คัมภีร์เทวะ

ตอนที่ 20 : เผชิญหน้ากับ ราชัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,543
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 253 ครั้ง
    6 พ.ย. 60

เมื่อได้ยินสัญญาณการหยุดขบวน ทุกหน่วยต่างก็ชลอความเร็วลงและหยุดนิ่งในที่สุด ทางด้าน หลี่เฉิน เมื่อเห็นว่าขบวนของสำนักหงเหิน หยุดขบวนตรงบริเวณที่พวกตนนั้นหยุดพัก ก็ส่งสัญญาณเสียงผ่านลมปราณไปยัง หลีฟุ ให้รีบพา อี้หลิน ไปยัง มลฑลฉงชิ่ง ล่วงหน้าก่อน โดยที่ตนเองนั้นได้กางข่ายพลังปราณบดบังเส้นทางที่สองคนนั้นอยู่ เพื่อให้ไม่ให้คนของสำนัก หงเหิน สัมผัสตัวตนของทั้งสองคนได้


 สาเหตุที่หลี่เฉินไม่ให้ หลีฟุ และ อี้หลิน อยู่ด้วย เนื่องจากเกรงว่า หากมีการต่อสู้กัน พวกเขาจะโดนลูกหลงไปด้วย เนื่องจาก กลุ่มที่มานั้น มีระดับราชันหลายคน หากมีเหตุรุนแรงขึ้น บริเวณโดยรอบในระยะหนึ่งกิโลเมตร พังย่อยยับอย่างแน่นอน


'ฟู่ววว...' สายลมพัดเอื่ย ๆ  ท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบที่แผ่ปกคลุมบริเวณที่ขบวนเดินทางของสาขาที่หนึ่งแห่งสำนักหงเหินหยุด ผ่านไปสักพัก ม่านรถม้าก็ถูกเปิดออก พร้อมกับคนทั้งหกที่ก้าวขาลงจากรถม้า หัวหน้าสาขาที่หนึ่งของสำนักหงเหิน หยวนจี๋  หนึ่งในราชันของสำนักที่มีพลังปราณอันดุดัน ที่สร้างชื่อเสียงให้กับตัวเขาในยุทธภพช่วงระยะเวลาหลายสิบปีที่ผ่านมา นั่นก็คือ ลมปราณวายุคลั่ง 

ที่เหลืออีกห้าคน คือผู้อาวุโส ประจำสาขา ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นตัวตนระดับราชันทั้งสิ้น
แต่ถึงแม้จะเห็นว่าคนของสำนักหงเหิน หลี่เฉิน ก็ไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นแต่อย่างใด กลับกัน เขายังคงสงบนิ่ง ถ้าเป็นชาวยุทธทั่วไป คงหวาดกลัวจนตัวสั่นขาสั่น แทบจะทำอะไรไม่ถูกเป็นแน่

หยวนจี๋ บอกกล่าวกับเหล่าผู้อาวุโสของสาขาที่หนึ่งด้วยน้ำเสียงนอบน้อมและเคาราพว่า ตนเองนั้นสั่งให้ขบวนหยุดกระทันหัน สาเหตุเนื่องจากว่า ยังเหลือระยะไม่ไกลนัก ก็จะถึงมลฑลฉงชิ่งแล้ว จึงต้องการให้ลูกศิษย์นั้นได้พักผ่อนสักหน่อย ก่อนจะข้ามไปยังเขตฉงชิ่ง จากนั้นเขาก็สั่งการให้บันดาศิษย์ของตนแยกย้ายพักผ่อน จากนั้น เขาก็ได้เดินตรงไปหาหลี่เฉินที่พักอยู่ฝั่งตรงข้าม

"หนุ่มน้อยเจ้าชื่ออะไรรึ..!?" หยวนจี๋ กล่าวสอบถามหลี่เฉินด้วยท่าทีหยิ่งยโส  เมื่อเห็นท่าทางที่หยวนจี๋แสดงออกมานั้น หลี่เฉิน เพียงแค่ชำเลืองดูด้วยหางตาเท่านั้น แล้วกลับไปหลับตานั่งพักตามปกติ 

