พายุรักนายหัวร้าย ซีรีส์ชุด นายหัวที่รัก ลำดับที่ 2

ตอนที่ 2 : 1.1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,977
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 169 ครั้ง
    4 มี.ค. 62


พายุรักนายหัวร้าย
ซีรีส์ชุด นายหัวที่รัก ลำดับที่ 2 
ติดตามได้ที่หน้าเพจเฟซบุ๊คชื่อ 
พรรณารา/ชบาบรรณ/ศิลาวารี/say-u 

 ลงให้อ่านก่อนนะคะ จะมาแบบวันเว้นวัน 

อาจจะมีคำผิดบ้างเพราะเป็นต้นฉบับออริจินอล 

เนื้อเรื่องแบบฟินๆ ไม่เน้นสาระอะไรมาก ตามจินตนาการคนเขียนค่ะ อ่านเพลินๆ นะคะ 

ตอนที่ 1

 

                “นายหัวชนแก้วครับ”

ขจรยกแก้วเหล้าขาวขึ้นชนกับเจ้านายของตัวเองที่ร้านเหล้าในตัวเมือง เป็นร้านแบบคล้ายร้านกินดื่มแบบโอเพ่นมีดนตรีสดที่ไม่ใช่วงดังเล่นอยู่ รอบๆ ก็จะเป็นร้านแบบนี้สี่ห้าร้านแล้วก็มีร้านอาหารตามสั่งอยู่หลายร้าน

                “ชนๆ โว้ย คืนนี้ไม่เมาไม่เลิก” เดวิดหยิบแก้วเหล้าขึ้นมาชนกับลูกน้องแล้วก็ยกขึ้นดื่มแต่เขาไม่ได้ดื่มรวดเดียวเหมือนกับขจร ส่วนชัชที่นั่งอยู่ข้างๆ กันก็ได้แต่ยิ้มๆ เดวิด วางแก้วเหล้าลงกับโต๊ะ แล้วหยิบเอาถั่วเข้าใส่ปากเคี้ยวและยิ้มมุมปากนิดๆ 

                “เอาเหล้าดองไหมนายหัวเดี๋ยวผมไปสั่งตรงซุ้มนั้นมาให้ครับนาย” ขจรที่วางแก้วเหล้าเปล่าลงกับโต๊ะหันมาถามเจ้านายเพราะคิดว่าเจ้านายจะอยากดื่มยาดองเพราะมองไปทางนั้นบ่อยๆ แต่ขจรคิดผิดเพราะมันคนละจุดหมายกัน เดวิดเบือนสายตาหันมามองลูกน้องของตัวเองพร้อมกับกลั้วหัวเราะเบาๆ

                “เอาสิวะ เอาพญาเสือโคร่ง กับม้ากระทืบโรงแล้วกัน แล้วนายล่ะชัชเอาอะไร” เดวิดบอกกับขจรไปแล้วก็หันมาเลิกคิ้วถามชัชอีกทีว่าเจ้าตัวจะเอาอะไร

                “เอาเหมือนนายหัวแล้วกันครับ”

                “นายหัว กับคุณชัชเอาเหมือนกันนะครับ”

                “เออเอามาอย่างล่ะหนึ่งกั๊กแล้วกันแล้วก็ขอมะขามเปียกคลุกเกลือมาด้วยนะ แล้วแกเอาอะไรวะขจร”

                “อย่างขจรคืนนี้ขอโด่ไม่รู้ล้มกับสาวน้อยตกเตียงแล้วกันครับนาย”

                “โอ้โหโด่ไม่รู้ล้ม กับสาวน้อยตกเตียงเลยนะมึง เดี๋ยวจะคอยดูว่าโด่หรือไม่โด่หรือว่าจะถูกสาวน้อยถีบตกเตียงกันแน่” เดวิดถึงกับส่ายหน้ากับชื่อเรียกยาดองที่ลูกน้องจะสั่งจะคอยดูมันว่าจะโด่หรือจะล่วงกันแน่

                “ฮาๆ” ชัชหัวเราะท้องแข็งกับคำบอกของเจ้านาย ส่วนขจรที่หน้าแดงก่ำทำหน้าตาขึงขัง ดีว่าร้านนี้ดีลกับทางร้านยาดองอยู่แล้วไม่มีปัญหาที่จะเอาเหล้าเข้ามาดื่มที่โต๊ะได้ แล้วชัชก็เรียกพนักงานมาสั่งกับแกล้มเพิ่มคืนนี้คงอีกยาวแน่ๆ

