กันแบบเสแสร้ง เรามีบ้านด้วยกันแต่ก็ไม่ค่อยมีใครจะได้กลับจริงๆ สักคืน ฉันซุกหัวอยู่ออฟฟิศ ส่วนเค้าก็ไปมั่วกับดารานางแบบไม่ซ้ำหน้าสักคน

และฉันก็กำลังรอจังหวะดีๆ ที่จะหลุดจากเรื่องพวกนี้ ดูเหมือนการทำตัวยุ่งๆ ทำงานให้เยอะขึ้นไม่ได้ทำให้ฉันหายคิดถึงใครบางคนได้เลย

เรื่องที่บอกว่าคุณพ่อจะมารับนี่ก็โกหก ฉันก้าวออกมาจากออฟฟิศและมองหาร้านที่ยังเปิดอยู่ และก็ก้าวขาไปอีกฝั่งของออฟฟิศ

ขอโทษนะคะ ร้านกำลังปิดพี่ณรัก!!”หญิงสาวที่เหมือนกำลังจะปิดร้านยิ้มแก้มปริและรีบก้าวมารับฉันที่หน้าร้าน จำกันได้ไหมกอหญ้าไง ก็เด็กสาวที่ฉันเคยมาหาก่อนที่จะไปลาออกที่กระทรวงคราวที่แล้วฉันเคยมาปรับทุกข์กับเธอหนนึง

จะปิดร้านแล้วเหรอ ขอชาเขียวอร่อยๆ แก้วสุดท้ายได้ไหม

ได้สิค่ะ หนูมีอะไรจะคุยกับพี่เยอะเลย ได้ยินว่ากลับมาทำงานแล้วแต่พี่ไม่มาหาหนูเลย

ญ่าใครมาเหรอและตามมาด้วยแฟนหนุ่มของเธอที่พอเห็นฉันก็ทำตาโตอย่างตกใจ

พี่ณรัก

ดีจ้าลีม

กอหญ้ากับลีมมองหน้ากันเหมือนมีอะไรในใจก่อนจะเดินไปช่วยกันทำชาและเอาเค้กในร้านมาวางให้ฉันร่วมทั้งของตัวเค้าเอง ลีมเดินไปยกป้ายหน้าร้านมาเก็บและปิดไฟดวงหน้าจนเหลือแค่โต๊ะเรา

ชาเขียวกับเค้กก้อนสุดท้ายค่ะ พี่ดูผอมไปเยอะนะคะ งานยุ่งเหรอค่ะ

ก็จ้ะ…”ในใจฉันรู้สึกแปลกๆ สองคนนี้มองหน้ากันเหมือนอยากถามอะไรฉันแต่ไม่กล้า มีอะไรกันหรือเปล่าฉันยกชาเขียวดื่มและตักเค้กทานลืมตัวว่าไม่ได้กินข้าวเที่ยงกับข้าวเย็นไปเลย

เป็นไงบ้างพี่ หนูเห็นข่างแล้วนะก่อนหน้านี้ตกใจเลย

อ่อ เรื่องนั้นเหรอ ก็นะตามข่าว

พวกคนในกระมรวงบอกว่าพี่กลับมาคบกับพี่ภีมแล้วด้วย จริงเหรอ

บางทีคนเราก็ทำอะไรตามใจไม่ได้

แสดงว่าพี่ไม่ได้เต็มใจปกติกอหญ้ามักจะไม่ถามฉันมากมายนะเพราะเราสนิทเพราะฉันมาซื้อกาแฟร้านเธอ แต่วันนี้เธอดูเหมือนไปรู้อะไรมา

อืมฉันตอบตรงๆ เพราะเธอคงไม่ได้คิดร้ายกับฉัน

บอกแล้วลีมว่าพี่ณรักเค้าไม่มีวันกลับไปรักคนเจ้าชู้ เค้าน่ะรักลีมัส

แฮ่ก ฉันถึงกับสำลักเค้กจนต้องหาชามากลืนลงคอทันที อะไรทำไมสองคนนี้รู้ คือคนอื่นแทบไม่รู้ว่าฉันไปเกา สาบานได้ ลีมัสฉันได้ยินชื่อของเค้าแน่ๆ

ใจเย็นพี่ ค่อยๆ กินลีมไปเอาน้ำเปล่ากับกระดาษมาให้ฉันเช็ดปากก่อนที่ฉันจะหายจากอาการสำลัก

เมื่อกี้ พวกเธอ พูดว่าลีมัส?

