ร้อนรักเจ้าทะเลทราย ซีรีส์ชุด เจ้าทะเลทราย ลำดับที่ 1

ตอนที่ 22 : 3.6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,982
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    8 ม.ค. 61

ร้อนรักเจ้าทะเลทราย
ซีรีส์ชุด เจ้าทะเลทราย ลำดับที่ 1
เปิดจองชื่อเรื่อง 2/12/2560

...............
ติดตามได้ที่หน้าเพจเฟซบุ๊คชื่อ 
พรรณารา/ชบาบรรณ/ศิลาวารี/say-u 

“ยังไม่ถึงทะเลทรายเลยจะปล่อยได้ยังไงกัน”


“อย่าทำอะไรฉันนะฉันขอร้อง”


“ขอร้องเหรอ”


“กรุณาอย่าทำร้ายฉัน” ดารินทร์ร้องขอเขาเสียงสั่นเครือกลัวว่าเขาโกรธแล้วทำร้ายเธอทิ้งเอาไว้ให้ตายกลางทะเลทราย น้ำตาใสๆ เริ่มเอ่อล้นขอบตาออกมาให้ฟะฮัดได้เห็น


กึก..


ยังไม่ทันที่ฟะฮัดจะได้พูดอะไรอีกรถก็ชะลอแล้วก็จอดลงทำให้ดารินทร์ยิ่งหน้าตาตื่นด้วยความกลัว เธอมองหน้าเขาอย่างเว้าวอนเห็นใจ แล้วก็ส่ายหน้าไปมาเมื่อเห็นริมฝีปากของเขากระตุกนิดๆ


“ลงมากับฉัน”


“ไม่ลง ปล่อยนะ ปล่อยสิ” ดารินทร์กรีดร้องพร้อมกับดิ้นรนไปมา ไม่ยอมที่จะออกมาจากรถกับเขาง่ายๆ เธอน้ำตาไหลอาบแก้มด้วยความกลัว แต่ฟะฮัดไม่สนใจ เขาเปิดประตูแล้วก็พาดารินทร์ออกมาอยู่ด้านนอกจนได้ เขากอดรัดร่างของเธอแน่นจนร่างเล็กๆ ลอยขึ้นจากพื้น มือเล็กๆ ทั้งผลักไสและทุบไปที่แผ่นหลังและบ่าของเขา


“ปล่อยนะ” ดารินทร์พยายามร้องขอให้เขาปล่อยเธอ ทะเลทรายยามมืดช่างน่าหวาดหวั่นมากนัก เธอไม่ได้มองไปรอบๆ สักเท่าไหร่ ใจหล่นไปที่ตาตุ่มแล้วตอนนี้


ฟะฮัดพาเธอเดินห่างรถมาเรื่อยๆ แล้วก็ยอมปล่อยเธอลงกับพื้นทรายแต่ยังคงจับข้อมือบางทั้งสองข้างเอาไว้แน่น แล้วกระชากเกร็งเข้ามาหาตัว


“จะเอาทิ้งไว้ที่นี่ดีไหม เผื่อพวกโจรมันจะมาเจอแล้วพาไป”


“ไม่นะ” ดารินทร์ส่ายหน้าไปมาน้ำตาไหลอาบแก้มอย่างน่าสงสาร ลมเย็นๆ พัดผ่านผิวจนเธอเริ่มหนาวสั่น


“กลัวเหรอ”


“คุณอย่าทิ้งฉันไว้ที่นี่ฉันกลัว” ดารินทร์กลืนน้ำลายลงคอนิดๆ มองเขาด้วยสายตาหวาดหวั่น แล้วก็กวาดสายตามองไปยังความมืดด้านหน้า แม้จะมีแสงสว่างของพระจันทร์ที่ฉายอยู่เต็มดวง แต่มันก็ไม่ได้ลดทอนความน่ากลัวได้เลย


“งั้นก็ขอร้องฉันสิ”


“อะไรนะ”


“ขอร้องฉัน จูบฉันสิแล้วฉันจะพาเธอกลับ”


“คุณ..!


“ทำได้ไหมล่ะ หรือว่าจะอยู่ที่นี่เดินกลับไปเอง” ฟะฮัดไหวไหล่นิดๆ แสร้งทำเป็นดุดันทั้งที่ใจเริ่มอ่อนไหว เขาเห็นไหล่เล็กๆ ห่อลงด้วยความหนาวและความหวาดหวั่นทำให้ดวงตาคมเข้มของเขาเริ่มอ่อนแสง น้ำตานั่นอีกทำให้เขารู้สึกแปลกๆ


“คนใจร้าย”


“เธอมีทางเลือกไม่มากนักนะ”


“ฉัน” ดารินทร์พูดไม่ออกเธอไม่กล้าที่จะทำแบบนั้น


“จูบฉัน กับอยู่ตรงนี้” ฟะฮัดปล่อยมือแล้วมองมาที่ร่างเล็กๆ นิ่งๆ และทำท่าจะเดินหนีไปทำให้ดารินทร์ผวาตัวตามมาแล้วร้องในลำคอเบาๆ


