Do Not Love Me ไม่รักก็ปล่อยฉันไป

ตอนที่ 6 : Ep.6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,544
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    28 ต.ค. 58

Ep.6

 

 

“เซฮุน นายรู้จักพี่ชานยอลป่ะ” ฉันเดินกลับเข้ามาในห้องทำงานของเซฮุนหลังจากที่ฝึกงานกับพี่ชานยอลเสร็จ พี่เขาเป็นคนใจดีนะ พูดเก่ง ขี้เล่นด้วย

“อืม.. รู้จัก ลูกพี่ลูกน้องฉันเอง ถามทำไม” เซฮุนหันมาสนใจฉันแป๊ปนึงก็หันไปสนใจเอกสารในมือ จำที่ฉันบอกเขาก่อนที่จะไปฝึกงานกับพี่ชานยอลได้มั้ย ว่าถ้าฉันกลับมาแล้วต้องเซ็นเอกสารนี่ให้เสร็จ แต่ก็อย่างที่เห็น พอฉันกลับมาเอกสารบางเล่มยังถูกวางอยู่ที่เดิม

“อ๋อ.. เปล่าฉันแค่จะบอกว่าพี่ชานยอลเป็นคนมาสอนงานฉันน่ะ ^ ^

“งั้นเหรอ ห้ามหลงรักพี่ชานยอลล่ะ” พูดอะไรของเขา ฉันมีเขาอยู่ทั้งคนจะให้ฉันไปหลงรักใครได้ล่ะ

“ไม่หรอกน่า มีแค่นายคนเดียวก็พอแล้ว เนอะ ^ ^” ฉันยิ้มหวานแล้วเอนซบไหล่เซฮุน “นี่ยังเซ็นต์เอกสารไม่เสร็จอีกเหรอ?” ฉันมองดูแฟ้มเอกสารบนโต๊ะทำงานของเขา

“ยังอะ ฉันอ่านดูแล้วคิดว่าเอกสารมันแปลกๆ ก็เลยลองอ่านอย่างละเอียดดู” ฉันหันมองหน้าเซฮุนแล้วยิ้มให้เขา “ยิ้มอะไร?”

“ก็... เวลานี้นายดูเป็นผู้ใหญ่มากเลยนะ ถ้านายเป็นแบบนี้ตลอดพ่อกับแม่นายต้องดีใจมากแน่ๆ” ขนาดฉันเองยังอดที่จะชื่นชมเขาไม่ได้เลย

“ฉันก็เป็นแบบนี้ตลอดไม่ใช่เหรอ?”

“ไม่อ่า เวลานายเล่นเกมส์นะนายดูเป็นเด็กน้อยมาก แตกต่างจากตอนนี้ที่นายดูเป็นผู้ใหญ่สุดๆ

เซฮุนถึงกับพูดไม่ออก เขาไม่ยอมพูดกับฉันเลย โกรธฉันหรือเปล่าก็ไม่รู้

 

กริ๊ง~ กริ๊ง~

 

“ครับ” เซฮุนกดรับโทรศัพท์ แล้วเดินออกห่างจากฉัน ใครโทรมานะ ทำไมถึงกลัวฉันจะได้ยินขนาดนั้น

 

ฉันนั่งรอเซฮุนคุยโทรศัพท์ ถ้าคุยเสร็จกะว่าจะชวนไปกินข้าวข้างนอกหน่อย แต่ต้องให้เขาเซ็นต์เอกสารเสร็จก่อนแหละ ถึงจะออกไปไหนได้

เซฮุนหายไปคุยโทรศัพท์นานมาก ฉันที่นั่งรอถึงกับสัปปะหงกไปหลายรอบ คุยอะไรกันนักกันหนา ถึงได้คุยนานขนาดนั้น

เมื่อเซฮุนเดินกลับมา ฉันก็รีบถามทันที

“คุยกับใครอะ ทำไมนานจัง”