“…”พวกเค้าไม่ได้ออกเสียงแต่พยักหน้า และทันทีเพลงของลีมัสก็ดังในทีวี

มันเตือนความจำฉันขึ้นมาเหมือนครั้งที่แล้วที่มา

พี่ณรักจำได้ไหม ครั้งก่อนที่พี่มากอหญ้าบอกว่าลีมมีเพื่อนสนิทกันมากๆ คนนึง เค้าเป็นนักร้อง

ที่เกาหลีลีมเสริมทำให้ฉันหันไปที่ทีวีอีกครั้ง

ไม่จริงอะ

จริงพี่ คือมันนั้นแหละ

O.O!!

อึ้ง ไม่ ช็อค ฉันอ้าปากค้างแทบไม่เชื่อและหันกลับมามองพวกเค้าอีกครั้ง

ตอนแรกที่ญ่ารู้ก็ตกใจเหมือนกัน ลีมัสส่งรูปมาให้ลีมดูบอกว่ากำลังดูๆ กับผู้หญิงคนนึงเมื่อไม่นานนี้ พอเปิดรูปลีมก็คุ้นๆ ผู้หญิงในรูปเลยมาให้ญ่าดู ญ่าก็ลังเลว่าใช่พี่ไหมเพราะการแต่งตัวและท่าทางดูผิดกับพี่ณรักสาวนักการทูตสุดเนี้ยบคนนี้น่าดู แต่พอถามชื่อก็ชัดเลยอะ ที่จริงพอมีคนบอกว่าพี่กลับมาคบกับพี่ภีมญ่าก็งงๆ นะ

ใช่ พี่รู้ไหมว่าเพื่อนผมมันเสียศูนย์แค่ไหน ถึงมันจะไม่ได้เล่าอะไรมากแต่มันเปลี่ยนไปมากเลยนะ พี่สาวผมอะเป็นพี่สะใภ้มันบอกว่าตอนนี้คนที่บ้านแม้กระทั่งพี่ชายยังติดต่อไม่ได้ ในข่าวก็บอกว่ามันเปลี่ยนคนควงไปเรื่อย มันแปลกอะพี่ปกติมันไม่ใช่คนแบบนั้น

แล้วเค้ารู้ไหมว่าพวกเธอรู้จักพี่ถ้านี่คือเวรกรรมฉันคงกำลังชดใช้อยู่ ความเสียใจทั้งหมดนี่

ผมไม่กล้าเล่า แค่ถามว่าเป็นไงบ้าง มันก็วางสายใส่แล้วจากนั้นก็แทบไม่ติดต่อมาเลย

ลีม พูดเยอะไปแล้วนะ พี่ณรักญ่าขอโทษแทนลีมด้วยนะ คือเค้าเป็นห่วงเพื่อนเค้าหนักมาก

ไม่เป็นไรพี่เข้าใจ พี่ผิดเอง ผิดจริงๆ

ผมถามพี่จริงๆ นะ สรุปพี่รักใครและพี่อยากอยู่กับใครมากที่สุด

พี่รักลีมัส และอยากอยู่กับเค้าจริงๆ แต่เพราะถ้าพี่เลือกเค้าพี่ก็จะทำให้เค้าลำบากทำให้เค้าอาจจะไม่ได้เป็นนักร้องที่เค้ารักต่อ ถ้าเป็นแบบนั้นพี่จะกล้าเลือกเค้าได้ยังไง

เพราะพี่ภีมใช่ไหมค่ะฉันพยักหน้าตอบกอหญ้าและเม้มปากแน่น

พี่ภีมมีหลักฐานตอนที่ลีมัสช่วยพี่ จากคนที่เค้าจ้างมาจะทำไม่ดีไม่ร้ายพี่ ลีมัสเข้าไปทำร้ายคนนั้นเพื่อปกป้องพี่ พี่ภีมบอกจะใช้หลักฐานนั้นเพื่อทำให้เค้าโดนต้นสังกัดแบน

