ตอนที่ 12 : Harm Levels + 11 + 2Year Ago [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1683
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    26 ม.ค. 58









 

-สองปีผ่านไป-

กรุงเทพมหานคร

แกปั่นจักรยานไวไวสินิวเยียร์ ดูยัยน้ำตาลสิปั่นไปโน่นแล้วนะ

เมื่อยแล้วนะ ทำไมต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย

เถอะน่า รีบๆ ตามมานะ

ตอนฉันอยู่ในสวนสาธารณะแถวบ้านฉันเอง แถมยังเช้าตรู่อยู่ด้วย ยัยน้ำตาลกับยัยโซดาก็ลากฉันออกจากบ้านมาปั่นจักรยานแบบนี้ไง ง่วงเป็นบ้า

แล้วโซดาที่ว่าก็คือลูกพี่ลูกน้องฉัน ตอนนี้เราทั้งสามเรียนที่เดียวกันคือมหาลัยศิลป์ปีเดียวกันสาขาเดียวกันแต่ที่กรุงเทพฯ น่ะ ฉันย้ายมาที่นี้ทันทีหลังจากเคลียร์เรื่องพี่ซียูจบ ส่วนน้ำตาลก็ตามฉันมาด้วยเนื่องจากคุณพ่อเธอย้ายมาประจำอยู่กรุงเทพฯ ดีที่เป็นหมาลัยในเครือเดียวกันการโยกย้ายเลยทำได้ง่าย และก็เรียนได้อย่างต่อเนื่องไม่ต้องมานับหนึ่งใหม่

แกแพ้แล้วยัยนิวน้ำตาลที่จอดจักรยานอยู่ริมน้ำพูดด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ และฉันก็ต้องย่นคิ้วมองยัยสองคนนี้ที่ทำตัวแปลกๆ ต่อ

อะไรของพวกแกเนี่ย

วันนี้ทั้งวันแกต้องทำตามที่พวกเราสั่ง

ห้ามขัดใจโซดาเสริมและเดินมากอดคอฉัน

ฉันบอกแต่แรกแล้วว่าไม่เล่น

อะไร แพ้แล้วจะโกงเหรอ

ไร้สาระฉันว่าจบก็เดินนั่งที่เก้าอี้ บรรยากาศตอนเช้าแบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะ ปกติตอนนี้ฉันจะตื่นมาใส่บาตรกับคุณย่าทุกวัน หลังจากนั้นก็จะเก็บตัวอยู่ในห้องหรือไม่ก็ไปที่เดิมๆ บรรยากาศเดิมๆ ไม่ค่อยอยากจะสนใจหรือทำอะไรให้เหนื่อยและยุ่งยากเหมือนตอนนี้

ไปเที่ยวกันนะ แกไม่ไปเที่ยวเปิดหูเปิดตามาเกือบสองปีเต็มแล้วนะ

ไม่อ่ะ ฉันไม่อยากไป

ไปเถอะนะนิว โซดาอยากไปทะเล ถือว่าเป็นการเปิดหูเปิดตาก่อนจะเปิดเทอมไง

ฉันไม่อยากทิ้งคุณย่าไว้ที่บ้าน

แกทิ้งที่ไหนคนดูแลก็เยอะแยะ อีกอย่างเราก็พาคุณย่าไปด้วยก็ได้

คุณย่าไม่ค่อยสบาย ฉันไม่อยากให้ท่านนั่งรถนานๆ

งั้นช้อปปิ้ง

ไม่

ดูหนัง

“…”

ฟังเพลง

“…”

ร้องคาราโอเกะ

“…”

โยนโบว์ กินติม สวนสัตว์ สวนสนุกทั้งคู่ช่วยกันเสนอที่ดีๆ ที่น่าไปมาหลากหลายที่ แต่ฉันไม่มีอารมณ์ไม่อยากไป และก็อยากกลับบ้านที่สุดเลย