“คุยกับลูกค้าน่ะ” คุยกับลูกค้าแล้วทำไมเดินไปคุยไกลจังกลัวฉันได้ยินด้วยขนาดนั้นเลยหรือไง

“อ่อ... ไปกินข้าวข้านอกกันมั้ย ฉันหิวอะ” หวังว่าเขาจะออกไปกับฉันนะ

“ฉันไปไม่ได้อะ มีธุระต้องไปเคลียร์กับลูกค้า ไว้วันหลังนะ” อีกตามเคย ฉันก็ไม่ได้ออกไปไหนกับเขา เหมือนทุกๆครั้งที่ขอ ก็มักจะมีข้ออ้างมาอ้างกับฉันเสมอ ไม่เป็นไร ครั้งนี้เขามีเหตุผล.......

“ให้ฉันไปเป็นเพื่อนมั้ย?” ถ้าไปคนเดียว เขาจะคุยกับลูกค้าไม่รู้เรื่อง แล้วยิ่งถ้าเขาไม่พอใจ หน้าของลูกค้า จะเป็นที่รองหมัดของเขา

“ไม่ต้องหรอก เรื่องนี้ฉันจัดการเองได้ เธอรอฉันอยู่ที่นี่นะ ห้ามไปไหนจนกว่าฉันจะมารับ เข้าใจมั้ย?”

“อื้ม.. นายรีบไปเถอะ เดี๋ยวลูกค้าจะรอนาน” ฉันไม่อยากให้เขามีปัญหา หรือว่าเสียเวลาเพราะฉัน

“โอเค อย่าลมที่ฉันบอกล่ะ”

“อื้ม.. รู้แล้วน่า ไปๆรีบไป” ฉันดันหลังให้เขาเดินออกมาจากห้อง ส่วนตัวเองก็เดินตามออกมา มุ่งหน้าไปศูนย์อาหารของบริษัท สุดท้ายฉันก็หนีไม่พ้นของอาหารบริษัท

 

“อ้าว ซอนมุล ทำไมมากินข้าคนเดียวล่ะ” พี่ชานยอลที่เดินถือถาดอาหารมานั่งลงต่อหน้าฉัน “เซฮุนไม่ได้มาด้วยเหรอ?”

“อ้อ! พอดีเซฮุนมีนัดกับลูกค้าน่ะค่ะก็เลยรีบออกไป” ฉันยิ้มให้พี่ชานยอลแบบเป็นมิตร

“วันนี้มีนัดด้วยเหรอ ทำไมพี่ไม่เห็นรู้เรื่องเลย ปกติเวลาจะนัดอะไรกับลูกค้าต้องผ่านพี่ หนิ” นั่นน่ะสิ ฉันก็ลืมคิดไปเลย

“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ เห็นว่ามีลูกค้าโทรมาแล้วก็คุยกันนานด้วย สงสัยจะเป็นเรื่องด่วนมั้งคะ” ฉันคิดในแง่ดีไว้ก่อน เพราะยังไงฉันก็ต้องเชื่อเซฮุนอันดับแรกอยู่แล้ว

“อ่า งั้นเดี๋ยวพี่จะลองเช็คกับเซฮุนดู กินข้าวกันเถอะครับ ^ ^

“ค่ะ ^ ^” ฉันนั่งกินข้าวกับพี่ชานยอล พี่เขาก็ชวนฉันคุยเรื่องนั้นเรื่องนู้นเรื่องนี้ไปเรื่อย เวลาอยู่กับพี่เขาแล้ว ฉันรู้สึกว่าตัวเองไม่เครียดอะไรเลย

 

 

Sehun Part

 

วันนี้ผมไม่ได้ออกมาหาลูกค้าอย่างที่บอกกับซอนมุล แต่ผมออกมาหาเยริ เพราะเธอบอกกับผมว่ามีเรื่องด่วน ผมก็เลยต้องโกหกซอนมุลแล้วปฏิเสธการไปกินข้าวกับเธอเพื่อที่จะออกมาหาเยริ ผมดูเลวมากใช่มั้ย

