Do Not Love Me ไม่รักก็ปล่อยฉันไป

ตอนที่ 12 : Ep.12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,312
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    18 พ.ย. 58

Ep.12

 

 

 

“บอกฉันมาตามความจริงเถอะเซฮุน อย่าโกหกฉันอีกเลย” ฉันพยายามจับหน้าเซฮุนไว้ เพื่อห้เขามองหน้าฉัน แต่เซฮุนเขาไมองหน้าฉันแถมยังหลบสายตาฉันอีก “นายกำลังทำผิดต่อฉันอยู่ใช่มั้ย”

ฉันพยายามที่จะสงบสติอารมณ์ให้ได้มากที่สุด พยายามใช้เหตุผล เราสองคนจะได้ไม่ทะเลาะกัน แต่เหมือนอีกคนจะไม่กล้าพูดมันออกมา

“เซฮุนอย่าเงียบได้มั้ยฉันขอร้อง” หยดน้ำสีใสไหลออกมาจากตาฉันแล้วโดนหลังมือของเซฮุน เขาเงยหน้าขึ้นมามองหน้าฉันแล้วน้ำตาก็คลอเบ้า

“ซอนมุนอ่า... ถ้าฉันพูดอะไรออกไปเธอสัญญาได้มั้ยว่าจะไม่โกรธฉัน สัญญาได้มั้ยว่าจะไปหนีไปจากฉัน” เซฮุนกุมมือฉันแน่นเหมือนว่าฉันจะหายไปจากชีวิตเขาจริงๆ

“พูดมาก่อนแล้วฉันจะบอก เพราว่าฉันยังไม่อยากจะสัญญาตอนนี้ ถ้าสิ่งที่นายทำมันเกินที่ฉันจะรับไหว ฉันอาจจะไปจากนายเลยจริงๆก็ได้”

“ฉันกลัวเหลือเกินว่าเธอจะทิ้งฉันไป”

“ถ้านายกลัวก็แสดงว่าความผิดของนายมันต้องเยอะมากใช่มั้ย?” ฉันปล่อยให้น้ำตามันไหลลงมาเรื่องๆ ถึงฉันห้ามมันไว้ มันก็คงจะห้ามไม่อยู่

“ฉันไม่รู้... แต่ฉันทำผิดไปฉันก็อยากขอโอกาส” เซฮุนจับมือฉันไปกุมไว้

“อืม... ถ้าฉันให้ได้ก็จะให้ แต่นายเล่าความจริงมาก่อนไหม”

“คือฉัน... ฉันแอบคุยกับน้องเขามานานแล้วล่ะ ฉันไม่ได้จีบให้เพื่อนตามที่บอกเธอไว้ตั้งแต่แรก ฉันเป็นคนคุยน้องเขาเอง” นี่เขาหลอกฉันมาเป็นปีๆเลยเหรอ “แต่พอตอนที่ฉันจะเลิกคุยกับน้องเขา เขาก็ขู่ฉันว่าจะเอาเรื่องที่ฉันคุยกับน้องเขามาบอกเธอ ฉันก็กลัวว่าเธอจะรู้ก็เลยยอมทำตามคำสั่งของเยริทุกครั้งที่เขาโทรมา ฉันรู้ว่าฉันผิด แต่ฉันไม่มีทางเลือก ฉันไม่อยากให้เธอมารู้เรื่องอะไรแบบนี้ก็เลยทำแบบนั้น ซอนมุล ฉันขอโทษนะ เธอให้โอกาสฉันได้มั้ย ให้โอกาสให้คนเลวๆบบฉันได้ปรับตัว”

 

ฉันถึงกับพูดไม่ออก ระยะเวลาที่เขาหลอกฉันมันยาวนานเกินไป เวลาปีกว่าๆที่ผ่านมา ฉันเหมือนคนโง่ที่ใช้แฟนร่วมกับคนอื่น  ฉันดูโง่มากใช่มั้ยในสายตาของคนอื่น เขาถึงปิดบังเรื่องทุกอย่างกับฉันได้นานขนาดนี้

 

“เธออย่าเงียบสิ ฉันขอโทษ ฉันขอโทษจริงๆ” เซฮุนเขยื่อฉันแล้วยกมือฉันขึ้นแนบหน้า พร้อมกับน้ำตาของเขาที่ไหลลงมา ซึ่งไม่ต่างอะไรกับฉันเลย

ตอนนี้เราสองคนต่างคนก็ต่างร้องไห้ ฉันพูดไม่ออกจริงๆ

 

“ขอโอกาสให้ฉันอีกซักครั้งได้มั้ยซอนมุล” น้ำตาของเซฮุนยังไหลลงมาเรื่อยๆ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นน้ำตาของผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงหน้าฉัน

“เซฮุน........” ฉันใช้มือของตัวเองเช็ดน้ำตาบนใบหน้าให้เซฮุน “ฉันรักนายนะ....นายไม่คิดว่าระยะเวลาที่นายหลอกฉันมันนานเกินไปเหรอ เห็นฉันโง่ขนาดนั้นเลยเหรอ หืม?”