“ไม่นะ ฉันเลือกๆ”


“เลือกอะไรว่ามา”


“จะ..จูบคุณ” ดารินทร์กลั้นใจตอบเขาไปดวงหน้าหวานร้อนผ่านไปด้วยความอับอาย ดีว่าตอนนี้ไม่มีแสงสว่างมากนักเขาคงไม่เห็นหรอกว่าเธอนั้นอับอายมากแค่ไหน


ฟะฮัดเดินกลับเข้ามาใกล้ๆ กับร่างบางของดารินทร์แล้วยกมือขึ้นเชยปลายคางมนของเธอเอาไว้ ริมฝีปากของเขายกยิ้มนิดๆ อย่างพอใจ


“งั้นเริ่มเลยสิ” เสียงเข้มๆ ของเขาที่บอกมาทำเอาดารินทร์ใจสั่นไหว เธอทั้งหนาวและก็หวาดหวั่นแต่จำต้องแข็งใจเอาไว้


ฟะฮัดปล่อยมือแล้วยืดตัวยืนตรงเหลือบสายตามองมาที่ดารินทร์นิ่งๆ อย่างรอคอย เขาเห็นเธอเม้มปากนิดๆ หลุบสายตาลงอย่างลังเล แล้วก็เหลือบขึ้นมามองสบสายตากับเขาด้วยได้ไม่นาน ก่อนที่เธอจะสาวเท้าเข้ามาหาเขาใกล้ๆ ยกมือสั่นเทาขึ้นจับบ่าของเขาเอาไว้ เขย่งตัวขึ้นพร้อมกับแตะริมฝีปากของเธอเข้ากับกลีบปากของเขาบดเบียดเข้าหาแล้วทำท่าจะผละออก ฟะฮัดตวัดแขนกอดร่างบางแน่น แล้วก็กดจูบที่กลีบปากนุ่มสั่นระริกของเธออย่างรวดเร็ว อกสาวเบียดกับอกแกร่งของเขาแนบแน่น ทำให้ฟะฮัดร้อนผ่าวไปทั้งตัว ความซาบซ่านตีแผ่ขึ้นมาทันที กายแกร่งปวดร้าวเจียนระเบิด


“อื้อ” ดารินทร์เบิกตาขึ้นอย่างตกใจใบหน้าแหงนเงยไปทางด้านหลังแต่ไม่สามารถหลีกหนีริมฝีปากที่ไล่จูบลงมาได้ ไรหนวดของเขาครูดผ่านแก้มของเธอไปมาชวนให้แปลบปลาบเสียวสะท้าน แล้วร่างที่แนบชิดกันนั้นทำให้เธอวูบวาบและรับรู้ได้ถึงความแข็งขึงที่แนบอยู่ที่หน้าท้องของเธอ ดารินทร์ยกมือขึ้นจิกลงบนบ่าของเขาแน่น และพยายามที่จะทรงตัวเอาไว้ ตอนนี้เรี่ยวแรงของเธอแทบจะหายไปหมดแล้วเพราะจูบอันเร่าร้อนของเขา ฟะฮัดตะโบมจูบจนพอใจแล้วเขาก็ค่อยๆ ผละออกห่าง และคลายมือออกนิดๆ ประคองร่างบางไว้ไม่ให้ล้มลงไป เพราะคนตัวเล็กดูท่าจะยืนไม่ไหวอย่างแน่นอน


“จูบไม่ได้เรื่อง” ฟะฮัดแสร้งพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่าชิดริมหูของดารินทร์อย่างเย้ยหยัน ทำเอาเจ้าตัวถึงกับหน้าร้อนผ่าวด้วยความอับอาย เธอพยายามดันร่างของเขาออกแต่เขาไม่ยอมปล่อย ทำให้เธอจำต้องพิงอกของเขาเอาไว้ ทำให้ร่างของเธอได้อบอุ่น


“อุ้ย” ดารินทร์ร้องอุทานออกมาแผ่วเบาในลำคอแล้วก็ต้องตวัดมือโอบรอบคอเขาเอาไว้แน่นด้วยความกลัวตก เมื่ออยู่ดีๆ เขาก็ตวัดแขนอุ้มเธอเอาไว้อย่างรวดเร็วโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว แล้วเขาก็พาก้าวอาดๆ มาที่รถของเขาที่จอดรออยู่


“กลับไปส่งดารินทร์ที่โรงแรมปาล์มรอยัล”


“ครับท่านฟะฮัด” ฮาริสมองอย่างตกใจแล้วก็รีบเปิดประตูให้กับฟะฮัดอย่างรวดเร็ว

 

ฟะฮัดส่งดารินทร์เข้าไปด้านในก่อน แล้วเขาก็ตามเข้ามานั่ง ดารินทร์ไม่กล้าต่อล้อต่อเถียงอะไรกับเขาอีกเธอนั่งนิ่งตัวลีบชิดประตูหันมองออกไปด้านนอก แก้มแดงเรื่อจนฟะฮัดเห็นเพราะในรถเปิดไฟเอาไว้ เขาเผลอยกมือแล้วใช้ปลายนิ้วแตะเบาๆ ที่แก้มนวลลากไล้อย่างหลงใหล