“พี่เซฮุนคะ” เธอตะโกนเรียกผมทันทีที่ผมมาถึง “ทางนี้ค่ะ” ผมรีบเดินเข้าไปหาเธอ

“มีอะไรด่วนรีบเล่ามาสิ พี่ไม่มีเวลาว่างมากขนาดนั้นนะ” ผมเองก็ต้องรีบกลับไปทำงาน เพราะวันนี้ผมเห็นความผิดปกติของเอกสารที่บริษัท ก็เลยอยากจะกลับไปเคลียร์

“แหม่ พึ่งมาถึงเองนะคะ จะรีบอะไรขนาดนั้น” เธอเข้ามาคลอเคลียกับแขนผม ตอนแรกคิดว่าจะสะบัดออก แต่คนรอบข้างกำลังสนใจเราสองคนอยู่ ผมก็เลยปล่อยให้เธอทำไป “กว่าพี่จะมีเวลาออกมาหาเยริได้ก็ใช่ว่าจะมีตลอด พี่เล่นติดอยู่กับยัยเฉิ่ม อุ้ย! ไม่สิ ต้องบอกว่ายัยเฉิ่มนั่นเล่นทำตัวติดพี่ตลอดเวลา เยริก็ไม่มีโอกาสได้เข้าใกล้พี่เซฮุนเลย”

“มีอะไรก็รีบว่ามา พี่ต้องรีบกลับไปทำงานนะ”

“พี่จะกลับไปทำงานจริงๆเหรอ ไม่ใช่ว่าจะกลับไปหายัยผู้หญิงคนนั้นนะ” ถ้าผมจะกลับไปหาซอนมุลจริงๆอย่างที่เธอบอกผมก็ไม่ผิดใช่มั้ย เพราะยังไงซอนมุลก็เป็นแฟนผม

“รีบพูดมา” ผมพูดเสียงเรียบ นิ่ง ทำให้เธอกลัว แล้วก็ปล่อยแขนผมให้เป็นอิสระ

“มีคนมาขู่ว่าจะเอาน้ำกรดมาสาดเยริ เยริคิดว่าต้องเป็นยัยเฉิ่มแฟนพี่แน่ๆ” เป็นไปไม่ได้ เพราะซฮนมุลยังไม่รู้เรื่องนี้ เอ๊ะ! หรือว่าเธอรู้แล้ว แต่เป็นไปไม่ได้หรอก ซอนมุลไม่ทำร้ายใครด้วยวิธีสกปรก “พี่เซฮุนต้องช่วยเยรินะคะ เยริกลัว” แล้วเธอก็เข้ามาคลอเคลียกับแขนผมอีกรอบ

จริงๆแล้ว ผมเองก็ตั้งใจที่จะมาบอกเยริว่าเลิกยุ่งต่อกันเถอะ ผมกลัวว่าถ้าซอนมุลรู้เรื่องเมื่อไหร่ต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่ๆ แต่ผมก็ไม่รู้ว่าจะพูดกับเยริยังไง กลัวว่าเธอจะคิดว่าซอนมุลเป็นคนสั่ง แต่ในความรู้สึกผมก็คือ ผมกลัวว่าซอนมุลจะเสียใจถ้ารู้เรื่องว่าผมกำลังสวมเขาให้เธอ

“พี่ขอดูข้อความหน่อยได้มั้ย?” ตอนแรกเยริบอกกับผมว่ามีคนส่งข้อความมาขู่เธอทุกๆวัน ผมก็เลยอยากจะดูว่าใช่เบอร์ของซอนมุลหรือเปล่า

“เอ่อ.... คือเยริลบออกไปหมดแล้วค่ะ คือเยริกลัวก็เลยลบข้อความพวกนั้นทิ้ไป (จริงๆข้อความพวกนั้นไม่มีหรอก ก็แค่ล่อให้พี่เซฮุนออกมาหาก็แค่นั้น)”