                “คอยดูได้เลยครับ เดี๋ยวผมมานะครับ” ขจรฉีกยิ้มกว้าง ดวงตาฉ่ำเยิ้มแต่ยังไงเขาไม่ยอมให้โดนล้อแน่ๆ ก่อนจะลุกเดินตรงไปยังซุ้มยาดองทันที

                “นายหัวเชื่อมันได้เหรอครับนี่ขนาดเดินยังเอียงเลยครับ” ชัชยกแก้วเหล้าแกว่างเบาๆ ตรงหน้า อดที่จะขำขจรไม่ได้จริงๆ

                “หึหึเอาน่าปล่อยให้มันสนุกๆ ไปเดี๋ยวค่อยหิ้วกลับแล้วกัน” เดวิดส่ายศีรษะนิดๆ สายตาเขายังจ้องบางอย่างอยู่

                “ช่วงนี้นายหัวมาร้านนี้บ่อยนะครับ”

                “ก็อยากดื่ม”

                ชัชพยักหน้ารับ เขาพอจะรู้ว่าเจ้านายมาดื่มที่ร้านแบบนี้บ่อยๆ เพราะว่าอะไร นายหัวเดวิดเป็นลูกชายคนเล็กของนายหัวแดนนี่กับนายแม่ลันตา และตอนนี้ก็ดูแลสวนอินทผลัมกับเหมืองแร่  เจ้านายเขามีชื่อเต็มๆ ว่า เดวิด การ์เซีย พรตอนันต์ อายุยี่สิบเก้าปี เจ้าตัวดูหล่อเหลาแม้ว่าเจ้าตัวจะยังไม่ตัดผมและหนวดเคราให้เรียบร้อย มันยังคงรกครึ้ม เดวิดใส่เสื้อยืดสีเทาสวมทับด้วยเสื้อเชิ้ตสีเขียวขี้มาพับแขนถึงข้อศอก  ใส่กางเกงยีนสีเข้มและรองเท้าหนังสีน้ำตาลเข้ม ยิ่งทำให้เจ้านายเขาดูเท่เซอร์แบบแบดๆ หน่อย เจ้านายของเขามีผิวสีแทนเพราะออกแดดประจำซึ่งเจ้าตัวชอบมากกว่าผิวขาวๆ ถ้าให้ถอดเสื้อออกมาจะเห็นกล้ามเนื้อเป็นลอนสวย ใบหน้าหล่อเหลา ประกอบไปด้วย คิ้วเข้มเหนือดวงตาสีน้ำตาลที่ในตอนนี้มันนิ่งมากๆ  จมูกโด่ง ริมฝีปากบางแดง กรามหนาที่รกไปด้วยหนวดเครา แม้ว่าเดวิดจะดูเหมือนเรื่อยๆ แต่เขาค่อนข้างดุดันนิสัยคล้ายๆ กับพี่น้องทุกคน  และเขาเคยได้ยินเรื่องเล่าเกี่ยวกับความดุดันของนายหัวชาติชายผู้เป็นปู่และนายหัวแดนนี่ที่เป็นบิดาของนายหัวเดวิดมาบ้างพอสมควร เรียกได้ว่าลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ

“สงสัยอะไรชัช” เดวิดมองหน้าลูกน้องนิ่งๆ แล้วก็ร้องถามออกไป ไอ้นี่มันรู้มากแต่ทำเป็นนิ่งๆ ไปอย่างนั้นแหละ

“เปล่าครับนายหัว”

“ดีแล้วไม่ต้องสงสัยหรอก” เดวิดยกยิ้มมุมปากมองไปยังร้านขายยาดองเห็นขจรได้สิ่งที่ต้องการแล้วก็ถือตรงมายังที่โต๊ะโดยมีเด็กที่ร้านยาดองช่วยถือมาด้านหลัง เขาส่ายหน้านิดๆ อดที่จะขำมันไม่ได้ แทบจะเดินตัวเอียงอยู่แล้วนั่นน่ะ