ดารินทร์ผวาเฮือกนิดๆ แต่ไม่กล้าที่จะทำอะไรเขา เธอได้แต่เอียงหลบแต่ไม่พ้น แล้วก็เหลือบตามองมาที่เขาก่อนจะเบนมองไปที่อกแกร่งเพราะสบสายตาได้ด้วยไม่นานนัก


รถค่อยๆ เคลื่อนตัวออกอย่างช้าๆ ตรงไปยังจุดหมายปลายทางทันที เพราะเขาเคยมาส่งดารินทร์พร้อมกับชีคแล้วเมื่อคืนนี้ รถยนต์คันหรูได้เข้ามาจอดที่หน้าหอพักพนักงานที่เดิม ดารินทร์รีบผวาตัวแล้วทำท่าจะเปิดประตูด้านที่เธอนั่งออก แต่ฟะฮัดจับข้อมือของเธอเอาไว้


“ไม่ต้องรีบร้อนก็ได้” ฟะฮัดบอกยิ้มๆ แล้วเขาก็ดึงเธอเข้ามาหาตัว แต่ไม่ได้ทำอะไร ก่อนที่เขาจะออกไปก่อน แล้วก็ยื่นมือมาให้ดารินทร์จับ เธอไม่จับแต่รีบออกมาจากรถอย่างรวดเร็ว พร้อมกับวิ่งเข้าไปที่หอพักโดยไม่ขอบคุณเขาสักคำ ฟะฮัดไม่ได้วิ่งตามมา แต่ดวงตาของเขาพราวระยับ มุมปากยกยิ้มนิดๆ แล้วเขาก็กลับขึ้นรถไปอีกครั้ง


“กลับวังได้” ฟะฮัดสั่งแล้วก็หันไปมองที่เบาะข้างตัว เขาเอื้อมมือไปหยิบผ้าคลุมผมของเธอมาถือเอาไว้ในมือ แล้วก็หวนนึกถึงคนที่ใช้มัน เขาหยิบเอามาถือไว้ไม่ทิ้งลงที่เดิม ใบหน้าคมเข้มตอนนี้ฉายแววพึงพอใจอย่างที่ไม่ค่อยได้เห็นบ่อยๆ แม้แต่ลูกน้องคนสนิทยังแปลกใจ ที่ชีคมีท่าทีผ่อนคลายขนาดนี้


คนขับรถพาฟะฮัดมาจนถึงวังของเขาฮาริสก็รีบมาเปิดประตูให้ ฟะฮัดลงมาพร้อมกับกำผ้าผืนนั้นเอาไว้ในมือลงมาด้วย แล้วก็เดินเข้าไปในวังด้วยท่วงท่าสง่างาม


“ชีคกำลังเล่นอะไรกันแน่นะเนี่ย” ฮาริสยกมือขึ้นเกาท้ายทอยเบาๆ แล้วก็พูดออกมาอย่างเผลอๆ ดูแล้วชีคน่าจะพึงพอใจในตัวของดารินทร์พอสมควรเลยทีเดียว ไม่อย่างนั้นไม่ลากตัวของเธอไปด้วยและเธอก็ดูไม่เต็มใจปนหวาดหวั่นชีคของเขา ทำให้เขายิ่งงุนงงมากขึ้น ว่าระหว่างสองคนนี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่  เมื่อยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้ฮาริสก็ได้แต่ส่ายหน้าแล้วก็เดินกลับไปยังที่พักของตัวเองทันที

...............
ซีรีส์ชุด เจ้าทะเลทราย
ร้อนรักเจ้าทะเลทราย
อ้อนรักเจ้าทะเลทราย
คลิ๊กที่รูปเพื่อไปยังหน้านิยายอีกเรื่อง 

...............
ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์
คลิ๊กที่รูปเพื่อเข้าไปอ่านได้เลยค่ะ 

  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

442 ความคิดเห็น

  1. #159 K5599 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 22:11
    ความฟินมาแล้วชอบๆ
    #159
    0
  2. #157 patsapon (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 20:59
    ชอบๆๆๆ
    #157
    0
  3. #156 Aom (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 16:02
    โอ๊ยยย ท่านชีค ชอบแกล้งจัง น่าสงสารดารินทร์
    #156
    0
  4. #155 Aura (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 14:46
    ชีคชอบแกล้ง

    เจอกันทีไรต้องหาเรื่องจูบทุกครั้งสินะ
    #155
    0
  5. #154 ซอโซ่ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 13:28
    ท่านชีค จะเอาไงต่ออิอิ
    #154
    0
  6. #153 LuckyTarot (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 13:26
    ชีคยอมร้ายเพื่อแลกจูบจากสาวเนี่ยนะ!!! ช่างร้ายนัก ... แต่แม่ยกชอบ อิอิอิ รอลุ้นต่อจ้า
    #153
    0
  7. #152 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 13:04
    5555+++ รอดูชีคต่อไป จะเอายังไง อิอิ
    #152
    0