“งั้นเหรอ? งั้นคราวหลังอยากรู้ว่าใครเป็นคนส่งมา”

“ค่ะ คราวหน้าถ้าส่งมาอีกเยริจะส่งให้พี่เซฮุนดูนะคะ แต่วันนี้พี่เซฮุนอยู่กับเยริก่อนได้มั้ย เยริกลัว กลัวว่าจะมีคนมาทำอะไรเยริ เยริกลัว” เธอเริ่มเกาะตัวผมแน่นขึ้น ผมชักจะเริ่มรำคาญเธอแล้วล่ะ ผมรู้สึกเหมือนว่าเธอจะไม่ยอมปล่อยผมง่ายๆ

“พี่ต้องกลับไปทำงาน ให้อยู่กับเยริไม่ได้หรอกนะ”

“นี่พี่ไม่ห่วงเยริเลยใช่มั้ย ฮึก เยริเสียใจ” เธอพูดพร้อมกับน้ำตาที่คลอเบ้าอยู่

“เปล่า แต่พี่มีงานต้องทำจริงๆ งั้นเอางี้มั้ย เยริก็โทรหาเพื่อสิ ให้เพื่อนมาอยู่เป็นเพื่อน เพราะวันนี้พี่อยู่เป็นเพื่อนเยริไม่ได้จริงๆ เข้าใจพี่นะ”

“ก็ได้ค่ะ แต่วันหลังพี่เซฮุนต้องมาอยู่กับเยรินะคะ”

“ได้ แต่วันนี้พี่มีงานต้องทำจริงๆ พี่ไปก่อนนะ” ผมที่เตรียมจะลุกขึ้นแต่ถูกเยริดึงแขนไว้

“เดี๋ยวค่ะพี่เซฮุน” เธอจับมือผมไว้แล้วเขย่งหอมแก้มผม ส่วนผมเองก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไร ได้ต่ยิ้มให้เธอไป “อย่าลืมที่สัญญาไว้นะคะ ว่าจะมาอยู่เป็นเพื่อนเยริ”

“พี่ไม่ลืมแน่นอน พี่ไปก่อนนะ” ผมรีบปลีกตัวออกมาทันที นี่ขนาดผมคิดว่าจะออกมาแป๊ปเดียว แต่ก็ยังเล่นไปเป็นช่วงโมง ป่านนี้ซอนมุลคงจะรอผมแย่แล้ว

 

End Sehun Part

 

 

พี่ชานยอลนั่งอยู่เป็นเพื่อนฉันขณะที่ฉันรอเซฮุนที่หน้าบริษัท พี่เขาก็ดีนะ มาอยู่เป็นเพื่อนฉัน แถมยังเลี้ยงกาแฟฉันอีก ใจดีสุดๆ ถ้าใครได้เป็นแฟนนี่คงจะโชคดีมากๆ

ฉันมองเห็นรถเซฮุนที่เลี้ยงเข้ามาในบริษัทก็รีบลุกขึ้นทันที

“พี่ชานยอลคะ เซฮุนมาแล้ว ขอบคุณที่มารอเป็นเพื่อนฉันนะคะ” ฉันโค้งให้พี่ชานยอล แล้วก็ส่งรอยยิ้มไปให้

“สำหรับซอนมุลพี่พร้อมจะอยู่เป็นเพื่อนเสมอครับ ^ ^

“คะ?” คำพูดของพี่เขาทำให้ฉันงง ฉันก็เลยทำหน้าสงสัยออกไป

“พี่หมายถึงว่า ถ้าซอนมุลมีอะไรก็บอกพี่ได้ พี่พร้อมจะช่วย พร้อมจะอยู่เป็นเพื่อนเสมอ”

“อ๋อ ขอบคุณอีกครั้งนะคะ ^ ^” ฉันหันไปหาเซฮุนที่เดินเข้ามาร่วม

“สองคนคุยอะไรกัน ขอคุยด้วยได้มั้ย?” เซฮุนเดินมากอดคอฉันเหมือแสดงการเป็นเจ้าของ หึงฉันกับพี่ชานยอลหรือไง