“มาแล้วครับเจ้านาย คุณชัชรับรองว่าเด็ด” ขจรยิ้มแป้นวางขวดยาดองลงตรงหน้า เด็กที่ช่วยถือมาก็วางไว้พร้อมกับแก้วเป๊กสามใบ เจ้าตัวรีบจัดแจงรินให้กับเจ้านายและชัชอย่างรวดเร็ว ยื่นให้ยิ้มจนตาหยี

“ชนแก้วยาดองครับรอบนี้”

“เออชนๆ” เดวิดเลิกคิ้วขึ้นยิ้มมุมปากและยื่นแก้วมาชนยกดื่มจนหมดแล้วเช่นเดียวกับคนอื่นๆ กับแกล้มที่ชัชสั่งเพิ่มไปก็มาส่งพอดี ทั้งสามดื่มจนยาดองที่สั่งมาหมดไปแล้วตอนนี้ก็เหลือแต่เหล้าฝรั่งที่เดวิดชอบดื่มเพียวๆ มากกว่า ส่วนขจรก็ตาปรือปรอยลิ้นพันกันแล้วตอนนี้

“ดูท่าขจรจะไม่ไหวแล้วครับนาย” ชัชหันมากระซิบบอกกับเดวิดที่เริ่มกรึ่มๆ แต่เขาก็คอแข็งมากแม้จะดื่มเข้าไปหลายขนาน

“นายพามันไปส่งแล้วกันฉันกลับเองได้ไม่ต้องห่วงไม่เมาเท่าไหร่” เดวิดบอกกับลูกน้องเหล้าเหลืออีกนิดหน่อยเขาเลยรินให้กับชัชและเทส่วนที่เหลือให้กับตัวเอง ขจรไม่รู้เรื่องแล้วตอนนี้มันเอนหลังกับเก้าอี้ ใบหน้าแหงนเงยพูดพึมพำแผ่วเบา เขาดื่มหมดแก้วแล้วก็เรียกพนักงานมาเก็บเงิน

“กลับกันแล้วเหรอคร๊าบบเจ้านาย คูณชาช..ช” ขจรลากเสียงยานครางเมื่อถูกชัชพยุงตัวให้ลุกออกจากเก้าอี้ และพาเดินออกมาหลังจากที่เจ้านายจ่ายเงินแล้วเรียบร้อย

“กลับแล้วสิวะ” เดวิดบอกกับขจรพร้อมกับพยักพเยิดให้กับชัชพามันขึ้นรถไป โดยที่เขาเองก็เดินตามประกบเปิดประตูรถอำนวยความสะดวกให้กับชัชพาขจรขึ้นรถและคาดเข็มขัดนิรภัยให้เรียบร้อย ชัชปิดประตูหันมามองหน้าเจ้านายเจื่อนๆ เล็กน้อย

“ต้องขอโทษแทนขจรมันด้วยนะครับนาย”

“ไม่เป็นไรมันคออ่อนแต่อยากดื่มก็แบบนี้แหละ” เดวิดส่ายหน้ามองชัชและมองเข้าไปในรถเห็นว่าขจรน่าจะหลับไปแล้ว เขาหยิบเอาหมากฝรั่งยื่นให้กับชัชส่วนเขาเคี้ยวแล้วก็คายทิ้งไปแล้วเมื่อกี้นี้

“ขับรถไม่ต้องไวมากแล้วกันเพื่อความปลอดภัย”

“ครับนาย”

เดวิดพยักหน้าแล้วก็หมุนตัวไปยังรถที่จอดอยู่ข้างๆ เขาปลดล็อกขึ้นไปสตาร์ตเครื่องยนต์ค่อยๆ หมุนพวงมาลับขับออกไปจากลานจอดรถตรงไปยังร้านอาหารที่อยู่ไม่ไกลจากตรงนี้ เป็นร้านที่ไม่ได้ขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ใดๆ นอกจากอาหารจริงๆ เขาไปจอดที่หน้าร้านแล้วก็มองเข้าไปด้านในนิ่งๆ รอจนคนหนึ่งเดินออกมาเพื่อที่จะเตรียมตัวกลับ เขาถึงได้ลงจากรถ เดินตรงไปหาอย่างรวดเร็ว