“ฉันขอโทษ ฉันขอโทษ....” เซฮุนพร่ำพูดแต่คำว่าขอโทษจนฉันไม่รู้จะทำยังไง

“เซฮุน..... นายฟังฉันนะ” ฉันจับหน้าเขาให้สบตากับฉันแล้วเช็ดน้ำตาออกจากหน้าเขาเบาๆ “ถึงแม้ว่าฉันจะเสียความรู้สึกกับสิ่งที่นายทำไปเยอะมาก แต่นี่มันก็เป็นความผิดครั้งแรกของนาย ฉันจะให้อภัยนาย....”

“เธอพูดจริงๆนะซอนมุล” เขาจับมือฉันแน่น และต้องการคำยืนยันจากฉัน

“อืม.... แต่ความรู้สึกฉันที่เสียไปมันก็เอากลับคืนมายาก ฉันยังยืนยันคำเดิมว่าฉันรักนาย แต่หลังจากนี้ไปถ้านายยังทำอะไรแบบนี้ฉันอาจจะไปจากนายโดยที่นายไม่รู้ตัวก็ได้ เพราะฉะนั้น ถ้านายไม่อยากเสียฉันไป ดูแลความรักของเราให้ดีๆ”

ฉันพูดจบเซฮุนดึงฉันเข้าไปกอดแน่นมาก แต่ที่ฉันให้โอกาสเขาอีกครั้งเพราะฉันเองก็ยังรักเขา และฉันก็อยากจะรู้ว่าเขาจะทำได้ตามที่พูดกับฉันจริงหรือเปล่า การให้โอกาสมันเป็นเรื่องที่ดีใช่มั้ย

“ฉันจะดูแลรักของเราให้ดีที่สุด ฉันจะทำให้เธอลืมเรื่องนี้ แล้วเรามาเริ่มต้นกันใหม่นะซฮนมุล”

“ฉันขอแค่นายอย่าทำให้ฉันเสียน้ำตาอีกก็พอ ถ้ามีครั้งต่อไป จะไม่มีคำว่าโอกาส แต่ฉันจะค่อยๆหายจากชีวิตนาย”

“ฉันไม่ยอมเสียเธอไปแน่ ฉันจะรักและดูแลเธอ ฉันจะชดเชยในสิ่งที่ฉันไม่เคยได้ทำ ฉันจะทำให้เธอมีความสุข ฉันสัญญา”

“จำคำพูดของนายไว้ให้ดีล่ะ ^ ^”ฉันยิ้มแล้วลูบหน้าเขาเบาๆ “ว้า... ที่สารภาพความผิดของนายนี่สวยมากเลยเนอะ” ฉันมองออกไปทางไหนก็เจอแต่ดอกไม้สีเหลืองปกคลุมไปทั่วทุกพื้นที่ในละแวกนี้ มันสวยมากจริงๆ

หลายคนอาจจะคิดนะว่าฉันโง่ ที่จะเลือกเดินกลับไปจุดเดิมๆ ทั้งที่จุดๆนั้นมันทำให้เราเจ็บ แต่สำหรับคนที่รัก เราก็พร้อมที่จะให้อภัยถ้าเขาสำนึกผิดได้จริงๆ

“ขอบคุณนะ” เซฮุนยืนขึ้น แล้วดึมือฉันให้ลุกตาม

“เรื่อง?” ฉันทำหน้างง ก็อยู่ๆเขาก็มาบอกขอบคุณฉัน

“ทุกเรื่อง ขอบคุณที่เธออยู่กับฉัน ขอบคุณที่ให้โอกาสฉัน ขอบคุณที่ทำให้ฉันรักเธอได้จริงๆ ขอบคุณที่เป็นคนเตือนสติฉัน ขอบคุณที่เธอคอยอยู่ข้างๆ คอยให้กำลังใจในวันที่ฉันไม่เหลือใคร ขอบคุณ.....”