“อ๋อ พอดีฉันขอบคุณพี่ชานยอลน่ะที่มาอยู่รอนายเป็นเพื่อนฉัน”

“ใช่ แล้วนี่ลูกค้าว่ายังไงบ้าง ไปคุยกับลูกค้าเรื่องอะไรล่ะ ทำไมพี่ไม่เห็นรู้เรื่องที่ลุกค้านัดออกไปเลย” พี่ชานยอลเริ่มยิงคำถามใส่เซฮุน สงสัยพี่เขาเองก็คงอยากจะรู้เหมือนกัน

“อ๋อ พอดีลูกค้าอยากจะคุยแล้วก็ติดต่อกับผมโดยตรงอะพี่ผมก็เลยให้เบอร์ส่วนตัวไป ขอโทษด้วยที่ผมไม่ได้บอกก่อน”

“คราวหน้าแกต้องบอกให้พี่รู้ด้วยนะ ไปคนเดียวแบบนี้เราไม่รู้ว่าลุกค้าต้องการยังไงกันแน่”

“ครับ คราวหลังผมจะบอกแล้วกันนะ แต่ตอนนี้ผมขอพาแฟนผมกลับก่อนนะครับ” ทำตัวเหมือนหวงฉันกับพี่ชานยอลเลย กอดไหล่ฉันซะแน่น แต่ฉันก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป

“อ่า ขับรถกลับดีๆล่ะ”

“กลับก่อนนะคะพี่ชานยอล แล้วเจอกันค่ะ ^ ^” ฉันโบกมือบ๊ายบายพี่ชานยอลแล้วเดินไปขึ้นรถเซฮุน ที่จอดอยู่ไม่ไกล

 

 

“ฉันไม่ชอบที่เธอดูสนิทกับพี่ชานยอลเลย” อยู่ๆเซฮุนก็พูดขึ้น

“อ้าวทำไม พี่เขาก็เป็นคนดี แถมสอนงานให้ฉันด้วยนะ”

“ฉันคิดว่าพี่เขาจะคิดอะไรกับเธอ” ฉันว่าแล้วว่าเขาต้องหวงฉันกับพี่ชานยอล ก็เล่นแสดงออกชัดเจนขนาดนั้น ใครจะดูไม่ออก แต่รู้สึกดีนะ



ฝากติดตามเพจใน Face Book ด้วยนะคะ

https://www.facebook.com/Sehunxyoufanfic123/



มาอัพให้แล้วนะคะ เม้น+โหวตเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

127 ความคิดเห็น

  1. #33 หมา'โก๊ะ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 03:42
    ทำไมเรารู้สึกแปลกๆกับเยริ555คือน้องมายุ่งกับฮุน และฮุนก็รู้อยู่ว่าอะไรคืออะไรแต่ก็ยังไปหา้เยริ ไม่รุ้ฮุนหรือเยริน่าโดนตบกว่ากัน555 ชานยอลกับซอนมุลให้อารมณ์พระรองแสนดีกับนางเอกเจ้านำ้ตามากกก
    #33
    0
  2. #18 Chuntao (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 08:59
    ก่อนจะตบเยริ ขอตบอิเน่ก่อนได้มั้ย ทำไมทำแบบนี้ โกหกทำไม ถ้านางเอกรู้จะทำไง ทำไมไม่คิดดีๆ ถ้าเกิดเธอบอกเลิกจะบอกว่าไง ขอโทษหรอ ระวังมันจะสายน่ะเซฮุน !!!! #อินจัด
    #18
    0
  3. #17 nannapatmqntree (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2558 / 15:34
    มาอัพเพิ่มนะค่ะ สนุกๆ
    #17
    0
  4. #16 cake (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2558 / 10:47
    ไม่ชอบเยริ
    #16
    0
  5. #15 หมากระเป๋า (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 23:32
    ขอตบเยริได้ไหม55555
    #15
    0