Do Not Love Me ไม่รักก็ปล่อยฉันไป

ตอนที่ 26 : Ep.26

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 712
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    16 ก.พ. 59

Ep.26





หลังจากจบงานแต่งงาน ฉันกับเซฮุนเราก็มาฮันนิมูนกันทันที เพราะอะไรน่ะเหรอ เหตุผล 108 น่ะ พ่อกับแม่ของเขาคะยั้นคะยอให้รีบมาฮันนิมูลเพราะอยากอุ้มหลานเร็วๆ ฉันนี่ถึงกับพูดไม่ออก ก็คนมันอายหนิเนอะ แต่ก็อย่างว่าแหละคนแก่ ก็คงจะอยากอุ้มหลาน เป็นเรื่องธรรมดา แต่เรื่องนี้มันก็แล้วแต่โชคชะตาแล้วกันว่าเขาจะอยากมาเกิดกับฉันหรือเปล่า



“ซอนมุล เธอมาดูรูปเธอวันแต่งงานสิ สวยมากเลยเนอะ” เซฮุนเอามือจิ้มรูปฉันในอัลบั้มรูปที่เขาถือติดกระเป๋ามาด้วย

“แน่นอนสิ ฉันสวยเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ^ ^”

“มั่นใจจังเลยนะครับ?” เซฮุนดึงแก้มฉันด้วยความหมั่นเขี้ยวทันทีที่ฉันนั่งลงบนโซฟาข้างๆเขา

“หรือนายจะเถียง?” ถ้ากล้าเถียงล่ะคอยดู

“ไม่กล้าเถียงหรอกคร้าบบบ เมียผมเนี่ยสวยที่สุดล่ะสำหรับผม ^ ^” น่ารักที่สุด ฮ่าๆๆๆๆ หรือฉันเข้าข้างตัวเองมากเกินไป





“เซฮุน บ้านหลังนี้ทำไมมีรูปพี่ชานยอลล่ะ” ฉันหันไปเห็นรูปที่อยู่บนฝาผนัง เป็นรูปพี่ชานยอลถ่ายคู่กับใครซักคนที่ฉันไม่รู้ว่าใคร

“อ่อ นี่เป็นบ้านของพ่อพี่ชานยอลน่ะ แต่ตอนนี้เป็นบ้านของพ่อฉันล่ะ” เซฮุนมองดูรูปแล้วก็ยิ้ม “ตอนนั้นครอบครัวของพี่ชานยอลมีปัญหาเรื่องเงินก็เลยจะขายบ้าน พ่อฉันเสียดายก็เลยซื้อไว้น่ะ แต่ยังไงบ้านหลังนี้ก็เป็นของพี่ชานยอลอยู่ดี” อ่า.. พ่อเซฮุนนี่ใจดีจัง ถ้าฉันเดาไม่ผิดนะ พ่อของเซฮุนก็คงจะรักพี่ชานยอลเหมือนลูกคนหนึ่งอะแหละ

“แสดงว่าบ้านหลังนี้ก็ยังเป็นของพี่ชานยอล ถึงว่าทำไมถึงไม่เอารูปออก แต่ก็ดีเนอะ ^ ^”

“ดี? ยังไง?” เซฮุนทำหน้าสงสัย

“ก็พี่ชานยอลเขาจะได้เก็บไว้ดูไง ดูท่าแล้วบ้านหลังนี้คงจะมีแต่ความทรงจำของพี่เขาล้วนๆเลยนะ ดูสิ มีแต่รูปพี่เขาเต็มไปหมด” ฉันลุกแล้วเดินดูรอบๆบ้าน



ฉันกับเซฮุนเลือกที่จะมาพักผ่อนต่างจังหวัดดีกว่าที่จะไปต่างประเทศ จริงๆบรรยากาศภายในประเทศเรามันก็ดียุแล้ว แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมเซฮุนถึงเลือกมาที่นี่



“ที่นี่ไม่เห็นมีอะไรเลย ทำไมนายถึงอยากมาพักผ่อนที่นี่ล่ะ?” เราสองคนเดินจับมือกันริมถนน เดินเล่นชมนกชมไม้ไปเรื่อยๆ บรรยากาศตอนเย็นๆนี่มันเป็นอะไรที่ดีมากๆ

“ก็ปูซานมันเป็นบ้านเกิดที่แท้จริงของฉัน ฉันเกิดที่นี่ก่อนที่จะย้ายไปอยู่ที่โซล ฉันก็เลยอยากลองกลับมาใช้ชีวิตแบบตอนเด็กๆอีกครั้ง”

“อ่า ^ ^ ฉันก็นึกว่านายเกิดที่โซลซะอีก งั้นก็แสดงว่านายกับพี่ชานยอลก็โตมาด้วยกันใช่มั้ย?”