ห้ะ

และก็เอาเรื่องคุณพ่อมาขู่ พี่ไม่รู้จริงๆ ว่าจะทำยังไง ถ้ามีใครต้องเจ็บปวดมากที่สุดพี่ก็อยากจะรับไว้คนเดียว ถ้าจะต้องเห็นคุณพ่อและลีมัสต้องเจ็บปวดและไม่ได้ทำงานที่เค้ารักพี่คงทนไม่ได้ พี่ผิดเองแต่แรกที่เข้าไปในชีวิตเค้าแบบปิดบังตัวเอง ถ้าพี่บอกเค้าแต่แรกว่าเป็นใครเรื่องมันอาจจะง่ายกว่านี้

โถ่พี่ณรักกอหญ้าเดินเข้ามากอดฉัน ญ่าบอกลีมแล้วว่าพี่ณรักไม่ใช่คนโลเลที่จะทิ้งลีมัสแบบนั้น พี่ณรักน่าสงสารมากเลยนะลีมเราจะทำไงดี

ผมขอโทษนะครับ ก่อนหน้านี้ผมแอบว่าพี่ไปเยอะเลย

จ้ะ ว่าแต่พอจะบอกได้ไหมว่าลีมัสเป็นยังไงบ้าง

ผมว่ามันรักพี่มากนะ นี่ถ้าไม่มีงานก็ไม่มีใครตามตัวมันเจอเลยว่าแอบไปซ่อนตัวอยู่ไหน พี่ชายมันส่งคนไปตามดูถึงบ้านยังปิดเงียบเหมือนไม่มีคนอยู่

ลีมลองส่งข้อความไปดูได้ไหม ว่าเค้าอยู่ไหน

มันจะอ่านหรือเปล่าไม่รู้นะ เพราะเมื่อสองวันก่อนมันอ่านแต่ไม่ตอบพี่ไม่ติดต่อมันดูอะ ลองบอกมันดูมันอาจจะฟัง

ข้อมูลในโทรศัพท์พี่น่าจะถูกควบคุมไว้หมด

ห้ะ ขนาดนั้นเลยเหรอค่ะ

สั่งบอดี้การ์ดมาคุมและเปลี่ยนเลขาให้เป็นคนของเค้า

โห้วนี่นักโทษชัดๆ เลยนี่ค่ะ

พี่อยากติดต่อหรือรู้ข่าวเค้า แต่ว่าพี่ภีมปิดกั้นทุกอย่าง ทุกทาง ถ้าพี่ภีมรู้ว่าพี่จะทำอะไรพี่กลัวว่ามันจะส่งผลกับลีมัส

เดี๋ยวผมจะลองส่งข้อความหามันละกันนะคะที่โน่นก็คงตีสอง ถ้ามันไม่หลัยคงอาจจะตอบ

อย่าบอกนะว่าอยู่กับพี่หรือว่าพี่รู้จักพวกเรา ไม่งั้นเค้าคงไม่คุยกับลีมแน่

ได้ครับ

ไงมึง ตายห่ายังไม่ตอบกูเลยเดี๋ยวนี้

ลีมพิมพ์และมองจอสักพักก่อนจะไม่เห็นสัญญาณว่าเค้าจะตอบกลับ

ผมว่ามันหลับแล้วมั้ง

อืมถ้ารู้ตารางงานฉันจะยังพอบอกได้ว่าเค้าจะนอนหรือยังไม่นอน ถ้าไม่มีป่านนี้ก็น่าจะเล่นเกมส์หรือซ้อมเต้นอยู่ นี่ก็เที่ยงคืนแล้วพี่ว่าพี่กลับก่อนดีกว่า ขอบคุณมากนะที่บอกพี่เรื่องลีมัส

พี่กลับยังไงค่ะ เดี๋ยวญ่ากับลีมไปส่ง อ่อหรือว่าคนของพี่ภีมมารอ

เปล่าหรอกจ้ะ พี่หลอกว่าจะให้คุณพ่อมารับน่ะ แต่ไม่รบกวน…”