“ล้อมดาว” เขาเรียกชื่อนี้ออกมาด้วยเสียงเข้มๆ ทำให้เจ้าของชื่อหยุดชะงัก และเพื่อนของเธอที่เดินออกมาพร้อมกันชะงักเท้าเช่นเดียวกัน เพื่อนของเธอมองไปยังเดวิดหน้าตื่นๆ นิดหน่อยเพราะเห็นรางๆ จากเงามืด ผู้ชายตัวสูงใหญ่ เหมือนจะมีหนวดเครารกๆ แต่งตัวเหมือนชาวไร่แต่ดูบึกบึน และพอเขาเดินหลุดพ้นจากเงามืดออกมาได้เธอก็เห็นหน้าชัดๆ เขาไม่ได้น่ากลัวเลยกลับน่าหลงใหลในมาดเซอร์ๆ ของเขา เขาเป็นฝรั่งหรือลูกครึ่งไม่แน่ใจแต่ดูดีมากๆ เรียกชื่อล้อมดาวได้ชัดเปะ ทำให้เธอคิดว่าเขาต้องอยู่เมืองไทยมานานแล้วแน่ๆ

“ใครน่ะล้อมดาว” กิ๊ฟกระซิบถามเสียงแผ่วเบา

“เอ่อคนรู้จักน่ะ พะ..เพื่อน” ล้อมดาวหันไปบอกเพื่อนก่อนจะหันกลับมามองร่างสูงของเดวิดอีกครั้ง

“เขาจะไปส่งเธอหรือเปล่า หรือว่าจะให้ฉันรอ ฉันรอได้นะ” กิ๊ฟร้องถามเพราะเธอมีคนมารับกลับ และล้อมดาวก็มักติดรถไปด้วยเพราะที่พักของเจ้าตัวนั้นเป็นทางผ่านของเธออยู่แล้ว

“เดี๋ยวฉันไปส่งล้อมดาวเองเธอไม่ต้องห่วง ฉันนายหัวเดวิด การ์เซีย พรตอนันต์หวังว่าเธอจะรู้จักนะ” เดวิดองไปยังเพื่อนของล้อมดาวและบอกกับเจ้าตัวไปอย่างรวดเร็ว

“นายหัวเดวิดอย่างนั้นเหรอคะ ไม่เห็นแนะนำเลยว่าเขาคือนายหัวเดวิด” เพื่อนของล้อมดาวทำหน้าตาตื่น เอื้อมมือมาเขย่าแขนของล้อมดาว และกระซิบเสียงแผ่วเบาอย่างตื่นเต้น

“ฉันไม่ได้สนิทกับเขาน่ะกิ๊ฟ” ล้อมดาวหันไปยกมือป้องปากกระซิบบอกกับเพื่อนเสียงแผ่วเบา และก็หวั่นๆ เหมือนกัน เธอไม่ค่อยได้พูดคุยกับเขาเท่าไหร่ มีแต่พ่อกับแม่ของเธอเท่านั้นที่รู้จักกับครอบครัวนี้ดีเพราะเมื่อก่อน พ่อกับแม่ของเธอทำงานที่สวนปาล์มของพ่อเลี้ยงมาก่อน จนเริ่มมีรายได้ก็ขอลาออกมาทำสวนของตัวเองได้สามสี่ปี แต่ก็ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ต้องคอยกู้หนี้ยืมสิน และช่วงนี้บิดาของเธอก็เหมือนจะกลับเข้าไปช่วยทำงานที่สวนของนายหัวได้เกือบปีแล้วสลับกับทำสวนของตัวเองไปด้วย ส่วนแม่ก็เป็นแม่บ้านไม่ได้ทำอะไร

“ไว้ใจได้ไหมแบบนี้”

“ฉัน..”