การแสดงออกของหลี่เฉินนั้นได้สร้างความโกรธเคืองให้กับ หยวนจี๋ ไม่น้อย เขาจึงได้แผ่รังสีจิตสังหารระดับราชันใส่หลี่เฉิน พร้อมกับกล่าวด้วยเสียงที่ดุดัน
"เจ้าคงอยากตายมากสินะ ที่ไม่ตอบคำถามของข้า"  แต่กระนั้นเขาก็ต้องขมวดคิ้วทันที หลังจากที่ตนได้ปล่อยจิตสังหารใส่หลี่เฉิน เขาคิดว่าเด็กตรงหน้าของเขาจะต้อง กระอักเลือดชักดิ้นกับพื้นและร้องอย่างโหยหวนเป็นแน่ แต่สิ่งที่เขาเห็นนั้น กลับตรงกันข้าม

หลี่เฉิน ยังคงนั่งหลับพิงต้นไม้ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับตัวของเขาเลย นี่ยิ่งสร้างความประหลาดใจให้กับ หยวนจี๋ เป็นอย่างยิ่ง เพราะเขาไม่อาจสัมผัสพลังปราณของเด็กคนนี้ได้เลย แต่กลับไม่ได้รับผลกระทบจากจิตสังหารของเขา ซึ่งเหตุผลเดียวที่เขาคิดออกนั่นก็คือ เด็กตรงของเข้านั้น มีพลังปราณที่สูงกว่าเขา

แน่นอนว่าพลังปราณที่เด็กตรงหน้าของเขาจะต้องสูงกว่าระดับ ราชัน แน่นอน เมื่อนึกถึงตรงนี้ ก็ทำให้เขานั้นเบิกตากว้างทันที เขาก้าวถอยหลังออกมาถึงห้าก้าวด้วยกัน  การแสดงออกของ หยวนจี๋ ได้ทำให้เหล่าผู้อาวุโสทั้งห้าและศิษย์ของเขาทั้งหลายที่เห็นนั้น รู้สึกงงไปตามๆ  กัน

หลี่เฉิน ที่เห็นหยวนจี๋ถอยออกห่างนั้น เขาก็เดาได้ว่า บุคคลคนนี้คงจะเดาตัวตนของเขาได้จึงได้มีปฏิกิริยาแบบนั้น "หัวไวดีนี่" หลี่เฉิน กล่าวออกไปพร้อมกับลุกขึ้นยืนแล้วจ้องมองไปยัง หยวนจี๋ อย่างไม่หวั่นเกรง

"ผู้เยาว์นามว่า หลี่เฉิน เป็นเพียงชาวยุทธพเนจรเท่านั้น ไม่ทราบว่าผู้อาวุโสมีธุระอะไรกับผู้เยาว์อย่างนั้นรึ" ถึงแม้คำพูดของหลี่เฉินจะดูเคารพแต่น้ำเสียงกลับบ่งบอกว่าเขาไม่ได้มีความหวั่นเกรงในตัวตนระดับราชันอย่าง หยวนจี๋ แม้แต่น้อย

"หึ !  จอมยุทธที่โด่งดัง ในงานประลองยุทธที่เพิ่งผ่านมาสินะ"  หยวนจี๋ กล่าวออกไปอย่างมั่นใจ และก็เป็นอย่างที่เขาคาดคิดไว้

"ถูกต้อง เป็นผู้เยาว์เอง"

"ดี ....เจ้ารู้ใช่ไหมว่า บุคคลที่เจ้าทำร้ายไปนั้น เป็นคนของ สำนักหงเหิน"

"ผู้เยาว์ทราบดี"

"แต่ก็ยังกล้าทำร้าย เจ้าคงไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วสินะ ที่หาเรื่องกับสำนักหงเหินเรา"

หลี่เฉิน ไม่ตอบโต้อีกต่อไป เขาเพียงแค่นิ่งเฉิน ยืนเอามือใขว้หลังด้วยท่าทางสบายใจ พร้อมกับจ้องมองไปยัง หยวนจี๋ ด้วยแววตาเฉยชา เพราะตอนนี้ได้ปรากฎร่างของ ราชัน ทั้งห้ายืนล้อมเขาไว้เรียบร้อยแล้ว เนื่องจาก หยวนจี๋ ส่งเสียงผ่านลมปราณเรียกมาทันทีที่เขารู้ว่า หลี่เฉิน เป็นใคร


....................................................................จบตอน............................................................................................................................

หายไปนาน ขอโทษด้วยนะครับ 
งานยุ่งจริง ๆ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 253 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

324 ความคิดเห็น

  1. #137 ckchatchen42 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 15:52
    เอ้า คือค้างคาแท้ล่ะบัดนี้
    #137
    0
  2. #135 chefzapvp1234567 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 14:02
    กว่าจะมารอน๊านนาน
    #135
    0