ฉันขอตัวนะ เที่ยวให้สนุกล่ะ

นิวเยียร์!”แต่เหมือนจะไม่ง่ายเมื่อทั้งคู่รั้งแขนฉันเอาไว้ซะก่อน

ฉันอยากได้แกคนเดิมกลับมานะเว้ย

ขอบใจนะโซดา แต่ฉันไม่อยากกลับไปเป็นคนเดิม

นิวเยียร์ ฉันรู้ว่าแกเจ็บปวดนะเว้ย ไม่มีทางไหนที่พวกฉันจะช่วยแกได้เลยเหรอ

ไม่รู้สิ ฉันแค่ไม่อยากคิดอะไรความรู้สึกของฉันตอนนี้มันวนเวียนเหมือนก้อนเมฆที่ลอยอยู่บนฟ้า ฉันไม่อยากรู้และไม่อยากจะคิดอะไรทั้งนั้น ปล่อยให้เป็นไปตามกาลเวลาที่มันควรจะเป็น

งั้นเอาแบบนี้ วันนี้เราไปจัดปาร์ตี้กันที่บ้านนิวเยียร์กันถือว่าฉลองที่อย่างน้อยแกก็ยอมออกมาปั่นจักรยานกับพวกฉันเกือบสองปีแล้วนะที่แกใช้ชีวิตตามเข็มนาฬิกา ถึงเวลาต้องกินกิน ถึงเวลาต้องนอนนอน ทำเหมือนเดิมทุกวันทำอะไรซ้ำๆ ฉันประสาทจะกินแทน

แต่ว่า…”

“Noแต่เพราะฉันส่งข้อความไปให้พี่เบียร์ซื้อของเข้าไปรอที่บ้านแกแล้ว

พวกแกนี่นะแล้วจะให้พูดอะไรได้ล่ะ มัดมือชกกันขนาดนี้แล้วฉันก็ต้องยอมสิ

และหลังจากที่กลับถึงบ้านฉันก็เจอกับคุณหมอสุดหล่อ พี่ชายยัยโซดาและลูกพี่ลุกน้องของฉันที่ชื่อพี่เบียร์

หน้าตาสดใสขึ้นนะ แถมน้ำหนักยังขึ้นด้วย สายตาก็ไม่เหมอลอยแสดงว่าที่ทำอยู่ได้ผลดี พี่เบียร์เป็นหมอจิตแพทย์น่ะ และตอนนี้ก็เป็นหมอประจำตัวของฉันด้วย

ใช่ค่ะ ก่อนนอนทุกคืนนิวเล่นเปียโนอย่างที่พี่หมอบอก ไม่น่าเชื่อว่าจะทำให้หลับง่ายขึ้นแล้วก็หายเบื่ออาหารเหมือนก่อนหน้านี้

ถ้ารู้แบบนี้น่าจะให้ทำนานแล้วนะเนี่ย ดีมากเด็กน้อยพี่หมอยกมือลูบผมฉันด้วยความดีใจ ฉันไม่ได้เป็นโรคจิตอะไรอย่างนั้นหรอก แค่เป็นภาวะเริ่มต้นน่ะ โรคซึมเศร้าไง

ฉันเป็นแบบนี้มาเกือบสองปี กว่าจะรู้ตัวก็ช่วงที่รู้สึกเบื่อ รู้สึกตัวเองไร้ค่าและก็อยากหายไปจากโลกใบนี้ ฉันเบื่ออาหาร ทานอะไรไม่ลง ย้ำคิดย้ำทำในเรื่องที่ไร้สาระ คิดโทษตัวเองวนเวียนในเรื่องเดิมๆ จนที่สุดก็เกือบจะฆ่าตัวตายจนคุณย่าให้พี่เบียร์มาดู และฉันก็ถูกบำบัดตั้งแต่ตอนนั้น ฉันถูกพาไปโรงพยาบาลตั้งหลายครั้งเพราะเป็นลมเนื่องจากขาดสารอาหาร จนพี่หมอให้กินยาบำรุงจากทางอื่นเยอะแยะเต็มไปหมด

แต่เดือนที่แล้วฉันบอกพี่หมอว่าฉันอยากเรียนเปียโน มันเป็นความอยากที่อยู่ๆ ก็เกิดขึ้น เพราะตั้งแต่ตอนนั้นฉันไม่เคยอยากทำอะไร ไม่อยากเที่ยว ไม่อยากไปไหน ไม่อยากพบใคร ไม่อยากแม้กระทั่งตื่นขึ้นมา อยากนอนอยู่แค่บนเตียงแล้วให้มันจบลงไปแต่ละวันแบบที่ฉันไม่ต้องคิดอะไรมาก