“ไว้ใจได้ เธอไม่ต้องห่วง หรือว่าจะให้ฉันไปส่งเพื่อนของเธอด้วยล่ะ” เดวิดรีบบอกออกไปอย่างรวดเร็ว ตัดหน้าไม่ให้ล้อมดาวได้พูดอะไรอีกแล้ว

“ไม่ต้องๆ ค่ะ ฉันมีคนมารับแล้วค่ะ นายหัว งั้นฉันไปก่อนนะ ถ้าถึงห้องพักแล้วโทร.หาฉันด้วยล่ะ ฉันไปก่อนนะคะนายหัวเดวิด” กิ๊ฟส่ายหน้าหวือ ยกมือโบกปฏิเสธ เธอยิ้มแหยๆ พูดกับเขาสลับกับเพื่อนไปมา พูดเสร็จก็ยิ้มให้กับเพื่อนพร้อมกับกำชับแล้วเดินจากไปอย่างรวดเร็ว

“กิ๊ฟ!รอด้วยสิ” ล้อมดาวหมุนตัวร้องเรียกเพื่อนและขยับตัวจะตามไป แต่เดวิดเร็วกว่าเขาคว้ามือมาจับข้อมือของเธอกระชับแน่น

“เดี๋ยวฉันไปส่งเอง ปล่อยให้เพื่อนเธอกลับไปดีกว่า คนมารับรอนานแล้วอาจจะบ่นได้”

เดวิดบอกกับล้อมดาวเสียงเข้มๆ อย่างออกคำสั่ง ล้อมดาวพยายามดึงมือออก เพราะตอนนี้มันดึกมากแล้ว อีกอย่างเธอก็ไม่ได้รู้จักกับเขาแบบสนิทสนมกับเขาแบบส่วนตัว ได้พูดคุยไม่ถึงสามคำด้วยซ้ำไปมั้งเท่าที่จำได้ ตอนที่พ่อแม่เธอเคยทำงานอยู่ที่สวนของเขา 


...............


ซีรีส์ ชุดนายหัวที่รัก 

หวงรักนายหัวร้าย 1

พายุรักนายหัวร้าย 2

พ่ายรักนายหัวร้าย 3


แผนร้ายหวามรัก
พรรณารา
www.mebmarket.com
ก็แค่สะใจ! คเชนทร์ เชอร์รอสติ วางแผนทำให้ ขวัญข้าว ตกเป็นข่าวฉาวกับตน ใช้หล่อนเป็นหมากเดินเกมเพื่อให้ศัตรูเก่าคั่งแค้นใจ ทุกอย่างกำลังไปได้สวย เหยื่อกำลังจะติดเบ็ด แต่คนคุมเกมกลับอยากล้มกระดาน เพราะตกหลุมรักหมากตัวน้อยๆ เสียเอง! “เข้าไปอาบน้ำและใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย” “ไม่ ฉันจะไปจากที่นี่แล้ว ฉันจะไม่อยู่” คเชนทร์ยิ้มมุมปากนิดๆ ยกมือขึ้นเท้าเอว หลุบสายตามองไปยังพื้นห้องที่มีเสื้อผ้าเกลื่อนเต็มไปหมด เพราะเขาเป็นคนจัดการโยนมันทิ้งไว้เองตั้งแต่เมื่อคืน เขาก้มตัวหยิบเอาชุดที่ขวัญข้าวใส่เมื่อคืนไว้ในมือ มองมันสลับกับมองหน้าเธอ “เอาชุดฉันคืนมา ฉันจะใส่ แล้วจะออกไป” “อยากได้เหรอ” “ใช่ เอาคืนมา” 
พ่ายรักคนเถื่อน
พรรณารา
www.mebmarket.com
."เธอท้องแต่เธอไม่บอกฉันคิดจะเก็บลูกเอาไว้คนเดียวเหรอ แล้วถ้าฉันไม่มาเธอก็จะไม่ยอมบอกปล่อยให้ลูกกำพร้าพ่ออย่างนั้นเหรอช่อมาลี เธอใจร้ายมากนะ"แองเจลโร่ก้มหน้าเข้ามาใกล้ๆ ทำให้ช่อมาลีต้องเอียงหน้าหนี น้ำตาเริ่มไหลอาบแก้มอย่างคนที่อับจนหนทางและอัดอั้นตันใจ"อย่ามากล่าวหาฉันนะ ฉันไม่ได้ใจร้าย แล้วคุณจะให้ฉันทำยังไงที่อยู่ดีๆ ก็ไม่รู้เรื่องอะไรด้วยต้องมาถูกคุณ.. ทำร้าย แล้วก็ต้องมารู้ว่าตัวเองท้อง ถ้าเกิดฉันเดินเข้าไปบอกคุณคุณจะเชื่อฉันมั้ยว่าฉันท้องกับคุณ คุณไม่มากล่าวหาว่าฉันแอบอ้างเหรอ ฮื่อๆ คุณมันคนใจร้าย สารเลว ฉันเกลียดคุณ"
ซาตานพันธนาการรัก
พรรณารา
www.mebmarket.com
"ว้าย!!.." รมิตาร้องออกมาอย่างตกใจ แต่ไม่สามารถดิ้นหนีเขาได้ เพราะเขาใช้ขาทั้งสองข้างเกี่ยวขาเรียวของเธอไว้ทำให้ดิ้นหนีไปไหนไม่ได้แดเนียลรีบเอาเนคไทที่เตรียมไว้พันที่ข้อมือบางทั้งสองข้างของรมิตาไว้รวมกัน แล้วเอาไปผูกไว้กับหัวเตียงทันที พร้อมกับยิ้มเยาะที่มุมปากอย่างเป็นต่อ แล้วโน้มตัวลงมากดจูบแก้มนวลของรมิตาแรงๆ เธอได้แต่สะบัดหน้าหนี น้ำตาคลอเบ้าอย่างเจ็บใจที่ไปหลงกลคนเจ้าเล่ห์มากแผนการอย่างเขา