“พอได้แล้วเซฮุน” ฉันเอามือปิดปากเขาทันที “ไต้องขอบคุณฉันแล้ว ทุกๆอย่างที่ฉันทำไปก็เพราะแค่คำสั้นๆคำหนึ่งที่ทำให้ฉันยอมให้อภัยนาย นั่นก็คือคำว่ารัก แค่นายรักฉัน แค่นี้ฉันก็พอใจแล้ว”

 

 

 

“ซอนมุล ถ้าเราแต่งงานกันมาอยู่ที่นี่ด้วยกันมั้ย?” เซฮุนจับมือฉันล้วมาฉันเดินกลางทุ่งดอกไม้สีเหลืองไปเรื่อยๆ

“ก่อนจะพูดเรื่องนี้ ทำให้ฉันเชื่อใจนายได้อีกครั้งก่อนเหอะ” ฉันผลักตัวเขาเบาๆเป็นการแกล้ง

“อะโด่ววว ฉันทำได้แน่นอน เธอคอยดูนะ ต่อไปนี้จะไม่ไปคุยกับใครอีกแล้ว เข็ดแล้ว”

“ฮึๆ ก็ควรจะเข็ดตั้งนานแล้วนะ แล้วตอนนี้ นายจะทำยังไงต่อ”

“ในเมื่อเธอรู้ความจริงแล้วฉันก็เห็นต้องไปสนใจเลยว่าเขาจะเอาเรื่องนี้มาบอกเธอหรือเปล่า ฉันจะไม่สนใจอีกแล้ว” เซฮุนดึงฉันเข้าไปใกล้ เขาก้มลงมามองฉันทำให้ตอนนี้หน้าเราห่างกันไม่ถึงคืบ

“ตอนนี้ ฉันสนใจแค่คนที่ยืนอยู่ตรงนี้กับฉันก็พอแล้วเนอะ” เอาเข้าไป พอฉันบอกให้อภัยหน่อยนี่ก็เล่นหยอดคำหวานมาให้ฉันเลยนะ ไอ้หน้าฉันนี่ก็ร้อนผ่าวขึ้นมา เฮ้อ.. เขินอีกตามเคย

“อย่ามาปากหวาน....” ฉันพยายามดิ้นให้หลุดออกจากการจับกุมตัวของฉันแต่ฉํนก็ทำไม่สำเร็จ

“จะไปไหนล่ะ หืม?” เซฮุนก้มหน้าเข้ามาใกล้จนฉันต้องหลับตาปี๋ “ทำไมไม่ตอบฉันล่ะ” เซฮุนก้มเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ทำให้ลมหายใจอุ่นๆของเขารินรดอยู่ที่ใบหน้าของฉัน

“นายถอยออกไปก่อนได้มั้ย ฉันหายใจไม่ออก” พอฉันพูดแบบนี้เซฮุนก็รีบถอยห่างจากฉันทันที ต้องเล่นแบบนี้เขาถึงจะยอมปล่อย

“เป็นอะไรหรือเปล่า” เซฮุนถามฉันด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง

“เปล่า แค่ฉันไม่อยากอยู่ใกล้นาย” พดจบฉันก็รีบวิ่งหนีเซฮุนทันที เซฮุนวิ่งตามฉันอย่างงบ้าคลั่ง

“แน่จริงก็จับฉันให้ได้สิ แบร่......” ฉันวิงหนีเซฮุนสุดฤทธิ์ ถ้าเขาจับตัวฉันได้ มีหวังว่าฉันจะต้องโดนเขาจูบแน่ๆ

“เดี๋ยวเถอะ.. ฉันจับเธอได้แน่”

 

วันนี้ถึงฉันจะเสียความรู้สึกกับสิ่งที่เขาทำไปบ้าง แต่อย่างน้อย ครั้งนี้ก็เป็นครั้งแรกที่เขาพาฉันออกมาเที่ยวข้างนอกตั้งแต่ที่เราคบกันมาตลอดหลายปี เขาอาจจะไม่ได้ดีเลิศเลอเพอเฟคทุกอย่าง แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงยังเลือกที่จะยังรักเขา มีใครเข้าใจนิยามคำว่ารักมั้ย?







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

127 ความคิดเห็น

  1. #57 หมา'โก๊ะ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2558 / 15:10
    เจ๋งอ่ะ นางเอกเรืืองนี้เจ๋งมากจริงๆ ทำให่เซฮุนยอมกำราบจนได้ ทำดีมากๆเลย คราวหลังถ้าเซฮุนไม่รักษาสัญญาอีกก็ใช้ไม้แข็งเลยย ไรท์สู้ๆ สนุกมากๆค่ะ : )
    #57
    0
  2. #45 Aun_ss (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2558 / 00:09
    ซอนมุลยอมให้อภัย เย้ๆ เห้อ~ลุ้นแทบแย่ 5555
    #45
    0
  3. #44 เมียเซฮุน ฮุนนี่ที่ร้าก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2558 / 20:06
    ต่อค้ะไรท์เป็นกำลังใจให้นะค้ะ
    #44
    0