คัมภีร์เทวะ

ตอนที่ 26 : ตอนที่ 25 ชายลึกลับสองคน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,257
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 248 ครั้ง
    16 พ.ย. 60

ตอนที่ 25  ชายลึกลับสองคน

....

....

 

“ท่านบอกว่าข้านั่งอยู่แบบนั้นตั้ง 8 วันเชียวเหรอ” หลี่เฉิน กล่าวโพล่งออกมาด้วยความตกตลึงกับสิ่งที่ได้ยิน

 

“ก็ใช่นะสิ”

 

“เป็นความจริงท่านพี่” อี้หลิน ก็กล่าวเสริมอีกคน จึงทำให้หลี่เฉินนั้นนิ่งเงียบไป ไม่มีใครรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ แต่ก็ต้องกล่าวเรียกให้เดินตามออกไปจากศาลเจ้าแห่งนี้ ซึ่งหลี่เฉินก็เงียบคล้ายกับครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็รีบเดินตามออกไป

 

ณ ใจกลางตลาด

 

กลุ่มของหลี่เฉินที่เดินมาถึงย่านตลาดในใจกลางเมืองฉงชิ่ง ซึ่งคลาคล่ำไปด้วยผู้คนมากมาย ที่เดินเลือกหาสินค้ากันเป็นจำนวนมาก สองข้างทางก็เต็มไปด้วยร้านค้าต่าง ๆ  มากมาย อี้หลิน รู้สึกตื่นเต้นที่ได้เดินเที่ยวในตลาดแบบนี้อีกครั้ง หลังจากที่ต้องเดินทางผ่านป่าเขาข้ามเมืองมานาน

 

“ท่านสำรวจตลาดจนทั่วแบบนี้ คิดจะค้าขายงั้นเหรอ” หลี่เฉินสังเกตเห็นหลีฟุนั้น จริงจังกับการเดินดูตลาด ร้านค้า ชาวบ้านหรือชาวยุทธที่เดินทางมาจับจ่ายใช้สอยหรือท่องเที่ยว เป็นพิเศษ

 

“ถูกต้อง  พวกเราจะต้องมีบ้าน มีงานทำ เหมือนคนทั่วๆ ไป”

 

“อ่อ..อืมมมม”

 

“ท่านอาฟุค่ะ แล้วเราจะหาอะไรมาขายดีล่ะค่ะ” อี้หลิน เอ่ยถามขึ้นมาบ้างด้วยความอยากรู้

 

“เท่าที่เดินดู สินค้าก็มีหลากหลาย มากมายนัก หาบ้านพักได้ก่อน แล้วค่อยคิดอีกทีครับคุณหนู” หลีฟุตอบ

 

หลีฟุพาอี้หลินกับหลี่เฉินเดินดูจนทั่วตลาด จากนั้นจึงพาเดินออกนอกเมืองทางด้านประตูหลัง ซึ่งภูมิประเทศจะเป็นพื้นที่ราบเรียบ มีหมู่บ้านขนาดใหญ่ที่อยู่ทางด้านหลังของเมือง ส่วนใหญ่จะปลูกพืชผัก ส่วนหมู่บ้านรอบนอกห่างไกลออกไปหน่อยก็จะทำนากับเลี้ยงสัตว์หลากหลายสายพันธ์ เพื่อส่งเข้ามาค้าขายในเมือง ซึ่งหมู่บ้านรอบนอกแห่งนี้นี่เองที่หลีฟุได้พาอี้หลินกับหลี่เฉินเดินทางมา และเขาก็บอกกับทั้งสองว่า จะหาซื้อที่แถวหมู่บ้านแห่งนี้ เพื่อทำอาชีพเลี้ยงกินและหารายได้ไปด้วยในตัว

 

หมู่บ้านแห่งนี้นั้นมีชาวยุทธส่วนน้อยที่เดินทางมาพักอาศัย ส่วนใหญ่จะพักในเมืองหรือหมู่บ้านติดกับเมือง นอกเสียจากที่พักจะเต็ม ถึงจะมาหาที่พักในหมู่บ้านแห่งนี้ ซึ่งก็มีโรงเตี้ยมขนาดเล็ก ไม่กี่ที่เท่านั้นเอง