Rrrr

เห้ยมันส่งกลับมาว่ะพี่เท่านั้นแหละเราทั้งสามรีบก้มดูโทรศัพท์ที่วางอยู่ทันที

[โทษทีมึงช่วงนี้กูยุ่งๆ เกือบตายจริงๆ วะ] สาบานว่าน้ำตาฉันจะไหลจริงๆ ใจสั่นและมือสั่นไปหมด

เอาไงต่อดีพี่

[มึงดูสิ กูจะตายห่า]

ยังไม่ทันที่ลีมจะถามต่อ ลีมัสก็ส่งรูปผู้หญิงที่นอนอยู่บนเตียงมาให้ดู มันไม่ใช่บ้านลีมัสเหมือนโรงแรมมากกว่าลีมัสยิ้มอยู่แต่ผู้หญิงหลับไปแล้วท่าทางไม่น่าบรรยายต่อเท่าไร บรรยากาศดูเหมือนผ่านอะไรมากันมาพอสมควร จนฉันพูดอะไรไม่ออกไม่สิไม่รู้จะพูดอะไรเลย

[น่ารักสาดดดดดดดเลยไง]

ตอบไปว่าเออ น่ารักดีมึงมีความสุขกูก็โอเคก็ในภาษาเพื่อนมาแกๆเค้าๆ มันก็มุ้งมิ้งไปใช่ไหมล่ะ นี่แหละโคตรกินใจเลย #กัดฟันพูด

เอางั้นเลยน่ะพี่ลีมหันมาถาม ฉันก็พยักหน้าส่งไป เค้าก็ดูโอเค ดูมีความสุขดี ไหนลีมบอกว่าแปลกไปก็ดีแล้ว เค้าแฮปปี้ฉันก็ควรจะมีความสุข

พี่กลับก่อนนะ ขอบใจมากๆ ที่ทำให้พี่รู้อะไรเยอะเลยแล้วก็ทางที่ดีอย่าบอกเค้าว่าเรารู้จักกันไม่งั้นเค้าอาจจะพาลไม่คุยกับลีมและกอหญ้าพี่คงรู้สึกเสียใจฉันร่ายยาวและพยายามจะไม่ร้องไห้ เพราะไม่เห็นจะต้องร้องมันก็ถูกแล้ว มันก็สมควรแล้วที่ลีมัสจะไปมีความสุขกับคนอื่น

อืมใช่หัวใจฉันควรจะคิดแบบนั้น

พี่ณรัก ให้ญ่าไปส่งนะ

ไม่เป็นไรจ้ะ พี่โอเค บ้านพี่ไกลจากที่นี้เยอะนั่งแท็กซี่ไปน่ะดีแล้ว ไว้เจอกันนะ พี่ขอตัวก่อน

และแน่นอนว่าบนแท็กซี่ฉันก็ร้องไห้ยาวตลอดทาง จนมาถึงบ้านก็ตาบวมไม่มีที่ติ

ทุกศุกร์เสาร์อาทิตย์ฉันจะกลับบ้าน ป่านนี้พ่อกับแม่คงจะกลับไปแล้ว เดินเข้ามาในบ้านมันเงียบๆ ฉันเดินผ่านห้องนั่งเล่นก็ต้องแปลกใจที่ไฟตรงชั้นบันไดเปิดขึ้น

คุณพ่อ

พ่อได้ยินเสียงรัวเลยเดินลงมาดูแล้วก็รีบหันหน้าไปอีกทางเพื่อให้ท่านเห็นว่าตาบวมขนาดไหน ว่าแล้วว่าต้องมีเด็กหนีกลับมานอนบ้าน

ค่ะ หนูเหนื่อยๆ อยากกลับมาพักที่บ้าน

งั้นไปพักนะลูก

ค่ะฉันจะเดินสวนคุณพ่อไปแต่ก็ถูกดึงมากอด

เหนื่อยก็กลับมาพักบ้านเรานะ

แค่เท่านั้นฉันก็ร้องไห้ออกมาอีกรอบ

ไหนคนเก่งของพ่อบอกพ่อสิว่าหนูสู้ไว้ไหม

ฉันส่ายหน้าอีกครั้ง

ไม่ไหวค่ะ ตอนนี้ไม่ไหว หนูเจ็บ ฮึก เจ็บที่หัวใจ เจ็บมากจริงๆ ค่ะคุณพ่อ ฮือ

 