และพอพี่หมอหาคนมาสอนเปียโนให้ ฉันก็เรียนรู้มันอย่างรวดเร็วจนตอนนี้ฉันสามารถเล่นได้เอง พี่หมอให้คำปรึกษาว่าให้เล่นก่อนนอนเพราะเสียงดนตรีจะทำให้ฉันผ่อนคลายอาการที่นอนไม่หลับอาจจะดีขึ้น และมันก็จริงฉันหลับสนิทขึ้นไม่ตื่นขึ้นมากลางดึกเหมือนเมื่อก่อน จะมีก็แค่ไม่กี่ครั้งแต่ไม่ใช่ทั้งคืนแบบที่เคยเป็น อาหารที่ทานไม่ค่อยลงก็พอจะแข็งใจและทานได้มากขึ้นถือว่าเป็นเรื่องที่ดีขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ

แต่จะดีมากเลยนะถ้าพี่ได้เห็นรอยยิ้มของนิวกับสายตาที่ไม่หม่นหมองแบบนี้ พี่อยากเห็นมันอีกสักครั้งเข้าใจไหม

ค่ะฉันรับปาก แต่ไม่รู้จะทำได้ไหม

แต่ได้เท่านี้ก็เป็นสัญญาณที่ดีแล้วนะ หลายเดือนมานี่ไม่เสียแรงที่พี่ทุ่มเท

ขอบคุณนะคะ

นิวไม่รู้หรอกว่าวันแรกที่พี่เห็นนิวกับวันนี้มันต่างกันขนาดไหน

นิวรู้ค่ะ นิวเองก็รู้สึกว่ามันดีขึ้นสิ่งที่อยู่ในนี้มันเบาลงฉันทางมือลงที่หัวใจ ความเจ็บปวดไม่ได้ลดลงหรอก แต่ความคิดที่มีภายในจิตใจมันลดลงต่างหาก

ก็พี่เป็นพี่ชายของนิวเยียร์ด้วยนิ ช่วยคนอื่นให้หายทำไมจะช่วยน้องตัวเองไม่ได้ล่ะพี่หมอยกยิ้มและกอดฉันด้วยอ้อมกอดที่อบอุ่น เหมือนที่พี่ซีเคยกอดฉันในเมื่อก่อน

ปาร์ตี้จะเริ่มแล้วนะคะ คุณหมอกับผู้ป่วยคู่นี้รีบออกไปทานได้แล้วจ้า

จ้า แม่น้องสาว

ตอนนี้ทุกคนรวมทั้งคุณย่าก็นั่งเล่นนั่งคุยอยู่กับน้ำตาล ฉันเลยรู้สึกอุ่นใจที่ได้เห็นรอยยิ้มของท่านหลังจากที่ผ่านเรื่องราวมาทั้งหมดมาได้ มันเป็นความโล่งอกที่มีความรู้สึกติดค้างอยู่ข้างใน เป็นความรู้สึกดีแต่ยังไม่ที่สุด ปกติฉันก็มองอะไรในแง่ลบมาตลอด ยิ่งเจอเรื่องนี้อย่าได้ถามหาความโลกสวยในชีวิตฉันเลย โชคดีที่ฉันยังมีคุณย่า มีน้ำตาล มีโซดา มีพี่หมอ อ่อและยังมีพี่ตุลย์ เขายังแวะมาเยี่ยมฉันกับคุณย่าเดือนละครั้งสองครั้งไม่ได้หายไปไหนเลย

งั้นย่าขอไปพักผ่อนก่อนนะ ตามสบายนะเด็กๆคุณย่าหันมาบอกพวกเราก่อนจะให้เด็กในบ้านพาท่านขึ้นไปพัก

ฝันดีนะคะคุณย่า

และพอไม่รู้จะทำอะไรต่อ ทุกคนก็คะยั้นคะยอให้ฉันเล่นเปียโนให้ฟัง แล้วมีนักร้องเป็นสองสาวเสียงประหลาดนี่ไง ฉันรู้ว่าน้ำตาลกับโซดาอยากให้ฉันหัวเราะเลยร้องผิดคีย์บ้าง เสียงไม่ถึงบ้างจนพี่หมอนี่ขำกลิ้งไปเลย ส่วนฉันก็ทนเล่นเปียโนต่อไปให้จบเพลง

แปะๆ

พี่พูดเลยนะสองคนนี้ อย่าไปร้องให้ใครฟังอีก

ทำไมอะ เพราะจนหวง?