กลุ่มของหลี่เฉินแม้จะมีเพียงแค่สามคนแต่ก็ได้รับความสนใจของผู้คนไม่น้อย ถูกเหลียวมองจาก  ชาวยุทธ ที่อาศัยอยู่ภายในหมู่บ้านไม่ใช่น้อย  ด้วยเป็นผู้มีลมปราณระดับขั้นปราณจักรพรรดิของหลีฟุ ซึ่งแม้แต่ 6 สำนักใหญ่ ตัวตันระดับปราณจักรพรรดิ ยังมีเพียงแค่หยิบมือเท่านั้น การจะได้พบเห็นสำหรับชาวยุทธทั่วไปเป็นเรื่องยากมาก เพราะส่วนใหญ่จะเก็บตัวฝึกฝนอยู่แต่ภายในสำนัก ซึ่งหากเทียบกับสำนักเล็ก ๆ  ที่แม้กระทั่งเจ้าสำนัก ส่วนใหญ่ก็อยู่ในระดับขั้นปราณกษัตริย์เท่านั้นเอง  ดังนั้นเมื่อกลุ่มของหลี่เฉินโดยมีหลีฟุเป็นผู้นำ เดินทางผ่าน จึงได้รับความสนใจเป็นพิเศษ

 

พวกหลี่เฉินเดินทางผ่านเขตชุมชนออกมาทางรอบนอกของหมู่บ้าน ก็พบกับบ้านหลังหนึ่ง ซึ่งมีสภาพไม่เก่ามากนัก ขนาดของตัวบ้านและพื้นที่ของบริเวณภายในบ้านก็ใหญ่ปานกลาง  หน้าบ้านติดป้ายบอกขายเอาไว้


 

หลีฟุ เคาะประตูเรียกเจ้าของบ้านทันที เพียงครู่เดียวก็มีชายวัยกลางคนเปิดประตูออกมา

“ท่านจอมยุทธ ไม่ทราบว่า ที่พวกท่านมาบ้านข้า ใช่มาเพื่อจะซื้อบ้านหรือเปล่า หรือมีอะไรให้ข้าช่วยเหลือ”

 

“อ่อ พวกเราสนใจอยากจะซื้อบ้านของเจ้า”

 

“ครับ ถ้าอย่างนั้น เชิญเข้ามาดูสถานที่ข้างในก่อนได้เลยครับ”

“เชิญ”

 

ชายคนดังกล่าวพาพวกหลี่เฉินเดินสำรวจบ้านหลังดังกล่าวได้สักพักใหญ่ ๆ  ก็เดินมายืนตรงบริเวณลานกว้างตรงกลางบ้าน เพื่อพูดคุยตกลงราคา

 

“บ้านของเจ้า สภาพยังดีมากเลยนะ ข้าตกลงซื้อบ้านหลังนี้ เจ้าบอกราคามาได้เลย”

“ได้ครับ” หลังจากนั้นเมื่อทำการตกลงราคาได้เป็นที่เรียบร้อย ชายคนดังกล่าวก็กลับออกจากบ้านไป

 

หลีฟุจ่ายค่าบ้านไปหลายร้อยเหรียญทอง ทำให้ในตอนนี้ ตัวเขาเหลือติดตัวไม่ถึงร้อยเหรียญทอง ซึ่งพอจะให้พวกเขาใช้จ่ายได้อย่างสบาย ๆ  ได้เพียงแค่ปีเดียวเท่านั้น  ซึ่งเขาคิดไว้แล้ว ว่าจะปลูกผักไปขายในตลาดเพื่อหาเงินเพิ่ม ถึงแม้มันอาจจะได้น้อย แต่ที่จริงแล้ว เขาทำไปเพื่อปิดบังสถานะแท้จิรงของ อี้หลิน เท่านั้น เหตุผลจริงของเขาก็เพื่อหาข่าวคราวของ เซียวผิง เจ้านายของตนเองและข่าวการเคลื่อนไหวภายในยุทธภพ เพื่อคอยช่วยเหลือ เซียวผิง อย่างลับ ลับ 