“ใช่.. แต่พอคุณลุง เอ่อ หมายถึงพ่อของพี่ชานยอลน่ะ พอท่านเสียพ่อของฉันก็เลยส่งให้พี่ชานยอลไปเรียนที่ต่างประเทศ ส่วนครอบครัวของฉันก็ย้ายไปเปิดบริษัทที่โซลจนทุกวันนี้แหละ”

“อ่า ^ ^ วันนี้ฉันรู้เรื่องของนายเพิ่มขึ้นเยอะเลย”

“เธอก็เล่าเรื่องของเธอให้ฉันฟังบ้างสิ”

“เรื่องของฉันน่ะ นายรู้หมดแล้วแหละ ^ ^ ไม่มีอะไรต้องบอกอีกแล้ว”

“เธอเอาเปรียบฉัน” เซฮุนมองค้อนสายตามาทางฉัน

“ฉันเปล่านะ ฉันไม่มีอะไรจะบอกจริงๆ สำหรับฉันนะ นายรับรู้หมดทุกอย่างล่ะ ฉันไม่เคยมีอะไรปิดบังนาย” ฉันพูดจริงๆนะ ตั้งแต่คบกันมา ฉันไม่มีอะไรปิดบังเขาเลย มีอะไรฉันก็บอกกับเขาทุกอย่าง

“แบบนี้สิน่ารัก ^ ^”



การมาฮันนิมูนกันสองคน ท่ามกลางบรรยากาศเย็นๆแบบนี้ แต่มันก็ไม่ได้มีความรู้สึกว่าฉันจะหนาวเลยซักนิด มืออุ่นๆของเซฮุนยังกุมมือ
ฉันไว้ตลอดทาง


“หนาวมั้ย?” เสียงทุ้มเอ่ยถามฉันแล้วเอามือลูบผมฉันเบาๆ

“ไม่หนาวเลย” ^ ^ ฉันเปล่าเสียงสั่นนะ จริงๆมันก็ไม่ได้หนาวอะไรมากมายหรอก หรือเป็นเพราะฉันอยู่กับเซฮุน ฉันก็เลยรู้สึกว่ามันไม่หนาว

“ไม่หนาวแต่เสียงสั่นเชียวนะ” เซฮุนหัวเราะล่อฉัน

“ก็มันไม่หนาวจริงๆนะ” ฉันยู่ปากใส่เขา

“ครับๆ ไม่หนาวก็ไม่หนาว” เซฮุนเปลี่ยนจากกุมมือ มาเป็นโอบไหล่ฉันแทน “อุ่นขึ้นมั้ย?”

“อื้ม ^ ^” ฉันสอดมือเข้าไปกอดเอวของเซฮุนไว้แล้วเดินไปพร้อมกัน บางทีมันก็อุ่นขึ้นเนอะเลยนะ




“ซอลมุลอ่า…” ตอนนี้ฉันกับเซฮุนกลับเข้ามาที่บ้านแล้ว

“ว่าไงคะ?”

“เธออยากมีลูกกี่คน?” หืม? ทำไมอยู่ๆถึงมาถามล่ะ ตั้งแต่แต่งงานกันมาสามวันเขาก็เพิ่งจะเห็นเขาถามเรื่องนี้

“ฉันอยากมีสองคน ชายหนึ่ง หญิงหนึ่งกำลังน่ารักเลย ^ ^”

“งั้นเหรอ ฉันว่าน้อยไป ซักห้าคนมั้ย? ^ ^” บ้าล่ะ ห้าคน ให้ตายเถอะ แค่สองคนฉันก็ว่าเยอะแล้วนะ

“เยอะไป -3- สองคนพอ” ให้คลอดห้าคนฉันว่าฉันคงไม่ไหวอะ

“งั้น แล้วแต่คนคลอดเลยเนอะ คนทำพร้อมเสมอ ^ ^” พูดบ้าอะไรของเขาเนี่ย “วันนี้พร้อมมั้ย?”

“พร้อมอะไร พูดดีๆนะ” อยู่ๆมาพูดแบบนี้ฉันก็เขินสิ

“ก็พร้อมผลิตเจ้าตัวเล็กไง ^ ^ ตอนนี้บ้านเงียบมากเลยนะ มีเจ้าตัวเล็กมาวิ่งเล่นซักคนสองคนก็คงจะดี” เหตุผล 108 “ว่าไงครับ? พร้อมหรือยัง พ่อกับแม่อยากอุ้มหลานแล้ว”

“ไม่ต้องดึงพ่อกับแม่มาเกี่ยวเลยนะ -3-“

“ง่ะ.. ก็ฉันอยากมีลูกนี่นา เธอก็ไม่ยอมมีให้ซักที ฉันใจจะขาดแล้วเนี่ย”




‘เอาไงดีฉัน’




เล่นมาอ้อนซะจนฉันทำตัวไม่ถูกเลย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

127 ความคิดเห็น

  1. #126 หมา'โก๊ะ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 06:58
    อร๊ายยย มีความเกลียดน้องงุน55555 รีบๆมีน้องน้าา จะรอดูหน้าลูกๆ คิคิ
    #126
    0
  2. #119 liana (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:09
    ยอมเลย555 ถ้ามีลูกก็ดีนะ ครอบครัวคงสุขสันต์น่าดู
    #119
    0
  3. #118 nannapatmqntree (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 05:47
    มาต่อเร็วๆนะค่ะ><
    #118
    0
  4. #117 Aun_ss (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 02:44
    ยอมไปเลย! 55555
    #117
    0