พี่กลัวแกสองคนโดนรุมกระทืบตาย เสียงเหมือนควายปวดท้องออกลูก

โห้ว แรงเวอร์ นี่แค่แอคติ้งร้องให้ตลกหรอก ของจริงน่ะเพราะมากพูดเลย!”ยัยโซดาเถียงขึ้นมาคนแรก

จริง นี่ถ้าเอาจริงนะโฟร์มดก็โฟร์มดเถอะ จะสู้น้ำตาลโซดาได้ที่ไหน ออกจากสวยเซ็กเอ็กซ์น่ารักขนาดนี้น้ำตาลเสริมพร้อมกับจิกหน้าจิกตาตามที่เคยโฆษณาชวนเชื่อตามที่พูดไว้ไม่มีใครยอมใครเลย

จ้ะๆ แม่คนสวย แม่ร้องเพลงเพราะ พี่ถือเป็นบุญมากที่ได้ฟัง น้ำตาจะไหลเลย

ฟังดูเหมือนประชด แต่พูดเลยว่าเสียใจแต่ไม่แคร์ค่ะพี่ชาย

พวกแกกลับไปได้แล้ว มืดแล้วนะมากันตั้งแต่เช้า

อืมหืม นางใจร้ายอะโซดา นางไล่กันซะงั้นน้ำตาลทำหน้าเหมือนฉันเป็นนางมารร้ายก่อนจะดึงแขนโซดาให้ออกห่างจากฉันทันที

พี่ก็ว่าเรากลับเถอะ ให้นิวเยียร์พักผ่อนอย่าหักโหมมากอาการกำลังดีพี่ไม่อยากให้เครียดไปอีก

โอเคๆ งั้นพวกเรากลับก่อนนะ แล้วเจอกันที่มหาลัยอาทิตย์หน้า

ขอบใจนะ กลับกันดีๆ ล่ะ

พอแยกย้ายกันกลับไป บ้านฉันก็เป็นปกติสุข ทุกอย่างดูเรียบง่ายและเงียบเหงา เหมือนกับความรู้สึก ทุกอย่างมันจะดีขึ้นงั้นเหรอ ขอให้ทุกอย่างเป็นไปด้วยดีอย่าให้มีอะไรต้องมาทำร้ายกันอีก็พอ

ดาวพลูโตสีเทาเทา-Login

วันนี้ออนไลน์ช้าจัง รอตั้งนาน-ดาวเสาไร้วงแหวน

มีปาร์ตี้นิดหน่อย รออยู่เหรอ

หลังจากเปิดโน้ตบุ๊ค ฉันก็ล็อคอินเข้าโซเชียวแมสเซสโปรแกรมคุยออนไลน์ มันเป็นโปรแกรมที่โด่งดังในการหาคู่น่ะ แต่ฉันไม่ได้เข้ามาเพื่อการนั้นแค่อยากหาเพื่อนคุย บางทีก็เป็นความรู้สึกที่ฉันอยากคุยกับใครสักคน คนๆ นึงที่ฉันไม่รู้จัก คุยได้ทุกเรื่องไม่ต้องมาแคร์ว่ามันจะดีหรือไม่ดี ได้เล่าอะไรให้เขาฟังโดยที่ไม่ต้องสนใจอะไร น่าแปลกที่เรามาเจอกันคนที่ตั้งชื่อการแชทคล้ายๆ กัน รูปภาพเหงาๆ เหมือนกัน และคุยกันถูกคอโดยบังเอิญ