 

“คุณหนูครับ เรือนของคุณหนู อยู่หลังใหญ่ตรงกลางครับ เข้าไปตรวจดูและพักผ่อนได้เลยครับ   ส่วนเจ้า หลี่เฉิน หลังเล็กตรงมุมด้านหน้านั่นเป็นของเจ้า ส่วนข้าจะอยู่ฝั่งด้านข้างกำแพงฝั่งตรงข้ามกับเจ้า”

 

“อืมม...พวกท่านไปพักผ่อนเถอะ ที่เหลือให้ข้าจัดการต่อเอง”

 

“ฝากด้วยล่ะ   คุณหนูครับพวกเราเข้าไปพักผ่อนกันก่อนเถอะครับ พรุ่งนี้มีหลายอย่างที่ต้องทำ”

 

“ค่ะท่านอาฟุ   พี่หลี่เฉินเองก็พักผ่อนด้วยนะคะ”

 

“ขอบใจอี้หลินมากนะ  แต่หน้าที่ของพี่คือต้องคอยดูและคุ้มครองเจ้า เจ้าก็ไปพักผ่อนให้สบายเถอะ ไม่ต้องห่วง”

 

“ค่ะ”

 

อี้หลินกับหลีฟุแยกย้ายกันเดินเข้าภายในห้องของตัวเอง ส่วนหลี่เฉินยังคงยืนกอดอกอยู่ตรงกลางลานบ้าน        ด้วยท่าทีที่สงบนิ่งอย่างนั้นไม่ขยับเดินไปไหน “สองคนอย่างนั้นรึ” หลี่เฉิน พึมพำกับตัวเอง เพราะเขาสัมผัสได้ถึง  ตัวตนลึกลับสองคนคอยเฝ้ามองติดตามพวกเขาตั้งแต่ออกมาจาก เมืองฉงชิ่ง แต่เขาก็ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น เพราะพวกมันยังไม่ได้ลงมือทำอันตรายอะไรกับ หลี่ฟุและอี้หลิน เขาจึงทำเพียงแค่คอยระวังให้เพียงเท่านั้น

 

....

 

...

 

เหนือขึ้นไปบนท้องฟ้าสูงมากกว่า หนึ่งพันเมตร มีสัตว์อสูรมังกรทมิฬตัวใหญ่หนึ่งตัว กำลังบินวันอยู่เหนือบ้านที่พวกของหลี่เฉินเพิ่งซื้อ และบนหลังของมังกรทมิฬก็มีชายลึกลับชุดดำคลุมหัวมีผ้าปิดครึ่งหน้า ยืนอยู่บนหลัง

 

“เจ้าแก่นั่น มีไอพลังปราณคล้ายของคนสำนักพิรุณโรย ไม่แน่ อาจจะเป็นคนที่นายท่านกำลังตามหาก็ได้”

 

“ข้าก็คิดเช่นนั้น เจ้าคอยเฝ้าดูพวกมันไว้ ข้าจะกลับไปรายงานนายท่าน”

 

“ครับพี่ใหญ่”

 


.............................



..................................



จบตอน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 248 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

324 ความคิดเห็น

  1. #186 นักอ่านเงาคนหนึ่ง (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 18:27
    นั่นบ้านหรือสำนัก อยู่กันแค่3คน555
    #186
    0
  2. #184 darkmomoka (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2560 / 21:50
    สนุกดี เขียนต่อไปเรื่อยๆนะ
    #184
    0
  3. #182 เอมสายเปย์ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 20:35
    -พวกที่อยู่บนฟ้าแล้วโผล่มาตอนท้ายอ่ะ เราอยากจะบอกว่า..."พวกยูวอนหาที่ตายแล้วล่ะจ้ะ"(ไว้อาลัย 0.00001 วิ)
    #182
    0