สตรงงงงงงงงงง คนอ่านนิยายเค้าต้องสตรองมาก 555
ฉากนี้แบบที่สุด แต่งไปจิ้นไปว่าตัวเองเป็นณรักจะทำยังไง
ตายค่ะ สงสารใครที่สุดค่ะ เจ็บกันหมดยกเว้นอีพี่ภีม
เดี๋ยวจะให้ณรักแก้แค้นให้สุด ๆ ไม่ต้องห่วง
อ่านแล้วอย่าลืมเม้นนะค๊า  จุ๊บๆๆๆๆ

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

1,192 ความคิดเห็น

  1. #1035 นุ่ม (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:23
    สงสารณรัก
    #1035
    0
  2. #1005 fahmy722 (@fahmy722) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 มกราคม 2559 / 18:40
    สนุกมากค่ะ รอค่ะรอ
    #1005
    0
  3. #1004 Flower Me (@suraya06) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 13:40
    สงสาร ณรักอ่ะ
    #1004
    0
  4. วันที่ 24 มกราคม 2559 / 11:37
    ลีมัสไม่เสียใจเลยจิงเหรอ ไม่รักณรักเลยสินะ
    สงสารณรักอ่ะ ต่อไวๆ นะคะ
    #1003
    0
  5. #1002 Jutharut Jaisutti (@1104kan) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 10:45
    -เอี้ยภีม ไปตายซะ
    #1002
    0
  6. #1001 Nook (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 มกราคม 2559 / 14:54
    รอยุน้าาา มาอัพบ่อยๆน้าไรต์ อย่าหายไปนาน คิดถึงงงง
    #1001
    0
  7. #1000 Nook (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 มกราคม 2559 / 14:54
    รอยุน้าาา มาอัพบ่อยๆน้าไรต์ อย่าหายไปนาน คิดถึงงงง
    #1000
    0
  8. #999 icess2001 (@icess2001) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 มกราคม 2559 / 20:56
    ชอบเรื่องนี้มาก อัพบ่อยๆเหอะน้าาาา ได้โปรด
    #999
    0
  9. #998 Memory99 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 13:38
    รออ่านต่อค่ะ ลุ้นมากกกก
    #998
    0
  10. #997 tawanyn (@tawanyn) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มกราคม 2559 / 04:26
    แต่งสนุกมากเว่อร์ มาต่อเร็วๆนะค่ะะะติดเลยยย
    #997
    0
  11. #996 ... (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 20:40
    เกลียดดดดดดดด เกลียดมันอ้ากกกกกกกกกก เอามันออกปายยยยยยยยยย อีพี่ภึมมมมม กรี้ดดดด
    #996
    0
  12. วันที่ 10 มกราคม 2559 / 13:28
    รอออออออ
    #995
    0
  13. วันที่ 10 มกราคม 2559 / 13:28
    รอออออออ
    #994
    0
  14. วันที่ 10 มกราคม 2559 / 13:28
    รอออออออ
    #993
    0
  15. วันที่ 10 มกราคม 2559 / 13:28
    รอออออออ
    #992
    0
  16. วันที่ 10 มกราคม 2559 / 13:27
    รอออออออ
    #991
    0
  17. #990 STEO_HEUY (@STEO_HEUY) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 11:47
    เจิมมมมมมม
    #990
    0
  18. #989 23-04-2547 (@23-04-2547) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 10:50
    เจิมๆๆๆๆรออยู่นะ
    #989
    0
  19. #988 P'chyn Ning (@pitchayanin23) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 23:56
    เจิมมมมมมมม
    #988
    0
  20. #987 กะติ๊ด'กะตี (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 23:00
    สงสารทั้ง2คนเลยอ่ะ ช้านจะฆ่าแกอิพี่ภีมมมมม #อินจัด
    #987
    0