จริงๆ แล้วฉันไม่ได้สมัครโปรแกรมนี่หรอกพี่ซียูสมัครโปรแกรมแชทนี้ไว้ตั้งนานแล้ว แต่เมื่อไม่นานนี้ฉันออนไลน์ทิ้งไว้เลยเจอกับดาวเสาร์ไร้วงแหวน หมายถึงคนที่คุยอยู่ด้วยนี่แหละ เราไม่รู้ชื่อจริงของกันและกัน ไม่รู้อายุ ไม่รู้เพศ ไม่รู้หน้าตา แต่ฉันกับสบายใจและรู้สึกดีที่ได้คุยกับเขา เขาทักฉันก่อนแต่ฉันน่ะรู้สึกอยากคุยกับเขาตั้งแต่เห็นรูปตั้งแต่ครั้งแรกแล้ว

ปกติฉันไม่ได้เล่นอะไรแบบนี้หรอก แต่มันเหงาเกินไป มันอ้างว้างจนฉันแค่อยากเล่าอะไรให้คนนึงฟัง บางทีฉันก็มีเรื่องไม่สบายใจที่อยากคุยกับคนที่ไม่รู้จัก เพราะถ้าพูดให้คนที่รับรู้เรื่องพวกนี้ฟังพวกเขาจะเจ็บปวดและทรมานถ้ารู้ว่าใจจริงฉันคิดอะไรอยู่ ขนาดพี่เบียร์ฉันก็ยังไม่กล้าเล่าหมดเลย

สิ่งที่ฉันรู้จริงๆ คือดาวเสาร์เป็นคนไทยที่อาศัยอยู่อเมริกา เขาทำงานที่ร้านอาหารและมีแฟนที่ค่อนข้างเอาแต่ใจ ซึ่งตอนนี้เขาก็มีเรื่องไม่สบายใจคือเขาดันแอบรักคนๆ นึงอยู่ ทำให้ไม่รู้จะทำยังไงต่อดี

วันนี้ฉันรู้สึกแย่มากเลย

ทำไมล่ะ เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ

แฟนฉันงี่เง่าอีกแล้ว ฉันว่าจะเลิก ทนมามากไปแล้ว

คิดดีแล้วเหรอ ไหนบอกว่าเลิกกันยาก

อืม...ฉันจะหนีไป

นี่ไม่ใช่ละครนะ จะได้หนีแล้วจบ คิดดีๆ

ถ้าอยู่ด้วยกันปราศจากคำว่ารักเธอจะทนอยู่ได้เหรอ มองหน้ากันก็มีแต่คำว่ารำคาญ อดทน ยื้อรั้งไปก็มีค่าเท่าเดิม ยังไงก็ต้องจบ ฉันอดทนมามากไป

ฉันว่าดาวเสาร์เป็นผู้หญิงนะ คุยกันทีไรฉันก็คิดแบบนั้น เธอมักจะอดทนกับเรื่องต่างๆ จนบางทีก็ลืมความเป็นตัวเอง นึกถึงแต่คนรอบข้างจนบางทีลืมนึกถึงตัวเอง ไม่เหมือนฉันเลย ตอนนี้ฉันคิดแต่เรื่องของตัวเองไม่ได้สนใจคนอื่น

ถ้าไม่สบายใจก็ถอยออกมา

ฉันอาจจะหายไปสักพักนะ คงไม่ค่อยได้ออนไลน์สักเท่าไร

อืม ฉันก็กำลังจะเปิดเทอมคงไม่ค่อยได้ออนไลน์เหมือนกัน

ฉันอยากเจอเธอสักครั้ง

ฮืม ฟังดูไม่ปกติเลยนะ คิดอะไรอยู่กันแน่?

ตั้งแต่เกิดมา เธอเป็นคนแรกที่รับฟังฉัน ขอบคุณนะพลูโต

ไม่เป็นไร ก่อนหน้านี้ฉันก็เคยอ่อนแอ เธอก็คอยรับฟังฉันถือว่าสลับกัน

ถ้าเธอเหงาเธอก็ทิ้งข้อความไว้นะ หรือมีอะไรไม่สบายใจก็มาพิมพ์เอาไว้ ถึงฉันไม่ได้ออนแต่ฉันก็ไม่อยากให้เธอต้องโดดเดี่ยว เธอมีฉันเสมอ