หวานใจนายหัวเถื่อน
พรรณารา
www.mebmarket.com
"เอ้านี่สัญญาอ่านและเซ็นให้เรียบร้อย"แดนนี่เอื้อมมือไปหยิบเอกสารสัญญาที่เขาเตรียมเอาไว้ที่โต๊ะข้างหัวเตียงและเอามาโยนลงบนตักของลันตา "ฉันไม่เซ็นเด็ดขาด ถ้าฉันท้องฉันจะเอาลูกไว้แกเป็นของฉันคนเดียวฮื่อ ๆ คุณไม่มีสิทธิ์คนสารเลว"ลันตาขยำสัญญาเอาไว้ในมือแล้วปาใส่หน้าแดนนี่อย่างแรง แดนนี่กัดฟันกรอดดวงตาสีน้ำตาลเข้มลุกเรืองด้วยความเกรี้ยวกราดเขาใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มและแสยะยิ้มออกมา ยกมือขึ้นแตะที่หางคิ้วที่โดนเอกสารปาใส่ จ้องสายตาคมเข้มน่ากลัวมาทางลันตานิ่ง ๆ ท่าทางแบบนี้ยิ่งทำให้ลันตากลัวเป็นสิบเท่า "คิดดีแล้วใช่มั้ยที่จะทำแบบนี้ลันตา ถ้าเธอไม่ยอมเซ็นสัญญาฉันจะให้เสี่ยทรงศักดิ์จับแม่เลี้ยงของเธอถ่วงน้ำให้จมหายไปในทะเลลึก 

preview :

จอมใจคนเถื่อน
พรรณารา
www.mebmarket.com
“ไม่นะ ไม่ใช่ คุณสิตาแค่มาดูตัวเท่านั้นเอง” น้ำรินเริ่มเนื้อตัวสั่นเทาไปด้วยความกลัวที่ถาโถมเข้ามา“อย่างนั้นเหรอ เธอคิดอย่างนั้นเหรอน้ำริน แต่ฉันว่าเธอรู้มากกว่านั้นนะ ว่ายังไงล่ะ!”“ฉัน ฉันไม่รู้ค่ะ ปล่อยฉันนะคุณอิริค ไม่ อื้อ...” น้ำรินพูดได้แค่นั้นก็โดนอิริคบดริมฝีปากหนาของเขาเข้ามาจูบริมฝีปากหวานของเธออย่างรวดเร็ว เขาใช้มือดันท้ายทอยของน้ำรินไม่ให้หันหนีจูบของเขาได้ ส่วนอีกมือก็กดเอวบางของเธอแน่น ทำให้อกสาวเบียดกับอกของเขา“อื้อ...” 

............................
นิยายที่ได้รับการตีพิมพ์ 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 169 ครั้ง

126 ความคิดเห็น

  1. #10 Npff (@Npff) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 23:52
    อะไรยังไงนายหัว
    #10
    0
  2. #9 my-plass (@my-plass) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 18:00

    รอตอนต่อไปจ้า
    #9
    0