เอาตัวเองให้รอดเถอะน่า ไม่ต้องเป็นห่วงฉัน นอนก่อนนะวันนี้ฉันไปปั่นจักรยานมาตั้งแต่เช้า เพลียมากเลย

ฉันอยากไปปั่นบ้างจังแต่ฉันขี่ไม่เป็นอะ เอาไว้เธอปั่นให้ฉันซ้อนนะ

อืมได้สิ หวังว่าเธอจะตัวเล็กพอจะนั่งซ้อนฉันได้นะ ฝันดีดาวเสาร์

ฝันดีเพียงเธอพลูโต

 

   

มาแล้วนะขอโทษที่ช้าด้วยค่ะ
มาเต็มตอนหลังจากผ่านไปสองปี ดูสิว่าจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงไป
ตอนนี้เรื่องนี้ส่งไปสนพ. รอผลอยู่ค่ะ
อาจจะอัพไม่ครบหรืออาจจะลบเรื่องนี้หลังอัพจบเดี๋ยวบอกอีกทีนะคะ
เจอกันตอนหน้าค่ะ พรุ่งนี้รับปริญญาแหละตื่นเต้นจุงงงงง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

5,362 ความคิดเห็น

  1. #5218 Queeny_Queen (@queeny_queen) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 00:17
    Omg! Who is he?!5555
    #5218
    0
  2. วันที่ 8 เมษายน 2558 / 01:42
    พระเอก??
    #3186
    0
  3. #2316 ByChu (@numilike) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2558 / 08:23
    ดาวเสาร์=?
    #2316
    0
  4. #1744 T--dZ (@lllvioletlll) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2558 / 02:30
    ขออนุญาตcongratย้อนหลังนะค้าาาา

    บัณฑิตมชใช่มั้ยเอ่ยย


    #1744
    0
  5. #1483 Flower Me (@suraya06) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 11:06
    รอออออคะ
    #1483
    0
  6. #1482 Flower Me (@suraya06) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 11:06
    รอออออคะ
    #1482
    0
  7. #1481 Flower Me (@suraya06) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 11:06
    รอออออคะ
    #1481
    0
  8. #1480 Flower Me (@suraya06) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 11:06
    รอออออคะ
    #1480
    0
  9. #1479 Flower Me (@suraya06) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 11:06
    รอออออคะ
    #1479
    0
  10. #1478 Flower Me (@suraya06) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 11:06
    รอออออคะ
    #1478
    0
  11. #1477 I'amm (@tassanee_amm) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 มกราคม 2558 / 09:06
    รอๆๆๆๆๆๆๆ ดาวเสาร์ใครอ่ะ
    #1477
    0
  12. #1476 ซาหลิ่ม (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 22:10
    ดาวเสาร์นี่ใครอะ??

    ต่อๆ อยากรู้ใจจิขาด
    #1476
    0
  13. #1475 I'm Queen of PS (@na-nan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 21:45
    รอตอนต่อไปน่ะค่ะ สู้ๆ
    #1475
    0
  14. #1474 huskyzza (@janehusky122) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 21:29
    เจิมมมมม
    #1474
    0
  15. #1473 huskyzza (@janehusky122) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 21:28
    อยากรู้ ดาวเสาร์นี่ใคร เจิมต่อค่าาาา อย่าพูดถึงอีกคน 55555555
    #1473
    0
  16. #1472 มินิ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 19:27
    เจิมมมมมมม
    #1472
    0
  17. #1471 gamkhun (@gamkhun0528) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 16:47
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมค่าาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #1471
    0
  18. #1470 มายดี้ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 16:20
    เจิมมมมมมมมมมมม
    #1470
    0
  19. #1469 .......... (@ipraewzaa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 16:07
    รับปริญญาแล้ว ยินดีด้วยนะคะเหนื่อยมาตั้งหลายปี ตอนนี้จบแล้ว ><<
    #1469
    0
  20. #1468 .......... (@ipraewzaa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 16:05
    ดาวเสาร์ต้องเป็นฮาร์มแน่ๆเลยย อ้ากก อยากรู้แล้วจะเกิดอะไรขึ้น มาอัพต่อไวๆนะคะ -3-
    #1468
    0